Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania leku Asolfena
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Asolfena to lek stosowany w leczeniu objawów związanych z pęcherzem nadreaktywnym. Substancją czynną leku jest solifenacyny bursztynian, który należy do grupy leków antycholinergicznych. Leki te pomagają zmniejszyć aktywność pęcherza, co pozwala na dłuższe przerwy między oddawaniem moczu oraz zwiększa ilość moczu, jaką można utrzymać w pęcherzu[1].
Wskazania do stosowania leku Asolfena
Asolfena jest stosowana w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego, które obejmują:
- Silna nagła potrzeba oddania moczu – bez wcześniejszych objawów ostrzegawczych[1].
- Konieczność częstego oddawania moczu – pacjenci odczuwają potrzebę oddawania moczu częściej niż zwykle[1].
- Popuszczanie moczu – z powodu nieskorzystania z łazienki na czas[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Zalecana dawka leku Asolfena wynosi 5 mg raz na dobę. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 10 mg raz na dobę[1]. Lek należy przyjmować doustnie, połykając w całości i popijając wodą. Może być przyjmowany z posiłkiem lub bez posiłku[1].
Przeciwwskazania
Asolfena nie powinna być stosowana w następujących przypadkach:
- Zatrzymanie moczu – pacjenci, którzy nie mogą oddać moczu lub całkowicie opróżnić pęcherza[2].
- Ciężkie schorzenia przewodu pokarmowego – w tym toksyczne rozdęcie okrężnicy[2].
- Miastenia – choroba mięśni, która może powodować znaczne osłabienie niektórych mięśni[2].
- Jaskra – zwiększone ciśnienie w gałkach ocznych, któremu towarzyszy stopniowa utrata wzroku[2].
- Dializy – pacjenci poddawani dializom[2].
- Ciężkie zaburzenia wątroby – pacjenci z ciężkimi zaburzeniami wątroby[2].
- Ciężka choroba nerek – pacjenci z ciężką chorobą nerek, którzy jednocześnie przyjmują leki ograniczające usuwanie leku Asolfena z organizmu[2].
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Asolfena należy poinformować lekarza o wszystkich wyżej wymienionych schorzeniach. Lekarz oceni, czy u pacjenta nie występują inne przyczyny konieczności częstego oddawania moczu, takie jak niewydolność serca lub choroba nerek[2]. W przypadku zakażenia układu moczowego lekarz przepisze odpowiednią antybiotykoterapię[1].
Słownik pojęć
- Pęcherz nadreaktywny – stan, w którym pęcherz moczowy kurczy się niekontrolowanie, powodując nagłą potrzebę oddania moczu.
- Solifenacyny bursztynian – substancja czynna leku Asolfena, należąca do grupy leków antycholinergicznych.
- Antycholinergiczne – leki, które blokują działanie acetylocholiny, neuroprzekaźnika odpowiedzialnego za skurcze mięśni gładkich.
- Miastenia – choroba mięśni, która może powodować znaczne osłabienie niektórych mięśni.
- Jaskra – choroba oczu, charakteryzująca się zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, prowadząca do uszkodzenia nerwu wzrokowego.
Podsumowanie
Asolfena to lek stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego, takich jak silna nagła potrzeba oddania moczu, konieczność częstego oddawania moczu oraz popuszczanie moczu. Zalecana dawka wynosi 5 mg raz na dobę, a w razie potrzeby można ją zwiększyć do 10 mg. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z zatrzymaniem moczu, ciężkimi schorzeniami przewodu pokarmowego, miastenią, jaskrą, poddawanych dializom oraz z ciężkimi zaburzeniami wątroby i nerek. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich schorzeniach i przyjmowanych lekach.
| Wskazania | Pęcherz nadreaktywny |
| Dawkowanie | 5 mg raz na dobę, w razie potrzeby 10 mg |
| Przeciwwskazania | Zatrzymanie moczu, ciężkie schorzenia przewodu pokarmowego, miastenia, jaskra, dializy, ciężkie zaburzenia wątroby i nerek |
| Środki ostrożności | Ocena innych przyczyn częstego oddawania moczu, antybiotykoterapia w przypadku zakażenia układu moczowego |


















