Ogólne zasady dawkowania wibegronu

Wibegron jest dostępny w postaci jasnozielonych, owalnych tabletek powlekanych, z których każda zawiera 75 mg substancji czynnej1. Lek ten stosuje się doustnie, niezależnie od posiłków – tabletkę należy połknąć i popić szklanką wody. Dla osób mających trudności z połykaniem, tabletkę można rozkruszyć i wymieszać z miękkim pokarmem, np. musem jabłkowym, a następnie natychmiast spożyć, popijając wodą2.

  • Zalecana dawka dla dorosłych to 75 mg raz na dobę3.
  • Tabletkę można przyjmować o dowolnej porze dnia3.
  • Leczenie trwa tak długo, jak zaleci lekarz prowadzący3.
Ważne: Dawkowanie wibegronu jest stałe dla większości dorosłych pacjentów

  • Nie ma konieczności modyfikacji dawki w przypadku łagodnych, umiarkowanych i ciężkich zaburzeń czynności nerek, o ile pacjent nie jest w schyłkowej fazie choroby nerek i nie wymaga dializy3.
  • W przypadku schyłkowej choroby nerek (GFR < 15 ml/min), stosowanie wibegronu nie jest zalecane3.
  • Nie ma konieczności zmiany dawki u osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby3.
  • W ciężkich zaburzeniach czynności wątroby nie zaleca się stosowania wibegronu3.

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania wibegronu u osób poniżej 18 roku życia. Brakuje danych na temat stosowania tej substancji czynnej w tej grupie wiekowej, dlatego nie zaleca się jej podawania dzieciom i młodzieży2.

Osoby starsze

W badaniach klinicznych uwzględniono pacjentów w wieku powyżej 65 lat, a nawet powyżej 75 lat. Nie ma potrzeby dostosowywania dawki dla tej grupy wiekowej – osoby starsze stosują taką samą dawkę jak dorośli3.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U osób z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR między 15 a 90 ml/min), które nie wymagają dializy, nie ma konieczności zmiany dawkowania wibegronu. Natomiast u pacjentów z bardzo zaawansowaną niewydolnością nerek (GFR poniżej 15 ml/min, zarówno poddawanych, jak i niepoddawanych dializie) nie zaleca się stosowania tego leku, ponieważ nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie3.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa A i B według skali Childa-Pugha) nie ma konieczności dostosowania dawki. Jednak w przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby (klasa C) nie zaleca się stosowania wibegronu, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa3.

Kobiety w ciąży i matki karmiące piersią

Dane przedkliniczne nie wykazały niekorzystnego wpływu na rozwój płodu przy stosowaniu wibegronu w dawkach dużo wyższych niż stosowane u ludzi. Jednak substancja ta była obecna w mleku karmiących samic szczura, co może sugerować jej przenikanie do mleka kobiecego. Dlatego stosowanie wibegronu u kobiet w ciąży i karmiących piersią powinno być dokładnie rozważone przez lekarza45.

Wibegron – co warto wiedzieć o bezpieczeństwie stosowania?

  • W przypadku przedawkowania zgłaszano objawy takie jak dolegliwości żołądkowo-jelitowe, ból głowy i duszność, jednak nie obserwowano ciężkich działań niepożądanych6.
  • W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki należy zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące6.
  • W przypadku schyłkowej choroby nerek lub ciężkich zaburzeń czynności wątroby stosowanie leku nie jest zalecane3.
  • Nie stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat2.

Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania

Zalecana dawka wibegronu to 75 mg na dobę. Przypadki przedawkowania obejmowały dawki do 375 mg na dobę, jednak nie obserwowano ciężkich skutków ubocznych. Objawy mogą obejmować zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ból głowy czy duszność. W przypadku przedawkowania stosuje się leczenie objawowe i podtrzymujące6.

Tabela dawkowania wibegronu dla różnych grup pacjentów

Grupa pacjentów Schemat dawkowania
Dorośli 75 mg doustnie raz na dobę
Dzieci i młodzież (poniżej 18 lat) Nie zaleca się stosowania
Osoby starsze 75 mg doustnie raz na dobę (bez konieczności modyfikacji dawki)
Pacjenci z łagodną, umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek (GFR 15-90 ml/min, bez dializy) 75 mg doustnie raz na dobę (bez modyfikacji dawki)
Pacjenci ze schyłkową chorobą nerek (GFR < 15 ml/min, dializowani i niedializowani) Nie zaleca się stosowania
Pacjenci z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby (Child-Pugh A i B) 75 mg doustnie raz na dobę (bez modyfikacji dawki)
Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby (Child-Pugh C) Nie zaleca się stosowania
Kobiety w ciąży i matki karmiące piersią Stosowanie tylko w razie zdecydowanej konieczności, po rozważeniu przez lekarza

Wibegron – dawkowanie dostosowane do potrzeb pacjenta

Dawkowanie wibegronu jest proste i wygodne dla pacjenta, ponieważ w większości przypadków nie wymaga modyfikacji. Wyjątek stanowią pacjenci z bardzo ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz dzieci i młodzież, u których stosowanie tej substancji nie jest zalecane. Przestrzeganie zaleceń dotyczących przyjmowania wibegronu oraz informowanie lekarza o wszelkich problemach zdrowotnych pomaga w bezpiecznym i skutecznym leczeniu zespołu pęcherza nadreaktywnego.

Pytania i odpowiedzi

Jak stosować wibegron u osób dorosłych?

Dorośli powinni przyjmować 75 mg wibegronu raz na dobę, niezależnie od posiłków3.

Czy wibegron można stosować u dzieci i młodzieży?

Nie zaleca się stosowania wibegronu u osób poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności2.

Czy konieczna jest zmiana dawki wibegronu u pacjentów z niewydolnością nerek?

Nie, u pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (z wyjątkiem schyłkowej choroby nerek) nie jest wymagana modyfikacja dawki3.

Czy osoby starsze powinny stosować inną dawkę wibegronu?

Nie, osoby starsze przyjmują taką samą dawkę jak dorośli, czyli 75 mg raz na dobę3.

Jak postępować w przypadku przedawkowania wibegronu?

W razie przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i podtrzymujące. Zgłaszano objawy takie jak dolegliwości żołądkowo-jelitowe, ból głowy i duszność6.