Konsekwencje przedawkowania leku Amolisa HCT: Dawki, objawy i postępowanie

Lek Amolisa HCT jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i zawiera trzy substancje czynne: olmesartan medoksomil, amlodypinę i hydrochlorotiazyd. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W tym artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie, jakie objawy mogą wystąpić oraz jakie kroki należy podjąć w przypadku przedawkowania.

Spis treści

• Dawki uznawane za przedawkowanie
• Objawy przedawkowania
• Postępowanie przy przedawkowaniu
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawki uznawane za przedawkowanie

Maksymalna zalecana dawka leku Amolisa HCT to 40 mg olmesartanu medoksomilu, 10 mg amlodypiny i 25 mg hydrochlorotiazydu na dobę. Przekroczenie tej dawki może prowadzić do przedawkowania i poważnych konsekwencji zdrowotnych^[1].

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie leku Amolisa HCT może prowadzić do różnych objawów, w zależności od substancji czynnej, która została przedawkowana:

• Niedociśnienie – znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, które może prowadzić do zawrotów głowy, omdleń i wstrząsu^[1].
• Tachykardia – przyspieszenie czynności serca, które może wystąpić w wyniku stymulacji układu przywspółczulnego^[1].
• Bradykardia – zwolnienie czynności serca, które może wystąpić w wyniku stymulacji układu przywspółczulnego^[1].
• Obrzęk płuc – niekardiogenny obrzęk płuc, który może wystąpić z opóźnieniem (do 24-48 godzin po przyjęciu) i powodować konieczność wspomagania oddychania^[1].
• Utrata elektrolitów – hipokaliemia (niskie stężenie potasu), hipochloremia (niskie stężenie chloru) i odwodnienie, będące wynikiem nadmiernej diurezy^[1].
• Kurcze mięśni – mogą wystąpić w wyniku hipokaliemii^[1].
• Zaburzenia rytmu serca – mogą wystąpić w wyniku hipokaliemii i jednoczesnego stosowania glikozydów naparstnicy lub niektórych leków przeciwarytmicznych^[1].

Postępowanie przy przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania leku Amolisa HCT leczenie powinno być objawowe i podtrzymujące. Postępowanie zależy od czasu, jaki upłynął od zażycia leku i nasilenia objawów^[1]. Oto kroki, które należy podjąć:

• Płukanie żołądka – jeśli przyjęcie leku nastąpiło niedawno, można rozważać płukanie żołądka^[1].
• Podanie węgla aktywowanego – podanie węgla aktywowanego zdrowym ochotnikom bezpośrednio lub nie dłużej niż w ciągu 2 godzin od przyjęcia amlodypiny, istotnie zmniejsza wchłanianie amlodypiny^[1].
• Monitorowanie czynności serca i płuc – klinicznie znaczące niedociśnienie wymaga aktywnego podtrzymywania układu sercowo-naczyniowego, w tym bardzo dokładnego monitorowania czynności serca i płuc^[1].
• Podanie glukonianu wapnia – aby odwrócić skutki blokady kanałów wapniowych, korzystne może być dożylne podanie glukonianu wapnia^[1].
• Kontrola stężenia elektrolitów – należy często kontrolować stężenie elektrolitów i kreatyniny w surowicy^[1].
• Uzupełnienie niedoborów soli i płynów – w przypadku wystąpienia niedociśnienia pacjenta należy ułożyć w pozycji leżącej na plecach i szybko uzupełnić niedobory soli i płynów wewnątrznaczyniowych^[1].

Słownik pojęć

• Niedociśnienie – znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, które może prowadzić do zawrotów głowy, omdleń i wstrząsu.
• Tachykardia – przyspieszenie czynności serca, które może wystąpić w wyniku stymulacji układu przywspółczulnego.
• Bradykardia – zwolnienie czynności serca, które może wystąpić w wyniku stymulacji układu przywspółczulnego.
• Obrzęk płuc – niekardiogenny obrzęk płuc, który może wystąpić z opóźnieniem (do 24-48 godzin po przyjęciu) i powodować konieczność wspomagania oddychania.
• Hipokaliemia – niskie stężenie potasu we krwi.
• Hipochloremia – niskie stężenie chloru we krwi.
• Glikozydy naparstnicy – leki stosowane w leczeniu niewydolności serca i niektórych zaburzeń rytmu serca.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku