Konsekwencje przedawkowania leku Dipperam HCT: Dawki, objawy i postępowanie

Lek Dipperam HCT jest stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego i zawiera trzy substancje czynne: amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W tym artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania.

Spis treści

• Dawki uznawane za przedawkowanie
• Objawy przedawkowania
• Postępowanie przy przedawkowaniu
• Słownik pojęć

Dawki uznawane za przedawkowanie

Przedawkowanie leku Dipperam HCT może wystąpić, gdy pacjent przyjmie więcej niż zalecaną dawkę, która wynosi jedną tabletkę na dobę. Maksymalna zalecana dawka to 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu na dobę^[1]. Przekroczenie tej dawki może prowadzić do poważnych skutków zdrowotnych.

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania leku Dipperam HCT mogą być różnorodne i obejmować:

• Znaczne niedociśnienie tętnicze – objawia się zawrotami głowy, oszołomieniem, a w skrajnych przypadkach może prowadzić do wstrząsu^[1].
• Nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych – może prowadzić do częstoskurczu odruchowego^[1].
• Obrzęk płuc – rzadko notowany, może wystąpić z opóźnieniem do 24-48 godzin po przyjęciu leku^[1].
• Hipokaliemia – niskie stężenie potasu we krwi, co może prowadzić do skurczów mięśni i zaburzeń rytmu serca^[1].
• Hipochloremia – niskie stężenie chlorków we krwi, co może prowadzić do zasadowicy hipochloremicznej^[1].
• Odwodnienie – w wyniku nadmiernej diurezy^[1].

Postępowanie przy przedawkowaniu

W przypadku podejrzenia przedawkowania leku Dipperam HCT, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Postępowanie obejmuje:

• Aktywne leczenie wspomagające układ krążenia – w tym częste kontrolowanie czynności serca i układu oddechowego, uniesienie kończyn i utrzymywanie odpowiedniej objętości płynu w układzie krążenia oraz diurezy^[1].
• Podanie leku zwężającego naczynia krwionośne – w celu przywrócenia napięcia naczyń krwionośnych i ciśnienia krwi, pod warunkiem, że nie ma przeciwwskazań do jego podania^[1].
• Dożylnie podany glukonian wapnia – może wpłynąć na odwrócenie skutków blokady kanału wapniowego^[1].
• Wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka – jeśli lek został przyjęty niedawno^[1].
• Podanie węgla aktywnego – może zmniejszyć wchłanianie amlodypiny, jeśli podany bezpośrednio lub do dwóch godzin po zażyciu leku^[1].

Słownik pojęć

• Amlodypina – lek z grupy antagonistów wapnia, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby wieńcowej.
• Walsartan – lek z grupy antagonistów receptorów angiotensyny II, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Hydrochlorotiazyd – lek moczopędny z grupy tiazydów, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i obrzęków.
• Hipokaliemia – stan, w którym stężenie potasu we krwi jest zbyt niskie.
• Hipochloremia – stan, w którym stężenie chlorków we krwi jest zbyt niskie.
• Zasadowica hipochloremiczna – zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej organizmu, spowodowane niskim stężeniem chlorków we krwi.
• Obrzęk płuc – nagromadzenie płynu w płucach, co utrudnia oddychanie.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku