Konsekwencje przedawkowania leku Dilzem 120 retard
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawki przedawkowania
- Objawy przedawkowania
- Leczenie przedawkowania
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Przedawkowanie leku Dilzem 120 retard, zawierającego diltiazemu chlorowodorek, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku. Informacje te są oparte na dokumentach dotyczących charakterystyki produktu leczniczego oraz ulotki leku.
Dawki przedawkowania
Standardowa dawka leku Dilzem 120 retard wynosi 240 mg na dobę, podzielona na dwie dawki po 120 mg każda. Maksymalna zalecana dawka dobowa to 360 mg[1]. Przedawkowanie może wystąpić, gdy pacjent przyjmie dawkę przekraczającą te wartości.
Objawy przedawkowania
Objawy kliniczne ostrego przedawkowania leku Dilzem 120 retard mogą obejmować:
- Niedociśnienie – znaczne obniżenie ciśnienia krwi, które może prowadzić do wstrząsu i ostrego uszkodzenia nerek[1].
- Bradykardia – zmniejszenie częstości pracy serca, które może wystąpić z lub bez rozkojarzenia przedsionkowo-komorowego[1].
- Blok przedsionkowo-komorowy – zaburzenia przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu[1].
- Niewydolność serca – stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi[1].
- Zaburzenia czynności nerek – problemy z funkcjonowaniem nerek, które mogą prowadzić do ich uszkodzenia[1].
Leczenie przedawkowania
Leczenie przedawkowania leku Dilzem 120 retard powinno odbywać się w warunkach szpitalnych i obejmować:
- Płukanie żołądka – procedura mająca na celu usunięcie resztek leku z żołądka[1].
- Diureza osmotyczna – metoda zwiększania wydalania moczu w celu usunięcia toksyn z organizmu[1].
- Elektrostymulacja serca – stosowana w przypadku zaburzeń przewodzenia[1].
- Podanie atropiny – lek stosowany w celu zwiększenia częstości akcji serca[1].
- Podanie wazopresorów – leki zwiększające ciśnienie krwi[1].
- Podanie leków inotropowych – leki wspomagające pracę serca[1].
- Podanie glukagonu – hormon zwiększający poziom glukozy we krwi[1].
- Podanie glukonianu wapnia – stosowany we wlewie dożylnym w celu poprawy funkcji serca[1].
Słownik pojęć
- Diltiazemu chlorowodorek – substancja czynna leku Dilzem 120 retard, należąca do grupy antagonistów wapnia.
- Niedociśnienie – stan, w którym ciśnienie krwi jest niższe niż normalnie.
- Bradykardia – spowolniona akcja serca, mniej niż 60 uderzeń na minutę.
- Blok przedsionkowo-komorowy – zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych między przedsionkami a komorami serca.
- Elektrostymulacja serca – procedura medyczna polegająca na użyciu urządzenia do regulacji rytmu serca.
- Wazopresory – leki zwiększające ciśnienie krwi poprzez zwężenie naczyń krwionośnych.
- Leki inotropowe – leki wpływające na siłę skurczu mięśnia sercowego.
- Glukagon – hormon podnoszący poziom glukozy we krwi.
- Glukonian wapnia – związek chemiczny stosowany w leczeniu niedoboru wapnia i zaburzeń serca.
Materiały źródłowe
| Objawy przedawkowania | Niedociśnienie, bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, niewydolność serca, zaburzenia czynności nerek |
| Leczenie przedawkowania | Płukanie żołądka, diureza osmotyczna, elektrostymulacja serca, podanie atropiny, wazopresorów, leków inotropowych, glukagonu, glukonianu wapnia |


















