Urapidyl to nowoczesna substancja czynna stosowana głównie w nagłych przypadkach związanych z wysokim ciśnieniem tętniczym. Charakteryzuje się szybkim działaniem i możliwością precyzyjnego kontrolowania poziomu ciśnienia. Dzięki swoim właściwościom znajduje zastosowanie w leczeniu przełomów nadciśnieniowych oraz podczas operacji, kiedy konieczne jest skuteczne obniżenie ciśnienia krwi.

Jak działa urapidyl?

Urapidyl należy do grupy leków blokujących receptory alfa-adrenergiczne. Jego głównym zadaniem jest szybkie i skuteczne obniżanie zarówno skurczowego, jak i rozkurczowego ciśnienia tętniczego. Działa poprzez zmniejszenie oporu w naczyniach krwionośnych, co pozwala na obniżenie ciśnienia w sytuacjach nagłych, takich jak przełom nadciśnieniowy czy powikłania pooperacyjne123.

Dostępne postacie urapidylu

  • Roztwór do wstrzykiwań (ampułki 5 ml – 25 mg, 10 ml – 50 mg, 20 ml – 100 mg)4567
  • Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji (20 ml – 100 mg)7
  • Roztwór do infuzji, przygotowywany na bazie powyższych ampułek8910

Wszystkie postacie urapidylu podawane są dożylnie i mogą być stosowane w postaci wstrzyknięć lub infuzji. Nie ma połączeń z innymi substancjami czynnymi opisanych w źródłach.

Wskazania do stosowania

Podstawowe informacje o dawkowaniu

Najczęściej urapidyl podaje się dożylnie w dawce od 10 do 50 mg, powoli i pod kontrolą ciśnienia krwi. W razie potrzeby dawkę można powtórzyć. Dla utrzymania efektu stosuje się infuzję z szybkością dostosowaną indywidualnie, najczęściej 9 mg na godzinę8910.

Przeciwwskazania do stosowania

  • Nadwrażliwość na urapidyl lub składniki pomocnicze1516
  • Zwężenie cieśni aorty1517
  • Przetoka tętniczo-żylna (z wyjątkiem nieczynnej hemodynamicznie przetoki do dializy)16

Profil bezpieczeństwa urapidylu

Urapidyl nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 5. roku życia. Stosowanie u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Osoby starsze oraz pacjenci z zaburzeniami nerek lub wątroby powinni przyjmować lek pod ścisłą kontrolą lekarza, często w mniejszych dawkach. Urapidyl może powodować objawy podobne do tych po spożyciu alkoholu ze względu na zawartość glikolu propylenowego1819. Nie odnotowano wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak przy wystąpieniu zawrotów głowy lub innych działań niepożądanych należy zachować ostrożność20.

Przedawkowanie urapidylu

Objawy przedawkowania to przede wszystkim zawroty głowy, spadek ciśnienia podczas wstawania, omdlenia, zmęczenie i spowolnienie reakcji. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy ułożyć pacjenta z uniesionymi nogami i zadbać o odpowiednie nawodnienie. Jeśli objawy są poważne, konieczna może być interwencja medyczna z podaniem leków podnoszących ciśnienie212223.

Interakcje z innymi lekami i substancjami

Najczęstsze działania niepożądane

Mechanizm działania urapidylu

Urapidyl działa poprzez blokowanie receptorów alfa-1 w naczyniach krwionośnych, co prowadzi do ich rozszerzenia i spadku ciśnienia krwi. Działa także ośrodkowo, wpływając na regulację ciśnienia przez układ nerwowy123.

Stosowanie urapidylu w ciąży

Nie zaleca się rutynowego stosowania urapidylu u kobiet w ciąży. Każdorazowo decyzję o jego zastosowaniu podejmuje lekarz po ocenie korzyści i ryzyka31.

Stosowanie u dzieci

Nie zaleca się stosowania urapidylu u dzieci poniżej 5. roku życia, a skuteczność i bezpieczeństwo u dzieci i młodzieży nie zostały ustalone3219.

Stosowanie urapidylu u kierowców

Podczas leczenia urapidylem mogą wystąpić zawroty głowy lub uczucie zmęczenia. Jeśli pojawią się takie objawy, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn2027.

Urapidyl – porównanie substancji czynnych

Porównanie urapidylu, moksonidyny i klonidyny pod kątem zastosowań, działania, bezpieczeństwa i przeciwwskazań. Porównywane substancje czynne – wspólne cechy i podstawowe informacje W tym porównaniu s...

czytaj więcej ❯❯
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ebrantil 25, 5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda ampułka z 5 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 27,35 mg urapidylu chlorowodorku (co odpowiada 25 mg urapidylu). 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 5 mg (5 mg/ml) urapidylu (Urapidilum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: glikol propylenowy (500 mg w 1 ampułce), sód (mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w 1 ampułce). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Przezroczysty, bezbarwny roztwór.
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Stany nagłe w przebiegu nadciśnienia tętniczego, np. przełom nadciśnieniowy, ciężkie i bardzo ciężkie postacie nadciśnienia tętniczego, nadciśnienie oporne na leczenie farmakologiczne. Kontrolowane obniżanie ciśnienia tętniczego w przypadku zwiększenia ciśnienia w trakcie i (lub) po zabiegu operacyjnym.
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli Stany nagłe w przebiegu nadciśnienia tętniczego, np. przełom nadciśnieniowy, ciężkie i bardzo ciężkie postacie nadciśnienia tętniczego, nadciśnienie oporne na leczenie farmakologiczne. 1) Wstrzyknięcia dożylne 10 do 50 mg urapidylu należy powoli podawać dożylnie z jednoczesnym monitorowaniem ciśnienia krwi. Obniżenie ciśnienia występuje zwykle w ciągu 5 minut po podaniu produktu. W zależności od reakcji, podanie produktu Ebrantil 25 można powtórzyć. 2) Infuzja kroplowa dożylna lub infuzja ciągła z użyciem pompy infuzyjnej W celu utrzymania poziomu ciśnienia tętniczego uzyskanego po wstrzyknięciu, należy przygotować infuzję kroplową roztworu w następujący sposób: do 500 ml roztworu do infuzji, np. 0,9% roztworu chlorku sodu, 5% lub 10% roztworu glukozy, należy dodać 250 mg urapidylu (10 ampułek produktu Ebrantil 25).
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Dawkowanie
    Jeżeli dawkę podtrzymującą podaje się przy użyciu pompy infuzyjnej, należy 100 mg urapidylu (4 ampułki produktu Ebrantil 25) rozcieńczyć w strzykawce pompy infuzyjnej jednym z podanych wyżej roztworów infuzyjnych do objętości 50 ml. Maksymalne stężenie urapidylu w roztworze do infuzji nie może być większe niż 4 mg/ml. Szybkość podawania: Szybkość infuzji zależy od indywidualnej reakcji pacjenta na produkt. Zalecana początkowa maksymalna szybkość podawania wynosi 2 mg/min. Dawka podtrzymująca: Średnio 9 mg/godz.: dotyczy to 250 mg urapidylu dodanego do 500 ml roztworu infuzyjnego (1 mg = 44 krople = 2,2 ml). Kontrolowane obniżanie ciśnienia tętniczego w przypadku zwiększenia ciśnienia w trakcie i (lub) po zabiegu operacyjnym. Utrzymanie ciśnienia tętniczego na zamierzonym poziomie uzyskuje się przez zastosowanie po wstrzyknięciu ciągłego infuzji kroplowej lub infuzji z użyciem pompy infuzyjnej.
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Dawkowanie
    Schemat dawkowania Wstrzyknięcie dożylne 25 mg urapidylu (= 5 ml roztworu do wstrzykiwań) Obniżenie ciśnienia tętniczego po 2 min Utrzymywanie ciśnienia krwi na zamierzonym poziomie poprzez ciągłą infuzję produktu Ebrantil 25 Początkowo podawać do 6 mg urapidylu w ciągu 1-2 minut, następnie dawkę zmniejszyć. Obniżenie ciśnienia tętniczego po 2 min Brak spadku ciśnienia krwi Wstrzyknięcie dożylne 25 mg urapidylu (= 5 ml roztworu do wstrzykiwań) Obniżenie ciśnienia tętniczego po 2 min Brak spadku ciśnienia krwi Powolne wstrzyknięcie dożylne 50 mg urapidylu (= 10 ml roztworu do wstrzykiwań) Obniżenie ciśnienia tętniczego po 2 min Ogólne wskazówki W trakcie dożylnego podawania produktu Ebrantil 25, zarówno we wstrzyknięciach, jak i infuzji, pacjent musi znajdować się w pozycji leżącej. Możliwe są pojedyncze lub powtarzane wstrzyknięcia i infuzje dożylne. Wstrzyknięcia mogą być łączone następnie z infuzją.
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Dawkowanie
    Możliwe jest jednoczesne zastosowanie leku doustnego o działaniu hipotensyjnym w trakcie pozajelitowego stosowania produktu Ebrantil 25. Ze względu na bezpieczeństwo toksykologiczne produkt Ebrantil 25 można podawać pozajelitowo przez okres do 7 dni. Nie należy przedłużać tego okresu. Leczenie pozajelitowe może być powtórzone w przypadku ponownego zwiększenia ciśnienia tętniczego. Specjalne grupy pacjentów Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczne może być zmniejszenie dawki produktu Ebrantil 25. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne może być zmniejszenie dawki produktu Ebrantil 25. Pacjenci w podeszłym wieku: Ze względu na zmienioną wrażliwość osób w podeszłym wieku, leki obniżające ciśnienie należy stosować ze szczególną ostrożnością i początkowo w mniejszych dawkach.
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ebrantil 25 nie powinien być stosowany u pacjentów ze zwężeniem cieśni aorty lub przetoką tętniczo-żylną (z wyjątkiem nieczynnej hemodynamicznie przetoki do dializy).
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku stosowania produktu Ebrantil 25: u pacjentów z niewydolnością serca, której przyczyną jest uszkodzenie mechaniczne (np. zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej), zatorowością tętnicy płucnej lub zaburzoną czynnością serca z przyczyn okołosercowych; u dzieci, ponieważ brak badań dotyczących stosowania produktu w tej grupie pacjentów; u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.2); u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2); u pacjentów w podeszłym wieku; u pacjentów leczonych równocześnie cymetydyną (patrz punkt 4.5). Jeśli podano wcześniej inny lek zmniejszający ciśnienie tętnicze, przed podaniem produktu Ebrantil 25 należy czekać na uwidocznienie wpływu podanego produktu na wartość ciśnienia, a następnie odpowiednio zmniejszyć dawkowanie produktu Ebrantil 25.
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Nadmiernie szybki spadek ciśnienia krwi może prowadzić do bradykardii lub zatrzymania akcji serca. Lek zawiera 500 mg glikolu propylenowego w 5 ml roztworu do wstrzykiwań (1 ampułka). Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w 5 ml roztworu do wstrzykiwań (1 ampułka), to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Działanie hipotensyjne urapidylu może być nasilone przez: jednoczesne stosowanie antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych, leków rozszerzających naczynia oraz innych leków hipotensyjnych; odwodnienie organizmu spowodowane np. wymiotami lub biegunką; alkohol. Jednoczesne stosowanie cymetydyny może spowodować 15% zwiększenie stężenia urapidylu w surowicy. Ze względu na brak wystarczających danych dotyczących wzajemnego oddziaływania produktu Ebrantil 25 i inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), nie należy stosować tych leków równocześnie.
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania urapidylu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną podczas stosowania dawek większych niż maksymalna dawka zalecana dla ludzi (patrz punkt 5.3). Nie zaleca się stosowania leku Ebrantil 25 w okresie ciąży, chyba że potencjalne korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Nie zaleca się stosowania leku Ebrantil 25 u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy urapidyl przenika do mleka kobiecego, dlatego podczas leczenia produktem Ebrantil 25 nie należy karmić piersią. Płodność Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących wpływu na płodność kobiet i mężczyzn. Przeprowadzone badania wykazały, że urapidyl zaburza płodność u zwierząt (patrz punkt 5.3), ale brak danych o wpływie leku na płodność u ludzi.
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ze względu na indywidualną reakcję na produkt, zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być zaburzona, nawet wtedy, gdy produkt stosowany jest zgodnie z zaleceniami. Może to się zdarzyć zwłaszcza na początku leczenia, przy zwiększeniu dawki produktu, zmianie produktu na inny oraz w przypadku spożywania alkoholu w trakcie stosowania produktu.
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Większość z podanych poniżej działań niepożądanych jest wynikiem nagłego zmniejszenia ciśnienia krwi. Jak wynika z dotychczasowego doświadczenia, działania niepożądane ustępują po kilku minutach, nawet podczas infuzji kroplowej. W zależności od ich nasilenia, należy rozważyć przerwanie leczenia. Do opisu działań niepożądanych, które mogą wystąpić w trakcie leczenia produktem Ebrantil 25 zastosowano następującą klasyfikację częstości: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia psychiczne Bardzo rzadko: niepokój Zaburzenia układu nerwowego Często: zawroty głowy, ból głowy Zaburzenia serca Niezbyt często: kołatanie serca, tachykardia, bradykardia, uczucie ucisku lub bólu w klatce piersiowej (objawy przypominające dusznicę bolesną) Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często: obniżenie ciśnienia tętniczego w przypadku zmiany pozycji ciała, np.
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Działania niepożądane
    podczas wstawania z pozycji leżącej (niedociśnienie ortostatyczne) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często: zmęczenie Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko: przekrwienie błony śluzowej nosa Zaburzenia żołądka i jelit Często: nudności Niezbyt często: wymioty Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często: nagła nadmierna potliwość Rzadko: reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd, zaczerwienienie skóry, wysypka Częstość nieznana: obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Rzadko: priapizm Badania diagnostyczne Niezbyt często: nieregularne tętno Bardzo rzadko: zmniejszenie liczby płytek krwi* * Po podaniu urapidylu w postaci tabletek obserwowano pojedyncze przypadki zmniejszenia liczby płytek krwi, jednak związek przyczynowo-skutkowy nie został potwierdzony badaniami immunohematologicznymi.
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Działania niepożądane
    Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: +48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Objawy przedawkowania obejmują: objawy ze strony układu krążenia: zawroty głowy, ortostatyczny spadek ciśnienia krwi, omdlenie; objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego: zmęczenie i zmniejszona szybkość reakcji. Leczenie przedawkowania Nadmiernemu obniżeniu ciśnienia krwi można przeciwdziałać poprzez ułożenie chorego z wysoko uniesionymi nogami i uzupełnienie objętości płynów ustrojowych. Jeżeli te środki będą niewystarczające, można powoli wstrzyknąć dożylnie, przy jednoczesnym monitorowaniu ciśnienia krwi, lek zwężający naczynia krwionośne. W bardzo rzadkich przypadkach może być konieczne dożylne podanie katecholamin (np. 0,5-1,0 mg adrenaliny w 10 ml izotonicznego roztworu sodu chlorku).
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki blokujące receptory α-adrenergiczne, kod ATC: C02CA06 Mechanizm działania Urapidyl prowadzi do równoczesnego obniżenia skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego przez zmniejszenie oporu obwodowego. Tętno przeważnie pozostaje niezmienione. Rzut minutowy serca nie ulega zmianie pod wpływem produktu Ebrantil 25, jednak może wzrosnąć w przypadku, gdy był obniżony w wyniku zwiększonego obciążenia następczego. Urapidyl działa ośrodkowo i obwodowo. Obwodowo: urapidyl blokuje głównie postsynaptyczne receptory alfa-1 i w ten sposób hamuje zwężające naczynia działanie katecholamin. Ośrodkowo: urapidyl moduluje aktywność ośrodków regulacji krążenia, zapobiegając odruchowemu pobudzeniu lub hamowaniu układu współczulnego.
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu dożylnym 25 mg urapidylu obserwuje się dwie fazy zmian stężenia produktu we krwi (faza początkowa - dystrybucja, faza końcowa - eliminacja). Okres półtrwania w fazie dystrybucji wynosi około 35 minut. Okres półtrwania urapidylu w osoczu po szybkim podaniu dożylnym wynosi 2,7 godz. (1,8-3,9 godz.). Wiązanie urapidylu z białkami osocza ludzkiego in vitro wynosi 80%. Względnie słabe wiązanie urapidylu z białkami osocza może tłumaczyć, dlaczego nie są znane dotychczas interakcje urapidylu z lekami silnie wiążącymi białka osocza. Dystrybucja Objętość dystrybucji wynosi 0,8 l/kg (0,6-1,2 l/kg). Urapidyl przechodzi przez barierę krew-mózg i przenika do łożyska. Metabolizm Urapidyl metabolizowany jest przede wszystkim w wątrobie. Głównym metabolitem jest hydroksylowa pochodna urapidylu (w pozycji 4 pierścienia fenylowego), która nie wykazuje działania hipotensyjnego.
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Metabolit powstający w wyniku O-demetylacji urapidylu wykazuje taką samą aktywność jak substancja wyjściowa, występuje on jednak w małych ilościach. Eliminacja Urapidyl oraz jego metabolity są eliminowane przez nerki w 50-70%, z czego 15% podanej dawki jest wydalane w postaci aktywnego urapidylu. Pozostała ilość w postaci metabolitów, głównie jako p-hydroksy-urapidyl, wydalana jest z kałem. Specjalne grupy pacjentów U pacjentów w podeszłym wieku oraz u chorych z zawansowaną niewydolnością wątroby i (lub) nerek objętość dystrybucji i klirens są zmniejszone, zaś okres półtrwania w osoczu jest dłuższy.
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność ostra Wielokrotne dożylne podanie dawek leku u zwierząt nie spowodowało śmiertelności, aż do podania dawek największych (300 mg/kg). Objawy, takie jak uspokojenie polekowe, zmniejszona aktywność motoryczna, duszność, zwiększona częstość akcji serca, obniżenie ciśnienia krwi i nadmierne napięcie mięśniowe były odwracalne w ciągu kilku godzin po podaniu. Toksyczność przewlekła Wielokrotne podanie doustne do 250 mg/kg leku spowodowało takie objawy, jak: uspokojenie polekowe, wydłużenie cyklu rujowego, nadmierne ślinienie się i drżenie podczas stosowania dużych dawek. Badania niekliniczne nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka, na podstawie konwencjonalnych badań bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa.
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Możliwe działanie mutagenne oraz rakotwórcze Urapidyl nie wykazał właściwości mutagennych w badaniach przeprowadzanych na bakteriach (test Amesa, „host-mediated assay”), na ludzkich limfocytach i w teście metafazy szpiku kostnego u myszy. Wynik testu naprawy DNA w hepatocytach szczura był negatywny. Badania rakotwórczości u myszy i szczurów przez ponad 18 i 24 miesiące nie dostarczyły żadnych istotnych informacji dotyczących możliwości działania rakotwórczego u ludzi. Specjalne badania na szczurach i myszach wykazały, że urapidyl zwiększa stężenie prolaktyny. U gryzoni podwyższone stężenie prolaktyny pobudza rozrost tkanki gruczołu mlecznego. Na podstawie dostępnych informacji na temat mechanizmu tego działania nie należy się spodziewać, by występowało ono u ludzi po podawaniu dawek terapeutycznych. Nie obserwowano go także w badaniach klinicznych.
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Wpływ na płodność Urapidyl nie ma działania teratogennego i nie ma wpływu na karmienie u szczurów ani na potomstwo w okresie laktacji, ani później po odstawieniu. Urapidyl może w pewnym stopniu zmniejszyć płodność samców i samic oraz wywołać śmiertelność zarodków i płodów podczas stosowania dawek doustnych, uważanych za wystarczająco duże w stosunku do maksymalnej dawki u ludzi, co wskazuje na niewielkie znaczenie w praktyce klinicznej. Wydłużenie cyklu rujowego u samic szczurów i myszy obserwowano w badaniach nad reprodukcją i toksycznością przewlekłą, ale znaczenie dla ludzi nie jest znane.
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Glikol propylenowy Disodu fosforan dwuwodny Sodu diwodorofosforan dwuwodny Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produkt Ebrantil 25 ma kwaśny odczyn i nie należy go mieszać z roztworami do wstrzykiwań i roztworami infuzyjnymi o charakterze zasadowym, ponieważ może to wywołać zmętnienie i wytrącenie osadu. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki z bezbarwnego szkła w tekturowym pudełku. 5 ampułek po 5 ml 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przygotowany do użycia roztwór do infuzji jest stabilny chemicznie i fizycznie przez 50 godzin w temperaturze 15-25°C. Aby zachować czystość mikrobiologiczną, roztwór powinien być wykorzystany bezpośrednio po przygotowaniu.
  • CHPL leku Ebrantil 25, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    Jeśli nie podaje się roztworu do infuzji bezpośrednio po przygotowaniu, za czas i warunki przechowywania oraz podawania roztworu do infuzji odpowiada personel medyczny. Roztwór do infuzji może być wykorzystany w ciągu 50 godzin od przygotowania, pod warunkiem, że sporządzono i przechowywano go w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tachyben, 25 mg, roztwór do wstrzykiwań Tachyben, 50 mg, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml zawiera 5 mg urapidylu. Ampułka 5 ml zawiera 25 mg urapidylu. Ampułka 10 ml zawiera 50 mg urapidylu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Tachyben, 25 mg, roztwór do wstrzykiwań zawiera 500 mg glikolu propylenowego w każdej ampułce. Tachyben, 50 mg, roztwór do wstrzykiwań zawiera 1000 mg glikolu propylenowego w każdej ampułce. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA 25 mg: Roztwór do wstrzykiwań, który można także rozcieńczyć w celu podania infuzji. 50 mg: Roztwór do wstrzykiwań, który można także rozcieńczyć w celu podania infuzji. Przezroczysty, bezbarwny roztwór o pH od 5,6 do 6,6. Bez widocznych zanieczyszczeń.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Stany nagłe w przebiegu nadciśnienia tętniczego (np. przełom nadciśnieniowy), ciężkie i bardzo ciężkie postacie nadciśnienia tętniczego, nadciśnienie oporne na leczenie farmakologiczne. Kontrolowane obniżanie ciśnienia tętniczego w przypadku zwiększenia ciśnienia w trakcie i (lub) po zabiegu operacyjnym.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie: Stany nagłe w przebiegu nadciśnienia tętniczego, np. przełom nadciśnieniowy, ciężkie i bardzo ciężkie postacie nadciśnienia tętniczego, nadciśnienie oporne na leczenie farmakologiczne. Wstrzyknięcie dożylne 10-50 mg urapidylu należy powoli podawać dożylnie, monitorując jednocześnie ciśnienie krwi. Obniżenie ciśnienia występuje zwykle w ciągu 5 minut po wstrzyknięciu. W zależności od reakcji ciśnienia krwi można powtórzyć podanie 10-50 mg urapidylu. Infuzja dożylna lub wlew z użyciem pompy infuzyjnej są wykorzystywane w celu utrzymania ciśnienia uzyskanego po pojedynczym wstrzyknięciu produktu. Instrukcja rozcieńczenia produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6. Maksymalna ilość urapidylu wynosi 4 mg na ml roztworu do infuzji. Szybkość podawania: Szybkość wlewu zależy od indywidualnych wartości ciśnienia pacjenta. Zalecana początkowa maksymalna szybkość podawania wynosi 2 mg/min. Dawka podtrzymująca: Średnio 9 mg/godz.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Dawkowanie
