Jak prawidłowo dawkować lek FANHDI?
W artykule szczegółowo omówimy dawkowanie leku FANHDI, który jest stosowany w leczeniu hemofilii A oraz choroby von Willebranda. Przedstawimy, jak i kiedy dawkować lek, aby zapewnić skuteczność terapii oraz minimalizować ryzyko powikłań.
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawkowanie w hemofilii A
- Dawkowanie w chorobie von Willebranda
- Dawkowanie profilaktyczne
- Przygotowanie roztworu
- Przechowywanie leku
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
FANHDI to lek stosowany w leczeniu hemofilii A oraz choroby von Willebranda. Zawiera on ludzki czynnik krzepnięcia VIII (FVIII) oraz czynnik von Willebranda (VWF). Lek ten jest dostępny w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji[1].
Dawkowanie w hemofilii A
Dawkowanie leku FANHDI w przypadku hemofilii A zależy od stopnia niedoboru czynnika VIII, umiejscowienia i rozległości krwawienia oraz stanu klinicznego pacjenta. Podawaną dawkę wyraża się w jednostkach międzynarodowych (j.m.) zgodnie z normami WHO[1].
- Leczenie doraźne: Obliczanie potrzebnej dawki opiera się na obserwacji, że podanie 1 j.m. na kg masy ciała powoduje wzrost aktywności czynnika VIII w osoczu o 1,7% do 2,5% normalnej aktywności. Dawkę oblicza się na podstawie wzoru: Wymagana liczba jednostek = masa ciała (kg) x pożądany wzrost aktywności VIII czynnika krzepnięcia (%) (j.m./dl) x 0,5[1].
- Przykładowe dawkowanie: W przypadku świeżego krwawienia do stawów, mięśni lub krwawienia z jamy ustnej, wymagany poziom czynnika VIII wynosi 20-40% (j.m./dl), a infuzje należy powtarzać co 12-24 godziny przez co najmniej 1 dzień[1].
Dawkowanie w chorobie von Willebranda
Dawkowanie leku FANHDI w przypadku choroby von Willebranda zależy od stanu klinicznego pacjenta, umiejscowienia i rozległości krwawienia oraz poziomu zarówno VWF:RCo jak i FVIII:C[1].
- Ogólne zalecenia: Podanie 1 j.m. VWF:RCo/kg masy ciała powoduje wzrost poziomu VWF:RCo o 2% w krążeniu. Celem leczenia jest uzyskanie poziomu VWF:RCo > 0,6 j.m./ml (60%) oraz FVIII:C > 0,4 j.m./ml (40%) w osoczu[1].
- Przykładowe dawkowanie: W celu uzyskania hemostazy zaleca się dawkę 40-80 j.m./kg masy ciała czynnika von Willebranda oraz 20-40 j.m./kg masy ciała czynnika FVIII:C. Dawkę należy podawać co 12-24 godziny[1].
Dawkowanie profilaktyczne
W długoterminowej profilaktyce krwawień u pacjentów z ciężką postacią hemofilii A, stosuje się zwykle dawkę od 20 do 40 j.m. czynnika VIII na kg masy ciała w odstępach 2 do 3 dni. W niektórych przypadkach, szczególnie u pacjentów w młodym wieku, może zaistnieć konieczność skrócenia odstępów czasowych między wstrzyknięciami lub zwiększenie dawki[1].
Przygotowanie roztworu
Przygotowanie roztworu leku FANHDI wymaga zachowania odpowiednich warunków higienicznych. Poniżej przedstawiamy kroki, które należy wykonać[2]:
- Ogrzać fiolki do temperatury nie wyższej niż 30°C.
- Umocować tłok w ampułko-strzykawce z rozpuszczalnikiem.
- Wyjąć filtr z opakowania. Zdjąć plastikową osłonę z końca ampułko-strzykawki i umocować filtr.
- Wyjąć łącznik mocujący do fiolki i połączyć ampułko-strzykawkę z filtrem.
- Zdjąć plastikowy kapturek z fiolki i odkazić gumowy korek środkiem dezynfekującym.
- Przebić korek w fiolce igłą łącznika.
- Wstrzyknąć cały rozpuszczalnik do fiolki.
- Delikatnie wstrząsać fiolką aż do rozpuszczenia proszku.
- Rozłączyć na chwilę ampułko-strzykawkę z filtrem od fiolki, aby wpuścić powietrze.
- Odwrócić do góry dnem fiolkę i aspirować roztwór do ampułko-strzykawki.
- Przygotować miejsce do iniekcji, odłączyć strzykawkę i wstrzyknąć produkt przez załączoną igłę motylkową lub inną sterylną igłę. Podawać dożylnie z szybkością 3 ml/min i nigdy nie przekraczać 10 ml/min, aby uniknąć reakcji naczynioruchowych.
Przechowywanie leku
Lek FANHDI należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C i nie zamrażać. Po odtworzeniu, trwałość chemiczna i fizyczna produktu utrzymuje się do 12 godzin w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt powinien zostać zużyty natychmiast. Jeśli po odtworzeniu produkt nie został zużyty, może być przechowywany nie dłużej niż przez 24 godziny w temperaturze 2°C – 8°C, ale tylko wtedy, gdy odpowiedzialność za to weźmie użytkownik, a przygotowanie roztworu odbyło się zgodnie z zasadami jałowości[2].
Słownik pojęć
- Hemofilia A – Dziedziczna choroba krwi, charakteryzująca się niedoborem czynnika VIII, co prowadzi do problemów z krzepnięciem krwi.
- Choroba von Willebranda – Dziedziczna choroba krwi, charakteryzująca się niedoborem czynnika von Willebranda, co prowadzi do problemów z krzepnięciem krwi.
- Czynnik VIII (FVIII) – Białko krwi, które odgrywa kluczową rolę w procesie krzepnięcia krwi.
- Czynnik von Willebranda (VWF) – Białko krwi, które pomaga w adhezji płytek krwi do uszkodzonych naczyń krwionośnych i stabilizuje czynnik VIII.
- Jednostka międzynarodowa (j.m.) – Standardowa jednostka miary stosowana w farmakologii do określania aktywności biologicznej substancji.
- Inhibitory – Przeciwciała, które blokują działanie podawanego czynnika krzepnięcia, co może prowadzić do obniżenia jego skuteczności.
Podsumowanie
FANHDI to lek stosowany w leczeniu hemofilii A oraz choroby von Willebranda. Dawkowanie leku zależy od wielu czynników, takich jak stopień niedoboru czynnika VIII, umiejscowienie i rozległość krwawienia oraz stan kliniczny pacjenta. Przygotowanie roztworu leku wymaga zachowania odpowiednich warunków higienicznych, a przechowywanie leku powinno odbywać się zgodnie z zaleceniami producenta. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, należy natychmiast przerwać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem.
| Hemofilia A | Dziedziczna choroba krwi, charakteryzująca się niedoborem czynnika VIII. |
| Choroba von Willebranda | Dziedziczna choroba krwi, charakteryzująca się niedoborem czynnika von Willebranda. |
| Czynnik VIII (FVIII) | Białko krwi, które odgrywa kluczową rolę w procesie krzepnięcia krwi. |
| Czynnik von Willebranda (VWF) | Białko krwi, które pomaga w adhezji płytek krwi do uszkodzonych naczyń krwionośnych i stabilizuje czynnik VIII. |
| Jednostka międzynarodowa (j.m.) | Standardowa jednostka miary stosowana w farmakologii do określania aktywności biologicznej substancji. |
| Inhibitory | Przeciwciała, które blokują działanie podawanego czynnika krzepnięcia, co może prowadzić do obniżenia jego skuteczności. |



















