Jak prawidłowo dawkować lek Fluoksetyna EGIS?
Fluoksetyna EGIS to lek stosowany w leczeniu depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz bulimii. Prawidłowe dawkowanie jest kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji działań niepożądanych. W tym artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować lek Fluoksetyna EGIS, bazując na informacjach zawartych w dokumentach źródłowych.
Spis treści
- Dawkowanie dla dorosłych
- Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
- Dawkowanie dla osób starszych
- Dawkowanie w przypadku zaburzeń wątroby
- Objawy odstawienia
- Słownik pojęć
Dawkowanie dla dorosłych
Dawkowanie leku Fluoksetyna EGIS dla dorosłych zależy od leczonej choroby:
- Epizody dużej depresji: Zalecana dawka początkowa to 20 mg na dobę. Skutki terapii należy ocenić po 3-4 tygodniach i dostosować dawkę w zależności od odpowiedzi klinicznej. Maksymalna dawka to 60 mg na dobę[1].
- Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne: Zalecana dawka początkowa to 20 mg na dobę. Jeśli odpowiedź na leczenie jest niewystarczająca, dawkę można stopniowo zwiększać do maksymalnie 60 mg na dobę[1].
- Bulimia: Zalecana dawka to 60 mg na dobę[1].
Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
Dawkowanie leku Fluoksetyna EGIS dla dzieci i młodzieży w wieku od 8 do 18 lat:
- Epizody depresji o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego: Leczenie należy rozpoczynać pod nadzorem specjalisty. Dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. Po 1-2 tygodniach dawkę można zwiększyć do 20 mg na dobę. Dzieci o mniejszej masie ciała mogą wymagać mniejszych dawek[1].
Dawkowanie dla osób starszych
Podczas zwiększania dawki u osób starszych zalecana jest ostrożność. Dawka dobowa nie powinna na ogół być większa niż 40 mg, a maksymalna zalecana dawka to 60 mg na dobę[1].
Dawkowanie w przypadku zaburzeń wątroby
U pacjentów z zaburzeniami wątroby zaleca się stosowanie mniejszych dawek lub rzadsze dawkowanie, np. 20 mg co drugi dzień[1].
Objawy odstawienia
Należy unikać nagłego odstawienia leku. Podczas odstawiania fluoksetyny należy stopniowo zmniejszać dawkę przez okres co najmniej jednego do dwóch tygodni, aby ograniczyć ryzyko reakcji odstawienia. Objawy odstawienia mogą obejmować zawroty głowy, zaburzenia czuciowe, zaburzenia snu, astenia, pobudzenie i lęk, nudności i wymioty, drżenia oraz bóle głowy[1].
Słownik pojęć
- Epizody dużej depresji – Ciężka forma depresji charakteryzująca się długotrwałym obniżeniem nastroju, utratą zainteresowań i przyjemności oraz innymi objawami.
- Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD) – Zaburzenie psychiczne charakteryzujące się natrętnymi myślami (obsesjami) i powtarzającymi się zachowaniami (kompulsjami).
- Bulimia – Zaburzenie odżywiania charakteryzujące się epizodami objadania się i prowokowania wymiotów.
- Zespół serotoninowy – Potencjalnie zagrażający życiu stan spowodowany nadmiarem serotoniny w mózgu, objawiający się m.in. gorączką, drżeniem mięśni i dezorientacją.
- Akatyzja – Stan charakteryzujący się uczuciem niepokoju i koniecznością ruchu, często związany z leczeniem lekami psychotropowymi.
| Epizody dużej depresji | 20 mg na dobę, maksymalnie 60 mg na dobę |
| Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne | 20 mg na dobę, maksymalnie 60 mg na dobę |
| Bulimia | 60 mg na dobę |
| Dzieci i młodzież (depresja) | 10 mg na dobę, maksymalnie 20 mg na dobę |
| Osoby starsze | do 40 mg na dobę, maksymalnie 60 mg na dobę |
| Zaburzenia wątroby | mniejsze dawki lub 20 mg co drugi dzień |


















