Konsekwencje przedawkowania leku Esmeron: dawki, objawy i postępowanie

Przedawkowanie leku Esmeron, stosowanego jako środek zwiotczający mięśnie podczas zabiegów chirurgicznych, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego podania tego leku.

Spis treści

• Dawki przedawkowania
• Objawy przedawkowania
• Postępowanie przy przedawkowaniu
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawki przedawkowania

Standardowa dawka leku Esmeron do intubacji dotchawiczej wynosi 0,6 mg/kg masy ciała, a w stanach nagłych może być zwiększona do 1,0 mg/kg masy ciała^[1]. W razie konieczności zastosowania większych dawek, podawano dawki początkowe do 2 mg/kg masy ciała, po których nie stwierdzano działań niepożądanych dotyczących serca i naczyń^[1]. Przedawkowanie może wystąpić, gdy dawka przekracza te wartości, szczególnie w przypadku długotrwałego podawania lub niewłaściwego monitorowania pacjenta.

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania leku Esmeron mogą obejmować:

• Przedłużony blok nerwowo-mięśniowy – może prowadzić do osłabienia mięśni szkieletowych, aż do głębokiego i przedłużonego porażenia mięśni, skutkującego niewydolnością oddechową lub bezdechem^[1].
• Reakcje anafilaktyczne – mogą obejmować skurcz oskrzeli, zaburzenia sercowo-naczyniowe (np. hipotensja, tachykardia, zapaść krążeniowa – wstrząs) oraz zaburzenia skóry (np. obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka)^[1].
• Miopatia – po długotrwałym stosowaniu w oddziałach intensywnej opieki medycznej w połączeniu z kortykosteroidami, może wystąpić miopatia, czyli długotrwałe zaburzenia czynności mięśni^[1].

Postępowanie przy przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania leku Esmeron, należy kontynuować oddech wspomagany i odpowiednią sedację. Istnieją dwie opcje działania w celu zniesienia bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego:

• Sugammadeks – może być stosowany w celu zniesienia intensywnego i głębokiego bloku u dorosłych. Dawka podanego sugammadeksu zależy od poziomu bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego^[1].
• Inhibitory acetylocholinesterazy – takie jak neostygmina, edrofonium, pirydostygmina, mogą być podawane, gdy rozpocznie się spontaniczne znoszenie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego^[1].

Słownik pojęć

• Blok nerwowo-mięśniowy – stan, w którym przewodnictwo nerwowe do mięśni jest zahamowane, co prowadzi do ich zwiotczenia.
• Reakcje anafilaktyczne – ciężkie, nagłe reakcje alergiczne, które mogą obejmować skurcz oskrzeli, zaburzenia sercowo-naczyniowe i zaburzenia skóry.
• Miopatia – choroba mięśni, która może prowadzić do ich osłabienia i zaburzeń czynności.
• Sugammadeks – lek stosowany w celu zniesienia bloku nerwowo-mięśniowego wywołanego przez rokuronium.
• Inhibitory acetylocholinesterazy – leki, które zwiększają stężenie acetylocholiny w synapsach nerwowo-mięśniowych, co pomaga w zniesieniu bloku nerwowo-mięśniowego.

Podsumowanie