Diagnostyka blastocystozy stanowi wyzwanie dla lekarzy ze względu na kontrowersyjną patogenność Blastocystis hominis oraz jego polimorficzną naturę12. Nawet jeśli pasożyt zostanie wykryty w kale pacjenta, nie zawsze oznacza to, że jest on przyczyną obserwowanych objawów13.
Podstawowe metody diagnostyczne
Główną metodą diagnostyki blastocystozy pozostaje mikroskopowe badanie kału45. Lekarz zazwyczaj zleca zbadanie próbek stolca w celu wykrycia obecności pasożyta5. Ze względu na zmienną ilość wydalania organizmu, często konieczne jest pobranie kilku próbek kału w odstępach kilkudniowych67.
Badanie mikroskopowe obejmuje identyfikację charakterystycznych form Blastocystis, głównie formy wakuolarnej, która jest najczęściej obserwowana w próbkach kału89. Forma wakuolarna jest uważana za typową postać komórki Blastocystis i najczęściej wykorzystywaną jako dowód mikrobiologiczny zakażenia9.
Techniki mikroskopowe i ich czułość
Różne metody mikroskopowe charakteryzują się różną czułością wykrywania Blastocystis. Bezpośredni rozmaz kału wykazuje najniższą czułość – około 28,4%, podczas gdy barwienie jodem zwiększa ją do 48,7%1011. Technika koncentracji formaliną-eterem osiąga czułość na poziomie 81,1%10.
Najlepsze rezultaty w diagnostyce mikroskopowej daje barwienie trichromem, które wykrywa więcej przypadków zakażenia niż podstawowe metody89. Trwale zabarwione preparaty są preferowane nad preparatami na świeżo ze względu na możliwość pomylenia resztek kałowych z organizmami Blastocystis w tych ostatnich412. Zobacz więcej: Techniki mikroskopowe w diagnostyce blastocystozy - barwienia i preparaty
Hodowla in vitro
Hodowla in vitro przy użyciu pożywki Jones’a wykazuje najwyższą czułość spośród wszystkich konwencjonalnych metod diagnostycznych – osiąga 100% czułości, choć specyficzność wynosi 88%1011. Badania wskazują, że Blastocystis szybko namnaża się w pożywce wzbogaconej surowicą po 24-48 godzinach hodowli13.
Hodowla jest szczególnie przydatna w przypadkach, gdy inne metody dają wyniki negatywne, ale objawy kliniczne sugerują obecność zakażenia. Metoda ta pozwala na wykrycie także formy ameboidalnej, która jest widoczna tylko w hodowli14. Zobacz więcej: Hodowla in vitro i metody molekularne w diagnostyce blastocystozy
Nowoczesne metody molekularne
Metody molekularne, szczególnie reakcja łańcuchowa polimerazy w czasie rzeczywistym (Real-Time PCR), wykazują wysoką czułość i specyficzność w diagnostyce blastocystozy2. Badania porównawcze pokazują, że Real-Time PCR osiąga 100% czułości i 95% specyficzności, podczas gdy badanie mikroskopowe tylko 12% czułości przy 100% specyficzności15.
Test PCR opiera się na amplifikacji specyficznych sekwencji DNA charakterystycznych dla Blastocystis16. Metody molekularne przezwyciężają ograniczenia konwencjonalnej mikroskopii, która może mieć niską czułość, szczególnie gdy organizm występuje w małych ilościach16.
Dodatkowe badania diagnostyczne
W przypadkach, gdy badanie kału nie ujawnia przyczyny objawów, lekarz może zlecić endoskopię317. Badanie to pozwala na bezpośrednią ocenę stanu błony śluzowej jelita i wykluczenie innych przyczyn dolegliwości żołądkowo-jelitowych.
Dostępne są również testy serologiczne wykrywające przeciwciała przeciwko Blastocystis, ale nie są one powszechnie stosowane w praktyce klinicznej13. Lekarz może również zlecić badania krwi w celu wykluczenia innych przyczyn obserwowanych objawów5.
Wyzwania diagnostyczne
Diagnostyka blastocystozy wiąże się z wieloma wyzwaniami. Zmienne wydalanie pasożyta i jego polimorficzna natura mogą obniżać czułość bezpośredniego badania próbek kału2. Dodatkowo, obecność 5 lub więcej pasożytów w polu mikroskopowym (powiększenie x400) przy braku innych patogenów jelitowych wskazuje na chorobę18.
Kluczowe znaczenie ma wykluczenie innych przyczyn objawów pacjenta1920. Nawet gdy Blastocystis zostanie wykryty w kale, często inny organizm przenoszony przez żywność lub wodę może być rzeczywistą przyczyną choroby3.
Interpretacja wyników diagnostycznych
Interpretacja wyników badań diagnostycznych w kierunku blastocystozy wymaga uwzględnienia kontekstu klinicznego. Ponieważ patogenność Blastocystis pozostaje kontrowersyjna, pozytywny wynik testu PCR może być dyskusyjny7. Duże badanie obserwacyjne wykazało, że osoby z Blastocystis w kale miały podobne wskaźniki objawów jak te z negatywnymi wynikami testów7.
Lekarz powinien zawsze uwzględnić historię medyczną pacjenta, niedawne aktywności oraz wyniki badania fizykalnego przy interpretacji wyników diagnostycznych2122. Obecność pasożyta w kale zazwyczaj sugeruje niedawne narażenie na skażoną żywność lub wodę22.


















