Jak prawidłowo dawkować lek Andepin?
Andepin to lek zawierający fluoksetynę, stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych, nerwicy natręctw oraz bulimii. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Andepin jest wskazany w leczeniu:
- Zaburzeń depresyjnych – stanów charakteryzujących się długotrwałym obniżeniem nastroju, utratą zainteresowań i energii[1].
- Nerwicy natręctw – zaburzenia psychicznego, w którym pacjent doświadcza natrętnych myśli i/lub wykonuje powtarzające się czynności[1].
- Bulimii – zaburzenia odżywiania charakteryzującego się epizodami nadmiernego jedzenia, po których następują próby pozbycia się spożytego pokarmu[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Andepin należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Poniżej przedstawiono zalecane dawki dla różnych wskazań:
Zaburzenia depresyjne
Zalecana dawka to 20 mg fluoksetyny na dobę. Dawkowanie należy ponownie ocenić i dostosować po 3-4 tygodniach od rozpoczęcia leczenia, a także później, jeśli uzna się to za właściwe ze względów klinicznych[1].
Nerwica natręctw
Zalecana dawka wynosi od 20 do 60 mg na dobę. Dawka początkowa powinna wynosić 20 mg na dobę, a po kilku tygodniach stosowania można ją zwiększyć do 60 mg na dobę, uwzględniając ryzyko wystąpienia działań niepożądanych[1].
Bulimia
Zalecana dawka dobowa wynosi 60 mg. Nie należy przekraczać dawki 80 mg fluoksetyny na dobę[1].
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku dawka dobowa nie powinna być większa niż 40 mg. Maksymalna zalecana dawka wynosi 60 mg na dobę[1].
Pacjenci z niewydolnością wątroby
Należy rozważyć zastosowanie mniejszych dawek dobowych lub większe odstępy w przyjmowaniu dawek[1].
Pacjenci z niewydolnością nerek
U pacjentów z niewydolnością nerek oraz leczonych dializą zaleca się zmniejszenie dawki lub zwiększenie odstępów między dawkami[1].
Dzieci
Fluoksetyna nie jest zalecana u dzieci. Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności fluoksetyny u dzieci[1].
Przeciwwskazania
Andepin nie powinien być stosowany w przypadku:
- Nadwrażliwości na fluoksetynę lub którykolwiek z jego składników[2].
- Jednoczesnego stosowania z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO)[2].
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Andepin należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Zachować szczególną ostrożność stosując Andepin w przypadku:
- Wysypki lub innych reakcji alergicznych[2].
- Padaczki lub napadów drgawkowych w przeszłości[2].
- Epizodów maniakalnych w przeszłości[2].
- Cukrzycy[2].
- Zaburzeń czynności wątroby[2].
- Chorób serca[2].
- Stosowania leków moczopędnych[2].
- Leczenia elektrowstrząsami[2].
- Krwawień lub siniaków[2].
- Stosowania leków wpływających na krzepnięcie krwi[2].
- Gorączki, sztywności lub drżenia mięśni, zmiany stanu świadomości[2].
- Myśli samobójczych lub chęci samookaleczenia[2].
Słownik pojęć
- Zaburzenia depresyjne – stany charakteryzujące się długotrwałym obniżeniem nastroju, utratą zainteresowań i energii.
- Nerwica natręctw – zaburzenie psychiczne, w którym pacjent doświadcza natrętnych myśli i/lub wykonuje powtarzające się czynności.
- Bulimia – zaburzenie odżywiania charakteryzujące się epizodami nadmiernego jedzenia, po których następują próby pozbycia się spożytego pokarmu.
- Inhibitory monoaminooksydazy (MAO) – leki stosowane w leczeniu depresji, które mogą powodować poważne interakcje z fluoksetyną.
- Fluoksetyna – substancja czynna leku Andepin, stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych, nerwicy natręctw i bulimii.
Andepin jest lekiem przeciwdepresyjnym zawierającym fluoksetynę, stosowanym w leczeniu zaburzeń depresyjnych, nerwicy natręctw oraz bulimii. Zalecane dawki różnią się w zależności od wskazania, a lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Przed rozpoczęciem leczenia należy zwrócić uwagę na przeciwwskazania i środki ostrożności.



















