Jak prawidłowo dawkować lek Elestar HCT?

Elestar HCT to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który zawiera trzy substancje czynne: olmesartan medoksomil, amlodypinę i hydrochlorotiazyd. Prawidłowe dawkowanie tego leku jest kluczowe dla skutecznego leczenia i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. W tym artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować Elestar HCT, bazując na informacjach zawartych w dokumentach źródłowych.

Spis treści

• Dawkowanie leku Elestar HCT
• Sposób podawania leku
• Specjalne grupy pacjentów
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie leku Elestar HCT

Zalecana dawka leku Elestar HCT to jedna tabletka na dobę^[1]. Dawkowanie zależy od konkretnej kombinacji substancji czynnych w tabletkach:

• Elestar HCT 20 mg + 5 mg + 12,5 mg: Stosowany u pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane poprzez skojarzenie 20 mg olmesartanu medoksomilu i 5 mg amlodypiny przyjmowanych w produkcie dwuskładnikowym^[1].
• Elestar HCT 40 mg + 5 mg + 12,5 mg: Stosowany u pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane poprzez skojarzenie 40 mg olmesartanu medoksomilu i 5 mg amlodypiny przyjmowanych w produkcie dwuskładnikowym lub pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane poprzez stosowanie Elestar HCT 20 mg + 5 mg + 12,5 mg^[1].
• Elestar HCT 40 mg + 5 mg + 25 mg: Stosowany u pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane poprzez stosowanie Elestar HCT 40 mg + 5 mg + 12,5 mg^[1].
• Elestar HCT 40 mg + 10 mg + 12,5 mg: Stosowany u pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane poprzez skojarzenie 40 mg olmesartanu medoksomilu i 10 mg amlodypiny przyjmowanych w produkcie dwuskładnikowym lub poprzez stosowanie Elestar HCT 40 mg + 5 mg + 12,5 mg^[1].
• Elestar HCT 40 mg + 10 mg + 25 mg: Stosowany u pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane poprzez stosowanie Elestar HCT 40 mg + 10 mg + 12,5 mg lub Elestar HCT 40 mg + 5 mg + 25 mg^[1].

Sposób podawania leku

Tabletkę należy połknąć, popijając wystarczającą ilością płynu (np. szklanką wody). Tabletki nie należy żuć i należy ją przyjmować codziennie o tej samej porze. Produkt Elestar HCT można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków^[1]. Ważne jest, aby nie spożywać soku grejpfrutowego ani grejpfrutów, ponieważ mogą one spowodować zwiększenie stężenia amlodypiny we krwi, co w rezultacie może wywołać nieprzewidywalne nasilenie działania leku obniżającego ciśnienie krwi^[2].

Specjalne grupy pacjentów

Niektóre grupy pacjentów wymagają szczególnej ostrożności podczas stosowania leku Elestar HCT:

• Osoby w podeszłym wieku (65 lat lub starsi): Zaleca się zachowanie ostrożności, w tym uważne monitorowanie ciśnienia tętniczego, szczególnie podczas stosowania maksymalnej dawki Elestar HCT wynoszącej 40 mg + 10 mg + 25 mg na dobę^[1]. U osób w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki.
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Ze względu na ograniczone doświadczenie dotyczące stosowania olmesartanu medoksomilu w dawce 40 mg, u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30 – 60 ml/min) maksymalna dawka Elestar HCT to 20 mg + 5 mg + 12,5 mg na dobę^[1]. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny.
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Należy zachować ostrożność podczas stosowania Elestar HCT u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby^[1]. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby maksymalna dawka Elestar HCT nie może być większa niż 20 mg + 5 mg + 12,5 mg raz na dobę.
• Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania leku Elestar HCT u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności^[1].

Słownik pojęć

• Olmesartan medoksomil – substancja czynna należąca do grupy antagonistów receptora angiotensyny II, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Amlodypina – substancja czynna należąca do grupy antagonistów wapnia, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Hydrochlorotiazyd – substancja czynna należąca do grupy tiazydowych leków moczopędnych, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Klirens kreatyniny – wskaźnik oceniający funkcję nerek, mierzący zdolność nerek do filtrowania kreatyniny z krwi.
• Hipokaliemia – stan, w którym stężenie potasu we krwi jest zbyt niskie.
• Hiperkaliemia – stan, w którym stężenie potasu we krwi jest zbyt wysokie.

Podsumowanie