Czym jest mechanizm działania sylimaryny?
Mechanizm działania substancji czynnej to sposób, w jaki dany składnik wpływa na organizm, aby osiągnąć zamierzony efekt leczniczy. W przypadku sylimaryny oznacza to, jak chroni ona komórki wątroby oraz wspiera ich odbudowę. Zrozumienie mechanizmu działania sylimaryny pozwala lepiej pojąć, dlaczego stosuje się ją w określonych schorzeniach wątroby i jakie korzyści może przynieść pacjentowi1.
Warto przy tym wspomnieć o dwóch pojęciach. Farmakodynamika opisuje, co substancja czynna robi w organizmie, czyli jakie wywołuje efekty i jak na nie działa. Farmakokinetyka to natomiast opis drogi, jaką przebywa substancja w organizmie – od momentu jej przyjęcia, przez wchłanianie, rozprowadzanie, aż po wydalenie. Te informacje pomagają zrozumieć, jak długo i jak skutecznie sylimaryna działa w naszym ciele2.
Jak sylimaryna działa na organizm?
Sylimaryna jest wyciągiem z owocu ostropestu plamistego, w którym główne składniki to sylibinina, sylidiamina i sylikrystyna. Substancja ta wykazuje działanie ochronne na komórki wątroby. Oznacza to, że pomaga zabezpieczyć komórki przed szkodliwym wpływem toksyn, takich jak alkohol, środki chemiczne czy niektóre leki1.
- Sylimaryna stabilizuje błony komórkowe komórek wątroby, co ogranicza przenikanie szkodliwych substancji do ich wnętrza1.
- Wspiera procesy syntezy białek w komórkach wątroby, co ułatwia ich regenerację po uszkodzeniu1.
- Może poprawiać niektóre parametry biochemiczne, takie jak poziom enzymów wątrobowych oraz bilirubiny, które są wskaźnikami zdrowia wątroby3.
- W przypadku przewlekłych schorzeń wątroby sylimaryna może prowadzić do zwiększenia poziomu albumin i normalizacji aktywności enzymów wątrobowych3.
Co dzieje się z sylimaryną po podaniu? – wędrówka substancji w organizmie
Po przyjęciu sylimaryny doustnie, czyli w postaci kapsułki lub tabletki, do organizmu dostaje się od 20 do 50% substancji. To, ile sylimaryny się wchłonie, zależy od postaci leku – różne preparaty mogą różnić się nawet dwukrotnie pod tym względem2.
- Wchłonięta sylimaryna w większości (do 80%) wiąże się z innymi substancjami w organizmie, głównie z kwasem glukuronowym i siarkowym2.
- Około 10% sylimaryny trafia do krążenia wątroby i może być ponownie wychwytywana w jelicie2.
- Sylimaryna jest głównie wydalana z żółcią – jej stężenie w żółci jest nawet 100 razy wyższe niż we krwi2.
- Od 3 do 8% sylimaryny wydala się z moczem, reszta z kałem2.
- Całkowity czas, po którym połowa sylimaryny zostaje usunięta z organizmu, wynosi około 6 godzin2.
Co wiemy z badań na zwierzętach?
Przedkliniczne badania sylimaryny, czyli te prowadzone na zwierzętach, pokazują, że substancja ta jest dobrze tolerowana. W badaniach nie stwierdzono szczególnego ryzyka dla ludzi – nie wykazano działania rakotwórczego ani negatywnego wpływu na rozród i rozwój potomstwa4.
- Wysoka tolerancja po podaniu doustnym – bardzo wysokie dawki nie powodowały poważnych skutków ubocznych u zwierząt4.
- Brak genotoksyczności i działania rakotwórczego w badaniach nieklinicznych4.
| Parametr | Opis |
|---|---|
| Wchłanianie | 20-50% po podaniu doustnym |
| Dystrybucja | Do 80% w formie związanej z kwasem glukuronowym i siarkowym |
| Metabolizm | Głównie w wątrobie, wydzielana z żółcią |
| Wydalanie | 20-40% z żółcią, 3-8% z moczem, reszta z kałem |
| Czas połowicznej eliminacji | Około 6 godzin |
| Mechanizm działania | Stabilizacja błon komórkowych wątroby, wsparcie regeneracji komórek |
Sylimaryna jako wsparcie dla wątroby
Podsumowując, sylimaryna to naturalny składnik chroniący komórki wątroby przed toksynami i wspierający ich regenerację13. Sposób, w jaki działa, opiera się na stabilizowaniu błon komórkowych i wspomaganiu procesów naprawczych w wątrobie. Jej losy w organizmie są dobrze poznane – wchłania się w różnym stopniu w zależności od preparatu, jest głównie wydalana z żółcią i działa przez kilka godzin. Wyniki badań na zwierzętach potwierdzają bezpieczeństwo stosowania sylimaryny w zalecanych dawkach24.


















