Konsekwencje przedawkowania leku BDS N: Dawki, objawy i postępowanie
Lek BDS N, zawierający budezonid, jest stosowany w leczeniu astmy, zespołu krupu oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W tym artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą się pojawić w wyniku nadmiernego stosowania budezonidu.
Spis treści
- Dawki i przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawki i przedawkowanie
Przedawkowanie leku BDS N może wystąpić, gdy pacjent przyjmuje dawki wyższe niż zalecane przez lekarza. Zalecane dawki dla różnych grup wiekowych są następujące:
- Niemowlęta (6-23 miesięcy) i dzieci (2-11 lat): Dawka początkowa wynosi 0,5-1 mg budezonidu dwa razy na dobę, a dawka podtrzymująca to 0,25-0,5 mg budezonidu dwa razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 2 mg budezonidu[1].
- Młodzież (12-17 lat) i dorośli: Dawka początkowa wynosi 1-2 mg budezonidu dwa razy na dobę, a dawka podtrzymująca to 0,5-1 mg budezonidu dwa razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 4 mg budezonidu[1].
Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku BDS N więcej niż raz może prowadzić do przedawkowania i wymaga natychmiastowej konsultacji z lekarzem lub farmaceutą[2].
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania budezonidu mogą obejmować:
- Zahamowanie czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza: Długotrwałe stosowanie bardzo dużych dawek może prowadzić do zaniku kory nadnerczy i zaburzenia adaptacji do stresu[1].
- Objawy ogólnoustrojowe: Mogą wystąpić objawy takie jak zmęczenie, ból głowy, nudności i wymioty, co może wskazywać na niewystarczające działanie glikokortykosteroidów[1].
- Paradoksalny skurcz oskrzeli: Po podaniu leku może wystąpić nasilenie świszczącego oddechu[1].
- Objawy psychiczne: Mogą wystąpić takie objawy jak depresja, lęk, nadpobudliwość i zaburzenia snu[2].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku przewlekłego przedawkowania nie ma konieczności podejmowania szczególnych działań doraźnych. Kontynuowanie leczenia wziewnego za pomocą leku BDS N w zalecanych dawkach powinno przywrócić prawidłową czynność osi podwzgórze-przysadka-nadnercza w ciągu 1-2 dni. W sytuacjach stresowych może być wymagana “osłona kortykosteroidowa”, np. podanie dużej dawki hydrokortyzonu[1].
Słownik pojęć
- Budezonid – Substancja czynna leku BDS N, należąca do grupy glikokortykosteroidów, stosowana w leczeniu astmy, zespołu krupu i POChP.
- Glikokortykosteroidy – Grupa leków o działaniu przeciwzapalnym, przeciwalergicznym i immunosupresyjnym, stosowanych w leczeniu różnych chorób zapalnych i autoimmunologicznych.
- Oś podwzgórze-przysadka-nadnercza – Układ hormonalny regulujący odpowiedź organizmu na stres oraz kontrolujący wiele funkcji fizjologicznych, w tym metabolizm, układ odpornościowy i równowagę wodno-elektrolitową.
- Paradoksalny skurcz oskrzeli – Nasilenie świszczącego oddechu po podaniu leku wziewnego, zamiast oczekiwanego rozszerzenia oskrzeli.
- POChP – Przewlekła obturacyjna choroba płuc, charakteryzująca się przewlekłym zapaleniem dróg oddechowych, prowadzącym do ich zwężenia i utrudnionego oddychania.
Podsumowanie
| Grupa wiekowa | Dawka początkowa | Dawka podtrzymująca | Maksymalna dawka dobowa |
| Niemowlęta (6-23 miesięcy) i dzieci (2-11 lat) | 0,5-1 mg budezonidu dwa razy na dobę | 0,25-0,5 mg budezonidu dwa razy na dobę | 2 mg budezonidu |
| Młodzież (12-17 lat) i dorośli | 1-2 mg budezonidu dwa razy na dobę | 0,5-1 mg budezonidu dwa razy na dobę | 4 mg budezonidu |



















