Jak działa pralsetynib?
Pralsetynib należy do grupy leków przeciwnowotworowych nazywanych inhibitorami kinazy białkowej. Działa poprzez blokowanie działania nieprawidłowego białka RET, które powstaje w wyniku określonych zmian genetycznych (fuzji RET) w komórkach nowotworowych. Zahamowanie tego białka ogranicza wzrost i rozprzestrzenianie się raka1.
Wskazania do stosowania pralsetynibu
Wskazania do stosowania pralsetynibu są ściśle określone i zależą od wieku pacjenta oraz rozpoznania choroby. Substancja ta jest stosowana jako terapia celowana – czyli przeznaczona wyłącznie dla pacjentów, u których stwierdzono obecność tzw. fuzji genu RET. Decyzję o rozpoczęciu leczenia podejmuje lekarz po przeprowadzeniu odpowiednich badań genetycznych2.
Wskazania u dorosłych
Pralsetynib stosuje się w leczeniu osób dorosłych z zaawansowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP), u których w komórkach nowotworowych wykryto obecność zmiany genetycznej zwanej fuzją RET. Terapia jest przeznaczona dla pacjentów, którzy nie byli wcześniej leczeni lekami blokującymi białko RET (inhibitorami RET)2.
- Zaawansowany niedrobnokomórkowy rak płuca (NDRP) z obecnością fuzji RET – leczenie skierowane jest do dorosłych pacjentów, u których choroba jest w stadium zaawansowanym, czyli rozprzestrzeniła się poza płuca lub występują przerzuty do innych narządów2.
- Lek jest wskazany tylko wtedy, gdy nie stosowano wcześniej terapii inhibitorami RET, co oznacza, że jest to opcja dla osób, które nie były leczone innym lekiem tego typu2.
Wskazania u dzieci
Pralsetynib nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży w leczeniu raka płuca. Europejska Agencja Leków zwolniła producenta z obowiązku przedstawiania badań dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania tej substancji u osób poniżej 18. roku życia w przypadku raka płuca3.
- Lek nie jest wskazany do leczenia raka płuca u dzieci i młodzieży3.
- Nie przeprowadzono badań, które potwierdzałyby bezpieczeństwo lub skuteczność pralsetynibu w tej grupie wiekowej3.
- Pralsetynib jest przeznaczony wyłącznie dla osób dorosłych z określonym typem zaawansowanego raka płuca – z obecnością fuzji genu RET.
- Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest potwierdzenie obecności tej zmiany genetycznej za pomocą specjalistycznych badań.
- Nie należy stosować pralsetynibu, jeśli pacjent był już wcześniej leczony innym inhibitorem RET.
- Lek nie jest przeznaczony dla dzieci ani młodzieży z rakiem płuca.
Stosowanie pralsetynibu w szczególnych grupach pacjentów
W badaniach klinicznych uczestniczyły osoby dorosłe w różnym wieku, w tym osoby starsze. U pacjentów powyżej 65. roku życia nie zaobserwowano istotnych różnic w skuteczności ani bezpieczeństwie stosowania pralsetynibu w porównaniu z młodszymi dorosłymi3. Brak jest jednak danych dotyczących stosowania leku u dzieci i młodzieży w leczeniu raka płuca3.
Tabela – Stosowanie pralsetynibu w różnych grupach pacjentów
| Wskazanie | Dorośli | Dzieci > 12 lat | Dzieci < 12 lat | Osoby starsze | Pacjenci z niewydolnością nerek |
|---|---|---|---|---|---|
| RET-dodatni zaawansowany NDRP | Tak | Nie | Nie | Tak | Brak danych |
- Przed rozpoczęciem terapii pralsetynibem konieczne jest wykonanie badań potwierdzających obecność fuzji RET.
- Lek stosuje się w monoterapii, czyli samodzielnie, a nie w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi.
- Pralsetynib nie jest przeznaczony do leczenia innych rodzajów raka płuca ani innych nowotworów, jeśli nie potwierdzono obecności fuzji RET.
- Nie należy stosować tego leku u dzieci i młodzieży z rakiem płuca.
- Stosowanie u osób starszych jest możliwe i nie wymaga szczególnych zmian w leczeniu w porównaniu z młodszymi dorosłymi.
Pralsetynib jako terapia celowana w RET-dodatnim raku płuca
Pralsetynib stanowi ważną opcję terapeutyczną dla dorosłych pacjentów z zaawansowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuca, u których wykryto obecność fuzji RET. Dzięki swojemu ukierunkowanemu działaniu pozwala na skuteczne zahamowanie wzrostu nowotworu, co zostało potwierdzone w badaniach klinicznych. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci ani młodzieży w leczeniu tego typu nowotworu, a jego stosowanie wymaga wcześniejszego wykonania badań genetycznych. Stosowanie pralsetynibu u osób starszych jest możliwe i nie wiąże się z koniecznością szczególnych modyfikacji terapii w porównaniu do młodszych dorosłych23.


















