Trudności w połykaniu, znane medycznie jako dysfagia, mogą wynikać z bardzo różnorodnych przyczyn. Proces połykania jest niezwykle złożony i wymaga skoordynowanego działania około 50 par mięśni oraz licznych nerwów1. Gdy którykolwiek z tych elementów nie funkcjonuje prawidłowo, może dojść do problemów z połykaniem.
Podział przyczyn dysfagii
Przyczyny trudności w połykaniu można podzielić na dwie główne kategorie: mechaniczne i funkcjonalne. Mechaniczne przyczyny dotyczą fizycznych przeszkód lub zwężeń w obrębie jamy ustnej, gardła lub przełyku, które utrudniają przepływ pokarmu2. Funkcjonalne przyczyny związane są z zaburzeniami w działaniu mięśni lub nerwów odpowiedzialnych za koordynację procesu połykania3.
Zaburzenia neurologiczne jako przyczyna dysfagii
Choroby układu nerwowego stanowią jedną z najczęstszych przyczyn trudności w połykaniu. Udar mózgu jest wiodącą przyczyną dysfagii ustno-gardłowej, dotykając nawet połowy pacjentów po przebytym udarze45. Uszkodzenia mózgu mogą zaburzyć kontrolę neurologiczną nad nerwami i odruchami zaangażowanymi w proces połykania.
Inne znaczące zaburzenia neurologiczne powodujące dysfagię to:
- Choroba Parkinsona – postępująca choroba neurodegeneracyjna wpływająca na koordynację ruchów6
- Stwardnienie rozsiane (SM) – choroba autoimmunologiczna atakująca układ nerwowy7
- Stwardnienie zanikowe boczne (ALS) – postępujące uszkodzenie neuronów ruchowych8
- Demencja i choroba Alzheimera – zaburzenia poznawcze mogą utrudniać żucie i połykanie9
- Mózgowe porażenie dziecięce – wrodzone zaburzenia ruchowe10
Urazy głowy, rdzenia kręgowego czy guzy mózgu również mogą prowadzić do dysfagii poprzez uszkodzenie obszarów mózgu kontrolujących połykanie7. Szczegółowe omówienie mechanizmów neurologicznych znajdziesz w Zobacz więcej: Przyczyny neurologiczne trudności w połykaniu.
Choroby mięśniowe i zaburzenia nerwowo-mięśniowe
Schorzenia wpływające na siłę i koordynację mięśni mogą znacząco utrudniać połykanie. Myasthenia gravis to choroba autoimmunologiczna powodująca osłabienie mięśni, w tym tych zaangażowanych w połykanie6. Dystrofia mięśniowa oraz inne genetyczne choroby mięśni mogą upośledzać siłę i koordynację mięśni używanych do połykania11.
Twardzina układowa (sklerodermia) to choroba tkanki łącznej, która może powodować stwardnienie i zwężenie tkanek przełyku, a także osłabiać dolny zwieracz przełykowy12. Podobnie zapalenie wielomięśniowe (polymyositis) i zapalenie skórno-mięśniowe (dermatomyositis) mogą wpływać na funkcję mięśni zaangażowanych w połykanie13.
Problemy strukturalne i mechaniczne przeszkody
Fizyczne przeszkody w obrębie jamy ustnej, gardła lub przełyku stanowią znaczącą grupę przyczyn dysfagii. Nowotwory głowy, szyi lub przełyku mogą blokować lub zwężać drogi pokarmowe14. Szczególnie nowotwory przełyku powodują postępujące pogarszanie się trudności w połykaniu15.
Zwężenia przełyku (striktura) mogą powstać w wyniku:
- Przewlekłego refluksu żołądkowo-przełykowego (GERD)12
- Zapalenia przełyku (ezofagitis)13
- Radioterapii w obszarze szyi14
- Chemicznych poparzeń przełyku16
Uchyłki przełyku (diverticula) to małe kieszonki w ścianach przełyku lub gardła, w których może gromadzić się pokarm13. Uchyłek Zenkera jest szczególnie częstą przyczyną problemów z połykaniem u osób starszych17. Więcej informacji o problemach strukturalnych znajdziesz w Zobacz więcej: Przyczyny strukturalne trudności w połykaniu.
Choroby autoimmunologiczne i zapalne
Eozynofilowe zapalenie przełyku to coraz częściej rozpoznawana przyczyna dysfagii, szczególnie u młodszych pacjentów. Jest to stan zapalny wywołany przez alergeny pokarmowe, w którym dochodzi do gromadzenia się eozynofili w przełyku1819. Może być związane z innymi chorobami alergicznymi, takimi jak astma czy egzema.
Inne choroby autoimmunologiczne mogą również wpływać na połykanie poprzez różne mechanizmy. Zespół Sjögrena powoduje zmniejszenie produkcji śliny, co utrudnia połykanie20. Toczeń rumieniowaty układowy może wpływać na funkcję mięśni zaangażowanych w połykanie21.
Zaburzenia czynnościowe przełyku
Achalazja to choroba, w której mięśnie przełyku tracą zdolność do prawidłowego kurczenia się, a dolny zwieracz przełykowy nie rozluźnia się odpowiednio, aby umożliwić przejście pokarmu do żołądka1522. Skurcze przełyku to nieprawidłowe, nieskoordynowane skurcze mięśni przełyku, które mogą uniemożliwić dotarcie pokarmu do żołądka23.
Czynniki związane z wiekiem i inne przyczyny
Chociaż wiek sam w sobie nie powoduje dysfagii, jest znaczącym czynnikiem ryzyka. Wraz z wiekiem dochodzi do osłabienia mięśni, co zwiększa podatność na urazy i choroby neurologiczne związane z dysfagią24. U osób starszych może występować prezbifagia – normalne, zdrowe zmiany w połykaniu związane z wiekiem25.
Leki mogą również przyczyniać się do rozwoju dysfagii poprzez różne mechanizmy, takie jak suchość w ustach (kserostomia) czy zmiany w motoryce przełyku2. Infekcje jamy ustnej czy gardła, takie jak paciorkowcowe zapalenie gardła, mogą powodować ból i zapalenie prowadzące do tymczasowej dysfagii24.
Znaczenie wczesnego rozpoznania przyczyn
Identyfikacja przyczyny dysfagii ma kluczowe znaczenie dla wyboru odpowiedniego leczenia. Różne etiologie wymagają różnych podejść terapeutycznych – od farmakoterapii, przez terapię logopedyczną, po interwencje chirurgiczne2. Wczesne rozpoznanie i leczenie mogą zapobiec poważnym powikłaniom, takim jak niedożywienie, odwodnienie czy zapalenie płuc z aspiracji24.





