    dotyczy to 250 mg urapidylu dodanego do 500 ml roztworu do infuzji co odpowiada 1 mg = 44 krople = 2,2 ml. Kontrolowane obniżanie ciśnienia tętniczego w przypadku zwiększenia ciśnienia w trakcie i (lub) po zabiegu operacyjnym. Infuzja dożylna lub wlew z użyciem pompy infuzyjnej są wykorzystywane w celu utrzymania ciśnienia uzyskanego po pojedynczym wstrzyknięciu produktu. Schemat dawkowania Uwaga: Produkt Tachyben jest podawany dożylnie i.v. jako wstrzyknięcie lub infuzja, pacjent powinien być w pozycji leżącej. Dawkę podaje się w postaci jednego lub kilku wstrzyknięć lub wolnej infuzji. Wstrzyknięcia mogą być łączone następnie z wolnym wlewem. Osoby w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku leki przeciwnadciśnieniowe muszą być podawane ze szczególną ostrożnością, początkowo w małych dawkach, ze względu na zmienioną wrażliwość tych pacjentów na leki z tej grupy.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Dawkowanie
    Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby: U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki urapidylu. Dzieci i młodzież: Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania urapidylu podawanego dożylnie u dzieci i młodzieży w wieku od 0-18 lat. Brak zaleceń dotyczących dawkowania.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Produktu Tachyben nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Produktu Tachyben nie należy stosować w przypadku u pacjentów ze zwężeniem cieśni aorty lub przetoką tętniczo-żylną (z wyjątkiem nieczynnej hemodynamicznie przetoki do dializy).
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Specjalne ostrzeżenia: u pacjentów z niewydolnością serca, spowodowaną zaburzeniami czynności hemodynamicznej np. zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej, zatorowość tętnicy płucnej lub zaburzona czynność serca z powodu choroby osierdzia; u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby; u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek; u pacjentów w podeszłym wieku; u pacjentów leczonych równocześnie cymetydyną (patrz punkt 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji). Jeśli podano wcześniej inny lek zmniejszający ciśnienie tętnicze, przed podaniem urapidylu należy czekać na uwidocznienie wpływu podanego produktu na wartość ciśnienia. Dawkę urapidylu należy odpowiednio zmniejszyć. Nadmiernie szybkie zmniejszenie ciśnienia krwi może prowadzić do bradykardii lub zatrzymania akcji serca.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Informacje dotyczące substancji pomocniczych o znanym działaniu: Tachyben, 25 mg, roztwór do wstrzykiwań zawiera mniej niż 1 mmol jonów sodu (23 mg) na ampułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Tachyben, 25 mg, roztwór do wstrzykiwań zawiera 500 mg glikolu propylenowego na ampułkę, który może powodować objawy jak po spożyciu alkoholu i zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych. Leku nie należy stosować u dzieci wieku poniżej 5 lat. Lek należy stosować tylko na zlecenie lekarza. Lekarz może zdecydować o przeprowadzeniu dodatkowych badań u pacjenta przyjmującego ten lek. Tachyben, 50 mg, roztwór do wstrzykiwań zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ampułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Tachyben, 50 mg, roztwór do wstrzykiwań zawiera 1000 mg glikolu propylenowego na ampułkę, który może powodować objawy jak po spożyciu alkoholu i zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Leku nie należy stosować u dzieci wieku poniżej 5 lat. Lek należy stosować tylko na zlecenie lekarza. Lekarz może zdecydować o przeprowadzeniu dodatkowych badań u pacjenta przyjmującego ten lek.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Działanie hipotensyjne urapidylu może być nasilone przez jednoczesne stosowanie antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych, leków rozszerzających naczynia oraz innych leków hipotensyjnych, oraz w stanach odwodnienia organizmu (biegunka, wymioty) i po podaniu alkoholu. Należy zachować szczególną ostrożność stosując jednocześnie urapidyl i baklofen, ponieważ baklofen może nasilać jego działanie hipotensyjne. Równoczesne stosowanie cymetydyny powoduje zahamowanie metabolizmu urapidylu. Może to spowodować zwiększenie stężenia urapidylu w surowicy o 15%, dlatego należy rozważyć zmniejszenie dawki urapidylu. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z: imipraminą (ze względu na działanie przeciwnadciśnieniowe i ryzyko hipotonii ortostatycznej); lekami neuroleptycznymi (ze względu na działanie przeciwnadciśnieniowe i ryzyko hipotonii ortostatycznej); kortykosteroidami (zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego z powodu retencji sodu i wody).
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Interakcje
    Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE), ze względu na brak wystarczających danych.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym Produkt Tachyben nie jest zalecany do stosowania u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji. Ciąża Produkt Tachyben nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży. Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania urapidylu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję bez działania teratogennego (patrz punkt 5.3). Ze względu na ograniczone badania, potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane. Nie należy stosować produktu Tachyben w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny pacjentki wymaga leczenia urapidylem. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy urapidyl/metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Produkt Tachyben nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych dotyczących wpływu urapidylu na płodność mężczyzn i kobiet.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Wykazano niekorzystny wpływ urapidylu na płodność u zwierząt (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ten produkt leczniczy wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Reakcja na produkt może różnić się u indywidualnego pacjenta. Dotyczy to głównie początku leczenia, okresu zmiany sposobu leczenia lub przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W większości przypadków wymienione działania niepożądane były związane ze zbyt szybkim zmniejszeniem ciśnienia krwi, jednakże dotychczasowe doświadczenie wykazuje, że nawet podczas wolnej infuzji ustępują one w ciągu kilku minut, a zatem decyzję o przerwaniu podawania należy podjąć zależnie od ciężkości działania niepożądanego. Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych Poniższa tabela została przygotowana zgodnie z podziałem na układy i narządy MedDRA. Częstość działań niepożądanych była oceniana zgodnie z następującą konwencją: Bardzo często: ≥1/10 Często: ≥1/100 do <1/10 Niezbyt często: ≥ 1/1 000 do < 1/100 Rzadko: ≥ 1/10 000 do < 1/1 000 Bardzo rzadko: <1/10 000, w tym pojedyncze przypadki Nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Częstość Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia serca: kołatanie serca, tachykardia, bradykardia, uczucie ucisku lub ból za mostkiem (objawy podobne do dławicy piersiowej), duszność.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Działania niepożądane
    Zaburzenia naczyniowe: spadek ciśnienia tętniczego krwi spowodowany zmianą pozycji ciała (hipotonia ortostatyczna). Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, wymioty. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: zmęczenie. Badania diagnostyczne: nieregularna częstość pracy serca, małopłytkowość*. Zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy, bóle głowy. Zaburzenia psychiczne: niepokój. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: priapizm. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: przekrwienie błony śluzowej nosa. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: pocenie się skórne, reakcje alergiczne (świąd, zaczerwienienie skóry, wysypka), obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka. *Bardzo rzadko, po podaniu urapidylu obserwowano zmniejszenie liczby płytek krwi. Nie potwierdzono związku przyczynowo-skutkowego z leczeniem urapidylem – na przykład badaniami immunohematologicznymi.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Działania niepożądane
    Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Objawy Objawami przedawkowania są zawroty głowy, ortostatyczne zmniejszenie ciśnienia krwi i omdlenie, a także zmęczenie i zmniejszona szybkość reakcji. Leczenie przedawkowania Nadmiernemu obniżeniu ciśnienia krwi można przeciwdziałać poprzez ułożenie pacjenta z wysoko uniesionymi nogami i uzupełnienie objętości płynów ustrojowych. Jeżeli te środki będą niewystarczające, można powoli wstrzyknąć dożylnie, przy jednoczesnym monitorowaniu ciśnienia krwi, lek zwężający naczynia krwionośne. W bardzo rzadko występujących przypadkach może być konieczne dożylne podanie katecholamin (np. adrenaliny, 0,5-1,0 mg uzupełnione do 10 ml izotonicznym roztworem chlorku sodu).
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki adrenergiczne działające obwodowo, antagoniści receptora adrenergicznego alfa. Kod ATC: C02CA06 Urapidyl prowadzi do równoczesnego obniżenia skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego przez zmniejszenie oporu obwodowego. Tętno przeważnie pozostaje niezmienione. Rzut minutowy serca nie ulega zmianie. Rzut minutowy może zwiększyć się w przypadku, gdy był zmniejszony w wyniku zwiększonego obciążenia następczego. Mechanizm działania Urapidyl działa zarówno ośrodkowo i obwodowo. Obwodowo: Urapidyl blokuje głównie postsynaptyczne receptory alfa-1 i w ten sposób hamuje zwężające naczynia działanie katecholamin. Ośrodkowo: Urapidyl wykazuje działanie ośrodkowe. Moduluje aktywność ośrodków regulacji krążenia. W ten sposób zapobiega odruchowemu pobudzeniu lub hamowaniu układu współczulnego.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu dożylnym 25 mg urapidylu obserwuje się dwie fazy zmian stężenia produktu we krwi (faza początkowa - dystrybucja, faza końcowa - eliminacja). Dystrybucja Okres półtrwania w fazie dystrybucji wynosi około 35 minut. Objętość dystrybucji wynosi 0,8 (0,6 - 1,2) l/kg. Metabolizm Urapidyl metabolizowany jest przede wszystkim w wątrobie. Głównym metabolitem jest hydroksylowa pochodna urapidylu w pozycji 4 pierścienia fenylowego, która nie wykazuje działania hipotensyjnego. Metabolit powstający w wyniku O-demetylacji urapidylu wykazuje taką samą aktywność jak substancja wyjściowa, występuje on jednak w małych ilościach. Eliminacja Urapidyl oraz jego metabolity są eliminowane przez nerki w 50 – 70%, z czego 15% podanej dawki jest wydalane w postaci aktywnego urapidylu, a pozostała ilość w postaci metabolitów, głównie jako p-hydroksy-urapidyl, wydalana jest z kałem, które nie działają hipotensyjnie.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Okres półtrwania urapidylu w osoczu po szybkim podaniu dożylnym wynosi 2,7 (1,8-3,9) godz. Wiązanie urapidylu z białkami (osocza ludzkiego) in vitro wynosi 80%. Względnie słabe wiązanie urapidylu z białkami osocza może tłumaczyć, dlaczego nie są znane dotychczas interakcje urapidylu z lekami silnie wiążącymi białka osocza. Inne specjalne grupy pacjentów U pacjentów z zawansowaną niewydolnością wątroby i (lub) nerek oraz u osób w podeszłym wieku objętość dystrybucji i klirens urapidylu są zmniejszone, zaś okres półtrwania w osoczu jest dłuższy. Urapidyl przechodzi przez barierę krew-mózg i przenika przez łożysko.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność ostra Ostrą toksyczność chlorowodorku urapidylu badano na myszach i szczurach. Wartość LD50 (w przeliczeniu na urapidyl) wynosiła 508 do 750 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym i 140 do 260 mg/kg masy ciała po podaniu dożylnym. Główne objawy toksyczne to uspokojenie polekowe, opadanie powiek, zmniejszona ruchliwość, utrata odruchów obronnych, zmniejszenie temperatury ciała, duszność, sinica, drżenie i drgawki, a następnie zgon. Toksyczność przewlekła i Toksyczność podprzewlekła Przewlekłą toksyczność badano na szczurach, którym podawano doustnie z karmą urapidyl w dawkach do 250 mg/kg masy ciała na dobę przez 6 i 12 miesięcy. Obserwowano następujące objawy: uspokojenie polekowe, opadanie powiek, zmniejszony przyrost masy ciała, przedłużenie cyklu rujowego oraz zmniejszenie masy macicy. Toksyczność przewlekłą badano na psach, którym przez 6 do 12 miesięcy podawano urapidyl w dawkach do 64 mg/kg masy ciała.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Dawki powyżej 30 mg/kg masy ciała na dobę powodowały uspokojenie polekowe, nadmierne ślinienie się i drżenie. U psów nie obserwowano zmian klinicznych lub histopatologicznych. Działanie mutagenne oraz rakotwórcze Urapidyl nie wykazywał właściwości mutagennych w badaniach przeprowadzanych na bakteriach (test Amesa, „host-mediated assay”), na ludzkich limfocytach i w teście metafazy szpiku kostnego u myszy. Wynik testu naprawy DNA w hepatocytach szczura był negatywny. Badania rakotwórczości u myszy i szczurów przez ponad 18 i 24 miesiące nie dostarczyły żadnych istotnych informacji dotyczących możliwości działania rakotwórczego u ludzi. Specjalne badania na szczurach i myszach wykazały, że urapidyl zwiększa stężenie prolaktyny. U gryzoni zwiększone stężenie prolaktyny pobudza rozrost tkanki gruczołu mlecznego. Na podstawie dostępnych informacji na temat mechanizmu tego działania nie należy się spodziewać, by występowało ono u ludzi po podawaniu dawek terapeutycznych.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Nie obserwowano go także w badaniach klinicznych. Wpływ na reprodukcję Badania wpływu na reprodukcję u szczurów, myszy i królików nie wskazują na teratogenne działanie urapidylu. Badania nad wpływem na reprodukcję przeprowadzone na szczurach i królikach wykazały toksyczny wpływ urapidylu. Działania polegały na zmniejszeniu ilości ciąż u szczurów, zmniejszeniu przyrostu masy ciała i przyjmowaniu pokarmu oraz wody przez ciężarne samice królika, zmniejszeniu przeżycia płodów u królików, a także zmniejszeniu przeżycia okołoporodowego i przyrostu masy ciała u nowonarodzonych szczurów. W badaniach dotyczących wpływu na reprodukcję, także w badaniach nad toksycznością przewlekłą obserwowano przedłużenie cyklu rujowego u samic szczura. Uważa się, że przedłużenie cyklu rujowego oraz zmniejszenie masy macicy zależne jest od zwiększonego stężenia prolaktyny, występującego u gryzoni po podawaniu urapidylu. Płodność samic szczurów nie była zmniejszona.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Ze względu na znaczne różnice międzygatunkowe, nie ma dowodów na to, że przedstawione wyniki badań mają jakiekolwiek odniesienie do ludzi. W długookresowych badaniach klinicznych nie obserwowano wpływu na układ przysadka-gruczoły płciowe u kobiet.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Glikol propylenowy Sodu diwodorofosforan dwuwodny Kwas solny (37% w/w) Disodu fosforan dwuwodny Kwas solny (3,7% w/w) Sodu wodorotlenek (4% w/w) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Nie należy podawać jednocześnie następujących substancji czynnych (lub roztworów do rozpuszczania/rozcieńczania): roztwory do wstrzykiwań i roztwory infuzyjne o odczynie zasadowym. Może to wywołać zmętnienie lub wytrącenie osadu. 6.3 Okres ważności 3 lata. Po pierwszym otwarciu i (lub) rozcieńczeniu: Wykazano, że roztwór do infuzji jest stabilny chemicznie i fizycznie przez 50 godz. w temperaturze 15-25˚C. Aby zachować czystość mikrobiologiczną, roztwór powinien być wykorzystany bezpośrednio po przygotowaniu.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Dane farmaceutyczne
    Jeśli roztwór nie został podany bezpośrednio po przygotowaniu, za czas i warunki przechowywania przed podaniem odpowiada personel medyczny i zazwyczaj nie powinno się przechowywać dłużej niż 24 godziny w temperaturze od 2 do 8˚C, chyba że roztwór przygotowano w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30˚C. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki z bezbarwnego szkła (typ I wg. Ph. Eur.) Wielkość opakowania 5 ampułek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Ampułkę 100 mg można użyć wyłącznie do stabilizacji ciśnienia w postaci infuzji. Do rozpoczęcia leczenia dostępne są ampułki zawierające 25 mg i 50 mg urapidylu. Te dawki, po rozcieńczeniu można także stosować w postaci infuzji. Rozcieńczenie należy wykonać w warunkach aseptycznych.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 25 mg
    Dane farmaceutyczne
    Przed podaniem należy sprawdzić zabarwienie roztworu i czy nie zawiera zanieczyszczeń. Można podać tylko przezroczysty i bezbarwny roztwór. Przygotowanie roztworu: Wstrzyknięcie dożylne: do 500 ml jednego z podanych roztworów należy dodać 250 mg urapidylu (2 ampułki zawierające 100 mg urapidylu + 1 ampułkę zawierającą 50 mg urapidylu). Pompa strzykawkowa: 100 mg urapidylu należy nabrać do strzykawki i rozcieńczyć do objętości 50 ml jednym z podanych roztworów. Roztwory do rozcieńczenia: roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) roztwór glukozy 50 mg/ml (5%) roztwór glukozy 100 mg/ml (10%) Wyłącznie do jednokrotnego podania. Wszelkie niewykorzystane resztki roztworu i opakowania należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tachyben, 25 mg, roztwór do wstrzykiwań Tachyben, 50 mg, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml zawiera 5 mg urapidylu. Ampułka 5 ml zawiera 25 mg urapidylu. Ampułka 10 ml zawiera 50 mg urapidylu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Tachyben, 25 mg, roztwór do wstrzykiwań zawiera 500 mg glikolu propylenowego w każdej ampułce. Tachyben, 50 mg, roztwór do wstrzykiwań zawiera 1000 mg glikolu propylenowego w każdej ampułce. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA 25 mg: Roztwór do wstrzykiwań, który można także rozcieńczyć w celu podania infuzji. 50 mg: Roztwór do wstrzykiwań, który można także rozcieńczyć w celu podania infuzji. Przezroczysty, bezbarwny roztwór o pH od 5,6 do 6,6. Bez widocznych zanieczyszczeń.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Stany nagłe w przebiegu nadciśnienia tętniczego (np. przełom nadciśnieniowy), ciężkie i bardzo ciężkie postacie nadciśnienia tętniczego, nadciśnienie oporne na leczenie farmakologiczne. Kontrolowane obniżanie ciśnienia tętniczego w przypadku zwiększenia ciśnienia w trakcie i (lub) po zabiegu operacyjnym.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie: Stany nagłe w przebiegu nadciśnienia tętniczego, np. przełom nadciśnieniowy, ciężkie i bardzo ciężkie postacie nadciśnienia tętniczego, nadciśnienie oporne na leczenie farmakologiczne. Wstrzyknięcie dożylne 10-50 mg urapidylu należy powoli podawać dożylnie, monitorując jednocześnie ciśnienie krwi. Obniżenie ciśnienia występuje zwykle w ciągu 5 minut po wstrzyknięciu. W zależności od reakcji ciśnienia krwi można powtórzyć podanie 10-50 mg urapidylu. Infuzja dożylna lub wlew z użyciem pompy infuzyjnej są wykorzystywane w celu utrzymania ciśnienia uzyskanego po pojedynczym wstrzyknięciu produktu. Instrukcja rozcieńczenia produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6. Maksymalna ilość urapidylu wynosi 4 mg na ml roztworu do infuzji. Szybkość podawania: Szybkość wlewu zależy od indywidualnych wartości ciśnienia pacjenta. Zalecana początkowa maksymalna szybkość podawania wynosi 2 mg/min. Dawka podtrzymująca: Średnio 9 mg/godz.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Dawkowanie
    dotyczy to 250 mg urapidylu dodanego do 500 ml roztworu do infuzji co odpowiada 1 mg = 44 krople = 2,2 ml. Kontrolowane obniżanie ciśnienia tętniczego w przypadku zwiększenia ciśnienia w trakcie i (lub) po zabiegu operacyjnym. Infuzja dożylna lub wlew z użyciem pompy infuzyjnej są wykorzystywane w celu utrzymania ciśnienia uzyskanego po pojedynczym wstrzyknięciu produktu. Schemat dawkowania Uwaga: Produkt Tachyben jest podawany dożylnie i.v. jako wstrzyknięcie lub infuzja, pacjent powinien być w pozycji leżącej. Dawkę podaje się w postaci jednego lub kilku wstrzyknięć lub wolnej infuzji. Wstrzyknięcia mogą być łączone następnie z wolnym wlewem. Osoby w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku leki przeciwnadciśnieniowe muszą być podawane ze szczególną ostrożnością, początkowo w małych dawkach, ze względu na zmienioną wrażliwość tych pacjentów na leki z tej grupy.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Dawkowanie
    Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby: U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki urapidylu. Dzieci i młodzież: Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania urapidylu podawanego dożylnie u dzieci i młodzieży w wieku od 0-18 lat. Brak zaleceń dotyczących dawkowania.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Produktu Tachyben nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Produktu Tachyben nie należy stosować w przypadku u pacjentów ze zwężeniem cieśni aorty lub przetoką tętniczo-żylną (z wyjątkiem nieczynnej hemodynamicznie przetoki do dializy).
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Specjalne ostrzeżenia: u pacjentów z niewydolnością serca, spowodowaną zaburzeniami czynności hemodynamicznej np. zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej, zatorowość tętnicy płucnej lub zaburzona czynność serca z powodu choroby osierdzia; u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby; u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek; u pacjentów w podeszłym wieku; u pacjentów leczonych równocześnie cymetydyną (patrz punkt 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji). Jeśli podano wcześniej inny lek zmniejszający ciśnienie tętnicze, przed podaniem urapidylu należy czekać na uwidocznienie wpływu podanego produktu na wartość ciśnienia. Dawkę urapidylu należy odpowiednio zmniejszyć. Nadmiernie szybkie zmniejszenie ciśnienia krwi może prowadzić do bradykardii lub zatrzymania akcji serca.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Informacje dotyczące substancji pomocniczych o znanym działaniu: Tachyben, 25 mg, roztwór do wstrzykiwań zawiera mniej niż 1 mmol jonów sodu (23 mg) na ampułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Tachyben, 25 mg, roztwór do wstrzykiwań zawiera 500 mg glikolu propylenowego na ampułkę, który może powodować objawy jak po spożyciu alkoholu i zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych. Leku nie należy stosować u dzieci wieku poniżej 5 lat. Lek należy stosować tylko na zlecenie lekarza. Lekarz może zdecydować o przeprowadzeniu dodatkowych badań u pacjenta przyjmującego ten lek. Tachyben, 50 mg, roztwór do wstrzykiwań zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ampułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Tachyben, 50 mg, roztwór do wstrzykiwań zawiera 1000 mg glikolu propylenowego na ampułkę, który może powodować objawy jak po spożyciu alkoholu i zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Leku nie należy stosować u dzieci wieku poniżej 5 lat. Lek należy stosować tylko na zlecenie lekarza. Lekarz może zdecydować o przeprowadzeniu dodatkowych badań u pacjenta przyjmującego ten lek.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Działanie hipotensyjne urapidylu może być nasilone przez jednoczesne stosowanie antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych, leków rozszerzających naczynia oraz innych leków hipotensyjnych, oraz w stanach odwodnienia organizmu (biegunka, wymioty) i po podaniu alkoholu. Należy zachować szczególną ostrożność stosując jednocześnie urapidyl i baklofen, ponieważ baklofen może nasilać jego działanie hipotensyjne. Równoczesne stosowanie cymetydyny powoduje zahamowanie metabolizmu urapidylu. Może to spowodować zwiększenie stężenia urapidylu w surowicy o 15%, dlatego należy rozważyć zmniejszenie dawki urapidylu. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z: imipraminą (ze względu na działanie przeciwnadciśnieniowe i ryzyko hipotonii ortostatycznej); lekami neuroleptycznymi (ze względu na działanie przeciwnadciśnieniowe i ryzyko hipotonii ortostatycznej); kortykosteroidami (zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego z powodu retencji sodu i wody).
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Interakcje
    Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE), ze względu na brak wystarczających danych.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym Produkt Tachyben nie jest zalecany do stosowania u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji. Ciąża Produkt Tachyben nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży. Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania urapidylu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję bez działania teratogennego (patrz punkt 5.3). Ze względu na ograniczone badania, potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane. Nie należy stosować produktu Tachyben w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny pacjentki wymaga leczenia urapidylem. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy urapidyl/metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Produkt Tachyben nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych dotyczących wpływu urapidylu na płodność mężczyzn i kobiet.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Wykazano niekorzystny wpływ urapidylu na płodność u zwierząt (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ten produkt leczniczy wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Reakcja na produkt może różnić się u indywidualnego pacjenta. Dotyczy to głównie początku leczenia, okresu zmiany sposobu leczenia lub przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W większości przypadków wymienione działania niepożądane były związane ze zbyt szybkim zmniejszeniem ciśnienia krwi, jednakże dotychczasowe doświadczenie wykazuje, że nawet podczas wolnej infuzji ustępują one w ciągu kilku minut, a zatem decyzję o przerwaniu podawania należy podjąć zależnie od ciężkości działania niepożądanego. Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych Poniższa tabela została przygotowana zgodnie z podziałem na układy i narządy MedDRA. Częstość działań niepożądanych była oceniana zgodnie z następującą konwencją: Bardzo często: ≥1/10 Często: ≥1/100 do <1/10 Niezbyt często: ≥ 1/1 000 do < 1/100 Rzadko: ≥ 1/10 000 do < 1/1 000 Bardzo rzadko: <1/10 000, w tym pojedyncze przypadki Nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Częstość Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia serca: kołatanie serca, tachykardia, bradykardia, uczucie ucisku lub ból za mostkiem (objawy podobne do dławicy piersiowej), duszność.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Działania niepożądane
    Zaburzenia naczyniowe: spadek ciśnienia tętniczego krwi spowodowany zmianą pozycji ciała (hipotonia ortostatyczna). Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, wymioty. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: zmęczenie. Badania diagnostyczne: nieregularna częstość pracy serca, małopłytkowość*. Zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy, bóle głowy. Zaburzenia psychiczne: niepokój. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: priapizm. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: przekrwienie błony śluzowej nosa. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: pocenie się skórne, reakcje alergiczne (świąd, zaczerwienienie skóry, wysypka), obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka. *Bardzo rzadko, po podaniu urapidylu obserwowano zmniejszenie liczby płytek krwi. Nie potwierdzono związku przyczynowo-skutkowego z leczeniem urapidylem – na przykład badaniami immunohematologicznymi.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Działania niepożądane
    Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Objawy Objawami przedawkowania są zawroty głowy, ortostatyczne zmniejszenie ciśnienia krwi i omdlenie, a także zmęczenie i zmniejszona szybkość reakcji. Leczenie przedawkowania Nadmiernemu obniżeniu ciśnienia krwi można przeciwdziałać poprzez ułożenie pacjenta z wysoko uniesionymi nogami i uzupełnienie objętości płynów ustrojowych. Jeżeli te środki będą niewystarczające, można powoli wstrzyknąć dożylnie, przy jednoczesnym monitorowaniu ciśnienia krwi, lek zwężający naczynia krwionośne. W bardzo rzadko występujących przypadkach może być konieczne dożylne podanie katecholamin (np. adrenaliny, 0,5-1,0 mg uzupełnione do 10 ml izotonicznym roztworem chlorku sodu).
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki adrenergiczne działające obwodowo, antagoniści receptora adrenergicznego alfa. Kod ATC: C02CA06 Urapidyl prowadzi do równoczesnego obniżenia skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego przez zmniejszenie oporu obwodowego. Tętno przeważnie pozostaje niezmienione. Rzut minutowy serca nie ulega zmianie. Rzut minutowy może zwiększyć się w przypadku, gdy był zmniejszony w wyniku zwiększonego obciążenia następczego. Mechanizm działania Urapidyl działa zarówno ośrodkowo i obwodowo. Obwodowo: Urapidyl blokuje głównie postsynaptyczne receptory alfa-1 i w ten sposób hamuje zwężające naczynia działanie katecholamin. Ośrodkowo: Urapidyl wykazuje działanie ośrodkowe. Moduluje aktywność ośrodków regulacji krążenia. W ten sposób zapobiega odruchowemu pobudzeniu lub hamowaniu układu współczulnego.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu dożylnym 25 mg urapidylu obserwuje się dwie fazy zmian stężenia produktu we krwi (faza początkowa - dystrybucja, faza końcowa - eliminacja). Dystrybucja Okres półtrwania w fazie dystrybucji wynosi około 35 minut. Objętość dystrybucji wynosi 0,8 (0,6 - 1,2) l/kg. Metabolizm Urapidyl metabolizowany jest przede wszystkim w wątrobie. Głównym metabolitem jest hydroksylowa pochodna urapidylu w pozycji 4 pierścienia fenylowego, która nie wykazuje działania hipotensyjnego. Metabolit powstający w wyniku O-demetylacji urapidylu wykazuje taką samą aktywność jak substancja wyjściowa, występuje on jednak w małych ilościach. Eliminacja Urapidyl oraz jego metabolity są eliminowane przez nerki w 50 – 70%, z czego 15% podanej dawki jest wydalane w postaci aktywnego urapidylu, a pozostała ilość w postaci metabolitów, głównie jako p-hydroksy-urapidyl, wydalana jest z kałem, które nie działają hipotensyjnie.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Okres półtrwania urapidylu w osoczu po szybkim podaniu dożylnym wynosi 2,7 (1,8-3,9) godz. Wiązanie urapidylu z białkami (osocza ludzkiego) in vitro wynosi 80%. Względnie słabe wiązanie urapidylu z białkami osocza może tłumaczyć, dlaczego nie są znane dotychczas interakcje urapidylu z lekami silnie wiążącymi białka osocza. Inne specjalne grupy pacjentów U pacjentów z zawansowaną niewydolnością wątroby i (lub) nerek oraz u osób w podeszłym wieku objętość dystrybucji i klirens urapidylu są zmniejszone, zaś okres półtrwania w osoczu jest dłuższy. Urapidyl przechodzi przez barierę krew-mózg i przenika przez łożysko.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność ostra Ostrą toksyczność chlorowodorku urapidylu badano na myszach i szczurach. Wartość LD50 (w przeliczeniu na urapidyl) wynosiła 508 do 750 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym i 140 do 260 mg/kg masy ciała po podaniu dożylnym. Główne objawy toksyczne to uspokojenie polekowe, opadanie powiek, zmniejszona ruchliwość, utrata odruchów obronnych, zmniejszenie temperatury ciała, duszność, sinica, drżenie i drgawki, a następnie zgon. Toksyczność przewlekła i Toksyczność podprzewlekła Przewlekłą toksyczność badano na szczurach, którym podawano doustnie z karmą urapidyl w dawkach do 250 mg/kg masy ciała na dobę przez 6 i 12 miesięcy. Obserwowano następujące objawy: uspokojenie polekowe, opadanie powiek, zmniejszony przyrost masy ciała, przedłużenie cyklu rujowego oraz zmniejszenie masy macicy. Toksyczność przewlekłą badano na psach, którym przez 6 do 12 miesięcy podawano urapidyl w dawkach do 64 mg/kg masy ciała.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Dawki powyżej 30 mg/kg masy ciała na dobę powodowały uspokojenie polekowe, nadmierne ślinienie się i drżenie. U psów nie obserwowano zmian klinicznych lub histopatologicznych. Działanie mutagenne oraz rakotwórcze Urapidyl nie wykazywał właściwości mutagennych w badaniach przeprowadzanych na bakteriach (test Amesa, „host-mediated assay”), na ludzkich limfocytach i w teście metafazy szpiku kostnego u myszy. Wynik testu naprawy DNA w hepatocytach szczura był negatywny. Badania rakotwórczości u myszy i szczurów przez ponad 18 i 24 miesiące nie dostarczyły żadnych istotnych informacji dotyczących możliwości działania rakotwórczego u ludzi. Specjalne badania na szczurach i myszach wykazały, że urapidyl zwiększa stężenie prolaktyny. U gryzoni zwiększone stężenie prolaktyny pobudza rozrost tkanki gruczołu mlecznego. Na podstawie dostępnych informacji na temat mechanizmu tego działania nie należy się spodziewać, by występowało ono u ludzi po podawaniu dawek terapeutycznych.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Nie obserwowano go także w badaniach klinicznych. Wpływ na reprodukcję Badania wpływu na reprodukcję u szczurów, myszy i królików nie wskazują na teratogenne działanie urapidylu. Badania nad wpływem na reprodukcję przeprowadzone na szczurach i królikach wykazały toksyczny wpływ urapidylu. Działania polegały na zmniejszeniu ilości ciąż u szczurów, zmniejszeniu przyrostu masy ciała i przyjmowaniu pokarmu oraz wody przez ciężarne samice królika, zmniejszeniu przeżycia płodów u królików, a także zmniejszeniu przeżycia okołoporodowego i przyrostu masy ciała u nowonarodzonych szczurów. W badaniach dotyczących wpływu na reprodukcję, także w badaniach nad toksycznością przewlekłą obserwowano przedłużenie cyklu rujowego u samic szczura. Uważa się, że przedłużenie cyklu rujowego oraz zmniejszenie masy macicy zależne jest od zwiększonego stężenia prolaktyny, występującego u gryzoni po podawaniu urapidylu. Płodność samic szczurów nie była zmniejszona.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Ze względu na znaczne różnice międzygatunkowe, nie ma dowodów na to, że przedstawione wyniki badań mają jakiekolwiek odniesienie do ludzi. W długookresowych badaniach klinicznych nie obserwowano wpływu na układ przysadka-gruczoły płciowe u kobiet.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Glikol propylenowy Sodu diwodorofosforan dwuwodny Kwas solny (37% w/w) Disodu fosforan dwuwodny Kwas solny (3,7% w/w) Sodu wodorotlenek (4% w/w) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Nie należy podawać jednocześnie następujących substancji czynnych (lub roztworów do rozpuszczania/rozcieńczania): roztwory do wstrzykiwań i roztwory infuzyjne o odczynie zasadowym. Może to wywołać zmętnienie lub wytrącenie osadu. 6.3 Okres ważności 3 lata. Po pierwszym otwarciu i (lub) rozcieńczeniu: Wykazano, że roztwór do infuzji jest stabilny chemicznie i fizycznie przez 50 godz. w temperaturze 15-25˚C. Aby zachować czystość mikrobiologiczną, roztwór powinien być wykorzystany bezpośrednio po przygotowaniu.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Dane farmaceutyczne
    Jeśli roztwór nie został podany bezpośrednio po przygotowaniu, za czas i warunki przechowywania przed podaniem odpowiada personel medyczny i zazwyczaj nie powinno się przechowywać dłużej niż 24 godziny w temperaturze od 2 do 8˚C, chyba że roztwór przygotowano w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30˚C. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki z bezbarwnego szkła (typ I wg. Ph. Eur.) Wielkość opakowania 5 ampułek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Ampułkę 100 mg można użyć wyłącznie do stabilizacji ciśnienia w postaci infuzji. Do rozpoczęcia leczenia dostępne są ampułki zawierające 25 mg i 50 mg urapidylu. Te dawki, po rozcieńczeniu można także stosować w postaci infuzji. Rozcieńczenie należy wykonać w warunkach aseptycznych.
  • CHPL leku Tachyben, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg
    Dane farmaceutyczne
    Przed podaniem należy sprawdzić zabarwienie roztworu i czy nie zawiera zanieczyszczeń. Można podać tylko przezroczysty i bezbarwny roztwór. Przygotowanie roztworu: Wstrzyknięcie dożylne: do 500 ml jednego z podanych roztworów należy dodać 250 mg urapidylu (2 ampułki zawierające 100 mg urapidylu + 1 ampułkę zawierającą 50 mg urapidylu). Pompa strzykawkowa: 100 mg urapidylu należy nabrać do strzykawki i rozcieńczyć do objętości 50 ml jednym z podanych roztworów. Roztwory do rozcieńczenia: roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) roztwór glukozy 50 mg/ml (5%) roztwór glukozy 100 mg/ml (10%) Wyłącznie do jednokrotnego podania. Wszelkie niewykorzystane resztki roztworu i opakowania należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tachyben, 100 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml zawiera 5 mg urapidylu. Ampułka 20 ml zawiera 100 mg urapidylu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Tachyben, 100 mg, roztwór do wstrzykiwań zawiera 2000 mg glikolu propylenowego w każdej ampułce. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA 100 mg : koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Przezroczysty, bezbarwny roztwór o pH od 5,6 do 6,6. Bez widocznych zanieczyszczeń.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Stany nagłe w przebiegu nadciśnienia tętniczego (np. przełom nadciśnieniowy), ciężkie i bardzo ciężkie postacie nadciśnienia tętniczego, nadciśnienie oporne na leczenie farmakologiczne. Kontrolowane obniżanie ciśnienia tętniczego w przypadku zwiększenia ciśnienia w trakcie i (lub) po zabiegu operacyjnym.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie: Stany nagłe w przebiegu nadciśnienia tętniczego, np. przełom nadciśnieniowy, ciężkie i bardzo ciężkie postacie nadciśnienia tętniczego, nadciśnienie oporne na leczenie farmakologiczne. Wstrzyknięcie dożylne 10-50 mg urapidylu należy powoli podawać dożylnie, monitorując jednocześnie ciśnienie krwi. Obniżenie ciśnienia występuje zwykle w ciągu 5 minut po wstrzyknięciu. W zależności od reakcji ciśnienia krwi można powtórzyć podanie 10-50 mg urapidylu. Infuzja dożylna lub wlew z użyciem pompy infuzyjnej są wykorzystywane w celu utrzymania ciśnienia uzyskanego po pojedynczym wstrzyknięciu produktu. Instrukcja rozcieńczenia produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6. Maksymalna ilość urapidylu wynosi 4 mg na ml roztworu do infuzji. Szybkość podawania: Szybkość wlewu zależy od indywidualnych wartości ciśnienia pacjenta. Zalecana początkowa maksymalna szybkość podawania wynosi 2 mg/min.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Dawkowanie
    Dawka podtrzymująca: Średnio 9 mg/godz.: dotyczy to 250 mg urapidylu dodanego do 500 ml roztworu do infuzji co odpowiada 1 mg = 44 krople = 2,2 ml. Kontrolowane obniżanie ciśnienia tętniczego w przypadku zwiększenia ciśnienia w trakcie i (lub) po zabiegu operacyjnym. Infuzja dożylna lub wlew z użyciem pompy infuzyjnej są wykorzystywane w celu utrzymania ciśnienia uzyskanego po pojedynczym wstrzyknięciu produktu. Schemat dawkowania Uwaga: Produkt Tachyben jest podawany dożylnie i.v. jako wstrzyknięcie lub infuzja, pacjent powinien być w pozycji leżącej. Dawkę podaje się w postaci jednego lub kilku wstrzyknięć lub wolnej infuzji. Wstrzyknięcia mogą być łączone następnie z wolnym wlewem. Osoby w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku leki przeciw nadciśnieniowe muszą być podawane ze szczególną ostrożnością, początkowo w małych dawkach, ze względu na zmienioną wrażliwość tych pacjentów na leki z tej grupy.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Dawkowanie
    Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki urapidylu. Dzieci i młodzież Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania urapidylu podawanego dożylnie u dzieci i młodzieży w wieku od 0-18 lat. Brak zaleceń dotyczących dawkowania. Czas leczenia Stwierdzono, że ze względu na bezpieczeństwo toksykologiczne okres leczenia do 7 dni jest bezpieczny. Ogólnie, leków podawanych parenteralnie nie powinno się podawać dłużej. Leczenie pozajelitowe może być powtórzone w przypadku ponownego wzrostu ciśnienia krwi.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Produktu Tachyben nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Produktu Tachyben nie należy stosować w przypadku u pacjentów ze zwężeniem cieśni aorty lub przetoką tętniczo-żylną (z wyjątkiem nieczynnej hemodynamicznie przetoki do dializy).
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Specjalne ostrzeżenia u pacjentów z niewydolnością serca spowodowaną zaburzeniami czynności hemodynamicznej np. zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej, zatorowość tętnicy płucnej lub zaburzona czynność serca z powodu choroby osierdzia; u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby; u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek; u pacjentów w podeszłym wieku; u pacjentów leczonych równocześnie cymetydyną (patrz punkt 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji). Jeśli podano wcześniej inny lek zmniejszający ciśnienie tętnicze, przed podaniem urapidylu należy czekać na uwidocznienie wpływu podanego produktu na wartość ciśnienia. Dawkę urapidylu należy odpowiednio zmniejszyć. Nadmiernie szybkie zmniejszenie ciśnienia krwi może prowadzić do bradykardii lub zatrzymania akcji serca.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Informacje dotyczące substancji pomocniczych o znanym działaniu: Tachyben, 100 mg, roztwór do wstrzykiwań zawiera mniej niż 1 mmol jonów sodu (23 mg) na ampułkę, to znaczy lek uznaje się za wolny od sodu. Tachyben, 100 mg, roztwór do wstrzykiwań zawiera 2000 mg glikolu propylenowego na ampułkę, który może powodować objawy jak po spożyciu alkoholu i zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych. Leku nie należy stosować u dzieci wieku poniżej 5 lat. Lek należy stosować tylko na zlecenie lekarza. Lekarz może zdecydować o przeprowadzeniu dodatkowych badań u pacjenta przyjmującego ten lek.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Działanie hipotensyjne urapidylu może być nasilone przez jednoczesne stosowanie antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych, leków rozszerzających naczynia oraz innych leków hipotensyjnych, oraz w stanach odwodnienia organizmu (biegunka, wymioty) i po podaniu alkoholu. Należy zachować szczególną ostrożność stosując jednocześnie urapidyl i baklofen, ponieważ baklofen może nasilać jego działanie hipotensyjne. Równoczesne stosowanie cymetydyny powoduje zahamowanie metabolizmu urapidylu. Może to spowodować zwiększenie stężenia urapidylu w surowicy o 15%, dlatego należy rozważyć zmniejszenie dawki urapidylu. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z: imipraminą (ze względu na działanie przeciwnadciśnieniowe i ryzyko hipotonii ortostatycznej); lekami neuropleptycznymi (ze względu na działanie przeciwnadciśnieniowe i ryzyko hipotonii ortostatycznej); kortykosteroidami (zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego z powodu retencji sodu i wody).
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Interakcje
    Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE), ze względu na brak wystarczających danych.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym Produkt Tachyben nie jest zalecany do stosowania u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji. Ciąża Produkt Tachyben nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży. Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania urapidylu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję bez działania teratogennego (patrz punkt 5.3). Ze względu na ograniczone badania, potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane. Nie należy stosować produktu Tachyben w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny pacjentki wymaga leczenia urapidylem. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy urapidyl/metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Produkt Tachyben nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych dotyczących wpływu urapidylu na płodność mężczyzn i kobiet.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Wykazano niekorzystny wpływ urapidylu na płodność u zwierząt (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ten produkt leczniczy wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Reakcja na produkt może różnić się u indywidualnego pacjenta. Dotyczy to głównie początku leczenia, okresu zmiany sposobu leczenia lub przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W większości przypadków wymienione działania niepożądane były związane ze zbyt szybkim zmniejszeniem ciśnienia krwi, jednakże dotychczasowe doświadczenie wykazuje, że nawet podczas wolnej infuzji ustępują one w ciągu kilku minut, a zatem decyzję o przerwaniu podawania należy podjąć zależnie od ciężkości działania niepożądanego. Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych Poniższa tabela została przygotowana zgodnie z podziałem na układy i narządy MedDRA. Częstość działań niepożądanych była oceniana zgodnie z następującą konwencją: Bardzo często: ≥1/10 Często: ≥1/100 do <1/10 Niezbyt często: ≥ 1/1 000 do < 1/100 Rzadko: ≥ 1/10 000 do < 1/1 000 Bardzo rzadko: <1/10 000, w tym pojedyncze przypadki Nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Częstość Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia serca kołatanie serca, tachykardia, bradykardia, uczucie ucisku lub ból za mostkiem (objawy podobne do dławicy piersiowej), duszność Zaburzenia naczyniowe spadek ciśnienia tętniczego krwi spowodowany zmianą pozycji ciała (hipotonia ortostatyczna) Zaburzenia żołądka i jelit nudności, wymioty Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania zmęczenie Badania diagnostyczne nieregularna częstość pracy serca, małopłytkowość* Zaburzenia układu nerwowego zawroty głowy, bóle głowy Zaburzenia psychiczne niepokój Zaburzenia układu rozrodczego i piersi priapizm Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia przekrwienie błony śluzowej nosa Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej pocenie się skórne, reakcje alergiczne (świąd, zaczerwienienie skóry, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka) *Bardzo rzadko, po podaniu urapidylu obserwowano zmniejszenie liczby płytek krwi.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Działania niepożądane
    Nie potwierdzono związku przyczynowo-skutkowego z leczeniem urapidylem – na przykład badaniami immunohematologicznymi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Objawy Objawami przedawkowania są zawroty głowy, ortostatyczne zmniejszenie ciśnienia krwi i omdlenie, a także zmęczenie i zmniejszona szybkość reakcji. Leczenie przedawkowania Nadmiernemu obniżeniu ciśnienia krwi można przeciwdziałać poprzez ułożenie pacjenta z wysoko uniesionymi nogami i uzupełnienie objętości płynów ustrojowych. Jeżeli te środki będą niewystarczające, można powoli wstrzyknąć dożylnie, przy jednoczesnym monitorowaniu ciśnienia krwi, lek zwężający naczynia krwionośne. W bardzo rzadko występujących przypadkach może być konieczne dożylne podanie katecholamin (np. adrenaliny, 0,5-1,0 mg uzupełnione do 10 ml izotonicznym roztworem chlorku sodu).
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki adrenergiczne działające obwodowo, antagoniści receptora adrenergicznego alfa. Kod ATC: C02CA06 Urapidyl prowadzi do równoczesnego obniżenia skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego przez zmniejszenie oporu obwodowego. Tętno przeważnie pozostaje niezmienione. Rzut minutowy serca nie ulega zmianie. Rzut minutowy może zwiększyć się w przypadku, gdy był zmniejszony w wyniku zwiększonego obciążenia następczego. Mechanizm działania Urapidyl działa zarówno ośrodkowo i obwodowo. Obwodowo: urapidyl blokuje głównie postsynaptyczne receptory alfa-1 i w ten sposób hamuje zwężające naczynia działanie katecholamin. Ośrodkowo: Urapidyl wykazuje działanie ośrodkowe. Moduluje aktywność ośrodków regulacji krążenia. W ten sposób zapobiega odruchowemu pobudzeniu lub hamowaniu układu współczulnego.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu dożylnym 25 mg urapidylu obserwuje się dwie fazy zmian stężenia produktu we krwi (faza początkowa - dystrybucja, faza końcowa - eliminacja). Dystrybucja Okres półtrwania w fazie dystrybucji wynosi około 35 minut. Objętość dystrybucji wynosi 0,8 (0,6 - 1,2) l/kg. Metabolizm Urapidyl metabolizowany jest przede wszystkim w wątrobie. Głównym metabolitem jest hydroksylowa pochodna urapidylu w pozycji 4 pierścienia fenylowego, która nie wykazuje działania hipotensyjnego. Metabolit powstający w wyniku O-demetylacji urapidylu wykazuje taką samą aktywność jak substancja wyjściowa, występuje on jednak w małych ilościach. Eliminacja Urapidyl oraz jego metabolity są eliminowane przez nerki w 50 – 70%, z czego 15% podanej dawki jest wydalane w postaci aktywnego urapidylu, a pozostała ilość w postaci metabolitów, głównie jako p-hydroksy-urapidyl, wydalana jest z kałem, które nie działają hipotensyjnie.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Okres półtrwania urapidylu w osoczu po szybkim podaniu dożylnym wynosi 2,7 (1,8-3,9) godz.. Wiązanie urapidylu z białkami (osocza ludzkiego) in vitro wynosi 80%. Względnie słabe wiązanie urapidylu z białkami osocza może tłumaczyć, dlaczego nie są znane dotychczas interakcje urapidylu z lekami silnie wiążącymi białka osocza. Inne specjalne grupy pacjentów U pacjentów z zaawansowaną niewydolnością wątroby i (lub) nerek oraz u osób w podeszłym wieku objętość dystrybucji i klirens urapidylu są zmniejszone, zaś okres półtrwania w osoczu jest dłuższy. Urapidyl przechodzi przez barierę krew-mózg i przenika przez łożysko.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność ostra Ostrą toksyczność chlorowodorku urapidylu badano na myszach i szczurach. Wartość LD50 (w przeliczeniu na urapidyl) wynosiła 508 do 750 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym i 140 do 260 mg/kg masy ciała po podaniu dożylnym. Główne objawy toksyczne to uspokojenie polekowe, opadanie powiek, zmniejszona ruchliwość, utrata odruchów obronnych, zmniejszenie temperatury ciała, duszność, sinica, drżenie i drgawki, a następnie zgon. Toksyczność przewlekła i Toksyczność podprzewlekła Przewlekłą toksyczność badano na szczurach, którym podawano doustnie z karmą urapidyl w dawkach do 250 mg/kg masy ciała na dobę przez 6 i 12 miesięcy. Obserwowano następujące objawy: uspokojenie polekowe, opadanie powiek, zmniejszony przyrost masy ciała, przedłużenie cyklu rujowego oraz zmniejszenie masy macicy. Toksyczność przewlekłą badano na psach, którym przez 6 do 12 miesięcy podawano urapidyl w dawkach do 64 mg/kg masy ciała.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Dawki powyżej 30 mg/kg masy ciała na dobę powodowały uspokojenie polekowe, nadmierne ślinienie się i drżenie. U psów nie obserwowano zmian klinicznych lub histopatologicznych. Działanie mutagenne oraz rakotwórcze Urapidyl nie wykazywał właściwości mutagennych w badaniach przeprowadzanych na bakteriach (test Amesa, „host-mediated assay”), na ludzkich limfocytach i w teście metafazy szpiku kostnego u myszy. Wynik testu naprawy DNA w hepatocytach szczura był negatywny. Badania rakotwórczości u myszy i szczurów przez ponad 18 i 24 miesiące nie dostarczyły żadnych istotnych informacji dotyczących możliwości działania rakotwórczego u ludzi. Specjalne badania na szczurach i myszach wykazały, że urapidyl zwiększa stężenie prolaktyny. U gryzoni zwiększone stężenie prolaktyny pobudza rozrost tkanki gruczołu mlecznego. Na podstawie dostępnych informacji na temat mechanizmu tego działania nie należy się spodziewać, by występowało ono u ludzi po podawaniu dawek terapeutycznych.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Nie obserwowano go także w badaniach klinicznych. Wpływ na reprodukcję Badania wpływu na reprodukcję u szczurów, myszy i królików nie wskazują na teratogenne działanie urapidylu. Badania nad wpływem na reprodukcję przeprowadzone na szczurach i królikach wykazały toksyczny wpływ urapidylu. Działania polegały na zmniejszeniu ilości ciąż u szczurów, zmniejszeniu przyrostu masy ciała i przyjmowaniu pokarmu oraz wody przez ciężarne samice królika, zmniejszeniu przeżycia płodów u królików, a także zmniejszeniu przeżycia okołoporodowego i przyrostu masy ciała u nowonarodzonych szczurów. W badaniach nad wpływem na reprodukcję, także w badaniach nad toksycznością przewlekłą obserwowano przedłużenie cyklu rujowego u samic szczura. Uważa się, że przedłużenie cyklu rujowego oraz zmniejszenie masy macicy zależne jest od zwiększonego stężenia prolaktyny, występującego u gryzoni po podawaniu urapidylu. Płodność samic szczurów nie była zmniejszona.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Ze względu na znaczne różnice międzygatunkowe, nie ma dowodów na to, że przedstawione wyniki badań mają jakiekolwiek odniesienie do ludzi. W długookresowych badaniach klinicznych nie obserwowano wpływu na układ przysadka-gruczoły płciowe u kobiet.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Glikol propylenowy Sodu diwodorofosforan dwuwodny Kwas solny (37 % w/w) Disodu fosforan dwuwodny Kwas solny (3,7 % w/w) Sodu wodorotlenek (4 % w/w) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Nie należy podawać jednocześnie następujących substancji czynnych (lub roztworów do rozpuszczania/rozcieńczania): roztwory do wstrzykiwań i roztwory infuzyjne o odczynie zasadowym. Może to wywołać zmętnienie lub wytrącenie osadu. 6.3 Okres ważności 3 lata. Po pierwszym otwarciu i (lub) rozcieńczeniu: Wykazano, że roztwór do infuzji jest stabilny chemicznie i fizycznie przez 50 godz. w temperaturze 15-25˚C. Aby zachować czystość mikrobiologiczną, roztwór powinien być wykorzystany bezpośrednio po przygotowaniu.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Dane farmaceutyczne
    Jeśli roztwór nie został podany bezpośrednio po przygotowaniu, za czas i warunki przechowywania przed podaniem odpowiada personel medyczny i zazwyczaj nie powinno się przechowywać dłużej niż 24 godziny w temperaturze od 2 do 8˚C, chyba że roztwór przygotowano w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30˚C. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki z bezbarwnego szkła (typ I wg. Ph. Eur.) Wielkość opakowania: 5 ampułek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Ampułkę 100 mg można użyć wyłącznie do stabilizacji ciśnienia w postaci infuzji. Do rozpoczęcia leczenia dostępne są ampułki zawierające 25 mg i 50 mg urapidylu. Te dawki, po rozcieńczeniu można także stosować w postaci infuzji. Rozcieńczenie należy wykonać w warunkach aseptycznych.
  • CHPL leku Tachyben, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg
    Dane farmaceutyczne
    Przed podaniem należy sprawdzić zabarwienie roztworu i czy nie zawiera zanieczyszczeń. Można podać tylko przezroczysty i bezbarwny roztwór. Przygotowanie roztworu: Wstrzyknięcie dożylne: Do 500 ml jednego z podanych roztworów należy dodać 250 mg urapidylu (2 ampułki zawierające 100 mg urapidylu + 1 ampułkę zawierającą 50 mg urapidylu). Pompa strzykawkowa: 100 mg urapidylu należy nabrać do strzykawki i rozcieńczyć do objętości 50 ml jednym z podanych roztworów. Roztwory do rozcieńczenia: roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %) roztwór glukozy 50 mg/ml (5 %) roztwór glukozy 100 mg/ml (10 %) Wyłącznie do jednokrotnego podania. Wszelkie niewykorzystane resztki roztworu i opakowania należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Physiotens 0,2, 0,2 mg, tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka powlekana zawiera 0,2 mg moksonidyny (Moxonidinum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki powlekane. Okrągłe, wypukłe, jasnoróżowe tabletki powlekane z wytłoczonym „0,2” na jednej stronie.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Moksonidyna jest wskazana w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawka początkowa moksonidyny wynosi 0,2 mg na dobę, maksymalna dawka dobowa wynosi 0,6 mg, podawana w dwóch dawkach podzielonych. Maksymalna dawka pojedyncza wynosi 0,4 mg. Dawka powinna być dostosowana do indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie. Moksonidyna może być podawana niezależnie od posiłku. Dawka początkowa u pacjentów z umiarkowaną (30 ml/min < GFR < 60 ml/min) do ciężkiej (GFR <30 ml/min) niewydolnością nerek wynosi 0,2 mg na dobę. W razie konieczności oraz dobrej tolerancji na lek, dawkę można zwiększyć do 0,4 mg na dobę u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek i do 0,3 mg na dobę u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (patrz rozdział „Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”). Dawka początkowa u pacjentów hemodializowanych wynosi 0,2 mg na dobę. W razie konieczności oraz dobrej tolerancji na lek, dawkę można zwiększyć do 0,4 mg na dobę.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Dawkowanie
