Wskazania do stosowania leku Coaxil: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

Coaxil, zawierający substancję czynną tianeptynę, jest lekiem przeciwdepresyjnym stosowanym w leczeniu różnych form depresji. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania tego leku, jego dawkowanie oraz potencjalne działania niepożądane.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Coaxil jest wskazany w leczeniu zespołów depresyjnych. Lek ten wykazuje działanie przeciwdepresyjne i przeciwlękowe, nie wpływając jednocześnie na sen i czujność^[1]. Tianeptyna, substancja czynna Coaxilu, jest stosowana w leczeniu depresji, w tym depresji z lękiem, oraz w leczeniu zaburzeń lękowych^[2].

Dawkowanie i sposób podawania

Zalecana dawka Coaxilu to 1 tabletka (12,5 mg) przyjmowana 3 razy na dobę (rano, w środku dnia i wieczorem), przed posiłkami^[1]. Dawkowanie może być dostosowane w zależności od grupy pacjentów:

• Pacjenci w podeszłym wieku: U wątłych, szczupłych pacjentów w podeszłym wieku (o masie ciała <55 kg) dawka powinna wynosić 2 tabletki na dobę^[1].
• Zaburzenie czynności nerek: U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny <19 ml/min) dawka powinna wynosić 2 tabletki na dobę^[1].
• Zaburzenie czynności wątroby: U pacjentów z ciężką marskością wątroby (klasa C wg Childa-Pugha) dawka powinna wynosić 2 tabletki na dobę^[1].

Przeciwwskazania

Coaxil jest przeciwwskazany w następujących przypadkach^[1]:

• Nadwrażliwość: Nadwrażliwość na tianeptynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
• Dzieci: U dzieci w wieku poniżej 15 lat.

Środki ostrożności

Podczas stosowania Coaxilu należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach^[1]:

• Myśli samobójcze: Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia myśli samobójczych, samookaleczenia oraz samobójstwa. Pacjentów należy poddać ścisłej obserwacji do czasu uzyskania pełnej remisji.
• Alkohol: Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia tianeptyną.
• Znieczulenie ogólne: Należy powiadomić lekarza anestezjologa o stosowaniu tianeptyny i odstawić lek na 24-48 godzin przed planowaną operacją.
• Przerwanie leczenia: Należy unikać nagłego przerwania leczenia. Dawkowanie należy stopniowo zmniejszać w ciągu 7 do 14 dni.

Działania niepożądane

Działania niepożądane zgłaszane podczas stosowania Coaxilu mają łagodne nasilenie. Są to głównie nudności, zaparcia, ból brzucha, senność, bóle głowy, uczucie suchości błony śluzowej jamy ustnej i zawroty głowy^[2]. Częstość występowania możliwych działań niepożądanych określono według następującego układu:

• Bardzo często: Dotyczy więcej niż 1 pacjenta na 10.
• Często: Dotyczy od 1 do 10 pacjentów na 100.
• Niezbyt często: Dotyczy od 1 do 10 pacjentów na 1 000.
• Rzadko: Dotyczy od 1 do 10 pacjentów na 10 000.
• Bardzo rzadko: Dotyczy mniej niż 1 pacjenta na 10 000.
• Nieznana: Częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych.

Słownik pojęć

• Tianeptyna – Substancja czynna leku Coaxil, stosowana w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych.
• Zespół depresyjny – Stan charakteryzujący się długotrwałym obniżeniem nastroju, utratą zainteresowań i przyjemności oraz zmniejszoną energią.
• Klirens kreatyniny – Wskaźnik używany do oceny funkcji nerek, mierzący zdolność nerek do filtrowania kreatyniny z krwi.
• Marskość wątroby – Przewlekła choroba wątroby charakteryzująca się zastępowaniem zdrowej tkanki wątroby tkanką bliznowatą.

Podsumowanie

Coaxil jest lekiem przeciwdepresyjnym stosowanym w leczeniu zespołów depresyjnych i zaburzeń lękowych. Zalecana dawka to 1 tabletka (12,5 mg) przyjmowana 3 razy na dobę. Lek ten jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 15 lat oraz u osób z nadwrażliwością na tianeptynę. Podczas stosowania Coaxilu należy unikać spożywania alkoholu i nagłego przerwania leczenia. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, zaparcia, ból brzucha, senność, bóle głowy, uczucie suchości błony śluzowej jamy ustnej i zawroty głowy.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku