Spis treści
- Wstęp
- Dawkowanie leku Astmodil
- Zalecenia ogólne
- Przeciwwskazania
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wstęp
Astmodil to lek stosowany pomocniczo w leczeniu astmy u dzieci w wieku od 2 do 5 lat. Zawiera substancję czynną montelukast, która blokuje działanie leukotrienów, substancji powodujących obrzęk i zwężenie dróg oddechowych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować lek Astmodil, aby zapewnić skuteczne leczenie astmy u dzieci.
Dawkowanie leku Astmodil
Astmodil należy podawać dziecku pod nadzorem osoby dorosłej. Zazwyczaj stosowana dawka to:
- Dzieci w wieku od 2 do 5 lat: 1 tabletka do rozgryzania i żucia, 4 mg raz na dobę, wieczorem. Lek należy przyjmować doustnie.
W razie przyjmowania o tej porze posiłku, Astmodil należy przyjmować 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po nim[1]. W tej grupie wiekowej dostosowanie dawek nie jest konieczne. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności tabletek do rozgryzania i żucia 4 mg u dzieci w wieku poniżej 2 lat. Astmodil nie jest wskazany u dzieci w wieku poniżej 2 lat[1].
Zalecenia ogólne
Terapeutyczny wpływ produktu leczniczego Astmodil na wskaźniki kontroli astmy jest widoczny w pierwszej dobie od rozpoczęcia stosowania. Pacjentów należy poinformować, że leczenie produktem leczniczym Astmodil należy kontynuować zarówno wtedy, gdy objawy astmy są pod kontrolą, jak i w okresach zaostrzenia astmy[1]. Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek lub z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. Brak danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Dawka leku jest niezależna od płci[1].
Przeciwwskazania
Astmodil nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku[1]. W razie wystąpienia reakcji alergicznych, takich jak wysypka, obrzęk twarzy, warg, języka i gardła utrudniający oddychanie lub przełykanie, należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem[2].
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Pacjentów należy poinformować, że montelukastu w postaci doustnej nie wolno stosować w leczeniu ostrych napadów astmy. W przypadku napadu astmy pacjenci muszą mieć łatwy dostęp do zwykle stosowanego przez nich „doraźnie” odpowiedniego leku. Jeśli wystąpi ostry napad astmy, należy stosować krótko działającego β-agonistę w postaci wziewnej[1]. Montelukastem nie należy nagle zastępować glikokortykosteroidów w postaci wziewnej lub doustnej[1].
Słownik pojęć
- Astma – przewlekła choroba dróg oddechowych charakteryzująca się nawracającymi epizodami duszności, świszczącego oddechu, ucisku w klatce piersiowej i kaszlu.
- Leukotrieny – substancje chemiczne wytwarzane przez organizm, które powodują skurcz mięśni gładkich w drogach oddechowych, prowadząc do objawów astmy.
- Montelukast – substancja czynna leku Astmodil, która blokuje działanie leukotrienów, łagodząc objawy astmy.
- β-agonista – lek stosowany w leczeniu astmy, który działa poprzez rozszerzenie dróg oddechowych, ułatwiając oddychanie.
- Glikokortykosteroidy – leki przeciwzapalne stosowane w leczeniu astmy, które zmniejszają stan zapalny w drogach oddechowych.
Materiały źródłowe
| Dawkowanie | 1 tabletka do rozgryzania i żucia, 4 mg raz na dobę, wieczorem |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze |
| Specjalne ostrzeżenia | Nie stosować w leczeniu ostrych napadów astmy |
| Możliwe działania niepożądane | Ból brzucha, nadmierne pragnienie, reakcje alergiczne, zaburzenia snu, depresja |


















