Clindamycin Noridem to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. W artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży
• Dawkowanie dla dzieci
• Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku
• Dawkowanie dla pacjentów z chorobami wątroby i nerek
• Czas trwania leczenia
• Sposób podawania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży

Dawkowanie leku Clindamycin Noridem dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat zależy od ciężkości zakażenia:

• W leczeniu ciężkich zakażeń: od 1800 do 2700 mg klindamycyny na dobę w dwóch do czterech równych dawkach, typowo w połączeniu z antybiotykiem o dobrej skuteczności wobec tlenowych bakterii Gram-ujemnych^[1].
• W leczeniu łagodniejszych zakażeń: od 1200 do 1800 mg klindamycyny na dobę w trzech lub czterech równych dawkach^[1].

Zwykle maksymalna dobowa dawka dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 2700 mg klindamycyny w dwóch do czterech równych dawkach. W zagrażających życiu zakażeniach stosowano dawki do 4800 mg na dobę^[1].

Dawkowanie dla dzieci

Dawkowanie leku Clindamycin Noridem dla dzieci w wieku od 1 miesiąca do 12 lat zależy od ciężkości zakażenia:

• Poważne zakażenia: 15-25 mg/kg/dobę w trzech lub czterech równych dawkach^[1].
• Bardzo ciężkie zakażenia: 25-40 mg/kg/dobę w trzech lub czterech równych dawkach^[1].

W bardzo ciężkich zakażeniach zaleca się podawać dzieciom nie mniej niż 300 mg/dobę niezależnie od masy ciała. Dawkowanie klindamycyny powinno być uzależnione od całkowitej masy ciała, również w przypadkach otyłości. Maksymalna dawka dobowa nie może przekraczać dawki dla dorosłych^[1].

Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku okres półtrwania, objętość dystrybucji i klirens oraz stopień wchłaniania po podaniu fosforanu klindamycyny nie ulegają zmianie wraz z wiekiem. Analiza danych z badań klinicznych nie ujawniła związanego z wiekiem zwiększenia toksyczności. W związku z tym nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku, o ile ich czynności wątroby i nerek są prawidłowe^[1].

Dawkowanie dla pacjentów z chorobami wątroby i nerek

U pacjentów z chorobami wątroby o stopniu umiarkowanym do ciężkiego okres półtrwania klindamycyny w fazie eliminacji jest wydłużony. Obniżenie dawki przeważnie nie jest konieczne, jeśli klindamycyna jest podawana co 8 godzin. Należy natomiast monitorować stężenie klindamycyny u pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności wątroby. W zależności od wyników może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między podawaniem leku^[1].

W chorobach nerek okres półtrwania klindamycyny w fazie eliminacji jest wydłużony, nie ma jednak konieczności zmniejszania dawki, jeśli upośledzenie czynności nerek jest łagodne do umiarkowanego. Należy natomiast monitorować stężenie klindamycyny u pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności nerek oraz bezmoczem. W zależności od wyników może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między podawaniem leku o 8, a nawet 12 godzin^[1].

Czas trwania leczenia

W przypadku potwierdzonego lub podejrzewanego zakażenia ß-hemolizującymi paciorkowcami leczenie klindamycyną należy kontynuować przez co najmniej 10 dni, aby zapobiec gorączce reumatycznej i kłębuszkowemu zapaleniu nerek^[1].

Sposób podawania

Produkt leczniczy Clindamycin Noridem jest podawany we wstrzyknięciach domięśniowych lub infuzjach dożylnych. Należy rozcieńczyć produkt leczniczy Clindamycin Noridem przed podaniem dożylnym, a infuzja powinna trwać co najmniej 10-60 minut. Stężenie nie powinno przekraczać 18 mg klindamycyny na mL roztworu. Nie należy rozcieńczać produktu leczniczego Clindamycin Noridem przed podaniem domięśniowym^[1].

Nie zaleca się podawania większej dawki niż 600 mg we wstrzyknięciu domięśniowym (i.m.) ani podawania większej dawki niż 1,2 g w pojedynczej, godzinnej infuzji. Można też podać ten produkt leczniczy w postaci pojedynczej, szybkiej infuzji pierwszej dawki, a następnie ciągłej infuzji dożylnej (i.v.)^[1].

Słownik pojęć

• Antybiotyk – Lek stosowany do zwalczania zakażeń bakteryjnych.
• Infuzja dożylna – Podawanie leku bezpośrednio do żyły za pomocą kroplówki.
• Wstrzyknięcie domięśniowe – Podawanie leku bezpośrednio do mięśnia za pomocą strzykawki.
• Okres półtrwania – Czas, w którym stężenie leku w organizmie zmniejsza się o połowę.
• Klirens – Proces usuwania leku z organizmu.
• Oporność krzyżowa – Zjawisko, w którym bakterie oporne na jeden antybiotyk są również oporne na inny antybiotyk o podobnym mechanizmie działania.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku