Jak prawidłowo dawkować lek Anzorin?
Lek Anzorin, zawierający substancję czynną olanzapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz umiarkowanych i ciężkich epizodów manii. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.
Spis treści
- Dawkowanie dla dorosłych
- Szczególne grupy pacjentów
- Jak stosować tabletki Anzorin?
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Tabela podsumowująca
Dawkowanie dla dorosłych
Dawkowanie leku Anzorin zależy od leczonego schorzenia:
- Schizofrenia: Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. Dawka może być dostosowywana w zależności od stanu klinicznego pacjenta w zakresie od 5 do 20 mg na dobę[1].
- Epizody manii: Dawka początkowa to 15 mg jako dawka pojedyncza w monoterapii lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej[1].
- Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej: Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. Dawka może być dostosowywana w zależności od stanu klinicznego pacjenta[1].
Szczególne grupy pacjentów
Niektóre grupy pacjentów mogą wymagać dostosowania dawki:
- Osoby w podeszłym wieku: Mniejsza dawka początkowa (5 mg na dobę) może być rozważana u pacjentów w wieku 65 lat i powyżej[1].
- Zaburzenia czynności nerek i wątroby: U tych pacjentów zaleca się mniejszą dawkę początkową (5 mg na dobę)[1].
- Osoby palące tytoń: Metabolizm olanzapiny może być indukowany przez palenie tytoniu, co może wymagać zwiększenia dawki[1].
Jak stosować tabletki Anzorin?
Tabletki Anzorin należy przyjmować raz na dobę, najlepiej o tej samej porze każdego dnia. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków[2]. Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej należy umieszczać w jamie ustnej, gdzie szybko się rozpuszczają i mogą być łatwo połknięte. Alternatywnie, tabletkę można rozpuścić w pełnej szklance wody, soku pomarańczowego, soku jabłkowego, mleka lub kawy[1].
Możliwe działania niepożądane
Podczas stosowania leku Anzorin mogą wystąpić różne działania niepożądane, w tym:
- Bardzo często: Zwiększenie masy ciała, senność, zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi[2].
- Często: Zmiany w liczbie niektórych komórek krwi, zwiększenie stężenia cukrów we krwi, zawroty głowy, niepokój, drżenie, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej[2].
- Niezbyt często: Nadwrażliwość, cukrzyca, napady drgawek, sztywność mięśni, zespół niespokojnych nóg, zaburzenia mowy, zwolnienie czynności serca, wrażliwość na światło słoneczne, krwawienie z nosa, wzdęcie brzucha, ślinotok, utrata pamięci, nietrzymanie moczu, wypadanie włosów, brak miesiączki[2].
Słownik pojęć
- Olanzapina – Substancja czynna leku Anzorin, stosowana w leczeniu schizofrenii i epizodów manii.
- Schizofrenia – Choroba psychiczna objawiająca się m.in. halucynacjami, urojeniami i wycofaniem z kontaktów społecznych.
- Epizody manii – Stan chorobowy charakteryzujący się podnieceniem, euforią i nadmierną aktywnością.
- Choroba afektywna dwubiegunowa – Zaburzenie psychiczne charakteryzujące się naprzemiennymi epizodami manii i depresji.
- Prolaktyna – Hormon produkowany przez przysadkę mózgową, którego stężenie może wzrosnąć podczas stosowania olanzapiny.
Tabela podsumowująca
| Stan kliniczny | Zalecana dawka początkowa | Zakres dawek |
|---|---|---|
| Schizofrenia | 10 mg na dobę | 5-20 mg na dobę |
| Epizody manii | 15 mg na dobę (monoterapia) lub 10 mg na dobę (terapia skojarzona) | 5-20 mg na dobę |
| Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej | 10 mg na dobę | 5-20 mg na dobę |
| Osoby w podeszłym wieku | 5 mg na dobę | 5-20 mg na dobę |
| Zaburzenia czynności nerek i wątroby | 5 mg na dobę | 5-20 mg na dobę |
| Osoby palące tytoń | 10 mg na dobę | 5-20 mg na dobę |


