    Nie zaleca się stosowania moksonidyny u pacjentów w wieku poniżej 18 lat z powodu braku danych na temat bezpieczeństwa i skuteczności.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Moksonidyna jest przeciwwskazana w następujących przypadkach: nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocnicz? zespół chorego węzła zatokowego bradykardia (tętno spoczynkowe <50 uderzeń/minutę) blok przedsionkowo-komorowy II° i III° niewydolność serca
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano przypadki bloku przedsionkowo-komorowego o różnym stopniu u pacjentów leczonych moksonidyną. W oparciu o te przypadki nie można całkowicie wykluczyć roli przyczynowej moksonidyny w opóźnieniu przewodnictwa przedsionkowo-komorowego. Z tego powodu zaleca się ostrożność w czasie leczenia pacjentów z możliwą predyspozycją do wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego. W przypadku stosowania moksonidyny u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym I° należy zastosować specjalne środki ostrożności w celu uniknięcia bradykardii. Nie należy stosować moksonidyny w wyższych stopniach bloku przedsionkowo-komorowego (patrz rozdział „Przeciwwskazania”). W przypadku stosowania moksonidyny u pacjentów z ciężką niewydolnością wieńcową i niestabilną dławicą piersiową należy zastosować specjalne środki ostrożności z powodu braku doświadczenia stosowania leku w tej grupie pacjentów.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Ponieważ moksonidyna jest wydalana głównie przez nerki zalecana jest ostrożność przy podawaniu moksonidyny pacjentom z niewydolnością nerek. U tych pacjentów zaleca się ostrożność w dawkowaniu, zwłaszcza na początku leczenia. Dawki należy zaczynać od 0,2 mg na dobę i mogą być zwiększone do maksimum 0,4 mg na dobę u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (GFR>30 ml/min ale <60 ml/min) i maksimum 0,3 mg na dobę u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR<30 ml/min), jeśli jest to klinicznie uzasadnione i dobrze tolerowane. W leczeniu skojarzonym z β-adrenolitykiem, w przypadku konieczności odstawienia obu leków, należy najpierw odstawić β-adrenolityk, a dopiero następnie moksonidynę po kilku dniach. Dotychczas nie obserwowano zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi w wyniku efektu z odbicia po zaprzestaniu leczenia moksonidyną. Jednakże nie zaleca się nagłego odstawienia moksonidyny. Dawkę należy zmniejszać stopniowo przez okres 2 tygodni.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Populacja osób starszych może być bardziej wrażliwa na działanie sercowo-naczyniowe produktów leczniczych obniżających ciśnienie krwi. Z tego powodu należy rozpoczynać leczenie od najmniejszych dawek i zwiększać dawkę z ostrożnością aby, zminimalizować ryzyko poważnych następstw, do których mogą doprowadzić reakcje na produkt leczniczy. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować preparatu.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne stosowanie moksonidyny oraz innych leków przeciwnadciśnieniowych powoduje efekt addycyjny. Ponieważ trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą zmniejszać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych działających ośrodkowo, nie zaleca się jednoczesnego stosowania trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych z moksonidyną. Moksonidyna może nasilać sedatywne działanie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (należy unikać ich równoczesnego stosowania), leków uspokajających, alkoholu, leków nasennych. U pacjentów przyjmujących lorazepam, moksonidyna w umiarkowanym stopniu nasilała zaburzenia funkcji poznawczych. Równoczesne podawanie moksonidyny może nasilać działanie uspokajające benzodiazepin. Moksonidyna jest wydalana przez kanaliki nerkowe. Nie można wykluczyć interakcji z innymi substancjami wydalanymi przez kanaliki nerkowe.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych klinicznych dotyczących stosowania moksonidyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na płód (patrz rozdział 5.3). Potencjalne zagrożenie dla ludzi nie jest znane. Moksonidyny nie należy stosować w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Karmienie piersi? Moksonidyna przenika do mleka matki i dlatego nie należy jej stosować w czasie karmienia piersią. Jeśli leczenie moksonidyną uważa się za bezwzględnie konieczne należy przerwać karmienie piersią.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie wykonano żadnych badań dotyczących wpływu moksonidyny na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Należy jednak zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia senności lub zawrotów głowy, które obserwowano po podaniu leku.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Najczęściej obserwowano następujące działania niepożądane: suchość błony śluzowej jamy ustnej, zawroty głowy, osłabienie oraz senność. Nasilenie tych objawów często zmniejszało się po kilku pierwszych tygodniach leczenia. Działania niepożądane według klasyfikacji układów i narządów MedDRA (zgłaszane w czasie badań klinicznych kontrolowanych placebo, z udziałem n=886 pacjentów przyjmujących moksonidynę z następującą częstością): Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Bardzo częste (≥1/10) Zaburzenia serca: bradykardia Częste (≥1/100 do <1/10) Zaburzenia ucha i błędnika: szumy uszne Zaburzenia układu nerwowego: ból głowy*, zawroty głowy, senność, omdlenia* Zaburzenia naczyniowe: niedociśnienie*, (w tym niedociśnienie ortostatyczne) Zaburzenia żołądka i jelit: suchość błony śluzowej jamy ustnej, biegunka, nudności, wymioty, dyspepsja Niezbyt częste (≥1/1 000 do <1/100) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: osłabienie, obrzęki Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: bóle pleców, bóle karku Zaburzenia psychiczne: bezsenność, nerwowość * częstość nie była zwiększona w porównaniu z placebo Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Działania niepożądane
    Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Objawy przedawkowania W kilku zgłoszonych przypadkach przedawkowania, dawki do 19,6 mg przyjęte jednorazowo nie spowodowały skutków śmiertelnych. Obserwowane objawy podmiotowe i przedmiotowe obejmowały: ból głowy, uspokojenie, senność, niedociśnienie, zawroty głowy, osłabienie, bradykardię, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, zmęczenie oraz ból żołądka. W przypadku ciężkiego przedawkowania zaleca się ścisłe monitorowanie zwłaszcza zaburzeń świadomości i oddychania. Ponadto, na podstawie kilku badań na zwierzętach, którym podawano duże dawki leku, stwierdzono, że może wystąpić przejściowe nadciśnienie, tachykardia oraz hiperglikemia. Leczenie przedawkowania Nie jest znane specyficzne antidotum. W przypadku niedociśnienia można rozważyć zastosowanie wspomagania krążenia, podawanie płynów oraz dopaminy. W przypadku wystąpienia bradykardii można podać atropinę.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Przedawkowanie
    Antagoniści receptora α mogą osłabić lub neutralizować paradoksalne nadciśnienie spowodowane przedawkowaniem moksonidyny.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwnadciśnieniowe, agoniści receptora imidazolowego Kod ATC: C 02 AC 05 W różnych modelach zwierzęcych moksonidyna wykazywała silne działanie przeciwnadciśnieniowe. Dostępne dane sugerują, że miejscem przeciwnadciśnieniowego działania moksonidyny jest ośrodkowy układ nerwowy. Moksonidyna działa selektywnie na receptory imidazolowe znajdujące się w pniu mózgu. Receptory imidazolowe znajdują się w brzuszno-bocznej części rdzenia przedłużonego, obszarze związanym z regulacją układu współczulnego. Pobudzanie receptora imidazolowego wydaje się zmniejszać aktywność układu współczulnego i obniżać ciśnienie krwi. Moksonidyna jest także agonistą ośrodkowych receptorów alfa2-adrenergicznych, jednak jej powinowactwo do nich jest stosunkowo małe. Może to tłumaczyć niewielką częstość występowania uspokojenia oraz suchości błony śluzowej jamy ustnej po zastosowaniu moksonidyny.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    U ludzi moksonidyna zmniejsza układowy opór naczyniowy, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego krwi. Przeciwnadciśnieniowe działanie moksonidyny wykazano w randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z zastosowaniem podwójnie ślepej próby. W dwumiesięcznych badaniach terapeutycznych, moksonidyna poprawiała wrażliwość na insulinę o 21% w porównaniu do placebo u pacjentów otyłych i opornych na insulinę z umiarkowanym nadciśnieniem.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu doustnym moksonidyna jest szybko (tmax wynosi około 1 h) i niemal całkowicie wchłaniana z górnego odcinka przewodu pokarmowego. Całkowita biodostępność wynosi około 88%, co wskazuje na brak istotnego efektu pierwszego przejścia. Przyjęcie pokarmu nie wpływa na farmakokinetykę moksonidyny. Dystrybucja Wiązanie z białkami osocza, określone w badaniach in vitro, wynosi około 7,2%. Biotransformacja W mieszanych próbkach ludzkiego osocza wykrywano tylko odwodornioną moksonidynę. Aktywność farmakodynamiczna odwodornionej moksonidyny wynosi około 1/10 aktywności moksonidyny. Eliminacja Po 24 godzinach od podania, 78% całkowitej dawki jest wydalane z moczem jako macierzysta moksonidyna, 13% dawki jest wydalane jako odwodorniona moksonidyna. Pozostałe metabolity obecne w moczu stanowiły łącznie około 8% dawki. Poniżej 1% dawki wydalane jest z kałem.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Moksonidyna i jej metabolity są dość szybko wydalane (okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi odpowiednio około 2,5 h oraz 5 h). Farmakokinetyka u pacjentów z nadciśnieniem U pacjentów z nadciśnieniem nie obserwowano istotnych zmian właściwości farmakokinetycznych w porównaniu do zdrowych ochotników. Farmakokinetyka u pacjentów w podeszłym wieku Obserwowano zmiany właściwości farmakokinetycznych związane z wiekiem, które są prawdopodobnie związane ze zmniejszoną aktywnością metaboliczną i (lub) nieco zwiększoną biodostępnością u osób w podeszłym wieku. Powyższe różnice we właściwościach farmakokinetycznych nie zostały jednak uznane za klinicznie istotne. Farmakokinetyka u dzieci Ponieważ moksonidyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci, nie prowadzono badań nad farmakokinetyką w tej grupie wiekowej. Farmakokinetyka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja moksonidyny jest istotnie związana z klirensem kreatyniny.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (GFR 30-60 ml/min) stężenie leku w osoczu w stanie równowagi dynamicznej było około 2 razy większe, a okres półtrwania w fazie eliminacji około 1,5 razy dłuższy w porównaniu do pacjentów z nadciśnieniem i prawidłową czynnością nerek (GFR > 90 ml/min). U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR < 30 ml/min) stężenie leku w osoczu w stanie równowagi dynamicznej było około 3 razy większe, a okres półtrwania w fazie eliminacji był około 3 razy dłuższy. W powyższej grupie pacjentów nie obserwowano kumulacji leku po podaniu wielokrotnym. U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (GFR< 10 ml/min), poddawanych hemodializie, stężenie leku w osoczu było 6 krotnie większe, a okres półtrwania w fazie eliminacji był 4 krotnie dłuższy. We wszystkich grupach stężenie moksonidyny w osoczu było zaledwie 1,5-2 razy większe. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawka powinna być dostosowana do indywidualnych potrzeb.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Moksonidyna jest w niewielkim stopniu usuwana przez hemodializę.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Przedkliniczne dane ze standardowych badań dotyczących toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności i karcynogenności nie wskazywały na szczególne ryzyko dla ludzi. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwe działanie na płód przy dawkach toksycznych dla matek. Badania nad toksycznym wpływem na rozrodczość nie wykazały wpływu na płodność i potencjału teratogennego. Szkodliwy wpływ na płód obserwowano u szczurów przy dawkach 9 mg/kg/dobę i większych i u królików przy dawkach powyżej 0,7 mg/kg/dobę. W badaniach około i pourodzeniowych u szczurów zanotowano wpływ na rozwój i żywotność po dawkach 3 mg/kg/dobę i większych.
  • CHPL leku Physiotens 0,2, tabletki powlekane, 0,2 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna, powidon, krospowidon, magnezu stearynian. Skład otoczki: hypromeloza, etyloceluloza, makrogol 6000, talk, żelaza tlenek czerwony (E 172), tytanu dwutlenek (E 171). 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie są znane. 6.3 Okres ważności 2 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blister PVC/PVDC/Al lub PVC/Al w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 28 lub 98 tabletek powlekanych. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Nie dotyczy.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Physiotens 0,4, 0,4 mg, tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka powlekana zawiera 0,4 mg moksonidyny (Moxonidinum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki powlekane. Okrągłe, wypukłe, ciemnoczerwone tabletki powlekane z wytłoczonym „0,4” na jednej stronie.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Moksonidyna jest wskazana w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawka początkowa moksonidyny wynosi 0,2 mg na dobę, maksymalna dawka dobowa wynosi 0,6 mg, podawana w dwóch dawkach podzielonych. Maksymalna dawka pojedyncza wynosi 0,4 mg. Dawka powinna być dostosowana do indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie. Moksonidyna może być podawana niezależnie od posiłku. Dawka początkowa u pacjentów z umiarkowaną (30 ml/min < GFR < 60 ml/min) do ciężkiej (GFR <30 ml/min) niewydolnością nerek wynosi 0,2 mg na dobę. W razie konieczności oraz dobrej tolerancji na lek, dawkę można zwiększyć do 0,4 mg na dobę u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek i do 0,3 mg na dobę u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (patrz rozdział „Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”). Dawka początkowa u pacjentów hemodializowanych wynosi 0,2 mg na dobę. W razie konieczności oraz dobrej tolerancji na lek, dawkę można zwiększyć do 0,4 mg na dobę.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Dawkowanie
    Nie zaleca się stosowania moksonidyny u pacjentów w wieku poniżej 18 lat z powodu braku danych na temat bezpieczeństwa i skuteczności.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Moksonidyna jest przeciwwskazana w następujących przypadkach: nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocnicz? zespół chorego węzła zatokowego bradykardia (tętno spoczynkowe <50 uderzeń/minutę) blok przedsionkowo-komorowy II° i III° niewydolność serca
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano przypadki bloku przedsionkowo-komorowego o różnym stopniu u pacjentów leczonych moksonidyną. W oparciu o te przypadki nie można całkowicie wykluczyć roli przyczynowej moksonidyny w opóźnieniu przewodnictwa przedsionkowo-komorowego. Z tego powodu zaleca się ostrożność w czasie leczenia pacjentów z możliwą predyspozycją do wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego. W przypadku stosowania moksonidyny u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym I° należy zastosować specjalne środki ostrożności w celu uniknięcia bradykardii. Nie należy stosować moksonidyny w wyższych stopniach bloku przedsionkowo-komorowego (patrz rozdział „Przeciwwskazania”). W przypadku stosowania moksonidyny u pacjentów z ciężką niewydolnością wieńcową i niestabilną dławicą piersiową należy zastosować specjalne środki ostrożności z powodu braku doświadczenia stosowania leku w tej grupie pacjentów.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Ponieważ moksonidyna jest wydalana głównie przez nerki zalecana jest ostrożność przy podawaniu moksonidyny pacjentom z niewydolnością nerek. U tych pacjentów zaleca się ostrożność w dawkowaniu, zwłaszcza na początku leczenia. Dawki należy zaczynać od 0,2 mg na dobę i mogą być zwiększone do maksimum 0,4 mg na dobę u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (GFR>30 ml/min ale <60 ml/min) i maksimum 0,3 mg na dobę u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR<30 ml/min), jeśli jest to klinicznie uzasadnione i dobrze tolerowane. W leczeniu skojarzonym z β-adrenolitykiem, w przypadku konieczności odstawienia obu leków, należy najpierw odstawić β-adrenolityk, a dopiero następnie moksonidynę po kilku dniach. Dotychczas nie obserwowano zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi w wyniku efektu z odbicia po zaprzestaniu leczenia moksonidyną. Jednakże nie zaleca się nagłego odstawienia moksonidyny. Dawkę należy zmniejszać stopniowo przez okres 2 tygodni.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Populacja osób starszych może być bardziej wrażliwa na działanie sercowo-naczyniowe produktów leczniczych obniżających ciśnienie krwi. Z tego powodu należy rozpoczynać leczenie od najmniejszych dawek i zwiększać dawkę z ostrożnością aby, zminimalizować ryzyko poważnych następstw, do których mogą doprowadzić reakcje na produkt leczniczy. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować preparatu.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne stosowanie moksonidyny oraz innych leków przeciwnadciśnieniowych powoduje efekt addycyjny. Ponieważ trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą zmniejszać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych działających ośrodkowo, nie zaleca się jednoczesnego stosowania trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych z moksonidyną. Moksonidyna może nasilać sedatywne działanie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (należy unikać ich równoczesnego stosowania), leków uspokajających, alkoholu, leków nasennych. U pacjentów przyjmujących lorazepam, moksonidyna w umiarkowanym stopniu nasilała zaburzenia funkcji poznawczych. Równoczesne podawanie moksonidyny może nasilać działanie uspokajające benzodiazepin. Moksonidyna jest wydalana przez kanaliki nerkowe. Nie można wykluczyć interakcji z innymi substancjami wydalanymi przez kanaliki nerkowe.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych klinicznych dotyczących stosowania moksonidyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na płód (patrz rozdział 5.3). Potencjalne zagrożenie dla ludzi nie jest znane. Moksonidyny nie należy stosować w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Karmienie piersi? Moksonidyna przenika do mleka matki i dlatego nie należy jej stosować w czasie karmienia piersią. Jeśli leczenie moksonidyną uważa się za bezwzględnie konieczne należy przerwać karmienie piersią.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie wykonano żadnych badań dotyczących wpływu moksonidyny na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Należy jednak zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia senności lub zawrotów głowy, które obserwowano po podaniu leku.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Najczęściej obserwowano następujące działania niepożądane: suchość błony śluzowej jamy ustnej, zawroty głowy, osłabienie oraz senność. Nasilenie tych objawów często zmniejszało się po kilku pierwszych tygodniach leczenia. Działania niepożądane według klasyfikacji układów i narządów MedDRA (zgłaszane w czasie badań klinicznych kontrolowanych placebo, z udziałem n=886 pacjentów przyjmujących moksonidynę z następującą częstością): Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Bardzo częste (≥1/10) Zaburzenia serca: bradykardia Częste (≥1/100 do <1/10) Zaburzenia ucha i błędnika: szumy uszne Zaburzenia układu nerwowego: ból głowy*, zawroty głowy, senność, omdlenia* Zaburzenia naczyniowe: niedociśnienie*, (w tym niedociśnienie ortostatyczne) Zaburzenia żołądka i jelit: suchość błony śluzowej jamy ustnej, biegunka, nudności, wymioty, dyspepsja Niezbyt częste (≥1/1 000 do <1/100) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: osłabienie, obrzęki Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: bóle pleców, bóle karku Zaburzenia psychiczne: bezsenność, nerwowość * częstość nie była zwiększona w porównaniu z placebo Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Działania niepożądane
    Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Objawy przedawkowania W kilku zgłoszonych przypadkach przedawkowania, dawki do 19,6 mg przyjęte jednorazowo nie spowodowały skutków śmiertelnych. Obserwowane objawy podmiotowe i przedmiotowe obejmowały: ból głowy, uspokojenie, senność, niedociśnienie, zawroty głowy, osłabienie, bradykardię, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, zmęczenie oraz ból żołądka. W przypadku ciężkiego przedawkowania zaleca się ścisłe monitorowanie zwłaszcza zaburzeń świadomości i oddychania. Ponadto, na podstawie kilku badań na zwierzętach, którym podawano duże dawki leku, stwierdzono, że może wystąpić przejściowe nadciśnienie, tachykardia oraz hiperglikemia. Leczenie przedawkowania Nie jest znane specyficzne antidotum. W przypadku niedociśnienia można rozważyć zastosowanie wspomagania krążenia, podawanie płynów oraz dopaminy. W przypadku wystąpienia bradykardii można podać atropinę.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Przedawkowanie
    Antagoniści receptora α mogą osłabić lub neutralizować paradoksalne nadciśnienie spowodowane przedawkowaniem moksonidyny.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwnadciśnieniowe, agoniści receptora imidazolowego Kod ATC: C 02 AC 05 W różnych modelach zwierzęcych moksonidyna wykazywała silne działanie przeciwnadciśnieniowe. Dostępne dane sugerują, że miejscem przeciwnadciśnieniowego działania moksonidyny jest ośrodkowy układ nerwowy. Moksonidyna działa selektywnie na receptory imidazolowe znajdujące się w pniu mózgu. Receptory imidazolowe znajdują się w brzuszno-bocznej części rdzenia przedłużonego, obszarze związanym z regulacją układu współczulnego. Pobudzanie receptora imidazolowego wydaje się zmniejszać aktywność układu współczulnego i obniżać ciśnienie krwi. Moksonidyna jest także agonistą ośrodkowych receptorów alfa2-adrenergicznych, jednak jej powinowactwo do nich jest stosunkowo małe. Może to tłumaczyć niewielką częstość występowania uspokojenia oraz suchości błony śluzowej jamy ustnej po zastosowaniu moksonidyny.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    U ludzi moksonidyna zmniejsza układowy opór naczyniowy, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego krwi. Przeciwnadciśnieniowe działanie moksonidyny wykazano w randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z zastosowaniem podwójnie ślepej próby. W dwumiesięcznych badaniach terapeutycznych, moksonidyna poprawiała wrażliwość na insulinę o 21% w porównaniu do placebo u pacjentów otyłych i opornych na insulinę z umiarkowanym nadciśnieniem.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu doustnym moksonidyna jest szybko (tmax wynosi około 1 h) i niemal całkowicie wchłaniana z górnego odcinka przewodu pokarmowego. Całkowita biodostępność wynosi około 88%, co wskazuje na brak istotnego efektu pierwszego przejścia. Przyjęcie pokarmu nie wpływa na farmakokinetykę moksonidyny. Dystrybucja Wiązanie z białkami osocza, określone w badaniach in vitro, wynosi około 7,2%. Biotransformacja W mieszanych próbkach ludzkiego osocza wykrywano tylko odwodornioną moksonidynę. Aktywność farmakodynamiczna odwodornionej moksonidyny wynosi około 1/10 aktywności moksonidyny. Eliminacja Po 24 godzinach od podania, 78% całkowitej dawki jest wydalane z moczem jako macierzysta moksonidyna, 13% dawki jest wydalane jako odwodorniona moksonidyna. Pozostałe metabolity obecne w moczu stanowiły łącznie około 8% dawki. Poniżej 1% dawki wydalane jest z kałem.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Moksonidyna i jej metabolity są dość szybko wydalane (okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi odpowiednio około 2,5 h oraz 5 h). Farmakokinetyka u pacjentów z nadciśnieniem U pacjentów z nadciśnieniem nie obserwowano istotnych zmian właściwości farmakokinetycznych w porównaniu do zdrowych ochotników. Farmakokinetyka u pacjentów w podeszłym wieku Obserwowano zmiany właściwości farmakokinetycznych związane z wiekiem, które są prawdopodobnie związane ze zmniejszoną aktywnością metaboliczną i (lub) nieco zwiększoną biodostępnością u osób w podeszłym wieku. Powyższe różnice we właściwościach farmakokinetycznych nie zostały jednak uznane za klinicznie istotne. Farmakokinetyka u dzieci Ponieważ moksonidyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci, nie prowadzono badań nad farmakokinetyką w tej grupie wiekowej. Farmakokinetyka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja moksonidyny jest istotnie związana z klirensem kreatyniny.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (GFR 30-60 ml/min) stężenie leku w osoczu w stanie równowagi dynamicznej było około 2 razy większe, a okres półtrwania w fazie eliminacji około 1,5 razy dłuższy w porównaniu do pacjentów z nadciśnieniem i prawidłową czynnością nerek (GFR > 90 ml/min). U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR < 30 ml/min) stężenie leku w osoczu w stanie równowagi dynamicznej było około 3 razy większe, a okres półtrwania w fazie eliminacji był około 3 razy dłuższy. W powyższej grupie pacjentów nie obserwowano kumulacji leku po podaniu wielokrotnym. U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (GFR< 10 ml/min), poddawanych hemodializie, stężenie leku w osoczu było 6 krotnie większe, a okres półtrwania w fazie eliminacji był 4 krotnie dłuższy. We wszystkich grupach stężenie moksonidyny w osoczu było zaledwie 1,5-2 razy większe. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawka powinna być dostosowana do indywidualnych potrzeb.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Moksonidyna jest w niewielkim stopniu usuwana przez hemodializę.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Przedkliniczne dane ze standardowych badań dotyczących toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności i karcynogenności nie wskazywały na szczególne ryzyko dla ludzi. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwe działanie na płód przy dawkach toksycznych dla matek. Badania nad toksycznym wpływem na rozrodczość nie wykazały wpływu na płodność i potencjału teratogennego. Szkodliwy wpływ na płód obserwowano u szczurów przy dawkach 9 mg/kg/dobę i większych i u królików przy dawkach powyżej 0,7 mg/kg/dobę. W badaniach około i pourodzeniowych u szczurów zanotowano wpływ na rozwój i żywotność po dawkach 3 mg/kg/dobę i większych.
  • CHPL leku Physiotens 0,4, tabletki powlekane, 0,4 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna, powidon, krospowidon, magnezu stearynian. Skład otoczki: hypromeloza, etyloceluloza, makrogol 6000, talk, żelaza tlenek czerwony (E 172), tytanu dwutlenek (E 171). 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie są znane. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blister PVC/PVDC/Al lub PVC/Al w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 28 lub 98 tabletek powlekanych. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Nie dotyczy.
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Physiotens 0,2, 0,2 mg, tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka powlekana zawiera 0,2 mg moksonidyny (Moxonidinum) . Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki powlekane. Okrągłe, wypukłe, jasnoróżowe tabletki powlekane z wytłoczonym „0,2” na jednej stronie.
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Moksonidyna jest wskazana w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego.
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawka początkowa moksonidyny wynosi 0,2 mg na dobę, maksymalna dawka dobowa wynosi 0,6 mg, podawana w dwóch dawkach podzielonych. Maksymalna dawka pojedyncza wynosi 0,4 mg. Dawka powinna być dostosowana do indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie. Moksonidyna może być podawana niezależnie od posiłku. Dawka początkowa u pacjentów z umiarkowaną (30 ml/min < GFR < 60 ml/min) do ciężkiej (GFR <30 ml/min) niewydolnością nerek wynosi 0,2 mg na dobę. W razie konieczności oraz dobrej tolerancji na lek, dawkę można zwiększyć do 0,4 mg na dobę u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek i do 0,3 mg na dobę u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (patrz rozdział „Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”). Dawka początkowa u pacjentów hemodializowanych wynosi 0,2 mg na dobę. W razie konieczności oraz dobrej tolerancji na lek, dawkę można zwiększyć do 0,4 mg na dobę.
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Dawkowanie
    Nie zaleca się stosowania moksonidyny u pacjentów w wieku poniżej 18 lat z powodu braku danych na temat bezpieczeństwa i skuteczności.
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Moksonidyna jest przeciwwskazana w następujących przypadkach: - nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą - zespół chorego węzła zatokowego - bradykardia (tętno spoczynkowe <50 uderzeń/minutę) - blok przedsionkowo-komorowy II° i III° - niewydolność serca
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano przypadki bloku przedsionkowo-komorowego o różnym stopniu u pacjentów leczonych moksonidyną. W oparciu o te przypadki nie można całkowicie wykluczyć roli przyczynowej moksonidyny w opóźnieniu przewodnictwa przedsionkowo-komorowego. Z tego powodu zaleca się ostrożność w czasie leczenia pacjentów z możliwą predyspozycją do wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego. W przypadku stosowania moksonidyny u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym I° należy zastosować specjalne środki ostrożności w celu uniknięcia bradykardii. Nie należy stosować moksonidyny w wyższych stopniach bloku przedsionkowo-komorowego (patrz rozdział „Przeciwwskazania”). W przypadku stosowania moksonidyny u pacjentów z ciężką niewydolnością wieńcową i niestabilną dławicą piersiową należy zastosować specjalne środki ostrożności z powodu braku doświadczenia stosowania leku w tej grupie pacjentów.
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Specjalne środki ostrozności
    Ponieważ moksonidyna jest wydalana głównie przez nerki zalecana jest ostrożność przy podawaniu moksonidyny pacjentom z niewydolnością nerek. U tych pacjentów zaleca się ostrożność w dawkowaniu, zwłaszcza na początku leczenia. Dawki należy zaczynać od 0,2 mg na dobę i mogą być zwiększone do maksimum 0,4 mg na dobę u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (GFR>30 ml/min ale <60 ml/min) i maksimum 0,3 mg na dobę u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR<30 ml/min), jeśli jest to klinicznie uzasadnione i dobrze tolerowane. W leczeniu skojarzonym z  -adrenolitykiem, w przypadku konieczności odstawienia obu leków, należy najpierw odstawić  -adrenolityk, a dopiero następnie moksonidynę po kilku dniach. Dotychczas nie obserwowano zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi w wyniku efektu z odbicia po zaprzestaniu leczenia moksonidyną. Jednakże nie zaleca się nagłego odstawienia moksonidyny. Dawkę należy zmniejszać stopniowo przez okres 2 tygodni.
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Specjalne środki ostrozności
    Populacja osób starszych może być bardziej wrażliwa na działanie sercowo-naczyniowe produktów leczniczych obniżających ciśnienie krwi. Z tego powodu należy rozpoczynać leczenie od najmniejszych dawek i zwiększać dawkę z ostrożnością aby, zminimalizować ryzyko poważnych następstw, do których mogą doprowadzić reakcje na produkt leczniczy. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować preparatu.
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne stosowanie moksonidyny oraz innych leków przeciwnadciśnieniowych powoduje efekt addycyjny. Ponieważ trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą zmniejszać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych działających ośrodkowo, nie zaleca się jednoczesnego stosowania trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych z moksonidyną. Moksonidyna może nasilać sedatywne działanie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (należy unikać ich równoczesnego stosowania), leków uspokajających, alkoholu, leków nasennych. U pacjentów przyjmujących lorazepam, moksonidyna w umiarkowanym stopniu nasilała zaburzenia funkcji poznawczych. Równoczesne podawanie moksonidyny może nasilać działanie uspokajające benzodiazepin. Moksonidyna jest wydalana przez kanaliki nerkowe. Nie można wykluczyć interakcji z innymi substancjami wydalanymi przez kanaliki nerkowe.
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych klinicznych dotyczących stosowania moksonidyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na płód (patrz rozdział 5.3). Potencjalne zagrożenie dla ludzi nie jest znane. Moksonidyny nie należy stosować w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Karmienie piersią Moksonidyna przenika do mleka matki i dlatego nie należy jej stosować w czasie karmienia piersią. Jeśli leczenie moksonidyną uważa się za bezwzględnie konieczne należy przerwać karmienie piersią.
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie wykonano żadnych badań dotyczących wpływu moksonidyny na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Należy jednak zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia senności lub zawrotów głowy, które obserwowano po podaniu leku.
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Najczęściej obserwowano następujące działania niepożądane: suchość błony śluzowej jamy ustnej, zawroty głowy, osłabienie oraz senność. Nasilenie tych objawów często zmniejszało się po kilku pierwszych tygodniach leczenia. Działania niepożądane według klasyfikacji układów i narządów MedDRA ( zgłaszane w czasie badań klinicznych kontrolowanych placebo, z udziałem n=886 pacjentów przyjmujących moksonidynę
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów MedDRABardzo częste(1/10)Częste(1/100 do <1/10)Niezbyt częste(1/1 000 do <1/100)
    Zaburzenia sercabradykardia
    Zaburzenia uchai błędnikaszumy uszne
    Zaburzenia układu nerwowegoból głowy*, zawroty głowy, sennośćomdlenia*
    Zaburzenia naczynioweniedociśnienie*, (w tymniedociśnienie ortostatyczne)
    Zaburzenia żołądkai jelitsuchość błony śluzowejjamy ustnejbiegunka, nudności,wymioty, dyspepsja
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejwysypka, świądobrzęk naczynioruchowy
    Zaburzenia ogólnei stany w miejscu podaniaosłabienieobrzęki
    Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznejbóle plecówbóle karku
    Zaburzenia psychicznebezsennośćnerwowość
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Działania niepożądane
    z następująca częstością): * częstość nie była zwiększona w porównaniu z placebo Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Objawy przedawkowania W kilku zgłoszonych przypadkach przedawkowania, dawki do 19,6 mg przyjęte jednorazowo nie spowodowały skutków śmiertelnych. Obserwowane objawy podmiotowe i przedmiotowe obejmowały: ból głowy, uspokojenie, senność, niedociśnienie, zawroty głowy, osłabienie, bradykardię, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, zmęczenie oraz ból żołądka. W przypadku ciężkiego przedawkowania zaleca się ścisłe monitorowanie zwłaszcza zaburzeń świadomości i oddychania. Ponadto, na podstawie kilku badań na zwierzętach, którym podawano duże dawki leku, stwierdzono, że może wystąpić przejściowe nadciśnienie, tachykardia oraz hiperglikemia. Leczenie przedawkowania Nie jest znane specyficzne antidotum. W przypadku niedociśnienia można rozważyć zastosowanie wspomagania krążenia, podawanie płynów oraz dopaminy. W przypadku wystąpienia bradykardii można podać atropinę.
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Przedawkowanie
    Antagoniści receptora α mogą osłabić lub neutralizować paradoksalne nadciśnienie spowodowane przedawkowaniem moksonidyny.
