Jak prawidłowo dawkować lek Anagrelide Glenmark?

Lek Anagrelide Glenmark jest stosowany w leczeniu nadpłytkowości samoistnej, choroby, w której szpik kostny wytwarza zbyt dużą liczbę płytek krwi. Prawidłowe dawkowanie tego leku jest kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. W tym artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować lek Anagrelide Glenmark.

Spis treści

• Dawkowanie leku Anagrelide Glenmark
• Sposób podawania
• Specjalne grupy pacjentów
• Monitorowanie leczenia
• Słownik pojęć

Dawkowanie leku Anagrelide Glenmark

Zalecana dawka początkowa leku Anagrelide Glenmark wynosi 1 mg na dobę, podawana doustnie w dwóch dawkach podzielonych po 0,5 mg każda^[1]. Dawkę tę należy utrzymać przez co najmniej jeden tydzień. Po tym okresie dawkę można dostosować indywidualnie do pacjenta, aby osiągnąć najmniejszą skuteczną dawkę wymaganą do zmniejszenia i/lub utrzymania liczby płytek krwi poniżej 600 x 10⁹/l, najlepiej w zakresie od 150 x 10⁹/l do 400 x 10⁹/l^[1].

Zwiększanie dawki nie może być większe niż o 0,5 mg na dobę w ciągu jednego tygodnia, a zalecana maksymalna dawka jednorazowa nie powinna przekraczać 2,5 mg^[1]. W trakcie badań klinicznych stosowano dawki do 10 mg na dobę^[1].

Sposób podawania

Lek Anagrelide Glenmark należy podawać doustnie. Kapsułki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Nie należy rozgniatać kapsułek ani rozcieńczać ich zawartości w płynach^[1]. Pacjent może przyjmować kapsułki z posiłkiem, po posiłku lub na pusty żołądek^[2]. Najlepiej zażywać kapsułki codziennie o tej samej porze^[2].

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Nie ma potrzeby stosowania innego dawkowania początkowego lub innych etapów dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku^[1]. Jednakże, częstość występowania ciężkich zdarzeń niepożądanych (głównie związanych z sercem) była w tej grupie wiekowej pacjentów dwa razy większa^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Istnieją ograniczone dane dotyczące farmakokinetyki u tej grupy pacjentów. Potencjalne ryzyko i korzyści leczenia anagrelidem pacjenta z zaburzeniami czynności nerek należy ocenić przed rozpoczęciem leczenia^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Nie zaleca się stosowania anagrelidu u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby^[1]. Potencjalne ryzyko i korzyści leczenia anagrelidem pacjenta z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby należy ocenić przed rozpoczęciem leczenia^[1].

Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania anagrelidu u dzieci i młodzieży. Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci i młodzieży jest bardzo ograniczone; należy zachować ostrożność podczas stosowania anagrelidu w tej grupie pacjentów^[1].

Monitorowanie leczenia

Skuteczność leczenia anagrelidem musi być regularnie monitorowana^[1]. Jeśli dawka początkowa jest większa niż 1 mg na dobę, należy oznaczać liczbę płytek krwi co dwa dni w trakcie pierwszego tygodnia leczenia, a następnie co najmniej raz w tygodniu, aż do osiągnięcia stałej dawki podtrzymującej^[1]. Zwykle, zmniejszenie liczby płytek krwi obserwuje się w ciągu od 14 do 21 dni od rozpoczęcia leczenia^[1].

Słownik pojęć

• Nadpłytkowość samoistna – Choroba, w której szpik kostny wytwarza zbyt dużą liczbę płytek krwi.
• Farmakokinetyka – Nauka zajmująca się badaniem losów leku w organizmie, w tym jego wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania.
• Metabolizm – Procesy chemiczne zachodzące w organizmie, które przekształcają substancje chemiczne, w tym leki.
• Biopsja szpiku kostnego – Procedura medyczna polegająca na pobraniu próbki szpiku kostnego do badania.
• QTc – Skorygowany odstęp QT, mierzony w elektrokardiogramie (EKG), który ocenia czas trwania repolaryzacji komór serca.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku