Sewelamer to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu podwyższonego poziomu fosforanów u osób z przewlekłą chorobą nerek, szczególnie tych poddawanych dializie. Jego zadaniem jest wiązanie fosforanów z pokarmu i zapobieganie ich nadmiernemu wchłanianiu do organizmu. Dostępny jest w kilku postaciach i dawkach, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Sewelamer jest szczególnie ważny dla pacjentów, którzy nie mogą stosować preparatów zawierających wapń.

Jak działa sewelamer?

Sewelamer to lek z grupy środków wiążących fosforany, który pomaga obniżać poziom fosforanów we krwi u osób z przewlekłą chorobą nerek, zwłaszcza poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej. Działa poprzez wiązanie fosforanów z pokarmu w przewodzie pokarmowym i zapobieganie ich wchłanianiu, dzięki czemu zmniejsza się ich stężenie w organizmie123.

Dostępne postacie leku i dawki

Sewelamer występuje zarówno jako węglan, jak i chlorowodorek. W proszku do sporządzania zawiesiny doustnej może być stosowany także u dzieci powyżej 6 roku życia i o odpowiedniej powierzchni ciała1314.

Wskazania

  • Hiperfosfatemia (podwyższony poziom fosforanów) u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej1516
  • Hiperfosfatemia u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek niepoddawanych dializie, jeśli poziom fosforanów jest podwyższony15
  • Hiperfosfatemia u dzieci i młodzieży powyżej 6 lat z przewlekłą chorobą nerek1314

Dawkowanie

Zalecana dawka początkowa u dorosłych wynosi zwykle 2,4 g lub 4,8 g na dobę, podzielona na trzy dawki i przyjmowana podczas posiłków. U dzieci dawka zależy od powierzchni ciała. Dawka jest indywidualnie dostosowywana na podstawie poziomu fosforanów we krwi171819.

Przeciwwskazania

  • Nadwrażliwość na sewelamer lub którykolwiek składnik preparatu2021
  • Hipofosfatemia (za niski poziom fosforanów)20
  • Niedrożność jelit20

Profil bezpieczeństwa

Sewelamer nie jest wchłaniany do organizmu i zwykle nie powoduje ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Nie zaleca się stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią, jeśli nie jest to konieczne. U osób starszych nie ma potrzeby zmiany dawki. Lek może powodować niedobory witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, dlatego może być konieczna suplementacja. Osoby z niewydolnością wątroby powinny być monitorowane, ponieważ nie ma wystarczających danych o bezpieczeństwie w tej grupie222324.

Przedawkowanie

Przedawkowanie sewelameru zwykle nie powoduje ciężkich objawów. Najczęściej mogą pojawić się dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zaparcia. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe2526.

Interakcje

  • Sewelamer może zmniejszać wchłanianie niektórych leków, np. cyprofloksacyny, dlatego nie powinno się ich stosować jednocześnie2728
  • Może wpływać na stężenie leków immunosupresyjnych i lewotyroksyny – wymaga to monitorowania2930
  • Leki przeciwarytmiczne i przeciwpadaczkowe należy przyjmować w odstępie czasu od sewelameru29

Najczęstsze działania niepożądane

Mechanizm działania

Sewelamer to niewchłanialny polimer, który w przewodzie pokarmowym wiąże fosforany z pożywienia. W ten sposób ogranicza ich wchłanianie do organizmu i obniża poziom fosforanów we krwi. Lek nie zawiera wapnia ani metali123.

Stosowanie w ciąży

Stosowanie sewelameru w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa u kobiet w ciąży22.

Stosowanie u dzieci

Sewelamer można stosować u dzieci powyżej 6 lat i o odpowiedniej powierzchni ciała. Zaleca się podawanie proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, ponieważ tabletki nie są odpowiednie dla młodszych dzieci1314.

Stosowanie u kierowców

Nie ma danych wskazujących, aby sewelamer wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn2223.

Sewelamer – porównanie substancji czynnych

Sewelamer, kolesewelam i patiromer to leki stosowane w zaburzeniach równowagi elektrolitowej, różniące się wskazaniami, mechanizmem działania i grupami pacjentów. Porównanie sewelameru, kolesewelamu i...

czytaj więcej ❯❯
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Renvela 800 mg tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna tabletka zawiera 800 mg sewelameru węglanu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana (tabletka). Biała lub prawie biała owalna tabletka z wytłoczonym napisem „RV800” po jednej stronie.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Renvela jest wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dorosłych pacjentów poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej. Produkt leczniczy Renvela jest również wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (ang. Chronic Kidney Disease , CKD) nie poddawanych dializie, ze stężeniem fosforanów w surowicy > 1,78 mmol/l. Produkt leczniczy Renvela należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu opanowania rozwoju osteodystrofii nerkowej.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawka początkowa Zalecana dawka początkowa węglanu sewelameru wynosi 2,4 g lub 4,8 g na dobę, w zależności od potrzeb klinicznych i stężenia fosforanów w surowicy. Produkt leczniczy Renvela należy stosować trzy razy na dobę podczas posiłku.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Dawkowanie
    Stężenie fosforanów w surowicy pacjentówŁączna dobowa dawka węglanu sewelameru stosowana wraz z 3 posiłkami na dobę
    1,78–2,42 mmol/l (5,5–7,5 mg/dl)2,4 g*
    > 2,42 mmol/l (> 7,5 mg/dl)4,8 g*
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Dawkowanie
    *Plus dalsze dostosowanie dawki, patrz punkt „Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca” W przypadku pacjentów leczonych wcześniej produktami wiążącymi fosforany (chlorowodorek sewelameru lub preparat wapniowy) produkt leczniczy Renvela należy podawać w równoważnych dawkach (gram za gram) i monitorować stężenia fosforanów w surowicy w celu zapewnienia optymalnych dawek dobowych. Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca Należy monitorować stężenie fosforanów w surowicy i indywidualnie dostosować dawkę węglanu sewelameru zwiększając ją o 0,8 g trzy razy na dobę (2,4 g/dobę) co 2 – 4 tygodnie aż do uzyskania możliwego do zaakceptowania stężenia fosforanów w surowicy oraz kontynuować dalsze regularne monitorowanie. Pacjenci stosujący węglan sewelameru powinni przestrzegać wskazanych zaleceń dietetycznych.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Dawkowanie
    W praktyce klinicznej leczenie jest kontynuowane zależnie od potrzeby obniżania stężenia fosforanów w surowicy i przewiduje się, że dawka dobowa będzie wynosić średnio około 6 g na dobę. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Renvela u dzieci w wieku poniżej 6 lat lub u dzieci, których powierzchnia ciała wynosi poniżej 0,75 m 2 . Brak dostępnych danych. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu leczniczego Renvela u dzieci w wieku powyżej 6 lat lub u dzieci, których powierzchnia ciała jest większa niż 0,75 m 2 zostało ustalone. Aktualne dostępne dane są przedstawione w punkcie 5.1. Dzieciom lek powinien być podawany w zawiesinie doustnej, ponieważ tabletki nie są odpowiednie dla tej grupy pacjentów.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Dawkowanie
    Sposób podawania Podanie doustne. Tabletki należy połykać w całości. Przed podaniem nie należy ich kruszyć, żuć ani dzielić na części. Produkt leczniczy Renvela należy przyjmować z jedzeniem. Produktu leczniczego Renvela nie należy przyjmować na pusty żołądek.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania • Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 • Hipofosfatemia • Niedrożność jelit
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności węglanu sewelameru u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek nie poddawanych dializie, ze stężeniem fosforanów w surowicy < 1,78 mmol/l. W związku z tym, stosowanie produktu leczniczego w tej grupie pacjentów nie jest obecnie zalecane. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności węglanu sewelameru u pacjentów z następującymi zaburzeniami: • dysfagia • zaburzenia połykania • ciężkie zaburzenia motoryki żołądka i jelit w tym nieleczona lub ciężka gastropareza, zatrzymanie treści żołądkowej i nieprawidłowe lub nieregularne ruchy jelit • czynna choroba zapalna jelit • poważna operacja przewodu pokarmowego. U takich pacjentów leczenie produktem leczniczym Renvela należy rozpoczynać po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Jeśli leczenie zostanie wdrożone, pacjentów z tymi zaburzeniami należy monitorować.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Leczenie produktem leczniczym Renvela należy ponownie ocenić u pacjentów, u których wystąpi ciężkie zaparcie lub inne objawy żołądkowo-jelitowe o silnym nasileniu. Zablokowanie jelit i niedrożność/podniedrożność W bardzo rzadkich przypadkach podczas leczenia chlorowodorkiem sewelameru (w postaci kapsułek/tabletek), który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, u pacjentów obserwowano zablokowanie jelit i niedrożność/podniedrożność. Objawem poprzedzającym może być zaparcie. Pacjentów leczonych produktem leczniczym Renvela, u których wystąpiło zaparcie, należy uważnie monitorować. W przypadku pacjentów, u których wystąpiło silne zaparcie lub inne ciężkie objawy żołądkowo-jelitowe, należy powtórnie przeanalizować celowość dalszego leczenia. Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach i niedobór folianów U pacjentów z CKD (przewlekła choroba nerek) mogą wystąpić niskie stężenia rozpuszczalnych w tłuszczach witamin A, D, E i K, zależnie od ich podaży w diecie oraz od nasilenia choroby.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nie można wykluczyć możliwości wiązania przez węglan sewelameru witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i zawartych w spożywanych pokarmach. U pacjentów nie przyjmujących witaminowych suplementów diety i leczonych sewelamerem należy regularnie kontrolować stężenie witamin A, D, E i K w surowicy. W razie konieczności zaleca się stosowanie witaminowych suplementów diety. Zaleca się, aby pacjenci z CKD nie poddawani dializie, otrzymywali suplementy witaminy D (około 400 j.m. naturalnej witaminy D na dobę), które mogą stanowić część preparatu wielowitaminowego stosowanego niezależnie oprócz węglanu sewelameru. U pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej zaleca się dodatkowe monitorowanie stężenia witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i kwasu foliowego, ponieważ stężenia witaminy A, D, E i K nie były badane u takich pacjentów podczas badania klinicznego.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Ze względu na niewystarczającą ilość dostępnych danych nie można wykluczyć niedoboru folianów podczas długotrwałego leczenia węglanem sewelameru. U pacjentów przyjmujących sewelamer i niestosujących suplementacji kwasu foliowego, należy regularnie oceniać stężenie folianów. Hipokalcemia/hiperkalcemia U pacjentów z CKD może wystąpić hipokalcemia lub hiperkalcemia. Węglan sewelameru nie zawiera wapnia. W związku z tym należy w regularnych odstępach czasu monitorować stężenie wapnia w surowicy i w razie potrzeby podawać preparaty wapnia. Kwasica metaboliczna U pacjentów z CKD istnieje predyspozycja do wystąpienia kwasicy metabolicznej. W związku z tym w ramach dobrej praktyki klinicznej zaleca się monitorowanie stężenia wodorowęglanów. Zapalenie otrzewnej U pacjentów dializowanych występuje określone ryzyko zakażeń związanych z techniką dializowania.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zapalenie otrzewnej jest znanym powikłaniem u pacjentów dializowanych otrzewnowo i w badaniu klinicznym chlorowodorku sewelameru obserwowano większą liczbę przypadków zapalenia otrzewnej w grupie otrzymującej sewelamer niż w grupie kontrolnej. Należy ściśle monitorować pacjentów dializowanych otrzewnowo w celu zapewnienia stosowania prawidłowej techniki aseptycznej wraz z szybkim rozpoznaniem i leczeniem objawów przedmiotowych i podmiotowych związanych z zapaleniem otrzewnej. Trudności w połykaniu i zadławienia Rzadko zgłaszano trudności w połykaniu tabletek produktu leczniczego Renvela. Wiele z tych przypadków dotyczyło pacjentów z chorobami współistniejącymi, w tym z zaburzeniami połykania lub zaburzeniami czynności przełyku. U pacjentów z chorobami współistniejącymi należy ściśle monitorować zdolność prawidłowego połykania. Należy rozważyć stosowanie proszku węglanu sewelameru u pacjentów z trudnościami w połykaniu w wywiadzie.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Niedoczynność tarczycy Zaleca się ściślejsze monitorowanie pacjentów z niedoczynnością tarczycy, którzy otrzymują sewelamer i lewotyroksynę w skojarzeniu (patrz punkt 4.5). Nadczynność przytarczyc Węglan sewelameru nie jest wskazany w leczeniu nadczynności przytarczyc. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc węglan sewelameru należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu zmniejszenia stężenia natywnego hormonu przytarczyc (iPTH). Choroby zapalne żołądka i jelit Zgłaszano przypadki występowania ciężkich stanów zapalnych zlokalizowanych w różnych częściach przewodu pokarmowego (w tym ciężkich powikłań, takich jak krwotok, perforacja, owrzodzenie, martwica, zapalenie jelita grubego, guz okrężnicy/jelita ślepego) związanych z obecnością kryształów sewelameru (patrz punkt 4.8). Zaburzenia zapalne mogą ustąpić po odstawieniu sewelameru .
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy ponownie rozważyć decyzję o leczeniu węglanem sewelameru u pacjentów, u których wystąpiły ciężkie objawy ze strony przewodu pokarmowego. Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w tabletce, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Dializy Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji u pacjentów dializowanych. Cyprofloksacyna W badaniu interakcji pojedynczej dawki z udziałem zdrowych ochotników chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, zmniejszał biodostępność cyprofloksacyny o około 50%, gdy była ona podawana razem z chlorowodorkiem sewelameru. Węglanu sewelameru nie należy stosować jednocześnie z cyprofloksacyną. Cyklosporyna, mykofenolan mofetylu i takrolimus u pacjentów po przeszczepieniu U pacjentów po przeszczepieniu, którym jednocześnie podawano chlorowodorek sewelameru, obserwowano zmniejszone stężenie cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i takrolimusu bez jakichkolwiek konsekwencji klinicznych (np. bez odrzucania przeszczepu).
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Interakcje
    Nie można wykluczyć ryzyka interakcji i w związku z tym należy rozważyć monitorowanie stężeń cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i tarkolimusu we krwi podczas równoczesnego stosowania i po odstawieniu tych produktów leczniczych. Lewotyroksyna Obserwowano bardzo rzadkie przypadki niedoczynności tarczycy u pacjentów, którym podawano jednocześnie chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, i lewotyroksynę. W związku z tym zaleca się ścisłe monitorowanie stężeń TSH u pacjentów otrzymujących węglan sewelameru i lewotyroksynę. Leki przeciwarytmiczne i przeciwpadaczkowe Pacjenci stosujący leki przeciwarytmiczne w leczeniu arytmii i leki przeciwpadaczkowe w leczeniu napadów padaczkowych byli wyłączeni z udziału w badaniach klinicznych. W związku z tym, nie można wykluczyć możliwego zmniejszenia absorpcji. Leki przeciwarytmiczne należy przyjmować przynajmniej godzinę przed lub trzy godziny po przyjęciu produktu leczniczego Renvela.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Interakcje
    Inhibitory pompy protonowej Po wprowadzeniu leku do obrotu opisywano bardzo rzadkie przypadki zwiększenia stężenia fosforanów u pacjentów przyjmujących inhibitory pompy protonowej jednocześnie z węglanem sewelameru. Inhibitory pompy protonowej należy przepisywać ostrożnie u pacjentów jednocześnie leczonych produktem leczniczym Renvela. Należy monitorować stężenie fosforanów w osoczu i konsekwentnie dostosować dawkę produktu leczniczego Renvela. Biodostępność Węglan sewelameru nie jest związkiem wchłanianym przez organizm i może wpływać na biodostępność innych produktów leczniczych. Wszystkie produkty lecznicze, których zmniejszenie biodostępności mogłoby mieć znaczący wpływ kliniczny na bezpieczeństwo stosowania lub skuteczność, należy podawać co najmniej na jedną godzinę przed lub trzy godziny po podaniu węglanu sewelameru lub lekarz powinien rozważyć monitorowanie stężenia tych produktów leczniczych we krwi.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Interakcje
    Digoksyna, warfaryna, enalapryl, metoprolol W badaniach interakcji z udziałem zdrowych ochotników chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, nie wpływał na biodostępność digoksyny, warfaryny, enalaprylu i metoprololu.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania sewelameru u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały pewien toksyczny wpływ na reprodukcję w przypadku stosowania dużych dawek sewelameru u szczurów (patrz punkt 5.3). Ponadto wykazano, że sewelamer zmniejsza wchłanianie niektórych witamin, w tym kwasu foliowego (patrz punkty 4.4 i 5.3). Potencjalne ryzyko dla człowieka nie jest znane. Węglan sewelameru może być stosowany u kobiet w okresie ciąży tylko w razie wyraźnej konieczności i po starannym rozważeniu korzyści i ryzyka dla matki i płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy sewelamer i (lub) jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Brak wchłanialności sewelameru wskazuje, że przenikanie sewelameru do mleka ludzkiego jest mało prawdopodobne.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Należy podjąć decyzję o kontynuacji/przerwaniu karmienia piersią lub kontynuacji/przerwaniu leczenia węglanem sewelameru, biorąc pod uwagę korzyść dla dziecka wynikającą z karmienia piersią oraz korzyść dla matki wynikającą z leczenia węglanem sewelameru. Płodność Brak danych dotyczących wpływu sewelameru na płodność ludzi. Badania na zwierzętach wykazały, że sewelamer nie zaburzał płodności samców i samic szczura w przypadku ekspozycji na odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki 13 g/dobę stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych, wyliczony w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała (BSA).
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Sewelamer nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Do najczęściej występujących (≥ 5% pacjentów) działań niepożądanych należały zaburzenia żołądka i jelit. Większość tych działań niepożądanych miało charakter łagodny lub umiarkowany. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Bezpieczeństwo stosowania sewelameru (zarówno w postaci węglanu jak i chlorowodorku) badano w wielu próbach klinicznych obejmujących łącznie 969 pacjentów hemodializowanych, których leczenie trwało od 4 do 50 tygodni (724 pacjentów leczonych chlorowodorkiem sewelameru i 245 leczonych węglanem sewelameru), 97 pacjentów dializowanych otrzewnowo, których leczenie trwało 12 tygodni (wszyscy leczeni chlorowodorkiem sewelameru), i 128 pacjentów z CKD nie poddawanych dializie, których leczenie trwało od 8 do 12 tygodni (79 pacjentów leczonych chlorowodorkiem sewelameru i 49 leczonych węglanem sewelameru).
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane, które wystąpiły podczas badań klinicznych oraz działania niepożądane zgłaszane spontanicznie z okresu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu podano w poniższej tabeli grupując je według częstości występowania. Częstość działań niepożądanych określono jako: bardzo często ( > 1/10); często ( > 1/100 do < 1/10); niezbyt często ( > 1/1 000 do < 1/100), rzadko ( > 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów MedDRABardzo częstoCzęstoBardzo rzadkoCzęstość nieznana
    Zaburzenia układu immunologicznegoreakcje nadwrażliwości*
    Zaburzenia żołądka i jelitnudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, zaparciebiegunka, niestrawność, wzdęciaz oddawaniem gazów, ból brzuchazablokowanie jelit, niedrożność lub podniedrożność, perforacja jelit1, krwotok z przewodu pokarmowego*1, owrzodzenie jelita*1, martwica przewodu pokarmowego*1, zapalenie jelita grubego*1,guz jelita*1
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejświąd, wysypka
    Badaniazłogi kryształów w jelicie*1
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Działania niepożądane
    * działania niepożądane zgłaszane w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu 1. Ostrzeżenie o zaburzeniach zapalnych przewodu pokarmowego, patrz punkt 4.4 Dzieci i młodzież Ogólnie profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (w wieku od 6 do 18 lat) jest podobny do profilu bezpieczeństwa u dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, podawany zdrowym ochotnikom w dawkach do 14 gramów na dobę przez osiem dni nie powodował żadnych działań niepożądanych. U pacjentów z CKD maksymalna badana średnia dawka dobowa wynosiła 14,4 grama węglanu sewelameru w pojedynczej dawce dobowej. Objawy obserwowane w przypadku przedawkowania są analogiczne do działań niepożądanych wymienionych w punkcie 4.8, w tym głównie zaparcie i inne znane zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Należy wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Pozostałe środki lecznicze, leki stosowane w leczeniu hiperkaliemii i hiperfosfatemii. Kod ATC: V03A E02. Mechanizm działania Produkt leczniczy Renvela zawiera sewelamer, niewchłanialny usieciowany polimer wiążący fosforany, niezawierający metalu i wapnia. Sewelamer zawiera liczne grupy aminowe oddzielone jednym atomem węgla od rdzenia polimeru, które w żołądku ulegają protonizacji. Takie protonizowane grupy aminowe wiążą w jelicie ujemnie naładowane jony, takie jak pochodzące z diety fosforany. Działanie farmakodynamiczne Poprzez wiązanie fosforanów w przewodzie pokarmowym i zmniejszanie wchłaniania sewelamer zmniejsza stężenie fosforanów w surowicy. Podczas podawania produktu leczniczego wiążącego fosforany zawsze konieczne jest regularne monitorowanie stężenia fosforanów w surowicy.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Podczas dwóch randomizowanych, krzyżowych badań klinicznych, wykazano, że węglan sewelameru w postaci tabletek i proszku podawany trzy razy na dobę stanowi równoważnik terapeutyczny chlorowodorku sewelameru i w związku z tym jest skuteczny w kontrolowaniu stężenia fosforanów w surowicy u pacjentów hemodializowanych z CKD. Pierwsze badanie wykazało, że tabletki węglanu sewelameru podawane trzy razy na dobę stanowią równoważnik tabletek chlorowodorku sewelameru podawanych trzy razy na dobę u 79 pacjentów hemodializowanych, leczonych przez dwa randomizowane okresy leczenia po 8 tygodni (średnie ważone stężenia fosforanów w surowicy uśrednione w czasie wynosiły 1,5 ± 0,3 mmol/l dla węglanu sewelameru i chlorowodorku sewelameru). Drugie badanie wykazało, że węglan sewelameru w postaci proszku podawany trzy razy na dobę stanowi równoważnik tabletek chlorowodorku sewelameru podawanych trzy razy na dobę u 31 pacjentów hemodializowanych z hiperfosfatemią (określoną jako stężenie fosforu w surowicy ≥ 1,78 mmol/l), leczonych przez dwa randomizowane okresy leczenia po 4 tygodnie (średnie ważone stężenia fosforanów w surowicy uśrednione w czasie wynosiły 1,6 ± 0,5 mmol/l w przypadku węglanu sewelameru i 1,7 ± 0,4 mmol/l w przypadku chlorowodorku sewelameru).
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów hemodializowanych, sewelamer stosowany w monoterapii nie wywierał spójnego i klinicznie znamiennego działania na iPTH. Jednak w trwającym 12 tygodni badaniu z udziałem pacjentów dializowanych otrzewnowo, zbliżone zmniejszenie iPTH obserwowano u pacjentów otrzymujących octan wapnia. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc węglan sewelameru należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu zmniejszenia iPTH. W badaniach in vitro i w badaniach in vivo w doświadczalnych modelach zwierzęcych wykazano, że sewelamer wiąże kwasy żółciowe. Wiązanie kwasów żółciowych poprzez żywice jonowymienne jest dobrze znaną metodą obniżania stężenia cholesterolu we krwi. W badaniach klinicznych sewelameru zarówno średnie stężenie całkowitego cholesterolu, jak i cholesterolu LDL zostało obniżone o 15–39%.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Zmniejszenie stężenia cholesterolu obserwowano po 2 tygodniach leczenia i utrzymywało się ono podczas długotrwałego leczenia. Stężenia triglicerydów, cholesterolu HDL i albumin nie uległy zmianie po leczeniu sewelamerem. Ponieważ sewelamer wiąże kwasy żółciowe, może również zakłócać wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, takich jak witamina A, D, E i K. Sewelamer nie zawiera wapnia i zmniejsza częstość epizodów hiperkalcemii w porównaniu do pacjentów leczonych produktami leczniczymi wiążącymi fosforany opartymi na związkach wapnia, stosowanymi w monoterapii. Utrzymywanie się działania sewelameru na fosforany i wapń wykazano przez okres całego badania z rocznym okresem kontroli. Takie dane pochodzą z badań, w których stosowano chlorowodorek sewelameru. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania węglanu sewelameru w leczeniu hiperfosfatemii u dzieci z CKD oceniano w 2-tygodniowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu wieloośrodkowym.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Ta część badania była okresem stałego dawkowania (FDP). Następnie przeprowadzono 6-miesięczne, otwarte, jednoramienne badanie jako okres indywidualnego dostosowania dawki (DTP). Pacjentów (N=101) w wieku od 6 do 18 lat, u których powierzchnia ciała (BSA) wynosiła od 0,8 m 2 do 2,4 m 2 poddano randomizacji. Czterdziestu dziewięciu (49) pacjentów otrzymało węglan sewelameru, a 51 pacjentów otrzymało placebo w trakcie 2-tygodniowego FDP. Następnie wszyscy pacjenci otrzymali węglan sewelameru na okres 26 tygodni DTP. W badaniu osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy i wykazano, że węglan sewelameru zmniejsza stężenie fosforanów w surowicy średnio (LSM) o -0,90 mg/dl w porównaniu do placebo. W badaniu osiągnięto również drugorzędowe punkty końcowe. Podczas 2-tygodniowego FDP, węglan sewelameru u dzieci z wtórną hiperfosfatemią spowodowaną CKD istotnie zmniejszył stężenie fosforanów w surowicy w porównaniu z grupą placebo.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Podczas 6-miesięcznego otwartego DTP, odpowiedź na leczenie węglanem sewelameru u dzieci była utrzymana. Po zakończeniu leczenia 27% dzieci osiągnęło odpowiedni poziom fosforanów w surowicy w stosunku do swojego wieku. W podgrupie pacjentów poddawanych hemodializie i dializie otrzewnowej liczba ta wynosiła odpowiednio 23% i 15%. Podczas 2-tygodniowego FDP, BSA nie wpływała na odpowiedź pacjenta na leczenie, jednakże u dzieci z ustalonym poziomem stężenia fosforanów <7,0 mg/dl odpowiedź na leczenie nie występowała. Większość zgłaszanych działań niepożądanych, związanych lub prawdopodobnie związanych z węglanem sewelameru, dotyczyło układu pokarmowego. W wyniku tego badania nie rozpoznano nowych zagrożeń lub oznak dotyczących bezpieczeństwa przy stosowaniu węglanu sewelameru.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Nie przeprowadzono badań farmakokinetyki węglanu sewelameru. Chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, nie jest wchłaniany z przewodu pokarmowego, co potwierdzono w badaniu wchłaniania z udziałem zdrowych ochotników. W badaniu klinicznym trwającym rok nie obserwowano kumulacji sewelameru. Jednak potencjalna absorpcja i kumulacja sewelameru podczas długotrwałego stosowania (> 1 roku) nie może być całkowicie wykluczona.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności sewelameru nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania działania rakotwórczego chlorowodorku sewelameru podawanego doustnie prowadzono na myszach (dawki do 9 g/kg mc./dobę) i szczurach (0,3, 1 lub 3 g/kg mc./dobę). Występowało zwiększenie częstości przejściowego brodawczaka pęcherza moczowego u samców szczurów w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki 14,4 g stosowanej u ludzi w badaniu klinicznym). Nie obserwowano zwiększenia częstości guzów u myszy (odpowiednik potrójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych). W badaniu cytogenetycznym przeprowadzonym in vitro na komórkach ssaków z aktywacją metaboliczną, chlorowodorek sewelameru powodował statystycznie znamienny wzrost liczby aberracji budowy chromosomów.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Chlorowodorek sewelameru nie wykazywał działania mutagennego w teście Amesa. U szczurów i psów sewelamer zmniejszał wchłanianie rozpuszczalnych w tłuszczach witamin D, E i K (czynniki krzepnięcia) i kwasu foliowego. Obserwowano ubytki w kostnieniu szkieletowym w kilku miejscach u płodów samic szczurów otrzymujących sewelamer w dawkach średnich i dużych (odpowiednik dawki stosowanej u ludzi mniejszej niż maksymalna dawka 14,4 g stosowana w badaniach klinicznych). Działanie może być wtórne do niedoboru witaminy D. U ciężarnych samic królika otrzymujących doustnie dawki chlorowodorku sewelameru przez zgłębnik podczas fazy tworzenia się narządów, występowało zwiększenie wczesnej resorpcji w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych).
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Chlorowodorek sewelameru nie zaburzał płodności samców i samic szczura w badaniu obejmującym podanie produktu leczniczego w pokarmie, w którym samice otrzymywały lek na 14 dni przed parzeniem się i przez całą ciążę, a samce na 28 dni przed parzeniem się. Największa dawka w tym badaniu wynosiła 4,5 g/kg mc./dobę (odpowiednik dwukrotnej maksymalnej dawki 13 g/dobę stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych, wyliczony w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała).
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki: Celuloza mikrokrystaliczna Sodu chlorek Cynku stearynian Otoczka tabletki: Hypromeloza (E464) Monoglicerydy diacetylowane 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać butelkę szczelnie zamkniętą w celu ochrony przed wilgocią. Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelki HDPE z polipropylenowym wieczkiem i indukcyjnym zabezpieczeniem z folii. Jedna butelka zawiera 30 tabletek lub 180 tabletek. Opakowania zawierają 1 butelkę po 30 lub 180 tabletek (bez tekturowego pudełka) i opakowanie „multipack” zawiera 180 tabletek (6 butelek po 30 tabletek). Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
  • CHPL leku Renvela, tabletki powlekane, 800 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Renvela 1,6 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna saszetka zawiera 1,6 g sewelameru węglanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Produkt leczniczy zawiera 16,85 mg alginianu glikolu propylenowego (E405) w każdej saszetce 1,6 g. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej. Jasnożółty proszek.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Renvela jest wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dorosłych pacjentów poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej. Produkt leczniczy Renvela jest również wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (ang. Chronic Kidney Disease , CKD) nie poddawanych dializie, ze stężeniem fosforanów w surowicy > 1,78 mmol/l. Produkt leczniczy Renvela jest wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dzieci i młodzieży (w wieku powyżej 6 lat i których powierzchnia ciała (BSA) wynosi powyżej 0,75 m 2 ) z przewlekłą chorobą nerek. Produkt leczniczy Renvela należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu opanowania rozwoju osteodystrofii nerkowej.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawka początkowa: Dorośli Zalecana dawka początkowa węglanu sewelameru u osób dorosłych wynosi 2,4 g lub 4,8 g na dobę zależnie od potrzeb klinicznych i stężenia fosforanów w surowicy. Produkt leczniczy Renvela należy stosować trzy razy na dobę podczas posiłku.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Dawkowanie
    Stężenie fosforanów w surowicy pacjentówŁączna dobowa dawka węglanu sewelamerustosowana wraz z 3 posiłkami na dobę
    1,78–2,42 mmol/l (5,5–7,5 mg/dl)2,4 g*
    > 2,42 mmol/l (> 7,5 mg/dl)4,8 g*
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Dawkowanie
    * Plus dalsze dostosowanie dawki, patrz punkt „ Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca” Dzieci i młodzież (w wieku powyżej 6 lat i których powierzchnia ciała (BSA) wynosi powyżej 0,75 m 2 ) Zalecana dawka początkowa węglanu sewelameru u dzieci i młodzieży wynosi od 2,4 g do 4,8 g na dobę. Zalecana dawka obliczana jest na podstawie BSA. Produkt leczniczy Renvela należy stosować trzy razy na dobę z posiłkiem lub przekąską.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Dawkowanie
    Powierzchnia ciała (BSA) (m2)Łączna dobowa dawka węglanu sewelameru stosowana wraz z 3 posiłkami/przekąskami na dobę
    od 0,75 do 1,22,4 g**
    ≥1,24,8 g**
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Dawkowanie
    ** Plus dalsze dostosowanie dawki, patrz punkt „ Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca” W przypadku pacjentów leczonych wcześniej produktami wiążącymi fosforany (chlorowodorek sewelameru lub preparat wapniowy) produkt leczniczy Renvela należy podawać w równoważnych dawkach (gram za gram) i monitorować stężenia fosforanów w surowicy w celu zapewnienia optymalnych dawek dobowych. Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca * Dorośli U dorosłych pacjentów należy monitorować stężenie fosforanów w surowicy i indywidualnie dostosować dawkę węglanu sewelameru zwiększając ją o 0,8 g trzy razy na dobę (2,4 g/dobę) co 2 – 4 tygodnie aż do uzyskania możliwego do zaakceptowania stężenia fosforanów w surowicy oraz kontynuować dalsze regularne monitorowanie. W praktyce klinicznej leczenie jest kontynuowane zależnie od potrzeby obniżania stężenia fosforanów w surowicy i przewiduje się, że dawka dobowa u osób dorosłych będzie wynosić średnio około 6 g na dobę.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Dawkowanie
    ** Dzieci i młodzież (w wieku powyżej 6 lat i których powierzchnia ciała (BSA) wynosi powyżej 0,75 m 2 ) U dzieci należy monitorować stężenie fosforanów w surowicy i indywidualnie dostosować dawkę węglanu sewelameru obliczając ją na podstawie powierzchni ciała (BSA), zwiększając ją trzy razy na dobę co 2 – 4 tygodnie aż do uzyskania możliwego do zaakceptowania stężenia fosforanów w surowicy oraz kontynuować dalsze regularne monitorowanie. Dawkowanie u dzieci i młodzieży w przeliczeniu na pole powierzchni ciała (BSA) (m 2 )
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Dawkowanie
    Powierzchnia ciała (BSA) (m2)Dawka początkowaDostosowanie dawki
    od 0,75 do 1,20,8 g trzy razy na dobęZwiększenie/zmniejszenie dawki o 0,4 g trzy razy nadobę
    ≥1,21,6 g trzy razy na dobęZwiększenie/zmniejszenie dawki o 0,8 g trzy razy na dobę
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Dawkowanie
    Pacjenci stosujący węglan sewelameru powinni przestrzegać wskazanych zaleceń dietetycznych. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Renvela u dzieci w wieku poniżej 6 lat lub u dzieci, których powierzchnia ciała (BSA) wynosi poniżej 0,75 m 2 . Brak dostępnych danych. Dzieciom, których powierzchnia ciała (BSA) wynosi mniej niż 1,2 m 2 , lek powinien być podawany w zawiesinie doustnej, ponieważ postać tabletek nie była badana w tej grupie pacjentów, w związku z tym tabletki nie są odpowiednie do stosowania w tej grupie pacjentów. Sposób podawania: Podanie doustne. Każdą saszetkę zawierającą 1,6 g proszku należy przed podaniem wymieszać z 40 ml wody (patrz punkt 6.6).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Dawkowanie
    Zawiesinę należy wypić w ciągu 30 minut od przygotowania. Produkt leczniczy Renvela należy przyjmować z jedzeniem. Produktu leczniczego Renvela nie należy przyjmować na pusty żołądek. Proszek można wymieszać z wodą albo z małą ilością napoju lub żywności (np. 100 gramów/120 ml) i spożyć w ciągu 30 minut. Nie należy podgrzewać proszku Renvela (np. w mikrofalówce) ani dodawać podgrzanej żywności lub płynów. Jeśli konieczne jest podanie dawki 0,4 g, należy użyć produktu w dawce 0,8 g z dołączoną łyżeczką dozującą.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania • Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 • Hipofosfatemia • Niedrożność jelit.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności węglanu sewelameru u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek nie poddawanych dializie ze stężeniem fosforanów w surowicy < 1,78 mmol/l. W związku z tym, stosowanie produktu leczniczego w tej grupie pacjentów nie jest obecnie zalecane. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności węglanu sewelameru u pacjentów z następującymi zaburzeniami: • dysfagia • zaburzenia połykania • ciężkie zaburzenia motoryki żołądka i jelit, w tym nieleczona lub ciężka gastropareza, zatrzymanie treści żołądkowej i nieprawidłowe lub nieregularne ruchy jelit • czynna choroba zapalna jelit • poważna operacja przewodu pokarmowego. U takich pacjentów leczenie produktem leczniczym Renvela należy rozpoczynać po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Jeśli leczenie zostanie wdrożone, pacjentów z tymi zaburzeniami należy monitorować.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Specjalne środki ostrozności
    Leczenie produktem leczniczym Renvela należy ponownie ocenić u pacjentów, u których wystąpi ciężkie zaparcie lub inne objawy żołądkowo-jelitowe o silnym nasileniu. Zablokowanie jelit i niedrożność/podniedrożność W bardzo rzadkich przypadkach podczas leczenia chlorowodorkiem sewelameru (w postaci kapsułek/tabletek), który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, u pacjentów obserwowano zablokowanie jelit i niedrożność/podniedrożność. Objawem poprzedzającym może być zaparcie. Pacjentów leczonych produktem leczniczym Renvela, u których wystąpiło zaparcie należy uważnie monitorować. W przypadku pacjentów, u których wystąpiło silne zaparcie lub inne ciężkie objawy żołądkowo-jelitowe, należy powtórnie przeanalizować celowość dalszego leczenia. Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach i niedobór folianów U pacjentów z CKD (przewlekła choroba nerek) mogą wystąpić niskie stężenia rozpuszczalnych w tłuszczach witamin A, D, E i K zależnie od ich podaży w diecie oraz nasilenia choroby.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Specjalne środki ostrozności
    Nie można wykluczyć możliwości wiązania przez węglan sewelameru witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i zawartych w spożywanych pokarmach. U pacjentów nie przyjmujących witaminowych suplementów diety i leczonych sewelamerem należy regularnie kontrolować stężenie witamin A, D, E i K w surowicy. W razie konieczności zaleca się stosowanie witaminowych suplementów diety. Zaleca się, aby pacjenci z CKD nie poddawani dializie otrzymywali suplementy witaminy D (około 400 j.m. naturalnej witaminy D na dobę), które mogą stanowić część preparatu wielowitaminowego stosowanego niezależnie oprócz węglanu sewelameru. U pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej zaleca się dodatkowe monitorowanie stężenia witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i kwasu foliowego, ponieważ stężenia witaminy A, D, E i K nie były badane u takich pacjentów podczas badania klinicznego.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Specjalne środki ostrozności
    Ze względu na niewystarczającą ilość dostępnych danych nie można wykluczyć niedoboru folianów podczas długotrwałego leczenia węglanem sewelameru. U pacjentów przyjmujących sewelamer i niestosujących suplementacji kwasu foliowego, należy regularnie oceniać stężenie folianów. Hipokalcemia/hiperkalcemia U pacjentów z CKD może wystąpić hipokalcemia lub hiperkalcemia. Węglan sewelameru nie zawiera wapnia. W związku z tym należy w regularnych odstępach czasu monitorować stężenie wapnia w surowicy i w razie potrzeby podawać preparaty wapnia. Kwasica metaboliczna U pacjentów z CKD istnieje predyspozycja do wystąpienia kwasicy metabolicznej. W związku z tym w ramach dobrej praktyki klinicznej zaleca się monitorowanie stężenia wodorowęglanów. Zapalenie otrzewnej U pacjentów dializowanych występuje określone ryzyko zakażeń związanych z techniką dializowania.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Specjalne środki ostrozności
    Zapalenie otrzewnej jest znanym powikłaniem u pacjentów dializowanych otrzewnowo i w badaniu klinicznym chlorowodorku sewelameru obserwowano większą liczbę przypadków zapalenia otrzewnej w grupie otrzymującej sewelamer niż w grupie kontrolnej. Należy ściśle monitorować pacjentów dializowanych otrzewnowo w celu zapewnienia stosowania prawidłowej techniki aseptycznej wraz z szybkim rozpoznaniem i leczeniem objawów przedmiotowych i podmiotowych związanych z zapaleniem otrzewnej. Niedoczynność tarczycy Zaleca się ściślejsze monitorowanie pacjentów z niedoczynnością tarczycy, którzy otrzymują sewelamer i lewotyroksynę w skojarzeniu (patrz punkt 4.5). Długotrwałe leczenie Podczas badania klinicznego trwającego rok nie obserwowano kumulacji sewelameru. Jednak nie można całkowicie wykluczyć możliwego wchłaniania i kumulacji sewelameru podczas długotrwałego leczenia (> jeden rok) (patrz punkt 5.2).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Specjalne środki ostrozności
    Nadczynność przytarczyc Węglan sewelameru nie jest wskazany w leczeniu nadczynności przytarczyc. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc węglan sewelameru należy stosować z w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu zmniejszenia stężenia natywnego hormonu przytarczyc (iPTH). Choroby zapalne żołądka i jelit Zgłaszano przypadki występowania ciężkich stanów zapalnych zlokalizowanych w różnych częściach przewodu pokarmowego (w tym ciężkich powikłań, takich jak krwotok, perforacja, owrzodzenie, martwica, zapalenie jelita grubego, guz okrężnicy/jelita ślepego) związanych z obecnością kryształów sewelameru (patrz punkt 4.8). Zaburzenia zapalne mogą ustąpić po odstawieniu sewelameru . Należy ponownie rozważyć decyzję o leczeniu węglanem sewelameru u pacjentów, u których wystąpiły ciężkie objawy ze strony przewodu pokarmowego.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Specjalne środki ostrozności
    Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na saszetkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Dializy Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji u pacjentów dializowanych. Cyprofloksacyna W badaniu interakcji pojedynczej dawki z udziałem zdrowych ochotników chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, zmniejszał biodostępność cyprofloksacyny o około 50%, gdy była ona podawana razem z chlorowodorkiem sewelameru. Węglanu sewelameru nie należy stosować jednocześnie z cyprofloksacyną. Cyklosporyna, mykofenolan mofetylu i takrolimus u pacjentów po przeszczepieniu U pacjentów po przeszczepieniu, którym jednocześnie podawano chlorowodorek sewelameru, obserwowano zmniejszone stężenie cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i takrolimusu bez jakichkolwiek konsekwencji klinicznych (np. bez odrzucania przeszczepu).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Interakcje
    Nie można wykluczyć ryzyka interakcji i w związku z tym należy rozważyć monitorowanie stężeń cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i tarkolimusu we krwi podczas równoczesnego stosowania i po odstawieniu tych produktów leczniczych. Lewotyroksyna Obserwowano bardzo rzadkie przypadki niedoczynności tarczycy u pacjentów, którym podawano jednocześnie chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, i lewotyroksynę. W związku z tym zaleca się ścisłe monitorowanie stężeń TSH u pacjentów otrzymujących węglan sewelameru i lewotyroksynę. Leki przeciwarytmiczne i przeciwpadaczkowe Pacjenci stosujący leki przeciwarytmiczne w leczeniu arytmii i leki przeciwpadaczkowe w leczeniu napadów padaczkowych byli wyłączeni z udziału w badaniach klinicznych. W związku z tym, nie można wykluczyć możliwego zmniejszenia absorpcji. Leki przeciwarytmiczne należy przyjmować przynajmniej godzinę przed lub trzy godziny po przyjęciu produktu leczniczego Renvela.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Interakcje
    Inhibitory pompy protonowej Po wprowadzeniu leku do obrotu opisywano bardzo rzadkie przypadki zwiększenia stężenia fosforanów u pacjentów przyjmujących inhibitory pompy protonowej jednocześnie z węglanem sewelameru. Inhibitory pompy protonowej należy przepisywać ostrożnie u pacjentów jednocześnie leczonych produktem leczniczym Renvela. Należy monitorować stężenie fosforanów w osoczu i konsekwentnie dostosować dawkę produktu leczniczego Renvela. Biodostępność Węglan sewelameru nie jest związkiem wchłanianym przez organizm i może wpływać na biodostępność innych produktów leczniczych. Wszystkie produkty lecznicze, których zmniejszenie biodostępności mogłoby mieć znaczący wpływ kliniczny na bezpieczeństwo stosowania lub skuteczność, należy podawać co najmniej na jedną godzinę przed lub trzy godziny po podaniu węglanu sewelameru lub lekarz powinien rozważyć monitorowanie stężenia tych produktów leczniczych we krwi.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Interakcje
    Digoksyna, warfaryna, enalapryl i metoprolol W badaniach interakcji z udziałem zdrowych ochotników chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, nie wpływał na biodostępność digoksyny, warfaryny, enalaprylu i metoprololu.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania sewelameru u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały pewien toksyczny wpływ na reprodukcję w przypadku stosowania dużych dawek sewelameru u szczurów (patrz punkt 5.3). Ponadto wykazano, że sewelamer zmniejsza wchłanianie niektórych witamin, w tym kwasu foliowego (patrz punkty 4.4 i 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Węglan sewelameru może być stosowany u kobiet w okresie ciąży tylko w razie wyraźnej konieczności i po starannym rozważeniu korzyści i ryzyka dla matki i płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy sewelamer i (lub) jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Brak wchłanialności sewelameru wskazuje, że przenikanie sewelameru do mleka ludzkiego jest mało prawdopodobne.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Należy podjąć decyzję o kontynuacji/przerwaniu karmienia piersią lub kontynuacji/przerwaniu leczenia węglanem sewelameru biorąc pod uwagę korzyść dla dziecka wynikającą z karmienia piersią oraz korzyść dla matki wynikającą z leczenia węglanem sewelameru. Płodność Brak danych dotyczących wpływu sewelameru na płodność ludzi. Badania na zwierzętach wykazały, że sewelamer nie zaburzał płodności samców i samic szczura w przypadku ekspozycji na odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki 13 g/dobę stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych, wyliczony w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała (BSA).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Sewelamer nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Do najczęściej występujących ( ≥ 5% pacjentów) działań niepożądanych należały zaburzenia żołądka i jelit. Większość tych działań niepożądanych miało charakter łagodny lub umiarkowany. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Bezpieczeństwo stosowania sewelameru (zarówno w postaci węglanu jak i chlorowodorku) badano w wielu badaniach klinicznych obejmujących łącznie 969 pacjentów hemodializowanych, których leczenie trwało od 4 do 50 tygodni (724 pacjentów leczonych chlorowodorkiem sewelameru i 245 leczonych węglanem sewelameru), 97 pacjentów dializowanych otrzewnowo, których leczenie trwało 12 tygodni (wszyscy leczeni chlorowodorkiem sewelameru), i 128 pacjentów z CKD nie poddawanych dializie, których leczenie trwało od 8 do 12 tygodni (79 pacjentów leczonych chlorowodorkiem sewelameru i 49 leczonych węglanem sewelameru).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane, które wystąpiły podczas badań klinicznych oraz działania niepożądane zgłaszane spontanicznie z okresu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu podano w poniższej tabeli grupując je według częstości występowania. Częstość działań niepożądanych określono jako: bardzo często ( > 1/10); często ( > 1/100 do < 1/10); niezbyt często ( > 1/1 000 do < 1/100), rzadko ( > 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów MedDRABardzo częstoCzęstoBardzo rzadkoCzęstość nieznana
    Zaburzenia układu immunologicznegoreakcje nadwrażliwości*
    Zaburzenia żołądka i jelitnudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, zaparciebiegunka, niestrawność, wzdęciaz oddawaniem gazów, ból brzuchazablokowanie jelit, niedrożność lub podniedrożność, perforacja jelit1, krwotok z przewodu pokarmowego*1, owrzodzenie jelita*1, martwica przewodu pokarmowego*1, zapalenie jelita grubego*1,guz jelita*1
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejświąd, wysypka
    Badaniazłogi kryształów w jelicie
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Działania niepożądane
    * działania niepożądane zgłaszane w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu 1. Ostrzeżenie o zaburzeniach zapalnych przewodu pokarmowego, patrz punkt 4.4 Dzieci i młodzież Ogólnie profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (w wieku od 6 do 18 lat) jest podobny do profilu bezpieczeństwa u dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru podawany zdrowym ochotnikom w dawkach do 14 gramów na dobę przez osiem dni nie powodował żadnych działań niepożądanych. U pacjentów z CKD maksymalna badana średnia dawka dobowa wynosiła 14,4 grama węglanu sewelameru w pojedynczej dawce dobowej. Objawy obserwowane w przypadku przedawkowania są analogiczne do działań niepożądanych wymienionych w punkcie 4.8, w tym głównie zaparcie i inne znane zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Należy wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Pozostałe środki lecznicze, leki stosowane w leczeniu hiperkaliemii i hiperfosfatemii. Kod ATC: V03A E02. Mechanizm działania Produkt leczniczy Renvela zawiera sewelamer, niewchłanialny usieciowany polimer wiążący fosforany, niezawierający metalu i wapnia. Sewelamer zawiera liczne grupy aminowe oddzielone jednym atomem węgla od rdzenia polimeru, które w żołądku ulegają protonizacji. Takie protonizowane grupy aminowe wiążą w jelicie ujemnie naładowane jony takie jak pochodzące z diety fosforany. Działanie farmakodynamiczne Poprzez wiązanie fosforanów w przewodzie pokarmowym i zmniejszanie wchłaniania, sewelamer zmniejsza stężenie fosforanów w surowicy. Podczas podawania produktu leczniczego wiążącego fosforany zawsze konieczne jest regularne monitorowanie stężenia fosforanów w surowicy.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Podczas dwóch randomizowanych, krzyżowych badań klinicznych wykazano, że węglan sewelameru w postaci tabletek i proszku podawany trzy razy na dobę stanowi równoważnik terapeutyczny chlorowodorku sewelameru i w związku z tym jest skuteczny w kontrolowaniu stężenia fosforanów w surowicy u pacjentów hemodializowanych z CKD. Pierwsze badanie wykazało, że tabletki węglanu sewelameru podawane trzy razy na dobę stanowią równoważnik tabletek chlorowodorku sewelameru podawanych trzy razy na dobę u 79 pacjentów hemodializowanych leczonych przez dwa randomizowane okresy leczenia po 8 tygodni (średnie ważone stężenia fosforanów w surowicy uśrednione w czasie wynosiły 1,5 ± 0,3 mmol/l dla węglanu sewelameru i chlorowodorku sewelameru). Drugie badanie wykazało, że węglan sewelameru w postaci proszku podawany trzy razy na dobę stanowią równoważnik tabletek chlorowodorku sewelameru podawanych trzy razy na dobę u 31 pacjentów hemodializowanych z hiperfosfatemią (określoną jako stężenie fosforu w surowicy ≥ 1,78 mmol/l) leczonych przez dwa randomizowane okresy leczenia po 4 tygodnie (średnie ważone stężenia fosforanów w surowicy uśrednione w czasie wynosiły 1,6 ± 0,5 mmol/l w przypadku węglanu sewelameru i 1,7 ± 0,4 mmol/l w przypadku chlorowodorku sewelameru).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów hemodializowanych, sewelamer stosowany w monoterapii nie wywierał spójnego i klinicznie znamiennego działania na stężenie iPTH. Jednak w trwającym 12 tygodni badaniu z udziałem pacjentów dializowanych otrzewnowo zbliżone zmniejszenie iPTH obserwowano u pacjentów otrzymujących octan wapnia. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc węglan sewelameru należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu zmniejszenia stężenia iPTH. W badaniach in vitro i w badaniach in vivo w doświadczalnych modelach zwierzęcych wykazano, że sewelamer wiąże kwasy żółciowe. Wiązanie kwasów żółciowych poprzez żywice jonowymienne jest dobrze znaną metodą obniżania stężenia cholesterolu we krwi. W badaniach klinicznych sewelameru zarówno średnie stężenie całkowitego cholesterolu jak i cholesterolu LDL zostało obniżone o 15–39 %.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Zmniejszenie stężenia cholesterolu obserwowano po 2 tygodniach leczenia i utrzymywało się ono podczas długotrwałego leczenia. Stężenia triglicerydów, cholesterolu HDL i albumin nie uległy zmianie po leczeniu sewelamerem. Ponieważ sewelamer wiąże kwasy żółciowe, może również zakłócać wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach takich jak witamina A, D, E i K. Sewelamer nie zawiera wapnia i zmniejsza częstość epizodów hiperkalcemii w porównaniu do pacjentów leczonych produktami leczniczymi wiążącymi fosforany opartymi na związkach wapnia, stosowanymi w monoterapii. Utrzymywanie się działania sewelameru na fosforany i wapń wykazano przez okres całego badania z rocznym okresem kontroli. Takie dane pochodzą z badań, w których stosowano chlorowodorek sewelameru. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania węglanu sewelameru w leczeniu hiperfosfatemii u dzieci z CKD oceniano w 2-tygodniowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu wieloośrodkowym.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Ta część badania była okresem stałego dawkowania (FDP). Następnie przeprowadzono 6-miesięczne, otwarte, jednoramienne badanie jako okres indywidualnego dostosowania dawki (DTP). Pacjentów (N=101) w wieku od 6 do 18 lat, u których powierzchnia ciała (BSA) wynosiła od 0,8 m 2 do 2,4 m 2 poddano randomizacji. Czterdziestu dziewięciu (49) pacjentów otrzymało węglan sewelameru, a 51 pacjentów otrzymało placebo w trakcie 2-tygodniowego FDP. Następnie wszyscy pacjenci otrzymali węglan sewelameru na okres 26 tygodni DTP. W badaniu osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy i wykazano, że węglan sewelameru zmniejsza stężenie fosforanów w surowicy średnio (LSM) o -0,90 mg/dl w porównaniu do placebo. W badaniu osiągnięto również drugorzędowe punkty końcowe. Podczas 2-tygodniowego FDP, węglan sewelameru u dzieci z wtórną hiperfosfatemią spowodowaną CKD istotnie zmniejszył stężenie fosforanów w surowicy w porównaniu z grupą placebo.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Podczas 6-miesięcznego otwartego DTP, odpowiedź na leczenie węglanem sewelameru u dzieci była utrzymana. Po zakończeniu leczenia 27% dzieci osiągnęło odpowiedni poziom fosforanów w surowicy w stosunku do swojego wieku. W podgrupie pacjentów poddawanych hemodializie i dializie otrzewnowej liczba ta wynosiła odpowiednio 23% i 15%. Podczas 2-tygodniowego FDP, BSA nie wpływała na odpowiedź pacjenta na leczenie, jednakże u dzieci z ustalonym poziomem stężenia fosforanów <7,0 mg/dl odpowiedź na leczenie nie występowała. Większość zgłaszanych działań niepożądanych, związanych lub prawdopodobnie związanych z węglanem sewelameru, dotyczyło układu pokarmowego. W wyniku tego badania nie rozpoznano nowych zagrożeń lub oznak dotyczących bezpieczeństwa przy stosowaniu węglanu sewelameru.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Nie przeprowadzono badań farmakokinetyki węglanu sewelameru. Chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, nie jest wchłaniany z przewodu pokarmowego, co potwierdzono w badaniu wchłaniania z udziałem zdrowych ochotników. W badaniu klinicznym trwającym rok nie obserwowano kumulacji sewelameru. Jednak potencjalna absorpcja i kumulacja sewelameru podczas długotrwałego stosowania (> 1 roku) nie może być całkowicie wykluczona.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności sewelameru nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania działania rakotwórczego chlorowodorku sewelameru podawanego doustnie prowadzono na myszach (dawki do 9 g/kg mc./dobę) i szczurach (0,3, 1 lub 3 g/kg mc./dobę). Występowało zwiększenie częstości przejściowego brodawczaka pęcherza moczowego u samców szczurów w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki 14,4 g stosowanej u ludzi w badaniu klinicznym). Nie obserwowano zwiększenia częstości guzów u myszy (odpowiednik potrójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych). W badaniu cytogenetycznym przeprowadzonym in vitro na komórkach ssaków z aktywacją metaboliczną, chlorowodorek sewelameru powodował statystycznie znamienny wzrost liczby aberracji budowy chromosomów.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Chlorowodorek sewelameru nie wykazywał działania mutagennego w teście Amesa. U szczurów i psów sewelamer zmniejszał wchłanianie rozpuszczalnych w tłuszczach witamin D, E i K (czynniki krzepnięcia) i kwasu foliowego. Obserwowano ubytki w kostnieniu szkieletowym obserwowano w kilku miejscach u płodów samic szczurów otrzymujących sewelamer w dawkach średnich i dużych (odpowiednik dawki stosowanej u ludzi mniejszej niż maksymalna dawka 14,4 g stosowana w badaniach klinicznych). Działanie może być wtórne do niedoboru witaminy D. U ciężarnych samic królika otrzymujących doustnie dawki chlorowodorku sewelameru przez zgłębnik podczas fazy tworzenia się narządów, występowało zwiększenie wczesnej resorpcji w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Chlorowodorek sewelameru nie zaburzał płodności samców i samic szczura w badaniu obejmującym podanie produktu leczniczego w pokarmie, w którym samice otrzymywały lek na 14 dni przed parzeniem się i przez całą ciążę, a samce na 28 dni przed parzeniem się. Największa dawka w tym badaniu wynosiła 4,5 g/kg mc./dobę (odpowiednik dwukrotnej maksymalnej dawki 13 g/dobę stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych, wyliczony w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Glikolu propylenowego alginian (E405) Aromat krem cytrusowy Sodu chlorek Sukraloza Żelaza tlenek żółty (E172) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. Po przygotowaniu Zawiesinę doustną należy podać w ciągu 30 minut. Saszetkę należy wyrzucić po 24 godzinach od otwarcia. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Saszetka z kopolimeru estru etylenowego kwasu metakrylowego, poliestru, LDPE i folii aluminiowej laminowanej, z warstwą termozgrzewalną. Każda saszetka zawiera 1,6 g węglanu sewelameru. Jedno tekturowe pudełko zawiera 60 lub 90 saszetek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przed podaniem proszek należy wymieszać z 40 ml wody na saszetkę.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1,6 g
    Dane farmaceutyczne
    Proszek do sporządzenia zawiesiny jest jasnożółty i ma smak owoców cytrusowych. Proszek można również wymieszać z zimnym napojem lub niepodgrzaną żywnością (patrz punkt 4.2). Nie należy podgrzewać proszku (np. w mikrofalówce). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Renvela 2,4 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna saszetka zawiera 2,4 g sewelameru węglanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Produkt leczniczy zawiera 25,27 mg alginianu glikolu propylenowego (E405) w każdej saszetce 2,4 g. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej. Jasnożółty proszek.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Renvela jest wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dorosłych pacjentów poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej. Produkt leczniczy Renvela jest również wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (ang. Chronic Kidney Disease , CKD) nie poddawanych hemodializie ze stężeniem fosforanów w surowicy > 1,78 mmol/l. Produkt leczniczy Renvela jest wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dzieci i młodzieży (w wieku powyżej 6 lat i których powierzchnia ciała (BSA) wynosi powyżej 0,75 m 2 ) z przewlekłą chorobą nerek. Produkt leczniczy Renvela należy stosować w kompleksowego ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu opanowania rozwoju osteodystrofii nerkowej.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawka początkowa: Dorośli Zalecana dawka początkowa węglanu sewelameru u osób dorosłych wynosi 2,4 g lub 4,8 g na dobę zależnie od potrzeb klinicznych i stężenia fosforanów w surowicy. Produkt leczniczy Renvela należy stosować trzy razy na dobę podczas posiłku.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dawkowanie
    Stężenie fosforanów w surowicy pacjentówŁączna dobowa dawka węglanu sewelameru stosowana wraz z 3 posiłkami na dobę
    1,78–2,42 mmol/l (5,5–7,5 mg/dl)2,4 g*
    > 2,42 mmol/l (> 7,5 mg/dl)4,8 g*
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dawkowanie
    *Plus dalsze dostosowanie dawki, patrz punkt „Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca” Dzieci i młodzież (w wieku powyżej 6 lat i których powierzchnia ciała (BSA) wynosi powyżej 0,75 m 2 ) Zalecana dawka początkowa węglanu sewelameru u dzieci i młodzieży wynosi od 2,4 g do 4,8 g na dobę. Zalecana dawka obliczana jest na podstawie BSA. Produkt leczniczy Renvela należy stosować trzy razy na dobę z posiłkiem lub przekąską.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dawkowanie
    Powierzchnia ciała (BSA) (m2)Łączna dobowa dawka węglanu sewelameru stosowana wraz z 3 posiłkami/przekąskami na dobę
    od 0,75 do 1,22,4 g**
    ≥1,24,8 g**
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dawkowanie
    ** Plus dalsze dostosowanie dawki, patrz punkt „Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca” W przypadku pacjentów leczonych wcześniej produktami wiążącymi fosforany (chlorowodorek sewelameru lub preparat wapniowy) produkt leczniczy Renvela należy podawać w równoważnych dawkach (gram za gram) i monitorować stężenia fosforanów w surowicy w celu zapewnienia optymalnych dawek dobowych. Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca * Dorośli U dorosłych pacjentów należy monitorować poziom stężenia fosforanów w surowicy i indywidualnie dostosować dawkę węglanu sewelameru zwiększając ją o 0,8 g trzy razy na dobę (2,4 g/dobę) co 2 – 4 tygodnie aż do uzyskania możliwego do zaakceptowania stężenia fosforanów w surowicy oraz kontynuować dalsze regularne monitorowanie. W praktyce klinicznej leczenie jest kontynuowane zależnie od potrzeby obniżania stężenia fosforanów w surowicy i przewiduje się, że dawka dobowa u osób dorosłych będzie wynosić średnio około 6 g na dobę.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dawkowanie
    ** Dzieci i młodzież (w wieku powyżej 6 lat i których powierzchnia ciała (BSA) wynosi powyżej 0,75 m 2 ) U dzieci należy monitorować stężenie fosforanów w surowicy i indywidualnie dostosować dawkę węglanu sewelameru obliczając ją na podstawie powierzchni ciała (BSA), zwiększając ją trzy razy na dobę co 2 – 4 tygodnie aż do uzyskania możliwego do zaakceptowania stężenia fosforanów w surowicy oraz kontynuować dalsze regularne monitorowanie. Dawkowanie u dzieci i młodzieży w przeliczeniu na pole powierzchni ciała (BSA) (m 2 )
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dawkowanie
    Powierzchnia ciała (BSA) (m2)Dawka początkowaDostosowanie dawki
    od 0,75 do 1,20,8 g trzy razy na dobęZwiększenie/zmniejszeniedawki o 0,4 g trzy razy na dobę
    ≥1,21,6 g trzy razy na dobęZwiększenie/zmniejszenie dawki o 0,8 g trzy razy na dobę
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dawkowanie
    Pacjenci stosujący węglan sewelameru powinni przestrzegać wskazanych zaleceń dietetycznych. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Renvela u dzieci w wieku poniżej 6 lat lub u dzieci, których powierzchnia ciała (BSA) wynosi poniżej 0,75 m 2 . Brak dostępnych danych. Dzieciom, których powierzchnia ciała (BSA) wynosi mniej niż 1,2 m 2 , lek powinien być podawany w zawiesinie doustnej, ponieważ postać tabletek nie była badana w tej grupie pacjentów, w związku z tym tabletki nie są odpowiednie do stosowania w tej grupie pacjentów. Sposób podawania Podanie doustne. Każdą saszetkę zawierającą 2,4 g proszku należy przed podaniem wymieszać z 60 ml wody (patrz punkt 6.6).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dawkowanie
    Zawiesinę należy wypić w ciągu 30 minut od przygotowania. Produkt leczniczy Renvela należy przyjmować z jedzeniem. Produktu leczniczego Renvela nie należy przyjmować na pusty żołądek. Proszek można wymieszać z wodą albo z małą ilością napoju lub żywności (np. 100 gramów/120 ml) i spożyć w ciągu 30 minut. Nie należy podgrzewać proszku Renvela (np. w mikrofalówce) ani dodawać podgrzanej żywności lub płynów. Jeśli konieczne jest podanie dawki 0,4 g, należy użyć produktu w dawce 0,8 g z dołączoną łyżeczką dozującą.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania • Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 • Hipofosfatemia • Niedrożność jelit
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności węglanu sewelameru u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek nie poddawanych dializie ze stężeniem fosforanów w surowicy < 1,78 mmol/l. W związku z tym, stosowanie produktu leczniczego w tej grupie pacjentów nie jest obecnie zalecane. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności węglanu sewelameru u pacjentów z następującymi zaburzeniami: • dysfagia • zaburzenia połykania • ciężkie zaburzenia motoryki żołądka i jelit w tym nieleczona lub ciężka gastropareza, zatrzymanie treści żołądkowej i nieprawidłowe lub nieregularne ruchy jelit • czynna choroba zapalna jelit • poważna operacja przewodu pokarmowego U takich pacjentów leczenie produktem leczniczym Renvela należy rozpoczynać po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Jeśli leczenie zostanie wdrożone, pacjentów z tymi zaburzeniami należy monitorować.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Specjalne środki ostrozności
    Leczenie produktem leczniczym Renvela należy ponownie ocenić u pacjentów, u których wystąpi ciężkie zaparcie lub inne objawy żołądkowo-jelitowe o silnym nasileniu. Zablokowanie jelit i niedrożność/podniedrożność W bardzo rzadkich przypadkach podczas leczenia chlorowodorkiem sewelameru (w postaci kapsułek/tabletek), który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, u pacjentów obserwowano zablokowanie jelit i niedrożność/podniedrożność. Objawem poprzedzającym może być zaparcie. Pacjentów leczonych produktem leczniczym Renvela, u których wystąpiło zaparcie należy uważnie monitorować. W przypadku pacjentów, u których wystąpiło silne zaparcie lub inne ciężkie objawy żołądkowo-jelitowe, należy powtórnie przeanalizować celowość dalszego leczenia. Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach i niedobór folianów U pacjentów z CKD (przewlekła choroba nerek) mogą wystąpić niskie stężenia rozpuszczalnych w tłuszczach witamin A, D, E i K zależnie od ich podaży w diecie oraz od nasilenia choroby.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Specjalne środki ostrozności
    Nie można wykluczyć możliwości wiązania przez węglan sewelameru witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i zawartych w spożywanych pokarmach. U pacjentów nie przyjmujących witaminowych suplementów diety i leczonych sewelamerem należy regularnie kontrolować stężenie witamin A, D, E i K w surowicy. W razie konieczności zaleca się stosowanie witaminowych suplementów diety. Zaleca się, aby pacjenci z CKD nie poddawani dializie otrzymywali suplementy witaminy D (około 400 j.m. naturalnej witaminy D na dobę), które mogą stanowić część preparatu wielowitaminowego stosowanego niezależnie oprócz węglanu sewelameru. U pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej zaleca się dodatkowe monitorowanie stężenia witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i kwasu foliowego, ponieważ stężenia witaminy A, D, E i K nie były badane podczas badania klinicznego u takich pacjentów.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Specjalne środki ostrozności
    Ze względu na niewystarczającą ilość dostępnych danych nie można wykluczyć niedoboru folianów podczas długotrwałego leczenia węglanem sewelameru. U pacjentów przyjmujących sewelamer i nie stosujących suplementacji kwasu foliowego, należy regularnie oceniać stężenie folianów. Hipokalcemia/hiperkalcemia U pacjentów z CKD może wystąpić hipokalcemia lub hiperkalcemia. Węglan sewelameru nie zawiera wapnia. W związku z tym należy w regularnych odstępach czasu monitorować stężenie wapnia w surowicy i w razie potrzeby podawać preparaty wapnia. Kwasica metaboliczna U pacjentów z CKD istnieje predyspozycja do wystąpienia kwasicy metabolicznej. W związku z tym w ramach dobrej praktyki klinicznej zaleca się monitorowanie stężenia wodorowęglanów. Zapalenie otrzewnej U pacjentów dializowanych występuje określone ryzyko zakażeń związanych z techniką dializowania.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Specjalne środki ostrozności
    Zapalenie otrzewnej jest znanym powikłaniem u pacjentów dializowanych otrzewnowo i w badaniu klinicznym chlorowodorku sewelameru obserwowano większą liczbę przypadków zapalenia otrzewnej w grupie otrzymującej sewelamer niż w grupie kontrolnej. Należy ściśle monitorować pacjentów dializowanych otrzewnowo w celu zapewnienia stosowania prawidłowej techniki aseptycznej wraz z szybkim rozpoznaniem i leczeniem objawów przedmiotowych i podmiotowych związanych z zapaleniem otrzewnej. Niedoczynność tarczycy Zaleca się ściślejsze monitorowanie pacjentów z niedoczynnością tarczycy, którzy otrzymują sewelamer i lewotyroksynę w skojarzeniu (patrz punkt 4.5). Nadczynność przytarczyc Węglan sewelameru nie jest wskazany w leczeniu nadczynności przytarczyc. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc węglan sewelameru należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu zmniejszenia stężenia natywnego hormonu przytarczyc (iPTH).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Specjalne środki ostrozności
    Choroby zapalne żołądka i jelit Zgłaszano przypadki występowania ciężkich stanów zapalnych zlokalizowanych w różnych częściach przewodu pokarmowego (w tym ciężkich powikłań, takich jak krwotok, perforacja, owrzodzenie, martwica, zapalenie jelita grubego, guz okrężnicy/jelita ślepego) związanych z obecnością kryształów sewelameru (patrz punkt 4.8). Zaburzenia zapalne mogą ustąpić po odstawieniu sewelameru . Należy ponownie rozważyć decyzję o leczeniu węglanem sewelameru u pacjentów, u których wystąpiły ciężkie objawy ze strony przewodu pokarmowego. Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na saszetkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Dializy Nie przeprowadzono badań dotyczacych interakcji u pacjentów dializowanych. Cyprofloksacyna W badaniu interakcji pojedynczej dawki z udziałem zdrowych ochotników chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, zmniejszał biodostępność cyprofloksacyny o około 50%, gdy była ona podawana razem z chlorowodorkiem sewelameru. Węglanu sewelameru nie należy stosować jednocześnie z cyprofloksacyną. Cyklosporyna, mykofenolan mofetylu i takrolimus u pacjentów po przeszczepieniu U pacjentów po przeszczepieniu, którym jednocześnie podawano chlorowodorek sewelameru, obserwowano zmniejszone stężenie cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i takrolimusu bez jakichkolwiek konsekwencji klinicznych (np. bez odrzucania przeszczepu).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Interakcje
    Nie można wykluczyć ryzyka interakcji i w związku z tym należy rozważyć monitorowanie stężeń cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i tarkolimusu we krwi podczas równoczesnego stosowania i po odstawieniu tych produktów leczniczych. Lewotyroksyna Obserwowano bardzo rzadkie przypadki niedoczynności tarczycy u pacjentów, którym podawano jednocześnie chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, i lewotyroksynę. W związku z tym zaleca się ścisłe monitorowanie stężeń TSH u pacjentów otrzymujących węglan sewelameru i lewotyroksynę. Leki przeciwarytmiczne i przeciwpadaczkowe Pacjenci stosujący leki przeciwarytmiczne w leczeniu arytmii i leki przeciwpadaczkowe w leczeniu napadów padaczkowych byli wyłączeni z udziału w badaniach klinicznych. W związku z tym, nie można wykluczyć możliwego zmniejszenia absorpcji. Leki przeciwarytmiczne należy przyjmować przynajmniej godzinę przed lub trzy godziny po przyjęciu produktu leczniczego Renvela.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Interakcje
    Inhibitory pompy protonowej Po wprowadzeniu leku do obrotu opisywano bardzo rzadkie przypadki zwiększenia stężenia fosforanów u pacjentów przyjmujących inhibitory pompy protonowej jednocześnie z węglanem sewelameru. Inhibitory pompy protonowej, należy przepisywać ostrożnie u pacjentów jednocześnie leczonych produktem leczniczym Renvela. Należy monitorować stężenie fosforanów w osoczu i konsekwentnie dostosować dawkę produktu leczniczego Renvela. Biodostępność Węglan sewelameru nie jest wchłaniany przez organizm i może wpływać na biodostępność innych produktów leczniczych. Wszystkie produkty lecznicze, których zmniejszenie biodostępności mogłoby mieć znaczący wpływ kliniczny na bezpieczeństwo stosowania lub skuteczność, należy podawać co najmniej na jedną godzinę przed lub trzy godziny po podaniu węglanu sewelameru lub lekarz powinien rozważyć monitorowanie stężenia tych produktów leczniczych we krwi.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Interakcje
    Digoksyna, warfaryna, enalapryl i metoprolol W badaniach interakcji z udziałem zdrowych ochotników chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, nie wpływał na biodostępność digoksyny, warfaryny, enalaprylu i metoprololu.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania sewelameru u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały pewien toksyczny wpływ na reprodukcję w przypadku stosowania dużych dawek sewelameru u szczurów (patrz punkt 5.3). Ponadto wykazano, że sewelamer zmniejsza wchłanianie niektórych witamin, w tym kwasu foliowego (patrz punkty 4.4 i 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Węglan sewelameru może być stosowany u kobiet w okresie ciąży tylko w razie wyraźnej konieczności i po starannym rozważeniu korzyści i ryzyka dla matki i płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy sewelamer i (lub) jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Brak wchłanialności sewelameru wskazuje, że przenikanie sewelameru do mleka ludzkiego jest mało prawdopodobne.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Należy podjąć decyzję o kontynuacji/przerwaniu karmienia piersią lub kontynuacji/przerwaniu leczenia węglanem sewelameru biorąc pod uwagę korzyść dla dziecka wynikającą z karmienia piersią oraz korzyść dla matki wynikającą z leczenia węglanem sewelameru. Płodność Brak danych dotyczących wpływu sewelameru na płodność ludzi. Badania na zwierzętach wykazały, że sewelamer nie powodował zaburzenia płodności samców i samic szczura w przypadku ekspozycji na odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki 13 g/dobę stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych, wyliczony w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała (BSA).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Sewelamer nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Do najczęściej występujących ( ≥ 5% pacjentów) działań niepożądanych należały zaburzenia żołądka i jelit. Większość tych działań niepożądanych miało charakter łagodny lub umiarkowany. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Bezpieczeństwo stosowania sewelameru (zarówno w postaci węglanu jak i chlorowodorku) badano w wielu badaniach klinicznych obejmujących łącznie 969 pacjentów hemodializowanych, których leczenie trwało od 4 do 50 tygodni (724 pacjentów leczonych chlorowodorkiem sewelameru i 245 leczonych węglanem sewelameru), 97 pacjentów dializowanych otrzewnowo, których leczenie trwało 12 tygodni (wszyscy leczeni chlorowodorkiem sewelameru), i 128 pacjentów z CKD nie poddawanych dializie, których leczenie trwało od 8 do 12 tygodni (79 pacjentów leczonych chlorowodorkiem sewelameru i 49 leczonych węglanem sewelameru).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane, które wystąpiły podczas badań klinicznych oraz działania niepożądane zgłaszane spontanicznie z okresu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu podano w poniższej tabeli grupujące je według częstości występowania. Częstość działań niepożądanych określono jako: bardzo często ( > 1/10); często ( > 1/100 do < 1/10); niezbyt często ( > 1/1 000 do < 1/100), rzadko ( > 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Działania niepożądane
    Klasyfikacjaukładów i narządów MedDRABardzo częstoCzęstoBardzo rzadkoCzęstość nieznana
    Zaburzenia układu immunologicznegoreakcje nadwrażliwości*
    Zaburzenia żołądka i jelitnudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, zaparciebiegunka, niestrawność, wzdęciaz oddawaniem gazów, ból brzuchazablokowanie jelit, niedrożność lub podniedrożność, perforacja jelit1, krwotok z przewodu pokarmowego*1, owrzodzenie jelita*1, martwica przewodu pokarmowego*1, zapalenie jelita grubego*1,guz jelita*1
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejświąd, wysypka
    Badaniazłogi kryształów w jelicie*1
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Działania niepożądane
    * działania niepożądane zgłaszane w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu 1. Ostrzeżenie o zaburzeniach zapalnych przewodu pokarmowego, patrz punkt 4.4 Dzieci i młodzież Ogólnie profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (w wieku od 6 do 18 lat) jest podobny do profilu bezpieczeństwa u dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, podawany zdrowym ochotnikom w dawkach do 14 gramów na dobę przez osiem dni nie powodował żadnych działań niepożądanych. U pacjentów z CKD maksymalna badana średnia dawka dobowa wynosiła 14,4 grama węglanu sewelameru w pojedynczej dawce dobowej. Objawy obserwowane w przypadku przedawkowania są analogiczne do działań niepożądanych wymienionych w punkcie 4.8, w tym głównie zaparcie i inne znane zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Należy wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Pozostałe środki lecznicze, leki stosowane w leczeniu hiperkaliemii i hiperfosfatemii. Kod ATC: V03A E02. Mechaniazm działania Produkt leczniczy Renvela zawiera sewelamer, niewchłanialny usieciowany polimer wiążący fosforany, niezawierający metalu i wapnia. Sewelamer zawiera liczne grupy aminowe oddzielone jednym atomem węgla od rdzenia polimeru, które w żołądku ulegają protonizacji. Takie protonizowane grupy aminowe wiążą w jelicie ujemnie naładowane jony takie jak pochodzące z diety fosforany. Działanie farmakodynamiczne Poprzez wiązanie fosforanów w przewodzie pokarmowym i zmniejszanie wchłaniania, sewelamer zmniejsza stężenie fosforanów w surowicy. Podczas podawania produktu leczniczego wiążącego fosforany zawsze konieczne jest regularne monitorowanie stężenia fosforanów w surowicy.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Podczas dwóch randomizowanych, krzyżowych badań klinicznych wykazano, że węglan sewelameru w postaci tabletek i proszku podawany trzy razy na dobę stanowi równoważnik terapeutyczny chlorowodorku sewelameru i w związku z tym jest skuteczny w kontrolowaniu stężenia fosforanów w surowicy u pacjentów hemodializowanych z CKD. Pierwsze badanie wykazało, że tabletki węglanu sewelameru podawane trzy razy na dobę stanowią równoważnik tabletek chlorowodorku sewelameru podawanych trzy razy na dobę u 79 pacjentów hemodializowanych leczonych przez dwa randomizowane okresy leczenia po 8 tygodni (średnie ważone stężenia fosforanów w surowicy uśrednione w czasie wynosiły 1,5 ± 0,3 mmol/l dla węglanu sewelameru i chlorowodorku sewelameru). Drugie badanie wykazało, że węglan sewelameru w postaci proszku podawany trzy razy na dobę stanowią równoważnik tabletek chlorowodorku sewelameru podawanych trzy razy na dobę u 31 pacjentów hemodializowanych z hiperfosfatemią (określoną jako stężenie fosforu w surowicy ≥ 1,78 mmol/l) leczonych przez dwa randomizowane okresy leczenia po 4 tygodnie (średnie ważone stężenia fosforanów w surowicy uśrednione w czasie wynosiły 1,6 ± 0,5 mmol/l w przypadku węglanu sewelameru i 1,7 ± 0,4 mmol/l w przypadku chlorowodorku sewelameru).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów hemodializowanych, sewelamer stosowany w monoterapii nie wywierał spójnego i klinicznie znamiennego działania na stężenie iPTH. Jednak w trwającym 12 tygodni badaniu z udziałem pacjentów dializowanych otrzewnowo zbliżone zmniejszenie iPTH obserwowano u pacjentów otrzymujących octan wapnia. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc węglan sewelameru należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu zmniejszenia stężenia iPTH. W badaniach in vitro i w badaniach in vivo w doświadczalnych modelach zwierzęcych wykazano, że sewelamer wiąże kwasy żółciowe. Wiązanie kwasów żółciowych poprzez żywice jonowymienne jest dobrze znaną metodą obniżania stężenia cholesterolu we krwi. W badaniach klinicznych sewelameru zarówno średnie stężenie całkowitego cholesterolu jak i cholesterolu LDL zostało obniżone o 15–39%.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Zmniejszenie stężenia cholesterolu obserwowano po 2 tygodniach leczenia i utrzymywało się ono podczas długotrwałego leczenia. Stężenia triglicerydów, cholesterolu HDL i albumin nie uległy zmianie po leczeniu sewelamerem. Ponieważ sewelamer wiąże kwasy żółciowe, może również zakłócać wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach takich jak witamina A, D, E i K. Sewelamer nie zawiera wapnia i zmniejsza częstość epizodów hiperkalcemii w porównaniu do pacjentów leczonych produktami leczniczymi wiążącymi fosforany opartymi na związkach wapnia, stosowanymi w monoterapii. Utrzymywanie się działania sewelameru na fosforany i wapń wykazano przez okres całego badania z rocznym okresem kontroli. Takie dane pochodzą z badań, w których stosowano chlorowodorek sewelameru. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania węglanu sewelameru w leczeniu hiperfosfatemii u dzieci z CKD oceniano w 2-tygodniowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu wieloośrodkowym.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Ta część badania była okresem stałego dawkowania (FDP). Następnie przeprowadzono 6-miesięczne, otwarte, jednoramienne badanie jako okres indywidualnego dostosowania dawki (DTP). Pacjentów (N=101) w wieku od 6 do 18 lat, u których powierzchnia ciała (BSA) wynosiła od 0,8 m 2 do 2,4 m 2 poddano randomizacji. Czterdziestu dziewięciu (49) pacjentów otrzymało węglan sewelameru, a 51 pacjentów otrzymało placebo w trakcie 2-tygodniowego FDP. Następnie wszyscy pacjenci otrzymali węglan sewelameru na okres 26 tygodni DTP. W badaniu osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy i wykazano, że węglan sewelameru zmniejsza stężenie fosforanów w surowicy średnio (LSM) o -0,90 mg/dl w porównaniu do placebo. W badaniu osiągnięto również drugorzędowe punkty końcowe. Podczas 2-tygodniowego FDP, węglan sewelameru u dzieci z wtórną hiperfosfatemią spowodowaną CKD istotnie zmniejszył stężenie fosforanów w surowicy w porównaniu z grupą placebo.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Podczas 6-miesięcznego otwartego DTP, odpowiedź na leczenie węglanem sewelameru u dzieci była utrzymana. Po zakończeniu leczenia 27% dzieci osiągnęło odpowiedni poziom fosforanów w surowicy w stosunku do swojego wieku. W podgrupie pacjentów poddawanych hemodializie i dializie otrzewnowej liczba ta wynosiła odpowiednio 23% i 15%. Podczas 2-tygodniowego FDP, BSA nie wpływała na odpowiedź pacjenta na leczenie, jednakże u dzieci z ustalonym poziomem stężenia fosforanów <7,0 mg/dl odpowiedź na leczenie nie występowała. Większość zgłaszanych działań niepożądanych, związanych lub prawdopodobnie związanych z węglanem sewelameru, dotyczyło ukłatu pokarmowego. W wyniku tego badania nie rozpoznano nowych zagrożeń lub oznak dotyczących bezpieczeństwa przy stosowaniu węglanu sewelameru.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Nie przeprowadzono badań farmakokinetyki węglanu sewelameru. Chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, nie jest wchłaniany z przewodu pokarmowego, co potwierdzono w badaniu wchłaniania z udziałem zdrowych ochotników. W badaniu klinicznym trwającym rok nie obserwowano kumulacji sewelameru. Jednak potencjalna absorpcja i kumulacja sewelameru podczas długotrwałego stosowania (> 1 roku) nie może być całkowicie wykluczona.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności sewelameru nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania działania rakotwórczego chlorowodorku sewelameru podawanego doustnie prowadzono na myszach (dawki do 9 g/kg mc./dobę) i szczurach (0,3, 1 lub 3 g/kg mc./dobę). Występowało zwiększenie częstości przejściowego brodawczaka pęcherza moczowego u samców szczurów w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki 14,4 g stosowanej u ludzi w badaniu klinicznym). Nie obserwowano zwiększenia częstości guzów u myszy (odpowiednik potrójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych). W badaniu cytogenetycznym przeprowadzonym in vitro na komórkach ssaków z aktywacją metaboliczną, chlorowodorek sewelameru powodował statystycznie znamienny wzrost liczby aberracji budowy chromosomów.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Chlorowodorek sewelameru nie wykazywał działania mutagennego w teście Amesa. U szczurów i psów sewelamer zmniejszał wchłanianie rozpuszczalnych w tłuszczach witamin D, E i K (czynniki krzepnięcia) i kwasu foliowego. Obserwowano ubytki w kostnieniu szkieletowym obserwowano w kilku miejscach u płodów samic szczurów otrzymujących sewelamer w dawkach średnich i dużych (odpowiednik dawki stosowanej u ludzi mniejszej niż maksymalna dawka 14,4 g stosowana w badaniach klinicznych). Działanie może być wtórne do niedoboru witaminy D. U ciężarnych samic królika otrzymujących doustnie dawki chlorowodorku sewelameru przez zgłębnik podczas fazy tworzenia się narządów, występowało zwiększenie wczesnej resorpcji w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Chlorowodorek sewelameru nie zaburzał płodności samców i samic szczura w badaniu obejmującym podanie produktu leczniczego w pokarmie, w którym samice otrzymywały lek na 14 dni przed parzeniem się i przez całą ciążę, a samce na 28 dni przed parzeniem się. Największa dawka w tym badaniu wynosiła 4,5 g/kg mc./dobę (odpowiednik dwukrotnej maksymalnej dawki 13 g/dobę stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych, wyliczony w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Glikolu propylenowego alginian (E405) Aromat krem cytrusowy Sodu chlorek Sukraloza Żelaza tlenek żółty (E172) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. Po przygotowaniu Zawiesinę doustną należy podać w ciągu 30 minut. Saszetkę należy wyrzucić po 24 godzinach od otwarcia. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Saszetka z kopolimeru estru etylenowego kwasu metakrylowego, poliestru, LDPE i folii aluminiowej laminowanej, z warstwą termozgrzewalną. Każda saszetka zawiera 2,4 g węglanu sewelameru Jedno pudełko zawiera 60 lub 90 saszetek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przed podaniem proszek należy wymieszać z 60 ml wody na saszetkę.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dane farmaceutyczne
    Proszek do sporządzenia zawiesiny jest jasnożółty i ma smak owoców cytrusowych. Proszek można również wymieszać z zimnym napojem lub niepodgrzaną żywnością (patrz punkt 4.2). Nie należy podgrzewać proszku (np. w mikrofalówce). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Renagel 400 mg tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera 400 mg sewelameru chlorowodorku. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana (tabletka). Białawe, owalne tabletki posiadające na jednej stronie nadruk „Renagel 400”.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1. Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Renagel jest wskazany w hiperfosfatemii u dorosłych pacjentów poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej. Produkt leczniczy Renagel należy stosować z uwzględnieniem kompleksowego podejścia terapeutycznego, które może obejmować uzupełnianie wapnia, 1,25 dihydroksywitaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu zapobieżenia rozwojowi nerkopochodnych chorób kości.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Dawkowanie
    4.2. Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawka początkowa Zalecana dawka początkowa sewelameru chlorowodorku wynosi 2,4 g, 3,6 g lub 4,8 g na dobę zależnie od potrzeb klinicznych i stężenia fosforanów w surowicy. Produkt leczniczy Renagel należy stosować trzy razy na dobę wraz z posiłkami.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Dawkowanie
    Stężenie fosforanów w surowicy u pacjentów nieotrzymujących produktów leczniczych wiążących fosforanyŁączna dobowa dawka produktu leczniczegoRenagel stosowana wraz z 3 posiłkami na dobę
    1,76 - 2,42 mmol/l (5, 5- 7,5 mg/dl)2 tabletki 3 razy na dobę
    2,42 - 2,91 mmol/l (7,5 - 9 mg/dl)3 tabletki 3 razy na dobę
    > 2,91 mmol/l (> 9 mg/dl)4 tabletki 3 razy na dobę
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Dawkowanie
    W przypadku pacjentów leczonych wcześniej preparatami wiążącymi fosforany produkt leczniczy Renagel należy podawać w równoważnych dawkach w mg/kg mc. w stosunku do preparatu wiążącego fosforany i prowadzić monitorowanie stężenia fosforanów w surowicy w celu zapewnienia optymalnych dawek dobowych . Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca Należy monitorować stężenie fosforanów w surowicy. W celu obniżenia stężenia fosforanów w surowicy do 1,76 mmol/l (5,5 mg/dl) lub poniżej, podawanie sewelameru chlorowodorku należy rozpocząć od dawki 0,4 g lub 0,8 g, trzy razy na dobę (łącznie 1,2 g na dobę lub 2,4 g na dobę). Stężenie fosforanów w surowicy należy oznaczać, co dwa do trzech tygodni, aż do czasu osiągnięcia stabilnego poziomu, a kolejne oznaczenia należy wykonywać regularnie. Zakres dawek może wynosić od 1 do 10 tabletek podczas posiłku. Przeciętna dawka dobowa stosowana podczas jednorocznego badania wynosiła 7 gramów sewelameru.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Dawkowanie
    Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności tego produktu leczniczego u pacjentów poniżej 18 lat. Zaburzenie czynności nerek Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania tego produktu u pacjentów przed dializą. Sposób podawania Podanie doustne. Pacjenci powinni przyjmować produkt leczniczy Renagel podczas posiłków i przestrzegać zaleconej diety. Tabletki należy połykać w całości. Tabletek nie należy kruszyć, rozgryzać ani dzielić na części przed zastosowaniem.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Przeciwwskazania
    4.3. Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na sewelamer lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1  Hipofosfatemia  Niedrożność jelit.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Renagel u pacjentów z: - zaburzeniami połykania - czynnymi zmianami zapalnymi jelit, - zaburzeniami motoryki przewodu pokarmowego, w tym nieleczoną lub ciężką gastroparezą, uchyłkowatością, zatrzymaniem treści żołądkowej i nieprawidłową lub nieregularną perystaltyką jelit - u pacjentów po poważnej operacji chirurgicznej przewodu pokarmowego w wywiadzie. W związku z tym należy ostrożnie stosować produkt leczniczy Renagel u pacjentów z tymi zaburzeniami. Zablokowanie jelit i niedrożność lub podniedrożność W bardzo rzadkich przypadkach u pacjentów podczas leczenia sewelameru chlorowodorkiem stwierdzano niedrożność jelit lub podniedrożność jelit. Objawem początkowym może być zaparcie. Pacjentów leczonych sewelameru chlorowodorkiem, u których wystąpiło zaparcie, należy dokładnie kontrolować.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku pacjentów, u których wystąpiło silne zaparcie lub inne ciężkie objawy żołądkowo-jelitowe, należy powtórnie przeanalizować celowość dalszego leczenia produktem leczniczym Renagel. Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach Zależnie od podaży w diecie i stadium schyłkowej niewydolności nerek u pacjentów dializowanych mogą wystąpić małe stężenia witaminy A, D, E i K. Nie można wykluczyć możliwości wiązania przez produkt leczniczy Renagel rozpuszczalnych w tłuszczach witamin zawartych w spożywanych pokarmach. W związku z tym u pacjentów nie przyjmujących tych witamin należy rozważyć monitorowanie stężenia witaminy A, D i E, i ocenę stężenia witaminy K za pomocą pomiaru czasu tromboplastyny, a w razie konieczności należy uzupełnić dietę o te witaminy. U pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej zaleca się dodatkowe monitorowanie stężenia witamin i kwasu foliowego, ponieważ stężenia witaminy A, D, E i K nie były badane podczas badania klinicznego u takich pacjentów.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Niedobór folianów Ze względu na niewystarczającą ilość dostępnych danych nie można wykluczyć niedoboru folianów podczas długotrwałego leczenia produktem leczniczym Renagel. Hipokalcemia lub hiperkalcemia U pacjentów z niewydolnością nerek może rozwinąć się hipokalcemia lub hiperkalcemia. Produkt leczniczy Renagel nie zawiera wapnia. Tak jak w przypadku normalnych badań kontrolnych pacjentów dializowanych, należy oznaczać stężenia wapnia w surowicy. W przypadku hipokalcemii jako uzupełnienie należy podawać wapń pierwiastkowy. Kwasica metaboliczna U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek istnieje predyspozycja do wystąpienia kwasicy metabolicznej. Po przejściu pacjenta z leczenia innymi preparatami wiążącymi fosforany na sewelamer w kilku badaniach, w których obserwowano niższe stężenia wodorowęglanu w grupie pacjentów leczonych sewelamerem w porównaniu do pacjentów leczonych preparatami wiążącymi fosforany opartymi na związkach wapnia, zgłaszano zaostrzenie kwasicy.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W związku z tym zaleca się ściślejsze monitorowanie stężeń wodorowęglanu w surowicy. Zapalenie otrzewnej Pacjentom poddawanym dializom zagraża określone ryzyko zakażeń związanych z techniką dializowania. Zapalenie otrzewnej jest znanym powikłaniem u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej (PD) i podczas badania klinicznego oceniającego produkt leczniczy Renagel obserwowano kilka przypadków zapalenia otrzewnej. Należy ściśle monitorować pacjentów leczonych dializą otrzewnową (PD) w celu zapewnienia stosowania niezawodnej techniki aseptycznej wraz z szybkim rozpoznaniem i leczeniem objawów przedmiotowych i podmiotowych związanych z zapaleniem otrzewnej. Trudności w połykaniu i zadławienia Rzadko zgłaszano trudności w połykaniu tabletek produktu leczniczego Renagel. Wiele z tych przypadków dotyczyło pacjentów z chorobami współistniejącymi, w tym z zaburzeniami połykania lub zaburzeniami czynności przełyku.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Renagel u pacjentów z trudnościami w połykaniu. Niedoczynność tarczycy Zaleca się ściślejsze monitorowanie pacjentów z niedoczynnością tarczycy, którzy otrzymują sewelameru chlorowodorek i lewotyroksynę w skojarzeniu (patrz punkt 4.5). Długotrwałe leczenie Ponieważ brak dostępnych danych dotyczących stosowania sewelameru przez ponad jeden rok, nie można całkowicie wykluczyć potencjalnego wchłaniania i kumulacji sewelameru podczas długotrwałego leczenia (patrz punkt 5.2) Nadczynność przytarczyc Monoterapia produktem leczniczym Renagel nie jest wskazana w leczeniu nadczynności przytarczyc. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc produkt leczniczy Renagel należy stosować z uwzględnieniem kompleksowego podejścia terapeutycznego. Leczenie to może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksywitaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu obniżenia stężenia całkowitej cząsteczki parathormonu (intact-PTH).
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Stężenie chlorków w surowicy Stężenie chlorków w surowicy może zwiększyć się podczas leczenia produktem leczniczym Renagel, ponieważ jony chlorkowe mogą być wymieniane na fosfor w świetle jelita. Chociaż w badaniach klinicznych nie obserwowano istotnego klinicznie wzrostu stężenia chlorków w surowicy, to należy monitorować ich stężenie, tak jak się to robi w rutynowej obserwacji pacjentów dializowanych. 1 g produktu leczniczego Renagel zawiera około 180 mg (5,1 mEq) chlorków. Choroby zapalne żołądka i jelit Zgłaszano przypadki występowania ciężkich stanów zapalnych zlokalizowanych w różnych częściach przewodu pokarmowego (w tym ciężkich powikłań, takich jak krwotok, perforacja, owrzodzenie, martwica, zapalenie jelita grubego i guz okrężnicy/jelita ślepego) związanych z obecnością kryształów sewelameru (patrz punkt 4.8). Zaburzenia zapalne mogą ustąpić po odstawieniu sewelameru.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy ponownie rozważyć decyzję o leczeniu chlorowodorkiem sewelameru u pacjentów, u których wystąpiły ciężkie objawy ze strony przewodu pokarmowego.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Interakcje
    4.5. Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji Dializa U pacjentów dializowanych nie prowadzono badań interakcji. Cyprofloksacyna W badaniach interakcji prowadzonych u zdrowych ochotników sewelameru chlorowodorek zmniejszał w badaniach pojedynczej dawki biodostępność cyprofloksacyny o ok. 50%, gdy była podawana razem z produktem leczniczym Renagel. W związku z tym produktu leczniczego Renagel nie należy podawać jednocześnie z cyprofloksacyną. Leki przeciwarytmiczne i przeciwpadaczkowe Pacjenci stosujący przeciwarytmiczne produkty lecznicze w leczeniu arytmii lub przeciwpadaczkowe produkty lecznicze w celu kontrolowania napadów padaczkowych byli wyłączeni z udziału w badaniach klinicznych. Należy zachować ostrożność w przypadku przepisywania sewelameru chlorowodorku pacjentom stosującym te leki. Lewotyroksyna Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu obserwowano bardzo rzadkie przypadki zwiększenia stężenia hormonu tyreotropowego (ang.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Interakcje
    Thyroid-stimulating hormone ,TSH) u pacjentów otrzymujących jednocześnie sewelameru chlorowodorek i lewotyroksynę. W związku z tym zaleca się ściślejsze monitorowanie stężeń TSH u pacjentów otrzymujących te dwa produkty lecznicze. Cyklosporyna, mykofenolan mofetylu i takrolimus u pacjentów po przeszczepie Zmniejszone stężenia cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i takrolimusu u pacjentów po przeszczepie, którym jednocześnie podawano sewelameru chlorowodorek, odnotowano bez jakichkolwiek konsekwencji klinicznych (np. odrzucenie przeszczepu). Nie można wykluczyć jednak ryzyka interakcji, dlatego należy rozważyć ściślejsze monitorowanie stężeń cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i takrolimusu we krwi podczas równoczesnego stosowania i po odstawieniu tych leków. Digoksyna, warfaryna, enalapryl, metoprolol W badaniach interakcji z udziałem zdrowych ochotników produkt leczniczy Renagel nie wywierał żadnego działania na biodostępność digoksyny, warfaryny, enalaprylu i metoprololu.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Interakcje
    Inhibitory pompy protonowej Po wprowadzeniu leku do obrotu opisywano bardzo rzadkie przypadki zwiększenia stężenia fosforanów u pacjentów przyjmujących inhibitory pompy protonowej jednocześnie z chlorowodorkiem sewelameru. Biodostępność Produkt leczniczy Renagel nie jest wchłaniany przez organizm i może wpływać na biodostępność innych leków. Jakikolwiek lek, którego zmniejszenie biodostępności mogłoby mieć znaczący wpływ kliniczny na bezpieczeństwo stosowania lub skuteczność, należy podawać co najmniej na jedną godzinę przed lub trzy godziny po podaniu produktu leczniczego Renagel lub lekarz powinien rozważyć monitorowanie stężenia leku we krwi.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania sewelameru chlorowodorku u kobiet w ciąży. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono, aby sewelamer powodował działania toksyczne u zarodka-płodu. Produkt leczniczy Renagel powinien być stosowany u kobiet w ciąży tylko w razie wyraźnej potrzeby i po starannym rozważeniu korzyści i ryzyka dla matki i płodu (patrz punkt 5.3). Karmienie piersią Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania sewelameru chlorowodorku u kobiet karmiących. Produkt leczniczy Renagel powinien być stosowany u kobiet karmiących tylko w razie wyraźnej potrzeby i po starannym rozważeniu korzyści i ryzyka tak dla matki, jak i niemowlęcia (patrz punkt 5.3). Płodność Nie ma danych na temat wpływu sewelameru na płodność u ludzi. Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały, że sewelamer nie powodował zaburzenia płodności samców i samic szczura w przypadku ekspozycji na odpowiednik stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych podwójnej maksymalnej dawki 13 g/dobę , w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu Sewelamer nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Działania niepożądane
    4.8. Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej występujące (  5% pacjentów) działania niepożądane dotyczyły zaburzeń żołądkowo- jelitowych wg klasyfikacji układów i narządów. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Przeprowadzono badania kliniczne, w których wzięło udział 244 hemodializowanych pacjentów leczonych przez okres do 54 tygodni i 97 pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej leczonych przez 12 tygodni. Działania niepożądane w tych badaniach klinicznych (299 pacjentów) i w niekontrolowanych badaniach klinicznych (384 pacjentów), a także działania niepożądane zgłaszane spontanicznie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zostały wymienione w poniższej tabeli według częstości występowania. Częstość występowania sklasyfikowano jako objawy występujące bardzo często (> 1/10), często ( > 1/100 do < 1/10), niezbyt często ( > 1/1 000 do < 1/100), rzadko ( > 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów MedDRABardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoBardzo rzadkoCzęstośćnieznana
    Zaburzenia układuimmunologicznegoreakcje nadwrażliwości*
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiakwasica, zwiększone stężenie chlorkóww surowicy
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Działania niepożądane
    Zaburzeniażołądka i jelitnudności, wymiotybiegunka, niestrawność, wzdęcia, bóle nadbrzusza, zaparciaból brzucha, niedrożność jelit, niedrożność lub podniedrożność jelit, zapalenie uchyłka, perforacja jelita1, krwotok z przewodu pokarmowego*1, owrzodzenie jelita*1, martwica przewodu pokarmowego*1, zapalenie jelita grubego*1,guz jelita*1
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejświąd, wysypka,
    Badaniazłogi kryształów w jelicie*1
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Działania niepożądane
    * działania niepożądane zgłaszane w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu 1. Ostrzeżenie o zaburzeniach zapalnych przewodu pokarmowego, patrz punkt 4.4 Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Przedawkowanie
    4.9. Przedawkowanie Produkt leczniczy Renagel podawano zdrowym ochotnikom w dawkach do 14 g, co odpowiada dawce 35 tabletek 400 mg na dobę, przez 8 dni. Nie obserwowano żadnych działań niepożądanych.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1. Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna : Leki stosowane w leczeniu hiperfosfatemii, kod ATC: V03AE02. Produkt leczniczy Renagel zawiera sewelamer, niewchłanialny polimer poli(chlorowodorku allilaminy) wiążący fosforan, niezawierający metalu i wapnia. Polimer ten zawiera liczne aminy oddzielone jednym atomem węgla od rdzenia polimeru. Aminy te ulegają częściowej protonizacji w jelicie i wchodzą w interakcję z cząsteczkami fosforanów przez wytwarzanie wiązań jonowych i wodorowych. Poprzez wiązanie fosforanów w przewodzie pokarmowym sewelamer obniża stężenie fosforanów w surowicy. W badaniach klinicznych wykazano skuteczność sewelameru w obniżaniu stężenia fosforanów w surowicy u pacjentów poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej. Sewelamer zmniejsza częstość występowania hiperkalcemii u pacjentów przyjmujących go w porównaniu z pacjentami stosującymi tylko leki zawierające wapń wiążące fosforany, prawdopodobnie dlatego, że sam produkt nie zawiera wapnia.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Udowodniono, że wpływ na stężenie fosforanów i wapnia utrzymywał się przez cały czas trwania badania i przez następny rok. W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano, że sewelamer wiąże kwasy żółciowe in vitro oraz in vivo . Wiązanie kwasów żółciowych przez żywice jonowymienne jest powszechnie uznaną metodą obniżania stężenia cholesterolu we krwi. W badaniach klinicznych średnie stężenie cholesterolu całkowitego i frakcji LDL obniżyło się o 15-31%. Obserwowano to po 2 tygodniach leczenia oraz podczas leczenia długoterminowego. Stężenia triglicerydów, HDL-cholesterolu i albumin nie zmieniły się. W badaniach klinicznych u pacjentów hemodializowanych sewelamer stosowany w monoterapii nie wywierał stałego i klinicznie istotnego wpływu na stężenie całkowitej cząsteczki parathormonu (intact parathyroid hormone - iPTH) w surowicy.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W 12 tygodniowym badaniu z udziałem pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej obserwowano jednak podobne zmniejszenie stężenia iPTH jak u pacjentów otrzymujących octan wapnia. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc produkt leczniczy Renagel należy stosować z uwzględnieniem kompleksowego podejścia terapeutycznego. Leczenie to może obejmować uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksywitaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu obniżenia stężenia iPTH. W badaniu klinicznym prowadzonym przez rok produkt leczniczy Renagel nie wywierał żadnego niekorzystnego wpływu na obrót kostny ani mineralizację kości w porównaniu z węglanem wapnia.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2. Właściwości farmakokinetyczne W badaniu farmakokinetyki po podaniu jednorazowym przeprowadzonym u zdrowych ochotników nie stwierdzono wchłaniania produktu leczniczego Renagel z przewodu pokarmowego. Nie prowadzono badań farmakokinetycznych u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkt 4.4.). 5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach przedklinicznych na szczurach i psach produkt leczniczy Renagel w dawce 10 razy większej od maksymalnych dawek stosowanych u ludzi zmniejszał wchłanianie rozpuszczalnych w tłuszczach witamin D, E i K oraz kwasu foliowego. W badaniach na szczurach, którym podawano sewelamer w dawkach 15-30 razy większych od dawki stosowanej u ludzi, stwierdzono zwiększenie stężenia miedzi w surowicy. Nie potwierdzono tego w badaniu na psach ani w badaniach klinicznych. Obecnie nie są dostępne żadne oficjalne dane dotyczące działania rakotwórczego. Jednakże badania in vitro oraz in vivo wykazały, że produkt leczniczy Renagel nie działa genotoksycznie.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Lek nie wchłania się również z przewodu pokarmowego. W badaniach dotyczących rozrodczości nie stwierdzono, aby sewelamer powodował śmierć zarodków, miał działanie toksyczne na płód lub teratogenne w testowanych dawkach (do 1 g/kg mc./dobę u królików i do 4,5 g/kg mc./dobę u szczurów). Zmniejszone kostnienie w niektórych miejscach układu kostnego zaobserwowano u płodów samic szczura, otrzymujących sewelamer w dawkach 8-20 razy większych od maksymalnej dawki stosowanej u ludzi i wynoszącej 200 mg/kg mc. Działanie to może być wynikiem obniżenia stężeń witamin D i (lub) K podczas stosowania tak dużych dawek leku.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach przedklinicznych na szczurach i psach produkt leczniczy Renagel w dawce 10 razy większej od maksymalnych dawek stosowanych u ludzi zmniejszał wchłanianie rozpuszczalnych w tłuszczach witamin D, E i K oraz kwasu foliowego. W badaniach na szczurach, którym podawano sewelamer w dawkach 15-30 razy większych od dawki stosowanej u ludzi, stwierdzono zwiększenie stężenia miedzi w surowicy. Nie potwierdzono tego w badaniu na psach ani w badaniach klinicznych. Obecnie nie są dostępne żadne oficjalne dane dotyczące działania rakotwórczego. Jednakże badania in vitro oraz in vivo wykazały, że produkt leczniczy Renagel nie działa genotoksycznie. Lek nie wchłania się również z przewodu pokarmowego. W badaniach dotyczących rozrodczości nie stwierdzono, aby sewelamer powodował śmierć zarodków, miał działanie toksyczne na płód lub teratogenne w testowanych dawkach (do 1 g/kg mc./dobę u królików i do 4,5 g/kg mc./dobę u szczurów).
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Zmniejszone kostnienie w niektórych miejscach układu kostnego zaobserwowano u płodów samic szczura, otrzymujących sewelamer w dawkach 8-20 razy większych od maksymalnej dawki stosowanej u ludzi i wynoszącej 200 mg/kg mc. Działanie to może być wynikiem obniżenia stężeń witamin D i (lub) K podczas stosowania tak dużych dawek leku.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki : Krzemionka koloidalna bezwodna Kwas stearynowy Skład otoczki: Hypromeloza (E464) Monoglicerydy diacetylowane Tusz drukarski : Żelaza tlenek czarny (E172) Glikol propylenowy Hypromeloza (E464) 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3. Okres ważności 2 lata. 6.4. Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25 ° C. Butelka powinna być szczelnie zamknięta w celu ochrony przed wilgocią. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Butelki HDPE z nakrętką polipropylenową zabezpieczającą przed odkręcaniem przez dzieci i wewnętrzną uszczelką foliową. Wielkości opakowań: 1 butelka zawierająca 360 tabletek Opakowania zbiorcze zawierające 720 tabletek powlekanych (2 butelki zawierające po 360 tabletek) Opakowania zbiorcze zawierające 1080 tabletek powlekanych (3 butelki zawierające po 360 tabletek) Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 400 mg
    Dane farmaceutyczne
    Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Renagel 800 mg tabletki powlekane. 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera 800 mg sewelameru chlorowodorku. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana (tabletka) Biaława, owalna i powlekana tabletka z wytłoczonym napisem „RG800” po jednej stronie.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1. Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Renagel jest wskazany w hiperfosfatemii u dorosłych pacjentów poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej. Produkt leczniczy Renagel należy stosować z uwzględnieniem kompleksowego podejścia terapeutycznego, które może obejmować uzupełnianie wapnia, 1,25- dihydroksywitaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu zapobieżenia rozwojowi nerkopochodnych chorób kości.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Dawkowanie
    4.2. Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawka początkowa Zalecana dawka początkowa sewelameru chlorowodorku wynosi 2,4 g lub 4,8 g na dobę zależnie od potrzeb klinicznych i stężenia fosforanów w surowicy. Produkt leczniczy Renagel należy stosować trzy razy na dobę wraz z posiłkami.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Dawkowanie
    Stężenie fosforanów w surowicy u pacjentów nieotrzymujących produktów leczniczych wiążących fosforanyŁączna dobowa dawka produktu leczniczegoRenagel stosowana wraz z 3 posiłkami na dobę
    1,76 - 2,42 mmol/l (5,5 - 7,5 mg/dl)1 tabletka 3 razy na dobę
    > 2,42 mmol/l (7,5 mg/dl)2 tabletki 3 razy na dobę
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Dawkowanie
    W przypadku pacjentów leczonych wcześniej preparatami wiążącymi fosforany produkt leczniczy Renagel należy podawać w równoważnych dawkach w mg/kg mc w stosunku do preparatu wiążącego fosforany i prowadzić monitorowanie stężenia fosforanów w surowicy w celu zapewnienia optymalnych dawek dobowych . Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca Należy monitorować stężenie fosforanów w surowicy. W celu obniżenia stężenia fosforanów w surowicy do 1,76 mmol/l (5,5 mg/dl) lub poniżej, podawanie sewelameru chlorowodorku należy rozpocząć od dawki 0,8 g, trzy razy na dobę (łącznie 2,4 g na dobę). Stężenie fosforanów w surowicy należy oznaczać co dwa do trzech tygodni, aż do czasu osiągnięcia stabilnego poziomu, a kolejne oznaczenia należy wykonywać regularnie. Zakres dawek może wynosić od 1 do 5 tabletek 800 mg podczas posiłku. Przeciętna dawka dobowa stosowana podczas jednorocznego badania wynosiła 7 gramów sewelameru.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Dawkowanie
    Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności tego produktu leczniczego u pacjentów poniżej 18 lat. Zaburzenie czynności nerek Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania tego produktu u pacjentów przed dializą. Sposób podawania Podanie doustne. Pacjenci powinni przyjmować produkt leczniczy Renagel podczas posiłków i przestrzegać zaleconej diety. Tabletki należy połykać w całości. Tabletek nie należy kruszyć, rozgryzać ani dzielić na części przed zastosowaniem.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Przeciwwskazania
    4.3. Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na sewelamer lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1  Hipofosfatemia  Niedrożność jelit.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Renagel u pacjentów z: - zaburzenia połykania - czynnymi zmianami zapalnymi jelit, - zaburzeniami motoryki przewodu pokarmowego w tym nieleczoną lub ciężką gastroparezą, uchyłkowością, zatrzymaniem treści żołądkowej i nieprawidłową lub nieregularną perystaltyką jelit - u pacjentów po poważnej operacji chirurgicznej przewodu pokarmowego w wywiadzie. W związku z tym należy ostrożnie stosować produkt leczniczy Renagel u pacjentów z tymi zaburzeniami. Zablokowanie jelit i niedrożność lub podniedrożność W bardzo rzadkich przypadkach u pacjentów podczas leczenia sewelameru chlorowodorkiem stwierdzano niedrożność jelit lub podniedrożność jelit. Objawem początkowym może być zaparcie. Pacjentów leczonych sewelameru chlorowodorkiem, u których wystąpiło zaparcie, należy dokładnie kontrolować.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku pacjentów, u których wystąpiło silne zaparcie lub inne ciężkie objawy żołądkowo-jelitowe, należy powtórnie przeanalizować celowość dalszego leczenia produktem leczniczym Renagel. Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach Zależnie od podaży w diecie i stadium schyłkowej niewydolności nerek u pacjentów dializowanych mogą wystąpić małe stężenia witaminy A, D, E i K. Nie można wykluczyć możliwości wiązania przez produkt leczniczy Renagel rozpuszczalnych w tłuszczach witamin zawartych w spożywanych pokarmach. W związku z tym u pacjentów nie przyjmujących tych witamin należy rozważyć monitorowanie stężenia witaminy A, D i E i ocenę stężenia witaminy K za pomocą pomiaru czasu tromboplastyny, a w razie konieczności należy uzupełnić dietę o te witaminy. U pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej zaleca się dodatkowe monitorowanie stężenia witamin i kwasu foliowego, ponieważ stężenia witaminy A, D, E i K nie były badane podczas badania klinicznego u takich pacjentów.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Niedobór folianów Ze względu na niewystarczającą ilość dostępnych danych nie można wykluczyć niedoboru folianów podczas długotrwałego leczenia produktem leczniczym Renagel. Hipokalcemia lub hiperkalcemia U pacjentów z niewydolnością nerek może rozwinąć się hipokalcemia lub hiperkalcemia. Produkt leczniczy Renagel nie zawiera wapnia. Tak jak w przypadku normalnych badaniach kontrolnych pacjentów dializowanych należy oznaczać stężenia wapnia w surowicy. W przypadku hipokalcemii jako uzupełnienie należy podawać wapń pierwiastkowy. Kwasica metaboliczna U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek istnieje predyspozycja do wystąpienia kwasicy metabolicznej. Po przejściu pacjenta z leczenia innymi preparatami wiążącymi fosforany na sewelamer w kilku badaniach, w których obserwowano niższe stężenia wodorowęglanu w grupie pacjentów leczonych sewelamerem w porównaniu do pacjentów leczonych preparatami wiążącymi fosforany opartymi na związkach wapnia, zgłaszano zaostrzenie kwasicy.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W związku z tym zaleca się ściślejsze monitorowanie stężeń wodorowęglanu w surowicy. Zapalenie otrzewnej Pacjentom poddawanym dializom zagraża określone ryzyko zakażeń związanych z techniką dializowania. Zapalenie otrzewnej jest znanym powikłaniem u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej (PD) i podczas badania klinicznego oceniającego produkt leczniczy Renagel obserwowano kilka przypadków zapalenia otrzewnej. Należy ściśle monitorować pacjentów leczonych dializą otrzewnową (PD) w celu zapewnienia stosowania niezawodnej techniki aseptycznej wraz z szybkim rozpoznaniem i leczeniem objawów przedmiotowych i podmiotowych związanych z zapaleniem otrzewnej. Trudności w połykaniu i zadławienia Rzadko zgłaszano trudności w połykaniu tabletek produktu leczniczego Renagel. Wiele z tych przypadków dotyczyło pacjentów z chorobami współistniejącymi, w tym z zaburzeniami połykania lub zaburzeniami czynności przełyku.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Renagel u pacjentów z trudnościami w połykaniu. Niedoczynność tarczycy Zaleca się ściślejsze monitorowanie pacjentów z niedoczynnością tarczycy, którzy otrzymują sewelameru chlorowodorek i lewotyroksynę w skojarzeniu (patrz punkt 4.5). Długotrwałe leczenie Ponieważ brak dostępnych danych dotyczących stosowania sewelameru przez ponad jeden rok, nie można całkowicie wykluczyć potencjalnego wchłaniania i kumulacji sewelameru podczas długotrwałego leczenia (patrz punkt 5.2). Nadczynność przytarczyc Monoterapia produktem leczniczym Renagel nie jest wskazana w leczeniu nadczynności przytarczyc. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc produkt leczniczy Renagel należy stosować z uwzględnieniem kompleksowego podejścia terapeutycznego. Leczenie to może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksywitaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu obniżenia stężenia całkowitej cząsteczki parathormonu (intact-PTH).
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Stężenie chlorków w surowicy Stężenie chlorków w surowicy może zwiększyć się podczas leczenia produktem leczniczym Renagel, ponieważ jony chlorkowe mogą być wymieniane na fosfor w świetle jelita. Chociaż w badaniach klinicznych nie obserwowano istotnego klinicznie wzrostu stężenia chlorków w surowicy, to należy monitorować ich stężenie, tak jak się to robi w rutynowej obserwacji pacjentów dializowanych. 1 g produktu leczniczego Renagel zawiera około 180 mg (5,1 mEq) chlorków. Choroby zapalne żołądka i jelit Zgłaszano przypadki występowania ciężkich stanów zapalnych zlokalizowanych w różnych częściach przewodu pokarmowego (w tym ciężkich powikłań, takich jak krwotok, perforacja, owrzodzenie, martwica, zapalenie jelita grubego, guz okrężnicy/jelita ślepego) związanych z obecnością kryształów sewelameru (patrz punkt 4.8). Zaburzenia zapalne mogą ustąpić po odstawieniu sewelameru .
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy ponownie rozważyć decyzję o leczeniu chlorowodorkiem sewelameru u pacjentów, u których wystąpiły ciężkie objawy ze strony przewodu pokarmowego.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Interakcje
    4.5. Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji Dializa U pacjentów dializowanych nie prowadzono badań interakcji. Cyprofloksacyna W badaniach interakcji prowadzonych u zdrowych ochotników produkt leczniczy Renagel zmniejszał biodostępność cyprofloksacyny o ok. 50%, gdy była podawana razem z produktem leczniczym Renagel. W związku z tym produktu leczniczego Renagel nie należy podawać jednocześnie z cyprofloksacyną. Leki przeciwarytmiczne i przeciwpadaczkowe Pacjenci stosujący przeciwarytmiczne produkty lecznicze w leczeniu arytmii i przeciwpadaczkowe produkty lecznicze w celu kontrolowania napadów padaczkowych byli wyłączeni z udziału w badaniach klinicznych. Należy zachować ostrożność w przypadku przepisywania sewelameru chlorowodorku pacjentom stosującym te leki. Lewotyroksyna Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu obserwowano bardzo rzadkie przypadki zwiększenia stężenia hormonu tyreotropowego (ang.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Interakcje
    Thyroid-stimulating hormone ,TSH) u pacjentów otrzymujących jednocześnie sewelameru chlorowodorek i lewotyroksynę. W związku z tym zaleca się ściślejsze monitorowanie stężeń TSH u pacjentów otrzymujących te dwa produkty lecznicze. Cyklosporyna, mykofenloan mofetylu i takrolimus u pacjentów po przeszczepie Zmniejszone stężenia cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i takrolimusu u pacjentów po przeszczepie, którym jednocześnie podawano sewelameru chlorowodorek, odnotowano bez jakichkolwiek konsekwencji klinicznych (np.odrzucenie przeszczepu). Nie można wykluczyć jednak ryzyka interakcji, dlatego należy rozważyć ściślejsze monitorowanie stężeń cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i takrolimusu we krwi podczas równoczesnego stosowania i po odstawieniu tych leków. Digoksyna, warfaryna, enalapryl, metoprolol W badaniach interakcji z udziałem zdrowych ochotników produkt leczniczy Renagel nie wywierał żadnego działania na biodostępność digoksyny, warfaryny, enalaprylu i metoprololu.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Interakcje
    Inhibitory pompy protonowej Po wprowadzeniu leku do obrotu opisywano bardzo rzadkie przypadki zwiększenia stężenia fosforanów u pacjentów przyjmujących inhibitory pompy protonowej jednocześnie z chlorowodorkiem sewelameru. Biodostępność Produkt leczniczy Renagel nie jest wchłaniany przez organizm i może wpływać na biodostępność innych leków. Jakikolwiek lek, którego zmniejszenie biodostępności mogłoby mieć znaczący wpływ kliniczny na bezpieczeństwo stosowania lub skuteczność, należy podawać co najmniej na jedną godzinę przed lub trzy godziny po podaniu produktu leczniczego Renagel lub lekarz powinien rozważyć monitorowanie stężenia leku we krwi.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania sewelameru chlorowodorku u kobiet w ciąży. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono, aby sewelamer powodował działania toksyczne u zarodka-płodu. Produktu leczniczy Renagel powinien być stosowany u kobiet w ciąży tylko w razie wyraźnej potrzeby i po starannym rozważeniu korzyści i ryzyka dla matki i płodu (patrz punkt 5.3). Karmienie piersią Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania sewelameru chlorowodoreku kobiet karmiących. Produkt leczniczy Renagel powinien być stosowany u kobiet karmiących tylko w razie wyraźnej potrzeby i po starannym rozważeniu korzyści i ryzyka tak dla matki, jak i niemowlęcia (patrz pkt 5.3.). Płodność Nie ma danych na temat wpływu sewelameru na płodność ludzi. Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały, że sewelamer nie powodował zaburzenia płodności samców i samic szczura w przypadku ekspozycji na odpowiednik stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych podwójnej maksymalnej dawki 13 g/dobę, w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu Sewelamer nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Działania niepożądane
    4.8. Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej występujące (  5% pacjentów) działania niepożądane dotyczyły zaburzeń żołądkowo- jelitowych wg klasyfikacji układów i narządów. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Przeprowadzono badania kliniczne, w których wzięło udział 244 hemodializowanych pacjentów leczonych przez okres do 54 tygodni i 97 pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej leczonych przez 12 tygodni. Działania niepożądane w tych badaniach klinicznych (299 pacjentów) i w niekontrolowanych badaniach klinicznych (384 pacjentów), a także działania niepożądane zgłaszane spontanicznie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zostały wymienione w poniższej tabeli według częstości występowania. Częstość występowania sklasyfikowano jako objawy występujące bardzo często ( > 1/10), często ( > 1/100 do < 1/10), niezbyt często ( > 1/1 000 do < 1/100), rzadko ( > 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów MedDRABardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoBardzo rzadkoCzęstośćnieznana
    Zaburzenia układuimmunologicznegoreakcje nadwrażliwości*
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiakwasica, zwiększone stężenie chlorkóww surowicy
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Działania niepożądane
    Zaburzeniażołądka i jelitnudności, wymiotybiegunka, niestrawność, wzdęcia, bóle nadbrzusza, zaparciaból brzucha, niedrożność jelit, niedrożność lub podniedrożność jelit, zapalenie uchyłka, perforacja jelita1, krwotok z przewodu pokarmowego*1, owrzodzenie jelita*1, martwica przewodu pokarmowego*1, zapalenie jelita grubego*1,guz jelita*1
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejświąd, wysypka,
    Badaniazłogi kryształów w jelicie*1
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Działania niepożądane
    * działania niepożądane zgłaszane w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu 1. Ostrzeżenie o zaburzeniach zapalnych przewodu pokarmowego, patrz punkt 4.4 Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Przedawkowanie
    4.9. Przedawkowanie Produkt leczniczy Renagel podawano zdrowym ochotnikom w dawkach do 14 g, co odpowiada 17 tabletkom 800 mg na dobę, przez 8 dni. Nie obserwowano żadnych działań niepożądanych.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1. Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki stosowane w leczeniu hiperkaliemii i hiperfosfatemii, kod ATC: V03AE02 Produkt leczniczy Renagel zawiera sewelamer, niewchłanialny polimer poli(chlorowodorku allilaminy) wiążący fosforan, nie zawierający metalu i wapnia. Polimer ten zawiera liczne aminy oddzielone jednym atomem węgla od rdzenia polimeru. Aminy te ulegają częściowej protonizacji w jelicie i wchodzą w interakcję z cząsteczkami fosforanów przez wytwarzanie wiązań jonowych i wodorowych. Poprzez wiązanie fosforanów w przewodzie pokarmowym sewelamer obniża stężenie fosforanów w surowicy. W badaniach klinicznych wykazano skuteczność sewelameru w obniżaniu stężenia fosforanów w surowicy u pacjentów poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej. Sewelamer zmniejsza częstość występowania hiperkalcemii u pacjentów przyjmujących go w porównaniu z pacjentami stosującymi tylko leki zawierające wapń wiążące fosforany, prawdopodobnie dlatego, że sam produkt nie zawiera wapnia.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Udowodniono, że wpływ na stężenie fosforanów i wapnia utrzymywał się przez cały czas trwania badania i przez następny rok. W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano, że sewelamer wiąże kwasy żółciowe in vitro oraz in vivo . Wiązanie kwasów żółciowych przez żywice jonowymienne jest powszechnie uznaną metodą obniżania stężenia cholesterolu we krwi. W badaniach klinicznych średnie stężenie cholesterolu całkowitego i frakcji LDL obniżyło się o 15-31%. Obserwowano to po 2 tygodniach leczenia oraz podczas leczenia długoterminowego. Stężenia triglicerydów, HDL-cholesterolu i albumin nie zmieniły się. W badaniach klinicznych u pacjentów hemodializowanych sewelamer stosowany w monoterapii nie wywierał stałego i klinicznie istotnego wpływu na stężenie całkowitej cząsteczki parathormonu (intact parathyroid hormone - iPTH) w surowicy.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W 12 tygodniowym badaniu z udziałem pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej obserwowano jednak podobne zmniejszenie stężenia iPTH jak u pacjentów otrzymujących octan wapnia. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc produkt leczniczy Renagel należy stosować z uwzględnieniem kompleksowego podejścia terapeutycznego. Leczenie to może obejmować uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksywitaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu obniżenia stężenia iPTH. W badaniu klinicznym prowadzonym przez rok produkt leczniczy Renagel nie wywierał żadnego niekorzystnego wpływu na obrót kostny ani mineralizację kości w porównaniu z węglanem wapnia.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2. Właściwości farmakokinetyczne W badaniu farmakokinetyki po podaniu jednorazowym przeprowadzonym u zdrowych ochotników nie stwierdzono wchłaniania produktu leczniczego Renagel z przewodu pokarmowego. Nie prowadzono badań farmakokinetycznych u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkt 4.4.). 5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach przedklinicznych na szczurach i psach produkt leczniczy Renagel w dawce 10 razy większej od maksymalnych dawek stosowanych u ludzi zmniejszał wchłanianie rozpuszczalnych w tłuszczach witamin D, E i K oraz kwasu foliowego. W badaniach na szczurach, którym podawano sewelamer w dawkach 15-30 razy większych od dawki stosowanej u ludzi stwierdzono zwiększenie stężenia miedzi w surowicy. Nie potwierdzono tego w badaniu na psach ani w badaniach klinicznych. Obecnie nie są dostępne żadne oficjalne dane dotyczące działania rakotwórczego. Jednakże badania in vitro oraz in vivo wykazały, że produkt leczniczy Renagel nie działa genotoksycznie.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Lek nie wchłania się również z przewodu pokarmowego. W badaniach dotyczących rozrodczości nie stwierdzono, aby sewelamer powodował śmierć zarodków, miał działanie toksyczne na płód lub teratogenne w testowanych dawkach (do 1 g/kg mc./dobę u królików i do 4,5 g/kg mc./dobę u szczurów). Zmniejszone kostnienie w niektórych miejscach układu kostnego zaobserwowano u płodów samic szczura, otrzymujących sewelamer w dawkach 8-20 razy większych od maksymalnej dawki stosowanej u ludzi i wynoszącej 200 mg/kg mc. Działanie to może być wynikiem obniżenia stężeń witamin D i (lub) K podczas stosowania tak dużych dawek leku.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach przedklinicznych na szczurach i psach produkt leczniczy Renagel w dawce 10 razy większej od maksymalnych dawek stosowanych u ludzi zmniejszał wchłanianie rozpuszczalnych w tłuszczach witamin D, E i K oraz kwasu foliowego. W badaniach na szczurach, którym podawano sewelamer w dawkach 15-30 razy większych od dawki stosowanej u ludzi stwierdzono zwiększenie stężenia miedzi w surowicy. Nie potwierdzono tego w badaniu na psach ani w badaniach klinicznych. Obecnie nie są dostępne żadne oficjalne dane dotyczące działania rakotwórczego. Jednakże badania in vitro oraz in vivo wykazały, że produkt leczniczy Renagel nie działa genotoksycznie. Lek nie wchłania się również z przewodu pokarmowego. W badaniach dotyczących rozrodczości nie stwierdzono, aby sewelamer powodował śmierć zarodków, miał działanie toksyczne na płód lub teratogenne w testowanych dawkach (do 1 g/kg mc./dobę u królików i do 4,5 g/kg mc./dobę u szczurów).
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Zmniejszone kostnienie w niektórych miejscach układu kostnego zaobserwowano u płodów samic szczura, otrzymujących sewelamer w dawkach 8-20 razy większych od maksymalnej dawki stosowanej u ludzi i wynoszącej 200 mg/kg mc. Działanie to może być wynikiem obniżenia stężeń witamin D i (lub) K podczas stosowania tak dużych dawek leku.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki: Krzemionka koloidalna bezwodna Kwas stearynowy Skład otoczki: Hypromeloza (E464) Monoglicerydy diacetylowane 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3. Okres ważności 3 lata. 6.4. Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25 ° C. Butelka powinna być szczelnie zamknięta w celu ochrony przed wilgocią. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Butelki HDPE z nakrętką polipropylenową zabezpieczającą przed odkręcaniem przez dzieci i wewnętrzną uszczelką foliową Wielkości opakowań: 1 butelka zawierająca 100 tabletek powlekanych 1 butelka zawierająca 180 tabletek powlekanych Opakowanie zbiorcze zawierające 180 tabletek (6 butelek zawierających po 30 tabletek) Opakowanie zbiorcze zawierające 360 tabletek powlekanych (2 butelki zawierające po 180 tabletek) Opakowania zbiorcze zawierające 540 tabletek powlekanych (3 butelki zawierające po 180 tabletek) Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
  • CHPL leku Renagel, tabletki powlekane, 800 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Sevelamer carbonate Winthrop 800 mg tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna tabletka zawiera 800 mg sewelameru węglanu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana (tabletka). Biała lub prawie biała owalna tabletka z wytłoczonym napisem „RV800” po jednej stronie.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop jest wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dorosłych pacjentów poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej. Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop jest również wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (ang Chronic Kidney Disease , CKD) niepoddawanych dializie, ze stężeniem fosforanów w surowicy > 1,78 mmol/l. Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy- witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu opanowania rozwoju osteodystrofii nerkowej.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawka początkowa Zalecana dawka początkowa węglanu sewelameru wynosi 2,4 g lub 4,8 g na dobę, w zależności od potrzeb klinicznych i stężenia fosforanów w surowicy. Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop należy stosować trzy razy na dobę podczas posiłku.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Dawkowanie
    Stężenie fosforanów w surowicy pacjentówŁączna dobowa dawka węglanu sewelameru stosowana wraz z 3 posiłkami na dobę
    1,78–2,42 mmol/l (5,5–7,5 mg/dl)2,4 g*
    > 2,42 mmol/l (> 7,5 mg/dl)4,8 g*
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Dawkowanie
    *Plus dalsze dostosowanie dawki, patrz punkt „Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca” W przypadku pacjentów leczonych wcześniej produktami wiążącymi fosforany (chlorowodorek sewelameru lub preparat wapniowy) produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop należy podawać w równoważnych dawkach (gram za gram) i monitorować stężenia fosforanów w surowicy w celu zapewnienia optymalnych dawek dobowych. Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca Należy monitorować stężenie fosforanów w surowicy i indywidualnie dostosować dawkę węglanu sewelameru zwiększając ją o 0,8 g trzy razy na dobę (2,4 g/dobę) co 2 – 4 tygodnie aż do uzyskania możliwego do zaakceptowania stężenia fosforanów w surowicy oraz kontynuować dalsze regularne monitorowanie. Pacjenci stosujący produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop powinni przestrzegać wskazanych zaleceń dietetycznych.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Dawkowanie
    W praktyce klinicznej leczenie jest kontynuowane zależnie od potrzeby obniżania stężenia fosforanów w surowicy i przewiduje się, że dawka dobowa będzie wynosić średnio około 6 g na dobę. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Sevelamer carbonate Winthrop u dzieci w wieku poniżej 6 lat lub u dzieci, których powierzchnia ciała ( ang. Body Surface Area, BSA ) wynosi poniżej 0,75 m 2 . Brak dostępnych danych. Bezpieczeństwo i skuteczność produktu leczniczego Sevelamer carbonate Winthrop u dzieci powyżej 6 lat, których powierzchnia ciała (BSA) wynosi powyżej 0,75 m 2 zostały ustalone. Aktualne dostępne dane opisano w punkcie 5.1.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Dawkowanie
    Dzieciom lek powinien być podawany w zawiesinie doustnej, ponieważ tabletki nie są odpowiednie dla tej grupy pacjentów. Sposób podawania Podanie doustne. Tabletki należy połykać w całości. Przed podaniem nie należy ich kruszyć, żuć ani dzielić na części. Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop należy przyjmować z jedzeniem. Produktu leczniczego Sevelamer carbonate Winthrop nie należy przyjmować na pusty żołądek.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1  Hipofosfatemia  Niedrożność jelit
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności węglanu sewelameru u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek nie poddawanych dializie, ze stężeniem fosforanów w surowicy < 1,78 mmol/l. W związku z tym, stosowanie produktu leczniczego w tej grupie pacjentów nie jest obecnie zalecane. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności węglanu sewelameru u pacjentów z następującymi zaburzeniami:  dysfagia  zaburzenia połykania  ciężkie zaburzenia motoryki żołądka i jelit w tym nieleczona lub ciężka gastropareza, zatrzymanie treści żołądkowej i nieprawidłowe lub nieregularne ruchy jelit  czynna choroba zapalna jelit  poważna operacja przewodu pokarmowego. Leczenie tych pacjentów produktem leczniczym Sevelamer carbonate Winthrop należy rozpocząć wyłącznie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. W przypadku rozpoczęcia terapii należy monitorować pacjentów cierpiących na te zaburzenia.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Leczenie węglanem sewelameru należy ponownie ocenić u pacjentów, u których wystąpią ciężkie zaparcia lub inne ciężkie objawy żołądkowo-jelitowe. Zablokowanie jelit i niedrożność/podniedrożność W bardzo rzadkich przypadkach podczas leczenia chlorowodorkiem sewelameru (w postaci kapsułek/tabletek), który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, u pacjentów obserwowano zablokowanie jelit i niedrożność/podniedrożność. Objawem poprzedzającym może być zaparcie. Pacjentów leczonych produktem leczniczym Sevelamer carbonate Winthrop, u których wystąpiło zaparcie, należy uważnie monitorować. W przypadku pacjentów, u których wystąpiło silne zaparcie lub inne ciężkie objawy żołądkowo-jelitowe, należy powtórnie przeanalizować celowość dalszego leczenia. Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach i niedobór kwasu foliowego U pacjentów z CKD (przewlekła choroba nerek) mogą wystąpić niskie stężenia rozpuszczalnych w tłuszczach witamin A, D, E i K, zależnie od ich podaży w diecie oraz od nasilenia choroby.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nie można wykluczyć możliwości wiązania przez węglan sewelameru witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i zawartych w spożywanych pokarmach. U pacjentów nie przyjmujących witaminowych suplementów diety i leczonych sewelamerem należy regularnie kontrolować stężenie witamin A, D, E i K w surowicy. W razie konieczności zaleca się stosowanie witaminowych suplementów diety. Zaleca się, aby pacjenci z CKD nie poddawani dializie, otrzymywali suplementy witaminy D (około 400 j.m. naturalnej witaminy D na dobę), które mogą stanowić część preparatu wielowitaminowego stosowanego niezależnie oprócz węglanu sewelameru. U pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej zaleca się dodatkowe monitorowanie stężenia witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i kwasu foliowego, ponieważ stężenia witaminy A, D, E i K nie były badane u takich pacjentów podczas badania klinicznego.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Ze względu na niewystarczającą ilość dostępnych danych nie można wykluczyć niedoboru folianów podczas długotrwałego leczenia węglanem sewelameru. U pacjentów, którzy nie przyjmują dodatkowego kwasu foliowego, ale przyjmują sewelamer, stężenie kwasu foliowego należy regularnie oceniać. Hipokalcemia/hiperkalcemia U pacjentów z CKD może wystąpić hipokalcemia lub hiperkalcemia. W związku z tym należy w regularnych odstępach czasu monitorować stężenie wapnia w surowicy i w razie potrzeby podawać preparaty wapnia. Kwasica metaboliczna U pacjentów z CKD istnieje predyspozycja do wystąpienia kwasicy metabolicznej. W związku z tym w ramach dobrej praktyki klinicznej zaleca się monitorowanie stężenia wodorowęglanów. Zapalenie otrzewnej U pacjentów dializowanych występuje określone ryzyko zakażeń związanych z techniką dializowania.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zapalenie otrzewnej jest znanym powikłaniem u pacjentów dializowanych otrzewnowo i w badaniu klinicznym chlorowodorku sewelameru obserwowano większą liczbę przypadków zapalenia otrzewnej w grupie otrzymującej sewelamer niż w grupie kontrolnej. Należy ściśle monitorować pacjentów dializowanych otrzewnowo w celu zapewnienia stosowania prawidłowej techniki aseptycznej wraz z szybkim rozpoznaniem i leczeniem objawów przedmiotowych i podmiotowych związanych z zapaleniem otrzewnej. Trudności w połykaniu i zadławienia Zgłaszano trudności w połykaniu tabletek produktu leczniczego Sevelamer carbonate Winthrop. Wiele z tych przypadków dotyczyło pacjentów z chorobami współistniejącymi, w tym z zaburzeniami połykania lub zaburzeniami czynności przełyku. U pacjentów ze współistniejącymi chorobami należy dokładnie monitorować właściwą zdolność połykania. Należy rozważyć stosowanie proszku węglanu sewelameru u pacjentów z trudnościami w połykaniu w wywiadzie.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Niedoczynność tarczycy Zaleca się ściślejsze monitorowanie pacjentów z niedoczynnością tarczycy, którzy otrzymują sewelamer i lewotyroksynę w skojarzeniu (patrz punkt 4.5). Nadczynność przytarczyc Węglan sewelameru nie jest wskazany w leczeniu nadczynności przytarczyc. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc węglan sewelameru należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu zmniejszenia stężenia natywnego hormonu przytarczyc (iPTH). Choroby zapalne żołądka i jelit Zgłaszano przypadki występowania ciężkich stanów zapalnych zlokalizowanych w różnych częściach przewodu pokarmowego (w tym ciężkich powikłań, takich jak krwawienie, perforacja, owrzodzenie, martwica, zapalenie jelita grubego i guz okrężnicy/jelita ślepego) związanych z obecnością kryształów sewelameru (patrz punkt 4.8). Zaburzenia zapalne mogą ustąpić po odstawieniu sewelameru .
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy ponownie rozważyć decyzję o leczeniu węglanem sewelameru u pacjentów, u których wystąpiły ciężkie objawy ze strony przewodu pokarmowego. Zawartość sodu Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Dializy Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji u pacjentów dializowanych. Cyprofloksacyna W badaniu interakcji pojedynczej dawki z udziałem zdrowych ochotników chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, zmniejszał biodostępność cyprofloksacyny o około 50%, gdy była ona podawana razem z chlorowodorkiem sewelameru. Węglanu sewelameru nie należy stosować jednocześnie z cyprofloksacyną. Cyklosporyna, mykofenolan mofetylu i takrolimus u pacjentów po przeszczepieniu U pacjentów po przeszczepieniu, którym jednocześnie podawano chlorowodorek sewelameru, obserwowano zmniejszone stężenie cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i takrolimusu bez jakichkolwiek konsekwencji klinicznych (np. bez odrzucania przeszczepu).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Interakcje
    Nie można wykluczyć ryzyka interakcji i w związku z tym należy rozważyć monitorowanie stężeń cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i tarkolimusu we krwi podczas równoczesnego stosowania i po odstawieniu tych produktów leczniczych. Lewotyroksyna Obserwowano bardzo rzadkie przypadki niedoczynności tarczycy u pacjentów, którym podawano jednocześnie chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, i lewotyroksynę. W związku z tym zaleca się ścisłe monitorowanie stężeń TSH u pacjentów otrzymujących węglan sewelameru i lewotyroksynę. Leki przeciwarytmiczne i przeciwpadaczkowe Pacjenci stosujący leki przeciwarytmiczne w leczeniu arytmii i leki przeciwpadaczkowe w leczeniu napadów padaczkowych byli wyłączeni z udziału w badaniach klinicznych. Dlatego nie można wykluczyć możliwego zmniejszenia wchłaniania.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Interakcje
    Przeciwarytmiczny produkt leczniczy należy przyjmować co najmniej godzinę przed lub trzy godziny po podaniu produktu leczniczego Sevelamer carbonate Winthrop i należy rozważyć monitorowanie jego stężenia we krwi. Inhibitory pompy protonowej Po wprowadzeniu leku do obrotu opisywano bardzo rzadkie przypadki zwiększenia stężenia fosforanów u pacjentów przyjmujących inhibitory pompy protonowej jednocześnie z węglanem sewelameru. Należy zachować ostrożność przepisując inhibitory pompy protonowej pacjentom, którzy jednocześnie są leczeni produktem leczniczym Sevelamer carbonate Winthrop. Należy monitorować stężenie fosforanów w surowicy i odpowiednio dostosować dawkę węglanu sewelameru. Biodostępność Węglan sewelameru nie jest związkiem wchłanianym przez organizm i może wpływać na biodostępność innych produktów leczniczych.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Interakcje
    Wszystkie produkty lecznicze, których zmniejszenie biodostępności mogłoby mieć znaczący wpływ kliniczny na bezpieczeństwo stosowania lub skuteczność, należy podawać co najmniej na jedną godzinę przed lub trzy godziny po podaniu węglanu sewelameru lub lekarz powinien rozważyć monitorowanie stężenia tych produktów leczniczych we krwi. Digoksyna, warfaryna, enalapryl, metoprolol W badaniach interakcji z udziałem zdrowych ochotników chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, nie wpływał na biodostępność digoksyny, warfaryny, enalaprylu i metoprololu
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania sewelameru u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały pewien toksyczny wpływ na reprodukcję w przypadku stosowania dużych dawek sewelameru u szczurów (patrz punkt 5.3). Ponadto wykazano, że sewelamer zmniejsza wchłanianie niektórych witamin, w tym kwasu foliowego (patrz punkty 4.4 i 5.3). Potencjalne ryzyko dla człowieka nie jest znane. Węglan sewelameru może być stosowany u kobiet w okresie ciąży tylko w razie wyraźnej konieczności i po starannym rozważeniu korzyści i ryzyka dla matki i płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy sewelamer i (lub) jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Brak wchłanialności sewelameru wskazuje, że przenikanie sewelameru do mleka ludzkiego jest mało prawdopodobne.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Należy podjąć decyzję o kontynuacji/przerwaniu karmienia piersią lub kontynuacji/przerwaniu leczenia węglanem sewelameru, biorąc pod uwagę korzyść dla dziecka wynikającą z karmienia piersią oraz korzyść dla matki wynikającą z leczenia węglanem sewelameru. Płodność Brak danych dotyczących wpływu sewelameru na płodność ludzi. Badania na zwierzętach wykazały, że sewelamer nie zaburzał płodności samców i samic szczura w przypadku ekspozycji na odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki 13 g/dobę stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych, wyliczony w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała (BSA).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Sewelamer nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Do najczęściej występujących (≥ 5% pacjentów) działań niepożądanych należały zaburzenia żołądka i jelit: nudności (bardzo często), wymioty (bardzo często), bóle w nadbrzuszu (bardzo często), zaparcia (bardzo często), biegunka (często), niestrawność (często) i wzdęcia (często). Zaparcie jest bardzo częstym działaniem niepożądanym. Może to być wczesny objaw poważnych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Najpoważniejsze działania niepożądane to nadwrażliwość (bardzo rzadko), niedrożność jelit (częstość nieznana), niedrożność jelit/podniedrożność (częstość nieznana), perforacja jelit (częstość nieznana), poważne zapalne zaburzenia żołądkowo-jelitowe związane z obecnością kryształów sewelameru (częstość nieznana). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Bezpieczeństwo stosowania sewelameru (zarówno w postaci węglanu jak i chlorowodorku) badano w wielu próbach klinicznych obejmujących łącznie 969 pacjentów hemodializowanych, których leczenie trwało od 4 do 50 tygodni (724 pacjentów leczonych chlorowodorkiem sewelameru i 245 leczonych węglanem sewelameru), 97 pacjentów dializowanych otrzewnowo, których leczenie trwało 12 tygodni (wszyscy leczeni chlorowodorkiem sewelameru), i 128 pacjentów z CKD nie poddawanych dializie, których leczenie trwało od 8 do 12 tygodni (79 pacjentów leczonych chlorowodorkiem sewelameru i 49 leczonych węglanem sewelameru).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane, które wystąpiły podczas badań klinicznych oraz działania niepożądane zgłaszane spontanicznie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu podano w poniższej tabeli grupując je według częstości występowania. Częstość działań niepożądanych określono jako: bardzo często ( > 1/10); często ( > 1/100 do < 1/10); niezbyt często ( > 1/1 000 do < 1/100), rzadko ( > 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów MedDRABardzo częstoCzęstoBardzo rzadkoCzęstość nieznana
    Zaburzenia układu immunologicznegoreakcje nadwrażliwości
    Zaburzenia żołądka i jelitnudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, zaparciebiegunka, niestrawność, wzdęciaz oddawaniem gazów, ból brzuchazablokowanie jelit, niedrożność lub podniedrożność, perforacja jelit1, krwotok z przewodu pokarmowego1, owrzodzenie jelita1, martwica przewodu pokarmowego1, zapalenie jelita grubego1,guz jelita1
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejświąd, wysypka
    Badaniazłogi kryształów w jelicie1
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Działania niepożądane
    1 Ostrzeżenie o zaburzeniach zapalnych przewodu pokarmowego, patrz punkt 4.4 Dzieci i młodzież Ogólnie profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (w wieku od 6 do 18 lat) jest podobny do profilu bezpieczeństwa u dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane <za pośrednictwem> <poprzez> krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, podawany zdrowym ochotnikom w dawkach do 14 gramów na dobę przez osiem dni nie powodował żadnych działań niepożądanych. U pacjentów z CKD maksymalna badana średnia dawka dobowa wynosiła 14,4 grama węglanu sewelameru w pojedynczej dawce dobowej. Objawy obserwowane w przypadku przedawkowania są podobne do działań niepożądanych wymienionych w punkcie 4.8, obejmujących głównie zaparcia i inne znane zaburzenia żołądkowo- jelitowe. Należy zapewnić odpowiednie leczenie objawowe.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Pozostałe środki lecznicze, leki stosowane w leczeniu hiperkaliemii i hiperfosfatemii. Kod ATC: V03A E02. Mechanizm działania Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop zawiera sewelamer, niewchłanialny usieciowany polimer wiążący fosforany. Sewelamer zawiera liczne grupy aminowe oddzielone jednym atomem węgla od rdzenia polimeru, które w żołądku ulegają protonizacji. Takie protonizowane grupy aminowe wiążą w jelicie ujemnie naładowane jony, takie jak pochodzące z diety fosforany. Działania farmakodynamiczne Poprzez wiązanie fosforanów w przewodzie pokarmowym i zmniejszanie wchłaniania sewelamer zmniejsza stężenie fosforanów w surowicy. Podczas podawania produktu leczniczego wiążącego fosforany zawsze konieczne jest regularne monitorowanie stężenia fosforanów w surowicy.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Podczas dwóch randomizowanych, krzyżowych badań klinicznych, wykazano, że węglan sewelameru w postaci tabletek i proszku podawany trzy razy na dobę stanowi równoważnik terapeutyczny chlorowodorku sewelameru i w związku z tym jest skuteczny w kontrolowaniu stężenia fosforanów w surowicy u pacjentów hemodializowanych z CKD. Pierwsze badanie wykazało, że tabletki węglanu sewelameru podawane trzy razy na dobę stanowią równoważnik tabletek chlorowodorku sewelameru podawanych trzy razy na dobę u 79 pacjentów hemodializowanych, leczonych przez dwa randomizowane okresy leczenia po 8 tygodni (średnie ważone stężenia fosforanów w surowicy uśrednione w czasie wynosiły 1,5 ± 0,3 mmol/l dla węglanu sewelameru i chlorowodorku sewelameru). Drugie badanie wykazało, że węglan sewelameru w postaci proszku podawany trzy razy na dobę stanowi równoważnik tabletek chlorowodorku sewelameru podawanych trzy razy na dobę u 31 pacjentów hemodializowanych z hiperfosfatemią (określoną jako stężenie fosforu w surowicy ≥ 1,78 mmol/l), leczonych przez dwa randomizowane okresy leczenia po 4 tygodnie (średnie ważone stężenia fosforanów w surowicy uśrednione w czasie wynosiły 1,6 ± 0,5 mmol/l w przypadku węglanu sewelameru i 1,7 ± 0,4 mmol/l w przypadku chlorowodorku sewelameru).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów hemodializowanych, sewelamer stosowany w monoterapii nie wywierał spójnego i klinicznie znamiennego działania na stężenie iPTH. Jednak w trwającym 12 tygodni badaniu z udziałem pacjentów dializowanych otrzewnowo, zbliżone zmniejszenie iPTH obserwowano u pacjentów otrzymujących octan wapnia. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc węglan sewelameru należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu zmniejszenia stężenia iPTH. W badaniach in vitro i w badaniach in vivo w doświadczalnych modelach zwierzęcych wykazano, że sewelamer wiąże kwasy żółciowe. Wiązanie kwasów żółciowych poprzez żywice jonowymienne jest dobrze znaną metodą obniżania stężenia cholesterolu we krwi. W badaniach klinicznych sewelameru zarówno średnie stężenie całkowitego cholesterolu, jak i cholesterolu LDL zostało obniżone o 15–39%.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Zmniejszenie stężenia cholesterolu obserwowano po 2 tygodniach leczenia i utrzymywało się ono podczas długotrwałego leczenia. Stężenia triglicerydów, cholesterolu HDL i albumin nie uległy zmianie po leczeniu sewelamerem. Ponieważ sewelamer wiąże kwasy żółciowe, może również zakłócać wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, takich jak witamina A, D, E i K. Sewelamer nie zawiera wapnia i zmniejsza częstość epizodów hiperkalcemii w porównaniu do pacjentów leczonych produktami leczniczymi wiążącymi fosforany opartymi na związkach wapnia, stosowanymi w monoterapii. Utrzymywanie się działania sewelameru na fosforany i wapń wykazano przez okres całego badania z rocznym okresem kontroli. Takie dane pochodzą z badań, w których stosowano chlorowodorek sewelameru. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania węglanu sewelameru w leczeniu hiperfosfatemii u dzieci z CKD oceniano w 2-tygodniowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu wieloośrodkowym.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Ta część badania była okresem stałego dawkowania (FDP). Następnie przeprowadzono 6-miesięczne, otwarte, jednoramienne badanie jako okres indywidualnego dostosowania dawki (DTP). Pacjentów (N=101) w wieku od 6 do 18 lat, u których powierzchnia ciała (BSA) wynosiła od 0,8 m 2 do 2,4 m 2 poddano randomizacji. Czterdziestu dziewięciu (49) pacjentów otrzymało węglan sewelameru, a 51 pacjentów otrzymało placebo w trakcie 2-tygodniowego FDP. Następnie wszyscy pacjenci otrzymali węglan sewelameru na okres 26 tygodni DTP. W badaniu osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy i wykazano, że węglan sewelameru zmniejsza stężenie fosforanów w surowicy średnio (LSM) o -0,90 mg/dl w porównaniu do placebo. W badaniu osiągnięto również drugorzędowe punkty końcowe. Podczas 2-tygodniowego FDP, węglan sewelameru u dzieci z wtórną hiperfosfatemią spowodowaną CKD istotnie zmniejszył stężenie fosforanów w surowicy w porównaniu z grupą placebo.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Podczas 6-miesięcznego otwartego DTP, odpowiedź na leczenie węglanem sewelameru u dzieci była utrzymana. Po zakończeniu leczenia 27% dzieci osiągnęło odpowiedni poziom fosforanów w surowicy w stosunku do swojego wieku. W podgrupie pacjentów poddawanych hemodializie i dializie otrzewnowej liczba ta wynosiła odpowiednio 23% i 15%. Podczas 2-tygodniowego FDP, BSA nie wpływała na odpowiedź pacjenta na leczenie, jednakże u dzieci z ustalonym poziomem stężenia fosforanów <7,0 mg/dl odpowiedź na leczenie nie występowała. Większość zgłaszanych działań niepożądanych dotyczyła układu pokarmowego. W wyniku tego badania nie rozpoznano nowych zagrożeń lub oznak dotyczących bezpieczeństwa przy stosowaniu węglanu sewelameru.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Nie przeprowadzono badań farmakokinetyki węglanu sewelameru. Chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, nie jest wchłaniany z przewodu pokarmowego, co potwierdzono w badaniu wchłaniania z udziałem zdrowych ochotników. W trwającym rok badaniu klinicznym nie zaobserwowano dowodów na kumulację sewelameru. Jednak nie można całkowicie wykluczyć potencjalnego wchłaniania i kumulacji sewelameru podczas przewlekłego, długotrwałego leczenia (> jednego rok).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania działania rakotwórczego chlorowodorku sewelameru podawanego doustnie prowadzono na myszach (dawki do 9 g/kg mc./dobę) i szczurach (0,3, 1 lub 3 g/kg mc./dobę). Występowało zwiększenie częstości przejściowego brodawczaka pęcherza moczowego u samców szczurów w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki 14,4 g stosowanej u ludzi w badaniu klinicznym). Nie obserwowano zwiększenia częstości guzów u myszy (odpowiednik potrójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych). W badaniu cytogenetycznym przeprowadzonym in vitro na komórkach ssaków z aktywacją metaboliczną, chlorowodorek sewelameru powodował statystycznie znamienny wzrost liczby aberracji budowy chromosomów.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Chlorowodorek sewelameru nie wykazywał działania mutagennego w teście Amesa. U szczurów i psów sewelamer zmniejszał wchłanianie rozpuszczalnych w tłuszczach witamin D, E i K (czynniki krzepnięcia) i kwasu foliowego. Obserwowano ubytki w kostnieniu szkieletowym w kilku miejscach u płodów samic szczurów otrzymujących sewelamer w dawkach średnich i dużych (odpowiednik dawki stosowanej u ludzi mniejszej niż maksymalna dawka 14,4 g stosowana w badaniach klinicznych). Działanie może być wtórne do niedoboru witaminy D. U ciężarnych samic królika otrzymujących doustnie dawki chlorowodorku sewelameru przez zgłębnik podczas fazy tworzenia się narządów, występowało zwiększenie wczesnej resorpcji w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Chlorowodorek sewelameru nie zaburzał płodności samców i samic szczura w badaniu obejmującym podanie produktu leczniczego w pokarmie, w którym samice otrzymywały lek na 14 dni przed parzeniem się i przez całą ciążę, a samce na 28 dni przed parzeniem się. Największa dawka w tym badaniu wynosiła 4,5 g/kg mc./dobę (odpowiednik dwukrotnej maksymalnej dawki 13 g/dobę stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych, wyliczony w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki: Celuloza mikrokrystaliczna Sodu chlorek Cynku stearynian Otoczka tabletki: Hypromeloza (E464) Monoglicerydy diacetylowane 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać butelkę szczelnie zamkniętą w celu ochrony przed wilgocią. Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelki HDPE z polipropylenowym wieczkiem zabezpieczającym przed otwarciem przez dzieci i uszczelniającą folią indukcyjną. Jedna butelka zawiera 30 tabletek lub 180 tabletek. Opakowania jedna butelka po 30 tabletek lub butelki po 180 tabletek bez zewnętrznego opakowania. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, tabletki powlekane, 800 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Sevelamer carbonate Winthrop 2,4 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna saszetka zawiera 2,4 g sewelameru węglanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Produkt leczniczy zawiera 25,27 mg alginianu glikolu propylenowego (E405) w każdej saszetce 2,4 g. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej. Jasnożółty proszek.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop jest wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dorosłych pacjentów poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej. Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop jest również wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (ang. Chronic Kidney Disease , CKD) nie poddawanych hemodializie ze stężeniem fosforanów w surowicy > 1,78 mmol/l. Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop jest wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dzieci i młodzieży w wieku powyżej 6 lat i których powierzchnia ciała ( ang. Body Surface Area, BSA) wynosi powyżej 0,75 m 2 z przewlekłą chorobą nerek. Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop należy stosować w kompleksowego ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25- dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu opanowania rozwoju osteodystrofii nerkowej.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawka początkowa: Dorośli Zalecana dawka początkowa węglanu sewelameru u osób dorosłych wynosi 2,4 g lub 4,8 g na dobę zależnie od potrzeb klinicznych i stężenia fosforanów w surowicy. Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop należy stosować trzy razy na dobę podczas posiłku.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dawkowanie
    Stężenie fosforanów w surowicy pacjentówŁączna dobowa dawka węglanu sewelamerustosowana wraz z 3 posiłkami na dobę
    1,78–2,42 mmol/l (5,5–7,5 mg/dl)2,4 g*
    > 2,42 mmol/l (> 7,5 mg/dl)4,8 g*
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dawkowanie
    *Plus dalsze dostosowanie dawki, patrz punkt „Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca” Dzieci i młodzież (w wieku powyżej 6 lat i których powierzchnia ciała (BSA) wynosi powyżej 0,75 m 2 ) Zalecana dawka początkowa węglanu sewelameru u dzieci i młodzieży wynosi od 2,4 g do 4,8 g na dobę. Zalecana dawka obliczana jest na podstawie BSA. Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop należy stosować trzy razy na dobę z posiłkiem lub przekąską.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dawkowanie
    Powierzchnia ciała (BSA) (m2)Łączna dobowa dawka węglanu sewelamerustosowana wraz z 3 posiłkami/przekąskami na dobę
    od 0,75 do 1,22,4 g**
    ≥ 1,24,8 g**
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dawkowanie
    ** Plus dalsze dostosowanie dawki, patrz punkt „Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca” W przypadku pacjentów leczonych wcześniej produktami wiążącymi fosforany (chlorowodorek sewelameru lub preparat wapniowy) produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop należy podawać w równoważnych dawkach (gram za gram) i monitorować stężenia fosforanów w surowicy w celu zapewnienia optymalnych dawek dobowych. Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca * Dorośli U dorosłych pacjentów należy monitorować poziom stężenia fosforanów w surowicy i indywidualnie dostosować dawkę węglanu sewelameru zwiększając ją o 0,8 g trzy razy na dobę (2,4 g/dobę) co 2 – 4 tygodnie aż do uzyskania możliwego do zaakceptowania stężenia fosforanów w surowicy oraz kontynuować dalsze regularne monitorowanie.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dawkowanie
    W praktyce klinicznej leczenie jest kontynuowane zależnie od potrzeby obniżania stężenia fosforanów w surowicy i przewiduje się, że dawka dobowa u osób dorosłych będzie wynosić średnio około 6 g na dobę. ** Dzieci i młodzież (w wieku powyżej 6 lat i których powierzchnia ciała (BSA) wynosi powyżej 0,75 m 2 ) U dzieci należy monitorować stężenie fosforanów w surowicy i indywidualnie dostosować dawkę węglanu sewelameru obliczając ją na podstawie powierzchni ciała (BSA), zwiększając ją trzy razy na dobę co 2 – 4 tygodnie aż do uzyskania możliwego do zaakceptowania stężenia fosforanów w surowicy oraz kontynuować dalsze regularne monitorowanie. Dawkowanie u dzieci i młodzieży w przeliczeniu na pole powierzchni ciała (BSA) (m 2 )
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dawkowanie
    Powierzchnia ciała (BSA) (m2)Dawka początkowaDostosowanie dawki
    od 0,75 do 1,20,8 g trzy razy na dobęZwiększenie/zmniejszeniedawki o 0,4 g trzy razy na dobę
    ≥1,21,6 g trzy razy na dobęZwiększenie/zmniejszenie dawki o 0,8 g trzy razy nadobę
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dawkowanie
    Pacjenci stosujący węglan sewelameru powinni przestrzegać wskazanych zaleceń dietetycznych. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Sevelamer carbonate Winthrop u dzieci w wieku poniżej 6 lat lub u dzieci, których powierzchnia ciała (BSA) wynosi poniżej 0,75 m 2 . Brak dostępnych danych. Dzieciom, których powierzchnia ciała (BSA) wynosi mniej niż 1,2 m 2 , lek powinien być podawany w zawiesinie doustnej, ponieważ postać tabletek nie była badana w tej grupie pacjentów, w związku z tym tabletki nie są odpowiednie do stosowania w tej grupie pacjentów. Sposób podawania Podanie doustne. Każdą saszetkę zawierającą 2,4 g proszku należy przed podaniem wymieszać z 60 ml wody (patrz punkt 6.6).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dawkowanie
    Zawiesinę należy wypić w ciągu 30 minut od przygotowania. Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop należy przyjmować z jedzeniem. Produktu leczniczego Sevelamer carbonate Winthrop nie należy przyjmować na pusty żołądek. Proszek można wymieszać z wodą albo z małą ilością napoju lub żywności (np. 100 gramów/120 ml) i spożyć w ciągu 30 minut. Nie należy podgrzewać proszku Sevelamer carbonate Winthrop (np. w mikrofalówce) ani dodawać podgrzanej żywności lub płynów. Jeśli konieczne jest podanie dawki 0,4 g, należy użyć produktu w dawce 0,8 g z dołączoną łyżeczką dozującą.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1  Hipofosfatemia  Niedrożność jelit
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności węglanu sewelameru u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek nie poddawanych dializie ze stężeniem fosforanów w surowicy < 1,78 mmol/l. W związku z tym, stosowanie produktu w tej grupie pacjentów nie jest obecnie zalecane. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności węglanu sewelameru u pacjentów z następującymi zaburzeniami:  dysfagia  zaburzenia połykania  ciężkie zaburzenia motoryki żołądka i jelit w tym nieleczona lub ciężka gastropareza, zatrzymanie treści żołądkowej i nieprawidłowe lub nieregularne ruchy jelit  czynna choroba zapalna jelit  poważna operacja przewodu pokarmowego Leczenie tych pacjentów produktem leczniczym Sevelamer carbonate Winthrop należy rozpocząć wyłącznie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. W przypadku rozpoczęcia terapii należy monitorować pacjentów cierpiących na te zaburzenia.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Specjalne środki ostrozności
    Leczenie węglanem sewelameru należy ponownie ocenić u pacjentów, u których wystąpią ciężkie zaparcia lub inne ciężkie objawy żołądkowo-jelitowe. Zablokowanie jelit i niedrożność/podniedrożność W bardzo rzadkich przypadkach podczas leczenia chlorowodorkiem sewelameru (w postaci kapsułek/tabletek), który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, u pacjentów obserwowano zablokowanie jelit i niedrożność/podniedrożność. Objawem poprzedzającym może być zaparcie. Pacjentów leczonych węglanem sewelameru, u których wystąpiło zaparcie należy uważnie monitorować. W przypadku pacjentów, u których wystąpiło silne zaparcie lub inne ciężkie objawy żołądkowo-jelitowe, należy powtórnie przeanalizować celowość dalszego leczenia. Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach i niedobór kwasu foliowego U pacjentów z CKD (przewlekła choroba nerek) mogą wystąpić niskie stężenia rozpuszczalnych w tłuszczach witamin A, D, E i K zależnie od ich podaży w diecie oraz od nasilenia choroby.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Specjalne środki ostrozności
    Nie można wykluczyć możliwości wiązania przez węglan sewelameru witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i zawartych w spożywanych pokarmach. U pacjentów nie przyjmujących witaminowych suplementów diety i leczonych sewelamerem należy regularnie kontrolować stężenie witamin A, D, E i K w surowicy. W razie konieczności zaleca się stosowanie witaminowych suplementów diety. Zaleca się, aby pacjenci z CKD nie poddawani dializie otrzymywali suplementy witaminy D (około 400 j.m. naturalnej witaminy D na dobę), które mogą stanowić część preparatu wielowitaminowego stosowanego niezależnie oprócz węglanu sewelameru. U pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej zaleca się dodatkowe monitorowanie stężenia witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i kwasu foliowego, ponieważ stężenia witaminy A, D, E i K nie były badane podczas badania klinicznego u takich pacjentów.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Specjalne środki ostrozności
    Ze względu na niewystarczającą ilość dostępnych danych nie można wykluczyć niedoboru folianów podczas długotrwałego leczenia węglanem sewelameru. U pacjentów, którzy nie przyjmują dodatkowego kwasu foliowego, ale przyjmują sewelamer, stężenie kwasu foliowego należy regularnie oceniać. Hipokalcemia/hiperkalcemia U pacjentów z CKD może wystąpić hipokalcemia lub hiperkalcemia.. W związku z tym należy w regularnych odstępach czasu monitorować stężenie wapnia w surowicy i w razie potrzeby podawać preparaty wapnia. Kwasica metaboliczna U pacjentów z CKD istnieje predyspozycja do wystąpienia kwasicy metabolicznej. W związku z tym w ramach dobrej praktyki klinicznej zaleca się monitorowanie stężenia wodorowęglanów. Zapalenie otrzewnej U pacjentów dializowanych występuje określone ryzyko zakażeń związanych z techniką dializowania.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Specjalne środki ostrozności
    Zapalenie otrzewnej jest znanym powikłaniem u pacjentów dializowanych otrzewnowo i w badaniu klinicznym chlorowodorku sewelameru obserwowano większą liczbę przypadków zapalenia otrzewnej w grupie otrzymującej sewelamer niż w grupie kontrolnej. Należy ściśle monitorować pacjentów dializowanych otrzewnowo w celu zapewnienia stosowania prawidłowej techniki aseptycznej wraz z szybkim rozpoznaniem i leczeniem objawów przedmiotowych i podmiotowych związanych z zapaleniem otrzewnej. Niedoczynność tarczycy Zaleca się ściślejsze monitorowanie pacjentów z niedoczynnością tarczycy, którzy otrzymują sewelamer i lewotyroksynę w skojarzeniu (patrz punkt 4.5). Nadczynność przytarczyc Węglan sewelameru nie jest wskazany w leczeniu nadczynności przytarczyc. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc węglan sewelameru należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu zmniejszenia stężenia natywnego hormonu przytarczyc (iPTH).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Specjalne środki ostrozności
    Choroby zapalne żołądka i jelit Zgłaszano przypadki występowania ciężkich stanów zapalnych zlokalizowanych w różnych częściach przewodu pokarmowego (w tym ciężkich powikłań, takich jak krwotok, perforacja, owrzodzenie, martwica, zapalenie jelita grubego) związanych z obecnością kryształów sewelameru (patrz punkt 4.8). Zaburzenia zapalne mogą ustąpić po odstawieniu sewelameru. Należy ponownie rozważyć decyzję o leczeniu węglanem sewelameru u pacjentów, u których wystąpiły ciężkie objawy ze strony przewodu pokarmowego. Zawartość sodu Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w saszetce, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Dializy Nie przeprowadzono badań dotyczacych interakcji u pacjentów dializowanych. Cyprofloksacyna W badaniu interakcji pojedynczej dawki z udziałem zdrowych ochotników chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, zmniejszał biodostępność cyprofloksacyny o około 50%, gdy była ona podawana razem z chlorowodorkiem sewelameru. Węglanu sewelameru nie należy stosować jednocześnie z cyprofloksacyną. Cyklosporyna, mykofenolan mofetylu i takrolimus u pacjentów po przeszczepieniu U pacjentów po przeszczepieniu, którym jednocześnie podawano chlorowodorek sewelameru, obserwowano zmniejszone stężenie cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i takrolimusu bez jakichkolwiek konsekwencji klinicznych (np. bez odrzucania przeszczepu).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Interakcje
    Nie można wykluczyć ryzyka interakcji i w związku z tym należy rozważyć monitorowanie stężeń cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i tarkolimusu we krwi podczas równoczesnego stosowania i po odstawieniu tych produktów leczniczych. Lewotyroksyna Obserwowano bardzo rzadkie przypadki niedoczynności tarczycy u pacjentów, którym podawano jednocześnie chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, i lewotyroksynę. W związku z tym zaleca się ścisłe monitorowanie stężeń TSH u pacjentów otrzymujących węglan sewelameru i lewotyroksynę. Leki przeciwarytmiczne i przeciwpadaczkowe Pacjenci stosujący leki przeciwarytmiczne w leczeniu arytmii i leki przeciwpadaczkowe w leczeniu napadów padaczkowych byli wyłączeni z udziału w badaniach klinicznych. Dlatego nie można wykluczyć możliwego zmniejszenia wchłaniania.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Interakcje
    Przeciwarytmiczny produkt leczniczy należy przyjmować co najmniej godzinę przed lub trzy godziny po podaniu produktu leczniczego Sevelamer carbonate Winthrop i należy rozważyć monitorowanie jego stężenia we krwi Inhibitory pompy protonowej Po wprowadzeniu leku do obrotu opisywano bardzo rzadkie przypadki zwiększenia stężenia fosforanów u pacjentów przyjmujących inhibitory pompy protonowej jednocześnie z węglanem sewelameru. Należy zachować ostrożność przepisując inhibitory pompy protonowej pacjentom, którzy jednocześnie są leczeni produktem leczniczym Sevelamer carbonate Winthrop. Należy monitorować stężenie fosforanów w surowicy i odpowiednio dostosować dawkę węglanu sewelameru. Biodostępność Węglan sewelameru nie jest wchłaniany przez organizm i może wpływać na biodostępność innych produktów leczniczych.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Interakcje
    Wszystkie produkty lecznicze, których zmniejszenie biodostępności mogłoby mieć znaczący wpływ kliniczny na bezpieczeństwo stosowania lub skuteczność, należy podawać co najmniej na jedną godzinę przed lub trzy godziny po podaniu węglanu sewelameru lub lekarz powinien rozważyć monitorowanie stężenia tych produktów leczniczych we krwi. Digoksyna, warfaryna, enalapryl i metoprolol W badaniach interakcji z udziałem zdrowych ochotników chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, nie wpływał na biodostępność digoksyny, warfaryny, enalaprylu i metoprololu.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania sewelameru u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały pewien toksyczny wpływ na reprodukcję w przypadku stosowania dużych dawek sewelameru u szczurów (patrz punkt 5.3). Ponadto wykazano, że sewelamer zmniejsza wchłanianie niektórych witamin, w tym kwasu foliowego (patrz punkty 4.4 i 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Węglan sewelameru może być stosowany u kobiet w okresie ciąży tylko w razie wyraźnej konieczności i po starannym rozważeniu korzyści i ryzyka dla matki i płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy sewelamer i (lub) jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Brak wchłanialności sewelameru wskazuje, że przenikanie sewelameru do mleka ludzkiego jest mało prawdopodobne.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Należy podjąć decyzję o kontynuacji/przerwaniu karmienia piersią lub kontynuacji/przerwaniu leczenia węglanem sewelameru biorąc pod uwagę korzyść dla dziecka wynikającą z karmienia piersią oraz korzyść dla matki wynikającą z leczenia węglanem sewelameru. Płodność Brak danych dotyczących wpływu sewelameru na płodność ludzi. Badania na zwierzętach wykazały, że sewelamer nie powodował zaburzenia płodności samców i samic szczura w przypadku ekspozycji na odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki 13 g/dobę stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych, wyliczony w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała (BSA).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Sewelamer nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Do najczęściej występujących (≥ 5% pacjentów) działań niepożądanych należały zaburzenia żołądka i jelit: nudności (bardzo często), wymioty (bardzo często), bóle w nadbrzuszu (bardzo często), zaparcia (bardzo często), biegunka (często), niestrawność (często) i wzdęcia (często). Zaparcie jest bardzo częstym działaniem niepożądanym. Może to być wczesny objaw poważnych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Najpoważniejsze działania niepożądane to nadwrażliwość (bardzo rzadko), niedrożność jelit (częstość nieznana), niedrożność jelit/podniedrożność (częstość nieznana), perforacja jelit (częstość nieznana), poważne zapalne zaburzenia żołądkowo-jelitowe związane z obecnością kryształów sewelameru (częstość nieznana). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Bezpieczeństwo stosowania sewelameru (zarówno w postaci węglanu jak i chlorowodorku) badano w wielu badaniach klinicznych obejmujących łącznie 969 pacjentów hemodializowanych, których leczenie trwało od 4 do 50 tygodni (724 pacjentów leczonych chlorowodorkiem sewelameru i 245 leczonych węglanem sewelameru), 97 pacjentów dializowanych otrzewnowo, których leczenie trwało 12 tygodni (wszyscy leczeni chlorowodorkiem sewelameru), i 128 pacjentów z CKD nie poddawanych dializie, których leczenie trwało od 8 do 12 tygodni (79 pacjentów leczonych chlorowodorkiem sewelameru i 49 leczonych węglanem sewelameru).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane, które wystąpiły podczas badań klinicznych oraz działania niepożądane zgłaszane spontanicznie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu podano w poniższej tabeli grupujące je według częstości występowania. Częstość działań niepożądanych określono jako: bardzo często ( > 1/10); często ( > 1/100 do < 1/10); niezbyt często ( > 1/1 000 do < 1/100), rzadko ( > 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów MedDRABardzo częstoCzęstoBardzo rzadkoCzęstość nieznana
    Zaburzenia układu immunologicznegoreakcje nadwrażliwości
    Zaburzenia żołądka i jelitnudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, zaparciebiegunka, niestrawność, wzdęciaz oddawaniem gazów, ból brzuchazablokowanie jelit, niedrożność lub podniedrożność, perforacja jelit1, krwotok z przewodu pokarmowego1, owrzodzenie jelita1, martwica przewodu pokarmowego1, zapalenie jelita grubego1,guz jelita1
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejświąd, wysypka
    Badaniezłogi kryształów w jelicie1
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Działania niepożądane
    1 Ostrzeżenie o zaburzeniach zapalnych przewodu pokarmowego, patrz punkt 4.4 Dzieci i młodzież Ogólnie profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (w wieku od 6 do 18 lat) jest podobny do profilu bezpieczeństwa u dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, podawany zdrowym ochotnikom w dawkach do 14 gramów na dobę przez osiem dni nie powodował żadnych działań niepożądanych. U pacjentów z CKD maksymalna badana średnia dawka dobowa wynosiła 14,4 grama węglanu sewelameru w pojedynczej dawce dobowej. Objawy obserwowane w przypadku przedawkowania są podobne do działań niepożądanych wymienionych w punkcie 4.8, obejmujących głównie zaparcia i inne znane zaburzenia żołądkowo- jelitowe. Należy zapewnić odpowiednie leczenie objawowe.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Pozostałe środki lecznicze, leki stosowane w leczeniu hiperkaliemii i hiperfosfatemii. Kod ATC: V03A E02. Mechanizm działania Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop zawiera sewelamer, niewchłanialny usieciowany polimer wiążący fosforany. Sewelamer zawiera liczne grupy aminowe oddzielone jednym atomem węgla od rdzenia polimeru, które w żołądku ulegają protonizacji. Takie protonizowane grupy aminowe wiążą w jelicie ujemnie naładowane jony takie jak pochodzące z diety fosforany. Działanie farmakodynamiczne Poprzez wiązanie fosforanów w przewodzie pokarmowym i zmniejszanie wchłaniania, sewelamer zmniejsza stężenie fosforanów w surowicy. Podczas podawania produktu leczniczego wiążącego fosforany zawsze konieczne jest regularne monitorowanie stężenia fosforanów w surowicy.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Podczas dwóch randomizowanych, krzyżowych badań klinicznych wykazano, że węglan sewelameru w postaci tabletek i proszku podawany trzy razy na dobę stanowi równoważnik terapeutyczny chlorowodorku sewelameru i w związku z tym jest skuteczny w kontrolowaniu stężenia fosforanów w surowicy u pacjentów hemodializowanych z CKD. Pierwsze badanie wykazało, że tabletki węglanu sewelameru podawane trzy razy na dobę stanowią równoważnik tabletek chlorowodorku sewelameru podawanych trzy razy na dobę u 79 pacjentów hemodializowanych leczonych przez dwa randomizowane okresy leczenia po 8 tygodni (średnie ważone stężenia fosforanów w surowicy uśrednione w czasie wynosiły 1,5 ± 0,3 mmol/l dla węglanu sewelameru i chlorowodorku sewelameru). Drugie badanie wykazało, że węglan sewelameru w postaci proszku podawany trzy razy na dobę stanowią równoważnik tabletek chlorowodorku sewelameru podawanych trzy razy na dobę u 31 pacjentów hemodializowanych z hiperfosfatemią (określoną jako stężenie fosforu w surowicy ≥ 1,78 mmol/l) leczonych przez dwa randomizowane okresy leczenia po 4 tygodnie (średnie ważone stężenia fosforanów w surowicy uśrednione w czasie wynosiły 1,6 ± 0,5 mmol/l w przypadku węglanu sewelameru i 1,7 ± 0,4 mmol/l w przypadku chlorowodorku sewelameru).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów hemodializowanych, sewelamer stosowany w monoterapii nie wywierał spójnego i klinicznie znamiennego działania na stężenie iPTH. Jednak w trwającym 12 tygodni badaniu z udziałem pacjentów dializowanych otrzewnowo zbliżone zmniejszenie iPTH obserwowano u pacjentów otrzymujących octan wapnia. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc węglan sewelameru należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu zmniejszenia stężenia iPTH. W badaniach in vitro i w badaniach in vivo w doświadczalnych modelach zwierzęcych wykazano, że sewelamer wiąże kwasy żółciowe. Wiązanie kwasów żółciowych poprzez żywice jonowymienne jest dobrze znaną metodą obniżania stężenia cholesterolu we krwi. W badaniach klinicznych sewelameru zarówno średnie stężenie całkowitego cholesterolu jak i cholesterolu LDL zostało obniżone o 15–39%.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Zmniejszenie stężenia cholesterolu obserwowano po 2 tygodniach leczenia i utrzymywało się ono podczas długotrwałego leczenia. Stężenia triglicerydów, cholesterolu HDL i albumin nie uległy zmianie po leczeniu sewelamerem. Ponieważ sewelamer wiąże kwasy żółciowe, może również zakłócać wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach takich jak witamina A, D, E i K. Sewelamer nie zawiera wapnia i zmniejsza częstość epizodów hiperkalcemii w porównaniu do pacjentów leczonych produktami leczniczymi wiążącymi fosforany opartymi na związkach wapnia, stosowanymi w monoterapii. Utrzymywanie się działania sewelameru na fosforany i wapń wykazano przez okres całego badania z rocznym okresem kontroli. Takie dane pochodzą z badań, w których stosowano chlorowodorek sewelameru. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania węglanu sewelameru w leczeniu hiperfosfatemii u dzieci z CKD oceniano w 2-tygodniowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu wieloośrodkowym.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Ta część badania była okresem stałego dawkowania (FDP). Następnie przeprowadzono 6-miesięczne, otwarte, jednoramienne badanie jako okres indywidualnego dostosowania dawki (DTP). Pacjentów (N=101) w wieku od 6 do 18 lat, u których powierzchnia ciała (BSA) wynosiła od 0,8 m 2 do 2,4 m 2 poddano randomizacji. Czterdziestu dziewięciu (49) pacjentów otrzymało węglan sewelameru, a 51 pacjentów otrzymało placebo w trakcie 2-tygodniowego FDP. Następnie wszyscy pacjenci otrzymali węglan sewelameru na okres 26 tygodni DTP. W badaniu osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy i wykazano, że węglan sewelameru zmniejsza stężenie fosforanów w surowicy średnio (LSM) o -0,90 mg/dl w porównaniu do placebo. W badaniu osiągnięto również drugorzędowe punkty końcowe. Podczas 2-tygodniowego FDP, węglan sewelameru u dzieci z wtórną hiperfosfatemią spowodowaną CKD istotnie zmniejszył stężenie fosforanów w surowicy w porównaniu z grupą placebo.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Podczas 6-miesięcznego otwartego DTP, odpowiedź na leczenie węglanem sewelameru u dzieci była utrzymana. Po zakończeniu leczenia 27% dzieci osiągnęło odpowiedni poziom fosforanów w surowicy w stosunku do swojego wieku. W podgrupie pacjentów poddawanych hemodializie i dializie otrzewnowej liczba ta wynosiła odpowiednio 23% i 15%. Podczas 2-tygodniowego FDP, BSA nie wpływała na odpowiedź pacjenta na leczenie, jednakże u dzieci z ustalonym poziomem stężenia fosforanów <7,0 mg/dl odpowiedź na leczenie nie występowała. Większość zgłaszanych działań niepożądanych dotyczyła układu pokarmowego. W wyniku tego badania nie rozpoznano nowych zagrożeń lub oznak dotyczących bezpieczeństwa przy stosowaniu węglanu sewelameru.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Nie przeprowadzono badań farmakokinetyki węglanu sewelameru. Chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, nie jest wchłaniany z przewodu pokarmowego, co potwierdzono w badaniu wchłaniania z udziałem zdrowych ochotników. W trwającym rok badaniu klinicznym nie zaobserwowano dowodów na kumulację sewelameru. Jednak nie można całkowicie wykluczyć potencjalnego wchłaniania i kumulacji sewelameru podczas przewlekłego, długotrwałego leczenia (> jednego rok).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania działania rakotwórczego chlorowodorku sewelameru podawanego doustnie prowadzono na myszach (dawki do 9 g/kg mc./dobę) i szczurach (0,3, 1 lub 3 g/kg mc./dobę). Występowało zwiększenie częstości przejściowego brodawczaka pęcherza moczowego u samców szczurów w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki 14,4 g stosowanej u ludzi w badaniu klinicznym). Nie obserwowano zwiększenia częstości guzów u myszy (odpowiednik potrójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych). W badaniu cytogenetycznym przeprowadzonym in vitro na komórkach ssaków z aktywacją metaboliczną, chlorowodorek sewelameru powodował statystycznie znamienny wzrost liczby aberracji budowy chromosomów.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Chlorowodorek sewelameru nie wykazywał działania mutagennego w teście Amesa. U szczurów i psów sewelamer zmniejszał wchłanianie rozpuszczalnych w tłuszczach witamin D, E i K (czynniki krzepnięcia) i kwasu foliowego. Obserwowano ubytki w kostnieniu szkieletowym obserwowano w kilku miejscach u płodów samic szczurów otrzymujących sewelamer w dawkach średnich i dużych (odpowiednik dawki stosowanej u ludzi mniejszej niż maksymalna dawka 14,4 g stosowana w badaniach klinicznych). Działanie może być wtórne do niedoboru witaminy D. U ciężarnych samic królika otrzymujących doustnie dawki chlorowodorku sewelameru przez zgłębnik podczas fazy tworzenia się narządów, występowało zwiększenie wczesnej resorpcji w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Chlorowodorek sewelameru nie zaburzał płodności samców i samic szczura w badaniu obejmującym podanie produktu leczniczego w pokarmie, w którym samice otrzymywały lek na 14 dni przed parzeniem się i przez całą ciążę, a samce na 28 dni przed parzeniem się. Największa dawka w tym badaniu wynosiła 4,5 g/kg mc./dobę (odpowiednik dwukrotnej maksymalnej dawki 13 g/dobę stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych, wyliczony w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Glikolu propylenowego alginian (E405) Aromat krem cytrusowy Sodu chlorek Sukraloza Żelaza tlenek żółty (E172) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. Po przygotowaniu Zawiesinę doustną należy podać w ciągu 30 minut. Saszetkę należy wyrzucić po 24 godzinach od otwarcia. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Saszetka z kopolimeru estru etylenowego kwasu metakrylowego, poliestru, LDPE i folii aluminiowej laminowanej, z warstwą termozgrzewalną. Każda saszetka zawiera 2,4 g węglanu sewelameru Jedno pudełko zawiera 60 lub 90 saszetek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przed podaniem proszek należy wymieszać z 60 ml wody na saszetkę.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 2,4 g
    Dane farmaceutyczne
    Proszek do sporządzenia zawiesiny jest jasnożółty i ma smak owoców cytrusowych. Proszek można również wymieszać z zimnym napojem lub niepodgrzaną żywnością (patrz punkt 4.2). Nie należy podgrzewać proszku (np. w mikrofalówce). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Sewelameru węglan Synthon, 800 mg, tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka powlekana zawiera 800 mg sewelameru węglanu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka powlekana zawiera 286,25 mg laktozy. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana. Owalna, biała do białawej tabletka powlekana (20 mm x 7 mm), bez linii podziału. Tabletka z wytłoczonym napisem 'SVL' po jednej stronie.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Sewelameru węglan Synthon jest wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dorosłych pacjentów poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej. Produkt leczniczy Sewelameru węglan Synthon jest również wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (ang. Chronic Kidney Disease, CKD) nie poddawanych dializie, ze stężeniem fosforanów w surowicy ≥ 1,78 mmol/l. Produkt leczniczy Sewelameru węglan Synthon należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D₃ lub jednego z jej analogów w celu opanowania rozwoju osteodystrofii nerkowej.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawka początkowa Zalecana dawka początkowa węglanu sewelameru wynosi 2,4 g lub 4,8 g na dobę, w zależności od potrzeb klinicznych i stężenia fosforanów w surowicy. Produkt leczniczy Sewelameru węglan Synthon należy stosować trzy razy na dobę podczas posiłku. Stężenie fosforanów w surowicy pacjentów 1,78 – 2,42 mmol/l (5,5 – 7,5 mg/dl) - 2,4 g* > 2,42 mmol/l (> 7,5 mg/dl) - 4,8 g* *Plus dalsze dostosowanie dawki, patrz punkt „Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca” W przypadku pacjentów leczonych wcześniej preparatami wiążącymi fosforany (chlorowodorek sewelameru lub preparat wapniowy) produkt leczniczy Sewelameru węglan Synthon należy podawać w równoważnych dawkach (gram za gram) i prowadzić monitorowanie stężenia fosforanów w surowicy w celu zapewnienia optymalnych dawek dobowych.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Dawkowanie
    Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca Należy monitorować stężenie fosforanów w surowicy i indywidualnie dostosowywać dawkę węglanu sewelameru zwiększając ją o 0,8 g trzy razy na dobę (2,4 g/dobę) co 2–4 tygodnie aż do uzyskania możliwego do akceptowania stężenia fosforanów w surowicy oraz kontynuować dalsze regularne monitorowanie. Pacjenci stosujący węglan sewelameru powinni przestrzegać wskazanych zaleceń dietetycznych. W praktyce klinicznej leczenie jest kontynuowane tak długo jak istnieje potrzeba obniżania stężenia fosforanów w surowicy i przewiduje się, że dawka dobowa będzie wynosić średnio około 6 g na dobę. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Dawkowanie
    Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Sewelameru węglan Synthon u dzieci w wieku poniżej 6 lat lub u dzieci, których powierzchnia ciała wynosi poniżej 0,75 m². Brak dostępnych danych. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu leczniczego Sewelameru węglan Synthon u dzieci w wieku powyżej 6 lat lub u dzieci, których powierzchnia ciała jest większa niż 0,75 m² zostało ustalone. Aktualne dostępne dane są przedstawione w punkcie 5.1. Dzieciom lek powinien być podawany w zawiesinie doustnej, ponieważ tabletki nie są odpowiednie dla tej grupy pacjentów. Sposób podawania Podanie doustne. Tabletki należy połykać w całości. Przed podaniem nie należy ich kruszyć, żuć ani dzielić na części. Produkt leczniczy Sewelameru węglan Synthon należy przyjmować z jedzeniem. Produktu leczniczego Renvela nie należy przyjmować na pusty żołądek.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 Hipofosfatemia Niedrożność jelit
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności węglanu sewelameru u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek nie poddawanych dializie, ze stężeniem fosforanów w surowicy < 1,78 mmol/l. W związku z tym, stosowanie produktu leczniczego w tej grupie pacjentów nie jest obecnie zalecane. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności węglanu sewelameru u pacjentów z następującymi zaburzeniami: dysfagia zaburzenia połykania ciężkie zaburzenia motoryki żołądka i jelit w tym nieleczona lub ciężka gastropareza, zatrzymanie treści żołądkowej i nieprawidłowa lub nieregularna perystaltyka jelit czynna choroba zapalna jelit poważna operacja przewodu pokarmowego U takich pacjentów leczenie produktem leczniczym Sewelameru węglan Synthon należy rozpoczynać po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Jeśli leczenie zostanie wdrożone, pacjentów z tymi zaburzeniami należy monitorować.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Leczenie produktem leczniczym Sewelameru węglan Synthon należy ponownie ocenić u pacjentów, u których wystąpi ciężkie zaparcie lub inne objawy żołądkowo-jelitowe o silnym nasileniu. Zatkanie i niedrożność całkowita/niedrożność częściowa jelit W bardzo rzadkich przypadkach podczas leczenia chlorowodorkiem sewelameru (w postaci kapsułek/tabletek), który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, u pacjentów obserwowano zatkanie i niedrożność całkowitą/niedrożność częściową jelit. Objawem poprzedzającym może być zaparcie. Pacjentów leczonych produktem leczniczym Sewelameru węglan Synthon, u których wystąpiło zaparcie, należy dokładnie kontrolować. W przypadku pacjentów, u których wystąpiło silne zaparcie lub inne ciężkie objawy żołądkowo-jelitowe, należy powtórnie przeanalizować celowość dalszego leczenia.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach i niedobór folianów U pacjentów z CKD (przewlekła choroba nerek) mogą wystąpić obniżone stężenia rozpuszczalnych w tłuszczach witamin A, D, E i K w surowicy, zależnie od ich podaży w diecie oraz od nasilenia choroby. Nie można wykluczyć możliwości wiązania przez węglan sewelameru witamin rozpuszczalnych w tłuszczach zawartych w spożywanych pokarmach. U pacjentów nie przyjmujących witaminowych suplementów diety i leczonych sewelamerem należy regularnie kontrolować stężenie witamin A, D, E i K w surowicy. W razie konieczności zaleca się stosowanie witaminowych suplementów diety. Zaleca się, aby pacjenci z CKD nie poddawani dializie otrzymywali suplementy witaminy D (około 400 I.U. naturalnej witaminy D na dobę), które mogą stanowić część preparatu wielowitaminowego stosowanego niezależnie oprócz węglanu sewelameru.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej zaleca się dodatkowe monitorowanie stężenia witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i kwasu foliowego, ponieważ stężenia witaminy A, D, E i K nie były badane u takich pacjentów podczas badania klinicznego. Ze względu na niewystarczającą ilość dostępnych danych nie można wykluczyć niedoboru folianów podczas długotrwałego leczenia węglanem sewelameru. U pacjentów przyjmujących sewelamer i niestosujących suplementacji kwasu foliowego, należy regularnie oceniać stężenie folianów. Hipokalcemia/hiperkalcemia U pacjentów z CKD może wystąpić hipokalcemia lub hiperkalcemia. Węglan sewelameru nie zawiera wapnia. W związku z tym należy w regularnych odstępach czasu monitorować stężenie wapnia w surowicy i w razie potrzeby podawać preparaty wapnia. Kwasica metaboliczna U pacjentów z CKD istnieje predyspozycja do wystąpienia kwasicy metabolicznej. W związku z tym w ramach dobrej praktyki klinicznej zaleca się monitorowanie stężenia wodorowęglanów.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zapalenie otrzewnej U pacjentów poddawanych dializom występuje określone ryzyko zakażeń związanych z techniką dializowania. Zapalenie otrzewnej jest znanym powikłaniem u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej, a podczas badania klinicznego oceniającego chlorowodorek sewelameru obserwowano większą liczbę przypadków zapalenia otrzewnej w grupie otrzymującej sewelamer niż w grupie kontrolnej. Należy ściśle monitorować pacjentów leczonych, u których przeprowadza się dializę otrzewnową w celu zapewnienia stosowania prawidłowej, aseptycznej techniki jej przeprowadzania wraz z szybkim rozpoznaniem i leczeniem objawów przedmiotowych i podmiotowych związanych z zapaleniem otrzewnej. Trudności w połykaniu i zadławienia Rzadko zgłaszano trudności w połykaniu tabletek produktu leczniczego Sewelameru węglan Synthon. Wiele z tych przypadków dotyczyło pacjentów z chorobami współistniejącymi, w tym z zaburzeniami połykania lub zaburzeniami czynności przełyku.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U pacjentów z chorobami współistniejącymi należy ściśle monitorować zdolność prawidłowego połykania. Należy rozważyć stosowanie proszku węglanu sewelameru u pacjentów z trudnościami w połykaniu w wywiadzie. Niedoczynność tarczycy Zaleca się ściślejsze monitorowanie pacjentów z niedoczynnością tarczycy, którzy otrzymują jednocześnie sewelamer i lewotyroksynę. (patrz punkt 4.5). Nadczynność przytarczyc Węglan sewelameru nie jest wskazany w leczeniu nadczynności przytarczyc. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc węglan sewelameru należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D₃ lub jednego z jej analogów w celu zmniejszenia stężenia natywnego hormonu przytarczyc (iPTH). Choroby zapalne żołądka i jelit W literaturze opisano przypadki występowania ciężkich stanów zapalnych zlokalizowanych w różnych częściach przewodu pokarmowego (w tym ciężkich powikłań, takich jak krwawienie, perforacja, owrzodzenie, martwica, zapalenie jelita grubego) związanych z obecnością kryształów sewelameru.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nie wykazano jednak, aby kryształy sewelameru były przyczyną inicjującą tego typu zaburzenia. Należy ponownie rozważyć decyzję o leczeniu węglanem sewelameru u pacjentów, u których wystąpiły ciężkie objawy ze strony przewodu pokarmowego. Substancje pomocnicze Sewelameru węglan Synthon zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowity niedobór laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Dializy Nie prowadzono badań interakcji leków u pacjentów poddawanych dializie. Cyprofloksacyna W badaniu interakcji pojedynczej dawki z udziałem zdrowych ochotników chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, zmniejszał biodostępność cyprofloksacyny o około 50%, gdy była ona podawana razem z chlorowodorkiem sewelameru. Węglan sewelameru nie należy stosować jednocześnie z cyprofloksacyną. Cyklosporyna, mykofenolan mofetylu i takrolimus u pacjentów po przeszczepieniu U pacjentów po przeszczepie, którym jednocześnie podawano chlorowodorek sewelameru, obserwowano zmniejszone stężenie cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i takrolimusu bez jakichkolwiek konsekwencji klinicznych (tj. bez odrzucania przeszczepu).
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Interakcje
    Nie można wykluczyć ryzyka interakcji i w związku z tym należy rozważyć monitorowanie stężeń cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i takrolimusu we krwi podczas równoczesnego stosowania i po odstawieniu tych leków. Lewotyroksyna Obserwowano bardzo rzadkie przypadki niedoczynności tarczycy u pacjentów, którym podawano jednocześnie chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, i lewotyroksynę. W związku z tym zaleca się ścisłe monitorowanie stężeń TSH u pacjentów otrzymujących węglan sewelameru i lewotyroksynę. Leki przeciwarytmiczne i przeciwpadaczkowe Pacjenci stosujący leki przeciwarytmiczne w leczeniu arytmii i leki przeciwpadaczkowe w leczeniu napadów padaczkowych byli wyłączeni z udziału w badaniach klinicznych. W związku z tym, nie można wykluczyć możliwego zmniejszenia absorpcji. Leki przeciwarytmiczne należy przyjmować przynajmniej godzinę przed lub trzy godziny po przyjęciu produktu leczniczego Sewelameru węglan Synthon.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Interakcje
    Inhibitory pompy protonowej Po wprowadzeniu leku do obrotu opisywano bardzo rzadkie przypadki zwiększenia stężenia fosforanów u pacjentów przyjmujących inhibitory pompy protonowej jednocześnie z węglanem sewelameru. Inhibitory pompy protonowej należy przepisywać ostrożnie u pacjentów jednocześnie leczonych produktem leczniczym Sewelameru węglan Synthon. Należy monitorować stężenie fosforanów w osoczu i konsekwentnie dostosować dawkę produktu leczniczego Sewelameru węglan Synthon. Biodostępność Węglan sewelameru nie jest wchłaniany przez organizm i może wpływać na biodostępność innych leków. Wszystkie leki, u których zmniejszenie biodostępności mogłoby mieć znaczący wpływ kliniczny na bezpieczeństwo lub skuteczność ich stosowania, należy podawać co najmniej na jedną godzinę przed lub trzy godziny po podaniu węglanu sewelameru lub lekarz powinien rozważyć monitorowanie stężenia tych produktów leczniczych we krwi.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Interakcje
    Digoksyna, warfaryna, enalapryl, metoprolol W badaniach interakcji z udziałem zdrowych ochotników chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, nie wywierał żadnego działania na biodostępność digoksyny, warfaryny, enalaprylu i metoprololu.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania sewelameru u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały pewien toksyczny wpływ na reprodukcję w przypadku stosowania dużych dawek sewelameru u szczurów (patrz punkt 5.3). Ponadto wykazano, że sewelamer zmniejsza wchłanianie niektórych witamin, w tym kwasu foliowego (patrz punkty 4.4 i 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Węglan sewelameru powinien być stosowany u kobiet w ciąży tylko w razie wyraźnej potrzeby i po starannym rozważeniu stosunku korzyści i ryzyka dla matki i płodu. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy sewelamer i (lub) jego metabolity przenika do mleka kobiecego. Brak wchłanialności sewelameru wskazuje, że przenikanie sewelameru do mleka kobiet jest mało prawdopodobne.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Należy podjąć decyzję o kontynuacji/przerwaniu karmienia piersią lub kontynuacji/przerwaniu leczenia węglanem sewelameru, biorąc pod uwagę korzyść dla dziecka wynikającą z karmienia piersią oraz korzyść dla matki wynikającą z leczenia węglanem sewelameru. Płodność Nie ma danych na temat wpływu sewelameru na płodność ludzi. Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały, że sewelamer nie powodował zaburzenia płodności samców i samic szczura w przypadku ekspozycji na odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki 13 g/dobę stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych, wyliczony w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała (BSA).
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Sewelamer nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Wszystkie najczęściej występujące działania niepożądane (występujące u ≥ 5% pacjentów) z możliwym lub prawdopodobnym związkiem z sewelamerem należały do zaburzeń żołądka i jelit w klasyfikacji układów i narządów. Większość takich działań niepożądanych miała charakter łagodny lub umiarkowany. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Bezpieczeństwo stosowania sewelameru (zarówno w postaci węglanu jak i chlorowodorku) badano w wielu próbach klinicznych obejmujących łącznie 969 pacjentów poddawanych hemodializie, których leczenie trwało od 4 do 50 tygodni (724 pacjentów leczonych chlorowodorkiem sewelameru i 245 leczonych węglanem sewelameru), 97 pacjentów leczonych dializą otrzewnową, których leczenie trwało 12 tygodni (wszyscy leczeni chlorowodorkiem sewelameru), i 128 pacjentów z CKD nie poddawanych dializie, których leczenie trwało od 8 do 12 tygodni (79 pacjentów leczonych chlorowodorkiem sewelameru i 49 leczonych węglanem sewelameru).
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Działania niepożądane
    Opis wybranych działań niepożądanych Działania niepożądane, które wystąpiły podczas badań klinicznych oraz działania niepożądane zgłaszane spontanicznie z okresu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu podano w poniższej tabeli grupując je według częstości występowania. Częstość działań niepożądanych określono jako: bardzo często (> 1/10); często (> 1/100 do < 1/10); niezbyt często (> 1/1 000 do < 1/100), rzadko (> 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana częstość występowania (nie można ocenić na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo często Często Bardzo rzadko Reakcje nadwrażliwości* Częstość nieznana Zaburzenia żołądka Nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, zaparcie, niestrawność, wzdęcia z oddawaniem gazów, ból brzucha Biegunka, zablokowanie jelit, niedrożność lub podniedrożność, perforacja jelit Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd, wysypka *działania niepożądane zgłaszane w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu Dzieci i młodzież Ogólnie profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (w wieku od 6 do 18 lat) jest podobny do profilu bezpieczeństwa u dorosłych.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Działania niepożądane
    Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, podawany zdrowym ochotnikom w dawkach do 14 gramów na dobę przez osiem dni nie powodował żadnych działań niepożądanych. U pacjentów z CKD maksymalna badana średnia dawka dobowa wynosiła 14,4 grama węglanu sewelameru w pojedynczej dawce dobowej. Objawy obserwowane w przypadku przedawkowania są analogiczne do działań niepożądanych wymienionych w punkcie 4.8, w tym głównie zaparcie i inne znane zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Należy wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Pozostałe środki lecznicze, leki stosowane w leczeniu hiperkaliemii i hiperfosfatemii. Kod ATC: V03A E02. Mechanizm działania Produkt leczniczy Sewelameru węglan Synthon zawiera sewelamer, niewchłanialny usieciowany polimer wiążący fosforany, niezawierający metalu i wapnia. Sewelamer zawiera liczne grupy aminowe oddzielone jednym atomem węgla od rdzenia polimeru, które w żołądku ulegają protonacji. Takie protonowane grupy aminowe wiążą w jelicie ujemnie naładowane jony, takie jak pochodzące z diety fosforany. Działanie farmakodynamiczne Poprzez wiązanie fosforanów w przewodzie pokarmowym i zmniejszanie wchłaniania sewelamer zmniejsza stężenie fosforanów w surowicy. Podczas podawania leku wiążącego fosforany zawsze konieczne jest regularne monitorowanie stężenia fosforanów w surowicy.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Podczas dwóch randomizowanych, krzyżowych badań klinicznych wykazano, że węglan sewelameru w postaci tabletek i proszku podawany trzy razy na dobę stanowi równoważnik terapeutyczny chlorowodorku sewelameru i w związku z tym jest skuteczny w kontrolowaniu stężenia fosforanów w surowicy u poddawanych hemodializie pacjentów z CKD. Pierwsze badanie wykazało, że tabletki węglanu sewelameru podawane trzy razy na dobę stanowią równoważnik tabletek chlorowodorku sewelameru podawanych trzy razy na dobę u 79 pacjentów poddawanych hemodializie, leczonych przez dwa randomizowane okresy leczenia po 8 tygodni (średnie ważone stężenia fosforanów w surowicy uśrednione w czasie wynosiły 1,5 ± 0,3 mmol/l dla węglanu sewelameru i chlorowodorku sewelameru).
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Drugie badanie wykazało, że węglan sewelameru w postaci proszku podawany trzy razy na dobę stanowi równoważnik tabletek chlorowodorku sewelameru podawanych trzy razy na dobę u 31 pacjentów poddawanych hemodializie, z hiperfosfatemią (określoną jako stężenie fosforu w surowicy ≥ 1,78 mmol/l), leczonych przez dwa randomizowane okresy leczenia po 4 tygodnie (średnie ważone stężenia fosforanów w surowicy uśrednione w czasie wynosiły 1,6 ± 0,5 mmol/l w przypadku węglanu sewelameru i 1,7 ± 0,4 mmol/l w przypadku chlorowodorku sewelameru). W badaniach klinicznych pacjentów poddawanych hemodializie sewelamer stosowany w monoterapii nie wywierał spójnego i klinicznie znamiennego działania na iPTH. Jednak w trwającym 12 tygodni badaniu z udziałem pacjentów leczonych dializą otrzewnową, zbliżone zmniejszenie iPTH obserwowano u pacjentów otrzymujących octan wapnia.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc węglan sewelameru należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D₃ lub jednego z jej analogów w celu zmniejszenia iPTH. W badaniach in vitro i w badaniach in vivo w doświadczalnych modelach zwierzęcych wykazano, że sewelamer wiąże kwasy żółciowe. Wiązanie kwasów żółciowych poprzez żywice jonowymienne jest dobrze znaną metodą obniżania stężenia cholesterolu we krwi. W badaniach klinicznych sewelameru zarówno średnie stężenie całkowitego cholesterolu, jak i cholesterolu LDL zostało obniżone o 15– 39%. Zmniejszenie stężenia cholesterolu obserwowano po 2 tygodniach leczenia i utrzymywało się ono podczas długotrwałego leczenia. Stężenia triglicerydów, cholesterolu HDL i albumin nie uległy zmianie po leczeniu sewelamerem.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Ponieważ sewelamer wiąże kwasy żółciowe, może również zakłócać wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, takich jak witamina A, D, E i K. Sewelamer nie zawiera wapnia i zmniejsza częstość epizodów hiperkalcemii w porównaniu do pacjentów leczonych produktami leczniczymi wiążącymi fosforany opartymi na związkach wapnia, stosowanymi w monoterapii. Utrzymywanie się działania sewelameru na fosforany i wapń wykazano przez okres całego badania z rocznym okresem kontroli. Takie dane pochodzą z badań, w których stosowano chlorowodorek sewelameru. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania węglanu sewelameru w leczeniu hiperfosfatemii u dzieci z CKD oceniano w 2-tygodniowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu wieloośrodkowym. Ta część badania była okresem stałego dawkowania (FDP). Następnie przeprowadzono 6-miesięczne, otwarte, jednoramienne badanie jako okres indywidualnego dostosowania dawki (DTP).
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjentów (N=101) w wieku od 6 do 18 lat, u których powierzchnia ciała (BSA) wynosiła od 0,8 m2 do 2,4 m2 poddano randomizacji. Czterdziestu dziewięciu (49) pacjentów otrzymało węglan sewelameru, a 51 pacjentów otrzymało placebo w trakcie 2-tygodniowego FDP. Następnie wszyscy pacjenci otrzymali węglan sewelameru na okres 26 tygodni DTP. W badaniu osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy i wykazano, że węglan sewelameru zmniejsza stężenie fosforanów w surowicy średnio (LSM) o -0,90 mg/dl w porównaniu do placebo. W badaniu osiągnięto również drugorzędowe punkty końcowe. Podczas 2-tygodniowego FDP, węglan sewelameru u dzieci z wtórną hiperfosfatemią spowodowaną CKD istotnie zmniejszył stężenie fosforanów w surowicy w porównaniu z grupą placebo. Podczas 6-miesięcznego otwartego DTP, odpowiedź na leczenie węglanem sewelameru u dzieci była utrzymana. Po zakończeniu leczenia 27% dzieci osiągnęło odpowiedni poziom fosforanów w surowicy w stosunku do swojego wieku.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W podgrupie pacjentów poddawanych hemodializie i dializie otrzewnowej liczba ta wynosiła odpowiednio 23% i 15%. Podczas 2-tygodniowego FDP, BSA nie wpływała na odpowiedź pacjenta na leczenie, jednakże u dzieci z ustalonym poziomem stężenia fosforanów <7,0 mg/dl odpowiedź na leczenie nie występowała. Większość zgłaszanych działań niepożądanych, związanych lub prawdopodobnie związanych z węglanem sewelameru, dotyczyło układu pokarmowego. W wyniku tego badania nie rozpoznano nowych zagrożeń lub oznak dotyczących bezpieczeństwa przy stosowaniu węglanu sewelameru.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Nie prowadzono badań farmakokinetyki węglanu sewelameru. Chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, nie jest wchłaniany z przewodu pokarmowego, co potwierdzono w badaniu wchłaniania z udziałem zdrowych ochotników. Podczas badania klinicznego trwającego rok nie obserwowano kumulacji sewelameru. Jednak nie można całkowicie wykluczyć możliwego wchłaniania i kumulacji sewelameru podczas długotrwałego leczenia (> jeden rok).
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne sewelameru nie ujawniły żadnego specjalnego zagrożenia na podstawie konwencjonalnych badań bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności przy wielokrotnym podawaniu i genotoksyczności. Badania działania rakotwórczego chlorowodorku sewelameru podawanego doustnie prowadzono na myszach (dawki do 9 g/kg/dobę) i szczurach (0,3, 1 lub 3 g/kg/dobę). Zaobserwowano zwiększenie częstości występowania brodawczaka przejściowego pęcherza moczowego u samców szczurów w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki 14,4 g stosowanej u ludzi w badaniu klinicznym). Nie obserwowano zwiększenia częstości guzów u myszy (odpowiednik potrójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych). W badaniu cytogenetycznym przeprowadzonym in vitro na komórkach ssaków z aktywacją metaboliczną, chlorowodorek sewelameru powodował statystycznie znamienny wzrost liczby aberracji budowy chromosomów.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Chlorowodorek sewelameru nie wykazywał działania mutagennego w teście Amesa. U szczurów i psów sewelamer zmniejszał wchłanianie rozpuszczalnych w tłuszczach witamin D, E i K (czynniki krzepnięcia) i kwasu foliowego. Obserwowano ubytki w kostnieniu szkieletowym w kilku miejscach u płodów samic szczurów otrzymujących sewelamer w dawkach średnich i dużych (odpowiednik dawki stosowanej u ludzi mniejszej niż maksymalna dawka 14,4 g stosowana w badaniach klinicznych). Działanie może być wtórne do niedoboru witaminy D. U ciężarnych samic królika otrzymujących doustnie dawki chlorowodorku sewelameru przez zgłębnik podczas fazy organogenezy, występowało zwiększenie wczesnej resorpcji w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych).
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Chlorowodorek sewelameru nie powodował zaburzenia płodności samców i samic szczura w badaniu obejmującym podanie leku w pokarmie, w którym samice otrzymywały lek na 14 dni przed kopulacją i przez całą ciążę, a samce na 28 dni przed kopulacją. Największa dawka w tym badaniu wynosiła 4,5 g/kg/dobę (odpowiednik dwukrotnej maksymalnej dawki 13 g/dobę stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych, wyliczony w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała).
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki: Laktoza jednowodna Krzemionka koloidalna bezwodna Cynku stearynian Otoczka tabletki: Hypromeloza (E464) Monoglicerydy diacetylowane 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelka z HDPE z wieczkiem z PP, zawierająca 180, 200 lub 210 tabletek w tekturowym pudelku. Opakowanie zbiorcze zawierające dwie butelki 180, 200 lub 210 tabletek w butelce (dwie butelki w jednym opakowaniu zewnętrznym). Opakowanie zbiorcze zawierające trzy butelki 180, 200 lub 210 tabletek w butelce (trzy butelki w jednym opakowaniu zewnętrznym). Butelki HDPE zawierają środek pochłaniający wilgoć. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
