Konsekwencje przedawkowania leku Endoxan: Dawki, objawy i postępowanie
Przedawkowanie leku Endoxan, zawierającego cyklofosfamid, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
Dawki uznawane za przedawkowanie
Endoxan jest lekiem cytotoksycznym stosowanym w leczeniu różnych nowotworów. Dawki leku są indywidualnie dostosowywane do pacjenta, w zależności od rodzaju choroby, masy ciała, stanu zdrowia oraz innych stosowanych terapii. Zwykle stosowana dawka wynosi od 100 mg do 300 mg na dobę[2]. Przedawkowanie może wystąpić, gdy pacjent przyjmie znacznie większą ilość leku niż zalecana przez lekarza.
Objawy przedawkowania
Przedawkowanie cyklofosfamidu może prowadzić do różnych objawów toksycznych, w tym:
- Mielosupresja – znaczne zahamowanie czynności szpiku kostnego, prowadzące do zmniejszenia liczby krwinek białych, czerwonych i płytek krwi[1].
- Toksyczne działanie na układ moczowy – krwotoczne zapalenie pęcherza, zapalenie moczowodów, hematuria (obecność krwi w moczu)[1].
- Kardiotoksyczność – zapalenie mięśnia sercowego, arytmie, niewydolność serca[1].
- Choroba wenookluzyjna wątroby – poważne uszkodzenie wątroby, prowadzące do żółtaczki, wodobrzusza i niewydolności wielonarządowej[1].
- Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej – owrzodzenia i zakażenia jamy ustnej[1].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania cyklofosfamidu, pacjent powinien być ściśle monitorowany pod kątem wystąpienia działań toksycznych, zwłaszcza dla krwi i układu krwiotwórczego[1]. Nie jest znane specyficzne antidotum dla cyklofosfamidu, ale w przypadku samobójczego lub przypadkowego przedawkowania zaleca się szybką hemodializę[1]. Właściwe środki zaradcze obejmują leczenie przeciwdziałające infekcjom, mielosupresji oraz innym działaniom toksycznym.
Słownik pojęć
- Mielosupresja – zahamowanie czynności szpiku kostnego, prowadzące do zmniejszenia liczby krwinek.
- Hematuria – obecność krwi w moczu.
- Kardiotoksyczność – toksyczne działanie na serce, mogące prowadzić do zapalenia mięśnia sercowego, arytmii i niewydolności serca.
- Choroba wenookluzyjna wątroby – poważne uszkodzenie wątroby, prowadzące do żółtaczki, wodobrzusza i niewydolności wielonarządowej.
- Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej – owrzodzenia i zakażenia jamy ustnej.
| Dawki uznawane za przedawkowanie | Przyjęcie znacznie większej ilości leku niż zalecana przez lekarza |
| Objawy przedawkowania | Mielosupresja, toksyczne działanie na układ moczowy, kardiotoksyczność, choroba wenookluzyjna wątroby, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej |
| Postępowanie przy przedawkowaniu | Ścisłe monitorowanie pacjenta, hemodializa, leczenie przeciwdziałające infekcjom i mielosupresji |



















