Dawkowanie peginterferonu alfa-2b – ogólne zasady

Peginterferon alfa-2b stosuje się u dorosłych pacjentów w leczeniu czerwienicy prawdziwej bez objawowej splenomegalii. Lek podaje się w postaci roztworu do wstrzykiwań, który należy aplikować podskórnie. Schemat dawkowania jest zawsze indywidualnie dostosowywany do potrzeb pacjenta, a leczenie rozpoczyna się pod ścisłym nadzorem lekarza12.

  • Początkowa dawka: 100 mikrogramów co dwa tygodnie. U pacjentów otrzymujących inne leczenie cytoredukcyjne zaleca się rozpoczęcie od 50 mikrogramów12.
  • Zwiększanie dawki: Co dwa tygodnie dawkę można zwiększać o 50 mikrogramów, aż do uzyskania stabilizacji parametrów krwi (hematokryt poniżej 45%, płytki krwi poniżej 400 x 109/l, leukocyty poniżej 10 x 109/l)12.
  • Maksymalna dawka pojedyncza: 500 mikrogramów podawane co dwa tygodnie12.
  • Faza podtrzymania: Po ustabilizowaniu wyników krwi, wyznaczoną dawkę należy podawać przez co najmniej 1,5 roku w dwutygodniowych odstępach. Następnie możliwe jest wydłużenie odstępów do nawet czterech tygodni, w zależności od reakcji organizmu34.

Sposób podawania polega na wstrzyknięciu podskórnym, najczęściej w okolicę brzucha (co najmniej 5 cm od pępka) lub udo. Nie należy wykonywać wstrzyknięć w miejsca podrażnione, zaczerwienione, zakażone lub z widocznymi wylewami podskórnymi czy bliznami56.

  • Dawkę można zwiększać o 50 mikrogramów w zakresie od 50 do 250 mikrogramów lub od 50 do 500 mikrogramów, zależnie od wersji wstrzykiwacza56.

W przypadku działań niepożądanych zaleca się zmniejszenie dawki lub tymczasowe przerwanie leczenia. Po ustąpieniu objawów można wrócić do leczenia, ale dawka powinna być niższa niż ta, która wywołała niepożądane reakcje34.

Ważne dla bezpieczeństwa:

  • Dawkowanie peginterferonu alfa-2b jest zawsze ustalane indywidualnie i wymaga regularnej kontroli parametrów krwi.
  • Początkowa dawka oraz tempo zwiększania są uzależnione od tego, czy pacjent otrzymuje inne leki cytoredukcyjne.
  • Podczas terapii konieczne jest regularne monitorowanie hematokrytu, liczby płytek krwi i leukocytów.
  • Nie należy samodzielnie zmieniać dawkowania bez porozumienia z lekarzem.

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo i skuteczność peginterferonu alfa-2b nie zostały ustalone u dzieci i młodzieży. Brak jest danych dotyczących stosowania tej substancji w tej grupie wiekowej, dlatego nie zaleca się jej używania u osób poniżej 18 roku życia7586.

Osoby w podeszłym wieku

Nie ma konieczności zmiany początkowej dawki u osób starszych. Peginterferon alfa-2b można stosować w takim samym schemacie jak u dorosłych, ale zawsze należy zachować ostrożność i regularnie monitorować stan zdrowia pacjenta78.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

  • Łagodne (GFR 60–89 ml/min) i umiarkowane zaburzenia czynności nerek (GFR 30–59 ml/min): nie jest wymagane dostosowanie dawki78.
  • Ciężkie zaburzenia czynności nerek (GFR 15–29 ml/min): zaleca się rozpoczęcie od 50 mikrogramów, a dalsze zwiększanie dawki powinno być bardzo ostrożne78.
  • Schyłkowa niewydolność nerek (GFR <15 ml/min): peginterferon alfa-2b jest przeciwwskazany78.

W przypadku pogorszenia się czynności nerek podczas leczenia należy przerwać stosowanie peginterferonu alfa-2b910.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

  • Łagodne zaburzenia czynności wątroby: nie wymaga się zmiany dawki1112.
  • Niewyrównana marskość wątroby (grupa B lub C wg Childa-Pugha): peginterferon alfa-2b jest przeciwwskazany1112.

U pacjentów, u których dochodzi do wzrostu aktywności enzymów wątrobowych, zaleca się zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia w przypadku utrzymywania się zaburzeń czynności wątroby1112.

Kobiety w ciąży i karmiące piersią

Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania peginterferonu alfa-2b w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Badania na zwierzętach wykazały, że interferon alfa może mieć działanie poronne. Nie wiadomo, czy substancja przenika do mleka kobiecego1314.

Najważniejsze informacje o stosowaniu peginterferonu alfa-2b:

  • Nie należy stosować tej substancji u dzieci i młodzieży – brak badań potwierdzających bezpieczeństwo.
  • U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub niewyrównaną marskością wątroby lek jest przeciwwskazany.
  • W przypadku pogorszenia czynności nerek lub wątroby w trakcie leczenia należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
  • Pacjentki w ciąży i karmiące piersią nie powinny stosować peginterferonu alfa-2b bez wyraźnego zalecenia lekarza.

Zmiany dawkowania w zależności od wskazania

Peginterferon alfa-2b jest obecnie stosowany wyłącznie w leczeniu czerwienicy prawdziwej bez objawowej splenomegalii u dorosłych. Schemat dawkowania nie różni się w zależności od innych wskazań, ponieważ inne zastosowania nie są obecnie rekomendowane1516.

Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania

Maksymalna zalecana dawka pojedyncza peginterferonu alfa-2b to 500 mikrogramów podawane co dwa tygodnie. Przekroczenie tej dawki nie jest zalecane. W badaniach klinicznych opisano przypadek przedawkowania (10-krotność dawki początkowej), który skutkował objawami grypopodobnymi – objawy ustąpiły po czasowym przerwaniu leczenia i zastosowaniu leczenia objawowego. Nie istnieje specyficzne antidotum, dlatego w razie przedawkowania należy monitorować pacjenta i wdrożyć leczenie objawowe1718.

Peginterferon alfa-2b – dawkowanie podsumowanie

Grupa pacjentów Schemat dawkowania
Dorośli Początkowo 100 mikrogramów co 2 tygodnie (lub 50 mikrogramów przy równoczesnym innym leczeniu cytoredukcyjnym). Dawka zwiększana co 2 tygodnie o 50 mikrogramów aż do stabilizacji parametrów krwi. Maksymalna pojedyncza dawka: 500 mikrogramów co 2 tygodnie12.
Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności78.
Osoby starsze Nie wymaga się zmiany dawki początkowej. Dawkowanie jak u dorosłych78.
Pacjenci z łagodnymi/umiarkowanymi zaburzeniami nerek Nie jest wymagane dostosowanie dawki78.
Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami nerek (GFR 15–29 ml/min) Dawka początkowa 50 mikrogramów. Dalsze zwiększanie dawki z ostrożnością78.
Pacjenci ze schyłkową niewydolnością nerek (GFR <15 ml/min) Przeciwwskazane78.
Pacjenci z łagodnymi zaburzeniami wątroby Nie wymaga się zmiany dawki1112.
Pacjenci z niewyrównaną marskością wątroby Przeciwwskazane1112.
Kobiety w ciąży i karmiące piersią Nie zaleca się stosowania. Brak wystarczających danych o bezpieczeństwie1314.

Pytania i odpowiedzi

Jak często podaje się peginterferon alfa-2b?

Peginterferon alfa-2b podaje się najczęściej co dwa tygodnie. Po ustabilizowaniu wyników krwi lekarz może wydłużyć odstępy między dawkami do czterech tygodni12.

Czy peginterferon alfa-2b można stosować u dzieci?

Nie. Bezpieczeństwo i skuteczność peginterferonu alfa-2b nie zostały ustalone u dzieci i młodzieży34.

Jaka jest maksymalna dawka peginterferonu alfa-2b?

Maksymalna zalecana dawka pojedyncza wynosi 500 mikrogramów podawane co dwa tygodnie56.

Czy peginterferon alfa-2b można stosować przy niewydolności nerek?

U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki. W ciężkich zaburzeniach nerek dawka początkowa wynosi 50 mikrogramów. W schyłkowej niewydolności nerek lek jest przeciwwskazany78.