  • CHPL leku Sewelameru węglan Synthon, tabletki powlekane, 800 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Renvela 0,8 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna saszetka zawiera 0,8 g sewelameru węglanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Produkt leczniczy zawiera 8,42 mg alginianu glikolu propylenowego (E405) w każdej saszetce 0,8 g. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej. Jasnożółty proszek.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Renvela jest wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dorosłych pacjentów poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej. Produkt leczniczy Renvela jest również wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (ang. Chronic Kidney Disease , CKD) nie poddawanych dializie, ze stężeniem fosforanów w surowicy ≥ 1,78 mmol/l. Produkt leczniczy Renvela jest wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dzieci i młodzieży (w wieku powyżej 6 lat i których powierzchnia ciała (BSA) wynosi powyżej 0,75 m 2 ) z przewlekłą chorobą nerek. Produkt leczniczy Renvela należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu opanowania rozwoju osteodystrofii nerkowej.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawka początkowa Dorośli Zalecana dawka początkowa węglanu sewelameru u osób dorosłych wynosi 2,4 g lub 4,8 g na dobę zależnie od potrzeb klinicznych i stężenia fosforanów w surowicy. Produkt leczniczy Renvela należy stosować trzy razy na dobę podczas posiłku.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Dawkowanie
    Stężenie fosforanów w surowicy pacjentówŁączna dobowa dawka węglanu sewelamerustosowana wraz z 3 posiłkami na dobę
    1,78–2,42 mmol/l (5,5–7,5 mg/dl)2,4 g*
    > 2,42 mmol/l (> 7,5 mg/dl)4,8 g*
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Dawkowanie
    * Plus dalsze dostosowanie dawki, patrz punkt „Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca” Dzieci i młodzież (w wieku powyżej 6 lat i których powierzchnia ciała (BSA) wynosi powyżej 0,75 m 2 ) Zalecana dawka początkowa węglanu sewelameru u dzieci i młodzieży wynosi od 2,4 g do 4,8 g na dobę. Zalecana dawka obliczana jest na podstawie BSA. Produkt leczniczy Renvela należy stosować trzy razy na dobę z posiłkiem lub przekąską.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Dawkowanie
    Powierzchnia ciała (BSA) (m2)Łączna dobowa dawka węglanu sewelameru stosowana wraz z 3 posiłkami/przekąskami na dobę
    od 0,75 do 1,22,4 g**
    ≥ 1,24,8 g**
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Dawkowanie
    ** Plus dalsze dostosowanie dawki, patrz punkt „Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca” W przypadku pacjentów leczonych wcześniej produktami wiążącymi fosforany (chlorowodorek sewelameru lub preparat wapniowy) produkt leczniczy Renvela należy podawać w równoważnych dawkach (gram za gram) i monitorować stężenia fosforanów w surowicy w celu zapewnienia optymalnych dawek dobowych. Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca * Dorośli U dorosłych pacjentów należy monitorować stężenie fosforanów w surowicy i indywidualnie dostosować dawkę węglanu sewelameru zwiększając ją o 0,8 g trzy razy na dobę (2,4 g/dobę) co 2 – 4 tygodnie aż do uzyskania możliwego do zaakceptowania stężenia fosforanów w surowicy oraz kontynuować dalsze regularne monitorowanie. W praktyce klinicznej leczenie jest kontynuowane zależnie od potrzeby obniżania stężenia fosforanów w surowicy i przewiduje się, że dawka dobowa u osób dorosłych będzie wynosić średnio około 6 g na dobę.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Dawkowanie
    ** Dzieci i młodzież (w wieku powyżej 6 lat i których powierzchnia ciała (BSA) wynosi powyżej 0,75 m 2 ) U dzieci należy monitorować stężenie fosforanów w surowicy i indywidualnie dostosować dawkę węglanu sewelameru obliczając ją na podstawie powierzchni ciała (BSA), zwiększając ją trzy razy na dobę co 2 – 4 tygodnie aż do uzyskania możliwego do zaakceptowania stężenia fosforanów w surowicy oraz kontynuować dalsze regularne monitorowanie. Dawkowanie u dzieci i młodzieży w przeliczeniu na pole powierzchni ciała (BSA) (m 2 )
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Dawkowanie
    Powierzchnia ciała (BSA) (m2)Dawka początkowaDostosowanie dawki
    od 0,75 do 1,20,8 g trzy razy na dobęZwiększenie/zmniejszenie dawki o 0,4 g trzy razy nadobę
    ≥1,21,6 g trzy razy na dobęZwiększenie/zmniejszenie dawki o 0,8 g trzy razy na dobę
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Dawkowanie
    Pacjenci stosujący węglan sewelameru powinni przestrzegać wskazanych zaleceń dietetycznych. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Renvela u dzieci w wieku poniżej 6 lat lub u dzieci, których powierzchnia ciała (BSA) wynosi poniżej 0,75 m 2 . Brak dostępnych danych. Dzieciom, których powierzchnia ciała (BSA) wynosi mniej niż 1,2 m 2 , lek powinien być podawany w zawiesinie doustnej, ponieważ postać tabletek nie była badana w tej grupie pacjentów, w związku z tym tabletki nie są odpowiednie do stosowania w tej grupie pacjentów. Sposób podawania: Podanie doustne. Każdą saszetkę zawierającą 0,8 g proszku należy przed podaniem wymieszać z 30 ml wody (patrz punkt 6.6).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Dawkowanie
    Zawiesinę należy wypić w ciągu 30 minut od przygotowania. Produkt leczniczy Renvela należy przyjmować z jedzeniem. Produktu leczniczego Renvela nie należy przyjmować na pusty żołądek. Proszek można wymieszać z wodą albo z małą ilością napoju lub żywności (np. 100 gramów/120 ml) i spożyć w ciągu 30 minut. Nie należy podgrzewać proszku Renvela (np. w mikrofalówce) ani dodawać podgrzanej żywności lub płynów. (Instrukcja dla produktu Z DOŁĄCZONĄ łyżeczką dozującą) W celu uzyskania właściwej dawki należy użyć łyżeczki dozującej dołączonej do opakowania, aby odmierzyć dawkę 0,4 g proszku Renvela. Dalsze instrukcje znajdują się w ulotce dla pacjenta. (Instrukcja dla produktu BEZ DOŁĄCZONEJ łyżeczki dozującej) W celu uzyskania właściwej dawki, gdy konieczne jest podzielenie saszetki, należy użyć produktu w dawce 0,8 g z dołączoną łyżeczką dozującą.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania • Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 • Hipofosfatemia • Niedrożność jelit.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności węglanu sewelameru u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek nie poddawanych dializie ze stężeniem fosforanów w surowicy < 1,78 mmol/l. W związku z tym, stosowanie produktu leczniczego w tej grupie pacjentów nie jest obecnie zalecane. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności węglanu sewelameru u pacjentów z następującymi zaburzeniami: • dysfagia • zaburzenia połykania • ciężkie zaburzenia motoryki żołądka i jelit, w tym nieleczona lub ciężka gastropareza, zatrzymanie treści żołądkowej i nieprawidłowe lub nieregularne ruchy jelit • czynna choroba zapalna jelit • poważna operacja przewodu pokarmowego. U takich pacjentów leczenie produktem leczniczym Renvela należy rozpoczynać po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Jeśli leczenie zostanie wdrożone, pacjentów z tymi zaburzeniami należy monitorować.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Leczenie produktem leczniczym Renvela należy ponownie ocenić u pacjentów, u których wystąpi ciężkie zaparcie lub inne objawy żołądkowo-jelitowe o silnym nasileniu. Zablokowanie jelit i niedrożność/podniedrożność W bardzo rzadkich przypadkach podczas leczenia chlorowodorkiem sewelameru (w postaci kapsułek/tabletek), który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, u pacjentów obserwowano zablokowanie jelit i niedrożność/podniedrożność. Objawem poprzedzającym może być zaparcie. Pacjentów leczonych produktem leczniczym Renvela, u których wystąpiło zaparcie należy uważnie monitorować. W przypadku pacjentów, u których wystąpiło silne zaparcie lub inne ciężkie objawy żołądkowo-jelitowe, należy powtórnie przeanalizować celowość dalszego leczenia. Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach i niedobór folianów U pacjentów z CKD (przewlekła choroba nerek) mogą wystąpić niskie stężenia rozpuszczalnych w tłuszczach witamin A, D, E i K zależnie od ich podaży w diecie oraz nasilenia choroby.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nie można wykluczyć możliwości wiązania przez węglan sewelameru witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i zawartych w spożywanych pokarmach. U pacjentów nie przyjmujących witaminowych suplementów diety i leczonych sewelamerem należy regularnie kontrolować stężenie witamin A, D, E i K w surowicy. W razie konieczności zaleca się stosowanie witaminowych suplementów diety. Zaleca się, aby pacjenci z CKD nie poddawani dializie otrzymywali suplementy witaminy D (około 400 j.m. naturalnej witaminy D na dobę), które mogą stanowić część preparatu wielowitaminowego stosowanego niezależnie oprócz węglanu sewelameru. U pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej zaleca się dodatkowe monitorowanie stężenia witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i kwasu foliowego, ponieważ stężenia witaminy A, D, E i K nie były badane u takich pacjentów podczas badania klinicznego.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Ze względu na niewystarczającą ilość dostępnych danych nie można wykluczyć niedoboru folianów podczas długotrwałego leczenia węglanem sewelameru. U pacjentów przyjmujących sewelamer i nie stosujących suplementacji kwasu foliowego, należy regularnie oceniać stężenie folianów. Hipokalcemia/hiperkalcemia U pacjentów z CKD może wystąpić hipokalcemia lub hiperkalcemia. Węglan sewelameru nie zawiera wapnia. W związku z tym należy w regularnych odstępach czasu monitorować stężenie wapnia w surowicy i w razie potrzeby podawać preparaty wapnia. Kwasica metaboliczna U pacjentów z CKD istnieje predyspozycja do wystąpienia kwasicy metabolicznej. W związku z tym w ramach dobrej praktyki klinicznej zaleca się monitorowanie stężenia wodorowęglanów. Zapalenie otrzewnej U pacjentów dializowanych występuje określone ryzyko zakażeń związanych z techniką dializowania.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zapalenie otrzewnej jest znanym powikłaniem u pacjentów dializowanych otrzewnowo i w badaniu klinicznym chlorowodorku sewelameru obserwowano większą liczbę przypadków zapalenia otrzewnej w grupie otrzymującej sewelamer niż w grupie kontrolnej. Należy ściśle monitorować pacjentów dializowanych otrzewnowo w celu zapewnienia stosowania prawidłowej techniki aseptycznej wraz z szybkim rozpoznaniem i leczeniem objawów przedmiotowych i podmiotowych związanych z zapaleniem otrzewnej. Niedoczynność tarczycy Zaleca się ściślejsze monitorowanie pacjentów z niedoczynnością tarczycy, którzy otrzymują węglan sewelameru i lewotyroksynę w skojarzeniu (patrz punkt 4.5). Nadczynność przytarczyc Węglan sewelameru nie jest wskazany w leczeniu nadczynności przytarczyc. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc węglan sewelameru należy stosować z w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu zmniejszenia stężenia natywnego hormonu przytarczyc (iPTH).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Choroby zapalne żołądka i jelit Zgłaszano przypadki występowania ciężkich stanów zapalnych zlokalizowanych w różnych częściach przewodu pokarmowego (w tym ciężkich powikłań, takich jak krwotok, perforacja, owrzodzenie, martwica, zapalenie jelita grubego i guz okrężnicy/jelita ślepego) związanych z obecnością kryształów sewelameru (patrz punkt 4.8). Zaburzenia zapalne mogą ustąpić po odstawieniu sewelameru. Należy ponownie rozważyć decyzję o leczeniu węglanem sewelameru u pacjentów, u których wystąpiły ciężkie objawy ze strony przewodu pokarmowego. Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na saszetkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Dializy Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji u pacjentów dializowanych. Cyprofloksacyna W badaniu interakcji pojedynczej dawki z udziałem zdrowych ochotników chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, zmniejszał biodostępność cyprofloksacyny o około 50%, gdy była ona podawana razem z chlorowodorkiem sewelameru. Węglanu sewelameru nie należy stosować jednocześnie z cyprofloksacyną. Cyklosporyna, mykofenolan mofetylu i takrolimus u pacjentów po przeszczepieniu U pacjentów po przeszczepieniu, którym jednocześnie podawano chlorowodorek sewelameru, obserwowano zmniejszone stężenie cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i takrolimusu bez jakichkolwiek konsekwencji klinicznych (np. bez odrzucania przeszczepu).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Interakcje
    Nie można wykluczyć ryzyka interakcji i w związku z tym należy rozważyć monitorowanie stężeń cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i tarkolimusu we krwi podczas równoczesnego stosowania i po odstawieniu tych produktów leczniczych. Lewotyroksyna Obserwowano bardzo rzadkie przypadki niedoczynności tarczycy u pacjentów, którym podawano jednocześnie chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, i lewotyroksynę. W związku z tym zaleca się ścisłe monitorowanie stężeń TSH u pacjentów otrzymujących węglan sewelameru i lewotyroksynę. Leki przeciwarytmiczne i przeciwpadaczkowe Pacjenci stosujący leki przeciwarytmiczne w leczeniu arytmii i leki przeciwpadaczkowe w leczeniu napadów padaczkowych byli wyłączeni z udziału w badaniach klinicznych. W związku z tym, nie można wykluczyć możliwego zmniejszenia absorpcji. Leki przeciwarytmiczne należy przyjmować przynajmniej godzinę przed lub trzy godziny po przyjęciu produktu leczniczego Renvela.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Interakcje
    Inhibitory pompy protonowej Po wprowadzeniu leku do obrotu opisywano bardzo rzadkie przypadki zwiększenia stężenia fosforanów u pacjentów przyjmujących inhibitory pompy protonowej jednocześnie z węglanem sewelameru. Inhibitory pompy protonowej należy przepisywać ostrożnie u pacjentów jednocześnie leczonych produktem leczniczym Renvela. Należy monitorować stężenie fosforanów w osoczu i konsekwentnie dostosować dawkę produktu leczniczego Renvela. Biodostępność Węglan sewelameru nie jest związkiem wchłanianym przez organizm i może wpływać na biodostępność innych produktów leczniczych. Wszystkie produkty lecznicze, których zmniejszenie biodostępności mogłoby mieć znaczący wpływ kliniczny na bezpieczeństwo stosowania lub skuteczność, należy podawać co najmniej na jedną godzinę przed lub trzy godziny po podaniu węglanu sewelameru lub lekarz powinien rozważyć monitorowanie stężenia tych produktów leczniczych we krwi.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Interakcje
    Digoksyna, warfaryna, enalapryl, metoprolol W badaniach interakcji z udziałem zdrowych ochotników chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, nie wpływał na biodostępność digoksyny, warfaryny, enalaprylu i metoprololu.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania sewelameru u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały pewien toksyczny wpływ na reprodukcję w przypadku stosowania dużych dawek sewelameru u szczurów (patrz punkt 5.3). Ponadto wykazano, że sewelamer zmniejsza wchłanianie niektórych witamin, w tym kwasu foliowego (patrz punkty 4.4 i 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Węglan sewelameru może być stosowany u kobiet w okresie ciąży tylko w razie wyraźnej konieczności i po starannym rozważeniu korzyści i ryzyka dla matki i płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy sewelamer i (lub) jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Brak wchłanialności sewelameru wskazuje, że przenikanie sewelameru do mleka ludzkiego jest mało prawdopodobne.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Należy podjąć decyzję o kontynuacji/przerwaniu karmienia piersią lub kontynuacji/przerwaniu leczenia produktem leczniczym Renvela biorąc pod uwagę korzyść dla dziecka wynikającą z karmienia piersią oraz korzyść dla matki wynikającą z leczenia węglanem sewelameru. Płodność Brak danych dotyczących wpływu sewelameru na płodność ludzi. Badania na zwierzętach wykazały, że sewelamer nie zaburzał płodności samców i samic szczura w przypadku ekspozycji na odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki 13 g/dobę stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych, wyliczony w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Sewelamer nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Do najczęściej występujących ( ≥ 5% pacjentów) działań niepożądanych należały zaburzenia żołądka i jelit. Większość tych działań niepożądanych miało charakter łagodny lub umiarkowany. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Bezpieczeństwo stosowania sewelameru (zarówno w postaci węglanu jak i chlorowodorku) badano w wielu badaniach klinicznych obejmujących łącznie 969 pacjentów hemodializowanych, których leczenie trwało od 4 do 50 tygodni (724 pacjentów leczonych chlorowodorkiem sewelameru i 245 leczonych węglanem sewelameru), 97 pacjentów dializowanych otrzewnowo, których leczenie trwało 12 tygodni (wszyscy leczeni chlorowodorkiem sewelameru), i 128 pacjentów z CKD nie poddawanych dializie, których leczenie trwało od 8 do 12 tygodni (79 pacjentów leczonych chlorowodorkiem sewelameru i 49 leczonych węglanem sewelameru).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane, które wystąpiły podczas badań klinicznych oraz działania niepożądane zgłaszane spontanicznie z okresu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu podano w poniższej tabeli grupując je według częstości występowania. Częstość działań niepożądanych określono jako: bardzo często ( > 1/10); często ( > 1/100 do < 1/10); niezbyt często ( > 1/1 000 do < 1/100), rzadko ( > 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów MedDRABardzo częstoCzęstoBardzo rzadkoCzęstość nieznana
    Zaburzenia układu immunologicznegoreakcje nadwrażliwości*
    Zaburzenia żołądka i jelitnudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, zaparciebiegunka, niestrawność, wzdęciaz oddawaniem gazów, ból brzuchazablokowanie jelit, niedrożność lub podniedrożność, perforacja jelit1, krwotok z przewodu pokarmowego*1, owrzodzenie jelita*1, martwica przewodu pokarmowego*1, zapalenie jelita grubego*1,guz jelita*1
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejświąd, wysypka
    Badaniazłogi kryształów w jelicie
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Działania niepożądane
    * działania niepożądane zgłaszane w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu 1. Ostrzeżenie o zaburzeniach zapalnych przewodu pokarmowego, patrz punkt 4.4 Dzieci i młodzież Ogólnie profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (w wieku od 6 do 18 lat) jest podobny do profilu bezpieczeństwa u dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru podawany zdrowym ochotnikom w dawkach do 14 gramów na dobę przez osiem dni nie powodował żadnych działań niepożądanych. U pacjentów z CKD maksymalna badana średnia dawka dobowa wynosiła 14,4 grama węglanu sewelameru w pojedynczej dawce dobowej. Objawy obserwowane w przypadku przedawkowania są analogiczne do działań niepożądanych wymienionych w punkcie 4.8, w tym głównie zaparcie i inne znane zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Należy wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Pozostałe środki lecznicze, leki stosowane w leczeniu hiperkaliemi i hiperfosfatemii. Kod ATC: V03A E02. Mechanizm działania Produkt leczniczy Renvela zawiera sewelamer, niewchłanialny usieciowany polimer wiążący fosforany, niezawierający metalu i wapnia. Sewelamer zawiera liczne grupy aminowe oddzielone jednym atomem węgla od rdzenia polimeru, które w żołądku ulegają protonizacji. Takie protonizowane grupy aminowe wiążą w jelicie ujemnie naładowane jony, takie jak pochodzące z diety fosforany. Działania farmakodynamiczne Poprzez wiązanie fosforanów w przewodzie pokarmowym i zmniejszanie wchłaniania, sewelamer zmniejsza stężenie fosforanów w surowicy. Podczas podawania produktu leczniczego wiążącego fosforany zawsze konieczne jest regularne monitorowanie stężenia fosforanów w surowicy.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Podczas dwóch randomizowanych, krzyżowych badań klinicznych, wykazano, że węglan sewelameru w postaci tabletek i proszku podawany trzy razy na dobę stanowi równoważnik terapeutyczny chlorowodorku sewelameru i w związku z tym jest skuteczny w kontrolowaniu stężenia fosforanów w surowicy u pacjentów hemodializowanych z CKD. Pierwsze badanie wykazało, że tabletki węglanu sewelameru podawane trzy razy na dobę stanowią równoważnik tabletek chlorowodorku sewelameru podawanych trzy razy na dobę u 79 pacjentów hemodializowanych, leczonych przez dwa randomizowane okresy leczenia po 8 tygodni (średnie ważone stężenia fosforanów w surowicy uśrednione w czasie wynosiły 1,5 ± 0,3 mmol/l dla węglanu sewelameru i chlorowodorku sewelameru). Drugie badanie wykazało, że węglan sewelameru w postaci proszku podawany trzy razy na dobę stanowi równoważnik tabletek chlorowodorku sewelameru podawanych trzy razy na dobę u 31 pacjentów hemodializowanych z hiperfosfatemią (określoną jako stężenie fosforu w surowicy ≥ 1,78 mmol/l), leczonych przez dwa randomizowane okresy leczenia po 4 tygodnie (średnie ważone stężenia fosforanów w surowicy uśrednione w czasie wynosiły 1,6 ± 0,5 mmol/l w przypadku węglanu sewelameru w postaci proszku i 1,7 ± 0,4 mmol/l w przypadku chlorowodorku sewelameru w postaci tabletek).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów hemodializowanych, sewelamer stosowany w monoterapii nie wywierał spójnego i klinicznie znamiennego działania na iPTH. Jednak w trwającym 12 tygodni badaniu z udziałem pacjentów dializowanych otrzewnowo, zbliżone zmniejszenie iPTH obserwowano u pacjentów otrzymujących octan wapnia. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc węglan sewelameru należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu zmniejszenia iPTH. W badaniach in vitro i w badaniach in vivo w doświadczalnych modelach zwierzęcych wykazano, że sewelamer wiąże kwasy żółciowe. Wiązanie kwasów żółciowych poprzez żywice jonowymienne jest dobrze znaną metodą obniżania stężenia cholesterolu we krwi. W badaniach klinicznych sewelameru zarówno średnie stężenie całkowitego cholesterolu, jak i cholesterolu LDL zostało obniżone o 15–39%.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Zmniejszenie stężenia cholesterolu obserwowano po 2 tygodniach leczenia i utrzymywało się ono podczas długotrwałego leczenia. Stężenia triglicerydów, cholesterolu HDL i albumin nie uległy zmianie po leczeniu sewelamerem. Ponieważ sewelamer wiąże kwasy żółciowe, może również zakłócać wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, takich jak witamina A, D, E i K. Sewelamer nie zawiera wapnia i zmniejsza częstość epizodów hiperkalcemii w porównaniu do pacjentów leczonych produktami leczniczymi wiążącymi fosforany opartymi na związkach wapnia, stosowanymi w monoterapii. Utrzymywanie się działania sewelameru na fosforany i wapń wykazano przez okres całego badania z rocznym okresem kontroli. Takie dane pochodzą z badań, w których stosowano chlorowodorek sewelameru. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania węglanu sewelameru w leczeniu hiperfosfatemii u dzieci z CKD oceniano w 2-tygodniowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu wieloośrodkowym.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Ta część badania była okresem stałego dawkowania (FDP). Następnie przeprowadzono 6-miesięczne, otwarte, jednoramienne badanie jako okres indywidualnego dostosowania dawki (DTP). Pacjentów (N=101) w wieku od 6 do 18 lat, u których powierzchnia ciała (BSA) wynosiła od 0,8 m 2 do 2,4 m 2 poddano randomizacji. Czterdziestu dziewięciu (49) pacjentów otrzymało węglan sewelameru, a 51 pacjentów otrzymało placebo w trakcie 2-tygodniowego FDP. Następnie wszyscy pacjenci otrzymali węglan sewelameru na okres 26 tygodni DTP. W badaniu osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy i wykazano, że węglan sewelameru zmniejsza stężenie fosforanów w surowicy średnio (LSM) o -0,90 mg/dl w porównaniu do placebo. W badaniu osiągnięto również drugorzędowe punkty końcowe. Podczas 2-tygodniowego FDP, węglan sewelameru u dzieci z wtórną hiperfosfatemią spowodowaną CKD istotnie zmniejszył stężenie fosforanów w surowicy w porównaniu z grupą placebo.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Podczas 6-miesięcznego otwartego DTP, odpowiedź na leczenie węglanem sewelameru u dzieci była utrzymana. Po zakończeniu leczenia 27% dzieci osiągnęło odpowiedni poziom fosforanów w surowicy w stosunku do swojego wieku. W podgrupie pacjentów poddawanych hemodializie i dializie otrzewnowej liczba ta wynosiła odpowiednio 23% i 15%. Podczas 2-tygodniowego FDP, BSA nie wpływała na odpowiedź pacjenta na leczenie, jednakże u dzieci z ustalonym poziomem stężenia fosforanów <7,0 mg/dl odpowiedź na leczenie nie występowała. Większość zgłaszanych działań niepożądanych, związanych lub prawdopodobnie związanych z węglanem sewelameru, dotyczyło układu pokarmowego. W wyniku tego badania nie rozpoznano nowych zagrożeń lub oznak dotyczących bezpieczeństwa przy stosowaniu węglanu sewelameru. 5.3 Właściwości farmakokinetyczne Nie przeprowadzono badań farmakokinetyki węglanu sewelameru.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, nie jest wchłaniany z przewodu pokarmowego, co potwierdzono w badaniu wchłaniania z udziałem zdrowych ochotników. W badaniu klinicznym trwającym rok nie obserwowano kumulacji sewelameru. Jednak potencjalna absorpcja i kumulacja sewelameru podczas długotrwałego stosowania (> 1 roku) nie może być całkowicie wykluczona. 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności sewelameru nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania działania rakotwórczego chlorowodorku sewelameru podawanego doustnie prowadzono na myszach (dawki do 9 g/kg mc./dobę) i szczurach (0,3, 1 lub 3 g/kg mc./dobę).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Występowało zwiększenie częstości przejściowego brodawczaka pęcherza moczowego u samców szczurów w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki 14,4 g stosowanej u ludzi w badaniu klinicznym). Nie obserwowano zwiększenia częstości guzów u myszy (odpowiednik potrójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych). W badaniu cytogenetycznym przeprowadzonym in vitro na komórkach ssaków z aktywacją metaboliczną, chlorowodorek sewelameru powodował statystycznie znamienny wzrost liczby aberracji budowy chromosomów. Chlorowodorek sewelameru nie wykazywał działania mutagennego w teście Amesa. U szczurów i psów sewelamer zmniejszał wchłanianie rozpuszczalnych w tłuszczach witamin D, E i K (czynniki krzepnięcia) i kwasu foliowego. Obserwowano ubytki w kostnieniu szkieletowym w kilku miejscach u płodów samic szczurów otrzymujących sewelamer w dawkach średnich i dużych (odpowiednik dawki stosowanej u ludzi mniejszej niż maksymalna dawka 14,4 g stosowana w badaniach klinicznych).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Działanie może być wtórne do niedoboru witaminy D. U ciężarnych samic królika otrzymujących doustnie dawki chlorowodorku sewelameru przez zgłębnik podczas fazy tworzenia się narządów, występowało zwiększenie wczesnej resorpcji w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych). Chlorowodorek sewelameru nie zaburzał płodności samców i samic szczura w badaniu obejmującym podanie produktu leczniczego w pokarmie, w którym samice otrzymywały lek na 14 dni przed parzeniem się i przez całą ciążę, a samce na 28 dni przed parzeniem się. Największa dawka w tym badaniu wynosiła 4,5 g/kg mc./dobę (odpowiednik dwukrotnej maksymalnej dawki 13 g/dobę stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych, wyliczony w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Pozostałe środki lecznicze, leki stosowane w leczeniu hiperkaliemi i hiperfosfatemii. Kod ATC: V03A E02. Mechanizm działania Produkt leczniczy Renvela zawiera sewelamer, niewchłanialny usieciowany polimer wiążący fosforany, niezawierający metalu i wapnia. Sewelamer zawiera liczne grupy aminowe oddzielone jednym atomem węgla od rdzenia polimeru, które w żołądku ulegają protonizacji. Takie protonizowane grupy aminowe wiążą w jelicie ujemnie naładowane jony, takie jak pochodzące z diety fosforany. Działania farmakodynamiczne Poprzez wiązanie fosforanów w przewodzie pokarmowym i zmniejszanie wchłaniania, sewelamer zmniejsza stężenie fosforanów w surowicy. Podczas podawania produktu leczniczego wiążącego fosforany zawsze konieczne jest regularne monitorowanie stężenia fosforanów w surowicy.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Podczas dwóch randomizowanych, krzyżowych badań klinicznych, wykazano, że węglan sewelameru w postaci tabletek i proszku podawany trzy razy na dobę stanowi równoważnik terapeutyczny chlorowodorku sewelameru i w związku z tym jest skuteczny w kontrolowaniu stężenia fosforanów w surowicy u pacjentów hemodializowanych z CKD. Pierwsze badanie wykazało, że tabletki węglanu sewelameru podawane trzy razy na dobę stanowią równoważnik tabletek chlorowodorku sewelameru podawanych trzy razy na dobę u 79 pacjentów hemodializowanych, leczonych przez dwa randomizowane okresy leczenia po 8 tygodni (średnie ważone stężenia fosforanów w surowicy uśrednione w czasie wynosiły 1,5 ± 0,3 mmol/l dla węglanu sewelameru i chlorowodorku sewelameru). Drugie badanie wykazało, że węglan sewelameru w postaci proszku podawany trzy razy na dobę stanowi równoważnik tabletek chlorowodorku sewelameru podawanych trzy razy na dobę u 31 pacjentów hemodializowanych z hiperfosfatemią (określoną jako stężenie fosforu w surowicy ≥ 1,78 mmol/l), leczonych przez dwa randomizowane okresy leczenia po 4 tygodnie (średnie ważone stężenia fosforanów w surowicy uśrednione w czasie wynosiły 1,6 ± 0,5 mmol/l w przypadku węglanu sewelameru w postaci proszku i 1,7 ± 0,4 mmol/l w przypadku chlorowodorku sewelameru w postaci tabletek).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów hemodializowanych, sewelamer stosowany w monoterapii nie wywierał spójnego i klinicznie znamiennego działania na iPTH. Jednak w trwającym 12 tygodni badaniu z udziałem pacjentów dializowanych otrzewnowo, zbliżone zmniejszenie iPTH obserwowano u pacjentów otrzymujących octan wapnia. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc węglan sewelameru należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu zmniejszenia iPTH. W badaniach in vitro i w badaniach in vivo w doświadczalnych modelach zwierzęcych wykazano, że sewelamer wiąże kwasy żółciowe. Wiązanie kwasów żółciowych poprzez żywice jonowymienne jest dobrze znaną metodą obniżania stężenia cholesterolu we krwi. W badaniach klinicznych sewelameru zarówno średnie stężenie całkowitego cholesterolu, jak i cholesterolu LDL zostało obniżone o 15–39%.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Zmniejszenie stężenia cholesterolu obserwowano po 2 tygodniach leczenia i utrzymywało się ono podczas długotrwałego leczenia. Stężenia triglicerydów, cholesterolu HDL i albumin nie uległy zmianie po leczeniu sewelamerem. Ponieważ sewelamer wiąże kwasy żółciowe, może również zakłócać wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, takich jak witamina A, D, E i K. Sewelamer nie zawiera wapnia i zmniejsza częstość epizodów hiperkalcemii w porównaniu do pacjentów leczonych produktami leczniczymi wiążącymi fosforany opartymi na związkach wapnia, stosowanymi w monoterapii. Utrzymywanie się działania sewelameru na fosforany i wapń wykazano przez okres całego badania z rocznym okresem kontroli. Takie dane pochodzą z badań, w których stosowano chlorowodorek sewelameru. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania węglanu sewelameru w leczeniu hiperfosfatemii u dzieci z CKD oceniano w 2-tygodniowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu wieloośrodkowym.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Ta część badania była okresem stałego dawkowania (FDP). Następnie przeprowadzono 6-miesięczne, otwarte, jednoramienne badanie jako okres indywidualnego dostosowania dawki (DTP). Pacjentów (N=101) w wieku od 6 do 18 lat, u których powierzchnia ciała (BSA) wynosiła od 0,8 m 2 do 2,4 m 2 poddano randomizacji. Czterdziestu dziewięciu (49) pacjentów otrzymało węglan sewelameru, a 51 pacjentów otrzymało placebo w trakcie 2-tygodniowego FDP. Następnie wszyscy pacjenci otrzymali węglan sewelameru na okres 26 tygodni DTP. W badaniu osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy i wykazano, że węglan sewelameru zmniejsza stężenie fosforanów w surowicy średnio (LSM) o -0,90 mg/dl w porównaniu do placebo. W badaniu osiągnięto również drugorzędowe punkty końcowe. Podczas 2-tygodniowego FDP, węglan sewelameru u dzieci z wtórną hiperfosfatemią spowodowaną CKD istotnie zmniejszył stężenie fosforanów w surowicy w porównaniu z grupą placebo.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Podczas 6-miesięcznego otwartego DTP, odpowiedź na leczenie węglanem sewelameru u dzieci była utrzymana. Po zakończeniu leczenia 27% dzieci osiągnęło odpowiedni poziom fosforanów w surowicy w stosunku do swojego wieku. W podgrupie pacjentów poddawanych hemodializie i dializie otrzewnowej liczba ta wynosiła odpowiednio 23% i 15%. Podczas 2-tygodniowego FDP, BSA nie wpływała na odpowiedź pacjenta na leczenie, jednakże u dzieci z ustalonym poziomem stężenia fosforanów <7,0 mg/dl odpowiedź na leczenie nie występowała. Większość zgłaszanych działań niepożądanych, związanych lub prawdopodobnie związanych z węglanem sewelameru, dotyczyło układu pokarmowego. W wyniku tego badania nie rozpoznano nowych zagrożeń lub oznak dotyczących bezpieczeństwa przy stosowaniu węglanu sewelameru. 5.3 Właściwości farmakokinetyczne Nie przeprowadzono badań farmakokinetyki węglanu sewelameru.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, nie jest wchłaniany z przewodu pokarmowego, co potwierdzono w badaniu wchłaniania z udziałem zdrowych ochotników. W badaniu klinicznym trwającym rok nie obserwowano kumulacji sewelameru. Jednak potencjalna absorpcja i kumulacja sewelameru podczas długotrwałego stosowania (> 1 roku) nie może być całkowicie wykluczona. 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności sewelameru nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania działania rakotwórczego chlorowodorku sewelameru podawanego doustnie prowadzono na myszach (dawki do 9 g/kg mc./dobę) i szczurach (0,3, 1 lub 3 g/kg mc./dobę).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Występowało zwiększenie częstości przejściowego brodawczaka pęcherza moczowego u samców szczurów w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki 14,4 g stosowanej u ludzi w badaniu klinicznym). Nie obserwowano zwiększenia częstości guzów u myszy (odpowiednik potrójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych). W badaniu cytogenetycznym przeprowadzonym in vitro na komórkach ssaków z aktywacją metaboliczną, chlorowodorek sewelameru powodował statystycznie znamienny wzrost liczby aberracji budowy chromosomów. Chlorowodorek sewelameru nie wykazywał działania mutagennego w teście Amesa. U szczurów i psów sewelamer zmniejszał wchłanianie rozpuszczalnych w tłuszczach witamin D, E i K (czynniki krzepnięcia) i kwasu foliowego. Obserwowano ubytki w kostnieniu szkieletowym w kilku miejscach u płodów samic szczurów otrzymujących sewelamer w dawkach średnich i dużych (odpowiednik dawki stosowanej u ludzi mniejszej niż maksymalna dawka 14,4 g stosowana w badaniach klinicznych).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Działanie może być wtórne do niedoboru witaminy D. U ciężarnych samic królika otrzymujących doustnie dawki chlorowodorku sewelameru przez zgłębnik podczas fazy tworzenia się narządów, występowało zwiększenie wczesnej resorpcji w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych). Chlorowodorek sewelameru nie zaburzał płodności samców i samic szczura w badaniu obejmującym podanie produktu leczniczego w pokarmie, w którym samice otrzymywały lek na 14 dni przed parzeniem się i przez całą ciążę, a samce na 28 dni przed parzeniem się. Największa dawka w tym badaniu wynosiła 4,5 g/kg mc./dobę (odpowiednik dwukrotnej maksymalnej dawki 13 g/dobę stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych, wyliczony w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności sewelameru nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania działania rakotwórczego chlorowodorku sewelameru podawanego doustnie prowadzono na myszach (dawki do 9 g/kg mc./dobę) i szczurach (0,3, 1 lub 3 g/kg mc./dobę). Występowało zwiększenie częstości przejściowego brodawczaka pęcherza moczowego u samców szczurów w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki 14,4 g stosowanej u ludzi w badaniu klinicznym). Nie obserwowano zwiększenia częstości guzów u myszy (odpowiednik potrójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych). W badaniu cytogenetycznym przeprowadzonym in vitro na komórkach ssaków z aktywacją metaboliczną, chlorowodorek sewelameru powodował statystycznie znamienny wzrost liczby aberracji budowy chromosomów.
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Chlorowodorek sewelameru nie wykazywał działania mutagennego w teście Amesa. U szczurów i psów sewelamer zmniejszał wchłanianie rozpuszczalnych w tłuszczach witamin D, E i K (czynniki krzepnięcia) i kwasu foliowego. Obserwowano ubytki w kostnieniu szkieletowym w kilku miejscach u płodów samic szczurów otrzymujących sewelamer w dawkach średnich i dużych (odpowiednik dawki stosowanej u ludzi mniejszej niż maksymalna dawka 14,4 g stosowana w badaniach klinicznych). Działanie może być wtórne do niedoboru witaminy D. U ciężarnych samic królika otrzymujących doustnie dawki chlorowodorku sewelameru przez zgłębnik podczas fazy tworzenia się narządów, występowało zwiększenie wczesnej resorpcji w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Chlorowodorek sewelameru nie zaburzał płodności samców i samic szczura w badaniu obejmującym podanie produktu leczniczego w pokarmie, w którym samice otrzymywały lek na 14 dni przed parzeniem się i przez całą ciążę, a samce na 28 dni przed parzeniem się. Największa dawka w tym badaniu wynosiła 4,5 g/kg mc./dobę (odpowiednik dwukrotnej maksymalnej dawki 13 g/dobę stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych, wyliczony w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała).
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.2 Wykaz substancji pomocniczych Glikolu propylenowego alginian (E405) Aromat krem cytrusowy Sodu chlorek Sukraloza Żelaza tlenek żółty (E172) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. Po przygotowaniu Zawiesinę doustną należy podać w ciągu 30 minut. (Instrukcja dla produktu z dołączoną łyżeczką dozującą) Saszetkę należy wyrzucić po 24 godzinach od otwarcia. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Saszetka z kopolimeru estru etylenowego kwasu metakrylowego, poliestru, LDPE i folii aluminiowej laminowanej, z warstwą termozgrzewalną. Każda saszetka zawiera 0,8 g węglanu sewelameru. (Instrukcja dla produktu z dołączoną łyżeczką dozującą) Jedno pudełko zawiera 90 saszetek i łyżeczkę dozującą do odmierzania dawki 0,4 g proszku .
  • CHPL leku Renvela, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Przed podaniem proszek należy wymieszać z 30 ml wody na saszetkę. Proszek do sporządzenia zawiesiny jest jasnożółty i ma smak owoców cytrusowych. Proszek można również wymieszać z zimnym napojem lub niepodgrzaną żywnością (patrz punkt 4.2). Nie należy podgrzewać proszku (np. w mikrofalówce). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Sevelamer carbonate Winthrop 800 mg tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna tabletka zawiera 800 mg sewelameru węglanu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana (tabletka). Biała lub prawie biała owalna tabletka z wytłoczonym napisem „RV800” po jednej stronie.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop jest wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dorosłych pacjentów poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej. Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop jest również wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (ang Chronic Kidney Disease , CKD) niepoddawanych dializie, ze stężeniem fosforanów w surowicy > 1,78 mmol/l. Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy- witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu opanowania rozwoju osteodystrofii nerkowej.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawka początkowa Zalecana dawka początkowa węglanu sewelameru wynosi 2,4 g lub 4,8 g na dobę, w zależności od potrzeb klinicznych i stężenia fosforanów w surowicy. Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop należy stosować trzy razy na dobę podczas posiłku.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Dawkowanie
    Stężenie fosforanów w surowicy pacjentówŁączna dobowa dawka węglanu sewelameru stosowana wraz z 3 posiłkami na dobę
    1,78–2,42 mmol/l (5,5–7,5 mg/dl)2,4 g*
    > 2,42 mmol/l (> 7,5 mg/dl)4,8 g*
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Dawkowanie
    *Plus dalsze dostosowanie dawki, patrz punkt „Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca” W przypadku pacjentów leczonych wcześniej produktami wiążącymi fosforany (chlorowodorek sewelameru lub preparat wapniowy) produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop należy podawać w równoważnych dawkach (gram za gram) i monitorować stężenia fosforanów w surowicy w celu zapewnienia optymalnych dawek dobowych. Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca Należy monitorować stężenie fosforanów w surowicy i indywidualnie dostosować dawkę węglanu sewelameru zwiększając ją o 0,8 g trzy razy na dobę (2,4 g/dobę) co 2 – 4 tygodnie aż do uzyskania możliwego do zaakceptowania stężenia fosforanów w surowicy oraz kontynuować dalsze regularne monitorowanie. Pacjenci stosujący produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop powinni przestrzegać wskazanych zaleceń dietetycznych.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Dawkowanie
    W praktyce klinicznej leczenie jest kontynuowane zależnie od potrzeby obniżania stężenia fosforanów w surowicy i przewiduje się, że dawka dobowa będzie wynosić średnio około 6 g na dobę. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Sevelamer carbonate Winthrop u dzieci w wieku poniżej 6 lat lub u dzieci, których powierzchnia ciała ( ang. Body Surface Area, BSA ) wynosi poniżej 0,75 m 2 . Brak dostępnych danych. Bezpieczeństwo i skuteczność produktu leczniczego Sevelamer carbonate Winthrop u dzieci powyżej 6 lat, których powierzchnia ciała (BSA) wynosi powyżej 0,75 m 2 zostały ustalone. Aktualne dostępne dane opisano w punkcie 5.1.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Dawkowanie
    Dzieciom lek powinien być podawany w zawiesinie doustnej, ponieważ tabletki nie są odpowiednie dla tej grupy pacjentów. Sposób podawania Podanie doustne. Tabletki należy połykać w całości. Przed podaniem nie należy ich kruszyć, żuć ani dzielić na części. Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop należy przyjmować z jedzeniem. Produktu leczniczego Sevelamer carbonate Winthrop nie należy przyjmować na pusty żołądek.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1  Hipofosfatemia  Niedrożność jelit
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności węglanu sewelameru u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek nie poddawanych dializie, ze stężeniem fosforanów w surowicy < 1,78 mmol/l. W związku z tym, stosowanie produktu leczniczego w tej grupie pacjentów nie jest obecnie zalecane. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności węglanu sewelameru u pacjentów z następującymi zaburzeniami:  dysfagia  zaburzenia połykania  ciężkie zaburzenia motoryki żołądka i jelit w tym nieleczona lub ciężka gastropareza, zatrzymanie treści żołądkowej i nieprawidłowe lub nieregularne ruchy jelit  czynna choroba zapalna jelit  poważna operacja przewodu pokarmowego. Leczenie tych pacjentów produktem leczniczym Sevelamer carbonate Winthrop należy rozpocząć wyłącznie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. W przypadku rozpoczęcia terapii należy monitorować pacjentów cierpiących na te zaburzenia.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Leczenie węglanem sewelameru należy ponownie ocenić u pacjentów, u których wystąpią ciężkie zaparcia lub inne ciężkie objawy żołądkowo-jelitowe. Zablokowanie jelit i niedrożność/podniedrożność W bardzo rzadkich przypadkach podczas leczenia chlorowodorkiem sewelameru (w postaci kapsułek/tabletek), który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, u pacjentów obserwowano zablokowanie jelit i niedrożność/podniedrożność. Objawem poprzedzającym może być zaparcie. Pacjentów leczonych produktem leczniczym Sevelamer carbonate Winthrop, u których wystąpiło zaparcie, należy uważnie monitorować. W przypadku pacjentów, u których wystąpiło silne zaparcie lub inne ciężkie objawy żołądkowo-jelitowe, należy powtórnie przeanalizować celowość dalszego leczenia. Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach i niedobór kwasu foliowego U pacjentów z CKD (przewlekła choroba nerek) mogą wystąpić niskie stężenia rozpuszczalnych w tłuszczach witamin A, D, E i K, zależnie od ich podaży w diecie oraz od nasilenia choroby.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nie można wykluczyć możliwości wiązania przez węglan sewelameru witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i zawartych w spożywanych pokarmach. U pacjentów nie przyjmujących witaminowych suplementów diety i leczonych sewelamerem należy regularnie kontrolować stężenie witamin A, D, E i K w surowicy. W razie konieczności zaleca się stosowanie witaminowych suplementów diety. Zaleca się, aby pacjenci z CKD nie poddawani dializie, otrzymywali suplementy witaminy D (około 400 j.m. naturalnej witaminy D na dobę), które mogą stanowić część preparatu wielowitaminowego stosowanego niezależnie oprócz węglanu sewelameru. U pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej zaleca się dodatkowe monitorowanie stężenia witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i kwasu foliowego, ponieważ stężenia witaminy A, D, E i K nie były badane u takich pacjentów podczas badania klinicznego.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Ze względu na niewystarczającą ilość dostępnych danych nie można wykluczyć niedoboru folianów podczas długotrwałego leczenia węglanem sewelameru. U pacjentów, którzy nie przyjmują dodatkowego kwasu foliowego, ale przyjmują sewelamer, stężenie kwasu foliowego należy regularnie oceniać. Hipokalcemia/hiperkalcemia U pacjentów z CKD może wystąpić hipokalcemia lub hiperkalcemia. W związku z tym należy w regularnych odstępach czasu monitorować stężenie wapnia w surowicy i w razie potrzeby podawać preparaty wapnia. Kwasica metaboliczna U pacjentów z CKD istnieje predyspozycja do wystąpienia kwasicy metabolicznej. W związku z tym w ramach dobrej praktyki klinicznej zaleca się monitorowanie stężenia wodorowęglanów. Zapalenie otrzewnej U pacjentów dializowanych występuje określone ryzyko zakażeń związanych z techniką dializowania.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zapalenie otrzewnej jest znanym powikłaniem u pacjentów dializowanych otrzewnowo i w badaniu klinicznym chlorowodorku sewelameru obserwowano większą liczbę przypadków zapalenia otrzewnej w grupie otrzymującej sewelamer niż w grupie kontrolnej. Należy ściśle monitorować pacjentów dializowanych otrzewnowo w celu zapewnienia stosowania prawidłowej techniki aseptycznej wraz z szybkim rozpoznaniem i leczeniem objawów przedmiotowych i podmiotowych związanych z zapaleniem otrzewnej. Trudności w połykaniu i zadławienia Zgłaszano trudności w połykaniu tabletek produktu leczniczego Sevelamer carbonate Winthrop. Wiele z tych przypadków dotyczyło pacjentów z chorobami współistniejącymi, w tym z zaburzeniami połykania lub zaburzeniami czynności przełyku. U pacjentów ze współistniejącymi chorobami należy dokładnie monitorować właściwą zdolność połykania. Należy rozważyć stosowanie proszku węglanu sewelameru u pacjentów z trudnościami w połykaniu w wywiadzie.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Niedoczynność tarczycy Zaleca się ściślejsze monitorowanie pacjentów z niedoczynnością tarczycy, którzy otrzymują sewelamer i lewotyroksynę w skojarzeniu (patrz punkt 4.5). Nadczynność przytarczyc Węglan sewelameru nie jest wskazany w leczeniu nadczynności przytarczyc. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc węglan sewelameru należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu zmniejszenia stężenia natywnego hormonu przytarczyc (iPTH). Choroby zapalne żołądka i jelit Zgłaszano przypadki występowania ciężkich stanów zapalnych zlokalizowanych w różnych częściach przewodu pokarmowego (w tym ciężkich powikłań, takich jak krwawienie, perforacja, owrzodzenie, martwica, zapalenie jelita grubego i guz okrężnicy/jelita ślepego) związanych z obecnością kryształów sewelameru (patrz punkt 4.8). Zaburzenia zapalne mogą ustąpić po odstawieniu sewelameru .
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy ponownie rozważyć decyzję o leczeniu węglanem sewelameru u pacjentów, u których wystąpiły ciężkie objawy ze strony przewodu pokarmowego. Zawartość sodu Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Dializy Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji u pacjentów dializowanych. Cyprofloksacyna W badaniu interakcji pojedynczej dawki z udziałem zdrowych ochotników chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, zmniejszał biodostępność cyprofloksacyny o około 50%, gdy była ona podawana razem z chlorowodorkiem sewelameru. Węglanu sewelameru nie należy stosować jednocześnie z cyprofloksacyną. Cyklosporyna, mykofenolan mofetylu i takrolimus u pacjentów po przeszczepieniu U pacjentów po przeszczepieniu, którym jednocześnie podawano chlorowodorek sewelameru, obserwowano zmniejszone stężenie cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i takrolimusu bez jakichkolwiek konsekwencji klinicznych (np. bez odrzucania przeszczepu).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Interakcje
    Nie można wykluczyć ryzyka interakcji i w związku z tym należy rozważyć monitorowanie stężeń cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i tarkolimusu we krwi podczas równoczesnego stosowania i po odstawieniu tych produktów leczniczych. Lewotyroksyna Obserwowano bardzo rzadkie przypadki niedoczynności tarczycy u pacjentów, którym podawano jednocześnie chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, i lewotyroksynę. W związku z tym zaleca się ścisłe monitorowanie stężeń TSH u pacjentów otrzymujących węglan sewelameru i lewotyroksynę. Leki przeciwarytmiczne i przeciwpadaczkowe Pacjenci stosujący leki przeciwarytmiczne w leczeniu arytmii i leki przeciwpadaczkowe w leczeniu napadów padaczkowych byli wyłączeni z udziału w badaniach klinicznych. Dlatego nie można wykluczyć możliwego zmniejszenia wchłaniania.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Interakcje
    Przeciwarytmiczny produkt leczniczy należy przyjmować co najmniej godzinę przed lub trzy godziny po podaniu produktu leczniczego Sevelamer carbonate Winthrop i należy rozważyć monitorowanie jego stężenia we krwi. Inhibitory pompy protonowej Po wprowadzeniu leku do obrotu opisywano bardzo rzadkie przypadki zwiększenia stężenia fosforanów u pacjentów przyjmujących inhibitory pompy protonowej jednocześnie z węglanem sewelameru. Należy zachować ostrożność przepisując inhibitory pompy protonowej pacjentom, którzy jednocześnie są leczeni produktem leczniczym Sevelamer carbonate Winthrop. Należy monitorować stężenie fosforanów w surowicy i odpowiednio dostosować dawkę węglanu sewelameru. Biodostępność Węglan sewelameru nie jest związkiem wchłanianym przez organizm i może wpływać na biodostępność innych produktów leczniczych.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Interakcje
    Wszystkie produkty lecznicze, których zmniejszenie biodostępności mogłoby mieć znaczący wpływ kliniczny na bezpieczeństwo stosowania lub skuteczność, należy podawać co najmniej na jedną godzinę przed lub trzy godziny po podaniu węglanu sewelameru lub lekarz powinien rozważyć monitorowanie stężenia tych produktów leczniczych we krwi. Digoksyna, warfaryna, enalapryl, metoprolol W badaniach interakcji z udziałem zdrowych ochotników chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, nie wpływał na biodostępność digoksyny, warfaryny, enalaprylu i metoprololu
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania sewelameru u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały pewien toksyczny wpływ na reprodukcję w przypadku stosowania dużych dawek sewelameru u szczurów (patrz punkt 5.3). Ponadto wykazano, że sewelamer zmniejsza wchłanianie niektórych witamin, w tym kwasu foliowego (patrz punkty 4.4 i 5.3). Potencjalne ryzyko dla człowieka nie jest znane. Węglan sewelameru może być stosowany u kobiet w okresie ciąży tylko w razie wyraźnej konieczności i po starannym rozważeniu korzyści i ryzyka dla matki i płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy sewelamer i (lub) jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Brak wchłanialności sewelameru wskazuje, że przenikanie sewelameru do mleka ludzkiego jest mało prawdopodobne.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Należy podjąć decyzję o kontynuacji/przerwaniu karmienia piersią lub kontynuacji/przerwaniu leczenia węglanem sewelameru, biorąc pod uwagę korzyść dla dziecka wynikającą z karmienia piersią oraz korzyść dla matki wynikającą z leczenia węglanem sewelameru. Płodność Brak danych dotyczących wpływu sewelameru na płodność ludzi. Badania na zwierzętach wykazały, że sewelamer nie zaburzał płodności samców i samic szczura w przypadku ekspozycji na odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki 13 g/dobę stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych, wyliczony w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała (BSA).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Sewelamer nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Do najczęściej występujących (≥ 5% pacjentów) działań niepożądanych należały zaburzenia żołądka i jelit: nudności (bardzo często), wymioty (bardzo często), bóle w nadbrzuszu (bardzo często), zaparcia (bardzo często), biegunka (często), niestrawność (często) i wzdęcia (często). Zaparcie jest bardzo częstym działaniem niepożądanym. Może to być wczesny objaw poważnych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Najpoważniejsze działania niepożądane to nadwrażliwość (bardzo rzadko), niedrożność jelit (częstość nieznana), niedrożność jelit/podniedrożność (częstość nieznana), perforacja jelit (częstość nieznana), poważne zapalne zaburzenia żołądkowo-jelitowe związane z obecnością kryształów sewelameru (częstość nieznana). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Bezpieczeństwo stosowania sewelameru (zarówno w postaci węglanu jak i chlorowodorku) badano w wielu próbach klinicznych obejmujących łącznie 969 pacjentów hemodializowanych, których leczenie trwało od 4 do 50 tygodni (724 pacjentów leczonych chlorowodorkiem sewelameru i 245 leczonych węglanem sewelameru), 97 pacjentów dializowanych otrzewnowo, których leczenie trwało 12 tygodni (wszyscy leczeni chlorowodorkiem sewelameru), i 128 pacjentów z CKD nie poddawanych dializie, których leczenie trwało od 8 do 12 tygodni (79 pacjentów leczonych chlorowodorkiem sewelameru i 49 leczonych węglanem sewelameru).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane, które wystąpiły podczas badań klinicznych oraz działania niepożądane zgłaszane spontanicznie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu podano w poniższej tabeli grupując je według częstości występowania. Częstość działań niepożądanych określono jako: bardzo często ( > 1/10); często ( > 1/100 do < 1/10); niezbyt często ( > 1/1 000 do < 1/100), rzadko ( > 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów MedDRABardzo częstoCzęstoBardzo rzadkoCzęstość nieznana
    Zaburzenia układu immunologicznegoreakcje nadwrażliwości
    Zaburzenia żołądka i jelitnudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, zaparciebiegunka, niestrawność, wzdęciaz oddawaniem gazów, ból brzuchazablokowanie jelit, niedrożność lub podniedrożność, perforacja jelit1, krwotok z przewodu pokarmowego1, owrzodzenie jelita1, martwica przewodu pokarmowego1, zapalenie jelita grubego1,guz jelita1
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejświąd, wysypka
    Badaniazłogi kryształów w jelicie1
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Działania niepożądane
    1 Ostrzeżenie o zaburzeniach zapalnych przewodu pokarmowego, patrz punkt 4.4 Dzieci i młodzież Ogólnie profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (w wieku od 6 do 18 lat) jest podobny do profilu bezpieczeństwa u dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane <za pośrednictwem> <poprzez> krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, podawany zdrowym ochotnikom w dawkach do 14 gramów na dobę przez osiem dni nie powodował żadnych działań niepożądanych. U pacjentów z CKD maksymalna badana średnia dawka dobowa wynosiła 14,4 grama węglanu sewelameru w pojedynczej dawce dobowej. Objawy obserwowane w przypadku przedawkowania są podobne do działań niepożądanych wymienionych w punkcie 4.8, obejmujących głównie zaparcia i inne znane zaburzenia żołądkowo- jelitowe. Należy zapewnić odpowiednie leczenie objawowe.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Pozostałe środki lecznicze, leki stosowane w leczeniu hiperkaliemii i hiperfosfatemii. Kod ATC: V03A E02. Mechanizm działania Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop zawiera sewelamer, niewchłanialny usieciowany polimer wiążący fosforany. Sewelamer zawiera liczne grupy aminowe oddzielone jednym atomem węgla od rdzenia polimeru, które w żołądku ulegają protonizacji. Takie protonizowane grupy aminowe wiążą w jelicie ujemnie naładowane jony, takie jak pochodzące z diety fosforany. Działania farmakodynamiczne Poprzez wiązanie fosforanów w przewodzie pokarmowym i zmniejszanie wchłaniania sewelamer zmniejsza stężenie fosforanów w surowicy. Podczas podawania produktu leczniczego wiążącego fosforany zawsze konieczne jest regularne monitorowanie stężenia fosforanów w surowicy.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Podczas dwóch randomizowanych, krzyżowych badań klinicznych, wykazano, że węglan sewelameru w postaci tabletek i proszku podawany trzy razy na dobę stanowi równoważnik terapeutyczny chlorowodorku sewelameru i w związku z tym jest skuteczny w kontrolowaniu stężenia fosforanów w surowicy u pacjentów hemodializowanych z CKD. Pierwsze badanie wykazało, że tabletki węglanu sewelameru podawane trzy razy na dobę stanowią równoważnik tabletek chlorowodorku sewelameru podawanych trzy razy na dobę u 79 pacjentów hemodializowanych, leczonych przez dwa randomizowane okresy leczenia po 8 tygodni (średnie ważone stężenia fosforanów w surowicy uśrednione w czasie wynosiły 1,5 ± 0,3 mmol/l dla węglanu sewelameru i chlorowodorku sewelameru). Drugie badanie wykazało, że węglan sewelameru w postaci proszku podawany trzy razy na dobę stanowi równoważnik tabletek chlorowodorku sewelameru podawanych trzy razy na dobę u 31 pacjentów hemodializowanych z hiperfosfatemią (określoną jako stężenie fosforu w surowicy ≥ 1,78 mmol/l), leczonych przez dwa randomizowane okresy leczenia po 4 tygodnie (średnie ważone stężenia fosforanów w surowicy uśrednione w czasie wynosiły 1,6 ± 0,5 mmol/l w przypadku węglanu sewelameru i 1,7 ± 0,4 mmol/l w przypadku chlorowodorku sewelameru).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów hemodializowanych, sewelamer stosowany w monoterapii nie wywierał spójnego i klinicznie znamiennego działania na stężenie iPTH. Jednak w trwającym 12 tygodni badaniu z udziałem pacjentów dializowanych otrzewnowo, zbliżone zmniejszenie iPTH obserwowano u pacjentów otrzymujących octan wapnia. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc węglan sewelameru należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu zmniejszenia stężenia iPTH. W badaniach in vitro i w badaniach in vivo w doświadczalnych modelach zwierzęcych wykazano, że sewelamer wiąże kwasy żółciowe. Wiązanie kwasów żółciowych poprzez żywice jonowymienne jest dobrze znaną metodą obniżania stężenia cholesterolu we krwi. W badaniach klinicznych sewelameru zarówno średnie stężenie całkowitego cholesterolu, jak i cholesterolu LDL zostało obniżone o 15–39%.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Zmniejszenie stężenia cholesterolu obserwowano po 2 tygodniach leczenia i utrzymywało się ono podczas długotrwałego leczenia. Stężenia triglicerydów, cholesterolu HDL i albumin nie uległy zmianie po leczeniu sewelamerem. Ponieważ sewelamer wiąże kwasy żółciowe, może również zakłócać wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, takich jak witamina A, D, E i K. Sewelamer nie zawiera wapnia i zmniejsza częstość epizodów hiperkalcemii w porównaniu do pacjentów leczonych produktami leczniczymi wiążącymi fosforany opartymi na związkach wapnia, stosowanymi w monoterapii. Utrzymywanie się działania sewelameru na fosforany i wapń wykazano przez okres całego badania z rocznym okresem kontroli. Takie dane pochodzą z badań, w których stosowano chlorowodorek sewelameru. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania węglanu sewelameru w leczeniu hiperfosfatemii u dzieci z CKD oceniano w 2-tygodniowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu wieloośrodkowym.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Ta część badania była okresem stałego dawkowania (FDP). Następnie przeprowadzono 6-miesięczne, otwarte, jednoramienne badanie jako okres indywidualnego dostosowania dawki (DTP). Pacjentów (N=101) w wieku od 6 do 18 lat, u których powierzchnia ciała (BSA) wynosiła od 0,8 m 2 do 2,4 m 2 poddano randomizacji. Czterdziestu dziewięciu (49) pacjentów otrzymało węglan sewelameru, a 51 pacjentów otrzymało placebo w trakcie 2-tygodniowego FDP. Następnie wszyscy pacjenci otrzymali węglan sewelameru na okres 26 tygodni DTP. W badaniu osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy i wykazano, że węglan sewelameru zmniejsza stężenie fosforanów w surowicy średnio (LSM) o -0,90 mg/dl w porównaniu do placebo. W badaniu osiągnięto również drugorzędowe punkty końcowe. Podczas 2-tygodniowego FDP, węglan sewelameru u dzieci z wtórną hiperfosfatemią spowodowaną CKD istotnie zmniejszył stężenie fosforanów w surowicy w porównaniu z grupą placebo.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Podczas 6-miesięcznego otwartego DTP, odpowiedź na leczenie węglanem sewelameru u dzieci była utrzymana. Po zakończeniu leczenia 27% dzieci osiągnęło odpowiedni poziom fosforanów w surowicy w stosunku do swojego wieku. W podgrupie pacjentów poddawanych hemodializie i dializie otrzewnowej liczba ta wynosiła odpowiednio 23% i 15%. Podczas 2-tygodniowego FDP, BSA nie wpływała na odpowiedź pacjenta na leczenie, jednakże u dzieci z ustalonym poziomem stężenia fosforanów <7,0 mg/dl odpowiedź na leczenie nie występowała. Większość zgłaszanych działań niepożądanych dotyczyła układu pokarmowego. W wyniku tego badania nie rozpoznano nowych zagrożeń lub oznak dotyczących bezpieczeństwa przy stosowaniu węglanu sewelameru.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Nie przeprowadzono badań farmakokinetyki węglanu sewelameru. Chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, nie jest wchłaniany z przewodu pokarmowego, co potwierdzono w badaniu wchłaniania z udziałem zdrowych ochotników. W trwającym rok badaniu klinicznym nie zaobserwowano dowodów na kumulację sewelameru. Jednak nie można całkowicie wykluczyć potencjalnego wchłaniania i kumulacji sewelameru podczas przewlekłego, długotrwałego leczenia (> jednego rok).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania działania rakotwórczego chlorowodorku sewelameru podawanego doustnie prowadzono na myszach (dawki do 9 g/kg mc./dobę) i szczurach (0,3, 1 lub 3 g/kg mc./dobę). Występowało zwiększenie częstości przejściowego brodawczaka pęcherza moczowego u samców szczurów w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki 14,4 g stosowanej u ludzi w badaniu klinicznym). Nie obserwowano zwiększenia częstości guzów u myszy (odpowiednik potrójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych). W badaniu cytogenetycznym przeprowadzonym in vitro na komórkach ssaków z aktywacją metaboliczną, chlorowodorek sewelameru powodował statystycznie znamienny wzrost liczby aberracji budowy chromosomów.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Chlorowodorek sewelameru nie wykazywał działania mutagennego w teście Amesa. U szczurów i psów sewelamer zmniejszał wchłanianie rozpuszczalnych w tłuszczach witamin D, E i K (czynniki krzepnięcia) i kwasu foliowego. Obserwowano ubytki w kostnieniu szkieletowym w kilku miejscach u płodów samic szczurów otrzymujących sewelamer w dawkach średnich i dużych (odpowiednik dawki stosowanej u ludzi mniejszej niż maksymalna dawka 14,4 g stosowana w badaniach klinicznych). Działanie może być wtórne do niedoboru witaminy D. U ciężarnych samic królika otrzymujących doustnie dawki chlorowodorku sewelameru przez zgłębnik podczas fazy tworzenia się narządów, występowało zwiększenie wczesnej resorpcji w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Chlorowodorek sewelameru nie zaburzał płodności samców i samic szczura w badaniu obejmującym podanie produktu leczniczego w pokarmie, w którym samice otrzymywały lek na 14 dni przed parzeniem się i przez całą ciążę, a samce na 28 dni przed parzeniem się. Największa dawka w tym badaniu wynosiła 4,5 g/kg mc./dobę (odpowiednik dwukrotnej maksymalnej dawki 13 g/dobę stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych, wyliczony w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki: Celuloza mikrokrystaliczna Sodu chlorek Cynku stearynian Otoczka tabletki: Hypromeloza (E464) Monoglicerydy diacetylowane 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać butelkę szczelnie zamkniętą w celu ochrony przed wilgocią. Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelki HDPE z polipropylenowym wieczkiem zabezpieczającym przed otwarciem przez dzieci i uszczelniającą folią indukcyjną. Jedna butelka zawiera 30 tabletek lub 180 tabletek. Opakowania jedna butelka po 30 tabletek lub butelki po 180 tabletek bez zewnętrznego opakowania. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 800 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Sevelamer carbonate Winthrop 0,8 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna saszetka zawiera 0,8 g sewelameru węglanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Produkt leczniczy zawiera 8,42 mg alginianu glikolu propylenowego (E405) w każdej saszetce 0,8 g. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej. Jasnożółty proszek.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop jest wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dorosłych pacjentów poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej. Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop jest również wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (ang. Chronic Kidney Disease , CKD) niepoddawanych hemodializie ze stężeniem fosforanów w surowicy ≥ 1,78 mmol/l. Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop jest wskazany w celu przeciwdziałania hiperfosfatemii u dzieci i młodzieży w wieku powyżej 6 lat i których powierzchnia ciała ( ang. Body Surface Area , BSA) wynosi powyżej 0,75 m 2 z przewlekłą chorobą nerek. Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop należy stosować w kompleksowego ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu opanowania rozwoju osteodystrofii nerkowej.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawka początkowa: Dorośli Zalecana dawka początkowa węglanu sewelameru u osób dorosłych wynosi 2,4 g lub 4,8 g na dobę zależnie od potrzeb klinicznych i stężenia fosforanów w surowicy. Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop należy stosować trzy razy na dobę podczas posiłku.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Dawkowanie
    Stężenie fosforanów w surowicy pacjentówŁączna dobowa dawka węglanu sewelamerustosowana wraz z 3 posiłkami na dobę
    1,78–2,42 mmol/l (5,5–7,5 mg/dl)2,4 g*
    > 2,42 mmol/l (> 7,5 mg/dl)4,8 g*
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Dawkowanie
    *Plus dalsze dostosowanie dawki, patrz punkt „Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca” Dzieci i młodzież (w wieku powyżej 6 lat i których powierzchnia ciała (BSA) wynosi powyżej 0,75 m 2 ) Zalecana dawka początkowa węglanu sewelameru u dzieci i młodzieży wynosi od 2,4 g do 4,8 g na dobę. Zalecana dawka obliczana jest na podstawie BSA. Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop należy stosować trzy razy na dobę z posiłkiem lub przekąską.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Dawkowanie
    Powierzchnia ciała (BSA) (m2)Łączna dobowa dawka węglanu sewelamerustosowana wraz z 3 posiłkami/przekąskami na dobę
    od 0,75 do 1,22,4 g**
    ≥1,24,8 g**
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Dawkowanie
    ** Plus dalsze dostosowanie dawki, patrz punkt „Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca” W przypadku pacjentów leczonych wcześniej produktami wiążącymi fosforany (chlorowodorek sewelameru lub preparat wapniowy) produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop należy podawać w równoważnych dawkach (gram za gram) i monitorować stężenia fosforanów w surowicy w celu zapewnienia optymalnych dawek dobowych. Indywidualne dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca *Dorośli U dorosłych pacjentów należy monitorować poziom stężenia fosforanów w surowicy i indywidualnie dostosować dawkę węglanu sewelameru zwiększając ją o 0,8 g trzy razy na dobę (2,4 g/dobę) co 2 – 4 tygodnie aż do uzyskania możliwego do zaakceptowania stężenia fosforanów w surowicy oraz kontynuować dalsze regularne monitorowanie.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Dawkowanie
    W praktyce klinicznej leczenie jest kontynuowane zależnie od potrzeby obniżania stężenia fosforanów w surowicy i przewiduje się, że dawka dobowa u osób dorosłych będzie wynosić średnio około 6 g na dobę. **Dzieci i młodzież (w wieku powyżej 6 lat i których powierzchnia ciała (BSA) wynosi powyżej 0,75 m 2 ) U dzieci należy monitorować stężenie fosforanów w surowicy i indywidualnie dostosować dawkę węglanu sewelameru obliczając ją na podstawie powierzchni ciała (BSA), zwiększając ją trzy razy na dobę co 2 – 4 tygodnie aż do uzyskania możliwego do zaakceptowania stężenia fosforanów w surowicy oraz kontynuować dalsze regularne monitorowanie. Dawkowanie u dzieci i młodzieży w przeliczeniu na pole powierzchni ciała (BSA) (m 2 )
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Dawkowanie
    Powierzchnia ciała (BSA) (m2)Dawka początkowaDostosowanie dawki
    od 0,75 do 1,20,8 g trzy razy na dobęZwiększenie/zmniejszeniedawki o 0,4 g trzy razy na dobę
    ≥1,21,6 g trzy razy na dobęZwiększenie/zmniejszenie dawki o 0,8 g trzy razy nadobę
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Dawkowanie
    Pacjenci stosujący węglan sewelameru powinni przestrzegać wskazanych zaleceń dietetycznych. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Sevelamer carbonate Winthrop u dzieci w wieku poniżej 6 lat lub u dzieci, których powierzchnia ciała (BSA) wynosi poniżej 0,75 m 2 . Brak dostępnych danych. Dzieciom, których powierzchnia ciała (BSA) wynosi mniej niż 1,2 m 2 , lek powinien być podawany w zawiesinie doustnej, ponieważ postać tabletek nie była badana w tej grupie pacjentów, w związku z tym tabletki nie są odpowiednie do stosowania w tej grupie pacjentów. Sposób podawania Podanie doustne. Każdą saszetkę zawierającą 0,8 g proszku należy przed podaniem wymieszać z 30 ml wody (patrz punkt 6.6).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Dawkowanie
    Zawiesinę należy wypić w ciągu 30 minut od przygotowania. Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop należy przyjmować z jedzeniem. Produktu leczniczego Sevelamer carbonate Winthrop nie należy przyjmować na pusty żołądek. Proszek można wymieszać z wodą albo z małą ilością napoju lub żywności (np. 100 gramów/120 ml) i spożyć w ciągu 30 minut. Nie należy podgrzewać proszku Sevelamer carbonate Winthrop (np. w mikrofalówce) ani dodawać podgrzanej żywności lub płynów. (Instrukcja dla produktu Z DOŁĄCZONĄ łyżeczką dozującą) W celu uzyskania właściwej dawki należy użyć łyżeczki dozującej dołączonej do opakowania, aby odmierzyć dawkę 0,4 g proszku Sevelamer carbonate Winthrop. Dalsze instrukcje znajdują się w ulotce dla pacjenta. (Instrukcja dla produktu BEZ DOŁĄCZONEJ łyżeczki dozującej) W celu uzyskania właściwej dawki, gdy konieczne jest podzielenie saszetki, należy użyć produktu w dawce 0,8 g z dołączoną łyżeczką dozującą.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1  Hipofosfatemia  Niedrożność jelit
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności węglanu sewelameru u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek nie poddawanych dializie ze stężeniem fosforanów w surowicy < 1,78 mmol/l. W związku z tym, stosowanie produktu leczniczego w tej grupie pacjentów nie jest obecnie zalecane. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności węglanu sewelameru u pacjentów z następującymi zaburzeniami:  dysfagia  zaburzenia połykania  ciężkie zaburzenia motoryki żołądka i jelit w tym nieleczona lub ciężka gastropareza, zatrzymanie treści żołądkowej i nieprawidłowe lub nieregularne ruchy jelit  czynna choroba zapalna jelit  poważna operacja przewodu pokarmowego Leczenie tych pacjentów produktem leczniczym Sevelamer carbonate Winthrop należy rozpocząć wyłącznie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. W przypadku rozpoczęcia terapii należy monitorować pacjentów cierpiących na te zaburzenia.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Specjalne środki ostrozności
    Leczenie węglanem sewelameru należy ponownie ocenić u pacjentów, u których wystąpią ciężkie zaparcia lub inne ciężkie objawy żołądkowo-jelitowe Zablokowanie jelit i niedrożność/podniedrożność W bardzo rzadkich przypadkach podczas leczenia chlorowodorkiem sewelameru (w postaci kapsułek/tabletek), który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, u pacjentów obserwowano zablokowanie jelit i niedrożność/podniedrożność. Objawem poprzedzającym może być zaparcie. Pacjentów leczonych węglanem sewelameru, u których wystąpiło zaparcie należy uważnie monitorować. W przypadku pacjentów, u których wystąpiło silne zaparcie lub inne ciężkie objawy żołądkowo-jelitowe, należy powtórnie przeanalizować celowość dalszego leczenia. Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach i niedobór kwasu foliowego U pacjentów z CKD (przewlekła choroba nerek) mogą wystąpić niskie stężenia rozpuszczalnych w tłuszczach witamin A, D, E i K zależnie od ich podaży w diecie oraz od nasilenia choroby.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Specjalne środki ostrozności
    Nie można wykluczyć możliwości wiązania przez węglan sewelameru witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i zawartych w spożywanych pokarmach. U pacjentów nie przyjmujących witaminowych suplementów diety i leczonych sewelamerem należy regularnie kontrolować stężenie witamin A, D, E i K w surowicy. W razie konieczności zaleca się stosowanie witaminowych suplementów diety. Zaleca się, aby pacjenci z CKD nie poddawani dializie otrzymywali suplementy witaminy D (około 400 j.m. naturalnej witaminy D na dobę), które mogą stanowić część preparatu wielowitaminowego stosowanego niezależnie oprócz węglanu sewelameru. U pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej zaleca się dodatkowe monitorowanie stężenia witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i kwasu foliowego, ponieważ stężenia witaminy A, D, E i K nie były badane podczas badania klinicznego u takich pacjentów.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Specjalne środki ostrozności
    Ze względu na niewystarczającą ilość dostępnych danych nie można wykluczyć niedoboru folianów podczas długotrwałego leczenia węglanem sewelameru. U pacjentów, którzy nie przyjmują dodatkowego kwasu foliowego, ale przyjmują sewelamer, stężenie kwasu foliowego należy regularnie oceniać. Hipokalcemia/hiperkalcemia U pacjentów z CKD może wystąpić hipokalcemia lub hiperkalcemia. W związku z tym należy w regularnych odstępach czasu monitorować stężenie wapnia w surowicy i w razie potrzeby podawać preparaty wapnia. Kwasica metaboliczna U pacjentów z CKD istnieje predyspozycja do wystąpienia kwasicy metabolicznej. W związku z tym w ramach dobrej praktyki klinicznej zaleca się monitorowanie stężenia wodorowęglanów. Zapalenie otrzewnej U pacjentów dializowanych występuje określone ryzyko zakażeń związanych z techniką dializowania.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Specjalne środki ostrozności
    Zapalenie otrzewnej jest znanym powikłaniem u pacjentów dializowanych otrzewnowo i w badaniu klinicznym chlorowodorku sewelameru obserwowano większą liczbę przypadków zapalenia otrzewnej w grupie otrzymującej sewelamer niż w grupie kontrolnej. Należy ściśle monitorować pacjentów dializowanych otrzewnowo w celu zapewnienia stosowania prawidłowej techniki aseptycznej wraz z szybkim rozpoznaniem i leczeniem objawów przedmiotowych i podmiotowych związanych z zapaleniem otrzewnej. Niedoczynność tarczycy Zaleca się ściślejsze monitorowanie pacjentów z niedoczynnością tarczycy, którzy otrzymują węglan sewelameru i lewotyroksynę w skojarzeniu (patrz punkt 4.5). Nadczynność przytarczyc Węglan sewelameru nie jest wskazany w leczeniu nadczynności przytarczyc. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc węglan sewelameru należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu zmniejszenia stężenia natywnego hormonu przytarczyc (iPTH).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Specjalne środki ostrozności
    Choroby zapalne żołądka i jelit Zgłaszano przypadki występowania ciężkich stanów zapalnych zlokalizowanych w różnych częściach przewodu pokarmowego (w tym ciężkich powikłań, takich jak krwotok, perforacja, owrzodzenie, martwica, zapalenie jelita grubego) związanych z obecnością kryształów sewelameru (patrz punkt 4.8). Zaburzenia zapalne mogą ustąpić po odstawieniu sewelameru. Należy ponownie rozważyć decyzję o leczeniu węglanem sewelameru u pacjentów, u których wystąpiły ciężkie objawy ze strony przewodu pokarmowego. Zawartość sodu Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w saszetce, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Dializy Nie przeprowadzono badań dotyczacych interakcji u pacjentów dializowanych. Cyprofloksacyna W badaniu interakcji pojedynczej dawki z udziałem zdrowych ochotników chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, zmniejszał biodostępność cyprofloksacyny o około 50%, gdy była ona podawana razem z chlorowodorkiem sewelameru. Węglanu sewelameru nie należy stosować jednocześnie z cyprofloksacyną. Cyklosporyna, mykofenolan mofetylu i takrolimus u pacjentów po przeszczepieniu U pacjentów po przeszczepieniu, którym jednocześnie podawano chlorowodorek sewelameru, obserwowano zmniejszone stężenie cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i takrolimusu bez jakichkolwiek konsekwencji klinicznych (np. bez odrzucania przeszczepu).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Interakcje
    Nie można wykluczyć ryzyka interakcji i w związku z tym należy rozważyć monitorowanie stężeń cyklosporyny, mykofenolanu mofetylu i tarkolimusu we krwi podczas równoczesnego stosowania i po odstawieniu tych produktów leczniczych. Lewotyroksyna Obserwowano bardzo rzadkie przypadki niedoczynności tarczycy u pacjentów, którym podawano jednocześnie chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, i lewotyroksynę. W związku z tym zaleca się ścisłe monitorowanie stężeń TSH u pacjentów otrzymujących węglan sewelameru i lewotyroksynę. Leki przeciwarytmiczne i przeciwpadaczkowe Pacjenci stosujący leki przeciwarytmiczne w leczeniu arytmii i leki przeciwpadaczkowe w leczeniu napadów padaczkowych byli wyłączeni z udziału w badaniach klinicznych. Dlatego nie można wykluczyć możliwego zmniejszenia wchłaniania.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Interakcje
    Przeciwarytmiczny produkt leczniczy należy przyjmować co najmniej godzinę przed lub trzy godziny po podaniu produktu leczniczego Sevelamer carbonate Winthrop i należy rozważyć monitorowanie jego stężenia we krwi. Inhibitory pompy protonowej Po wprowadzeniu leku do obrotu opisywano bardzo rzadkie przypadki zwiększenia stężenia fosforanów u pacjentów przyjmujących inhibitory pompy protonowej jednocześnie z węglanem sewelameru. Należy zachować ostrożność przepisując inhibitory pompy protonowej pacjentom, którzy jednocześnie są leczeni produktem leczniczym Sevelamer carbonate Winthrop. Należy monitorować stężenie fosforanów w surowicy i odpowiednio dostosować dawkę węglanu sewelameru. Biodostępność Węglan sewelameru nie jest wchłaniany przez organizm i może wpływać na biodostępność innych produktów leczniczych.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Interakcje
    Wszystkie produkty lecznicze, których zmniejszenie biodostępności mogłoby mieć znaczący wpływ kliniczny na bezpieczeństwo stosowania lub skuteczność, należy podawać co najmniej na jedną godzinę przed lub trzy godziny po podaniu węglanu sewelameru lub lekarz powinien rozważyć monitorowanie stężenia tych produktów leczniczych we krwi. Digoksyna, warfaryna, enalapryl i metoprolol W badaniach interakcji z udziałem zdrowych ochotników chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, nie wpływał na biodostępność digoksyny, warfaryny, enalaprylu i metoprololu.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania sewelameru u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały pewien toksyczny wpływ na reprodukcję w przypadku stosowania dużych dawek sewelameru u szczurów (patrz punkt 5.3). Ponadto wykazano, że sewelamer zmniejsza wchłanianie niektórych witamin, w tym kwasu foliowego (patrz punkty 4.4 i 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Węglan sewelameru może być stosowany u kobiet w okresie ciąży tylko w razie wyraźnej konieczności i po starannym rozważeniu korzyści i ryzyka dla matki i płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy sewelamer i (lub) jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Brak wchłanialności sewelameru wskazuje, że przenikanie sewelameru do mleka ludzkiego jest mało prawdopodobne.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Należy podjąć decyzję o kontynuacji/przerwaniu karmienia piersią lub kontynuacji/przerwaniu leczenia węglanem sewelameru biorąc pod uwagę korzyść dla dziecka wynikającą z karmienia piersią oraz korzyść dla matki wynikającą z leczenia węglanem sewelameru. Płodność Brak danych dotyczących wpływu sewelameru na płodność ludzi. Badania na zwierzętach wykazały, że sewelamer nie powodował zaburzenia płodności samców i samic szczura w przypadku ekspozycji na odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki 13 g/dobę stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych, wyliczony w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała (BSA).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Sewelamer nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Do najczęściej występujących (≥ 5% pacjentów) działań niepożądanych należały zaburzenia żołądka i jelit: nudności (bardzo często), wymioty (bardzo często), bóle w nadbrzuszu (bardzo często), zaparcia (bardzo często), biegunka (często), niestrawność (często) i wzdęcia (często). Zaparcie jest bardzo częstym działaniem niepożądanym. Może to być wczesny objaw poważnych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Najpoważniejsze działania niepożądane to nadwrażliwość (bardzo rzadko), niedrożność jelit (częstość nieznana), niedrożność jelit/podniedrożność (częstość nieznana), perforacja jelit (częstość nieznana), poważne zapalne zaburzenia żołądkowo-jelitowe związane z obecnością kryształów sewelameru (częstość nieznana). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Bezpieczeństwo stosowania sewelameru (zarówno w postaci węglanu jak i chlorowodorku) badano w wielu badaniach klinicznych obejmujących łącznie 969 pacjentów hemodializowanych, których leczenie trwało od 4 do 50 tygodni (724 pacjentów leczonych chlorowodorkiem sewelameru i 245 leczonych węglanem sewelameru), 97 pacjentów dializowanych otrzewnowo, których leczenie trwało 12 tygodni (wszyscy leczeni chlorowodorkiem sewelameru), i 128 pacjentów z CKD nie poddawanych dializie, których leczenie trwało od 8 do 12 tygodni (79 pacjentów leczonych chlorowodorkiem sewelameru i 49 leczonych węglanem sewelameru).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane, które wystąpiły podczas badań klinicznych oraz działania niepożądane zgłaszane spontanicznie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu podano w poniższej tabeli grupujące je według częstości występowania. Częstość działań niepożądanych określono jako: bardzo często ( > 1/10); często ( > 1/100 do < 1/10); niezbyt często ( > 1/1 000 do < 1/100), rzadko ( > 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów MedDRABardzo częstoCzęstoBardzo rzadkoCzęstość nieznana
    Zaburzenia układu immunologicznegoreakcje nadwrażliwości*
    Zaburzenia żołądka i jelitnudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, zaparciebiegunka, niestrawność, wzdęciaz oddawaniem gazów, ból brzuchazablokowanie jelit, niedrożność lub podniedrożność, perforacja jelit1, krwotok z przewodu pokarmowego1, owrzodzenie jelita1, martwica przewodu pokarmowego1, zapalenie jelita grubego1,guz jelita1
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejświąd, wysypka
    Badaniazłogi kryształów w jelicie
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Działania niepożądane
    1 Ostrzeżenie o zaburzeniach zapalnych przewodu pokarmowego, patrz punkt 4.4 Dzieci i młodzież Ogólnie profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (w wieku od 6 do 18 lat) jest podobny do profilu bezpieczeństwa u dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, podawany zdrowym ochotnikom w dawkach do 14 gramów na dobę przez osiem dni nie powodował żadnych działań niepożądanych. U pacjentów z CKD maksymalna badana średnia dawka dobowa wynosiła 14,4 grama węglanu sewelameru w pojedynczej dawce dobowej. Objawy obserwowane w przypadku przedawkowania są podobne do działań niepożądanych wymienionych w punkcie 4.8, obejmujących głównie zaparcia i inne znane zaburzenia żołądkowo- jelitowe. Należy zapewnić odpowiednie leczenie objawowe.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Pozostałe srodki lecznicze, leki stosowane w leczeniu hiperkaliemii i hiperfosfatemii. Kod ATC: V03A E02. Mechanizm działania Produkt leczniczy Sevelamer carbonate Winthrop zawiera sewelamer, niewchłanialny usieciowany polimer wiążący fosforany. Sewelamer zawiera liczne grupy aminowe oddzielone jednym atomem węgla od rdzenia polimeru, które w żołądku ulegają protonizacji. Takie protonizowane grupy aminowe wiążą w jelicie ujemnie naładowane jony takie jak pochodzące z diety fosforany. Działanie farmakodynamiczne Poprzez wiązanie fosforanów w przewodzie pokarmowym i zmniejszanie wchłaniania, sewelamer zmniejsza stężenie fosforanów w surowicy. Podczas podawania produktu leczniczego wiążącego fosforany zawsze konieczne jest regularne monitorowanie stężenia fosforanów w surowicy.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Podczas dwóch randomizowanych, krzyżowych badań klinicznych wykazano, że węglan sewelameru w postaci tabletek i proszku podawany trzy razy na dobę stanowi równoważnik terapeutyczny chlorowodorku sewelameru i w związku z tym jest skuteczny w kontrolowaniu stężenia fosforanów w surowicy u pacjentów hemodializowanych z CKD. Pierwsze badanie wykazało, że tabletki węglanu sewelameru podawane trzy razy na dobę stanowią równoważnik tabletek chlorowodorku sewelameru podawanych trzy razy na dobę u 79 pacjentów hemodializowanych leczonych przez dwa randomizowane okresy leczenia po 8 tygodni (średnie ważone stężenia fosforanów w surowicy uśrednione w czasie wynosiły 1,5 ± 0,3 mmol/l dla węglanu sewelameru i chlorowodorku sewelameru). Drugie badanie wykazało, że węglan sewelameru w postaci proszku podawany trzy razy na dobę stanowią równoważnik tabletek chlorowodorku sewelameru podawanych trzy razy na dobę u 31 pacjentów hemodializowanych z hiperfosfatemią (określoną jako stężenie fosforu w surowicy ≥ 1,78 mmol/l) leczonych przez dwa randomizowane okresy leczenia po 4 tygodnie (średnie ważone stężenia fosforanów w surowicy uśrednione w czasie wynosiły 1,6 ± 0,5 mmol/l w przypadku węglanu sewelameru i 1,7 ± 0,4 mmol/l w przypadku chlorowodorku sewelameru).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów hemodializowanych, sewelamer stosowany w monoterapii nie wywierał spójnego i klinicznie znamiennego działania na stężenie iPTH. Jednak w trwającym 12 tygodni badaniu z udziałem pacjentów dializowanych otrzewnowo zbliżone zmniejszenie iPTH obserwowano u pacjentów otrzymujących octan wapnia. U pacjentów z wtórną nadczynnością przytarczyc węglan sewelameru należy stosować w ramach wielostronnego podejścia terapeutycznego – leczenie może uwzględniać uzupełnianie wapnia, 1,25-dihydroksy-witaminy D 3 lub jednego z jej analogów w celu zmniejszenia stężenia iPTH. W badaniach in vitro i w badaniach in vivo w doświadczalnych modelach zwierzęcych wykazano, że sewelamer wiąże kwasy żółciowe. Wiązanie kwasów żółciowych poprzez żywice jonowymienne jest dobrze znaną metodą obniżania stężenia cholesterolu we krwi. W badaniach klinicznych sewelameru zarówno średnie stężenie całkowitego cholesterolu jak i cholesterolu LDL zostało obniżone o 15–39%.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Zmniejszenie stężenia cholesterolu obserwowano po 2 tygodniach leczenia i utrzymywało się ono podczas długotrwałego leczenia. Stężenia triglicerydów, cholesterolu HDL i albumin nie uległy zmianie po leczeniu sewelamerem. Ponieważ sewelamer wiąże kwasy żółciowe, może również zakłócać wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach takich jak witamina A, D, E i K. Sewelamer nie zawiera wapnia i zmniejsza częstość epizodów hiperkalcemii w porównaniu do pacjentów leczonych produktami leczniczymi wiążącymi fosforany opartymi na związkach wapnia, stosowanymi w monoterapii. Utrzymywanie się działania sewelameru na fosforany i wapń wykazano przez okres całego badania z rocznym okresem kontroli. Takie dane pochodzą z badań, w których stosowano chlorowodorek sewelameru. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania węglanu sewelameru w leczeniu hiperfosfatemii u dzieci z CKD oceniano w 2-tygodniowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu wieloośrodkowym.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Ta część badania była okresem stałego dawkowania (FDP). Następnie przeprowadzono 6-miesięczne, otwarte, jednoramienne badanie jako okres indywidualnego dostosowania dawki (DTP). Pacjentów (N=101) w wieku od 6 do 18 lat, u których powierzchnia ciała (BSA) wynosiła od 0,8 m 2 do 2,4 m 2 poddano randomizacji. Czterdziestu dziewięciu (49) pacjentów otrzymało węglan sewelameru, a 51 pacjentów otrzymało placebo w trakcie 2-tygodniowego FDP. Następnie wszyscy pacjenci otrzymali węglan sewelameru na okres 26 tygodni DTP. W badaniu osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy i wykazano, że węglan sewelameru zmniejsza stężenie fosforanów w surowicy średnio (LSM) o -0,90 mg/dl w porównaniu do placebo. W badaniu osiągnięto również drugorzędowe punkty końcowe. Podczas 2-tygodniowego FDP, węglan sewelameru u dzieci z wtórną hiperfosfatemią spowodowaną CKD istotnie zmniejszył stężenie fosforanów w surowicy w porównaniu z grupą placebo.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Podczas 6-miesięcznego otwartego DTP, odpowiedź na leczenie węglanem sewelameru u dzieci była utrzymana. Po zakończeniu leczenia 27% dzieci osiągnęło odpowiedni poziom fosforanów w surowicy w stosunku do swojego wieku. W podgrupie pacjentów poddawanych hemodializie i dializie otrzewnowej liczba ta wynosiła odpowiednio 23% i 15%. Podczas 2-tygodniowego FDP, BSA nie wpływała na odpowiedź pacjenta na leczenie, jednakże u dzieci z ustalonym poziomem stężenia fosforanów <7,0 mg/dl odpowiedź na leczenie nie występowała. Większość zgłaszanych działań niepożądanych dotyczyła układu pokarmowego. W wyniku tego badania nie rozpoznano nowych zagrożeń lub oznak dotyczących bezpieczeństwa przy stosowaniu węglanu sewelameru.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Nie przeprowadzono badań farmakokinetyki węglanu sewelameru. Chlorowodorek sewelameru, który zawiera taki sam czynny fragment cząsteczki jak węglan sewelameru, nie jest wchłaniany z przewodu pokarmowego, co potwierdzono w badaniu wchłaniania z udziałem zdrowych ochotników. W trwającym rok badaniu klinicznym nie zaobserwowano dowodów na kumulację sewelameru. Jednak nie można całkowicie wykluczyć potencjalnego wchłaniania i kumulacji sewelameru podczas przewlekłego, długotrwałego leczenia (> jednego rok).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania działania rakotwórczego chlorowodorku sewelameru podawanego doustnie prowadzono na myszach (dawki do 9 g/kg mc./dobę) i szczurach (0,3, 1 lub 3 g/kg mc./dobę). Występowało zwiększenie częstości przejściowego brodawczaka pęcherza moczowego u samców szczurów w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki 14,4 g stosowanej u ludzi w badaniu klinicznym). Nie obserwowano zwiększenia częstości guzów u myszy (odpowiednik potrójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych). W badaniu cytogenetycznym przeprowadzonym in vitro na komórkach ssaków z aktywacją metaboliczną, chlorowodorek sewelameru powodował statystycznie znamienny wzrost liczby aberracji budowy chromosomów.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Chlorowodorek sewelameru nie wykazywał działania mutagennego w teście Amesa. U szczurów i psów sewelamer zmniejszał wchłanianie rozpuszczalnych w tłuszczach witamin D, E i K (czynniki krzepnięcia) i kwasu foliowego. Obserwowano ubytki w kostnieniu szkieletowym obserwowano w kilku miejscach u płodów samic szczurów otrzymujących sewelamer w dawkach średnich i dużych (odpowiednik dawki stosowanej u ludzi mniejszej niż maksymalna dawka 14,4 g stosowana w badaniach klinicznych). Działanie może być wtórne do niedoboru witaminy D. U ciężarnych samic królika otrzymujących doustnie dawki chlorowodorku sewelameru przez zgłębnik podczas fazy tworzenia się narządów, występowało zwiększenie wczesnej resorpcji w grupie otrzymującej dużą dawkę (odpowiednik podwójnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Chlorowodorek sewelameru nie zaburzał płodności samców i samic szczura w badaniu obejmującym podanie produktu leczniczego w pokarmie, w którym samice otrzymywały lek na 14 dni przed parzeniem się i przez całą ciążę, a samce na 28 dni przed parzeniem się. Największa dawka w tym badaniu wynosiła 4,5 g/kg mc./dobę (odpowiednik dwukrotnej maksymalnej dawki 13 g/dobę stosowanej u ludzi podczas badań klinicznych, wyliczony w oparciu o porównanie względnej powierzchni ciała).
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Glikolu propylenowego alginian (E405) Aromat krem cytrusowy Sodu chlorek Sukraloza Żelaza tlenek żółty (E172) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. Po przygotowaniu Zawiesinę doustną należy podać w ciągu 30 minut. (Instrukcja dla produktu z dołączoną łyżeczką dozującą) Saszetkę należy wyrzucić po upływie 24 godzin od otwarcia. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Saszetka z kopolimeru estru etylenowego kwasu metakrylowego, poliestru, LDPE i folii aluminiowej laminowanej, z warstwą termozgrzewalną. Każda saszetka zawiera 0,8 g węglanu sewelameru. (Instrukcja dla produktu z dołączoną łyżeczką dozującą) Jedno pudełko zawiera 90 saszetek i łyżeczkę dozującą do odmierzania dawki 0,4 g proszku . Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
  • CHPL leku Sevelamer carbonate Winthrop, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 0,8 g
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przed podaniem proszek należy wymieszać z 30 ml wody na saszetkę. Proszek do sporządzenia zawiesiny jest jasnożółty i ma smak owoców cytrusowych. Proszek można również wymieszać z zimnym napojem lub niepodgrzaną żywnością (patrz punkt 4.2). Nie należy podgrzewać proszku (np. w mikrofalówce). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Cholestagel 625 mg, tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera 625 mg kolesewelamu (w postaci chlorowodorku). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki powlekane (tabletki) Tabletki powlekane w kolorze białawym, w kształcie kapsułek z jednostronnym nadrukiem „C625”.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Stosowanie produktu leczniczego Cholestagel w skojarzeniu z inhibitorem reduktazy 3-hydroksy-3- metyloglutarylo-koenzymu A (HMG-CoA) (statyną) jest wskazane w leczeniu uzupełniającym leczenie dietetyczne w celu dodatkowego zmniejszenia stężenia cholesterolu lipoprotein o małej gęstości (LDL-C) u dorosłych pacjentów z rozpoznaniem pierwotnej hipercholesterolemii, u których monoterapia statyną nie była wystarczająca do skutecznego kontrolowania hipercholesterolemii. W monoterapii produkt leczniczy Cholestagel jest wskazany łącznie z dietą w celu zmniejszenia zwiększonego stężenia cholesterolu całkowitego i cholesterolu LDL-C u dorosłych pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią, u których statyna jest niewskazana lub źle tolerowana. Produkt leczniczy Cholestagel może być stosowany w skojarzeniu z ezetymibem, ze statyną lub bez niej, u dorosłych pacjentów z hipercholesterolemią pierwotną, w tym również z hipercholesterolemią rodzinną (patrz punkt 5.1).
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Leczenie skojarzone Zalecana dawka produktu leczniczego Cholestagel w skojarzeniu ze statyną i ezetymibem lub bez niego, wynosi 4 do 6 tabletek na dobę. Maksymalna zalecana dawka wynosi 6 tabletek na dobę, podawanych następująco: 3 tabletki podawane dwa razy na dobę podczas posiłku lub 6 tabletek podawanych raz na dobę w czasie posiłku. W badaniach klinicznych wykazano, że produkt leczniczy Cholestagel może być stosowany sam lub jednocześnie ze statynami, a także, że produkt leczniczy Cholestagel może być stosowany sam lub jednocześnie z ezetymibem. Monoterapia Zalecana dawka początkowa produktu leczniczego Cholestagel to 6 tabletek na dobę, podawanych następująco: 3 tabletki podawane dwa razy na dobę podczas posiłku lub 6 tabletek podawanych raz na dobę podczas posiłku. Maksymalna zalecana dawka wynosi 7 tabletek na dobę.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Dawkowanie
    W celu potwierdzenia korzystnej początkowej i właściwej długotrwałej odpowiedzi na leczenie, należy w trakcie leczenia kontynuować dietę zmniejszającą stężenie cholesterolu oraz okresowo oznaczać stężenie cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL i triglicerydów. Produkt leczniczy Cholestagel należy podawać co najmniej cztery godziny przed zastosowaniem, innego leku lub cztery godziny po nim, aby zminimalizować ryzyko zmniejszonego wchłaniania jednocześnie stosowanego innego leku, w przypadku którego niewielkie zmiany stężenia terapeutycznego mogą mieć znaczenie kliniczne, lub jeśli nie ma danych klinicznych dotyczących stosowania tego produktu leczniczego w skojarzeniu z innym lekiem (patrz punkt 4.5). Osoby w podeszłym wieku Nie ma konieczności modyfikowania dawki produktu leczniczego Cholestagel u osób w podeszłym wieku. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania u dzieci w wieku od 0 do 17 lat nie zostały jeszcze udowodnione.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Dawkowanie
    Aktualne dane przedstawiono w punkcie 5.1, ale nie ma zaleceń dotyczących dawkowania. Sposób podawania Tabletki produktu leczniczego Cholestagel należy zażywać doustnie z posiłkiem, popijając płynem. Tabletki należy połykać w całości, nie należy ich łamać, rozkruszać lub rozgryzać.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1  Niedrożność jelit lub dróg żółciowych
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Wtórne przyczyny hipercholesterolemii Przed rozpoczęciem stosowania produktu leczniczego Cholestagel należy wykluczyć wtórne przyczyny hipercholesterolemii (tzn. źle kontrolowaną cukrzycę, niedoczynność tarczycy, zespół nerczycowy, dysproteinemie, niedrożność dróg żółciowych), które powinny być zdiagnozowane i odpowiednio leczone. Interakcje z cyklosporyną Pacjenci leczeni cyklosporyną, którzy rozpoczynają lub kończą stosowanie produktu leczniczego Cholestagel oraz pacjenci leczeni produktem leczniczym Cholestagel, którzy powinni rozpocząć stosowanie cyklosporyny: Cholestagel zmniejsza biodostępność cyklosporyny (patrz również punkt 4.5). U pacjentów przyjmujących Cholestagel, którzy rozpoczynają leczenie cyklosporyną, należy w typowy sposób monitorować stężenie cyklosporyny we krwi i modyfikować jej dawkowanie.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U pacjentów leczonych cyklosporyną, którzy rozpoczynają przyjmowanie produktu leczniczego Cholestagel, należy oznaczyć stężenie cyklosporyny we krwi przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego, a natychmiast po rozpoczęciu leczenia je monitorować i odpowiednio modyfikować dawkowanie cyklosporyny. Należy pamiętać, że odstawienie produktu leczniczego Cholestagel może spowodować zwiększenie stężenia cyklosporyny we krwi. Zatem u pacjentów, którzy jednocześnie przyjmują cyklosporynę i Cholestagel, przed zakończeniem i po zakończeniu stosowania produktu leczniczego Cholestagel należy monitorować stężenia we krwi i odpowiednio modyfikować dawkowanie cyklosporyny. Wpływ na stężenie triglicerydów Należy zachować ostrożność w czasie leczenia pacjentów, u których stężenie triglicerydów we krwi wynosi powyżej 3,4 mmol/l, ponieważ produkt leczniczy Cholestagel wykazuje działanie zwiększające stężenie triglicerydów.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu u pacjentów, u których stężenie triglicerydów we krwi wynosi powyżej 3,4 mmol/l, ponieważ pacjenci ci zostali wyłączeni z badań klinicznych. Nie określono również bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Cholestagel u pacjentów z dysfagią, zaburzeniami przełykania, silnymi zaburzeniami perystaltyki, zapaleniem jelit, niewydolnością wątroby lub po poważniejszym zabiegu chirurgicznym przewodu pokarmowego. W związku z tym należy zachować ostrożność w czasie stosowania produktu leczniczego Cholestagel u pacjentów z tymi schorzeniami. Zaparcia Produkt leczniczy Cholestagel może wywoływać zaparcie, lub je zaostrzać. Ryzyko zaparcia należy rozważyć w szczególności u pacjentów z chorobą wieńcową i dławicą piersiową.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Leczenie przeciwzakrzepowe Należy monitorować leczenie przeciwzakrzepowe u pacjentów otrzymujących warfarynę lub podobne leki, ponieważ wykazano, że sekwestranty kwasu żółciowego, takie jak Cholestagel, zmniejszają wchłanianie witaminy K, a zatem zaburzają działanie przeciwzakrzepowe warfaryny (patrz również punkt 4.5). Doustne środki antykoncepcyjne Produkt leczniczy Cholestagel może wpływać na biodostępność jednocześnie podawanego doustnego środka antykoncepcyjnego. Dla zminimalizowania ryzyka jakiejkolwiek interakcji należy zapewnić, aby produkt leczniczy Cholestagel był podawany co najmniej 4 godziny po zażyciu doustnego środka antykoncepcyjnego (patrz pkt 4.5).
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymii inne rodzaje interakcji Informacje ogólne Cholestagel może wpływać na biodostępność innych produktów leczniczych. Zatem jeśli nie można wykluczyć interakcji z innym przyjmowanym jednocześnie produktem leczniczym, w przypadku którego niewielkie zmiany stężenia terapeutycznego mogą mieć znaczenie kliniczne, produkt leczniczy Cholestagel należy podawać co najmniej cztery godziny przed zastosowaniem innego leku lub cztery godziny po nim. Zminimalizuje to ryzyko zmniejszenia wchłaniania jednocześnie stosowanego innego leku. W przypadku jednoczesnego stosowania innego leku w podzielonych dawkach należy pamiętać, że wymaganą dawkę produktu leczniczego Cholestagel można przyjmować raz na dobę. Przy stosowaniu leków, których zmiany stężeń we krwi mogłyby mieć klinicznie istotny wpływ na bezpieczeństwo ich stosowania i skuteczność, lekarz powinien rozważyć możliwość monitorowania ich stężenia w surowicy krwi lub obserwację objawów.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Interakcje
    Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych. W badaniach interakcji z innymi lekami produkt leczniczy Cholestagel u zdrowych ochotników nie wpływał na biodostępność digoksyny, metoprololu, chinidyny, kwasu walproinowego i warfaryny. Produkt leczniczy Cholestagel zmniejszał wartości C max oraz AUC w przypadku werapamilu o przedłużonym uwalnianiu odpowiednio o około 31% i 11%. Z uwagi na wysoki stopień zmienności biodostępności werapamilu, znaczenie kliniczne powyższej obserwacji jest niejasne. Jednoczesne podawanie kolesewelamu i olmesartanu zmniejsza ekspozycję na olmesartan. Olmesartan należy podawać co najmniej 4 godziny przed zastosowaniem kolesewelamu. U pacjentów stosujących produkt leczniczy Cholestagel w skojarzeniu z fenytoiną, w bardzo rzadkich przypadkach opisywano zmniejszenie stężenia fenytoiny.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Interakcje
    Leczenie przeciwzakrzepowe U pacjentów otrzymujących warfarynę lub podobne leki, należy starannie monitorować leczenie przeciwzakrzepowe, ponieważ wykazano, że sekwestranty kwasu żółciowego, takie jak produkt leczniczy Cholestagel, zmniejszają wchłanianie witaminy K, a zatem zaburzają działanie przeciwzakrzepowe warfaryny. Nie przeprowadzono odrębnych badań klinicznych dotyczących interakcji kolesewelamu z witaminą K. Lewotyroksyna W przypadku stosowania lewotyroksyny równocześnie lub w ciągu jednej godziny od podania produktu leczniczego Cholestagel, w badaniach interakcji u zdrowych ochotników stwierdzono zmniejszone pole pod krzywą (AUC) oraz zmniejszone stężenia maksymalne (C max ) lewotyroksyny. Interakcji nie obserwowano, gdy produkt leczniczy Cholestagel był podawany po co najmniej 4 godzinach od zastosowania lewotyroksyny.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Interakcje
    Doustne środki antykoncepcyjne W przypadku równoczesnego stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych i produktu leczniczego Cholestagel w badaniu interakcji na zdrowych ochotniczkach stwierdzono zmniejszenie C max noretyndronu oraz AUC i C max etynyloestradiolu. Tę interakcję zaobserwowano również po podaniu produktu leczniczego Cholestagel po 1 godzinie od zastosowania doustnego środka antykoncepcyjnego. Jednak nie stwierdzono interakcji po podaniu produktu leczniczego Cholestagel po 4 godzinach od zastosowania doustnego środka antykoncepcyjnego. Cyklosporyna W badaniu interakcji u zdrowych ochotników stwierdzono, że jednoczesne podawanie produktu leczniczego Cholestagel i cyklosporyny powodowało istotne zmniejszenie AUC 0-  i C max cyklosporyny o 34% i 44% odpowiednio. Zatem zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia cyklosporyny we krwi (patrz również punkt 4.4).
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Interakcje
    Poza tym z rozważań teoretycznych wynika, że zagrożenie związane z jednoczesnym podawaniem obu leków można zmniejszyć podając Cholestagel co najmniej 4 godziny po podaniu cyklosporyny. Ponadto produkt leczniczy Cholestagel należy zawsze podawać dokładnie o tej samej porze, ponieważ godzina zażycia produktu leczniczego Cholestagel i cyklosporyny może teoretycznie wpływać na stopień zmniejszenia biodostępności cyklosporyny. Statyny W badaniach klinicznych przy jednoczesnym stosowaniu produktu leczniczego Cholestagel ze statynami zaobserwowano spodziewane skumulowane zmniejszenie stężenia cholesterolu frakcji LDL-C. Nie zaobserwowano żadnych nieoczekiwanych objawów. W badaniach interakcji, produkt leczniczy Cholestagel nie miał wpływu na biodostępność lowastatyny. Leki przeciwcukrzycowe Jednoczesne stosowanie kolesewelamu i metforminy w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu zwiększa ekspozycję na metforminę.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Interakcje
    U pacjentów stosujących jednocześnie metforminę w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu i kolesewelam, należy monitorować odpowiedź na leczenie, tak jak w przypadku stosowania wszystkich leków przeciwcukrzycowych. Kolesewelam wiąże glimepiryd i zmniejsza jego wchłanianie z przewodu pokarmowego. Nie obserwowano żadnych interakcji, gdy glimepiryd był podawany co najmniej 4 godziny przed przyjęciem kolesewelamu. W związku z tym, glimepiryd należy podawać co najmniej 4 godziny przed zastosowaniem kolesewelamu. Jednoczesne stosowanie kolesewelamu i glipizydu zmniejsza ekspozycję na glipizyd. Glipizyd należy podawać co najmniej 4 godziny przed zastosowaniem kolesewelamu. W przypadku skojarzonego stosowania produktu leczniczego Cholestagel i gliburydu (inna nazwa: glibenklamid) stwierdzono zmniejszenie AUC 0-inf gliburydu o 32% i C max gliburydu o 47%. Nie obserwowano interakcji po zastosowaniu produktu leczniczego Cholestagel po co najmniej 4 godzinach od podania gliburydu.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Interakcje
    Skojarzone stosowanie produktu leczniczego Cholestagel i repaglinidu nie wpływało na AUC i powodowało 19% zmniejszenie C max repaglinidu, jednak znaczenie kliniczne tego efektu nie jest znane. Nie obserwowano interakcji po zastosowaniu produktu leczniczego Cholestagel po 1 godzinie od podania repaglinidu. Nie obserwowano interakcji po podaniu zdrowym ochotnikom produktu leczniczego Cholestagel w skojarzeniu z pioglitazonem. Kwas ursodeoksycholowy Produkt leczniczy Cholestagel wiąże głównie hydrofobowe kwasy żółciowe. W badaniach klinicznych produkt leczniczy Cholestagel nie wpływał na wydalanie endogennego (hydrofilowego) kwasu ursodeoksycholowego z kałem. Nie prowadzono jednak oficjalnych badań interakcji z kwasem ursodeoksycholowym. Zgodnie z zaleceniami (patrz powyżej Informacje ogólne ), jeśli nie można wykluczyć interakcji produktu leczniczego Cholestagel ze stosowanymi jednocześnie innymi lekami, powinien być on podawany co najmniej cztery godziny przed zastosowaniem innego leku lub cztery godziny po nim.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Interakcje
    Pozwoli to zminimalizować ryzyko zmniejszenia wchłaniania jednocześnie stosowanego innego leku. Należy rozważyć monitorowanie działania klinicznego kwasu ursodeoksycholowego. Inne rodzaje interakcji W trakcie trwających 1 rok badań klinicznych produktu leczniczego Cholestagel nie stwierdzono klinicznie istotnego zmniejszenia wchłaniania witamin A, D, E lub K. Należy jednak zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z zaburzeniami wchłaniania witaminy K lub witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. W tej grupie pacjentów zaleca się monitorowanie stężeń witamin A, D i E oraz witaminy K poprzez pomiary parametrów krzepnięcia i w razie potrzeby uzupełnianie ich niedoboru.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania produktu leczniczego Cholestagel u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, przebieg porodu lub dalszy rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Należy zachować ostrożność w przypadku przepisywania leku kobietom w ciąży. Karmienie piersią Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Cholestagel u kobiet karmiących piersią. Należy zachować ostrożność w przypadku przepisywania leku kobietom karmiącym piersią. Płodność Nie ma danych na temat wpływu produktu leczniczego Cholestagel na płodność ludzi. Badania przeprowadzone na szczurach nie wykazały pomiędzy badanymi grupami różnic parametrów dotyczących rozmnażania, które mogły być przypisywane działaniu kolesewelamu.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Cholestagel nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi, obejmującymi układy i narządy były wzdęcia i zaparcia. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, w kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem około 1400 pacjentów odnotowano następujące działania niepożądane u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Cholestagel. Częstość występowania opisuje się w następujących kategoriach: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Działania niepożądane
    Zaburzenia układu nerwowego
    Często: ból głowy
    Zaburzenia żołądka i jelit
    Bardzo często: wzdęcia*, zaparcia*
    Często: wymioty, biegunka*, niestrawność*, ból brzucha, nieprawidłowe stolce, nudności, wzdęcie brzucha
    Niezbyt często: utrudnienie połykania
    Bardzo rzadko: zapalenie trzustki
    Częstość nieznana: Niedrożność jelit*,**
    Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
    Niezbyt często: bóle mięśni
    Badania diagnostyczne
    Często: zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy
    Niezbyt często: zwiększenie aktywności aminotransaferaz w surowic
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Działania niepożądane
    * patrz poniżej ** działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu Opis wybranych działań niepożądanych W tych samych badaniach klinicznych stwierdzono większą wyjściową częstość występowania wzdęć i biegunek wśród pacjentów otrzymujących placebo. Jedynie zaparcia i niestrawność częściej występowały w grupie leczonej produktem leczniczym Cholestagol niż w grupie otrzymującej placebo. Przypadki niedrożności jelit mogą wystąpić częściej u pacjentów po usunięciu jelita lub z niedrożnością jelit w wywiadzie. Produkt leczniczy Cholestagel w skojarzeniu ze statynami oraz w skojarzeniu z ezetymibem był dobrze tolerowany, a obserwowane działania niepożądane były zgodne ze znanym profilem bezpieczeństwa statyn lub ezetymibu podawanych w monoterapii. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Działania niepożądane
    Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Ze względu na to, że produkt leczniczy Cholestagel nie jest wchłaniany, ryzyko toksyczności ogólnoustrojowej jest niskie. Możliwe jest wystąpienie objawów żołądkowo-jelitowych. Nie badano dawek przekraczających maksymalną zalecaną dawkę 4,5 g na dobę (7 tabletek). W razie przedawkowania głównym, potencjalnym niepożądanym działaniem może być niedrożność przewodu pokarmowego. O dalszym leczeniu decydowałoby umiejscowienie i stopień takiej potencjalnej niedrożności oraz prawidłowa perystaltyka lub jej brak.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki modyfikujące stężenie lipidów, wiążące kwasy żółciowe, kod ATC: C10A C 04 Mechanizm działania Mechanizm działania kolesewelamu, substancji czynnej produktu leczniczego Cholestagel, został ustalony w kilku badaniach in vitro i in vivo . Badania te wykazały, że kolesewelam wiąże kwasy żółciowe, w tym kwas glikocholowy, ważny kwas żółciowy u ludzi. Cholesterol jest wyłącznym prekursorem kwasów żółciowych. Podczas prawidłowego trawienia kwasy żółciowe wydzielane są w jelitach. Następnie znaczna część kwasów żółciowych wchłania się z przewodu pokarmowego i wraca do wątroby poprzez krążenie jelitowo-wątrobowe. Kolesewelam to niewchłanialny polimer zmniejszający stężenie lipidów, który wiąże kwasy żółciowe w jelitach, hamując ich reabsorpcję. Mechanizm obniżania stężenia cholesterolu LDL przez sekwestranty kwasu żółciowego został wcześniej określony.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W miarę zmniejszania się ilości kwasów żółciowych, zwiększa się wydzielanie enzymu wątrobowego, cholesterolo-7-  -hydroksylazy - przekształcającego cholesterol w kwasy żółciowe. W wyniku tego zwiększa się zapotrzebowanie na cholesterol w komórkach wątroby, prowadząc do podwójnego efektu zwiększenia transkrypcji i aktywności biosyntetycznego enzymu cholesterolu - reduktazy hydroksymetylo-glutarylo-koenzymu A (HMG-CoA) i zwiększenia liczby wątrobowych receptorów lipoprotein o małej gęstości. Jednocześnie może wystąpić nasilenie syntezy lipoprotein o bardzo małej gęstości. W wyniku kompensacyjnego działania dochodzi do zwiększenia klirensu cholesterolu LDL z krwi i zmniejszenia stężenie cholesterolu LDL. W 6-miesięcznym badaniu reakcji na dawkę, u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią otrzymujących 3,8 g lub 4,5 g produktu leczniczego Cholestagel na dobę, po 2 tygodniach od rozpoczęcia stosowania zaobserwowano zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL o 15% do 18%.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Ponadto stężenie całkowitego cholesterolu zmniejszało się o 7% do 10%, a zwiększało stężenie cholesterolu HDL o 3% i stężenie triglicerydów o 9% do 10%. Stężenie apolipoproteiny B (apo-B) spadło o 12%. Dla porównania, u pacjentów otrzymujących placebo, cholesterol LDL, całkowity cholesterol, cholesterol HDL i apolipoproteiny-B pozostawały bez zmian, podczas gdy stężenia triglicerydów zwiększały się o 5%. Badania dotyczące stosowania produktu leczniczego Cholestagel w pojedynczej dawce podczas śniadania, w pojedynczej dawce w czasie obiadu lub w dzielonych dawkach podczas śniadania i obiadu nie wykazały istotnych różnic w zakresie zmniejszania stężenia cholesterolu LDL dla różnych schematów dawkowania. Jednakże w jednym badaniu zaobserwowano tendencję do zwiększenia stężenia triglicerydów, gdy produkt leczniczy Cholestagel był podawany w pojedynczej dawce podczas śniadania.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W 6-tygodniowym badaniu 129 pacjentów z rozpoznaniem mieszanej hiperlipidemii, przydzielono losowo do grupy otrzymującej 160 mg fenofibratu i 3,8 g produktu leczniczego Cholestagel, lub wyłącznie fenofibrat. W grupie leczonej fenofibratem i produktem leczniczym Cholestagel (64 pacjentów) wystąpiło 10% zmniejszenie, a w grupie otrzymującej fenofibrat (65 pacjentów) 2% zwiększenie stężenia LDL-C. Obserwowano również zmniejszenie pozostałych frakcji cholesterolu poza HDL-C, cholesterolu całkowitego i apo-B. Zaobserwowano nieznaczny pięcioprocentowe zwiększenie stężenia triglicerydów. Nie znany jest wpływ skojarzonego stosowania fenofibratu i produktu leczniczego Cholestagel na ryzyko wystąpienia miopatii i hepatotoksyczności. W wieloośrodkowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu klinicznym prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z udziałem 487 pacjentów zaobserwowano kumulacyjny spadek stężenia cholesterolu LDL od 8 do 16%, gdy podawano jednocześnie produkt leczniczy Cholestagel w dawce 2,3 do 3,8 g i statynę (atorwastatynę, lowastatynę lub symwastatynę).
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wpływ produktu leczniczego Cholestagel w dawce 3,8 g, stosowanego w skojarzeniu z 10 mg ezetymibu, w porównaniu ze stosowaniem samego ezetymibu na stężenie LDL-C, oceniano podczas 6-tygodniowego leczenia w wieloośrodkowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu klinicznym z podwójnym zaślepieniem wyniku, którym objęto 86 pacjentów z rozpoznaniem pierwotnej, rodzinnej hipercholesterolemii. Leczenie skojarzone ezetymibem w dawce 10 mg na dobę z produktem leczniczym Cholestagel w dawce 3,8 g na dobę, bez podawania statyn, miało istotny wpływ na zmniejszenie stężenia LDL-C o 32%, co dało zmniejszenie stężenia LDL-C o 11% przy stosowaniu produktu leczniczego Cholestagel w skojarzeniu z ezetymibem, w porównaniu do stosowania samego ezetymibu. W wieloośrodkowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu klinicznym z podwójnym zaślepieniem wyniku, z udziałem 86 pacjentów z rozpoznaniem rodzinnej hipercholesterolemii oceniano dodanie produktu leczniczego Cholestagel w dawce 3,8 g na dobę do terapii statyną w największej tolerowanej dawce skojarzonej z ezetymibem.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    85% pacjentów przyjmowało albo atorwastatynę (z czego 50% pacjentów otrzymywało dawkę 80 mg), albo rozuwastatynę (z czego 72% pacjentów otrzymywało dawkę 40 mg). Stosowanie produktu leczniczego Cholestagel spowodowało w odpowiednio 6 i 12 tygodniu istotne statystycznie zmniejszenie stężenia LDL-C o 11% i 11%, a w grupie przyjmującej placebo stężenie LDL-C zwiększyło się odpowiednio o 7% i 1%;średnie stężenie LDL-C wynosiło odpowiednio 3,57 mmol/l i 3,86 mmol/l. Stężenie triglicerydów w grupie otrzymującej produkt leczniczy Cholestagel odpowiednio w 6 i 12 tygodniu zwiększyło się o 19% i 13%, a w grupie otrzymującej placebo zwiększyło się o 6% i 13%, jednak nie odnotowano istotnej różnicy. Stężenia HDL-C i hsCRP również nie różniło się znacząco w porównaniu do placebo w 12 tygodniu. Dzieci i młodzież W trwającym 8 tygodni wieloośrodkowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu klinicznym z podwójnym zaślepieniem wyniku, z udziałem 194 dzieci i młodzieży – chłopców oraz dziewczynek, które rozpoczęły miesiączkowanie, w wieku 10-17 lat z hipercholesterolemią rodzinną heterozygotyczną, przyjmujących stałą dawkę statyn (47 pacjentów, 24%) lub nie poddanych wcześniej leczeniu zmniejszającemu stężenie lipidów (147 pacjentów, 76%), oceniano bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu leczniczego Cholestagel w dawce 1,9 g lub 3,8 g na dobę.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    U wszystkich pacjentów stosowanie produktu leczniczego Cholestagel spowodowało w przypadku stosowania dawki 3,8 g na dobę istotne statystycznie zmniejszenie stężenia LDL-C o 11% i o 4% w przypadku dawki 1,9 g na dobę, zaś w grupie otrzymującej placebo stężenie LDL-C zwiększyło się o 3%. U pacjentów nie leczonych wcześniej statynami w monoterapii, stosowanie produktu leczniczego Cholestagel, spowodowało w przypadku stosowania dawki 3,8 g na dobę istotne statystycznie zmniejszenie stężenia LDL-C o 12% i o 7% w przypadku dawki 1,9 g na dobę, zaś w grupie otrzymującej placebo stężenie LDL-C zmniejszyło się o 1% (patrz punkt 4.2). Nie obserwowano znaczącego wpływu produktu leczniczego Cholestagel na wzrost, dojrzewanie płciowe, stężenie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach lub czynniki krzepnięcia, a profil działań niepożądanych produktu leczniczego był porównywalny z profilem obserwowanym dla placebo.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W badaniach klinicznych nie porównywano produktu leczniczego Cholestagel bezpośrednio z innymi sekwestrantami kwasu żółciowego. Jak dotąd nie przeprowadzono badań klinicznych, które bezpośrednio wykazałyby, czy leczenie produktem leczniczym Cholestagel, w monoterapii lub w ramach skojarzonego stosowania z innymi lekami, ma wpływ na zaistnienie incydentów sercowo-naczniowych.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Produkt leczniczy Cholestagel nie jest wchłaniany z przewodu pokarmowego.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach nieklinicznych działania toksyczne obserwowano jedynie wtedy, gdy narażenie było większe niż maksymalna ekspozycja występująca u ludzi, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna (E460) krzemionka koloidalna bezwodna magnezu stearynian woda oczyszczona Otoczka: hypromeloza (E464) monoglicerydy diacetylowane Tusz do nadruku: żelaza tlenek czarny (E172) hypromeloza (E464) glikol propylenowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać butelkę szczelnie zamkniętą w celu ochrony przed wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelki z polietylenu (HDPE) z pokrywką polipropylenową w opakowaniu zewnętrznym. Dostępne wielkości opakowań: 180 tabletek (1 x 180) Butelki z polietylenu (HDPE) z pokrywką polipropylenową bez opakowania zewnętrznego. Dostępne wielkości opakowań: 180 tabletek (1 x 180) Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
  • CHPL leku Cholestagel, tabletki powlekane, 625 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Veltassa 1 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Veltassa 8,4 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Veltassa 16,8 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Veltassa 25,2 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Veltassa 1 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Każda saszetka zawiera 1 g patiromeru (w postaci patiromeru wapniowego z sorbitolem) Veltassa 8,4 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Każda saszetka zawiera 8,4 g patiromeru (w postaci patiromeru wapniowego z sorbitolem). Veltassa 16,8 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Każda saszetka zawiera 16,8 g patiromeru (w postaci patiromeru wapniowego z sorbitolem). Veltassa 25,2 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Każda saszetka zawiera 25,2 g patiromeru (w postaci patiromeru wapniowego z sorbitolem). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Proszek prawie biały do jasnobrązowego ze sporadycznie występującymi białymi cząstkami.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Veltassa jest wskazany w leczeniu hiperkaliemii u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 do 17 lat.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy Veltassa zaczyna działać po 4–7 godzinach od podania. Nie powinien on zastępować leczenia ratunkowego w hiperkaliemii zagrażającej życiu (patrz punkt 4.4). Dawkowanie Produkt leczniczy Veltassa podaje się raz na dobę. Zalecana dawka początkowa produktu leczniczego Veltassa zmienia się w zależności od wieku. Aby uzyskać pożądaną dawkę, można zastosować wiele saszetek. Dawkę dobową można dostosowywać w odstępach jednotygodniowych lub dłuższych w oparciu o stężenie potasu w surowicy krwi i żądany zakres docelowy. Jeśli jest to wskazane klinicznie, należy monitorować stężenie potasu w surowicy (patrz punkt 4.4). Czas trwania leczenia powinien być indywidualnie ustalany przez lekarza prowadzącego w zależności od konieczności kontrolowania stężenia potasu w surowicy. W przypadku spadku stężenia potasu w surowicy krwi poniżej żądanego zakresu należy zmniejszyć podawaną dawkę lub zaprzestać jej podawania.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Dawkowanie
    Produkt leczniczy Veltassa należy podawać w 3-godzinnych odstępach od innych doustnych produktów leczniczych (patrz punkt 4.5). Dorośli Zalecana dawka początkowa to 8,4 g patiromeru raz na dobę. Aby uzyskać pożądany zakres docelowy, dawkę dobową można stosownie do potrzeb zwiększyć lub zmniejszyć o 8,4 g do maksymalnej dawki wynoszącej 25,2 g na dobę. Młodzież w wieku 12 do 17 lat Zalecana dawka początkowa to 4 g patiromeru raz na dobę. Należy dostosować dawkę dobową patiromeru w oparciu o stężenie potasu w surowicy i pożądany zakres docelowy, do maksymalnej dawki wynoszącej 25,2 g na dobę. Jeśli potrzebne są dawki powyżej 7 g, zaleca się przejście na stosowanie saszetek patiromeru po 8,4 g. Pominięcie dawki W razie pominięcia dawki należy jak najszybciej przyjąć pominiętą dawkę tego samego dnia. Pominiętej dawki nie powinno się przyjmować razem z kolejną dawką.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Dawkowanie
    Populacje szczególne Pacjenci w podeszłym wieku Brak specjalnych zaleceń dotyczących dawki i podawania dla tej populacji pacjentów. Pacjenci poddawani dializie Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania patiromeru u pacjentów poddawanych dializie. W badaniach klinicznych nie zastosowano u tych pacjentów żadnych specjalnych wskazówek dotyczących dawki i podawania. Żaden pacjent pediatryczny poddawany dializie nie był leczony patiromerem. Pacjenci ze schyłkową niewydolnością nerek (schyłkowa PChN) Patiromer badano wyłącznie u ograniczonej liczby pacjentów z szacunkowym współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (eGFR) wynoszącym <15 ml/min/1,73 m². Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności patiromeru u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 12 lat. Dane dotyczące młodzieży w wieku od 12 do 17 lat ograniczają się do ekspozycji trwającej 6 miesięcy.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Dawkowanie
    Dlatego też u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat należy zachować ostrożność podczas leczenia trwającego dłużej niż 6 miesięcy (patrz punkt 4.4). Sposób podawania Podanie doustne. Produkt leczniczy Veltassa należy dodać do wody i wymieszać do uzyskania zawiesiny o jednolitej konsystencji. Zalecane całkowite objętości do przygotowania zawiesiny zależą od dawki: • 1 g patiromeru: 10 ml • 2 g patiromeru: 20 ml • 3 g patiromeru: 30 ml • 4 g patiromeru: 40 ml • > 4 g patiromeru: 80 ml Zawiesinę należy przygotować postępując zgodnie z poniższą instrukcją: • Pierwszą połowę zalecanej objętości dla wymaganej dawki należy wlać do szklanki i dodać pełną dawkę patiromeru, a następnie wymieszać • Następnie należy dodać drugą połowę zalecanej objętości i ponownie dobrze wymieszać zawiesinę. Proszek się nie rozpuści. W razie potrzeby do mieszaniny można dodać więcej wody w celu uzyskania żądanej konsystencji. Jednakże większe objętości mogą prowadzić do przyspieszonej sedymentacji proszku.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Dawkowanie
    Mieszaninę należy przyjąć w ciągu 1 godziny od przygotowania zawiesiny. Jeśli po wypiciu w szklance pozostanie proszek, należy dodać więcej wody, wymieszać zawiesinę i niezwłocznie przyjąć. W razie potrzeby procedurę tę można powtarzać aż do przyjęcia pełnej dawki. W zależności od osobistych preferencji, zamiast wody do przygotowania mieszaniny można użyć następujących płynów lub potraw o półpłynnej konsystencji, postępując zgodnie z powyższym opisem: sok jabłkowy, sok żurawinowy, sok ananasowy, sok pomarańczowy, sok winogronowy, sok gruszkowy, przecier morelowy, przecier brzoskwiniowy, jogurt, mleko, zagęszczacz (na przykład skrobia kukurydziana), sos jabłkowy, budyń waniliowy lub czekoladowy. Zawartość potasu w płynach lub potrawach o półpłynnej konsystencji użytych do przygotowania mieszaniny należy uwzględnić w zaleceniach dietetycznych dotyczących spożycia potasu u poszczególnych pacjentów. Zasadniczo sok żurawinowy należy spożywać w umiarkowanych ilościach (tj.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Dawkowanie
    mniej niż 400 ml na dobę) ze względu na możliwe interakcje z innymi produktami leczniczymi. Ten produkt można przyjmować podczas posiłków lub niezależnie od nich. Nie należy go podgrzewać (np. w kuchence mikrofalowej) ani dodawać do podgrzanej żywności i płynów. Nie należy go przyjmować w suchej postaci. Podawanie przez zgłębnik nosowo-żołądkowy (NG) lub przezskórną gastrostomię endoskopową (PEG): W przypadku dawek do 8,4 g patiromeru zawiesinę należy przygotować w sposób opisany powyżej, w punkcie dotyczącym podania doustnego. W przypadku dawki powyżej 8,4 g, do 16,8 g patiromeru należy zastosować całkowitą objętość 160 ml, a w przypadku dawki powyżej 16,8 g, do 25,2 g patiromeru całkowitą objętość 240 ml. Objętości te zapewniają łatwy przepływ zawiesiny przez rurki. Wykazano zgodność z rurkami wykonanymi z poliuretanu, silikonu i polichlorku winylu. Zalecana średnica rurek wynosi 2,17 mm (6,5F) lub więcej. Po podaniu rurkę należy przepłukać wodą.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Dawkowanie
    Instrukcje dotyczące usuwania znajdują się w punkcie 6.6.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niskie stężenie magnezu W badaniach klinicznych u 7,1% dorosłych pacjentów leczonych patiromerem stężenie magnezu w surowicy wynosiło < 1,4 mg/dl (0,58 mmol/l), przy czym u 0,3% pacjentów stężenie magnezu w surowicy osiągnęło < 1,0 mg/dl (0,4 mmol/l). Średnie zmniejszenie stężenia magnezu w surowicy wynosiło 0,137 mg/dl (0,0564 mmol/l) lub mniej. W badaniu klinicznym z udziałem dzieci i młodzieży średnie zmniejszenie stężenia magnezu w surowicy w 26. tygodniu wynosiło 0,35 mg/dl (0,1440 mmol/l). Podczas badania klinicznego z udziałem dzieci i młodzieży żaden pacjent nie osiągnął stężenia magnezu w surowicy <1,4 mg/dl (0,58 mmol/l). Stężenie magnezu w surowicy powinno być monitorowane przez co najmniej 1 miesiąc po rozpoczęciu leczenia i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi w trakcie leczenia, a u pacjentów, u których wystąpiło niskie stężenie magnezu w surowicy, należy rozważyć suplementację magnezu (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Specjalne środki ostrozności
    Zaburzenia żołądka i jelit Pacjenci, u których w wywiadzie stwierdzono występowanie niedrożności jelit lub przejście poważnego zabiegu chirurgicznego przewodu pokarmowego, ciężkie zaburzenia żołądka i jelit lub zaburzenia połykania, nie zostali włączeni do badań klinicznych. W przypadku stosowania innych preparatów wiążących potas zgłaszano występowanie niedokrwienia jelit, martwicy i (lub) perforacji jelit. U pacjentów dorosłych, dzieci i młodzieży z ciężkimi zaburzeniami żołądka i jelit występującymi obecnie lub w wywiadzie należy dokładnie ocenić korzyści i zagrożenia dotyczące podawania patiromeru zarówno przed leczeniem, jak i w trakcie leczenia. Przerwanie leczenia patiromerem Po przerwaniu leczenia patiromerem może wzrosnąć stężenie potasu w surowicy, co może prowadzić do nawracającej hiperkaliemii, w szczególności w przypadku kontynuacji leczenia inhibitorem układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Specjalne środki ostrozności
    Należy poinstruować pacjentów, aby nie przerywali leczenia bez porozumienia z lekarzem prowadzącym. Do zwiększenia stężenia potasu w surowicy może dojść już po 2 dniach od przyjęcia ostatniej dawki patiromeru. Dane dotyczące stężenia potasu w surowicy u dzieci i młodzieży po odstawieniu patiromeru są ograniczone. Stężenie potasu w surowicy Gdy jest to wskazane klinicznie, należy monitorować stężenie potasu w surowicy zgodnie ze standardową praktyką, m.in. po zmianach dotyczących produktów leczniczych, które wpływają na stężenie potasu w surowicy (np. inhibitorów RAA lub leków moczopędnych), i po dostosowaniu dawki lub odstawieniu patiromeru. Ograniczenia dotyczące danych z badań klinicznych Ciężka postać hiperkaliemii Dostępna jest ograniczona ilość danych dotyczących stosowania u pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy wynoszącym ponad 6,5 mmol/l. W populacji pediatrycznej doświadczenie ogranicza się do pacjentów z maksymalnym stężeniem potasu w osoczu wynoszącym 6,2 mmol/l.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Specjalne środki ostrozności
    Produktu leczniczego Veltassa nie należy stosować w leczeniu doraźnym hiperkaliemii zagrażającej życiu ze względu na opóźniony początek działania (patrz punkt 4.2). Długotrwała ekspozycja Istnieją ograniczone dane z badań klinicznych obejmujących dorosłych z ekspozycją trwającą rok i dłużej. Badania kliniczne u dzieci i młodzieży nie obejmowały ekspozycji dłuższej niż 6 miesięcy. Dlatego też u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat należy zachować ostrożność podczas leczenia trwającego dłużej niż 6 miesięcy. Informacje dotyczące sorbitolu Kompleks wiążący jony Veltassa zawiera sorbitol. Zawartość sorbitolu w 8,4 g patiromeru wynosi około 4 g (10,4 kcal) a w 1 g patiromeru około 0,5 g (1,2 kcal). Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego. Informacje dotyczące wapnia Kompleks wiążący jony Veltassa zawiera wapń. Wapń jest częściowo uwalniany i może częściowo się wchłaniać (patrz punkt 5.1).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Specjalne środki ostrozności
    Należy dokładnie ocenić korzyści i zagrożenia wynikające z podawania tego produktu leczniczego u pacjentów dorosłych, dzieci i młodzieży z ryzykiem wystąpienia hiperkalcemii. Należy monitorować stężenie wapnia w surowicy przez co najmniej 1 miesiąc po rozpoczęciu leczenia oraz zgodnie ze wskazaniami klinicznymi w trakcie leczenia.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wpływ patiromeru na inne produkty lecznicze Patiromer może wiązać niektóre jednocześnie przyjmowane doustne produkty lecznicze, co może zmniejszać ich wchłanianie w przewodzie pokarmowym. W przeprowadzonych badaniach dotyczących interakcji międzylekowych nie zaobserwowano zwiększonej biodostępności jednocześnie podawanych produktów leczniczych. Ponieważ patiromer nie jest wchłaniany ani metabolizowany przez organizm, jego wpływ na działanie innych produktów leczniczych jest ograniczony. W celu zachowania ostrożności oraz w oparciu o poniższe podsumowanie danych, patiromer należy podawać w co najmniej 3-godzinnych odstępach od innych doustnych produktów leczniczych. Badania in vivo Jednoczesne podawanie patiromeru nie miało wpływu na biodostępność mierzoną jako wartość pola powierzchni pod krzywą (AUC) amlodypiny, cynakalcetu, klopidogrelu, furosemidu, litu, metoprololu, trimetoprymu, werapamilu i warfaryny.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Interakcje
    W przypadku tych produktów leczniczych nie ma potrzeby podawania ich oddzielnie. Wykazano, że jednoczesne podawanie patiromeru z cyprofloksacyną, lewotyroksyną i metforminą zmniejsza ich biodostępność. Jednak nie wykazano żadnych interakcji w przypadku przyjmowania patiromeru i wymienionych produktów leczniczych w 3-godzinnych odstępach. Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych. Badania in vitro Badania in vitro nie wykazały interakcji patiromeru z następującymi substancjami: allopurynol, amoksycylina, apiksaban, kwas acetylosalicylowy, atorwastatyna, azylsartan, benazepryl, bumetanid, kanagliflozyna, kandesartan, kaptopryl, cefaleksyna, dapagliflozyna, digoksyna, empagliflozyna, enalapryl, eplerenon, finerenon, fozynopryl, glipizyd, irbesartan, lizynopryl, losartan, olmesartan, peryndopryl, fenytoina, chinapryl, ramipryl, ryboflawina, rywaroksaban, sakubitryl, sewelamer, spironolakton, takrolimus, torasemid, trandolapryl i walsartan.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Interakcje
    Badania in vitro wykazały możliwe interakcje patiromeru z bisoprololem, karwedylolem, mykofenolanem mofetylu, nebiwololem, chinidyną i telmisartanem.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania patiromeru u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania patiromeru w okresie ciąży. Karmienie piersią Nie należy się spodziewać wpływu na organizm noworodków/dzieci karmionych piersią, ponieważ ekspozycja ogólnoustrojowa na patiromer u kobiet karmiących piersią jest minimalna. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią lub czy przerwać podawanie patiromeru, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Brak danych dotyczących wpływu patiromeru na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu na funkcje rozrodcze ani płodność (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Patiromer nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Większość działań niepożądanych obserwowanych w badaniach u pacjentów dorosłych dotyczyła hipomagnezemii (1,8%) i zaburzeń żołądka i jelit, a do najczęściej zgłaszanych należały: zaparcie (3,7%), biegunka (3%), ból brzucha (1,4%) mdłości (1,3%) i wzdęcia (1%). Reakcje związane z zaburzeniami żołądka i jelit miały z reguły nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, nie wydawały się być związane z dawką, zasadniczo ustępowały samoistnie lub w wyniku leczenia i żadne z nich nie były ciężkie. Hipomagnezemia miała nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, a u 0,3% pacjentów stężenie magnezu w surowicy wynosiło < 1 mg/dl (0,4 mmol/l) (patrz punkt 4.4). Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Poniżej wymieniono działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych pogrupowane według klasyfikacji układów i narządów (ang. System Organ Class, SOC) oraz według częstości występowania.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Działania niepożądane
    Częstości zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) i nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Działania niepożądane uszeregowano w ramach każdej częstości w kolejności od najpoważniejszych.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów MedDRACzęstoNiezbyt częstoCzęstość nieznana
    Zaburzenia układu odpornościowegoNadwrażliwość(1,2)
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaHipomagnezemia
    Zaburzenia żołądka i jelitZaparcie(3)* Biegunka(4)* Ból brzucha(5) Nudności Wzdęcia*Wymioty
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Działania niepożądane
