Jak prawidłowo dawkować lek Betaserc?

Betaserc to lek stosowany w leczeniu choroby Meniere’a oraz objawowych zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby uzyskać najlepsze efekty terapeutyczne.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Specjalne grupy pacjentów
• Przeciwwskazania
• Interakcje z innymi lekami
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Betaserc jest stosowany w leczeniu choroby Meniere’a, która charakteryzuje się triadą objawów: zawrotami głowy (z nudnościami i wymiotami), postępującą utratą słuchu oraz szumami usznymi. Lek ten jest również stosowany w objawowym leczeniu zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Betaserc zależy od stanu pacjenta i jest ustalane indywidualnie przez lekarza. Zwykle stosowana dawka dla dorosłych wynosi 48 mg na dobę, podzielona na dwie dawki po 24 mg każda^[1]. Tabletki należy przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia, jednak przyjmowanie leku z jedzeniem może pomóc zmniejszyć łagodne dolegliwości żołądkowe^[2].

Specjalne grupy pacjentów

Betaserc nie jest wskazany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu niewystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej^[1]. U pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie ma konieczności zmiany dawkowania^[1].

Przeciwwskazania

Betaserc nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na betahistynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą oraz u osób z guzem chromochłonnym nadnerczy^[1]. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjent kiedykolwiek miał wrzody żołądka lub astmę oskrzelową^[2].

Interakcje z innymi lekami

Betaserc może wchodzić w interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), stosowanymi w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona, co może nasilać działanie betahistyny^[1]. Ponadto, leki przeciwhistaminowe mogą teoretycznie wpływać na skuteczność betahistyny^[2].

Możliwe działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to nudności, zaburzenia trawienia oraz bóle głowy^[1]. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak wysypka, obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu oraz obniżenie ciśnienia krwi^[2]. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem.

Słownik pojęć

• Choroba Meniere’a – schorzenie ucha wewnętrznego charakteryzujące się zawrotami głowy, szumami usznymi i postępującą utratą słuchu.
• Analog histaminy – substancja chemiczna, która naśladuje działanie histaminy, naturalnie występującej w organizmie.
• Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – grupa leków stosowanych w leczeniu depresji i choroby Parkinsona, które mogą wchodzić w interakcje z betahistyną.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku