Wskazania do stosowania leku Alugastrin: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Alugastrin to lek zobojętniający nadmiar kwasu solnego w soku żołądkowym, który działa osłaniająco na błonę śluzową przełyku, żołądka i dwunastnicy. Jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń związanych z nadkwaśnością soku żołądkowego oraz w chorobie wrzodowej. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania leku Alugastrin oraz jakie schorzenia i dolegliwości leczy.
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Alugastrin
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania leku Alugastrin
Alugastrin jest stosowany objawowo w leczeniu następujących schorzeń:
- Nadkwaśność soku żołądkowego – nadmiar kwasu solnego w żołądku, który może powodować dolegliwości bólowe i dyskomfort[1].
- Epizodyczna choroba refluksowa przełyku – objawy takie jak zgaga, kwaśne odbijanie, zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej[1].
- Uszkodzenie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy – wywołane przez czynniki wrzodotwórcze, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne[1].
- Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy – przewlekłe schorzenie, w którym na błonie śluzowej żołądka lub dwunastnicy powstają wrzody[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dorośli i dzieci powyżej 6 lat powinni przyjmować 15 ml (łyżkę stołową) leku w godzinę po posiłkach i przed snem lub w razie wystąpienia dolegliwości. Przed użyciem butelkę należy wstrząsnąć[1].
Przeciwwskazania
Alugastrin nie powinien być stosowany w przypadku:
- Nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą[1].
- Ciężkiej niewydolności nerek[1].
Środki ostrożności
Stosowanie leku Alugastrin wymaga ostrożności w następujących przypadkach:
- Pacjenci ze skłonnością do zaparć[1].
- Dzieci poniżej 6 lat, u których przyczynę dolegliwości musi rozpoznać lekarz[1].
- Pacjenci z nietolerancją niektórych cukrów, w tym fruktozy[1].
- Pacjenci kontrolujący zawartość sodu w diecie[1].
Interakcje z innymi lekami
Alugastrin może wpływać na wchłanianie z przewodu pokarmowego niektórych leków podawanych doustnie, takich jak:
- Antagoniści receptorów H2 (np. ranitydyna)[2].
- Fenytoina[2].
- Fluorochinolony (np. cyprofloksacyna)[2].
- Glikozydy nasercowe (np. digoksyna)[2].
- Ketokonazol[2].
- Tetracykliny (np. doksycyklina)[2].
- Salicylany[2].
- Preparaty żelaza[2].
- Sukralfat[2].
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Alugastrin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Do najczęstszych działań niepożądanych należą:
- Kredowy posmak[1].
- Łagodne zaparcia[1].
- Skurcze żołądka[1].
- Nudności lub wymioty[1].
- Białawe zabarwienie kału[1].
- Przy długotrwałym stosowaniu lub podawaniu dużych dawek: ciągłe zaparcia, utrata apetytu, niezwykła utrata masy ciała, osłabienie mięśni, utrata fosforanów[1].
Słownik pojęć
- Nadkwaśność soku żołądkowego – nadmiar kwasu solnego w żołądku, który może powodować dolegliwości bólowe i dyskomfort.
- Epizodyczna choroba refluksowa przełyku – objawy takie jak zgaga, kwaśne odbijanie, zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej.
- Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy – przewlekłe schorzenie, w którym na błonie śluzowej żołądka lub dwunastnicy powstają wrzody.
- Antagoniści receptorów H2 – leki zmniejszające wydzielanie kwasu żołądkowego, stosowane w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
- Fenytoina – lek o działaniu przeciwdrgawkowym i antyarytmicznym, stosowany w leczeniu padaczki.
- Fluorochinolony – leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych układu oddechowego, moczowo-płciowego, przewodu pokarmowego, skóry, tkanek miękkich, kości i stawów.
- Glikozydy nasercowe – leki stosowane w niewydolności serca.
- Ketokonazol – lek stosowany w zakażeniach grzybiczych skóry i paznokci.
- Tetracykliny – grupa antybiotyków stosowanych w zakażeniach bakteryjnych układu oddechowego, moczowo-płciowego, boreliozie, zakażeniach skóry.
- Salicylany – leki o działaniu przeciwgorączkowym, przeciwbólowym i przeciwzapalnym, często stosowane na przeziębienie.
- Sukralfat – lek stosowany w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
| Wskazania | Nadkwaśność soku żołądkowego, epizodyczna choroba refluksowa przełyku, uszkodzenie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy |
| Dawkowanie | 15 ml (łyżka stołowa) w godzinę po posiłkach i przed snem lub w razie wystąpienia dolegliwości |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, ciężka niewydolność nerek |
| Środki ostrożności | Skłonność do zaparć, dzieci poniżej 6 lat, nietolerancja cukrów, kontrola zawartości sodu w diecie |
| Interakcje | Antagoniści receptorów H2, fenytoina, fluorochinolony, glikozydy nasercowe, ketokonazol, tetracykliny, salicylany, preparaty żelaza, sukralfat |
| Działania niepożądane | Kredowy posmak, łagodne zaparcia, skurcze żołądka, nudności lub wymioty, białawe zabarwienie kału, ciągłe zaparcia, utrata apetytu, niezwykła utrata masy ciała, osłabienie mięśni, utrata fosforanów |



