    *Działania niepożądane zgłaszane także w badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży 1. Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu produktu do obrotu. 2. Reakcje nadwrażliwości obejmowały wysypkę, pokrzywkę, obrzęk jamy ustnej i warg i miały nasilenie od łagodnego do umiarkowanego . 3. Zaparcie to zbiorczy termin łączący preferowane terminy: zaparcia i twardy stolec. 4. Biegunka to zbiorcze określenie biegunki i częstych wypróżnień. 5. Ból brzucha to zbiorczy termin łączący preferowane terminy: dyskomfort w jamie brzusznej, ból w jamie brzusznej, ból w górnej części jamy brzusznej i ból w dolnej części jamy brzusznej. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo stosowania patiromeru w leczeniu hiperkaliemii badano jednorazowo u 23 dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat. Profil działań niepożądanych obserwowany u dzieci i młodzieży był generalnie zgodny z profilem bezpieczeństwa u osób dorosłych. Nie badano bezpieczeństwa stosowania patiromeru u pacjentów w wieku poniżej 6 lat.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane zgłoszono ogółem u 4 pacjentów; 3 w grupie wiekowej od 12 do <18 lat i 1 w grupie wiekowej od 6 do <12 lat. U 2 z tych pacjentów działania niepożądane należały do zaburzeń żołądkowo-jelitowych wg. SOC, tj. biegunka, zaparcia, częste wypróżnienia i wzdęcia. Pozostałe działania niepożądane leku obejmowały zwiększenie stężenia wapnia we krwi i hipokaliemię. Wszystkie te działania niepożądane nie były poważne i miały nasilenie od łagodnego do umiarkowanego. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Ponieważ zbyt duże dawki patiromeru mogą prowadzić do hipokaliemii, należy monitorować stężenie potasu w surowicy. W zależności od średniego czasu przejścia przez układ pokarmowy patiromer jest wydalany po upływie około 24 do 48 godzin. W przypadku stwierdzenia konieczności interwencji medycznej można rozważyć podjęcie odpowiednich środków mających na celu przywrócenie prawidłowego stężenia potasu w surowicy. Dzieci i młodzież Nie badano dawek większych niż 25,2 g patiromeru na dobę u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat ani większych niż 12 g dla dzieci w wieku od 6 do poniżej 12 lat. Ponieważ nadmierne dawki patiromeru mogą prowadzić do hipokaliemii, należy monitorować stężenie potasu w surowicy. W przypadku stwierdzenia konieczności interwencji medycznej można rozważyć podjęcie odpowiednich środków mających na celu przywrócenie prawidłowego stężenia potasu w surowicy.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w leczeniu hiperkaliemii i hiperfosfatemii, kod ATC: V03AE09 Mechanizm działania Patiromer to niewchłanialny polimer ze zdolnością wymiany kationów, który jako przeciwjon zawiera kompleks wapń-sorbitol. Patiromer zwiększa wydalanie potasu w kale poprzez wiązanie potasu w świetle przewodu pokarmowego. Wiązanie potasu powoduje zmniejszenie stężenia wolnego potasu w świetle przewodu pokarmowego, co skutkuje zmniejszeniem stężenia potasu w surowicy. Działanie farmakodynamiczne U zdrowych dorosłych osób patiromer spowodował zależne od dawki zwiększenie ilości potasu wydalanego w kale oraz odpowiednie zmniejszenie ilości potasu wydalanego w moczu, bez zmiany stężenia potasu w surowicy. 25,2 g patiromeru podawanego raz na dobę przez 6 dni skutkowało średnim zwiększeniem ilości potasu wydalanego w kale o 1283 mg/dobę oraz średnim zmniejszeniem ilości potasu wydalanego w moczu o 1438 mg/dobę.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Ilość wapnia wydalanego w moczu na dobę zwiększyła się o 53 mg/dobę względem wartości wyjściowej. W badaniu otwartym oceniającym czas rozpoczęcia działania zaobserwowano statystycznie istotne zmniejszenie stężenia potasu w surowicy u pacjentów z hiperkaliemią po 7 godzinach od przyjęcia pierwszej dawki. Po przerwaniu przyjmowania patiromeru stężenie potasu pozostało na stałym poziomie przez 24 godziny po przyjęciu ostatniej dawki, a następnie ponownie wzrosło w czasie 4-dniowego okresu obserwacji. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Ogółem w badaniach klinicznych fazy II i III 99,5% pacjentów przyjmowało inhibitor RAA w punkcie wyjściowym, u 87,0% występowała przewlekła choroba nerek z eGFR wynoszącym < 60 ml/min/1,73 m 2 , u 65,6% występowała cukrzyca, a u 47,5% niewydolność serca.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Badanie 1 (OPAL-HK) Bezpieczeństwo i skuteczność patiromeru wykazano w dwuczęściowym, pojedynczo zaślepionym, randomizowanym badaniu dotyczącym przerwania przyjmowania produktu, oceniającym działanie tego leczenia u pacjentów dorosłych z hiperkaliemią i przewlekłą chorobą nerek (PChN) przyjmujących stałą dawkę przynajmniej jednego z inhibitorów RAA (tj. inhibitora konwertazy angiotensyny [ACEI], blokera receptora angiotensyny II [ARB] lub antagonisty receptora mineralokortykoidów [MRA]). W części A, 243 pacjentów było poddanych leczeniu patiromerem przez 4 tygodnie. Pacjenci z wartością wyjściową stężenia potasu w surowicy wynoszącą od 5,1 mEq/l do < 5,5 mEq/l (mmol/l) otrzymali dawkę początkową wynoszącą 8,4 g patiromeru na dobę (jako dawkę podzieloną), a pacjenci z wartością wyjściową stężenia potasu w surowicy wynoszącą od 5,5 mEq/l do < 6,5 mEq/l otrzymali dawkę początkową wynoszącą 16,8 g patiromeru na dobę (jako dawkę podzieloną).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dawka była dostosowywana do potrzeb w oparciu o stężenie potasu w surowicy mierzone w dniu 3, a następnie podczas cotygodniowych wizyt do końca 4-tygodniowego okresu leczenia, w celu utrzymania stężenia potasu w surowicy w zakresie docelowym (od 3,8 mEq/l do < 5,1 mEq/l). Średnie dawki dobowe patiromeru wynosiły 13 g i 21 g w przypadku pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy wynoszącym odpowiednio od 5,1 do < 5,5 mEq/l i od 5,5 do < 6,5 mEq/l. Średni wiek pacjentów wynosił 64 lata (54% w wieku 65 lat i powyżej, 17% w wieku 75 lat i powyżej), 58% pacjentów stanowili mężczyźni, 98% pacjentów było rasy kaukaskiej. U około 97% pacjentów występowało nadciśnienie tętnicze, u 57% cukrzyca typu 2, a u 42% niewydolność serca. Średnie stężenia potasu w surowicy oraz zmianę stężenia z wartości wyjściowej w części A do wartości w tygodniu 4 części A przedstawiono w tabeli 1.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wtórne wyniki dla części A prezentowały się następująco: u 76% (95% CI: 70%, 81%) pacjentów stężenie potasu w surowicy mieściło się w zakresie docelowym od 3,8 mEq/l do < 5,1 mEq/L w tygodniu 4 części A. Tabela 1: Faza leczenia patiromerem (część A): główny punkt końcowy
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wartość wyjściowa stężenia potasuPopulacja ogólna (n = 237)
    od 5,1 do < 5,5 mEq/l (n=90)od 5,5 do < 6,5 mEq/l(n = 147)
    Stężenie potasu w surowicy (mEq/l)
    Wartość wyjściowa, wartość średnia (SD)5,31 (0,57)5,74 (0,40)5,58 (0,51)
    Zmiana względem wartości wyjściowej w tygodniu 4, wartość średnia ± SE (95% CI)−0,65 ±0,05(−0,74, −0,55)−1,23 ±0,04(−1,31, −1,16)−1,01 ±0,03(−1,07, −0,95)
    Wartość p< 0,001
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W części B, 107 pacjentów z wartością wyjściową stężenia potasu z części A wynoszącą od 5,5 mEq/l do < 6,5 mEq/l, u których stężenie potasu w surowicy znajdowało się w zakresie docelowym (od 3,8 mEq/l do < 5,1 mEq/l) w tygodniu 4 części A i którzy wciąż byli leczeni inhibitorem RAA, zostało zrandomizowanych do grupy kontynuującej przyjmowanie patiromeru lub do grupy przyjmującej placebo przez 8 tygodni, w celu oceny wpływu przerwania przyjmowania patiromeru na stężenie potasu w surowicy. U pacjentów zrandomizowanych do grupy przyjmującej patiromer średnia dawka dobowa wynosiła 21 g na początku i w czasie trwania części B badania. Głównym punktem końcowym części B była zmiana stężenia potasu w surowicy z wartości wyjściowej w części B do najwcześniejszej wizyty, podczas której zmierzone stężenie potasu w surowicy po raz pierwszy znalazło się poza zakresem od 3,8 do < 5,5 mEq/l lub do tygodnia 4 części B, jeśli stężenie potasu w surowicy pozostało w tym zakresie.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W części B stężenie potasu w surowicy u pacjentów przyjmujących placebo znacznie wzrosło w porównaniu z jego stężeniem u pacjentów, którzy nadal przyjmowali patiromer ( p < 0,001). Stężenie potasu w surowicy osiągnęło wartość ≥ 5,1 mEq/l w dowolnym momencie podczas części B u większej liczby pacjentów przyjmujących placebo (91% [95% CI: 83%, 99%]) w porównaniu z pacjentami przyjmującymi patiromer (43% [95% CI: 30%, 56%]), p < 0,001. Stężenie potasu w surowicy osiągnęło wartość ≥ 5,5 mEq/l w dowolnym momencie podczas części B u większej liczby pacjentów przyjmujących placebo (60% [95% CI: 47%, 74%]) w porównaniu z pacjentami przyjmującymi patiromer (15% [95% CI: 6%, 24%]), p < 0,001. W części B oceniano również możliwość jednoczesnego stosowania patiromeru i inhibitora RAA: pięćdziesiąt dwa procent (52%) uczestników przyjmujących placebo przerwało leczenie inhibitorem RAA z powodu nawracającej hiperkaliemii, w porównaniu z 5% uczestników leczonych patiromerem.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Badanie 2 (AMETHYST-DN) Skuteczność leczenia patiromerem przez 52 tygodnie oceniono w badaniu otwartym z udziałem 304 pacjentów z hiperkaliemią, przewlekłą chorobą nerek i cukrzycą typu 2, przyjmujących stałe dawki inhibitora RAA. Średni wiek pacjentów wynosił 66 lat (59,9% w wieku 65 lat i powyżej, 19,7% w wieku 75 lat i powyżej), 63% pacjentów stanowili mężczyźni, wszyscy pacjenci byli rasy kaukaskiej. Zmniejszenie stężenia potasu w surowicy związane z leczeniem patiromerem utrzymywało się przez 1 rok długotrwałego leczenia, jak pokazano na rysunku 1, przy czym hipokaliemia występowała rzadko (2,3%), a u większości uczestników stężenie potasu w surowicy osiągnęło (97,7%) i utrzymało wartość docelową (ogólnie w okresie podawania dawki podtrzymującej stężenie potasu w surowicy znajdowało się w zakresie docelowym przez około 80% czasu).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    U pacjentów z wartością wyjściową stężenia potasu w surowicy w zakresie od > 5,0 do 5,5 mEq/l, którzy otrzymali dawkę początkową wynoszącą 8,4 g patiromeru na dobę, średnia dawka dobowa wynosiła 14 g. U pacjentów z wartością wyjściową stężenia potasu w surowicy w zakresie od > 5,5 do < 6,0 mEq/l, którzy otrzymali dawkę początkową wynoszącą 16,8 g patiromeru na dobę, średnia dawka dobowa wynosiła 20 g podczas całego badania. Rysunek 1: Średnie (95% CI) stężenie potasu w surowicy w funkcji czasu
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wartość wyjściowa stężenia K + w surowicy od > 5,0 do 5,5 mEq/l
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wartość wyjściowa stężenia K + w surowicy od > 5,5 do < 6,0 mEq/l Średnie (95% Cl) stężenie potasu w surowicy (mEq/l) Wizyta w ramach badania (tydzień) Okres obserwacji (dzień) Liczba uczestników: Podgrupa z niższym stężeniem K + : 218 199 192 175 168 161 161 163 158 156 151 148 149 145 131 126. Podgrupa z wyższym stężeniem K + : 83 73 70 65 62 62 62 61 53 53 53 52 49 49 48 47. Badanie 3 (PEARL-HF) Możliwość jednoczesnego stosowania patiromeru i spironolaktonu oceniano w randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu z grupą kontrolną przyjmującą placebo, u pacjentów z niewydolnością serca, u których występowały kliniczne wskazania do stosowania MRA. Pacjenci rozpoczęli przyjmowanie spironolaktonu w dawce 25 mg/dobę w momencie rozpoczęcia terapii randomizowanej (12,6 g patiromeru lub placebo dwa razy na dobę), po czym po dniu 14 dawkę zwiększono do 50 mg/dobę u pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy wynoszącym od > 3,5 do ≤ 5,1 mEq/l.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Średnia wieku 105 pacjentów, których zrandomizowano i poddano leczeniu w ramach badania (patiromer: 56 osób, placebo: 49 osób), wynosiła 68,3 lat. 60,6% pacjentów stanowili mężczyźni, 97,1% było rasy kaukaskiej, a średnia wartość eGFR wynosiła 81,3 ml/min. Średnie wartości wyjściowe stężenia potasu w surowicy wynosiły 4,71 mEq/l w przypadku patiromeru i 4,68 mEq/l w przypadku placebo. Głównym punktem końcowym w ocenie skuteczności była zmiana stężenia potasu w surowicy z wartości wyjściowej do odnotowywanej po zakończeniu 28-dniowego okresu leczenia. Była ona znacznie niższa ( p < 0,001) w grupie przyjmującej patiromer (średnia uzyskana metodą najmniejszych kwadratów [SEM]: −0,21 [0,07] mEq/l) niż w grupie przyjmującej placebo (średnia uzyskana metodą najmniejszych kwadratów [SEM]: +0,23 [0,07] mEq/l).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W grupie przyjmującej patiromer było przy tym mniej pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy wynoszącym > 5,5 mEq/l (7,3% w porównaniu z 24,5%; p = 0,027), a więcej w grupie przyjmującej spironolakton w dawce 50 mg/dobę (90,9% w porównaniu z 73,5%, p = 0,022). Badanie 4 (AMBER) Możliwość jednoczesnego stosowania patiromeru i spironolaktonu u pacjentów z opornym na leczenie nadciśnieniem tętniczym oraz przewlekłą chorobą nerek oceniano ponadto w trwającym 12 tygodni randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu z grupą kontrolną przyjmującą placebo. Pacjenci z prawidłowym stężeniem potasu w surowicy rozpoczęli leczenie skojarzone spironolaktonem w dawce 25 mg na dobę oraz produktem przydzielonym zgodnie z randomizacją (tj. patiromerem w dawce 8,4 g lub placebo na dobę). Dawkę patiromeru/placebo zwiększano co tydzień (do wartości 25,2 g na dobę), aby utrzymać stężenie potasu w surowicy w zakresie ≥ 4,0 mEq/l oraz ≤ 5,1 mEq/l.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W tygodniu 3 lub później u uczestników ze skurczowym ciśnieniem tętniczym ≥ 120 mmHg oraz stężeniem potasu w surowicy ≤ 5,1 mEq/l dawkę spironolaktonu zwiększono do 50 mg na dobę. Wśród 295 zrandomizowanych pacjentów otrzymujących leczenie w ramach badania (147 pacjentów otrzymywało patiromer; 148 pacjentów otrzymywało placebo) średni wiek wynosił 68,1 roku; 51,9% stanowili mężczyźni; 98,3% było rasy kaukaskiej, a średnia wartość eGFR wynosiła 35,73 ml/min/1,73 m². W momencie randomizacji średnie wyjściowe stężenie potasu w surowicy wynosiło 4,74 mEq/l w grupie przyjmującej patiromer oraz 4,69 mEq/l w grupie przyjmującej placebo. Główny punkt końcowy oceny skuteczności, tj. odsetek uczestników, którzy kontynuowali leczenie spironolaktonem w tygodniu 12, był znacząco wyższy ( p < 0,0001) w grupie przyjmującej patiromer (85,7%) w porównaniu do grupy przyjmującej placebo (66,2%).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Znacząco większa liczba pacjentów przyjmowała spironolakton w dawce 50 mg na dobę (69,4% w porównaniu do 51,4%). Podsumowując, pacjenci z grupy przyjmującej patiromer kontynuowali leczenie spironolaktonem o 7,1 dnia dłużej (95% CI: 2,2–12,0; p = 0,0045) w porównaniu do grupy przyjmującej placebo oraz otrzymali znacząco wyższe skumulowane dawki spironolaktonu (2942,3 mg [SE: 80,1 mg] w porównaniu do 2580,7 mg [SE: 95,8 mg], p = 0,0021). Ponadto w grupie przyjmującej patiromer było znacząco mniej pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy ≥ 5,5 mEq/l (35,4% w porównaniu do 64,2%, p < 0,001). W tygodniu 12 średnie skurczowe ciśnienie tętnicze zmniejszyło się o 11,0 mmHg (SD: 15,34 mmHg) w grupie przyjmującej spironolakton i placebo oraz o 11,3 mmHg (SD: 14,11 mmHg) w grupie przyjmującej spironolakton i patiromer. Spadki ciśnienia tętniczego w stosunku do wartości wyjściowych były znaczące statystycznie w każdej grupie leczenia ( p < 0,0001), ale nie między grupami leczenia.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wpływ pożywienia W badaniu otwartym 114 pacjentów z hiperkaliemią zostało zrandomizowanych do grup przyjmujących patiromer raz na dobę podczas posiłków lub niezależnie od nich. Stężenie potasu w surowicy po zakończeniu leczenia, zmiana w stosunku do wartości wyjściowej stężenia potasu w surowicy oraz średnia dawka patiromeru były podobne między grupami. Dzieci i młodzież W badaniu prowadzonym metodą otwartej próby z zastosowaniem wielokrotnych dawek oceniano skuteczność, bezpieczeństwo stosowania i tolerancję patiromeru w postaci zawiesiny doustnej u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do <18 lat z PChN nieleczoną dializoterapią i hiperkaliemią. Wykluczono pacjentów ze zdiagnozowanym ciężkim schorzeniem przewodu pokarmowego lub po zabiegu operacyjnym. Badanie obejmowało 2 fazy leczenia; początkową 14-dniową fazę ustalania dawki, po której następowała trwająca do 24 tygodni długoterminowa faza leczenia (LT), obejmująca łącznie do 26 tygodni leczenia.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Badanie obejmowało dwie grupy wiekowe: od 12 do <18 lat i od 6 do <12 lat, a dawki początkowe patiromeru w każdej grupie wiekowej zostały wybrane na podstawie mediany mas ciała. Patiromer podawano raz na dobę w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej. Ogółem 23 pacjentów (14 pacjentów w wieku od 12 do <18 lat i 9 pacjentów w wieku od 6 do <12 lat) ukończyło fazę ustalania dawki, a 21 pacjentów (12 pacjentów w wieku od 12 do <18 lat i 9 pacjentów w wieku od 6 do <12 lat) ) zakończyło fazę leczenia LT. Żaden uczestnik nie przerwał badania ze względów bezpieczeństwa. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności w tym badaniu była zmiana stężenia potasu w surowicy w 14. dniu w stosunku do wartości wyjściowych. W obu grupach wiekowych od 14. dnia zaobserwowano zmniejszenie stężenia potasu: średnia (SD) zmiana stężenia potasu w stosunku do wartości wyjściowych wyniosła -0,50 (0,542) mEq/l w wieku od 12 do <18 lat oraz -0,14 (0,553) mEq/l w wieku od 6 do <12 lat) i utrzymywała się przez cały okres leczenia (Rys.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    2). Drugorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności był odsetek pacjentów, u których stężenie potasu w surowicy mieściło się w docelowym zakresie (3,8 do 5,0 mEq/l) w 14. dniu (faza ustalania dawki) oraz podczas wizyty w dowolnym momencie do 6. miesiąca (faza leczenia LT). W grupie wiekowej od 12 do <18 lat 50,0% i 81,8% pacjentów osiągnęło stężenia potasu w surowicy w zakresie docelowym w, odpowiednio, 14. dniu i 26. tygodniu. Dawka patiromeru wynosząca 4,2 g/dobę wydaje się odpowiednią dawką początkową dla tej grupy pacjentów. W grupie wiekowej od 6 do <12 lat tylko 12,5% i 22,2% pacjentów osiągnęło stężenia potasu w surowicy w zakresie docelowym w, odpowiednio, 14. dniu i 26. tygodniu. Rysunek. 2 Średnie (±95% CI) stężenie potasu w surowicy (populacja oceny bezpieczeństwa stosowania, N=23) 7. Serum Potassium (mEq/L)
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Stężenie potasu w surowicy (mEq/l) 6 5 4. BLᵃ D7 D14 W3 W5 W7 W10 W14 W18 W22 W26 FU1 FU2ᵇ Cohort 1 (Ages 12 to <18): Starting Dose 4.2 g/day Cohort 2 (Ages 6 to <12): Starting Dose 2 g/day Visit Wizyta Grupa 1 (Wiek 12 do <18): Dawka początkowa 4,2 g/d Grupa 2 (Wiek 6 do <12): Dawka początkowa 2 g/d Uwagi: a Wartość wyjściowa była ostatnią niebrakującą wartością oznaczoną w laboratorium centralnym z próbki pobranej przed datą i godziną podania pierwszej dawki patiromeru. b Wizyta kontrolna 2 stanowiła opcjonalną wizytę w ośrodku i mogła mieć postać rozmowy telefonicznej. Wykluczono dane dotyczące stężenia potasu w surowicy w dniu rozpoczęcia dializy lub później. BL=wartość wyjściowa; CI=przedział ufności; D=Dzień; FU = wizyta kontrolna; W=tydzień. W grupie wiekowej od 12 do <18 lat, w 14.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    dniu i na koniec leczenia, mediana przepisanej dawki patiromeru wynosiła, odpowiednio, 4,2 i 8,4 g/dobę, a średnia zmiana stężenia potasu w surowicy w porównaniu z wartością wyjściową wynosiła, odpowiednio, -0,50 i -1,08 mEq/l. W grupie wiekowej od 6 do <12 lat, w 14. dniu i na koniec leczenia, mediana przepisanej dawki patiromeru wynosiła, odpowiednio, 6,0 i 8,0 g/dobę, a średnia zmiana stężenia potasu w stosunku do wartości wyjściowych wynosiła, odpowiednio, -0,14 i -0,50 mEq/l. U pacjentów w wieku od 12 do 17 lat wyniki jakościowe zależności dawka-odpowiedź wskazywały, że większa dawka patiromeru była związana z większym zmniejszeniem stężenia potasu w surowicy w odstępie czasu pomiędzy leczeniem. W grupie wiekowej od 6 do <12 lat wyniki ustalania dawki nie były jednak rozstrzygające. W celu określenia stosunku korzyści do ryzyka konieczna jest zatem dalsza ocena zastosowania patiromeru u dzieci w wieku od 6 do <12 lat.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Veltassa u dzieci w wieku poniżej 6 lat w leczeniu hiperkaliemii (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Działanie patiromeru polega na wiązaniu potasu w przewodzie pokarmowym, w związku z czym stężenie w surowicy nie ma znaczenia dla jego skuteczności. Ze względu na nierozpuszczalność i brak wchłaniania tego produktu leczniczego, nie ma możliwości przeprowadzenia wielu klasycznych badań farmakokinetycznych. W zależności od średniego czasu przejścia przez układ pokarmowy przyjęty patiromer jest wydalany po upływie około 24 do 48 godzin.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach z użyciem radioznaczników u szczurów i psów patiromer nie ulegał wchłanianiu układowemu i był wydalany z kałem. Analiza ilościowej autoradiografii całego ciała wykonanej u szczurów wykazała, że promieniotwórczość dotyczyła wyłącznie przewodu pokarmowego. Żadne inne tkanki ani narządy nie wykazywały możliwego do wykrycia stopnia promieniotwórczości. Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie wykazano toksyczności patiromeru w badaniu mutacji powrotnych (teście Amesa), teście aberracji chromosomowych ani teście mikrojądrowym u szczurów. Nie przeprowadzono badań działania rakotwórczego.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Guma ksantanowa (informacje o sorbitolu, patrz punkt 4.4) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C – 8°C). W przypadku przechowywania w temperaturze pokojowej (poniżej 25°C) produkt leczniczy Veltassa należy zużyć w ciągu 6 miesięcy od wyjęcia z lodówki. Niezależnie od warunków przechowywania nie powinno się stosować produktu leczniczego Veltassa po upływie terminu ważności nadrukowanego na saszetce. Mieszaninę należy przyjąć w ciągu 1 godziny od przygotowania zawiesiny. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Veltassa 1 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 1 g patiromeru w postaci proszku w saszetkach składających się z pięciu warstw: polietylen, aluminium, polietylen, poliester i papier. Wielkości opakowań: pudełka zawierające 60 saszetek.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Dane farmaceutyczne
    Veltassa 8,4 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 8,4 g patiromeru w postaci proszku w saszetkach składających się z pięciu warstw: polietylen, aluminium, polietylen, poliester i papier. Wielkości opakowań: pudełka zawierające 30, 60 lub 90 saszetek i opakowania zbiorcze składające się z 3 opakowań tekturowych, z których każde zawiera 30 saszetek. Veltassa 16,8 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 16,8 g patiromeru w postaci proszku w saszetkach składających się z pięciu warstw: polietylen, aluminium, polietylen, poliester i papier. Wielkości opakowań: pudełka zawierające 30, 60 lub 90 saszetek. Veltassa 25,2 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 25,2 g patiromeru w postaci proszku w saszetkach składających się z pięciu warstw: polietylen, aluminium, polietylen, poliester i papier. Wielkości opakowań: pudełka zawierające 30, 60 lub 90 saszetek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 8,4 g
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Veltassa 1 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Veltassa 8,4 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Veltassa 16,8 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Veltassa 25,2 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Veltassa 1 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Każda saszetka zawiera 1 g patiromeru (w postaci patiromeru wapniowego z sorbitolem) Veltassa 8,4 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Każda saszetka zawiera 8,4 g patiromeru (w postaci patiromeru wapniowego z sorbitolem). Veltassa 16,8 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Każda saszetka zawiera 16,8 g patiromeru (w postaci patiromeru wapniowego z sorbitolem). Veltassa 25,2 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Każda saszetka zawiera 25,2 g patiromeru (w postaci patiromeru wapniowego z sorbitolem). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Proszek prawie biały do jasnobrązowego ze sporadycznie występującymi białymi cząstkami.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Veltassa jest wskazany w leczeniu hiperkaliemii u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 do 17 lat.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy Veltassa zaczyna działać po 4–7 godzinach od podania. Nie powinien on zastępować leczenia ratunkowego w hiperkaliemii zagrażającej życiu (patrz punkt 4.4). Dawkowanie Produkt leczniczy Veltassa podaje się raz na dobę. Zalecana dawka początkowa produktu leczniczego Veltassa zmienia się w zależności od wieku. Aby uzyskać pożądaną dawkę, można zastosować wiele saszetek. Dawkę dobową można dostosowywać w odstępach jednotygodniowych lub dłuższych w oparciu o stężenie potasu w surowicy krwi i żądany zakres docelowy. Jeśli jest to wskazane klinicznie, należy monitorować stężenie potasu w surowicy (patrz punkt 4.4). Czas trwania leczenia powinien być indywidualnie ustalany przez lekarza prowadzącego w zależności od konieczności kontrolowania stężenia potasu w surowicy. W przypadku spadku stężenia potasu w surowicy krwi poniżej żądanego zakresu należy zmniejszyć podawaną dawkę lub zaprzestać jej podawania.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Dawkowanie
    Produkt leczniczy Veltassa należy podawać w 3-godzinnych odstępach od innych doustnych produktów leczniczych (patrz punkt 4.5). Dorośli Zalecana dawka początkowa to 8,4 g patiromeru raz na dobę. Aby uzyskać pożądany zakres docelowy, dawkę dobową można stosownie do potrzeb zwiększyć lub zmniejszyć o 8,4 g do maksymalnej dawki wynoszącej 25,2 g na dobę. Młodzież w wieku 12 do 17 lat Zalecana dawka początkowa to 4 g patiromeru raz na dobę. Należy dostosować dawkę dobową patiromeru w oparciu o stężenie potasu w surowicy i pożądany zakres docelowy, do maksymalnej dawki wynoszącej 25,2 g na dobę. Jeśli potrzebne są dawki powyżej 7 g, zaleca się przejście na stosowanie saszetek patiromeru po 8,4 g. Pominięcie dawki W razie pominięcia dawki należy jak najszybciej przyjąć pominiętą dawkę tego samego dnia. Pominiętej dawki nie powinno się przyjmować razem z kolejną dawką.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Dawkowanie
    Populacje szczególne Pacjenci w podeszłym wieku Brak specjalnych zaleceń dotyczących dawki i podawania dla tej populacji pacjentów. Pacjenci poddawani dializie Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania patiromeru u pacjentów poddawanych dializie. W badaniach klinicznych nie zastosowano u tych pacjentów żadnych specjalnych wskazówek dotyczących dawki i podawania. Żaden pacjent pediatryczny poddawany dializie nie był leczony patiromerem. Pacjenci ze schyłkową niewydolnością nerek (schyłkowa PChN) Patiromer badano wyłącznie u ograniczonej liczby pacjentów z szacunkowym współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (eGFR) wynoszącym <15 ml/min/1,73 m². Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności patiromeru u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 12 lat. Dane dotyczące młodzieży w wieku od 12 do 17 lat ograniczają się do ekspozycji trwającej 6 miesięcy.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Dawkowanie
    Dlatego też u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat należy zachować ostrożność podczas leczenia trwającego dłużej niż 6 miesięcy (patrz punkt 4.4). Sposób podawania Podanie doustne. Produkt leczniczy Veltassa należy dodać do wody i wymieszać do uzyskania zawiesiny o jednolitej konsystencji. Zalecane całkowite objętości do przygotowania zawiesiny zależą od dawki: • 1 g patiromeru: 10 ml • 2 g patiromeru: 20 ml • 3 g patiromeru: 30 ml • 4 g patiromeru: 40 ml • > 4 g patiromeru: 80 ml Zawiesinę należy przygotować postępując zgodnie z poniższą instrukcją: • Pierwszą połowę zalecanej objętości dla wymaganej dawki należy wlać do szklanki i dodać pełną dawkę patiromeru, a następnie wymieszać • Następnie należy dodać drugą połowę zalecanej objętości i ponownie dobrze wymieszać zawiesinę. Proszek się nie rozpuści. W razie potrzeby do mieszaniny można dodać więcej wody w celu uzyskania żądanej konsystencji. Jednakże większe objętości mogą prowadzić do przyspieszonej sedymentacji proszku.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Dawkowanie
    Mieszaninę należy przyjąć w ciągu 1 godziny od przygotowania zawiesiny. Jeśli po wypiciu w szklance pozostanie proszek, należy dodać więcej wody, wymieszać zawiesinę i niezwłocznie przyjąć. W razie potrzeby procedurę tę można powtarzać aż do przyjęcia pełnej dawki. W zależności od osobistych preferencji, zamiast wody do przygotowania mieszaniny można użyć następujących płynów lub potraw o półpłynnej konsystencji, postępując zgodnie z powyższym opisem: sok jabłkowy, sok żurawinowy, sok ananasowy, sok pomarańczowy, sok winogronowy, sok gruszkowy, przecier morelowy, przecier brzoskwiniowy, jogurt, mleko, zagęszczacz (na przykład skrobia kukurydziana), sos jabłkowy, budyń waniliowy lub czekoladowy. Zawartość potasu w płynach lub potrawach o półpłynnej konsystencji użytych do przygotowania mieszaniny należy uwzględnić w zaleceniach dietetycznych dotyczących spożycia potasu u poszczególnych pacjentów. Zasadniczo sok żurawinowy należy spożywać w umiarkowanych ilościach (tj.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Dawkowanie
    mniej niż 400 ml na dobę) ze względu na możliwe interakcje z innymi produktami leczniczymi. Ten produkt można przyjmować podczas posiłków lub niezależnie od nich. Nie należy go podgrzewać (np. w kuchence mikrofalowej) ani dodawać do podgrzanej żywności i płynów. Nie należy go przyjmować w suchej postaci. Podawanie przez zgłębnik nosowo-żołądkowy (NG) lub przezskórną gastrostomię endoskopową (PEG): W przypadku dawek do 8,4 g patiromeru zawiesinę należy przygotować w sposób opisany powyżej, w punkcie dotyczącym podania doustnego. W przypadku dawki powyżej 8,4 g, do 16,8 g patiromeru należy zastosować całkowitą objętość 160 ml, a w przypadku dawki powyżej 16,8 g, do 25,2 g patiromeru całkowitą objętość 240 ml. Objętości te zapewniają łatwy przepływ zawiesiny przez rurki. Wykazano zgodność z rurkami wykonanymi z poliuretanu, silikonu i polichlorku winylu. Zalecana średnica rurek wynosi 2,17 mm (6,5F) lub więcej. Po podaniu rurkę należy przepłukać wodą.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Dawkowanie
    Instrukcje dotyczące usuwania znajdują się w punkcie 6.6.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niskie stężenie magnezu W badaniach klinicznych u 7,1% dorosłych pacjentów leczonych patiromerem stężenie magnezu w surowicy wynosiło < 1,4 mg/dl (0,58 mmol/l), przy czym u 0,3% pacjentów stężenie magnezu w surowicy osiągnęło < 1,0 mg/dl (0,4 mmol/l). Średnie zmniejszenie stężenia magnezu w surowicy wynosiło 0,137 mg/dl (0,0564 mmol/l) lub mniej. W badaniu klinicznym z udziałem dzieci i młodzieży średnie zmniejszenie stężenia magnezu w surowicy w 26. tygodniu wynosiło 0,35 mg/dl (0,1440 mmol/l). Podczas badania klinicznego z udziałem dzieci i młodzieży żaden pacjent nie osiągnął stężenia magnezu w surowicy <1,4 mg/dl (0,58 mmol/l). Stężenie magnezu w surowicy powinno być monitorowane przez co najmniej 1 miesiąc po rozpoczęciu leczenia i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi w trakcie leczenia, a u pacjentów, u których wystąpiło niskie stężenie magnezu w surowicy, należy rozważyć suplementację magnezu (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Specjalne środki ostrozności
    Zaburzenia żołądka i jelit Pacjenci, u których w wywiadzie stwierdzono występowanie niedrożności jelit lub przejście poważnego zabiegu chirurgicznego przewodu pokarmowego, ciężkie zaburzenia żołądka i jelit lub zaburzenia połykania, nie zostali włączeni do badań klinicznych. W przypadku stosowania innych preparatów wiążących potas zgłaszano występowanie niedokrwienia jelit, martwicy i (lub) perforacji jelit. U pacjentów dorosłych, dzieci i młodzieży z ciężkimi zaburzeniami żołądka i jelit występującymi obecnie lub w wywiadzie należy dokładnie ocenić korzyści i zagrożenia dotyczące podawania patiromeru zarówno przed leczeniem, jak i w trakcie leczenia. Przerwanie leczenia patiromerem Po przerwaniu leczenia patiromerem może wzrosnąć stężenie potasu w surowicy, co może prowadzić do nawracającej hiperkaliemii, w szczególności w przypadku kontynuacji leczenia inhibitorem układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Specjalne środki ostrozności
    Należy poinstruować pacjentów, aby nie przerywali leczenia bez porozumienia z lekarzem prowadzącym. Do zwiększenia stężenia potasu w surowicy może dojść już po 2 dniach od przyjęcia ostatniej dawki patiromeru. Dane dotyczące stężenia potasu w surowicy u dzieci i młodzieży po odstawieniu patiromeru są ograniczone. Stężenie potasu w surowicy Gdy jest to wskazane klinicznie, należy monitorować stężenie potasu w surowicy zgodnie ze standardową praktyką, m.in. po zmianach dotyczących produktów leczniczych, które wpływają na stężenie potasu w surowicy (np. inhibitorów RAA lub leków moczopędnych), i po dostosowaniu dawki lub odstawieniu patiromeru. Ograniczenia dotyczące danych z badań klinicznych Ciężka postać hiperkaliemii Dostępna jest ograniczona ilość danych dotyczących stosowania u pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy wynoszącym ponad 6,5 mmol/l. W populacji pediatrycznej doświadczenie ogranicza się do pacjentów z maksymalnym stężeniem potasu w osoczu wynoszącym 6,2 mmol/l.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Specjalne środki ostrozności
    Produktu leczniczego Veltassa nie należy stosować w leczeniu doraźnym hiperkaliemii zagrażającej życiu ze względu na opóźniony początek działania (patrz punkt 4.2). Długotrwała ekspozycja Istnieją ograniczone dane z badań klinicznych obejmujących dorosłych z ekspozycją trwającą rok i dłużej. Badania kliniczne u dzieci i młodzieży nie obejmowały ekspozycji dłuższej niż 6 miesięcy. Dlatego też u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat należy zachować ostrożność podczas leczenia trwającego dłużej niż 6 miesięcy. Informacje dotyczące sorbitolu Kompleks wiążący jony Veltassa zawiera sorbitol. Zawartość sorbitolu w 8,4 g patiromeru wynosi około 4 g (10,4 kcal) a w 1 g patiromeru około 0,5 g (1,2 kcal). Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego. Informacje dotyczące wapnia Kompleks wiążący jony Veltassa zawiera wapń. Wapń jest częściowo uwalniany i może częściowo się wchłaniać (patrz punkt 5.1).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Specjalne środki ostrozności
    Należy dokładnie ocenić korzyści i zagrożenia wynikające z podawania tego produktu leczniczego u pacjentów dorosłych, dzieci i młodzieży z ryzykiem wystąpienia hiperkalcemii. Należy monitorować stężenie wapnia w surowicy przez co najmniej 1 miesiąc po rozpoczęciu leczenia oraz zgodnie ze wskazaniami klinicznymi w trakcie leczenia.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wpływ patiromeru na inne produkty lecznicze Patiromer może wiązać niektóre jednocześnie przyjmowane doustne produkty lecznicze, co może zmniejszać ich wchłanianie w przewodzie pokarmowym. W przeprowadzonych badaniach dotyczących interakcji międzylekowych nie zaobserwowano zwiększonej biodostępności jednocześnie podawanych produktów leczniczych. Ponieważ patiromer nie jest wchłaniany ani metabolizowany przez organizm, jego wpływ na działanie innych produktów leczniczych jest ograniczony. W celu zachowania ostrożności oraz w oparciu o poniższe podsumowanie danych, patiromer należy podawać w co najmniej 3-godzinnych odstępach od innych doustnych produktów leczniczych. Badania in vivo Jednoczesne podawanie patiromeru nie miało wpływu na biodostępność mierzoną jako wartość pola powierzchni pod krzywą (AUC) amlodypiny, cynakalcetu, klopidogrelu, furosemidu, litu, metoprololu, trimetoprymu, werapamilu i warfaryny.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Interakcje
    W przypadku tych produktów leczniczych nie ma potrzeby podawania ich oddzielnie. Wykazano, że jednoczesne podawanie patiromeru z cyprofloksacyną, lewotyroksyną i metforminą zmniejsza ich biodostępność. Jednak nie wykazano żadnych interakcji w przypadku przyjmowania patiromeru i wymienionych produktów leczniczych w 3-godzinnych odstępach. Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych. Badania in vitro Badania in vitro nie wykazały interakcji patiromeru z następującymi substancjami: allopurynol, amoksycylina, apiksaban, kwas acetylosalicylowy, atorwastatyna, azylsartan, benazepryl, bumetanid, kanagliflozyna, kandesartan, kaptopryl, cefaleksyna, dapagliflozyna, digoksyna, empagliflozyna, enalapryl, eplerenon, finerenon, fozynopryl, glipizyd, irbesartan, lizynopryl, losartan, olmesartan, peryndopryl, fenytoina, chinapryl, ramipryl, ryboflawina, rywaroksaban, sakubitryl, sewelamer, spironolakton, takrolimus, torasemid, trandolapryl i walsartan.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Interakcje
    Badania in vitro wykazały możliwe interakcje patiromeru z bisoprololem, karwedylolem, mykofenolanem mofetylu, nebiwololem, chinidyną i telmisartanem.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania patiromeru u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania patiromeru w okresie ciąży. Karmienie piersią Nie należy się spodziewać wpływu na organizm noworodków/dzieci karmionych piersią, ponieważ ekspozycja ogólnoustrojowa na patiromer u kobiet karmiących piersią jest minimalna. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią lub czy przerwać podawanie patiromeru, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Brak danych dotyczących wpływu patiromeru na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu na funkcje rozrodcze ani płodność (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Patiromer nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Większość działań niepożądanych obserwowanych w badaniach u pacjentów dorosłych dotyczyła hipomagnezemii (1,8%) i zaburzeń żołądka i jelit, a do najczęściej zgłaszanych należały: zaparcie (3,7%), biegunka (3%), ból brzucha (1,4%) mdłości (1,3%) i wzdęcia (1%). Reakcje związane z zaburzeniami żołądka i jelit miały z reguły nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, nie wydawały się być związane z dawką, zasadniczo ustępowały samoistnie lub w wyniku leczenia i żadne z nich nie były ciężkie. Hipomagnezemia miała nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, a u 0,3% pacjentów stężenie magnezu w surowicy wynosiło < 1 mg/dl (0,4 mmol/l) (patrz punkt 4.4). Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Poniżej wymieniono działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych pogrupowane według klasyfikacji układów i narządów (ang. System Organ Class, SOC) oraz według częstości występowania.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Działania niepożądane
    Częstości zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) i nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Działania niepożądane uszeregowano w ramach każdej częstości w kolejności od najpoważniejszych.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów MedDRACzęstoNiezbyt częstoCzęstość nieznana
    Zaburzenia układu odpornościowegoNadwrażliwość(1,2)
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaHipomagnezemia
    Zaburzenia żołądka i jelitZaparcie(3)* Biegunka(4)* Ból brzucha(5) Nudności Wzdęcia*Wymioty
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Działania niepożądane
    *Działania niepożądane zgłaszane także w badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży 1. Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu produktu do obrotu. 2. Reakcje nadwrażliwości obejmowały wysypkę, pokrzywkę, obrzęk jamy ustnej i warg i miały nasilenie od łagodnego do umiarkowanego . 3. Zaparcie to zbiorczy termin łączący preferowane terminy: zaparcia i twardy stolec. 4. Biegunka to zbiorcze określenie biegunki i częstych wypróżnień. 5. Ból brzucha to zbiorczy termin łączący preferowane terminy: dyskomfort w jamie brzusznej, ból w jamie brzusznej, ból w górnej części jamy brzusznej i ból w dolnej części jamy brzusznej. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo stosowania patiromeru w leczeniu hiperkaliemii badano jednorazowo u 23 dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat. Profil działań niepożądanych obserwowany u dzieci i młodzieży był generalnie zgodny z profilem bezpieczeństwa u osób dorosłych. Nie badano bezpieczeństwa stosowania patiromeru u pacjentów w wieku poniżej 6 lat.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane zgłoszono ogółem u 4 pacjentów; 3 w grupie wiekowej od 12 do <18 lat i 1 w grupie wiekowej od 6 do <12 lat. U 2 z tych pacjentów działania niepożądane należały do zaburzeń żołądkowo-jelitowych wg. SOC, tj. biegunka, zaparcia, częste wypróżnienia i wzdęcia. Pozostałe działania niepożądane leku obejmowały zwiększenie stężenia wapnia we krwi i hipokaliemię. Wszystkie te działania niepożądane nie były poważne i miały nasilenie od łagodnego do umiarkowanego. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Ponieważ zbyt duże dawki patiromeru mogą prowadzić do hipokaliemii, należy monitorować stężenie potasu w surowicy. W zależności od średniego czasu przejścia przez układ pokarmowy patiromer jest wydalany po upływie około 24 do 48 godzin. W przypadku stwierdzenia konieczności interwencji medycznej można rozważyć podjęcie odpowiednich środków mających na celu przywrócenie prawidłowego stężenia potasu w surowicy. Dzieci i młodzież Nie badano dawek większych niż 25,2 g patiromeru na dobę u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat ani większych niż 12 g dla dzieci w wieku od 6 do poniżej 12 lat. Ponieważ nadmierne dawki patiromeru mogą prowadzić do hipokaliemii, należy monitorować stężenie potasu w surowicy. W przypadku stwierdzenia konieczności interwencji medycznej można rozważyć podjęcie odpowiednich środków mających na celu przywrócenie prawidłowego stężenia potasu w surowicy.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w leczeniu hiperkaliemii i hiperfosfatemii, kod ATC: V03AE09 Mechanizm działania Patiromer to niewchłanialny polimer ze zdolnością wymiany kationów, który jako przeciwjon zawiera kompleks wapń-sorbitol. Patiromer zwiększa wydalanie potasu w kale poprzez wiązanie potasu w świetle przewodu pokarmowego. Wiązanie potasu powoduje zmniejszenie stężenia wolnego potasu w świetle przewodu pokarmowego, co skutkuje zmniejszeniem stężenia potasu w surowicy. Działanie farmakodynamiczne U zdrowych dorosłych osób patiromer spowodował zależne od dawki zwiększenie ilości potasu wydalanego w kale oraz odpowiednie zmniejszenie ilości potasu wydalanego w moczu, bez zmiany stężenia potasu w surowicy. 25,2 g patiromeru podawanego raz na dobę przez 6 dni skutkowało średnim zwiększeniem ilości potasu wydalanego w kale o 1283 mg/dobę oraz średnim zmniejszeniem ilości potasu wydalanego w moczu o 1438 mg/dobę.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Ilość wapnia wydalanego w moczu na dobę zwiększyła się o 53 mg/dobę względem wartości wyjściowej. W badaniu otwartym oceniającym czas rozpoczęcia działania zaobserwowano statystycznie istotne zmniejszenie stężenia potasu w surowicy u pacjentów z hiperkaliemią po 7 godzinach od przyjęcia pierwszej dawki. Po przerwaniu przyjmowania patiromeru stężenie potasu pozostało na stałym poziomie przez 24 godziny po przyjęciu ostatniej dawki, a następnie ponownie wzrosło w czasie 4-dniowego okresu obserwacji. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Ogółem w badaniach klinicznych fazy II i III 99,5% pacjentów przyjmowało inhibitor RAA w punkcie wyjściowym, u 87,0% występowała przewlekła choroba nerek z eGFR wynoszącym < 60 ml/min/1,73 m 2 , u 65,6% występowała cukrzyca, a u 47,5% niewydolność serca.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Badanie 1 (OPAL-HK) Bezpieczeństwo i skuteczność patiromeru wykazano w dwuczęściowym, pojedynczo zaślepionym, randomizowanym badaniu dotyczącym przerwania przyjmowania produktu, oceniającym działanie tego leczenia u pacjentów dorosłych z hiperkaliemią i przewlekłą chorobą nerek (PChN) przyjmujących stałą dawkę przynajmniej jednego z inhibitorów RAA (tj. inhibitora konwertazy angiotensyny [ACEI], blokera receptora angiotensyny II [ARB] lub antagonisty receptora mineralokortykoidów [MRA]). W części A, 243 pacjentów było poddanych leczeniu patiromerem przez 4 tygodnie. Pacjenci z wartością wyjściową stężenia potasu w surowicy wynoszącą od 5,1 mEq/l do < 5,5 mEq/l (mmol/l) otrzymali dawkę początkową wynoszącą 8,4 g patiromeru na dobę (jako dawkę podzieloną), a pacjenci z wartością wyjściową stężenia potasu w surowicy wynoszącą od 5,5 mEq/l do < 6,5 mEq/l otrzymali dawkę początkową wynoszącą 16,8 g patiromeru na dobę (jako dawkę podzieloną).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dawka była dostosowywana do potrzeb w oparciu o stężenie potasu w surowicy mierzone w dniu 3, a następnie podczas cotygodniowych wizyt do końca 4-tygodniowego okresu leczenia, w celu utrzymania stężenia potasu w surowicy w zakresie docelowym (od 3,8 mEq/l do < 5,1 mEq/l). Średnie dawki dobowe patiromeru wynosiły 13 g i 21 g w przypadku pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy wynoszącym odpowiednio od 5,1 do < 5,5 mEq/l i od 5,5 do < 6,5 mEq/l. Średni wiek pacjentów wynosił 64 lata (54% w wieku 65 lat i powyżej, 17% w wieku 75 lat i powyżej), 58% pacjentów stanowili mężczyźni, 98% pacjentów było rasy kaukaskiej. U około 97% pacjentów występowało nadciśnienie tętnicze, u 57% cukrzyca typu 2, a u 42% niewydolność serca. Średnie stężenia potasu w surowicy oraz zmianę stężenia z wartości wyjściowej w części A do wartości w tygodniu 4 części A przedstawiono w tabeli 1.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wtórne wyniki dla części A prezentowały się następująco: u 76% (95% CI: 70%, 81%) pacjentów stężenie potasu w surowicy mieściło się w zakresie docelowym od 3,8 mEq/l do < 5,1 mEq/L w tygodniu 4 części A. Tabela 1: Faza leczenia patiromerem (część A): główny punkt końcowy
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wartość wyjściowa stężenia potasuPopulacja ogólna (n = 237)
    od 5,1 do < 5,5 mEq/l (n=90)od 5,5 do < 6,5 mEq/l(n = 147)
    Stężenie potasu w surowicy (mEq/l)
    Wartość wyjściowa, wartość średnia (SD)5,31 (0,57)5,74 (0,40)5,58 (0,51)
    Zmiana względem wartości wyjściowej w tygodniu 4, wartość średnia ± SE (95% CI)−0,65 ±0,05(−0,74, −0,55)−1,23 ±0,04(−1,31, −1,16)−1,01 ±0,03(−1,07, −0,95)
    Wartość p< 0,001
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W części B, 107 pacjentów z wartością wyjściową stężenia potasu z części A wynoszącą od 5,5 mEq/l do < 6,5 mEq/l, u których stężenie potasu w surowicy znajdowało się w zakresie docelowym (od 3,8 mEq/l do < 5,1 mEq/l) w tygodniu 4 części A i którzy wciąż byli leczeni inhibitorem RAA, zostało zrandomizowanych do grupy kontynuującej przyjmowanie patiromeru lub do grupy przyjmującej placebo przez 8 tygodni, w celu oceny wpływu przerwania przyjmowania patiromeru na stężenie potasu w surowicy. U pacjentów zrandomizowanych do grupy przyjmującej patiromer średnia dawka dobowa wynosiła 21 g na początku i w czasie trwania części B badania. Głównym punktem końcowym części B była zmiana stężenia potasu w surowicy z wartości wyjściowej w części B do najwcześniejszej wizyty, podczas której zmierzone stężenie potasu w surowicy po raz pierwszy znalazło się poza zakresem od 3,8 do < 5,5 mEq/l lub do tygodnia 4 części B, jeśli stężenie potasu w surowicy pozostało w tym zakresie.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W części B stężenie potasu w surowicy u pacjentów przyjmujących placebo znacznie wzrosło w porównaniu z jego stężeniem u pacjentów, którzy nadal przyjmowali patiromer ( p < 0,001). Stężenie potasu w surowicy osiągnęło wartość ≥ 5,1 mEq/l w dowolnym momencie podczas części B u większej liczby pacjentów przyjmujących placebo (91% [95% CI: 83%, 99%]) w porównaniu z pacjentami przyjmującymi patiromer (43% [95% CI: 30%, 56%]), p < 0,001. Stężenie potasu w surowicy osiągnęło wartość ≥ 5,5 mEq/l w dowolnym momencie podczas części B u większej liczby pacjentów przyjmujących placebo (60% [95% CI: 47%, 74%]) w porównaniu z pacjentami przyjmującymi patiromer (15% [95% CI: 6%, 24%]), p < 0,001. W części B oceniano również możliwość jednoczesnego stosowania patiromeru i inhibitora RAA: pięćdziesiąt dwa procent (52%) uczestników przyjmujących placebo przerwało leczenie inhibitorem RAA z powodu nawracającej hiperkaliemii, w porównaniu z 5% uczestników leczonych patiromerem.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Badanie 2 (AMETHYST-DN) Skuteczność leczenia patiromerem przez 52 tygodnie oceniono w badaniu otwartym z udziałem 304 pacjentów z hiperkaliemią, przewlekłą chorobą nerek i cukrzycą typu 2, przyjmujących stałe dawki inhibitora RAA. Średni wiek pacjentów wynosił 66 lat (59,9% w wieku 65 lat i powyżej, 19,7% w wieku 75 lat i powyżej), 63% pacjentów stanowili mężczyźni, wszyscy pacjenci byli rasy kaukaskiej. Zmniejszenie stężenia potasu w surowicy związane z leczeniem patiromerem utrzymywało się przez 1 rok długotrwałego leczenia, jak pokazano na rysunku 1, przy czym hipokaliemia występowała rzadko (2,3%), a u większości uczestników stężenie potasu w surowicy osiągnęło (97,7%) i utrzymało wartość docelową (ogólnie w okresie podawania dawki podtrzymującej stężenie potasu w surowicy znajdowało się w zakresie docelowym przez około 80% czasu).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    U pacjentów z wartością wyjściową stężenia potasu w surowicy w zakresie od > 5,0 do 5,5 mEq/l, którzy otrzymali dawkę początkową wynoszącą 8,4 g patiromeru na dobę, średnia dawka dobowa wynosiła 14 g. U pacjentów z wartością wyjściową stężenia potasu w surowicy w zakresie od > 5,5 do < 6,0 mEq/l, którzy otrzymali dawkę początkową wynoszącą 16,8 g patiromeru na dobę, średnia dawka dobowa wynosiła 20 g podczas całego badania. Rysunek 1: Średnie (95% CI) stężenie potasu w surowicy w funkcji czasu
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wartość wyjściowa stężenia K + w surowicy od > 5,0 do 5,5 mEq/l
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wartość wyjściowa stężenia K + w surowicy od > 5,5 do < 6,0 mEq/l Średnie (95% Cl) stężenie potasu w surowicy (mEq/l) Wizyta w ramach badania (tydzień) Okres obserwacji (dzień) Liczba uczestników: Podgrupa z niższym stężeniem K + : 218 199 192 175 168 161 161 163 158 156 151 148 149 145 131 126. Podgrupa z wyższym stężeniem K + : 83 73 70 65 62 62 62 61 53 53 53 52 49 49 48 47. Badanie 3 (PEARL-HF) Możliwość jednoczesnego stosowania patiromeru i spironolaktonu oceniano w randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu z grupą kontrolną przyjmującą placebo, u pacjentów z niewydolnością serca, u których występowały kliniczne wskazania do stosowania MRA. Pacjenci rozpoczęli przyjmowanie spironolaktonu w dawce 25 mg/dobę w momencie rozpoczęcia terapii randomizowanej (12,6 g patiromeru lub placebo dwa razy na dobę), po czym po dniu 14 dawkę zwiększono do 50 mg/dobę u pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy wynoszącym od > 3,5 do ≤ 5,1 mEq/l.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Średnia wieku 105 pacjentów, których zrandomizowano i poddano leczeniu w ramach badania (patiromer: 56 osób, placebo: 49 osób), wynosiła 68,3 lat. 60,6% pacjentów stanowili mężczyźni, 97,1% było rasy kaukaskiej, a średnia wartość eGFR wynosiła 81,3 ml/min. Średnie wartości wyjściowe stężenia potasu w surowicy wynosiły 4,71 mEq/l w przypadku patiromeru i 4,68 mEq/l w przypadku placebo. Głównym punktem końcowym w ocenie skuteczności była zmiana stężenia potasu w surowicy z wartości wyjściowej do odnotowywanej po zakończeniu 28-dniowego okresu leczenia. Była ona znacznie niższa ( p < 0,001) w grupie przyjmującej patiromer (średnia uzyskana metodą najmniejszych kwadratów [SEM]: −0,21 [0,07] mEq/l) niż w grupie przyjmującej placebo (średnia uzyskana metodą najmniejszych kwadratów [SEM]: +0,23 [0,07] mEq/l).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W grupie przyjmującej patiromer było przy tym mniej pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy wynoszącym > 5,5 mEq/l (7,3% w porównaniu z 24,5%; p = 0,027), a więcej w grupie przyjmującej spironolakton w dawce 50 mg/dobę (90,9% w porównaniu z 73,5%, p = 0,022). Badanie 4 (AMBER) Możliwość jednoczesnego stosowania patiromeru i spironolaktonu u pacjentów z opornym na leczenie nadciśnieniem tętniczym oraz przewlekłą chorobą nerek oceniano ponadto w trwającym 12 tygodni randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu z grupą kontrolną przyjmującą placebo. Pacjenci z prawidłowym stężeniem potasu w surowicy rozpoczęli leczenie skojarzone spironolaktonem w dawce 25 mg na dobę oraz produktem przydzielonym zgodnie z randomizacją (tj. patiromerem w dawce 8,4 g lub placebo na dobę). Dawkę patiromeru/placebo zwiększano co tydzień (do wartości 25,2 g na dobę), aby utrzymać stężenie potasu w surowicy w zakresie ≥ 4,0 mEq/l oraz ≤ 5,1 mEq/l.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W tygodniu 3 lub później u uczestników ze skurczowym ciśnieniem tętniczym ≥ 120 mmHg oraz stężeniem potasu w surowicy ≤ 5,1 mEq/l dawkę spironolaktonu zwiększono do 50 mg na dobę. Wśród 295 zrandomizowanych pacjentów otrzymujących leczenie w ramach badania (147 pacjentów otrzymywało patiromer; 148 pacjentów otrzymywało placebo) średni wiek wynosił 68,1 roku; 51,9% stanowili mężczyźni; 98,3% było rasy kaukaskiej, a średnia wartość eGFR wynosiła 35,73 ml/min/1,73 m². W momencie randomizacji średnie wyjściowe stężenie potasu w surowicy wynosiło 4,74 mEq/l w grupie przyjmującej patiromer oraz 4,69 mEq/l w grupie przyjmującej placebo. Główny punkt końcowy oceny skuteczności, tj. odsetek uczestników, którzy kontynuowali leczenie spironolaktonem w tygodniu 12, był znacząco wyższy ( p < 0,0001) w grupie przyjmującej patiromer (85,7%) w porównaniu do grupy przyjmującej placebo (66,2%).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Znacząco większa liczba pacjentów przyjmowała spironolakton w dawce 50 mg na dobę (69,4% w porównaniu do 51,4%). Podsumowując, pacjenci z grupy przyjmującej patiromer kontynuowali leczenie spironolaktonem o 7,1 dnia dłużej (95% CI: 2,2–12,0; p = 0,0045) w porównaniu do grupy przyjmującej placebo oraz otrzymali znacząco wyższe skumulowane dawki spironolaktonu (2942,3 mg [SE: 80,1 mg] w porównaniu do 2580,7 mg [SE: 95,8 mg], p = 0,0021). Ponadto w grupie przyjmującej patiromer było znacząco mniej pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy ≥ 5,5 mEq/l (35,4% w porównaniu do 64,2%, p < 0,001). W tygodniu 12 średnie skurczowe ciśnienie tętnicze zmniejszyło się o 11,0 mmHg (SD: 15,34 mmHg) w grupie przyjmującej spironolakton i placebo oraz o 11,3 mmHg (SD: 14,11 mmHg) w grupie przyjmującej spironolakton i patiromer. Spadki ciśnienia tętniczego w stosunku do wartości wyjściowych były znaczące statystycznie w każdej grupie leczenia ( p < 0,0001), ale nie między grupami leczenia.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wpływ pożywienia W badaniu otwartym 114 pacjentów z hiperkaliemią zostało zrandomizowanych do grup przyjmujących patiromer raz na dobę podczas posiłków lub niezależnie od nich. Stężenie potasu w surowicy po zakończeniu leczenia, zmiana w stosunku do wartości wyjściowej stężenia potasu w surowicy oraz średnia dawka patiromeru były podobne między grupami. Dzieci i młodzież W badaniu prowadzonym metodą otwartej próby z zastosowaniem wielokrotnych dawek oceniano skuteczność, bezpieczeństwo stosowania i tolerancję patiromeru w postaci zawiesiny doustnej u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do <18 lat z PChN nieleczoną dializoterapią i hiperkaliemią. Wykluczono pacjentów ze zdiagnozowanym ciężkim schorzeniem przewodu pokarmowego lub po zabiegu operacyjnym. Badanie obejmowało 2 fazy leczenia; początkową 14-dniową fazę ustalania dawki, po której następowała trwająca do 24 tygodni długoterminowa faza leczenia (LT), obejmująca łącznie do 26 tygodni leczenia.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Badanie obejmowało dwie grupy wiekowe: od 12 do <18 lat i od 6 do <12 lat, a dawki początkowe patiromeru w każdej grupie wiekowej zostały wybrane na podstawie mediany mas ciała. Patiromer podawano raz na dobę w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej. Ogółem 23 pacjentów (14 pacjentów w wieku od 12 do <18 lat i 9 pacjentów w wieku od 6 do <12 lat) ukończyło fazę ustalania dawki, a 21 pacjentów (12 pacjentów w wieku od 12 do <18 lat i 9 pacjentów w wieku od 6 do <12 lat) ) zakończyło fazę leczenia LT. Żaden uczestnik nie przerwał badania ze względów bezpieczeństwa. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności w tym badaniu była zmiana stężenia potasu w surowicy w 14. dniu w stosunku do wartości wyjściowych. W obu grupach wiekowych od 14. dnia zaobserwowano zmniejszenie stężenia potasu: średnia (SD) zmiana stężenia potasu w stosunku do wartości wyjściowych wyniosła -0,50 (0,542) mEq/l w wieku od 12 do <18 lat oraz -0,14 (0,553) mEq/l w wieku od 6 do <12 lat) i utrzymywała się przez cały okres leczenia (Rys.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    2). Drugorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności był odsetek pacjentów, u których stężenie potasu w surowicy mieściło się w docelowym zakresie (3,8 do 5,0 mEq/l) w 14. dniu (faza ustalania dawki) oraz podczas wizyty w dowolnym momencie do 6. miesiąca (faza leczenia LT). W grupie wiekowej od 12 do <18 lat 50,0% i 81,8% pacjentów osiągnęło stężenia potasu w surowicy w zakresie docelowym w, odpowiednio, 14. dniu i 26. tygodniu. Dawka patiromeru wynosząca 4,2 g/dobę wydaje się odpowiednią dawką początkową dla tej grupy pacjentów. W grupie wiekowej od 6 do <12 lat tylko 12,5% i 22,2% pacjentów osiągnęło stężenia potasu w surowicy w zakresie docelowym w, odpowiednio, 14. dniu i 26. tygodniu. Rysunek. 2 Średnie (±95% CI) stężenie potasu w surowicy (populacja oceny bezpieczeństwa stosowania, N=23) 7. Serum Potassium (mEq/L)
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Stężenie potasu w surowicy (mEq/l) 6 5 4. BLᵃ D7 D14 W3 W5 W7 W10 W14 W18 W22 W26 FU1 FU2ᵇ Cohort 1 (Ages 12 to <18): Starting Dose 4.2 g/day Cohort 2 (Ages 6 to <12): Starting Dose 2 g/day Visit Wizyta Grupa 1 (Wiek 12 do <18): Dawka początkowa 4,2 g/d Grupa 2 (Wiek 6 do <12): Dawka początkowa 2 g/d Uwagi: a Wartość wyjściowa była ostatnią niebrakującą wartością oznaczoną w laboratorium centralnym z próbki pobranej przed datą i godziną podania pierwszej dawki patiromeru. b Wizyta kontrolna 2 stanowiła opcjonalną wizytę w ośrodku i mogła mieć postać rozmowy telefonicznej. Wykluczono dane dotyczące stężenia potasu w surowicy w dniu rozpoczęcia dializy lub później. BL=wartość wyjściowa; CI=przedział ufności; D=Dzień; FU = wizyta kontrolna; W=tydzień. W grupie wiekowej od 12 do <18 lat, w 14.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    dniu i na koniec leczenia, mediana przepisanej dawki patiromeru wynosiła, odpowiednio, 4,2 i 8,4 g/dobę, a średnia zmiana stężenia potasu w surowicy w porównaniu z wartością wyjściową wynosiła, odpowiednio, -0,50 i -1,08 mEq/l. W grupie wiekowej od 6 do <12 lat, w 14. dniu i na koniec leczenia, mediana przepisanej dawki patiromeru wynosiła, odpowiednio, 6,0 i 8,0 g/dobę, a średnia zmiana stężenia potasu w stosunku do wartości wyjściowych wynosiła, odpowiednio, -0,14 i -0,50 mEq/l. U pacjentów w wieku od 12 do 17 lat wyniki jakościowe zależności dawka-odpowiedź wskazywały, że większa dawka patiromeru była związana z większym zmniejszeniem stężenia potasu w surowicy w odstępie czasu pomiędzy leczeniem. W grupie wiekowej od 6 do <12 lat wyniki ustalania dawki nie były jednak rozstrzygające. W celu określenia stosunku korzyści do ryzyka konieczna jest zatem dalsza ocena zastosowania patiromeru u dzieci w wieku od 6 do <12 lat.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Veltassa u dzieci w wieku poniżej 6 lat w leczeniu hiperkaliemii (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Działanie patiromeru polega na wiązaniu potasu w przewodzie pokarmowym, w związku z czym stężenie w surowicy nie ma znaczenia dla jego skuteczności. Ze względu na nierozpuszczalność i brak wchłaniania tego produktu leczniczego, nie ma możliwości przeprowadzenia wielu klasycznych badań farmakokinetycznych. W zależności od średniego czasu przejścia przez układ pokarmowy przyjęty patiromer jest wydalany po upływie około 24 do 48 godzin.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach z użyciem radioznaczników u szczurów i psów patiromer nie ulegał wchłanianiu układowemu i był wydalany z kałem. Analiza ilościowej autoradiografii całego ciała wykonanej u szczurów wykazała, że promieniotwórczość dotyczyła wyłącznie przewodu pokarmowego. Żadne inne tkanki ani narządy nie wykazywały możliwego do wykrycia stopnia promieniotwórczości. Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie wykazano toksyczności patiromeru w badaniu mutacji powrotnych (teście Amesa), teście aberracji chromosomowych ani teście mikrojądrowym u szczurów. Nie przeprowadzono badań działania rakotwórczego.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Guma ksantanowa (informacje o sorbitolu, patrz punkt 4.4) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C – 8°C). W przypadku przechowywania w temperaturze pokojowej (poniżej 25°C) produkt leczniczy Veltassa należy zużyć w ciągu 6 miesięcy od wyjęcia z lodówki. Niezależnie od warunków przechowywania nie powinno się stosować produktu leczniczego Veltassa po upływie terminu ważności nadrukowanego na saszetce. Mieszaninę należy przyjąć w ciągu 1 godziny od przygotowania zawiesiny. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Veltassa 1 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 1 g patiromeru w postaci proszku w saszetkach składających się z pięciu warstw: polietylen, aluminium, polietylen, poliester i papier. Wielkości opakowań: pudełka zawierające 60 saszetek.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Dane farmaceutyczne
    Veltassa 8,4 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 8,4 g patiromeru w postaci proszku w saszetkach składających się z pięciu warstw: polietylen, aluminium, polietylen, poliester i papier. Wielkości opakowań: pudełka zawierające 30, 60 lub 90 saszetek i opakowania zbiorcze składające się z 3 opakowań tekturowych, z których każde zawiera 30 saszetek. Veltassa 16,8 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 16,8 g patiromeru w postaci proszku w saszetkach składających się z pięciu warstw: polietylen, aluminium, polietylen, poliester i papier. Wielkości opakowań: pudełka zawierające 30, 60 lub 90 saszetek. Veltassa 25,2 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 25,2 g patiromeru w postaci proszku w saszetkach składających się z pięciu warstw: polietylen, aluminium, polietylen, poliester i papier. Wielkości opakowań: pudełka zawierające 30, 60 lub 90 saszetek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 16,8 g
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Veltassa 1 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Veltassa 8,4 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Veltassa 16,8 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Veltassa 25,2 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Veltassa 1 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Każda saszetka zawiera 1 g patiromeru (w postaci patiromeru wapniowego z sorbitolem) Veltassa 8,4 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Każda saszetka zawiera 8,4 g patiromeru (w postaci patiromeru wapniowego z sorbitolem). Veltassa 16,8 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Każda saszetka zawiera 16,8 g patiromeru (w postaci patiromeru wapniowego z sorbitolem). Veltassa 25,2 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Każda saszetka zawiera 25,2 g patiromeru (w postaci patiromeru wapniowego z sorbitolem). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Proszek prawie biały do jasnobrązowego ze sporadycznie występującymi białymi cząstkami.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Veltassa jest wskazany w leczeniu hiperkaliemii u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 do 17 lat.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy Veltassa zaczyna działać po 4–7 godzinach od podania. Nie powinien on zastępować leczenia ratunkowego w hiperkaliemii zagrażającej życiu (patrz punkt 4.4). Dawkowanie Produkt leczniczy Veltassa podaje się raz na dobę. Zalecana dawka początkowa produktu leczniczego Veltassa zmienia się w zależności od wieku. Aby uzyskać pożądaną dawkę, można zastosować wiele saszetek. Dawkę dobową można dostosowywać w odstępach jednotygodniowych lub dłuższych w oparciu o stężenie potasu w surowicy krwi i żądany zakres docelowy. Jeśli jest to wskazane klinicznie, należy monitorować stężenie potasu w surowicy (patrz punkt 4.4). Czas trwania leczenia powinien być indywidualnie ustalany przez lekarza prowadzącego w zależności od konieczności kontrolowania stężenia potasu w surowicy. W przypadku spadku stężenia potasu w surowicy krwi poniżej żądanego zakresu należy zmniejszyć podawaną dawkę lub zaprzestać jej podawania.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Dawkowanie
    Produkt leczniczy Veltassa należy podawać w 3-godzinnych odstępach od innych doustnych produktów leczniczych (patrz punkt 4.5). Dorośli Zalecana dawka początkowa to 8,4 g patiromeru raz na dobę. Aby uzyskać pożądany zakres docelowy, dawkę dobową można stosownie do potrzeb zwiększyć lub zmniejszyć o 8,4 g do maksymalnej dawki wynoszącej 25,2 g na dobę. Młodzież w wieku 12 do 17 lat Zalecana dawka początkowa to 4 g patiromeru raz na dobę. Należy dostosować dawkę dobową patiromeru w oparciu o stężenie potasu w surowicy i pożądany zakres docelowy, do maksymalnej dawki wynoszącej 25,2 g na dobę. Jeśli potrzebne są dawki powyżej 7 g, zaleca się przejście na stosowanie saszetek patiromeru po 8,4 g. Pominięcie dawki W razie pominięcia dawki należy jak najszybciej przyjąć pominiętą dawkę tego samego dnia. Pominiętej dawki nie powinno się przyjmować razem z kolejną dawką.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Dawkowanie
    Populacje szczególne Pacjenci w podeszłym wieku Brak specjalnych zaleceń dotyczących dawki i podawania dla tej populacji pacjentów. Pacjenci poddawani dializie Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania patiromeru u pacjentów poddawanych dializie. W badaniach klinicznych nie zastosowano u tych pacjentów żadnych specjalnych wskazówek dotyczących dawki i podawania. Żaden pacjent pediatryczny poddawany dializie nie był leczony patiromerem. Pacjenci ze schyłkową niewydolnością nerek (schyłkowa PChN) Patiromer badano wyłącznie u ograniczonej liczby pacjentów z szacunkowym współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (eGFR) wynoszącym <15 ml/min/1,73 m². Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności patiromeru u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 12 lat. Dane dotyczące młodzieży w wieku od 12 do 17 lat ograniczają się do ekspozycji trwającej 6 miesięcy.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Dawkowanie
    Dlatego też u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat należy zachować ostrożność podczas leczenia trwającego dłużej niż 6 miesięcy (patrz punkt 4.4). Sposób podawania Podanie doustne. Produkt leczniczy Veltassa należy dodać do wody i wymieszać do uzyskania zawiesiny o jednolitej konsystencji. Zalecane całkowite objętości do przygotowania zawiesiny zależą od dawki: • 1 g patiromeru: 10 ml • 2 g patiromeru: 20 ml • 3 g patiromeru: 30 ml • 4 g patiromeru: 40 ml • > 4 g patiromeru: 80 ml Zawiesinę należy przygotować postępując zgodnie z poniższą instrukcją: • Pierwszą połowę zalecanej objętości dla wymaganej dawki należy wlać do szklanki i dodać pełną dawkę patiromeru, a następnie wymieszać • Następnie należy dodać drugą połowę zalecanej objętości i ponownie dobrze wymieszać zawiesinę. Proszek się nie rozpuści. W razie potrzeby do mieszaniny można dodać więcej wody w celu uzyskania żądanej konsystencji. Jednakże większe objętości mogą prowadzić do przyspieszonej sedymentacji proszku.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Dawkowanie
    Mieszaninę należy przyjąć w ciągu 1 godziny od przygotowania zawiesiny. Jeśli po wypiciu w szklance pozostanie proszek, należy dodać więcej wody, wymieszać zawiesinę i niezwłocznie przyjąć. W razie potrzeby procedurę tę można powtarzać aż do przyjęcia pełnej dawki. W zależności od osobistych preferencji, zamiast wody do przygotowania mieszaniny można użyć następujących płynów lub potraw o półpłynnej konsystencji, postępując zgodnie z powyższym opisem: sok jabłkowy, sok żurawinowy, sok ananasowy, sok pomarańczowy, sok winogronowy, sok gruszkowy, przecier morelowy, przecier brzoskwiniowy, jogurt, mleko, zagęszczacz (na przykład skrobia kukurydziana), sos jabłkowy, budyń waniliowy lub czekoladowy. Zawartość potasu w płynach lub potrawach o półpłynnej konsystencji użytych do przygotowania mieszaniny należy uwzględnić w zaleceniach dietetycznych dotyczących spożycia potasu u poszczególnych pacjentów. Zasadniczo sok żurawinowy należy spożywać w umiarkowanych ilościach (tj.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Dawkowanie
    mniej niż 400 ml na dobę) ze względu na możliwe interakcje z innymi produktami leczniczymi. Ten produkt można przyjmować podczas posiłków lub niezależnie od nich. Nie należy go podgrzewać (np. w kuchence mikrofalowej) ani dodawać do podgrzanej żywności i płynów. Nie należy go przyjmować w suchej postaci. Podawanie przez zgłębnik nosowo-żołądkowy (NG) lub przezskórną gastrostomię endoskopową (PEG): W przypadku dawek do 8,4 g patiromeru zawiesinę należy przygotować w sposób opisany powyżej, w punkcie dotyczącym podania doustnego. W przypadku dawki powyżej 8,4 g, do 16,8 g patiromeru należy zastosować całkowitą objętość 160 ml, a w przypadku dawki powyżej 16,8 g, do 25,2 g patiromeru całkowitą objętość 240 ml. Objętości te zapewniają łatwy przepływ zawiesiny przez rurki. Wykazano zgodność z rurkami wykonanymi z poliuretanu, silikonu i polichlorku winylu. Zalecana średnica rurek wynosi 2,17 mm (6,5F) lub więcej. Po podaniu rurkę należy przepłukać wodą.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Dawkowanie
    Instrukcje dotyczące usuwania znajdują się w punkcie 6.6.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niskie stężenie magnezu W badaniach klinicznych u 7,1% dorosłych pacjentów leczonych patiromerem stężenie magnezu w surowicy wynosiło < 1,4 mg/dl (0,58 mmol/l), przy czym u 0,3% pacjentów stężenie magnezu w surowicy osiągnęło < 1,0 mg/dl (0,4 mmol/l). Średnie zmniejszenie stężenia magnezu w surowicy wynosiło 0,137 mg/dl (0,0564 mmol/l) lub mniej. W badaniu klinicznym z udziałem dzieci i młodzieży średnie zmniejszenie stężenia magnezu w surowicy w 26. tygodniu wynosiło 0,35 mg/dl (0,1440 mmol/l). Podczas badania klinicznego z udziałem dzieci i młodzieży żaden pacjent nie osiągnął stężenia magnezu w surowicy <1,4 mg/dl (0,58 mmol/l). Stężenie magnezu w surowicy powinno być monitorowane przez co najmniej 1 miesiąc po rozpoczęciu leczenia i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi w trakcie leczenia, a u pacjentów, u których wystąpiło niskie stężenie magnezu w surowicy, należy rozważyć suplementację magnezu (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Specjalne środki ostrozności
    Zaburzenia żołądka i jelit Pacjenci, u których w wywiadzie stwierdzono występowanie niedrożności jelit lub przejście poważnego zabiegu chirurgicznego przewodu pokarmowego, ciężkie zaburzenia żołądka i jelit lub zaburzenia połykania, nie zostali włączeni do badań klinicznych. W przypadku stosowania innych preparatów wiążących potas zgłaszano występowanie niedokrwienia jelit, martwicy i (lub) perforacji jelit. U pacjentów dorosłych, dzieci i młodzieży z ciężkimi zaburzeniami żołądka i jelit występującymi obecnie lub w wywiadzie należy dokładnie ocenić korzyści i zagrożenia dotyczące podawania patiromeru zarówno przed leczeniem, jak i w trakcie leczenia. Przerwanie leczenia patiromerem Po przerwaniu leczenia patiromerem może wzrosnąć stężenie potasu w surowicy, co może prowadzić do nawracającej hiperkaliemii, w szczególności w przypadku kontynuacji leczenia inhibitorem układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Specjalne środki ostrozności
