Rutynowe badania laboratoryjne i obrazowe nie są zalecane w diagnostyce typowego przeziębienia1. Rozpoznanie opiera się na objawach klinicznych i badaniu fizykalnym2. Badania dodatkowe wykonuje się tylko w szczególnych sytuacjach, gdy podejrzewamy powikłania, inne schorzenia lub gdy objawy przebiegają nietypowo.
Wskazania do badań dodatkowych
Badania dodatkowe mogą być konieczne, gdy objawy przeziębienia nasilają się lub nie ustępują w przewidywanym czasie3. Typowe wskazania obejmują utrzymywanie się objawów dłużej niż 10-14 dni, pojawienie się wysokiej gorączki, trudności w oddychaniu, silny kaszel z plwocią lub podejrzenie powikłań4.
U pacjentów z grup wysokiego ryzyka, takich jak osoby z astmą, cukrzycą, chorobami serca lub z obniżoną odpornością, badania dodatkowe mogą być rozważane wcześniej5. W takich przypadkach lekarz może zdecydować o wykonaniu badań w celu wykluczenia poważniejszych infekcji.
- Objawy utrzymują się dłużej niż 2 tygodnie
- Wysoka gorączka powyżej 39°C
- Trudności w oddychaniu lub duszność
- Kaszel z gęstą, ropną plwociną
- Silny ból zatok lub ucha
- Pacjenci z grup wysokiego ryzyka
Badania krwi
Morfologia krwi (CBC) może być przydatna w niektórych przypadkach przeziębienia, szczególnie gdy podejrzewamy infekcję bakteryjną lub powikłania6. Podwyższona liczba białych krwinek, szczególnie neutrofilów, może wskazywać na trwającą infekcję7.
Wyniki morfologii mogą dostarczyć cennych informacji o podstawowych schorzeniach lub powikłaniach związanych z przeziębieniem8. Znacznie podwyższona liczba białych krwinek może wskazywać na ciężką infekcję lub bardziej uogólnioną odpowiedź organizmu8.
Badanie OB (szybkość opadania erytrocytów) może być zalecane w przypadkach uporczywych lub ciężkich objawów6. Podwyższone OB może sugerować bardziej nasilony lub przedłużony proces zapalny w organizmie, potencjalnie wskazując na cięższą infekcję oddechową8.
Białko C-reaktywne (CRP) jest markerem zapalenia, który może być podwyższony przy infekcjach bakteryjnych. Jednak jego wartość w diagnostyce zwykłego przeziębienia jest ograniczona3.
Testy wirusologiczne i mikrobiologiczne
Wykrywanie konkretnego patogenu wywołującego przeziębienie rzadko jest wykonywane w praktyce klinicznej9. Hodowla rinowirusów jest czasochłonna i rzadko przydatna w warunkach klinicznych10.
Testy PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy) są coraz częściej wykorzystywane do wykrywania wirusów oddechowych w próbkach z układu oddechowego11. Jednak wyniki testów PCR muszą być interpretowane ostrożnie, ponieważ wykrycie wirusa może wystąpić w kilku scenariuszach klinicznych2.
Panel patogenów oddechowych to test diagnostyczny, który może wykryć obecność różnych patogenów wirusowych i bakteryjnych odpowiedzialnych za infekcje oddechowe8. Pozytywne wyniki dla konkretnych patogenów dostarczają informacji o przyczynach objawów przeziębienia, umożliwiając ukierunkowane leczenie8.
Posiew z gardła może być wykonany w celu wykluczenia infekcji paciorkowcowej, jeśli badanie gardła sugeruje infekcję bakteryjną11. Szybki test na paciorkowce jest alternatywą dla klasycznego posiewu.
Badania obrazowe
Zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej rzadko jest potrzebne i powinno być wykonywane tylko w przypadku podejrzenia infekcji dolnych dróg oddechowych, takiej jak zapalenie płuc11. RTG klatki piersiowej może pomóc w wykluczeniu innych schorzeń, takich jak zapalenie oskrzeli czy zapalenie płuc12.
Badania obrazowe zatok (zdjęcia rentgenowskie lub tomografia komputerowa) mogą być przydatne w przypadkach podejrzenia zapalenia zatok11. Jednak takie badania nie mogą odróżnić procesów wirusowych od bakteryjnych11.
Testy różnicujące
W przypadku podejrzenia COVID-19 wykonuje się test RT-PCR, który jest wysoce czułym i specyficznym testem diagnostycznym wykrywającym obecność wirusa SARS-CoV-213. Pozytywny wynik potwierdza infekcję COVID-19, co pozwala na wdrożenie odpowiednich środków izolacji i leczenia13.
Szybki test na grypę może być wykonany w przypadku podejrzenia tej infekcji. Test polega na pobraniu wymazu z nosa lub gardła i wykryciu antygenów wirusa grypy14. Wyniki są dostępne w ciągu 15 minut, choć dokładność testu może być ograniczona.
Test na mononukleozę (test Monospot) może być rozważany u młodych pacjentów z przedłużającymi się objawami przypominającymi przeziębienie, ale połączonymi z powiększonymi węzłami chłonnymi i zmęczeniem. Jednak rutynowe wykonywanie tego testu nie jest zalecane15.
Interpretacja wyników badań
Prawidłowa interpretacja wyników badań dodatkowych jest kluczowa dla właściwego postępowania. Podwyższona liczba białych krwinek może wskazywać na infekcję bakteryjną, ale może też wystąpić w pierwszych 2-3 dniach infekcji wirusowej10.
Wyniki testów PCR wymagają szczególnej ostrożności w interpretacji. Wykrycie materiału genetycznego wirusa może wystąpić w różnych sytuacjach klinicznych, w tym przy współinfekcji wieloma wirusami, wykrywaniu wirusa w okresie wylęgania, infekcji bezobjawowej czy zmiennym czasie wydalania wirusa2.
Ważne jest pamiętanie, że badania dodatkowe powinny być wykonywane tylko wtedy, gdy ich wyniki mogą wpłynąć na postępowanie kliniczne16. W przypadku typowego przeziębienia leczenie jest objawowe niezależnie od konkretnego patogenu.





















