Ogólne zasady dawkowania wibegronu
Wibegron jest dostępny w postaci jasnozielonych, owalnych tabletek powlekanych, z których każda zawiera 75 mg substancji czynnej1. Lek ten stosuje się doustnie, niezależnie od posiłków – tabletkę należy połknąć i popić szklanką wody. Dla osób mających trudności z połykaniem, tabletkę można rozkruszyć i wymieszać z miękkim pokarmem, np. musem jabłkowym, a następnie natychmiast spożyć, popijając wodą2.
- Zalecana dawka dla dorosłych to 75 mg raz na dobę3.
- Tabletkę można przyjmować o dowolnej porze dnia3.
- Leczenie trwa tak długo, jak zaleci lekarz prowadzący3.
- Nie ma konieczności modyfikacji dawki w przypadku łagodnych, umiarkowanych i ciężkich zaburzeń czynności nerek, o ile pacjent nie jest w schyłkowej fazie choroby nerek i nie wymaga dializy3.
- W przypadku schyłkowej choroby nerek (GFR < 15 ml/min), stosowanie wibegronu nie jest zalecane3.
- Nie ma konieczności zmiany dawki u osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby3.
- W ciężkich zaburzeniach czynności wątroby nie zaleca się stosowania wibegronu3.
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
Nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania wibegronu u osób poniżej 18 roku życia. Brakuje danych na temat stosowania tej substancji czynnej w tej grupie wiekowej, dlatego nie zaleca się jej podawania dzieciom i młodzieży2.
Osoby starsze
W badaniach klinicznych uwzględniono pacjentów w wieku powyżej 65 lat, a nawet powyżej 75 lat. Nie ma potrzeby dostosowywania dawki dla tej grupy wiekowej – osoby starsze stosują taką samą dawkę jak dorośli3.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U osób z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR między 15 a 90 ml/min), które nie wymagają dializy, nie ma konieczności zmiany dawkowania wibegronu. Natomiast u pacjentów z bardzo zaawansowaną niewydolnością nerek (GFR poniżej 15 ml/min, zarówno poddawanych, jak i niepoddawanych dializie) nie zaleca się stosowania tego leku, ponieważ nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie3.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa A i B według skali Childa-Pugha) nie ma konieczności dostosowania dawki. Jednak w przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby (klasa C) nie zaleca się stosowania wibegronu, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa3.
Kobiety w ciąży i matki karmiące piersią
Dane przedkliniczne nie wykazały niekorzystnego wpływu na rozwój płodu przy stosowaniu wibegronu w dawkach dużo wyższych niż stosowane u ludzi. Jednak substancja ta była obecna w mleku karmiących samic szczura, co może sugerować jej przenikanie do mleka kobiecego. Dlatego stosowanie wibegronu u kobiet w ciąży i karmiących piersią powinno być dokładnie rozważone przez lekarza45.
- W przypadku przedawkowania zgłaszano objawy takie jak dolegliwości żołądkowo-jelitowe, ból głowy i duszność, jednak nie obserwowano ciężkich działań niepożądanych6.
- W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki należy zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące6.
- W przypadku schyłkowej choroby nerek lub ciężkich zaburzeń czynności wątroby stosowanie leku nie jest zalecane3.
- Nie stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat2.
Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania
Zalecana dawka wibegronu to 75 mg na dobę. Przypadki przedawkowania obejmowały dawki do 375 mg na dobę, jednak nie obserwowano ciężkich skutków ubocznych. Objawy mogą obejmować zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ból głowy czy duszność. W przypadku przedawkowania stosuje się leczenie objawowe i podtrzymujące6.
Tabela dawkowania wibegronu dla różnych grup pacjentów
| Grupa pacjentów | Schemat dawkowania |
|---|---|
| Dorośli | 75 mg doustnie raz na dobę |
| Dzieci i młodzież (poniżej 18 lat) | Nie zaleca się stosowania |
| Osoby starsze | 75 mg doustnie raz na dobę (bez konieczności modyfikacji dawki) |
| Pacjenci z łagodną, umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek (GFR 15-90 ml/min, bez dializy) | 75 mg doustnie raz na dobę (bez modyfikacji dawki) |
| Pacjenci ze schyłkową chorobą nerek (GFR < 15 ml/min, dializowani i niedializowani) | Nie zaleca się stosowania |
| Pacjenci z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby (Child-Pugh A i B) | 75 mg doustnie raz na dobę (bez modyfikacji dawki) |
| Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby (Child-Pugh C) | Nie zaleca się stosowania |
| Kobiety w ciąży i matki karmiące piersią | Stosowanie tylko w razie zdecydowanej konieczności, po rozważeniu przez lekarza |
Wibegron – dawkowanie dostosowane do potrzeb pacjenta
Dawkowanie wibegronu jest proste i wygodne dla pacjenta, ponieważ w większości przypadków nie wymaga modyfikacji. Wyjątek stanowią pacjenci z bardzo ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz dzieci i młodzież, u których stosowanie tej substancji nie jest zalecane. Przestrzeganie zaleceń dotyczących przyjmowania wibegronu oraz informowanie lekarza o wszelkich problemach zdrowotnych pomaga w bezpiecznym i skutecznym leczeniu zespołu pęcherza nadreaktywnego.


















