Jak prawidłowo dawkować lek Acopair?

Acopair to lek stosowany w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Dawkowanie leku Acopair
• Sposób podawania leku Acopair
• Przeciwwskazania i środki ostrożności
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie leku Acopair

Acopair jest przeznaczony wyłącznie do stosowania wziewnego. Zalecana dawka to inhalacja zawartości jednej kapsułki raz na dobę, o tej samej porze każdego dnia, za pomocą inhalatora NeumoHaler^[1]. Nie należy stosować dawki większej niż zalecana^[2].

Sposób podawania leku Acopair

W celu zapewnienia właściwego sposobu podawania leku, lekarz lub inny wykwalifikowany pracownik służby zdrowia powinien przeszkolić pacjenta w zakresie prawidłowego stosowania inhalatora^[1]. Instrukcja użycia inhalatora NeumoHaler jest następująca:

1. Usunąć osłonę górną. Upewnić się, że żaden przedmiot nie znajduje się w ustniku.
2. Otworzyć ustnik pociągając go do góry jednocześnie naciskając wcięcia.
3. Wyjąć kapsułkę z blistra i umieścić ją w komorze centralnej NeumoHaler. Nie ma znaczenia, którym końcem kapsułka zostanie wprowadzona do komory.
4. Zamknąć dokładnie ustnik do momentu usłyszenia kliknięcia.
5. Trzymając inhalator NeumoHaler z ustnikiem skierowanym ku górze, należy nacisnąć jeden raz do końca przycisk przekłuwający, a następnie go zwolnić.
6. Wykonać głęboki wydech. Ważne: Należy unikać wydychania powietrza do ustnika.
7. Przyłożyć inhalator NeumoHaler do ust, szczelnie zacisnąć wargi wokół ustnika. Trzymając głowę w pozycji pionowej wykonać powolny i głęboki wdech tak, aby słyszeć lub poczuć wibrację kapsułki. Wykonywać wdech, aż płuca będą pełne. Następnie wstrzymać oddech tak długo, jak długo nie stwarza to dyskomfortu i jednocześnie wyjąć inhalator NeumoHaler z ust. Powtórzyć jeszcze jeden raz czynności opisane w punktach 6 i 7 w celu całkowitego opróżnienia kapsułki.
8. Otworzyć ponownie ustnik. Usunąć i wyrzucić zużytą kapsułkę. Zamknąć ustnik i nałożyć osłonę górną. Upewnić się, że osłona jest właściwie zamknięta^[1].

Przeciwwskazania i środki ostrożności

Nie należy stosować leku Acopair, jeśli pacjent ma uczulenie na tiotropium lub którykolwiek z pozostałych składników leku, a także na atropinę lub jej pochodne, jak ipratropium czy oksytropium^[2]. Przed rozpoczęciem stosowania leku Acopair należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, problemy z prostatą, trudności w oddawaniu moczu lub zaburzenia czynności nerek^[2].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Acopair może powodować działania niepożądane. Najczęściej występujące to suchość błony śluzowej jamy ustnej, zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia smaku, niewyraźne widzenie, nieregularne bicie serca, zapalenie gardła, chrypka, kaszel, zgaga, zaparcie, zakażenia grzybicze w obrębie jamy ustnej i gardła, wysypka, trudności w oddawaniu moczu, bolesne lub utrudnione oddawanie moczu^[2].

Słownik pojęć

• Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) – Przewlekła choroba płuc, która powoduje duszność i kaszel.
• Tiotropium – Substancja czynna leku Acopair, stosowana w leczeniu POChP.
• Inhalator NeumoHaler – Urządzenie do podawania leku Acopair w postaci wziewnej.
• Jaskra z wąskim kątem przesączania – Choroba oczu charakteryzująca się podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym.
• Przeciwcholinergiczne działanie – Działanie polegające na blokowaniu receptorów cholinergicznych, co prowadzi do rozszerzenia oskrzeli.

Podsumowanie

Acopair to lek stosowany w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Zalecana dawka to inhalacja zawartości jednej kapsułki raz na dobę, o tej samej porze każdego dnia, za pomocą inhalatora NeumoHaler. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, problemy z prostatą, trudności w oddawaniu moczu lub zaburzenia czynności nerek. Najczęstsze działania niepożądane to suchość błony śluzowej jamy ustnej, zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia smaku, niewyraźne widzenie, nieregularne bicie serca, zapalenie gardła, chrypka, kaszel, zgaga, zaparcie, zakażenia grzybicze w obrębie jamy ustnej i gardła, wysypka, trudności w oddawaniu moczu, bolesne lub utrudnione oddawanie moczu.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku