Działania niepożądane i skutki uboczne leku Dipromal
Spis treści
- Wprowadzenie
- Działania niepożądane
- Częste działania niepożądane
- Niezbyt częste działania niepożądane
- Rzadkie działania niepożądane
- Bardzo rzadkie działania niepożądane
- Działania niepożądane u dzieci i młodzieży
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Dipromal, zawierający magnezu walproinian, jest stosowany w leczeniu różnych postaci padaczki oraz manii w chorobie afektywnej dwubiegunowej. Jak każdy lek, Dipromal może powodować działania niepożądane, które mogą różnić się w zależności od pacjenta. W tym artykule omówimy najczęstsze i najrzadsze działania niepożądane związane z tym lekiem, aby pacjenci mogli być świadomi potencjalnych skutków ubocznych i wiedzieli, kiedy skonsultować się z lekarzem.
Działania niepożądane
Działania niepożądane leku Dipromal mogą występować z różną częstotliwością. Najczęściej dotyczą one układu pokarmowego, ale mogą również obejmować inne układy i narządy. Poniżej przedstawiamy szczegółowy opis działań niepożądanych, podzielonych na kategorie według częstości występowania.
Częste działania niepożądane
- Ból brzucha, nudności, wymioty – Te objawy mogą występować u około 20% pacjentów i są najczęstszymi działaniami niepożądanymi związanymi ze stosowaniem walproinianu[1].
- Małopłytkowość – Znaczne zmniejszenie liczby płytek krwi, co może prowadzić do zwiększonej skłonności do krwawień[2].
- Leukopenia – Znaczne zmniejszenie liczby krwinek białych, co może osłabić układ odpornościowy[2].
- Zwiększenie stężenia amoniaku we krwi – Może prowadzić do objawów takich jak apatia, senność, wymioty[1].
- Zwiększenie lub zmniejszenie łaknienia – Może wpływać na masę ciała pacjenta[2].
- Senność, drżenie, parestezje – Objawy neurologiczne, które mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie[2].
- Przejściowa utrata włosów – Może obejmować zmniejszenie pigmentacji i zwijanie się włosów[2].
- Brak miesiączki – Może wystąpić u kobiet stosujących walproinian[2].
Niezbyt częste działania niepożądane
- Krwotok – Może wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów[2].
- Przejściowa śpiączka – W niektórych przypadkach ze zwiększeniem częstości występowania drgawek[2].
Rzadkie działania niepożądane
- Reakcje alergiczne – Mogą obejmować wysypkę, rumień wielopostaciowy[2].
- Zapalenie naczyń – Stan zapalny naczyń krwionośnych[2].
- Toczeń rumieniowaty – Choroba autoimmunologiczna, która może wpływać na skórę, stawy i inne narządy[2].
- Hiperandrogenizm – Nadmierna produkcja męskich hormonów płciowych[2].
- Hiperinsulinemia – Zwiększenie stężenia insuliny we krwi[2].
- Obrzęk, otyłość – Mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 pacjentów[2].
- Drażliwość, urojenia, splątanie – Objawy psychiczne, które mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie[2].
- Ból głowy, nadmierna aktywność, sztywność mięśni, brak koordynacji ruchowej, stupor – Objawy neurologiczne[2].
- Biegunka, zapalenie trzustki, nadmierne wydzielanie śliny – Objawy ze strony układu pokarmowego[2].
- Ciężkie uszkodzenie wątroby – Może prowadzić do zgonu, szczególnie u dzieci[2].
- Zespół policystycznych jajników – Zaburzenia hormonalne u kobiet[2].
- Podwójne widzenie – Problemy ze wzrokiem[2].
Bardzo rzadkie działania niepożądane
- Zaburzenia szpiku kostnego – Mogą obejmować limfopenię, neutropenię, pancytopenię, niedokrwistość[2].
- Zmniejszenie stężenia fibrynogenu i (lub) czynnika VIII – Może prowadzić do problemów z krzepnięciem krwi[2].
- Encefalopatia – Rodzaj uszkodzenia mózgu[2].
- Upośledzenie słuchu, szum w uszach – Problemy ze słuchem[2].
- Zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella – Choroby objawiające się powstawaniem pęcherzy na skórze i błonach śluzowych[2].
- Zespół Fanconiego – Zaburzenie wydalania wody oraz różnych związków przez nerki[2].
- Moczenie się u dzieci – Może wystąpić u dzieci stosujących walproinian[2].
Działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Niektóre działania niepożądane walproinianu mogą występować częściej u dzieci i młodzieży albo są cięższe niż u dorosłych. Obejmują one:
- Uszkodzenie wątroby – Szczególnie u niemowląt i małych dzieci[1].
- Zapalenie trzustki – Może prowadzić do poważnych komplikacji zdrowotnych[1].
- Agresja, pobudzenie, zaburzenia koncentracji, nieprawidłowe zachowanie, nadpobudliwość, problemy z uczeniem się – Objawy psychiczne i behawioralne[1].
Słownik pojęć
- Magnezu walproinian – Substancja czynna leku Dipromal, stosowana w leczeniu padaczki i manii.
- Padaczka – Choroba neurologiczna charakteryzująca się nawracającymi napadami drgawkowymi.
- Mania – Stan psychiczny charakteryzujący się nadmiernym pobudzeniem, euforią i nadaktywnością, występujący w chorobie afektywnej dwubiegunowej.
- Małopłytkowość – Stan, w którym liczba płytek krwi jest znacznie zmniejszona, co może prowadzić do krwawień.
- Leukopenia – Stan, w którym liczba krwinek białych jest znacznie zmniejszona, co może osłabić układ odpornościowy.
- Hiperandrogenizm – Nadmierna produkcja męskich hormonów płciowych.
- Hiperinsulinemia – Zwiększenie stężenia insuliny we krwi.
- Encefalopatia – Rodzaj uszkodzenia mózgu.
- Zespół Stevensa-Johnsona – Choroba objawiająca się powstawaniem pęcherzy na skórze i błonach śluzowych.
- Zespół Lyella – Ciężka choroba skóry objawiająca się powstawaniem pęcherzy i nadżerek.
- Zespół Fanconiego – Zaburzenie wydalania wody oraz różnych związków przez nerki.
Podsumowanie
Dipromal, zawierający magnezu walproinian, jest skutecznym lekiem stosowanym w leczeniu padaczki i manii, ale może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból brzucha, nudności, wymioty, małopłytkowość i leukopenia. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak uszkodzenie wątroby, zapalenie trzustki czy encefalopatia. Dzieci i młodzież są szczególnie narażone na niektóre z tych działań niepożądanych. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.



















