Spis treści

• Wstęp
• Dawkowanie w niedrobnokomórkowym raku płuca
• Dawkowanie w raku trzustki
• Modyfikacja dawki
• Specjalne grupy pacjentów
• Sposób podawania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie
• Materiały źródłowe

Wstęp

Lek Erlotinib SUN jest stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) oraz raka trzustki z przerzutami. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla jego skuteczności i minimalizacji działań niepożądanych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować lek Erlotinib SUN, bazując na informacjach zawartych w dokumentach [1] i [2].

Dawkowanie w niedrobnokomórkowym raku płuca

Pacjenci z niedrobnokomórkowym rakiem płuca powinni przyjmować Erlotinib SUN w dawce 150 mg na dobę. Lek należy przyjmować co najmniej jedną godzinę przed posiłkiem lub co najmniej dwie godziny po posiłku^[1]. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie badania na obecność mutacji EGFR, co jest kluczowe dla skuteczności terapii^[1].

Dawkowanie w raku trzustki

W przypadku raka trzustki z przerzutami, zalecana dawka dobowa Erlotinib SUN wynosi 100 mg. Lek należy przyjmować co najmniej jedną godzinę przed posiłkiem lub co najmniej dwie godziny po posiłku, w skojarzeniu z gemcytabiną^[1]. W przypadku pacjentów, u których nie wystąpiła wysypka w ciągu pierwszych 4-8 tygodni terapii, zasadność kontynuacji leczenia powinna być powtórnie oceniona^[1].

Modyfikacja dawki

Jeżeli konieczna jest modyfikacja dawki, należy ją zmniejszać stopniowo po 50 mg. Produkt Erlotinib SUN jest dostępny w dawkach 25 mg, 100 mg i 150 mg^[1]. W przypadku jednoczesnego stosowania substratów i leków wpływających na CYP3A4 może być konieczna modyfikacja dawki^[1].

Specjalne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności wątroby: Erlotynib jest metabolizowany w wątrobie i wydalany z żółcią. Należy zachować ostrożność podając lek pacjentom z niewydolnością wątroby. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy zredukować dawkę lub przerwać podawanie leku^[1].

Zaburzenia czynności nerek: Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania erlotynibu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Na podstawie danych farmakokinetycznych nie wydaje się, aby zmiana dawkowania była konieczna u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek^[1].

Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności erlotynibu u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży^[1].

Palacze tytoniu: Wykazano, że palenie tytoniu zmniejsza ekspozycję na erlotynib o 50-60%. Osobom aktualnie palącym należy zalecić zaprzestanie palenia^[1].

Sposób podawania

Lek Erlotinib SUN należy przyjmować doustnie. Tabletkę należy przyjmować co najmniej jedną godzinę przed posiłkiem lub co najmniej dwie godziny po posiłku^[2]. Ważne jest, aby lek przyjmować codziennie, tak długo jak zaleci lekarz^[2].

Słownik pojęć

• EGFR – Receptor naskórkowego czynnika wzrostu, białko biorące udział w procesie wzrostu i rozprzestrzeniania się komórek nowotworowych.
• NDRP – Niedrobnokomórkowy rak płuca, najczęstszy typ raka płuca.
• Gemcytabina – Lek stosowany w chemioterapii, często w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi.
• Śródmiąższowa choroba płuc – Choroba płuc charakteryzująca się zapaleniem i bliznowaceniem tkanki płucnej.
• Rabdomioliza – Stan, w którym dochodzi do rozpadu mięśni, co może prowadzić do uszkodzenia nerek.

Podsumowanie

Lek Erlotinib SUN jest stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca oraz raka trzustki z przerzutami. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla jego skuteczności i minimalizacji działań niepożądanych. W przypadku NDRP zalecana dawka wynosi 150 mg na dobę, a w przypadku raka trzustki 100 mg na dobę. Ważne jest, aby lek przyjmować co najmniej jedną godzinę przed posiłkiem lub co najmniej dwie godziny po posiłku. W razie konieczności modyfikacji dawki, należy ją zmniejszać stopniowo po 50 mg. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, dzieci i młodzież oraz palacze tytoniu, wymagają szczególnej uwagi podczas stosowania leku.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku