Choroba Gauchera jest rzadkim schorzeniem genetycznym, którego podstawową przyczyną są mutacje w genie GBA1 (dawniej nazywanym GBA), zlokalizowanym na chromosomie 112. Gen ten zawiera instrukcje niezbędne do produkcji enzymu zwanego glukocerebrozydata (GCase), który pełni kluczową rolę w procesach metabolicznych zachodzących w komórkach34.
Podstawowy mechanizm genetyczny
Glukocerebrozydata jest enzymem lizosomowym odpowiedzialnym za rozkład glukocerebrozydów – tłuszczowych substancji obecnych w błonach komórkowych2. W warunkach prawidłowych enzym ten hydrolizuje glukocerebrozyd na glukozę i ceramid, umożliwiając prawidłowe funkcjonowanie komórki4. Mutacje w genie GBA1 prowadzą do znacznego zmniejszenia lub całkowitego wyeliminowania aktywności tego enzymu4.
Niedobór funkcjonalnego glukocerebrozydata powoduje nagromadzenie się glukocerebrozydów i związanych z nimi substancji w komórkach, szczególnie w makrofagach12. Te przepełnione makrofagi, nazywane komórkami Gauchera, infiltrują różne narządy, w tym wątrobę, śledzionę i szpik kostny, powodując charakterystyczne objawy choroby5.
Sposób dziedziczenia choroby
Choroba Gauchera dziedziczy się w sposób autosomalnie recesywny910. Oznacza to, że aby rozwinąć chorobę, osoba musi odziedziczyć po jednej kopii zmutowanego genu GBA1 od każdego z rodziców1112. Rodzice będący nosicielami jednej kopii zmutowanego genu zazwyczaj nie wykazują objawów choroby, ponieważ jedna prawidłowa kopia genu jest wystarczająca do produkcji odpowiedniej ilości enzymu13.
Prawdopodobieństwo wystąpienia choroby u potomstwa dwojga nosicieli wynosi 25% przy każdej ciąży59. Istnieje również 50% prawdopodobieństwa narodzenia dziecka będącego nosicielem oraz 25% szansy na urodzenie dziecka z dwoma prawidłowymi kopiami genu9.
Czynniki ryzyka i predyspozycje populacyjne
Choroba Gauchera wykazuje wyraźne predyspozycje populacyjne. Osoby pochodzenia żydowskiego aszkenazyjskiego (wschodnio- i środkowoeuropejskiego) mają znacznie wyższe ryzyko rozwoju tej choroby910. W tej populacji częstość nosicielstwa wynosi około 1 na 12-15 osób, a częstość występowania choroby szacuje się na 1 przypadek na 800 urodzeń1415.
W populacji ogólnej częstość występowania choroby Gauchera jest znacznie niższa i wynosi około 1 na 40 000 do 60 000 urodzeń1516. Typ 1 choroby Gauchera, będący najłagodniejszą postacią, stanowi ponad 90% przypadków wśród osób pochodzenia europejskiego17.
Rzadkie przyczyny alternatywne
Bardzo rzadko choroba Gauchera może być spowodowana niedoborem aktywatora enzymu GCase, zwanego saposyną C, bez występowania niedoboru samego enzymu1618. Ta forma choroby wynika z mutacji w genie PSAP, a nie w genie GBA118.
Współczesne rozumienie etiologii
Współczesne badania wskazują, że choroba Gauchera może być traktowana jako zaburzenie wieloczynnikowe20. Chociaż podstawową przyczyną są mutacje w genie GBA1, różnorodność objawów klinicznych u pacjentów z identycznymi mutacjami sugeruje udział dodatkowych czynników modyfikujących21. Może to obejmować wpływ innych genów, czynników środowiskowych oraz indywidualnych różnic w metabolizmie komórkowym Zobacz więcej: Molekularne mechanizmy choroby Gauchera - od mutacji do objawów.
Badania genetyczne odgrywają kluczową rolę w diagnostyce choroby Gauchera i identyfikacji nosicieli22. Wczesna diagnoza umożliwia szybsze wdrożenie leczenia, które może spowolnić progresję choroby22. Szczegółowe mechanizmy patogenezy i ich wpływ na różne systemy narządowe stanowią przedmiot intensywnych badań naukowych Zobacz więcej: Czynniki modyfikujące przebieg choroby Gauchera i zmienność fenotypowa.


















