Atrezja przełyku i przetoka tchawiczo-przełykowa to poważne wady wrodzone układu pokarmowego i oddechowego, które rozwijają się w okresie płodowym. Chociaż nie można zapobiec wystąpieniu tych anomalii, istnieją skuteczne strategie prewencyjne mające na celu zapobieganie powikłaniom i poprawę rokowania u dzieci urodzonych z tymi wadami1.
Podstawowym założeniem prewencji w przypadku atrezji przełyku jest wczesne rozpoznanie wady oraz wdrożenie odpowiednich działań zapobiegających aspiracji treści żołądkowej i śliny do dróg oddechowych. Właściwe postępowanie w pierwszych godzinach życia noworodka ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania poważnym powikłaniom płucnym, które mogą znacząco pogorszyć rokowanie2.
Dlaczego nie można zapobiec wystąpieniu wady
Atrezja przełyku i przetoka tchawiczo-przełykowa powstają w wyniku nieprawidłowego rozwoju przełyku i tchawicy podczas rozwoju płodowego. W normalnych warunkach struktury te rozwijają się z jednej pierwotnej rurki, która następnie dzieli się na dwie oddzielne drogi – przełyk prowadzący do żołądka oraz tchawicę prowadzącą do płuc. Gdy proces ten przebiega nieprawidłowo, dochodzi do powstania atrezji przełyku z towarzyszącą lub bez towarzyszącej przetoki tchawiczo-przełykowej1.
Jak podkreślają specjaliści, wady te nie są spowodowane żadnymi działaniami matki w czasie ciąży i nie można im zapobiec poprzez modyfikację stylu życia czy stosowanie jakichkolwiek środków profilaktycznych. Są to wady rozwojowe o nieznanej dokładnie etiologii, które występują spontanicznie podczas embriogenezy3.
Prewencja powikłań przed operacją
Głównym celem działań prewencyjnych u noworodków z atrezją przełyku jest zapobieganie aspiracji śliny i treści żołądkowej do dróg oddechowych, co może prowadzić do rozwoju zapalenia płuc i innych poważnych powikłań oddechowych. Natychmiastowe wdrożenie odpowiednich procedur jest kluczowe dla bezpieczeństwa dziecka2.
Podstawowe zasady postępowania obejmują całkowite zaprzestanie karmienia drogą doustną oraz rozpoczęcie żywienia dożylnego. Noworodek powinien być ułożony w pozycji na wznak z uniesionym tułowiem pod kątem około 30-60 stopni, co pomaga w odpływie wydzielin i zmniejsza ryzyko aspiracji4.
Niezwykle istotne jest regularne odsysanie wydzielin z górnego odcinka przełyku, które powinno być wykonywane co 15 minut lub częściej w razie potrzeby. Sonda odsysająca powinna być wprowadzona do około 1 cm powyżej końca ślepego worka przełyku, aby skutecznie usuwać gromadzące się wydzieliny4.
Zapobieganie zakażeniom
W przypadku podejrzenia sepsy lub zakażenia płuc u noworodka z atrezją przełyku, konieczne jest niezwłoczne wdrożenie antybiotykoterapii o szerokim spektrum działania. Najczęściej stosowaną kombinacją jest ampicylina z gentamycyną, która skutecznie pokrywa najczęstsze patogeny bakteryjne występujące u noworodków5.
Profilaktyczne stosowanie antybiotyków u dzieci po naprawie chirurgicznej atrezji przełyku i przetoki tchawiczo-przełykowej jest przedmiotem debat medycznych. Niektórzy specjaliści opowiadają się za takim postępowaniem, argumentując, że może ono zmniejszyć ryzyko powikłań infekcyjnych w okresie pooperacyjnym6.
Znaczenie szybkiego przekazania do ośrodka specjalistycznego
Jednym z najważniejszych elementów prewencji powikłań jest szybkie przekazanie noworodka do wyspecjalizowanego ośrodka medycznego dysponującego oddziałem intensywnej terapii noworodka oraz doświadczonym zespołem chirurgów dziecięcych. Opóźnienie w przekazaniu może prowadzić do rozwoju powikłań płucnych i pogorszenia stanu ogólnego dziecka24.
W przypadkach, gdy atrezja przełyku zostanie rozpoznana już w okresie prenatalnym podczas badania ultrasonograficznego, zaleca się, aby poród odbył się w pobliżu ośrodka poziomu 6, który dysponuje oddziałem chirurgii noworodków. Takie postępowanie pozwala na natychmiastowe wdrożenie odpowiedniej opieki specjalistycznej bez konieczności transportu noworodka4.
Transport noworodka do ośrodka specjalistycznego powinien odbywać się z zachowaniem wszystkich zasad bezpieczeństwa, przy ciągłym odsysaniu wydzielin i monitorowaniu stanu oddechowego. Zespół transportowy musi być przygotowany do radzenia sobie z ewentualnymi powikłaniami oddechowymi podczas przewozu4.
Długoterminowa prewencja powikłań
Po pomyślnej naprawie chirurgicznej atrezji przełyku, istotne znaczenie ma długoterminowa prewencja powikłań, szczególnie związanych z układem oddechowym. Unikanie ekspozycji dziecka na dym tytoniowy oraz środowiska o wysokim stężeniu zanieczyszczeń powietrza może pomóc w zapobieganiu problemom oddechowym1.
Dzieci po naprawie atrezji przełyku wymagają wielodyscyplinarnej opieki obejmującej nie tylko chirurga, ale także pneumonologa, fizjoterapeutę, dietetyka oraz logopedę. Regularne kontrole i wczesne rozpoznawanie ewentualnych powikłań, takich jak refluks żołądkowo-przełykowy czy problemy z połykaniem, pozwalają na szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia4.
Współczesne podejście do leczenia atrezji przełyku, obejmujące wczesne rozpoznanie, właściwe postępowanie przedoperacyjne oraz szybkie przekazanie do wyspecjalizowanych ośrodków, pozwoliło na znaczącą poprawę wskaźników przeżywalności. U zdrowych noworodków bez powikłań płucnych i innych poważnych wad wrodzonych wskaźnik przeżywalności wynosi obecnie prawie 100 procent5.


















