Jak prawidłowo dawkować lek Blocard?

Blocard to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz stabilnej, przewlekłej niewydolności serca. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Specjalne grupy pacjentów
• Przeciwwskazania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Blocard jest stosowany w leczeniu:

• Stabilnej, przewlekłej niewydolności serca – stan, w którym mięsień serca jest słaby i nie jest w stanie przepompować wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić potrzeby organizmu^[1].
• Nadciśnienia tętniczego – wysokie ciśnienie krwi^[1].
• Dławicy piersiowej – ból w klatce piersiowej spowodowany niedostatecznym zaopatrzeniem serca w tlen^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Blocard należy przyjmować rano, z posiłkiem lub bez posiłku, popijając wodą. Tabletek nie należy rozgryzać. Tabletki z kreską można podzielić na dwie równe dawki^[2].

Leczenie stabilnej, przewlekłej niewydolności serca

Leczenie należy rozpocząć od małej dawki, którą stopniowo się zwiększa. Zalecana dawka początkowa to 1,25 mg raz na dobę. Dawkę zwiększa się w odstępach dwutygodniowych lub dłuższych do dawki 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg i 10 mg raz na dobę. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 10 mg^[1].

Leczenie nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej

Zazwyczaj stosowana dawka to 5 mg bisoprololu fumaranu raz na dobę. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 10 mg raz na dobę. Maksymalna zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę^[1].

Specjalne grupy pacjentów

W niektórych przypadkach konieczne jest dostosowanie dawkowania lub zachowanie szczególnej ostrożności:

• Niewydolność wątroby lub nerek – u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby lub nerek zwykle nie ma potrzeby modyfikowania dawkowania. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby nie należy stosować dawki większej niż 10 mg bisoprololu na dobę^[1].
• Osoby w podeszłym wieku – nie jest konieczne modyfikowanie dawki^[1].
• Dzieci i młodzież – nie zaleca się stosowania leku Blocard u dzieci i młodzieży^[1].

Przeciwwskazania

Blocard jest przeciwwskazany u pacjentów z:

• Ostrą niewydolnością serca
• Wstrząsem kardiogennym
• Blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia
• Zespołem chorego węzła zatokowego
• Blokiem zatokowo-przedsionkowym
• Objawową bradykardią
• Objawowym niedociśnieniem tętniczym
• Ciężką astmą oskrzelową
• Ciężką postacią choroby zarostowej tętnic obwodowych lub zespołu Raynauda
• Nieleczonym guzem chromochłonnym rdzenia nadnerczy
• Kwasicą metaboliczną
• Nadwrażliwością na bisoprolol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą^[1].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Blocard może powodować działania niepożądane. Do najczęstszych należą:

• Bardzo częste: bradykardia (wolna czynność serca) u pacjentów ze stabilną, przewlekłą niewydolnością serca^[2].
• Częste: pogorszenie istniejącej niewydolności serca, zmęczenie, astenia (osłabienie), zawroty głowy, ból głowy, uczucie zimna lub drętwienia rąk lub stóp, niskie ciśnienie tętnicze, zaburzenia żołądkowo-jelitowe^[2].
• Niezbyt częste: zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia snu, depresja, skurcz oskrzeli, osłabienie mięśni lub kurcze mięśni^[2].
• Rzadkie: zaburzenia słuchu, alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa, zmniejszone wydzielanie łez, zapalenie wątroby, zmiany w wynikach badań krwi, reakcje alergiczne, zaburzenia potencji, koszmary senne, omamy, omdlenie^[2].
• Bardzo rzadkie: zapalenie spojówek, łysienie, wystąpienie lub nasilenie łuszczycy, zmiany łuszczycopodobne^[2].

Słownik pojęć

• Stabilna, przewlekła niewydolność serca – stan, w którym mięsień serca jest słaby i nie jest w stanie przepompować wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić potrzeby organizmu.
• Nadciśnienie tętnicze – wysokie ciśnienie krwi.
• Dławica piersiowa – ból w klatce piersiowej spowodowany niedostatecznym zaopatrzeniem serca w tlen.
• Bradykardia – wolna czynność serca.
• Astenia – osłabienie.
• Blok przedsionkowo-komorowy – zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu.
• Zespół chorego węzła zatokowego – zaburzenie rytmu serca spowodowane nieprawidłowym funkcjonowaniem węzła zatokowego.
• Blok zatokowo-przedsionkowy – zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych między węzłem zatokowym a przedsionkami serca.
• Wstrząs kardiogenny – ostre, groźne zaburzenie pracy serca prowadzące do niskiego ciśnienia tętniczego i niewydolności krążenia.
• Kwasica metaboliczna – stan, w którym odczyn krwi (pH) jest nieprawidłowy.

Podsumowanie

Blocard jest lekiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz stabilnej, przewlekłej niewydolności serca. Dawkowanie leku zależy od wskazania i stanu pacjenta. Ważne jest, aby przestrzegać zaleceń lekarza i regularnie kontrolować stan zdrowia podczas stosowania leku. Blocard jest przeciwwskazany w kilku stanach, takich jak ostra niewydolność serca czy wstrząs kardiogenny. Może powodować różne działania niepożądane, dlatego ważne jest monitorowanie reakcji organizmu na lek.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku