Czym jest mechanizm działania substancji czynnej?
Mechanizm działania substancji czynnej opisuje, jak dana substancja wpływa na organizm, aby osiągnąć zamierzony efekt leczniczy1. W przypadku ponesimodu, zrozumienie jego działania jest szczególnie ważne, ponieważ pozwala wyjaśnić, dlaczego substancja ta może być skuteczna w leczeniu stwardnienia rozsianego. Warto przy tym poznać dwa pojęcia:
- Farmakodynamika – wyjaśnia, jak lek działa na komórki i narządy w organizmie.
- Farmakokinetyka – opisuje, co dzieje się z lekiem po jego przyjęciu, czyli jak jest wchłaniany, rozprowadzany, przetwarzany i wydalany.
Jak ponesimod działa w organizmie? – wpływ na układ odpornościowy
Ponesimod to substancja, która należy do grupy selektywnych leków immunosupresyjnych. Jej działanie polega przede wszystkim na modulowaniu receptora sfingozyno-1-fosforanu 1 (S1P1) znajdującego się na powierzchni limfocytów, czyli białych krwinek odpowiedzialnych za reakcje odpornościowe23. Po połączeniu z tym receptorem, ponesimod blokuje możliwość opuszczania przez limfocyty węzłów chłonnych, co prowadzi do zmniejszenia ich liczby we krwi.
- Zmniejszenie ilości limfocytów w krwi obwodowej zaczyna się już po podaniu pojedynczej dawki 5 mg, z największym efektem po około 6 godzinach2
- Największy spadek liczby limfocytów obserwowano po 7 dniach przy dawce 20 mg – wynosił on 26% wartości wyjściowej4
- Ponesimod działa zarówno na limfocyty B, jak i T, ale nie wpływa na komórki NK4
- Po zaprzestaniu stosowania leku, liczba limfocytów zwykle wraca do normy w ciągu tygodnia u ponad 90% osób4
Mechanizm ten sprawia, że mniej limfocytów dostaje się do ośrodkowego układu nerwowego, co pomaga ograniczyć stany zapalne typowe dla stwardnienia rozsianego1.
Co dzieje się z ponesimodem po przyjęciu? – losy leku w organizmie
Ponesimod przyjmowany jest w postaci tabletek powlekanych i szybko wchłania się do organizmu. Maksymalne stężenie we krwi osiąga zwykle po 2–4 godzinach od podania2. Pokarm nie wpływa na wchłanianie leku, dlatego można go przyjmować niezależnie od posiłków2.
- Po podaniu doustnym ponesimod ma wysoką biodostępność, co oznacza, że większość dawki trafia do krwiobiegu (ponad 83%)6
- Substancja silnie wiąże się z białkami osocza i jest szeroko rozprowadzana w organizmie, także do mózgu6
- Ponesimod jest rozkładany w wątrobie na różne nieaktywne składniki, które nie wywierają działania na układ odpornościowy7
- Większość dawki wydalana jest z kałem (57-80%), a niewielka część z moczem8
- Czas, po którym połowa leku zostaje wydalona z organizmu (tzw. okres półtrwania), wynosi około 33 godziny8
Farmakokinetyka ponesimodu nie zmienia się znacząco u osób z niewydolnością nerek, natomiast w przypadku umiarkowanych i ciężkich zaburzeń czynności wątroby lek nie powinien być stosowany ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych910.
Co wiemy z badań przedklinicznych?
Przedkliniczne badania ponesimodu, czyli badania prowadzone na zwierzętach przed rozpoczęciem testów u ludzi, wykazały kilka istotnych kwestii11121314:
- Po podaniu ponesimodu u zwierząt obserwowano przemijające zmiany w płucach, które ustępowały przy dłuższym stosowaniu.
- W badaniach nie stwierdzono działania genotoksycznego (uszkadzającego materiał genetyczny) ani rakotwórczego u szczurów, natomiast u myszy przy bardzo wysokich dawkach zaobserwowano zwiększoną częstość występowania niektórych nowotworów.
- Ponesimod w dużych dawkach wpływał negatywnie na rozwój płodów u szczurów i królików, a także na płodność i rozwój potomstwa.
- Substancja była obecna w mleku matki szczurów, co potwierdza możliwość przenikania do mleka.
- Ponesimod wykazuje silne działanie na układ odpornościowy, ale po odstawieniu jego wpływ na liczbę limfocytów szybko ustępuje.
- Nie ma konieczności dostosowywania dawki u osób z niewydolnością nerek, natomiast lek jest przeciwwskazany przy umiarkowanych i ciężkich zaburzeniach czynności wątroby.
- Nie stwierdzono różnic w działaniu ponesimodu w zależności od wieku (do 65 lat), płci ani rasy.
- W badaniach na zwierzętach wykazano wpływ na rozwój płodu i potomstwa, dlatego lek nie powinien być stosowany w ciąży i podczas karmienia piersią bez konsultacji z lekarzem.
Podsumowanie – Ponesimod jako modulator układu odpornościowego
Ponesimod to nowoczesna substancja czynna, której mechanizm działania opiera się na ograniczeniu liczby limfocytów krążących we krwi, co pomaga w leczeniu nawracających postaci stwardnienia rozsianego24. Szybko się wchłania, jest szeroko rozprowadzany w organizmie, a jego działanie ustępuje w ciągu tygodnia po zakończeniu terapii. Dzięki dobrze poznanemu mechanizmowi działania oraz potwierdzonym badaniami klinicznymi efektom, ponesimod stanowi ważną opcję terapeutyczną dla dorosłych pacjentów z aktywną postacią stwardnienia rozsianego25.
Najważniejsze informacje o mechanizmie działania i farmakokinetyce ponesimodu
| Parametr | Opis |
|---|---|
| Mechanizm działania | Modulacja receptora S1P1 na limfocytach, blokowanie ich wyjścia z węzłów chłonnych |
| Początek działania | Zmniejszenie liczby limfocytów widoczne po 6 godzinach od podania |
| Maksymalne stężenie we krwi | 2–4 godziny po podaniu doustnym |
| Biodostępność | Ponad 83% |
| Okres półtrwania | Około 33 godziny |
| Wydalanie | Głównie z kałem, częściowo z moczem |
| Wpływ na limfocyty | Odwracalne zmniejszenie liczby limfocytów we krwi |


