    Należy poinstruować pacjentów, aby nie przerywali leczenia bez porozumienia z lekarzem prowadzącym. Do zwiększenia stężenia potasu w surowicy może dojść już po 2 dniach od przyjęcia ostatniej dawki patiromeru. Dane dotyczące stężenia potasu w surowicy u dzieci i młodzieży po odstawieniu patiromeru są ograniczone. Stężenie potasu w surowicy Gdy jest to wskazane klinicznie, należy monitorować stężenie potasu w surowicy zgodnie ze standardową praktyką, m.in. po zmianach dotyczących produktów leczniczych, które wpływają na stężenie potasu w surowicy (np. inhibitorów RAA lub leków moczopędnych), i po dostosowaniu dawki lub odstawieniu patiromeru. Ograniczenia dotyczące danych z badań klinicznych Ciężka postać hiperkaliemii Dostępna jest ograniczona ilość danych dotyczących stosowania u pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy wynoszącym ponad 6,5 mmol/l. W populacji pediatrycznej doświadczenie ogranicza się do pacjentów z maksymalnym stężeniem potasu w osoczu wynoszącym 6,2 mmol/l.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Specjalne środki ostrozności
    Produktu leczniczego Veltassa nie należy stosować w leczeniu doraźnym hiperkaliemii zagrażającej życiu ze względu na opóźniony początek działania (patrz punkt 4.2). Długotrwała ekspozycja Istnieją ograniczone dane z badań klinicznych obejmujących dorosłych z ekspozycją trwającą rok i dłużej. Badania kliniczne u dzieci i młodzieży nie obejmowały ekspozycji dłuższej niż 6 miesięcy. Dlatego też u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat należy zachować ostrożność podczas leczenia trwającego dłużej niż 6 miesięcy. Informacje dotyczące sorbitolu Kompleks wiążący jony Veltassa zawiera sorbitol. Zawartość sorbitolu w 8,4 g patiromeru wynosi około 4 g (10,4 kcal) a w 1 g patiromeru około 0,5 g (1,2 kcal). Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego. Informacje dotyczące wapnia Kompleks wiążący jony Veltassa zawiera wapń. Wapń jest częściowo uwalniany i może częściowo się wchłaniać (patrz punkt 5.1).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Specjalne środki ostrozności
    Należy dokładnie ocenić korzyści i zagrożenia wynikające z podawania tego produktu leczniczego u pacjentów dorosłych, dzieci i młodzieży z ryzykiem wystąpienia hiperkalcemii. Należy monitorować stężenie wapnia w surowicy przez co najmniej 1 miesiąc po rozpoczęciu leczenia oraz zgodnie ze wskazaniami klinicznymi w trakcie leczenia.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wpływ patiromeru na inne produkty lecznicze Patiromer może wiązać niektóre jednocześnie przyjmowane doustne produkty lecznicze, co może zmniejszać ich wchłanianie w przewodzie pokarmowym. W przeprowadzonych badaniach dotyczących interakcji międzylekowych nie zaobserwowano zwiększonej biodostępności jednocześnie podawanych produktów leczniczych. Ponieważ patiromer nie jest wchłaniany ani metabolizowany przez organizm, jego wpływ na działanie innych produktów leczniczych jest ograniczony. W celu zachowania ostrożności oraz w oparciu o poniższe podsumowanie danych, patiromer należy podawać w co najmniej 3-godzinnych odstępach od innych doustnych produktów leczniczych. Badania in vivo Jednoczesne podawanie patiromeru nie miało wpływu na biodostępność mierzoną jako wartość pola powierzchni pod krzywą (AUC) amlodypiny, cynakalcetu, klopidogrelu, furosemidu, litu, metoprololu, trimetoprymu, werapamilu i warfaryny.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Interakcje
    W przypadku tych produktów leczniczych nie ma potrzeby podawania ich oddzielnie. Wykazano, że jednoczesne podawanie patiromeru z cyprofloksacyną, lewotyroksyną i metforminą zmniejsza ich biodostępność. Jednak nie wykazano żadnych interakcji w przypadku przyjmowania patiromeru i wymienionych produktów leczniczych w 3-godzinnych odstępach. Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych. Badania in vitro Badania in vitro nie wykazały interakcji patiromeru z następującymi substancjami: allopurynol, amoksycylina, apiksaban, kwas acetylosalicylowy, atorwastatyna, azylsartan, benazepryl, bumetanid, kanagliflozyna, kandesartan, kaptopryl, cefaleksyna, dapagliflozyna, digoksyna, empagliflozyna, enalapryl, eplerenon, finerenon, fozynopryl, glipizyd, irbesartan, lizynopryl, losartan, olmesartan, peryndopryl, fenytoina, chinapryl, ramipryl, ryboflawina, rywaroksaban, sakubitryl, sewelamer, spironolakton, takrolimus, torasemid, trandolapryl i walsartan.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Interakcje
    Badania in vitro wykazały możliwe interakcje patiromeru z bisoprololem, karwedylolem, mykofenolanem mofetylu, nebiwololem, chinidyną i telmisartanem.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania patiromeru u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania patiromeru w okresie ciąży. Karmienie piersią Nie należy się spodziewać wpływu na organizm noworodków/dzieci karmionych piersią, ponieważ ekspozycja ogólnoustrojowa na patiromer u kobiet karmiących piersią jest minimalna. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią lub czy przerwać podawanie patiromeru, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Brak danych dotyczących wpływu patiromeru na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu na funkcje rozrodcze ani płodność (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Patiromer nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Większość działań niepożądanych obserwowanych w badaniach u pacjentów dorosłych dotyczyła hipomagnezemii (1,8%) i zaburzeń żołądka i jelit, a do najczęściej zgłaszanych należały: zaparcie (3,7%), biegunka (3%), ból brzucha (1,4%) mdłości (1,3%) i wzdęcia (1%). Reakcje związane z zaburzeniami żołądka i jelit miały z reguły nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, nie wydawały się być związane z dawką, zasadniczo ustępowały samoistnie lub w wyniku leczenia i żadne z nich nie były ciężkie. Hipomagnezemia miała nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, a u 0,3% pacjentów stężenie magnezu w surowicy wynosiło < 1 mg/dl (0,4 mmol/l) (patrz punkt 4.4). Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Poniżej wymieniono działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych pogrupowane według klasyfikacji układów i narządów (ang. System Organ Class, SOC) oraz według częstości występowania.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Działania niepożądane
    Częstości zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) i nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Działania niepożądane uszeregowano w ramach każdej częstości w kolejności od najpoważniejszych.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów MedDRACzęstoNiezbyt częstoCzęstość nieznana
    Zaburzenia układu odpornościowegoNadwrażliwość(1,2)
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaHipomagnezemia
    Zaburzenia żołądka i jelitZaparcie(3)* Biegunka(4)* Ból brzucha(5) Nudności Wzdęcia*Wymioty
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Działania niepożądane
    *Działania niepożądane zgłaszane także w badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży 1. Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu produktu do obrotu. 2. Reakcje nadwrażliwości obejmowały wysypkę, pokrzywkę, obrzęk jamy ustnej i warg i miały nasilenie od łagodnego do umiarkowanego . 3. Zaparcie to zbiorczy termin łączący preferowane terminy: zaparcia i twardy stolec. 4. Biegunka to zbiorcze określenie biegunki i częstych wypróżnień. 5. Ból brzucha to zbiorczy termin łączący preferowane terminy: dyskomfort w jamie brzusznej, ból w jamie brzusznej, ból w górnej części jamy brzusznej i ból w dolnej części jamy brzusznej. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo stosowania patiromeru w leczeniu hiperkaliemii badano jednorazowo u 23 dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat. Profil działań niepożądanych obserwowany u dzieci i młodzieży był generalnie zgodny z profilem bezpieczeństwa u osób dorosłych. Nie badano bezpieczeństwa stosowania patiromeru u pacjentów w wieku poniżej 6 lat.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane zgłoszono ogółem u 4 pacjentów; 3 w grupie wiekowej od 12 do <18 lat i 1 w grupie wiekowej od 6 do <12 lat. U 2 z tych pacjentów działania niepożądane należały do zaburzeń żołądkowo-jelitowych wg. SOC, tj. biegunka, zaparcia, częste wypróżnienia i wzdęcia. Pozostałe działania niepożądane leku obejmowały zwiększenie stężenia wapnia we krwi i hipokaliemię. Wszystkie te działania niepożądane nie były poważne i miały nasilenie od łagodnego do umiarkowanego. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Ponieważ zbyt duże dawki patiromeru mogą prowadzić do hipokaliemii, należy monitorować stężenie potasu w surowicy. W zależności od średniego czasu przejścia przez układ pokarmowy patiromer jest wydalany po upływie około 24 do 48 godzin. W przypadku stwierdzenia konieczności interwencji medycznej można rozważyć podjęcie odpowiednich środków mających na celu przywrócenie prawidłowego stężenia potasu w surowicy. Dzieci i młodzież Nie badano dawek większych niż 25,2 g patiromeru na dobę u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat ani większych niż 12 g dla dzieci w wieku od 6 do poniżej 12 lat. Ponieważ nadmierne dawki patiromeru mogą prowadzić do hipokaliemii, należy monitorować stężenie potasu w surowicy. W przypadku stwierdzenia konieczności interwencji medycznej można rozważyć podjęcie odpowiednich środków mających na celu przywrócenie prawidłowego stężenia potasu w surowicy.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w leczeniu hiperkaliemii i hiperfosfatemii, kod ATC: V03AE09 Mechanizm działania Patiromer to niewchłanialny polimer ze zdolnością wymiany kationów, który jako przeciwjon zawiera kompleks wapń-sorbitol. Patiromer zwiększa wydalanie potasu w kale poprzez wiązanie potasu w świetle przewodu pokarmowego. Wiązanie potasu powoduje zmniejszenie stężenia wolnego potasu w świetle przewodu pokarmowego, co skutkuje zmniejszeniem stężenia potasu w surowicy. Działanie farmakodynamiczne U zdrowych dorosłych osób patiromer spowodował zależne od dawki zwiększenie ilości potasu wydalanego w kale oraz odpowiednie zmniejszenie ilości potasu wydalanego w moczu, bez zmiany stężenia potasu w surowicy. 25,2 g patiromeru podawanego raz na dobę przez 6 dni skutkowało średnim zwiększeniem ilości potasu wydalanego w kale o 1283 mg/dobę oraz średnim zmniejszeniem ilości potasu wydalanego w moczu o 1438 mg/dobę.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Ilość wapnia wydalanego w moczu na dobę zwiększyła się o 53 mg/dobę względem wartości wyjściowej. W badaniu otwartym oceniającym czas rozpoczęcia działania zaobserwowano statystycznie istotne zmniejszenie stężenia potasu w surowicy u pacjentów z hiperkaliemią po 7 godzinach od przyjęcia pierwszej dawki. Po przerwaniu przyjmowania patiromeru stężenie potasu pozostało na stałym poziomie przez 24 godziny po przyjęciu ostatniej dawki, a następnie ponownie wzrosło w czasie 4-dniowego okresu obserwacji. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Ogółem w badaniach klinicznych fazy II i III 99,5% pacjentów przyjmowało inhibitor RAA w punkcie wyjściowym, u 87,0% występowała przewlekła choroba nerek z eGFR wynoszącym < 60 ml/min/1,73 m 2 , u 65,6% występowała cukrzyca, a u 47,5% niewydolność serca.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Badanie 1 (OPAL-HK) Bezpieczeństwo i skuteczność patiromeru wykazano w dwuczęściowym, pojedynczo zaślepionym, randomizowanym badaniu dotyczącym przerwania przyjmowania produktu, oceniającym działanie tego leczenia u pacjentów dorosłych z hiperkaliemią i przewlekłą chorobą nerek (PChN) przyjmujących stałą dawkę przynajmniej jednego z inhibitorów RAA (tj. inhibitora konwertazy angiotensyny [ACEI], blokera receptora angiotensyny II [ARB] lub antagonisty receptora mineralokortykoidów [MRA]). W części A, 243 pacjentów było poddanych leczeniu patiromerem przez 4 tygodnie. Pacjenci z wartością wyjściową stężenia potasu w surowicy wynoszącą od 5,1 mEq/l do < 5,5 mEq/l (mmol/l) otrzymali dawkę początkową wynoszącą 8,4 g patiromeru na dobę (jako dawkę podzieloną), a pacjenci z wartością wyjściową stężenia potasu w surowicy wynoszącą od 5,5 mEq/l do < 6,5 mEq/l otrzymali dawkę początkową wynoszącą 16,8 g patiromeru na dobę (jako dawkę podzieloną).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dawka była dostosowywana do potrzeb w oparciu o stężenie potasu w surowicy mierzone w dniu 3, a następnie podczas cotygodniowych wizyt do końca 4-tygodniowego okresu leczenia, w celu utrzymania stężenia potasu w surowicy w zakresie docelowym (od 3,8 mEq/l do < 5,1 mEq/l). Średnie dawki dobowe patiromeru wynosiły 13 g i 21 g w przypadku pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy wynoszącym odpowiednio od 5,1 do < 5,5 mEq/l i od 5,5 do < 6,5 mEq/l. Średni wiek pacjentów wynosił 64 lata (54% w wieku 65 lat i powyżej, 17% w wieku 75 lat i powyżej), 58% pacjentów stanowili mężczyźni, 98% pacjentów było rasy kaukaskiej. U około 97% pacjentów występowało nadciśnienie tętnicze, u 57% cukrzyca typu 2, a u 42% niewydolność serca. Średnie stężenia potasu w surowicy oraz zmianę stężenia z wartości wyjściowej w części A do wartości w tygodniu 4 części A przedstawiono w tabeli 1.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wtórne wyniki dla części A prezentowały się następująco: u 76% (95% CI: 70%, 81%) pacjentów stężenie potasu w surowicy mieściło się w zakresie docelowym od 3,8 mEq/l do < 5,1 mEq/L w tygodniu 4 części A. Tabela 1: Faza leczenia patiromerem (część A): główny punkt końcowy
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wartość wyjściowa stężenia potasuPopulacja ogólna (n = 237)
    od 5,1 do < 5,5 mEq/l (n=90)od 5,5 do < 6,5 mEq/l(n = 147)
    Stężenie potasu w surowicy (mEq/l)
    Wartość wyjściowa, wartość średnia (SD)5,31 (0,57)5,74 (0,40)5,58 (0,51)
    Zmiana względem wartości wyjściowej w tygodniu 4, wartość średnia ± SE (95% CI)−0,65 ±0,05(−0,74, −0,55)−1,23 ±0,04(−1,31, −1,16)−1,01 ±0,03(−1,07, −0,95)
    Wartość p< 0,001
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W części B, 107 pacjentów z wartością wyjściową stężenia potasu z części A wynoszącą od 5,5 mEq/l do < 6,5 mEq/l, u których stężenie potasu w surowicy znajdowało się w zakresie docelowym (od 3,8 mEq/l do < 5,1 mEq/l) w tygodniu 4 części A i którzy wciąż byli leczeni inhibitorem RAA, zostało zrandomizowanych do grupy kontynuującej przyjmowanie patiromeru lub do grupy przyjmującej placebo przez 8 tygodni, w celu oceny wpływu przerwania przyjmowania patiromeru na stężenie potasu w surowicy. U pacjentów zrandomizowanych do grupy przyjmującej patiromer średnia dawka dobowa wynosiła 21 g na początku i w czasie trwania części B badania. Głównym punktem końcowym części B była zmiana stężenia potasu w surowicy z wartości wyjściowej w części B do najwcześniejszej wizyty, podczas której zmierzone stężenie potasu w surowicy po raz pierwszy znalazło się poza zakresem od 3,8 do < 5,5 mEq/l lub do tygodnia 4 części B, jeśli stężenie potasu w surowicy pozostało w tym zakresie.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W części B stężenie potasu w surowicy u pacjentów przyjmujących placebo znacznie wzrosło w porównaniu z jego stężeniem u pacjentów, którzy nadal przyjmowali patiromer ( p < 0,001). Stężenie potasu w surowicy osiągnęło wartość ≥ 5,1 mEq/l w dowolnym momencie podczas części B u większej liczby pacjentów przyjmujących placebo (91% [95% CI: 83%, 99%]) w porównaniu z pacjentami przyjmującymi patiromer (43% [95% CI: 30%, 56%]), p < 0,001. Stężenie potasu w surowicy osiągnęło wartość ≥ 5,5 mEq/l w dowolnym momencie podczas części B u większej liczby pacjentów przyjmujących placebo (60% [95% CI: 47%, 74%]) w porównaniu z pacjentami przyjmującymi patiromer (15% [95% CI: 6%, 24%]), p < 0,001. W części B oceniano również możliwość jednoczesnego stosowania patiromeru i inhibitora RAA: pięćdziesiąt dwa procent (52%) uczestników przyjmujących placebo przerwało leczenie inhibitorem RAA z powodu nawracającej hiperkaliemii, w porównaniu z 5% uczestników leczonych patiromerem.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Badanie 2 (AMETHYST-DN) Skuteczność leczenia patiromerem przez 52 tygodnie oceniono w badaniu otwartym z udziałem 304 pacjentów z hiperkaliemią, przewlekłą chorobą nerek i cukrzycą typu 2, przyjmujących stałe dawki inhibitora RAA. Średni wiek pacjentów wynosił 66 lat (59,9% w wieku 65 lat i powyżej, 19,7% w wieku 75 lat i powyżej), 63% pacjentów stanowili mężczyźni, wszyscy pacjenci byli rasy kaukaskiej. Zmniejszenie stężenia potasu w surowicy związane z leczeniem patiromerem utrzymywało się przez 1 rok długotrwałego leczenia, jak pokazano na rysunku 1, przy czym hipokaliemia występowała rzadko (2,3%), a u większości uczestników stężenie potasu w surowicy osiągnęło (97,7%) i utrzymało wartość docelową (ogólnie w okresie podawania dawki podtrzymującej stężenie potasu w surowicy znajdowało się w zakresie docelowym przez około 80% czasu).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    U pacjentów z wartością wyjściową stężenia potasu w surowicy w zakresie od > 5,0 do 5,5 mEq/l, którzy otrzymali dawkę początkową wynoszącą 8,4 g patiromeru na dobę, średnia dawka dobowa wynosiła 14 g. U pacjentów z wartością wyjściową stężenia potasu w surowicy w zakresie od > 5,5 do < 6,0 mEq/l, którzy otrzymali dawkę początkową wynoszącą 16,8 g patiromeru na dobę, średnia dawka dobowa wynosiła 20 g podczas całego badania. Rysunek 1: Średnie (95% CI) stężenie potasu w surowicy w funkcji czasu
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wartość wyjściowa stężenia K + w surowicy od > 5,0 do 5,5 mEq/l
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wartość wyjściowa stężenia K + w surowicy od > 5,5 do < 6,0 mEq/l Średnie (95% Cl) stężenie potasu w surowicy (mEq/l) Wizyta w ramach badania (tydzień) Okres obserwacji (dzień) Liczba uczestników: Podgrupa z niższym stężeniem K + : 218 199 192 175 168 161 161 163 158 156 151 148 149 145 131 126. Podgrupa z wyższym stężeniem K + : 83 73 70 65 62 62 62 61 53 53 53 52 49 49 48 47. Badanie 3 (PEARL-HF) Możliwość jednoczesnego stosowania patiromeru i spironolaktonu oceniano w randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu z grupą kontrolną przyjmującą placebo, u pacjentów z niewydolnością serca, u których występowały kliniczne wskazania do stosowania MRA. Pacjenci rozpoczęli przyjmowanie spironolaktonu w dawce 25 mg/dobę w momencie rozpoczęcia terapii randomizowanej (12,6 g patiromeru lub placebo dwa razy na dobę), po czym po dniu 14 dawkę zwiększono do 50 mg/dobę u pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy wynoszącym od > 3,5 do ≤ 5,1 mEq/l.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Średnia wieku 105 pacjentów, których zrandomizowano i poddano leczeniu w ramach badania (patiromer: 56 osób, placebo: 49 osób), wynosiła 68,3 lat. 60,6% pacjentów stanowili mężczyźni, 97,1% było rasy kaukaskiej, a średnia wartość eGFR wynosiła 81,3 ml/min. Średnie wartości wyjściowe stężenia potasu w surowicy wynosiły 4,71 mEq/l w przypadku patiromeru i 4,68 mEq/l w przypadku placebo. Głównym punktem końcowym w ocenie skuteczności była zmiana stężenia potasu w surowicy z wartości wyjściowej do odnotowywanej po zakończeniu 28-dniowego okresu leczenia. Była ona znacznie niższa ( p < 0,001) w grupie przyjmującej patiromer (średnia uzyskana metodą najmniejszych kwadratów [SEM]: −0,21 [0,07] mEq/l) niż w grupie przyjmującej placebo (średnia uzyskana metodą najmniejszych kwadratów [SEM]: +0,23 [0,07] mEq/l).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W grupie przyjmującej patiromer było przy tym mniej pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy wynoszącym > 5,5 mEq/l (7,3% w porównaniu z 24,5%; p = 0,027), a więcej w grupie przyjmującej spironolakton w dawce 50 mg/dobę (90,9% w porównaniu z 73,5%, p = 0,022). Badanie 4 (AMBER) Możliwość jednoczesnego stosowania patiromeru i spironolaktonu u pacjentów z opornym na leczenie nadciśnieniem tętniczym oraz przewlekłą chorobą nerek oceniano ponadto w trwającym 12 tygodni randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu z grupą kontrolną przyjmującą placebo. Pacjenci z prawidłowym stężeniem potasu w surowicy rozpoczęli leczenie skojarzone spironolaktonem w dawce 25 mg na dobę oraz produktem przydzielonym zgodnie z randomizacją (tj. patiromerem w dawce 8,4 g lub placebo na dobę). Dawkę patiromeru/placebo zwiększano co tydzień (do wartości 25,2 g na dobę), aby utrzymać stężenie potasu w surowicy w zakresie ≥ 4,0 mEq/l oraz ≤ 5,1 mEq/l.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W tygodniu 3 lub później u uczestników ze skurczowym ciśnieniem tętniczym ≥ 120 mmHg oraz stężeniem potasu w surowicy ≤ 5,1 mEq/l dawkę spironolaktonu zwiększono do 50 mg na dobę. Wśród 295 zrandomizowanych pacjentów otrzymujących leczenie w ramach badania (147 pacjentów otrzymywało patiromer; 148 pacjentów otrzymywało placebo) średni wiek wynosił 68,1 roku; 51,9% stanowili mężczyźni; 98,3% było rasy kaukaskiej, a średnia wartość eGFR wynosiła 35,73 ml/min/1,73 m². W momencie randomizacji średnie wyjściowe stężenie potasu w surowicy wynosiło 4,74 mEq/l w grupie przyjmującej patiromer oraz 4,69 mEq/l w grupie przyjmującej placebo. Główny punkt końcowy oceny skuteczności, tj. odsetek uczestników, którzy kontynuowali leczenie spironolaktonem w tygodniu 12, był znacząco wyższy ( p < 0,0001) w grupie przyjmującej patiromer (85,7%) w porównaniu do grupy przyjmującej placebo (66,2%).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Znacząco większa liczba pacjentów przyjmowała spironolakton w dawce 50 mg na dobę (69,4% w porównaniu do 51,4%). Podsumowując, pacjenci z grupy przyjmującej patiromer kontynuowali leczenie spironolaktonem o 7,1 dnia dłużej (95% CI: 2,2–12,0; p = 0,0045) w porównaniu do grupy przyjmującej placebo oraz otrzymali znacząco wyższe skumulowane dawki spironolaktonu (2942,3 mg [SE: 80,1 mg] w porównaniu do 2580,7 mg [SE: 95,8 mg], p = 0,0021). Ponadto w grupie przyjmującej patiromer było znacząco mniej pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy ≥ 5,5 mEq/l (35,4% w porównaniu do 64,2%, p < 0,001). W tygodniu 12 średnie skurczowe ciśnienie tętnicze zmniejszyło się o 11,0 mmHg (SD: 15,34 mmHg) w grupie przyjmującej spironolakton i placebo oraz o 11,3 mmHg (SD: 14,11 mmHg) w grupie przyjmującej spironolakton i patiromer. Spadki ciśnienia tętniczego w stosunku do wartości wyjściowych były znaczące statystycznie w każdej grupie leczenia ( p < 0,0001), ale nie między grupami leczenia.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wpływ pożywienia W badaniu otwartym 114 pacjentów z hiperkaliemią zostało zrandomizowanych do grup przyjmujących patiromer raz na dobę podczas posiłków lub niezależnie od nich. Stężenie potasu w surowicy po zakończeniu leczenia, zmiana w stosunku do wartości wyjściowej stężenia potasu w surowicy oraz średnia dawka patiromeru były podobne między grupami. Dzieci i młodzież W badaniu prowadzonym metodą otwartej próby z zastosowaniem wielokrotnych dawek oceniano skuteczność, bezpieczeństwo stosowania i tolerancję patiromeru w postaci zawiesiny doustnej u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do <18 lat z PChN nieleczoną dializoterapią i hiperkaliemią. Wykluczono pacjentów ze zdiagnozowanym ciężkim schorzeniem przewodu pokarmowego lub po zabiegu operacyjnym. Badanie obejmowało 2 fazy leczenia; początkową 14-dniową fazę ustalania dawki, po której następowała trwająca do 24 tygodni długoterminowa faza leczenia (LT), obejmująca łącznie do 26 tygodni leczenia.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Badanie obejmowało dwie grupy wiekowe: od 12 do <18 lat i od 6 do <12 lat, a dawki początkowe patiromeru w każdej grupie wiekowej zostały wybrane na podstawie mediany mas ciała. Patiromer podawano raz na dobę w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej. Ogółem 23 pacjentów (14 pacjentów w wieku od 12 do <18 lat i 9 pacjentów w wieku od 6 do <12 lat) ukończyło fazę ustalania dawki, a 21 pacjentów (12 pacjentów w wieku od 12 do <18 lat i 9 pacjentów w wieku od 6 do <12 lat) ) zakończyło fazę leczenia LT. Żaden uczestnik nie przerwał badania ze względów bezpieczeństwa. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności w tym badaniu była zmiana stężenia potasu w surowicy w 14. dniu w stosunku do wartości wyjściowych. W obu grupach wiekowych od 14. dnia zaobserwowano zmniejszenie stężenia potasu: średnia (SD) zmiana stężenia potasu w stosunku do wartości wyjściowych wyniosła -0,50 (0,542) mEq/l w wieku od 12 do <18 lat oraz -0,14 (0,553) mEq/l w wieku od 6 do <12 lat) i utrzymywała się przez cały okres leczenia (Rys.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    2). Drugorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności był odsetek pacjentów, u których stężenie potasu w surowicy mieściło się w docelowym zakresie (3,8 do 5,0 mEq/l) w 14. dniu (faza ustalania dawki) oraz podczas wizyty w dowolnym momencie do 6. miesiąca (faza leczenia LT). W grupie wiekowej od 12 do <18 lat 50,0% i 81,8% pacjentów osiągnęło stężenia potasu w surowicy w zakresie docelowym w, odpowiednio, 14. dniu i 26. tygodniu. Dawka patiromeru wynosząca 4,2 g/dobę wydaje się odpowiednią dawką początkową dla tej grupy pacjentów. W grupie wiekowej od 6 do <12 lat tylko 12,5% i 22,2% pacjentów osiągnęło stężenia potasu w surowicy w zakresie docelowym w, odpowiednio, 14. dniu i 26. tygodniu. Rysunek. 2 Średnie (±95% CI) stężenie potasu w surowicy (populacja oceny bezpieczeństwa stosowania, N=23) 7. Serum Potassium (mEq/L)
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Stężenie potasu w surowicy (mEq/l) 6 5 4. BLᵃ D7 D14 W3 W5 W7 W10 W14 W18 W22 W26 FU1 FU2ᵇ Cohort 1 (Ages 12 to <18): Starting Dose 4.2 g/day Cohort 2 (Ages 6 to <12): Starting Dose 2 g/day Visit Wizyta Grupa 1 (Wiek 12 do <18): Dawka początkowa 4,2 g/d Grupa 2 (Wiek 6 do <12): Dawka początkowa 2 g/d Uwagi: a Wartość wyjściowa była ostatnią niebrakującą wartością oznaczoną w laboratorium centralnym z próbki pobranej przed datą i godziną podania pierwszej dawki patiromeru. b Wizyta kontrolna 2 stanowiła opcjonalną wizytę w ośrodku i mogła mieć postać rozmowy telefonicznej. Wykluczono dane dotyczące stężenia potasu w surowicy w dniu rozpoczęcia dializy lub później. BL=wartość wyjściowa; CI=przedział ufności; D=Dzień; FU = wizyta kontrolna; W=tydzień. W grupie wiekowej od 12 do <18 lat, w 14.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    dniu i na koniec leczenia, mediana przepisanej dawki patiromeru wynosiła, odpowiednio, 4,2 i 8,4 g/dobę, a średnia zmiana stężenia potasu w surowicy w porównaniu z wartością wyjściową wynosiła, odpowiednio, -0,50 i -1,08 mEq/l. W grupie wiekowej od 6 do <12 lat, w 14. dniu i na koniec leczenia, mediana przepisanej dawki patiromeru wynosiła, odpowiednio, 6,0 i 8,0 g/dobę, a średnia zmiana stężenia potasu w stosunku do wartości wyjściowych wynosiła, odpowiednio, -0,14 i -0,50 mEq/l. U pacjentów w wieku od 12 do 17 lat wyniki jakościowe zależności dawka-odpowiedź wskazywały, że większa dawka patiromeru była związana z większym zmniejszeniem stężenia potasu w surowicy w odstępie czasu pomiędzy leczeniem. W grupie wiekowej od 6 do <12 lat wyniki ustalania dawki nie były jednak rozstrzygające. W celu określenia stosunku korzyści do ryzyka konieczna jest zatem dalsza ocena zastosowania patiromeru u dzieci w wieku od 6 do <12 lat.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Veltassa u dzieci w wieku poniżej 6 lat w leczeniu hiperkaliemii (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Działanie patiromeru polega na wiązaniu potasu w przewodzie pokarmowym, w związku z czym stężenie w surowicy nie ma znaczenia dla jego skuteczności. Ze względu na nierozpuszczalność i brak wchłaniania tego produktu leczniczego, nie ma możliwości przeprowadzenia wielu klasycznych badań farmakokinetycznych. W zależności od średniego czasu przejścia przez układ pokarmowy przyjęty patiromer jest wydalany po upływie około 24 do 48 godzin.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach z użyciem radioznaczników u szczurów i psów patiromer nie ulegał wchłanianiu układowemu i był wydalany z kałem. Analiza ilościowej autoradiografii całego ciała wykonanej u szczurów wykazała, że promieniotwórczość dotyczyła wyłącznie przewodu pokarmowego. Żadne inne tkanki ani narządy nie wykazywały możliwego do wykrycia stopnia promieniotwórczości. Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie wykazano toksyczności patiromeru w badaniu mutacji powrotnych (teście Amesa), teście aberracji chromosomowych ani teście mikrojądrowym u szczurów. Nie przeprowadzono badań działania rakotwórczego.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Guma ksantanowa (informacje o sorbitolu, patrz punkt 4.4) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C – 8°C). W przypadku przechowywania w temperaturze pokojowej (poniżej 25°C) produkt leczniczy Veltassa należy zużyć w ciągu 6 miesięcy od wyjęcia z lodówki. Niezależnie od warunków przechowywania nie powinno się stosować produktu leczniczego Veltassa po upływie terminu ważności nadrukowanego na saszetce. Mieszaninę należy przyjąć w ciągu 1 godziny od przygotowania zawiesiny. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Veltassa 1 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 1 g patiromeru w postaci proszku w saszetkach składających się z pięciu warstw: polietylen, aluminium, polietylen, poliester i papier. Wielkości opakowań: pudełka zawierające 60 saszetek.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Dane farmaceutyczne
    Veltassa 8,4 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 8,4 g patiromeru w postaci proszku w saszetkach składających się z pięciu warstw: polietylen, aluminium, polietylen, poliester i papier. Wielkości opakowań: pudełka zawierające 30, 60 lub 90 saszetek i opakowania zbiorcze składające się z 3 opakowań tekturowych, z których każde zawiera 30 saszetek. Veltassa 16,8 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 16,8 g patiromeru w postaci proszku w saszetkach składających się z pięciu warstw: polietylen, aluminium, polietylen, poliester i papier. Wielkości opakowań: pudełka zawierające 30, 60 lub 90 saszetek. Veltassa 25,2 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 25,2 g patiromeru w postaci proszku w saszetkach składających się z pięciu warstw: polietylen, aluminium, polietylen, poliester i papier. Wielkości opakowań: pudełka zawierające 30, 60 lub 90 saszetek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 25,2 g
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Veltassa 1 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Veltassa 8,4 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Veltassa 16,8 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Veltassa 25,2 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Veltassa 1 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Każda saszetka zawiera 1 g patiromeru (w postaci patiromeru wapniowego z sorbitolem) Veltassa 8,4 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Każda saszetka zawiera 8,4 g patiromeru (w postaci patiromeru wapniowego z sorbitolem). Veltassa 16,8 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Każda saszetka zawiera 16,8 g patiromeru (w postaci patiromeru wapniowego z sorbitolem). Veltassa 25,2 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Każda saszetka zawiera 25,2 g patiromeru (w postaci patiromeru wapniowego z sorbitolem). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Proszek prawie biały do jasnobrązowego ze sporadycznie występującymi białymi cząstkami.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Veltassa jest wskazany w leczeniu hiperkaliemii u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 do 17 lat.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy Veltassa zaczyna działać po 4–7 godzinach od podania. Nie powinien on zastępować leczenia ratunkowego w hiperkaliemii zagrażającej życiu (patrz punkt 4.4). Dawkowanie Produkt leczniczy Veltassa podaje się raz na dobę. Zalecana dawka początkowa produktu leczniczego Veltassa zmienia się w zależności od wieku. Aby uzyskać pożądaną dawkę, można zastosować wiele saszetek. Dawkę dobową można dostosowywać w odstępach jednotygodniowych lub dłuższych w oparciu o stężenie potasu w surowicy krwi i żądany zakres docelowy. Jeśli jest to wskazane klinicznie, należy monitorować stężenie potasu w surowicy (patrz punkt 4.4). Czas trwania leczenia powinien być indywidualnie ustalany przez lekarza prowadzącego w zależności od konieczności kontrolowania stężenia potasu w surowicy. W przypadku spadku stężenia potasu w surowicy krwi poniżej żądanego zakresu należy zmniejszyć podawaną dawkę lub zaprzestać jej podawania.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Dawkowanie
    Produkt leczniczy Veltassa należy podawać w 3-godzinnych odstępach od innych doustnych produktów leczniczych (patrz punkt 4.5). Dorośli Zalecana dawka początkowa to 8,4 g patiromeru raz na dobę. Aby uzyskać pożądany zakres docelowy, dawkę dobową można stosownie do potrzeb zwiększyć lub zmniejszyć o 8,4 g do maksymalnej dawki wynoszącej 25,2 g na dobę. Młodzież w wieku 12 do 17 lat Zalecana dawka początkowa to 4 g patiromeru raz na dobę. Należy dostosować dawkę dobową patiromeru w oparciu o stężenie potasu w surowicy i pożądany zakres docelowy, do maksymalnej dawki wynoszącej 25,2 g na dobę. Jeśli potrzebne są dawki powyżej 7 g, zaleca się przejście na stosowanie saszetek patiromeru po 8,4 g. Pominięcie dawki W razie pominięcia dawki należy jak najszybciej przyjąć pominiętą dawkę tego samego dnia. Pominiętej dawki nie powinno się przyjmować razem z kolejną dawką.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Dawkowanie
    Populacje szczególne Pacjenci w podeszłym wieku Brak specjalnych zaleceń dotyczących dawki i podawania dla tej populacji pacjentów. Pacjenci poddawani dializie Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania patiromeru u pacjentów poddawanych dializie. W badaniach klinicznych nie zastosowano u tych pacjentów żadnych specjalnych wskazówek dotyczących dawki i podawania. Żaden pacjent pediatryczny poddawany dializie nie był leczony patiromerem. Pacjenci ze schyłkową niewydolnością nerek (schyłkowa PChN) Patiromer badano wyłącznie u ograniczonej liczby pacjentów z szacunkowym współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (eGFR) wynoszącym <15 ml/min/1,73 m². Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności patiromeru u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 12 lat. Dane dotyczące młodzieży w wieku od 12 do 17 lat ograniczają się do ekspozycji trwającej 6 miesięcy.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Dawkowanie
    Dlatego też u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat należy zachować ostrożność podczas leczenia trwającego dłużej niż 6 miesięcy (patrz punkt 4.4). Sposób podawania Podanie doustne. Produkt leczniczy Veltassa należy dodać do wody i wymieszać do uzyskania zawiesiny o jednolitej konsystencji. Zalecane całkowite objętości do przygotowania zawiesiny zależą od dawki: • 1 g patiromeru: 10 ml • 2 g patiromeru: 20 ml • 3 g patiromeru: 30 ml • 4 g patiromeru: 40 ml • > 4 g patiromeru: 80 ml Zawiesinę należy przygotować postępując zgodnie z poniższą instrukcją: • Pierwszą połowę zalecanej objętości dla wymaganej dawki należy wlać do szklanki i dodać pełną dawkę patiromeru, a następnie wymieszać • Następnie należy dodać drugą połowę zalecanej objętości i ponownie dobrze wymieszać zawiesinę. Proszek się nie rozpuści. W razie potrzeby do mieszaniny można dodać więcej wody w celu uzyskania żądanej konsystencji. Jednakże większe objętości mogą prowadzić do przyspieszonej sedymentacji proszku.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Dawkowanie
    Mieszaninę należy przyjąć w ciągu 1 godziny od przygotowania zawiesiny. Jeśli po wypiciu w szklance pozostanie proszek, należy dodać więcej wody, wymieszać zawiesinę i niezwłocznie przyjąć. W razie potrzeby procedurę tę można powtarzać aż do przyjęcia pełnej dawki. W zależności od osobistych preferencji, zamiast wody do przygotowania mieszaniny można użyć następujących płynów lub potraw o półpłynnej konsystencji, postępując zgodnie z powyższym opisem: sok jabłkowy, sok żurawinowy, sok ananasowy, sok pomarańczowy, sok winogronowy, sok gruszkowy, przecier morelowy, przecier brzoskwiniowy, jogurt, mleko, zagęszczacz (na przykład skrobia kukurydziana), sos jabłkowy, budyń waniliowy lub czekoladowy. Zawartość potasu w płynach lub potrawach o półpłynnej konsystencji użytych do przygotowania mieszaniny należy uwzględnić w zaleceniach dietetycznych dotyczących spożycia potasu u poszczególnych pacjentów. Zasadniczo sok żurawinowy należy spożywać w umiarkowanych ilościach (tj.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Dawkowanie
    mniej niż 400 ml na dobę) ze względu na możliwe interakcje z innymi produktami leczniczymi. Ten produkt można przyjmować podczas posiłków lub niezależnie od nich. Nie należy go podgrzewać (np. w kuchence mikrofalowej) ani dodawać do podgrzanej żywności i płynów. Nie należy go przyjmować w suchej postaci. Podawanie przez zgłębnik nosowo-żołądkowy (NG) lub przezskórną gastrostomię endoskopową (PEG): W przypadku dawek do 8,4 g patiromeru zawiesinę należy przygotować w sposób opisany powyżej, w punkcie dotyczącym podania doustnego. W przypadku dawki powyżej 8,4 g, do 16,8 g patiromeru należy zastosować całkowitą objętość 160 ml, a w przypadku dawki powyżej 16,8 g, do 25,2 g patiromeru całkowitą objętość 240 ml. Objętości te zapewniają łatwy przepływ zawiesiny przez rurki. Wykazano zgodność z rurkami wykonanymi z poliuretanu, silikonu i polichlorku winylu. Zalecana średnica rurek wynosi 2,17 mm (6,5F) lub więcej. Po podaniu rurkę należy przepłukać wodą.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Dawkowanie
    Instrukcje dotyczące usuwania znajdują się w punkcie 6.6.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niskie stężenie magnezu W badaniach klinicznych u 7,1% dorosłych pacjentów leczonych patiromerem stężenie magnezu w surowicy wynosiło < 1,4 mg/dl (0,58 mmol/l), przy czym u 0,3% pacjentów stężenie magnezu w surowicy osiągnęło < 1,0 mg/dl (0,4 mmol/l). Średnie zmniejszenie stężenia magnezu w surowicy wynosiło 0,137 mg/dl (0,0564 mmol/l) lub mniej. W badaniu klinicznym z udziałem dzieci i młodzieży średnie zmniejszenie stężenia magnezu w surowicy w 26. tygodniu wynosiło 0,35 mg/dl (0,1440 mmol/l). Podczas badania klinicznego z udziałem dzieci i młodzieży żaden pacjent nie osiągnął stężenia magnezu w surowicy <1,4 mg/dl (0,58 mmol/l). Stężenie magnezu w surowicy powinno być monitorowane przez co najmniej 1 miesiąc po rozpoczęciu leczenia i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi w trakcie leczenia, a u pacjentów, u których wystąpiło niskie stężenie magnezu w surowicy, należy rozważyć suplementację magnezu (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Specjalne środki ostrozności
    Zaburzenia żołądka i jelit Pacjenci, u których w wywiadzie stwierdzono występowanie niedrożności jelit lub przejście poważnego zabiegu chirurgicznego przewodu pokarmowego, ciężkie zaburzenia żołądka i jelit lub zaburzenia połykania, nie zostali włączeni do badań klinicznych. W przypadku stosowania innych preparatów wiążących potas zgłaszano występowanie niedokrwienia jelit, martwicy i (lub) perforacji jelit. U pacjentów dorosłych, dzieci i młodzieży z ciężkimi zaburzeniami żołądka i jelit występującymi obecnie lub w wywiadzie należy dokładnie ocenić korzyści i zagrożenia dotyczące podawania patiromeru zarówno przed leczeniem, jak i w trakcie leczenia. Przerwanie leczenia patiromerem Po przerwaniu leczenia patiromerem może wzrosnąć stężenie potasu w surowicy, co może prowadzić do nawracającej hiperkaliemii, w szczególności w przypadku kontynuacji leczenia inhibitorem układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Specjalne środki ostrozności
    Należy poinstruować pacjentów, aby nie przerywali leczenia bez porozumienia z lekarzem prowadzącym. Do zwiększenia stężenia potasu w surowicy może dojść już po 2 dniach od przyjęcia ostatniej dawki patiromeru. Dane dotyczące stężenia potasu w surowicy u dzieci i młodzieży po odstawieniu patiromeru są ograniczone. Stężenie potasu w surowicy Gdy jest to wskazane klinicznie, należy monitorować stężenie potasu w surowicy zgodnie ze standardową praktyką, m.in. po zmianach dotyczących produktów leczniczych, które wpływają na stężenie potasu w surowicy (np. inhibitorów RAA lub leków moczopędnych), i po dostosowaniu dawki lub odstawieniu patiromeru. Ograniczenia dotyczące danych z badań klinicznych Ciężka postać hiperkaliemii Dostępna jest ograniczona ilość danych dotyczących stosowania u pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy wynoszącym ponad 6,5 mmol/l. W populacji pediatrycznej doświadczenie ogranicza się do pacjentów z maksymalnym stężeniem potasu w osoczu wynoszącym 6,2 mmol/l.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Specjalne środki ostrozności
    Produktu leczniczego Veltassa nie należy stosować w leczeniu doraźnym hiperkaliemii zagrażającej życiu ze względu na opóźniony początek działania (patrz punkt 4.2). Długotrwała ekspozycja Istnieją ograniczone dane z badań klinicznych obejmujących dorosłych z ekspozycją trwającą rok i dłużej. Badania kliniczne u dzieci i młodzieży nie obejmowały ekspozycji dłuższej niż 6 miesięcy. Dlatego też u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat należy zachować ostrożność podczas leczenia trwającego dłużej niż 6 miesięcy. Informacje dotyczące sorbitolu Kompleks wiążący jony Veltassa zawiera sorbitol. Zawartość sorbitolu w 8,4 g patiromeru wynosi około 4 g (10,4 kcal) a w 1 g patiromeru około 0,5 g (1,2 kcal). Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego. Informacje dotyczące wapnia Kompleks wiążący jony Veltassa zawiera wapń. Wapń jest częściowo uwalniany i może częściowo się wchłaniać (patrz punkt 5.1).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Specjalne środki ostrozności
    Należy dokładnie ocenić korzyści i zagrożenia wynikające z podawania tego produktu leczniczego u pacjentów dorosłych, dzieci i młodzieży z ryzykiem wystąpienia hiperkalcemii. Należy monitorować stężenie wapnia w surowicy przez co najmniej 1 miesiąc po rozpoczęciu leczenia oraz zgodnie ze wskazaniami klinicznymi w trakcie leczenia.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wpływ patiromeru na inne produkty lecznicze Patiromer może wiązać niektóre jednocześnie przyjmowane doustne produkty lecznicze, co może zmniejszać ich wchłanianie w przewodzie pokarmowym. W przeprowadzonych badaniach dotyczących interakcji międzylekowych nie zaobserwowano zwiększonej biodostępności jednocześnie podawanych produktów leczniczych. Ponieważ patiromer nie jest wchłaniany ani metabolizowany przez organizm, jego wpływ na działanie innych produktów leczniczych jest ograniczony. W celu zachowania ostrożności oraz w oparciu o poniższe podsumowanie danych, patiromer należy podawać w co najmniej 3-godzinnych odstępach od innych doustnych produktów leczniczych. Badania in vivo Jednoczesne podawanie patiromeru nie miało wpływu na biodostępność mierzoną jako wartość pola powierzchni pod krzywą (AUC) amlodypiny, cynakalcetu, klopidogrelu, furosemidu, litu, metoprololu, trimetoprymu, werapamilu i warfaryny.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Interakcje
    W przypadku tych produktów leczniczych nie ma potrzeby podawania ich oddzielnie. Wykazano, że jednoczesne podawanie patiromeru z cyprofloksacyną, lewotyroksyną i metforminą zmniejsza ich biodostępność. Jednak nie wykazano żadnych interakcji w przypadku przyjmowania patiromeru i wymienionych produktów leczniczych w 3-godzinnych odstępach. Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych. Badania in vitro Badania in vitro nie wykazały interakcji patiromeru z następującymi substancjami: allopurynol, amoksycylina, apiksaban, kwas acetylosalicylowy, atorwastatyna, azylsartan, benazepryl, bumetanid, kanagliflozyna, kandesartan, kaptopryl, cefaleksyna, dapagliflozyna, digoksyna, empagliflozyna, enalapryl, eplerenon, finerenon, fozynopryl, glipizyd, irbesartan, lizynopryl, losartan, olmesartan, peryndopryl, fenytoina, chinapryl, ramipryl, ryboflawina, rywaroksaban, sakubitryl, sewelamer, spironolakton, takrolimus, torasemid, trandolapryl i walsartan.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Interakcje
    Badania in vitro wykazały możliwe interakcje patiromeru z bisoprololem, karwedylolem, mykofenolanem mofetylu, nebiwololem, chinidyną i telmisartanem.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania patiromeru u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania patiromeru w okresie ciąży. Karmienie piersią Nie należy się spodziewać wpływu na organizm noworodków/dzieci karmionych piersią, ponieważ ekspozycja ogólnoustrojowa na patiromer u kobiet karmiących piersią jest minimalna. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią lub czy przerwać podawanie patiromeru, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Brak danych dotyczących wpływu patiromeru na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu na funkcje rozrodcze ani płodność (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Patiromer nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Większość działań niepożądanych obserwowanych w badaniach u pacjentów dorosłych dotyczyła hipomagnezemii (1,8%) i zaburzeń żołądka i jelit, a do najczęściej zgłaszanych należały: zaparcie (3,7%), biegunka (3%), ból brzucha (1,4%) mdłości (1,3%) i wzdęcia (1%). Reakcje związane z zaburzeniami żołądka i jelit miały z reguły nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, nie wydawały się być związane z dawką, zasadniczo ustępowały samoistnie lub w wyniku leczenia i żadne z nich nie były ciężkie. Hipomagnezemia miała nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, a u 0,3% pacjentów stężenie magnezu w surowicy wynosiło < 1 mg/dl (0,4 mmol/l) (patrz punkt 4.4). Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Poniżej wymieniono działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych pogrupowane według klasyfikacji układów i narządów (ang. System Organ Class, SOC) oraz według częstości występowania.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Działania niepożądane
    Częstości zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) i nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Działania niepożądane uszeregowano w ramach każdej częstości w kolejności od najpoważniejszych.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów MedDRACzęstoNiezbyt częstoCzęstość nieznana
    Zaburzenia układu odpornościowegoNadwrażliwość(1,2)
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaHipomagnezemia
    Zaburzenia żołądka i jelitZaparcie(3)* Biegunka(4)* Ból brzucha(5) Nudności Wzdęcia*Wymioty
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Działania niepożądane
    *Działania niepożądane zgłaszane także w badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży 1. Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu produktu do obrotu. 2. Reakcje nadwrażliwości obejmowały wysypkę, pokrzywkę, obrzęk jamy ustnej i warg i miały nasilenie od łagodnego do umiarkowanego . 3. Zaparcie to zbiorczy termin łączący preferowane terminy: zaparcia i twardy stolec. 4. Biegunka to zbiorcze określenie biegunki i częstych wypróżnień. 5. Ból brzucha to zbiorczy termin łączący preferowane terminy: dyskomfort w jamie brzusznej, ból w jamie brzusznej, ból w górnej części jamy brzusznej i ból w dolnej części jamy brzusznej. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo stosowania patiromeru w leczeniu hiperkaliemii badano jednorazowo u 23 dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat. Profil działań niepożądanych obserwowany u dzieci i młodzieży był generalnie zgodny z profilem bezpieczeństwa u osób dorosłych. Nie badano bezpieczeństwa stosowania patiromeru u pacjentów w wieku poniżej 6 lat.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane zgłoszono ogółem u 4 pacjentów; 3 w grupie wiekowej od 12 do <18 lat i 1 w grupie wiekowej od 6 do <12 lat. U 2 z tych pacjentów działania niepożądane należały do zaburzeń żołądkowo-jelitowych wg. SOC, tj. biegunka, zaparcia, częste wypróżnienia i wzdęcia. Pozostałe działania niepożądane leku obejmowały zwiększenie stężenia wapnia we krwi i hipokaliemię. Wszystkie te działania niepożądane nie były poważne i miały nasilenie od łagodnego do umiarkowanego. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Ponieważ zbyt duże dawki patiromeru mogą prowadzić do hipokaliemii, należy monitorować stężenie potasu w surowicy. W zależności od średniego czasu przejścia przez układ pokarmowy patiromer jest wydalany po upływie około 24 do 48 godzin. W przypadku stwierdzenia konieczności interwencji medycznej można rozważyć podjęcie odpowiednich środków mających na celu przywrócenie prawidłowego stężenia potasu w surowicy. Dzieci i młodzież Nie badano dawek większych niż 25,2 g patiromeru na dobę u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat ani większych niż 12 g dla dzieci w wieku od 6 do poniżej 12 lat. Ponieważ nadmierne dawki patiromeru mogą prowadzić do hipokaliemii, należy monitorować stężenie potasu w surowicy. W przypadku stwierdzenia konieczności interwencji medycznej można rozważyć podjęcie odpowiednich środków mających na celu przywrócenie prawidłowego stężenia potasu w surowicy.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w leczeniu hiperkaliemii i hiperfosfatemii, kod ATC: V03AE09 Mechanizm działania Patiromer to niewchłanialny polimer ze zdolnością wymiany kationów, który jako przeciwjon zawiera kompleks wapń-sorbitol. Patiromer zwiększa wydalanie potasu w kale poprzez wiązanie potasu w świetle przewodu pokarmowego. Wiązanie potasu powoduje zmniejszenie stężenia wolnego potasu w świetle przewodu pokarmowego, co skutkuje zmniejszeniem stężenia potasu w surowicy. Działanie farmakodynamiczne U zdrowych dorosłych osób patiromer spowodował zależne od dawki zwiększenie ilości potasu wydalanego w kale oraz odpowiednie zmniejszenie ilości potasu wydalanego w moczu, bez zmiany stężenia potasu w surowicy. 25,2 g patiromeru podawanego raz na dobę przez 6 dni skutkowało średnim zwiększeniem ilości potasu wydalanego w kale o 1283 mg/dobę oraz średnim zmniejszeniem ilości potasu wydalanego w moczu o 1438 mg/dobę.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Ilość wapnia wydalanego w moczu na dobę zwiększyła się o 53 mg/dobę względem wartości wyjściowej. W badaniu otwartym oceniającym czas rozpoczęcia działania zaobserwowano statystycznie istotne zmniejszenie stężenia potasu w surowicy u pacjentów z hiperkaliemią po 7 godzinach od przyjęcia pierwszej dawki. Po przerwaniu przyjmowania patiromeru stężenie potasu pozostało na stałym poziomie przez 24 godziny po przyjęciu ostatniej dawki, a następnie ponownie wzrosło w czasie 4-dniowego okresu obserwacji. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Ogółem w badaniach klinicznych fazy II i III 99,5% pacjentów przyjmowało inhibitor RAA w punkcie wyjściowym, u 87,0% występowała przewlekła choroba nerek z eGFR wynoszącym < 60 ml/min/1,73 m 2 , u 65,6% występowała cukrzyca, a u 47,5% niewydolność serca.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Badanie 1 (OPAL-HK) Bezpieczeństwo i skuteczność patiromeru wykazano w dwuczęściowym, pojedynczo zaślepionym, randomizowanym badaniu dotyczącym przerwania przyjmowania produktu, oceniającym działanie tego leczenia u pacjentów dorosłych z hiperkaliemią i przewlekłą chorobą nerek (PChN) przyjmujących stałą dawkę przynajmniej jednego z inhibitorów RAA (tj. inhibitora konwertazy angiotensyny [ACEI], blokera receptora angiotensyny II [ARB] lub antagonisty receptora mineralokortykoidów [MRA]). W części A, 243 pacjentów było poddanych leczeniu patiromerem przez 4 tygodnie. Pacjenci z wartością wyjściową stężenia potasu w surowicy wynoszącą od 5,1 mEq/l do < 5,5 mEq/l (mmol/l) otrzymali dawkę początkową wynoszącą 8,4 g patiromeru na dobę (jako dawkę podzieloną), a pacjenci z wartością wyjściową stężenia potasu w surowicy wynoszącą od 5,5 mEq/l do < 6,5 mEq/l otrzymali dawkę początkową wynoszącą 16,8 g patiromeru na dobę (jako dawkę podzieloną).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dawka była dostosowywana do potrzeb w oparciu o stężenie potasu w surowicy mierzone w dniu 3, a następnie podczas cotygodniowych wizyt do końca 4-tygodniowego okresu leczenia, w celu utrzymania stężenia potasu w surowicy w zakresie docelowym (od 3,8 mEq/l do < 5,1 mEq/l). Średnie dawki dobowe patiromeru wynosiły 13 g i 21 g w przypadku pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy wynoszącym odpowiednio od 5,1 do < 5,5 mEq/l i od 5,5 do < 6,5 mEq/l. Średni wiek pacjentów wynosił 64 lata (54% w wieku 65 lat i powyżej, 17% w wieku 75 lat i powyżej), 58% pacjentów stanowili mężczyźni, 98% pacjentów było rasy kaukaskiej. U około 97% pacjentów występowało nadciśnienie tętnicze, u 57% cukrzyca typu 2, a u 42% niewydolność serca. Średnie stężenia potasu w surowicy oraz zmianę stężenia z wartości wyjściowej w części A do wartości w tygodniu 4 części A przedstawiono w tabeli 1.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wtórne wyniki dla części A prezentowały się następująco: u 76% (95% CI: 70%, 81%) pacjentów stężenie potasu w surowicy mieściło się w zakresie docelowym od 3,8 mEq/l do < 5,1 mEq/L w tygodniu 4 części A. Tabela 1: Faza leczenia patiromerem (część A): główny punkt końcowy
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wartość wyjściowa stężenia potasuPopulacja ogólna (n = 237)
    od 5,1 do < 5,5 mEq/l (n=90)od 5,5 do < 6,5 mEq/l(n = 147)
    Stężenie potasu w surowicy (mEq/l)
    Wartość wyjściowa, wartość średnia (SD)5,31 (0,57)5,74 (0,40)5,58 (0,51)
    Zmiana względem wartości wyjściowej w tygodniu 4, wartość średnia ± SE (95% CI)−0,65 ±0,05(−0,74, −0,55)−1,23 ±0,04(−1,31, −1,16)−1,01 ±0,03(−1,07, −0,95)
    Wartość p< 0,001
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W części B, 107 pacjentów z wartością wyjściową stężenia potasu z części A wynoszącą od 5,5 mEq/l do < 6,5 mEq/l, u których stężenie potasu w surowicy znajdowało się w zakresie docelowym (od 3,8 mEq/l do < 5,1 mEq/l) w tygodniu 4 części A i którzy wciąż byli leczeni inhibitorem RAA, zostało zrandomizowanych do grupy kontynuującej przyjmowanie patiromeru lub do grupy przyjmującej placebo przez 8 tygodni, w celu oceny wpływu przerwania przyjmowania patiromeru na stężenie potasu w surowicy. U pacjentów zrandomizowanych do grupy przyjmującej patiromer średnia dawka dobowa wynosiła 21 g na początku i w czasie trwania części B badania. Głównym punktem końcowym części B była zmiana stężenia potasu w surowicy z wartości wyjściowej w części B do najwcześniejszej wizyty, podczas której zmierzone stężenie potasu w surowicy po raz pierwszy znalazło się poza zakresem od 3,8 do < 5,5 mEq/l lub do tygodnia 4 części B, jeśli stężenie potasu w surowicy pozostało w tym zakresie.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W części B stężenie potasu w surowicy u pacjentów przyjmujących placebo znacznie wzrosło w porównaniu z jego stężeniem u pacjentów, którzy nadal przyjmowali patiromer ( p < 0,001). Stężenie potasu w surowicy osiągnęło wartość ≥ 5,1 mEq/l w dowolnym momencie podczas części B u większej liczby pacjentów przyjmujących placebo (91% [95% CI: 83%, 99%]) w porównaniu z pacjentami przyjmującymi patiromer (43% [95% CI: 30%, 56%]), p < 0,001. Stężenie potasu w surowicy osiągnęło wartość ≥ 5,5 mEq/l w dowolnym momencie podczas części B u większej liczby pacjentów przyjmujących placebo (60% [95% CI: 47%, 74%]) w porównaniu z pacjentami przyjmującymi patiromer (15% [95% CI: 6%, 24%]), p < 0,001. W części B oceniano również możliwość jednoczesnego stosowania patiromeru i inhibitora RAA: pięćdziesiąt dwa procent (52%) uczestników przyjmujących placebo przerwało leczenie inhibitorem RAA z powodu nawracającej hiperkaliemii, w porównaniu z 5% uczestników leczonych patiromerem.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Badanie 2 (AMETHYST-DN) Skuteczność leczenia patiromerem przez 52 tygodnie oceniono w badaniu otwartym z udziałem 304 pacjentów z hiperkaliemią, przewlekłą chorobą nerek i cukrzycą typu 2, przyjmujących stałe dawki inhibitora RAA. Średni wiek pacjentów wynosił 66 lat (59,9% w wieku 65 lat i powyżej, 19,7% w wieku 75 lat i powyżej), 63% pacjentów stanowili mężczyźni, wszyscy pacjenci byli rasy kaukaskiej. Zmniejszenie stężenia potasu w surowicy związane z leczeniem patiromerem utrzymywało się przez 1 rok długotrwałego leczenia, jak pokazano na rysunku 1, przy czym hipokaliemia występowała rzadko (2,3%), a u większości uczestników stężenie potasu w surowicy osiągnęło (97,7%) i utrzymało wartość docelową (ogólnie w okresie podawania dawki podtrzymującej stężenie potasu w surowicy znajdowało się w zakresie docelowym przez około 80% czasu).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    U pacjentów z wartością wyjściową stężenia potasu w surowicy w zakresie od > 5,0 do 5,5 mEq/l, którzy otrzymali dawkę początkową wynoszącą 8,4 g patiromeru na dobę, średnia dawka dobowa wynosiła 14 g. U pacjentów z wartością wyjściową stężenia potasu w surowicy w zakresie od > 5,5 do < 6,0 mEq/l, którzy otrzymali dawkę początkową wynoszącą 16,8 g patiromeru na dobę, średnia dawka dobowa wynosiła 20 g podczas całego badania. Rysunek 1: Średnie (95% CI) stężenie potasu w surowicy w funkcji czasu
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wartość wyjściowa stężenia K + w surowicy od > 5,0 do 5,5 mEq/l
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wartość wyjściowa stężenia K + w surowicy od > 5,5 do < 6,0 mEq/l Średnie (95% Cl) stężenie potasu w surowicy (mEq/l) Wizyta w ramach badania (tydzień) Okres obserwacji (dzień) Liczba uczestników: Podgrupa z niższym stężeniem K + : 218 199 192 175 168 161 161 163 158 156 151 148 149 145 131 126. Podgrupa z wyższym stężeniem K + : 83 73 70 65 62 62 62 61 53 53 53 52 49 49 48 47. Badanie 3 (PEARL-HF) Możliwość jednoczesnego stosowania patiromeru i spironolaktonu oceniano w randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu z grupą kontrolną przyjmującą placebo, u pacjentów z niewydolnością serca, u których występowały kliniczne wskazania do stosowania MRA. Pacjenci rozpoczęli przyjmowanie spironolaktonu w dawce 25 mg/dobę w momencie rozpoczęcia terapii randomizowanej (12,6 g patiromeru lub placebo dwa razy na dobę), po czym po dniu 14 dawkę zwiększono do 50 mg/dobę u pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy wynoszącym od > 3,5 do ≤ 5,1 mEq/l.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Średnia wieku 105 pacjentów, których zrandomizowano i poddano leczeniu w ramach badania (patiromer: 56 osób, placebo: 49 osób), wynosiła 68,3 lat. 60,6% pacjentów stanowili mężczyźni, 97,1% było rasy kaukaskiej, a średnia wartość eGFR wynosiła 81,3 ml/min. Średnie wartości wyjściowe stężenia potasu w surowicy wynosiły 4,71 mEq/l w przypadku patiromeru i 4,68 mEq/l w przypadku placebo. Głównym punktem końcowym w ocenie skuteczności była zmiana stężenia potasu w surowicy z wartości wyjściowej do odnotowywanej po zakończeniu 28-dniowego okresu leczenia. Była ona znacznie niższa ( p < 0,001) w grupie przyjmującej patiromer (średnia uzyskana metodą najmniejszych kwadratów [SEM]: −0,21 [0,07] mEq/l) niż w grupie przyjmującej placebo (średnia uzyskana metodą najmniejszych kwadratów [SEM]: +0,23 [0,07] mEq/l).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W grupie przyjmującej patiromer było przy tym mniej pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy wynoszącym > 5,5 mEq/l (7,3% w porównaniu z 24,5%; p = 0,027), a więcej w grupie przyjmującej spironolakton w dawce 50 mg/dobę (90,9% w porównaniu z 73,5%, p = 0,022). Badanie 4 (AMBER) Możliwość jednoczesnego stosowania patiromeru i spironolaktonu u pacjentów z opornym na leczenie nadciśnieniem tętniczym oraz przewlekłą chorobą nerek oceniano ponadto w trwającym 12 tygodni randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu z grupą kontrolną przyjmującą placebo. Pacjenci z prawidłowym stężeniem potasu w surowicy rozpoczęli leczenie skojarzone spironolaktonem w dawce 25 mg na dobę oraz produktem przydzielonym zgodnie z randomizacją (tj. patiromerem w dawce 8,4 g lub placebo na dobę). Dawkę patiromeru/placebo zwiększano co tydzień (do wartości 25,2 g na dobę), aby utrzymać stężenie potasu w surowicy w zakresie ≥ 4,0 mEq/l oraz ≤ 5,1 mEq/l.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W tygodniu 3 lub później u uczestników ze skurczowym ciśnieniem tętniczym ≥ 120 mmHg oraz stężeniem potasu w surowicy ≤ 5,1 mEq/l dawkę spironolaktonu zwiększono do 50 mg na dobę. Wśród 295 zrandomizowanych pacjentów otrzymujących leczenie w ramach badania (147 pacjentów otrzymywało patiromer; 148 pacjentów otrzymywało placebo) średni wiek wynosił 68,1 roku; 51,9% stanowili mężczyźni; 98,3% było rasy kaukaskiej, a średnia wartość eGFR wynosiła 35,73 ml/min/1,73 m². W momencie randomizacji średnie wyjściowe stężenie potasu w surowicy wynosiło 4,74 mEq/l w grupie przyjmującej patiromer oraz 4,69 mEq/l w grupie przyjmującej placebo. Główny punkt końcowy oceny skuteczności, tj. odsetek uczestników, którzy kontynuowali leczenie spironolaktonem w tygodniu 12, był znacząco wyższy ( p < 0,0001) w grupie przyjmującej patiromer (85,7%) w porównaniu do grupy przyjmującej placebo (66,2%).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Znacząco większa liczba pacjentów przyjmowała spironolakton w dawce 50 mg na dobę (69,4% w porównaniu do 51,4%). Podsumowując, pacjenci z grupy przyjmującej patiromer kontynuowali leczenie spironolaktonem o 7,1 dnia dłużej (95% CI: 2,2–12,0; p = 0,0045) w porównaniu do grupy przyjmującej placebo oraz otrzymali znacząco wyższe skumulowane dawki spironolaktonu (2942,3 mg [SE: 80,1 mg] w porównaniu do 2580,7 mg [SE: 95,8 mg], p = 0,0021). Ponadto w grupie przyjmującej patiromer było znacząco mniej pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy ≥ 5,5 mEq/l (35,4% w porównaniu do 64,2%, p < 0,001). W tygodniu 12 średnie skurczowe ciśnienie tętnicze zmniejszyło się o 11,0 mmHg (SD: 15,34 mmHg) w grupie przyjmującej spironolakton i placebo oraz o 11,3 mmHg (SD: 14,11 mmHg) w grupie przyjmującej spironolakton i patiromer. Spadki ciśnienia tętniczego w stosunku do wartości wyjściowych były znaczące statystycznie w każdej grupie leczenia ( p < 0,0001), ale nie między grupami leczenia.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wpływ pożywienia W badaniu otwartym 114 pacjentów z hiperkaliemią zostało zrandomizowanych do grup przyjmujących patiromer raz na dobę podczas posiłków lub niezależnie od nich. Stężenie potasu w surowicy po zakończeniu leczenia, zmiana w stosunku do wartości wyjściowej stężenia potasu w surowicy oraz średnia dawka patiromeru były podobne między grupami. Dzieci i młodzież W badaniu prowadzonym metodą otwartej próby z zastosowaniem wielokrotnych dawek oceniano skuteczność, bezpieczeństwo stosowania i tolerancję patiromeru w postaci zawiesiny doustnej u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do <18 lat z PChN nieleczoną dializoterapią i hiperkaliemią. Wykluczono pacjentów ze zdiagnozowanym ciężkim schorzeniem przewodu pokarmowego lub po zabiegu operacyjnym. Badanie obejmowało 2 fazy leczenia; początkową 14-dniową fazę ustalania dawki, po której następowała trwająca do 24 tygodni długoterminowa faza leczenia (LT), obejmująca łącznie do 26 tygodni leczenia.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Badanie obejmowało dwie grupy wiekowe: od 12 do <18 lat i od 6 do <12 lat, a dawki początkowe patiromeru w każdej grupie wiekowej zostały wybrane na podstawie mediany mas ciała. Patiromer podawano raz na dobę w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej. Ogółem 23 pacjentów (14 pacjentów w wieku od 12 do <18 lat i 9 pacjentów w wieku od 6 do <12 lat) ukończyło fazę ustalania dawki, a 21 pacjentów (12 pacjentów w wieku od 12 do <18 lat i 9 pacjentów w wieku od 6 do <12 lat) ) zakończyło fazę leczenia LT. Żaden uczestnik nie przerwał badania ze względów bezpieczeństwa. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności w tym badaniu była zmiana stężenia potasu w surowicy w 14. dniu w stosunku do wartości wyjściowych. W obu grupach wiekowych od 14. dnia zaobserwowano zmniejszenie stężenia potasu: średnia (SD) zmiana stężenia potasu w stosunku do wartości wyjściowych wyniosła -0,50 (0,542) mEq/l w wieku od 12 do <18 lat oraz -0,14 (0,553) mEq/l w wieku od 6 do <12 lat) i utrzymywała się przez cały okres leczenia (Rys.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    2). Drugorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności był odsetek pacjentów, u których stężenie potasu w surowicy mieściło się w docelowym zakresie (3,8 do 5,0 mEq/l) w 14. dniu (faza ustalania dawki) oraz podczas wizyty w dowolnym momencie do 6. miesiąca (faza leczenia LT). W grupie wiekowej od 12 do <18 lat 50,0% i 81,8% pacjentów osiągnęło stężenia potasu w surowicy w zakresie docelowym w, odpowiednio, 14. dniu i 26. tygodniu. Dawka patiromeru wynosząca 4,2 g/dobę wydaje się odpowiednią dawką początkową dla tej grupy pacjentów. W grupie wiekowej od 6 do <12 lat tylko 12,5% i 22,2% pacjentów osiągnęło stężenia potasu w surowicy w zakresie docelowym w, odpowiednio, 14. dniu i 26. tygodniu. Rysunek. 2 Średnie (±95% CI) stężenie potasu w surowicy (populacja oceny bezpieczeństwa stosowania, N=23) 7. Serum Potassium (mEq/L)
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Stężenie potasu w surowicy (mEq/l) 6 5 4. BLᵃ D7 D14 W3 W5 W7 W10 W14 W18 W22 W26 FU1 FU2ᵇ Cohort 1 (Ages 12 to <18): Starting Dose 4.2 g/day Cohort 2 (Ages 6 to <12): Starting Dose 2 g/day Visit Wizyta Grupa 1 (Wiek 12 do <18): Dawka początkowa 4,2 g/d Grupa 2 (Wiek 6 do <12): Dawka początkowa 2 g/d Uwagi: a Wartość wyjściowa była ostatnią niebrakującą wartością oznaczoną w laboratorium centralnym z próbki pobranej przed datą i godziną podania pierwszej dawki patiromeru. b Wizyta kontrolna 2 stanowiła opcjonalną wizytę w ośrodku i mogła mieć postać rozmowy telefonicznej. Wykluczono dane dotyczące stężenia potasu w surowicy w dniu rozpoczęcia dializy lub później. BL=wartość wyjściowa; CI=przedział ufności; D=Dzień; FU = wizyta kontrolna; W=tydzień. W grupie wiekowej od 12 do <18 lat, w 14.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    dniu i na koniec leczenia, mediana przepisanej dawki patiromeru wynosiła, odpowiednio, 4,2 i 8,4 g/dobę, a średnia zmiana stężenia potasu w surowicy w porównaniu z wartością wyjściową wynosiła, odpowiednio, -0,50 i -1,08 mEq/l. W grupie wiekowej od 6 do <12 lat, w 14. dniu i na koniec leczenia, mediana przepisanej dawki patiromeru wynosiła, odpowiednio, 6,0 i 8,0 g/dobę, a średnia zmiana stężenia potasu w stosunku do wartości wyjściowych wynosiła, odpowiednio, -0,14 i -0,50 mEq/l. U pacjentów w wieku od 12 do 17 lat wyniki jakościowe zależności dawka-odpowiedź wskazywały, że większa dawka patiromeru była związana z większym zmniejszeniem stężenia potasu w surowicy w odstępie czasu pomiędzy leczeniem. W grupie wiekowej od 6 do <12 lat wyniki ustalania dawki nie były jednak rozstrzygające. W celu określenia stosunku korzyści do ryzyka konieczna jest zatem dalsza ocena zastosowania patiromeru u dzieci w wieku od 6 do <12 lat.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Veltassa u dzieci w wieku poniżej 6 lat w leczeniu hiperkaliemii (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Działanie patiromeru polega na wiązaniu potasu w przewodzie pokarmowym, w związku z czym stężenie w surowicy nie ma znaczenia dla jego skuteczności. Ze względu na nierozpuszczalność i brak wchłaniania tego produktu leczniczego, nie ma możliwości przeprowadzenia wielu klasycznych badań farmakokinetycznych. W zależności od średniego czasu przejścia przez układ pokarmowy przyjęty patiromer jest wydalany po upływie około 24 do 48 godzin.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach z użyciem radioznaczników u szczurów i psów patiromer nie ulegał wchłanianiu układowemu i był wydalany z kałem. Analiza ilościowej autoradiografii całego ciała wykonanej u szczurów wykazała, że promieniotwórczość dotyczyła wyłącznie przewodu pokarmowego. Żadne inne tkanki ani narządy nie wykazywały możliwego do wykrycia stopnia promieniotwórczości. Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie wykazano toksyczności patiromeru w badaniu mutacji powrotnych (teście Amesa), teście aberracji chromosomowych ani teście mikrojądrowym u szczurów. Nie przeprowadzono badań działania rakotwórczego.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Guma ksantanowa (informacje o sorbitolu, patrz punkt 4.4) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C – 8°C). W przypadku przechowywania w temperaturze pokojowej (poniżej 25°C) produkt leczniczy Veltassa należy zużyć w ciągu 6 miesięcy od wyjęcia z lodówki. Niezależnie od warunków przechowywania nie powinno się stosować produktu leczniczego Veltassa po upływie terminu ważności nadrukowanego na saszetce. Mieszaninę należy przyjąć w ciągu 1 godziny od przygotowania zawiesiny. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Veltassa 1 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 1 g patiromeru w postaci proszku w saszetkach składających się z pięciu warstw: polietylen, aluminium, polietylen, poliester i papier. Wielkości opakowań: pudełka zawierające 60 saszetek.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Dane farmaceutyczne
    Veltassa 8,4 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 8,4 g patiromeru w postaci proszku w saszetkach składających się z pięciu warstw: polietylen, aluminium, polietylen, poliester i papier. Wielkości opakowań: pudełka zawierające 30, 60 lub 90 saszetek i opakowania zbiorcze składające się z 3 opakowań tekturowych, z których każde zawiera 30 saszetek. Veltassa 16,8 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 16,8 g patiromeru w postaci proszku w saszetkach składających się z pięciu warstw: polietylen, aluminium, polietylen, poliester i papier. Wielkości opakowań: pudełka zawierające 30, 60 lub 90 saszetek. Veltassa 25,2 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 25,2 g patiromeru w postaci proszku w saszetkach składających się z pięciu warstw: polietylen, aluminium, polietylen, poliester i papier. Wielkości opakowań: pudełka zawierające 30, 60 lub 90 saszetek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
  • CHPL leku Veltassa, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 g
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

    • Zobacz również:

    REKLAMA

    Produkty

    Brak produktów z tym składnikiem.

    Poradniki

    Brak poradników omawiających ten składnik.

    Porady

    Brak porad związanych z tym składnikiem.