Jak prawidłowo dawkować lek Bioprazol?
Bioprazol to lek zawierający omeprazol, który jest inhibitorem pompy protonowej. Lek ten jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Bioprazol w zależności od wskazań medycznych.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie leku Bioprazol
- Dawkowanie w specjalnych grupach pacjentów
- Sposób stosowania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania
Bioprazol jest stosowany w leczeniu i profilaktyce różnych schorzeń, takich jak:
- Choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, również współistniejąca z zakażeniem Helicobacter pylori[1]
- Refluksowe zapalenie przełyku[1]
- Objawowe leczenie choroby refluksowej przełyku (pieczenie w przełyku – zgaga)[1]
- Zespół Zollingera-Ellisona[1]
- Profilaktyka zachłystowego zapalenia płuc przed znieczuleniem ogólnym u pacjentów, u których istnieje ryzyko aspiracji kwaśnej treści żołądkowej[1]
- Objawy niestrawności związane z działaniem kwasu[1]
- Leczenie i profilaktyka łagodnego wrzodu żołądka i wrzodu dwunastnicy oraz nadżerek spowodowanych stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) u pacjentów z uszkodzeniem błony śluzowej żołądka i dwunastnicy w wywiadzie, którzy wymagają leczenia NLPZ[1]
Dawkowanie leku Bioprazol
Dawkowanie leku Bioprazol zależy od rodzaju schorzenia oraz wieku pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania:
Choroba wrzodowa żołądka
Zalecana dawka omeprazolu wynosi 20 mg raz na dobę. Dolegliwości zwykle ustępują szybko, a u większości pacjentów gojenie następuje w ciągu czterech tygodni. U pacjentów, u których w tym czasie nie doszło do zagojenia, proces ten zachodzi zwykle podczas kolejnych czterech tygodni podawania omeprazolu. U pacjentów z chorobą wrzodową żołądka oporną na leczenie, stosuje się omeprazol w dawce 40 mg raz na dobę, a proces gojenia trwa około ośmiu tygodni[1].
Choroba wrzodowa dwunastnicy
U pacjentów z czynną chorobą wrzodową dwunastnicy zalecana dawka omeprazolu wynosi 20 mg raz na dobę. Dolegliwości zwykle ustępują szybko, a u większości pacjentów gojenie następuje w ciągu dwóch tygodni. U pacjentów, u których w tym czasie nie doszło do zagojenia, proces ten zachodzi zwykle podczas kolejnych dwóch tygodni podawania omeprazolu. U pacjentów z chorobą wrzodową dwunastnicy oporną na leczenie, stosuje się omeprazol w dawce 40 mg raz na dobę, a proces gojenia trwa około czterech tygodni[1].
Refluksowe zapalenie przełyku
Zalecana dawka omeprazolu wynosi 20 mg jeden raz na dobę. U zdecydowanej większości pacjentów dolegliwości ustępują po 4 tygodniach. U pacjentów nie w pełni wyleczonych po początkowych 4 tygodniach, leczenie powinno być kontynuowane przez kolejne 4 – 8 tygodni. Lek Bioprazol jest także podawany w dawce 40 mg na dobę u pacjentów z ciężkim refluksowym zapaleniem przełyku[1].
Zespół Zollingera-Ellisona
U pacjentów z zespołem Zollingera-Ellisona dawkę leku należy dobrać indywidualnie. Zalecana dawka początkowa omeprazolu wynosi 60 mg jeden raz na dobę. Leczenie kontynuuje się dopóki istnieją wskazania kliniczne. U pacjentów z nasilonymi objawami słabo reagującymi na inne sposoby leczenia, skuteczne jest zwykle leczenie podtrzymujące dawką od 20 mg do 120 mg na dobę. Omeprazol powyżej 80 mg na dobę należy podawać w dwóch dawkach podzielonych[1].
Profilaktyka zachłystowego zapalenia płuc
Zaleca się stosowanie leku Bioprazol w dawce 40 mg, podawanej wieczorem dnia poprzedzającego zabieg chirurgiczny oraz w tej samej dawce rano w dniu zabiegu[1].
Objawy niestrawności związane z działaniem kwasu
Zalecana dawka leku Bioprazol wynosi 20 mg raz na dobę. U niektórych pacjentów dawka 10 mg na dobę jest wystarczająca i dlatego może być traktowana jako dawka początkowa. Jeżeli objawy nie ustępują po 4 tygodniach leczenia lekiem Bioprazol w dawce 20 mg na dobę, zaleca się wykonanie dalszych badań diagnostycznych[1].
Dawkowanie w specjalnych grupach pacjentów
W niektórych przypadkach dawkowanie leku Bioprazol może wymagać dostosowania:
Pacjenci w podeszłym wieku
U osób w podeszłym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania[1].
Pacjenci z niewydolnością nerek
Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek[1].
Pacjenci z niewydolnością wątroby
U pacjentów z niewydolnością wątroby zwiększa się biodostępność omeprazolu i wydłuża okres półtrwania w osoczu. Z tego powodu dawkę dobową leku zmniejsza się do 10 – 20 mg[1].
Sposób stosowania
Kapsułkę należy połykać w całości. Pacjenci z zaburzeniami połykania mogą otworzyć kapsułkę, a jej zawartość połknąć popijając połową szklanki wody. Można też otworzyć kapsułkę i jej zawartość zawiesić, np. w soku owocowym, jogurcie lub niegazowanej wodzie mineralnej i wypić w ciągu 30 minut od przygotowania, popijając połową szklanki wody. Zawartości kapsułki nie należy żuć ani kruszyć przed połknięciem[1].
Słownik pojęć
- Choroba wrzodowa żołądka – schorzenie polegające na powstawaniu wrzodów w błonie śluzowej żołądka.
- Helicobacter pylori – bakteria odpowiedzialna za wiele przypadków choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
- Refluksowe zapalenie przełyku – stan zapalny przełyku spowodowany cofaniem się kwaśnej treści żołądkowej.
- Zespół Zollingera-Ellisona – rzadki zespół chorobowy charakteryzujący się nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku.
- Inhibitor pompy protonowej – lek hamujący wydzielanie kwasu solnego w żołądku.
Podsumowanie
| Choroba wrzodowa żołądka | 20 mg raz na dobę, w razie potrzeby 40 mg |
| Choroba wrzodowa dwunastnicy | 20 mg raz na dobę, w razie potrzeby 40 mg |
| Refluksowe zapalenie przełyku | 20 mg raz na dobę, w razie potrzeby 40 mg |
| Zespół Zollingera-Ellisona | 60 mg raz na dobę, w razie potrzeby do 120 mg |
| Profilaktyka zachłystowego zapalenia płuc | 40 mg wieczorem przed zabiegiem i rano w dniu zabiegu |
| Objawy niestrawności | 20 mg raz na dobę, w razie potrzeby 10 mg |



















