Wskazania do stosowania leku Clexane: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania leku Clexane
- Dawkowanie i sposób podawania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Clexane, zawierający enoksaparynę sodową, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakrzepów krwi. Jest to heparyna drobnocząsteczkowa, która działa na dwa sposoby: zapobiega powiększaniu się istniejących zakrzepów oraz formowaniu się nowych zakrzepów we krwi pacjenta[1].
Wskazania do stosowania leku Clexane
Lek Clexane jest wskazany do stosowania w różnych sytuacjach klinicznych, w tym:
- Leczenie zakrzepów krwi: Clexane jest stosowany w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), z wyłączeniem zatorowości płucnej, która może wymagać leczenia trombolitycznego lub zabiegu operacyjnego[1].
- Zapobieganie zakrzepom po zabiegach chirurgicznych: Lek jest stosowany w zapobieganiu żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej u pacjentów chirurgicznych z grup umiarkowanego i wysokiego ryzyka, szczególnie poddawanych zabiegom ortopedycznym lub chirurgii ogólnej, w tym chirurgii onkologicznej[1].
- Zapobieganie zakrzepom u pacjentów internistycznych: Clexane jest stosowany u pacjentów internistycznych z ostrymi schorzeniami, takimi jak ostra niewydolność serca, niewydolność oddechowa, ciężkie zakażenia lub choroby reumatyczne, którzy mają ograniczoną mobilność i są narażeni na podwyższone ryzyko zakrzepów[1].
- Zapobieganie zakrzepom podczas hemodializy: Lek jest stosowany w zapobieganiu tworzeniu się skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy[1].
- Leczenie ostrych zespołów wieńcowych: Clexane jest stosowany w leczeniu niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału serca bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI), a także w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI)[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Clexane zależy od wskazania oraz stanu pacjenta. Przykładowe dawkowanie obejmuje:
- Zapobieganie zakrzepom po zabiegach chirurgicznych: 2000 j.m. (20 mg) raz na dobę dla pacjentów z umiarkowanym ryzykiem oraz 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę dla pacjentów z wysokim ryzykiem[1].
- Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej: 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę lub 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę[1].
- Zapobieganie zakrzepom podczas hemodializy: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) na początku sesji dializy[1].
- Leczenie ostrych zespołów wieńcowych: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin w przypadku NSTEMI oraz 3000 j.m. (30 mg) w szybkim wstrzyknięciu dożylnym plus 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin w przypadku STEMI[1].
Możliwe działania niepożądane
Podobnie jak inne leki, Clexane może powodować działania niepożądane. Najczęściej zgłaszane to:
- Krwawienia: Mogą wystąpić w dowolnej lokalizacji i mogą być poważne, zwłaszcza u pacjentów chirurgicznych[1].
- Małopłytkowość: Obniżenie liczby płytek krwi, co może prowadzić do zwiększonej skłonności do krwawień[1].
- Reakcje alergiczne: W tym reakcje anafilaktyczne, które mogą być poważne i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej[1].
- Podwyższona aktywność enzymów wątrobowych: Może wskazywać na uszkodzenie wątroby[1].
Słownik pojęć
- Enoksaparyna sodowa – substancja czynna leku Clexane, należąca do grupy heparyn drobnocząsteczkowych.
- Heparyna drobnocząsteczkowa – rodzaj heparyny o mniejszej masie cząsteczkowej, stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakrzepom krwi.
- Zakrzepica żył głębokich (ZŻG) – stan, w którym w żyłach głębokich, najczęściej w nogach, tworzą się zakrzepy krwi.
- Zatorowość płucna (ZP) – stan, w którym zakrzep krwi przemieszcza się do płuc, blokując przepływ krwi.
- Ostry zespół wieńcowy – grupa stanów, w tym niestabilna dławica piersiowa i zawał serca, związanych z nagłym zmniejszeniem przepływu krwi do serca.


