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwnadciśnieniowe, agoniści receptora imidazolowego Kod ATC: C 02 AC 05 W różnych modelach zwierzęcych moksonidyna wykazywała silne działanie przeciwnadciśnieniowe. Dostępne dane sugerują, że miejscem przeciwnadciśnieniowego działania moksonidyny jest ośrodkowy układ nerwowy. Moksonidyna działa selektywnie na receptory imidazolowe znajdujące się w pniu mózgu. Receptory imidazolowe znajdują się w brzuszno-bocznej części rdzenia przedłużonego, obszarze związanym z regulacją układu współczulnego. Pobudzanie receptora imidazolowego wydaje się zmniejszać aktywność układu współczulnego i obniżać ciśnienie krwi. Moksonidyna jest także agonistą ośrodkowych receptorów alfa 2 -adrenergicznych, jednak jej powinowactwo do nich jest stosunkowo małe. Może to tłumaczyć niewielką częstość występowania uspokojenia oraz suchości błony śluzowej jamy ustnej po zastosowaniu moksonidyny.
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Właściwości farmakodynamiczne
    U ludzi moksonidyna zmniejsza układowy opór naczyniowy, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego krwi. Przeciwnadciśnieniowe działanie moksonidyny wykazano w randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z zastosowaniem podwójnie ślepej próby. W dwumiesięcznych badaniach terapeutycznych, moksonidyna poprawiała wrażliwość na insulinę o 21% w porównaniu do placebo u pacjentów otyłych i opornych na insulinę z umiarkowanym nadciśnieniem .
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu doustnym moksonidyna jest szybko (t max wynosi około 1 h) i niemal całkowicie wchłaniana z górnego odcinka przewodu pokarmowego. Całkowita biodostępność wynosi około 88%, co wskazuje na brak istotnego efektu pierwszego przejścia. Przyjęcie pokarmu nie wpływa na farmakokinetykę moksonidyny. Dystrybucja Wiązanie z białkami osocza, określone w badaniach in vitro, wynosi około 7,2%. Biotransformacja W mieszanych próbkach ludzkiego osocza wykrywano tylko odwodornioną moksonidynę. Aktywność farmakodynamiczna odwodornionej moksonidyny wynosi około 1/10 aktywności moksonidyny. Eliminacja Po 24 godzinach od podania, 78% całkowitej dawki jest wydalane z moczem jako macierzysta moksonidyna, 13% dawki jest wydalane jako odwodorniona moksonidyna. Pozostałe metabolity obecne w moczu stanowiły łącznie około 8% dawki. Poniżej 1% dawki wydalane jest z kałem.
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Właściwości farmakokinetyczne
    Moksonidyna i jej metabolity są dość szybko wydalane (okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi odpowiednio około 2,5 h oraz 5 h). Farmakokinetyka u pacjentów z nadciśnieniem U pacjentów z nadciśnieniem nie obserwowano istotnych zmian właściwości farmakokinetycznych w porównaniu do zdrowych ochotników. Farmakokinetyka u pacjentów w podeszłym wieku Obserwowano zmiany właściwości farmakokinetycznych związane z wiekiem, które są prawdopodobnie związane ze zmniejszoną aktywnością metaboliczną i (lub) nieco zwiększoną biodostępnością u osób w podeszłym wieku. Powyższe różnice we właściwościach farmakokinetycznych nie zostały jednak uznane za klinicznie istotne. Farmakokinetyka u dzieci Ponieważ moksonidyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci, nie prowadzono badań nad farmakokinetyką w tej grupie wiekowej. Farmakokinetyka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja moksonidyny jest istotnie związana z klirensem kreatyniny.
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Właściwości farmakokinetyczne
    U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (GFR 30-60 ml/min) stężenie leku w osoczu w stanie równowagi dynamicznej było około 2 razy większe, a okres półtrwania w fazie eliminacji około 1,5 razy dłuższy w porównaniu do pacjentów z nadciśnieniem i prawidłową czynnością nerek (GFR > 90 ml/min). U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR < 30 ml/min) stężenie leku w osoczu w stanie równowagi dynamicznej było około 3 razy większe, a okres półtrwania w fazie eliminacji był około 3 razy dłuższy. W powyższej grupie pacjentów nie obserwowano kumulacji leku po podaniu wielokrotnym. U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (GFR< 10 ml/min), poddawanych hemodializie, stężenie leku w osoczu było 6 krotnie większe, a okres półtrwania w fazie eliminacji był 4 krotnie dłuższy. We wszystkich grupach stężenie moksonidyny w osoczu było zaledwie 1,5-2 razy większe. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawka powinna być dostosowana do indywidualnych potrzeb.
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Właściwości farmakokinetyczne
    Moksonidyna jest w niewielkim stopniu usuwana przez hemodializę.
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Przedkliniczne dane ze standardowych badań dotyczących toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności i karcynogenności nie wskazywały na szczególne ryzyko dla ludzi. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwe działanie na płód przy dawkach toksycznych dla matek. Badania nad toksycznym wpływem na rozrodczość nie wykazały wpływu na płodność i potencjału teratogennego. Szkodliwy wpływ na płód obserwowano u szczurów przy dawkach 9 mg/kg/dobę i większych i u królików przy dawkach powyżej 0,7 mg/kg/dobę. W badaniach około i pourodzeniowych u szczurów zanotowano wpływ na rozwój i żywotność po dawkach 3 mg/kg/dobę i większych.
  • CHPL leku o rpl_id: 100384405
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna, powidon, krospowidon, magnezu stearynian. Skład otoczki: hypromeloza, etyloceluloza, makrogol 6000, talk, żelaza tlenek czerwony (E 172), tytanu dwutlenek (E 171). 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie są znane. 6.3 Okres ważności 2 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blister PVC/PVDC/Al lub PVC/Al w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 28 lub 98 tabletek powlekanych. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Nie dotyczy.
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LE CZNICZEGO IPOREL, 75 mikrogramów, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 75 mikrogramów klonidyny chlorowodorku (Clonidini hydrochloridum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZN A Tabletki Białe lub prawie białe z odcieniem kremowym, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki.
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Nadciśnienie tętnicze pierwotne i wtórne wszystkich stopni ciężkości.
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania. Dawkowanie Początkowo 75 µg 2 razy na dobę. W razie potrzeby dawkę produktu leczniczego można stopniowo zwiększać, co drugi lub co trzeci dzień, do dawki optymalnej dla pacjenta. Wynosi ona zazwyczaj od 300 µg do 1200 µg na dobę. U niektórych pacjentów konieczne okazać się może stosowanie dawek większych, np. 1800 µg lub jeszcze większych. Leczenie produktem leczniczym Iporel może zostać wprowadzone do stosowanego już wcześniej leczenia innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. W takim przypadku konieczne okazać się może stopniowe zmniejszanie dawki leków stosowanych wcześniej. Klonidynę można stosować w okresie okołoznieczuleniowym i w trakcie znieczulenia ogólnego u pacjentów poddawanych zabiegowi chirurgicznemu. U pacjentów w podeszłym wieku nie ma potrzeby korygowania dawkowania w stosunku do zwykle stosowanego. Badania kliniczne nie wykazały specyficznych działań niepożądanych w tej grupie osób.
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Dawkowanie
    Dzieci i młodzież Brak wystarczających danych, dotyczących stosowania klonidyny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Z tego względu nie zaleca się stosowania klonidyny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 Ciężka bradyarytmia w przebiegu zespołu chorego węzła, bądź bloku przedsionkowo-komorowego drugiego lub trzeciego stopnia Stosowanie u dzieci w wieku do 12 lat
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy zachować ostrożność stosując Iporel u pacjentów z chorobą Raynauda lub innymi chorobami naczyń obwodowych, u pacjentów z niewydolnością naczyń mózgowych lub wieńcowych, u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną bradyarytmią (ciężka jest przeciwwskazaniem) taką jak wolny rytm zatokowy, u pacjentów z polineuropatią lub zaparciami. Pacjenci z dodatnim wywiadem w kierunku depresji powinni być uważnie monitorowani podczas długotrwałego leczenia produktem leczniczym Iporel, gdyż znane są doniesienia o epizodach depresyjnych u pacjentów leczonych klonidyną. Podobnie jak w przypadku wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, leczenie produktem leczniczym Iporel należy monitorować szczególnie u pacjentów z niewydolnością mięśnia sercowego. Iporel nie wykazuje działania leczniczego w nadciśnieniu w przebiegu guza chromochłonnego.
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Klonidyna, substancja czynna produktu leczniczego Iporel oraz jej metabolity wydalane są głównie z moczem. Pacjenci z niewydolnością nerek wykazują zróżnicowaną podatność na terapeutyczne działanie klonidyny. Stąd też konieczne jest skrupulatne dostosowanie dawkowania do każdego pacjenta oraz staranne monitorowanie. W czasie rutynowych zabiegów dializy tylko minimalna ilość klonidyny jest usuwana, dlatego nie ma potrzeby podawania dodatkowo klonidyny po dializie. Nagłe odstawienie klonidyny, szczególnie u pacjentów otrzymujących duże dawki, może spowodować nadciśnienie z odbicia. Obserwowano także przypadki niepokoju, kołatania serca, nerwowości, drżenia, bólu głowy oraz objawów ze strony przewodu pokarmowego. Pacjentów należy poinstruować, aby nie przerywali leczenia bez porozumienia z lekarzem. W razie konieczności odstawienia produktu leczniczego, należy stopniowo zmniejszać jego dawkę.
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Jednak w przypadku wystąpienia objawów z odstawienia, można je usunąć poprzez ponowne podanie klonidyny lub blokerów receptorów α i β adrenergicznych. W przypadku jednoczesnego podawania z β-adrenolitykiem, nie należy odstawiać produktu leczniczego Iporel do kilku dni po odstawieniu β-adrenolityku.
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji Przeciwnadciśnieniowe działanie klonidyny nasilają inne leki hipotensyjne. Należą do nich diuretyki, leki rozszerzające naczynia, β-adrenolityki, antagoniści wapnia i inhibitory ACE. Natomiast wpływ α1-adrenolityków jest trudny do przewidzenia. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne lub neuroleptyki blokujące receptory α-adrenergiczne mogą osłabiać lub znosić przeciwnadciśnieniowe działanie klonidyny oraz wywoływać lub nasilać niedociśnienie ortostatyczne. Leki zwiększające ciśnienie krwi lub wywołujące zatrzymanie jonów sodowych (Na+) i wody, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą osłabiać hipotensyjne działanie klonidyny. Leki blokujące receptory α2-adrenergiczne mogą osłabiać działanie klonidyny w stopniu zależnym od dawki.
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Interakcje
    Podawanie z klonidyną leków o ujemnym działaniu chronotropowym lub dromotropowym, takich jak β-adrenolityki lub glikozydy naparstnicy, zwiększa ryzyko wystąpienia lub nasilenia zaburzeń rytmu serca o charakterze bradyarytmii. Nie można wykluczyć, że jednoczesne stosowanie β-adrenolityków z klonidyną może powodować lub nasilać choroby naczyń obwodowych. Klonidyna może zwiększać działanie substancji o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy, w tym alkoholu.
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża W niektórych badaniach przeprowadzonych na zwierzętach klonidyna powodowała zwiększoną częstość resorpcji płodów. Nie wykonano odpowiednich badań u ludzi. Wiadomo jest jednak, że klonidyna przechodzi przez łożysko i może powodować zmniejszenie częstości akcji serca u płodu. Nie można wykluczyć poporodowego przejściowego wzrostu ciśnienia krwi u noworodka. Produkt leczniczy można stosować u kobiet w ciąży tylko w przypadkach, gdy w opinii lekarza jest to bezwzględnie konieczne. Zaleca się staranne monitorowanie matki i dziecka. Karmienie piersi? Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Iporel w okresie karmienia piersią z uwagi na brak odpowiednich danych. Klonidyna przenika do mleka kobiecego. Stężenie w mleku jest prawie dwukrotnie wyższe niż w osoczu.
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy może wywoływać senność, zawroty głowy i zaburzenia widzenia w stopniu utrudniającym zdolność kierowania pojazdami i obsługiwania maszyn. Pacjenci odczuwający powyższe objawy nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Uspokojenie może nasilić się przy jednoczesnym stosowaniu leków o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy.
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane zestawiono według niżej określonej częstości występowania, zaczynając od najczęściej występujących: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100, < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000, < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000); częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Na początku leczenia u niektórych pacjentów występuje senność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej. Objawy te ustępują zazwyczaj w miarę kontynuacji leczenia. Inne reakcje niepożądane. Zaburzenia endokrynologiczne Częstość nieznana: ginekomastia. Zaburzenia psychiczne Często: pobudzenie, nerwowość, bezsenność, złe samopoczucie. Częstość nieznana: depresja, ból głowy, koszmarne sny, niepokój nocny, lęk, halucynacje, inne zaburzenia zachowania. Zaburzenia serca Często: niedociśnienie ortostatyczne, kołatanie serca, tachykardia lub bradykardia.
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Działania niepożądane
    Częstość nieznana: objaw Raynauda, niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca, bradykardia zatokowa lub blok przedsionkowo-komorowy. Zaburzenia żołądka i jelit Często: nudności i wymioty, zaparcia. Częstość nieznana: brak łaknienia, zapalenie ślinianki przyusznej, pseudo-niedrożność jelita grubego. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Częstość nieznana: przejściowe podwyższenie enzymów wątrobowych, uszkodzenie wątroby. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Częstość nieznana: świąd, wysypka, pokrzywka, łysienie, obrzęk naczyniowy. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Częstość nieznana: bóle mięśni i stawów, kurcze mięśni kończyn dolnych. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Częstość nieznana: trudności w oddawaniu moczu, zatrzymanie moczu. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często: zmniejszenie aktywności seksualnej, impotencja. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: osłabienie, uczucie zmęczenia. Częstość nieznana: przyrost masy ciała.
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Działania niepożądane
    Opisywano również wysychanie błony śluzowej nosa i zmniejszone wydzielanie łez (ważne dla osób noszących soczewki kontaktowe), zaburzenia widzenia. Donoszono o przypadkach zatrzymania płynów w początkowych fazach leczenia. Jest to zazwyczaj stan przejściowy, który można skorygować przez włączenie do leczenia leku moczopędnego. Produkt leczniczy może wywołać w początkowej fazie leczenia przejściowe zwiększenie stężenia glukozy we krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Działania niepożądane
    Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: 22 49-21-301 fax: 22 49-21-309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Objawy Przedawkowaniu towarzyszyć może niedociśnienie, bradykardia, senność, drażliwość, osłabienie lub zniesienie odruchów, zwężenie źrenic, wymioty i hipowentylacja. Duże dawki powodować mogą zaburzenia rytmu serca, śpiączkę i bezdech, drgawki, przejściowy wzrost ciśnienia tętniczego. Leczenie W większości przypadków nie jest wymagane leczenie poza ogólnym postępowaniem podtrzymującym. W przypadkach ciężkiej bradykardii można zastosować atropinę w celu zwiększenia częstości akcji serca.
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciw nadciśnieniu; agoniści receptora imidazolinowego; kod ATC: C02AC01 Mechanizm działania Klonidyna jest agonistą presynaptycznego receptora α2-adrenergicznego. Hamuje uwalnianie noradrenaliny z zakończeń nerwowych, zarówno obwodowych jak i ośrodkowych, co prowadzi do rozkurczu naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego. W większych stężeniach może pobudzać receptory α1-adrenergiczne powodując przejściowy wzrost ciśnienia. Klonidyna nie zmienia lub zmienia w niewielkim stopniu wysiłkowe i posturalne reakcje hemodynamiczne. Nie zmniejsza praktycznie przepływu nerkowego. Podczas długotrwałego stosowania obserwowano stopniowe zmniejszanie się oporu obwodowego. Dzieci i młodzież Skuteczność klonidyny w leczeniu nadciśnienia oceniano w pięciu badaniach klinicznych, z udziałem dzieci i młodzieży.
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dane, dotyczące skuteczności potwierdzają właściwości klonidyny, zmniejszające skurczowe i rozkurczowe ciśnienie tętnicze krwi. Jednakże, ze względu na ograniczoną ilość danych i braki metodologiczne w badaniach, nie można wyciągnąć ostatecznych wniosków dotyczących stosowania klonidyny u dzieci z nadciśnieniem tętniczym. Skuteczność klonidyny oceniano również w kilku badaniach klinicznych przeprowadzonych u dzieci i młodzieży z ADHD, zespołem Tourette'a i jąkaniem. Nie udowodniono skuteczności klonidyny w leczeniu tych stanów. Przeprowadzono również dwa małe badania u dzieci i młodzieży z migreną, w żadnym z nich nie wykazano skuteczności klonidyny. W badaniach klinicznych, przeprowadzonych u dzieci i młodzieży, najczęstszymi działaniami niepożądanymi były senność, suchość w jamie ustnej, ból głowy, zawroty głowy i bezsenność. Te działania niepożądane mogą mieć poważny wpływ na codzienne funkcjonowanie dzieci.
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Generalnie, nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności działania klonidyny u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Klonidyna dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu występuje po upływie 3 do 5 godzin od podania. Metabolizm Klonidyna jest metabolizowana w wątrobie. Eliminacja Wydala się w 65% z moczem, częściowo w postaci niezmienionej. Okres półtrwania wynosi około 12 – 13 godzin. W niewydolności nerek okres półtrwania może się znacznie wydłużyć, nawet do 41 godzin.
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Brak przedklinicznych danych o bezpieczeństwie, istotnych dla lekarza przepisującego produkt leczniczy i wykraczających poza informacje zawarte w poprzednich punktach ChPL.
  • CHPL leku Iporel, tabletki, 0,075 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Wapnia wodorofosforan dwuwodny Skrobia ziemniaczana Powidon K-25 Magnezu stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z folii PVC/Aluminium w tekturowym pudełku. 25 szt. (1 blister po 25 szt.) 50 szt. (2 blistry po 25 szt.) 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań.

Zobacz również:

REKLAMA