Leki dostępne bez recepty stanowią podstawę farmakologicznego leczenia objawów przeziębienia. Chociaż nie mogą wyleczyć infekcji wirusowej ani skrócić jej czasu trwania, potrafią znacząco poprawić komfort pacjenta i ułatwić codzienne funkcjonowanie podczas choroby1. Wybór odpowiedniego preparatu powinien być dostosowany do konkretnych objawów, które nas dotykają.
Leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe
Paracetamol (acetaminofen) to jeden z najczęściej stosowanych leków w leczeniu objawów przeziębienia2. Jest skuteczny w obniżaniu gorączki i łagodzeniu bólów głowy, bólów mięśniowych oraz dyskomfortu związanego z chorobą. Może być bezpiecznie stosowany przez dorosłych i dzieci, jednak ważne jest przestrzeganie zalecanej dawki.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen i naproksen, nie tylko obniżają gorączkę i łagodzą ból, ale także działają przeciwzapalnie3. Mogą być szczególnie pomocne w przypadku bólu gardła i stanów zapalnych towarzyszących przeziębieniu. Należy jednak pamiętać o przeciwwskazaniach, szczególnie u osób z problemami żołądkowymi czy nerkowymi.
Aspiryna, choć skuteczna u dorosłych, nie powinna być podawana dzieciom i młodzieży ze względu na ryzyko zespołu Reye’a – rzadkiej, ale poważnej choroby4.
Leki na katar i zatkany nos
Dekongesty (leki zmniejszające przekrwienie błony śluzowej) są dostępne w dwóch formach: doustnej i miejscowej. Pseudoefedryna, dostępna za ladą apteczną, jest uważana za bardziej skuteczną od fenyloefryny znajdującej się w wielu preparatach złożonych5. Oba te środki mogą pomóc w łagodzeniu objawów kataru, przekrwienia, bólu uszu i kaszlu.
Miejscowe dekongesty w postaci sprayi do nosa (jak oksymetazolina) mogą szybko udrożnić nos, ale ich stosowanie powinno być ograniczone maksymalnie do 3 dni5. Dłuższe używanie może prowadzić do efektu odwrotnego – nasilenia przekrwienia po odstawieniu leku.
Preparaty solne (sól fizjologiczna) w postaci sprayi czy kropli do nosa są bezpieczną alternatywą, którą można stosować bez ograniczeń czasowych6. Pomagają one nawilżyć błonę śluzową nosa i ułatwić usuwanie wydzieliny.
Leki przeciwkaszlowe i wykrztuśne
W leczeniu kaszlu towarzyszącego przeziębieniu dostępne są dwie główne grupy leków. Środki przeciwkaszlowe (antitussives) zawierające dekstrometorfan mogą pomóc w tłumieniu suchego, drażniącego kaszlu, szczególnie tego zakłócającego sen7. Dekstrometorfan nie powoduje senności, w przeciwieństwie do niektórych leków na receptę.
Leki wykrztuśne, takie jak gwaifenezyna (guaifenesin), pomagają w rozrzedzeniu śluzu w drogach oddechowych, ułatwiając jego odkrztuszenie8. Ten mechanizm działania jest szczególnie przydatny w przypadku kaszlu produktywnego z gęstą wydzieliną.
Warto jednak pamiętać, że kaszel pełni ważną funkcję obronną organizmu, pomagając w usuwaniu wydzieliny i drobnoustrojów z dróg oddechowych. Dlatego tłumienie kaszlu powinno być rozważane głównie wtedy, gdy znacząco utrudnia sen lub codzienne funkcjonowanie9.
Leki antyhistaminowe
Antyhistaminowe pierwszej generacji, takie jak difenhydramina czy chlorfeniramina, mogą pomóc w łagodzeniu kataru i kichania, choć ich skuteczność w leczeniu przeziębienia jest ograniczona8. Dodatkowo wywierają działanie uspokajające, co może być korzystne dla poprawy jakości snu podczas choroby.
Preparaty antyhistaminowe drugiej generacji (niewywoływające senności) są generalnie nieskuteczne w leczeniu objawów przeziębienia10. Badania wykazują, że ich działanie jest porównywalne do placebo w przypadku infekcji wirusowych górnych dróg oddechowych.
Kombinacja antyhistaminowych z dekongestionami może być bardziej skuteczna niż stosowanie każdego z tych leków osobno, szczególnie w przypadku umiarkowanych do ciężkich objawów przeziębienia8.
Preparaty złożone
Na rynku dostępnych jest wiele preparatów zawierających kombinację różnych substancji czynnych, przeznaczonych do leczenia wielu objawów jednocześnie3. Mogą one zawierać leki przeciwbólowe, dekongesty, antyhistaminowe i środki przeciwkaszlowe w jednej tabletce lub syropie.
Zaletą preparatów złożonych jest wygoda stosowania, jednak niosą one również większe ryzyko działań niepożądanych i przedawkowania, szczególnie gdy pacjent przyjmuje jednocześnie inne leki3. Przed ich zastosowaniem należy dokładnie przeczytać skład i upewnić się, że nie przyjmujemy podwójnej dawki którejś z substancji czynnych.
Bezpieczeństwo stosowania
Przy wyborze leków bez recepty kluczowe jest przestrzeganie zaleceń dawkowania i uwzględnienie przeciwwskazań. Osoby z nadciśnieniem tętniczym powinny unikać dekongestów, które mogą podwyższyć ciśnienie krwi11. Kobiety w ciąży powinny skonsultować się z lekarzem przed przyjmowaniem jakichkolwiek leków, choć niektóre antyhistaminowe i paracetamol są uważane za względnie bezpieczne12.
Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku dzieci. Leki przeciwkaszlowe i przeciwprzeziębienowe nie są zalecane dla dzieci poniżej 4. roku życia13. Dla młodszych dzieci bezpieczniejsze są metody niefarmakologiczne, takie jak nawilżanie powietrza, sole fizjologiczne i odpowiednie nawodnienie.
Pamiętajmy, że leki bez recepty mogą jedynie łagodzić objawy – nie wyleczą przeziębienia ani nie skrócą jego czasu trwania. Najważniejszym elementem leczenia pozostają odpoczynek i nawodnienie organizmu12.






















