Dokładny skład leku Argosulfan: Szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych
Spis treści
- Wprowadzenie
- Skład jakościowy i ilościowy
- Substancje pomocnicze
- Ważne terminy medyczne
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Argosulfan to krem stosowany miejscowo, który zawiera sulfatiazol srebrowy jako substancję czynną. Lek ten jest używany w leczeniu zakażeń skóry, takich jak oparzenia, odleżyny i przewlekłe owrzodzenia podudzi. W artykule przedstawimy szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych zawartych w Argosulfanie, aby pacjenci mogli lepiej zrozumieć, co znajduje się w tym leku i jakie mogą być potencjalne reakcje na jego składniki.
Skład jakościowy i ilościowy
Argosulfan zawiera sulfatiazol srebrowy jako substancję czynną. W 1 gramie kremu znajduje się 20 mg sulfatiazolu srebrowego[1]. Sulfatiazol srebrowy działa przeciwbakteryjnie, hamując wzrost i podział bakterii poprzez konkurencyjny antagonizm z kwasem p-aminobenzoesowym i hamowanie syntezy kwasu foliowego, niezbędnego do biosyntezy nukleotydów purynowych u bakterii[1].
Substancje pomocnicze
Argosulfan zawiera również kilka substancji pomocniczych, które wspomagają działanie leku i jego aplikację. Oto szczegółowy opis tych substancji:
- Alkohol cetostearylowy – 84,12 mg w 1 g kremu. Może powodować miejscową reakcję skórną, taką jak kontaktowe zapalenie skóry[1].
- Propylu parahydroksybenzoesan – 0,33 mg w 1 g kremu. Może powodować reakcje alergiczne, możliwe reakcje typu późnego[1].
- Metylu parahydroksybenzoesan – 0,66 mg w 1 g kremu. Podobnie jak propylu parahydroksybenzoesan, może powodować reakcje alergiczne[1].
- Sodu laurylosiarczan – 10 mg w 1 g kremu. Może spowodować miejscowe podrażnienie skóry, takie jak kłucie lub palenie, albo nasilenie reakcji skórnej spowodowanej przez inne leki stosowane na ten sam obszar skóry[1].
- Wazelina biała – stosowana jako baza kremu, zapewnia odpowiednią konsystencję i nawilżenie skóry[2].
- Glicerol – działa nawilżająco, pomagając utrzymać wilgotność skóry[2].
- Parafina ciekła – stosowana jako emolient, pomaga w nawilżeniu i ochronie skóry[2].
- Disodu wodorofosforan dwunastowodny – stabilizuje pH kremu[2].
- Potasu diwodorofosforan – również stabilizuje pH kremu[2].
- Woda do wstrzykiwań – rozpuszczalnik, który zapewnia odpowiednią konsystencję kremu[2].
Ważne terminy medyczne
W artykule pojawiają się różne terminy medyczne, które mogą być nieznane pacjentom. Oto wyjaśnienia niektórych z nich:
- Sulfatiazol srebrowy – substancja czynna o działaniu przeciwbakteryjnym.
- Alkohol cetostearylowy – substancja pomocnicza, która może powodować miejscowe reakcje skórne.
- Propylu parahydroksybenzoesan i metylu parahydroksybenzoesan – konserwanty, które mogą wywoływać reakcje alergiczne.
- Sodu laurylosiarczan – substancja powierzchniowo czynna, która może podrażniać skórę.
Słownik pojęć
- Sulfatiazol srebrowy – substancja czynna o działaniu przeciwbakteryjnym.
- Alkohol cetostearylowy – substancja pomocnicza, która może powodować miejscowe reakcje skórne.
- Propylu parahydroksybenzoesan – konserwant, który może wywoływać reakcje alergiczne.
- Metylu parahydroksybenzoesan – konserwant, który może wywoływać reakcje alergiczne.
- Sodu laurylosiarczan – substancja powierzchniowo czynna, która może podrażniać skórę.
- Wazelina biała – substancja pomocnicza, która zapewnia odpowiednią konsystencję i nawilżenie skóry.
- Glicerol – substancja nawilżająca, pomagająca utrzymać wilgotność skóry.
- Parafina ciekła – emolient, który pomaga w nawilżeniu i ochronie skóry.
- Disodu wodorofosforan dwunastowodny – substancja stabilizująca pH kremu.
- Potasu diwodorofosforan – substancja stabilizująca pH kremu.
- Woda do wstrzykiwań – rozpuszczalnik, który zapewnia odpowiednią konsystencję kremu.
Podsumowanie
Argosulfan to krem stosowany miejscowo, który zawiera sulfatiazol srebrowy jako substancję czynną. Lek ten jest używany w leczeniu zakażeń skóry, takich jak oparzenia, odleżyny i przewlekłe owrzodzenia podudzi. Argosulfan zawiera również kilka substancji pomocniczych, które wspomagają działanie leku i jego aplikację. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku i potencjalnych reakcji na jego składniki.


















