Mechanizm działania substancji czynnej – wprowadzenie
Mechanizm działania substancji czynnej to sposób, w jaki dana substancja wpływa na organizm, aby wywołać określony efekt terapeutyczny1. Zrozumienie tego procesu pomaga wyjaśnić, dlaczego palonosetron jest skuteczny w zapobieganiu nudnościom i wymiotom, szczególnie tym, które pojawiają się po chemioterapii przeciwnowotworowej. W opisie mechanizmu działania często pojawiają się dwa pojęcia: farmakodynamika i farmakokinetyka.
- Farmakodynamika opisuje, jak lek oddziałuje na organizm – czyli jakie procesy wywołuje na poziomie komórek i narządów.
- Farmakokinetyka to opis drogi leku przez organizm – jak jest wchłaniany, rozprowadzany, przetwarzany i wydalany.
Jak działa palonosetron? – wpływ na organizm
Palonosetron jest nowoczesnym lekiem przeciwwymiotnym, który działa poprzez blokowanie określonych receptorów w organizmie, tzw. receptorów serotoninowych 5-HT3. To właśnie pobudzenie tych receptorów przez serotoninę (substancję naturalnie występującą w organizmie) prowadzi do powstania odruchu wymiotnego, zwłaszcza w odpowiedzi na chemioterapię12. Palonosetron działa bardzo wybiórczo – wiąże się głównie z tymi receptorami i w ten sposób zapobiega przekazywaniu sygnału, który wywołuje nudności i wymioty.
- Palonosetron blokuje receptory 5-HT3 w przewodzie pokarmowym oraz w mózgu, przez co hamuje odruch wymiotny wywołany przez serotoninę.
- Dzięki wysokiemu powinowactwu do tych receptorów działa długo i skutecznie.
- Nie wpływa istotnie na inne typy receptorów, co zmniejsza ryzyko niepożądanych działań ubocznych.
W przypadku leków złożonych, gdzie palonosetron występuje razem z inną substancją czynną (np. netupitantem), mechanizm działania obejmuje również blokowanie innych receptorów, jednak samo działanie palonosetronu polega na hamowaniu sygnału przekazywanego przez serotoninę23.
Losy palonosetronu w organizmie – wchłanianie, rozkład i wydalanie
Po podaniu palonosetronu do organizmu (najczęściej dożylnie lub doustnie), lek jest szybko i dobrze wchłaniany. Biodostępność po podaniu doustnym jest bardzo wysoka i wynosi aż 97%, co oznacza, że prawie cała podana dawka trafia do krwiobiegu56.
- Dystrybucja: Palonosetron rozprowadza się szeroko po organizmie, a ok. 62% wiąże się z białkami krwi78.
- Metabolizm: Część palonosetronu jest rozkładana w wątrobie do dwóch głównych, praktycznie nieaktywnych metabolitów, głównie przez enzymy CYP2D6, a w mniejszym stopniu przez CYP3A4 i CYP1A279.
- Eliminacja: Około 40% leku jest wydalane przez nerki w niezmienionej postaci, a reszta jako metabolity. Okres półtrwania, czyli czas, w którym połowa dawki zostaje wydalona, wynosi średnio 40 godzin, co oznacza, że lek działa długo i nie trzeba go często powtarzać109.
Palonosetron wykazuje podobne właściwości farmakokinetyczne u osób starszych i młodszych, a także u kobiet i mężczyzn – nie wymaga dostosowania dawki w tych grupach11. U dzieci i młodzieży również obserwowano skuteczne i przewidywalne działanie leku, choć w tej grupie stosuje się inne dawki12.
Wpływ chorób nerek i wątroby na działanie palonosetronu
U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, właściwości palonosetronu nie ulegają znaczącym zmianom i nie ma konieczności zmiany dawki1314. U osób z ciężkimi zaburzeniami nerek lub wątroby może dojść do nieco większego stężenia leku we krwi, ale nie wymaga to zwykle specjalnych modyfikacji leczenia14.
- Palonosetron stosowany jest zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z innymi lekami przeciwwymiotnymi, np. netupitantem.
- W przypadku preparatów złożonych mechanizm działania palonosetronu nie ulega zmianie, ale efekt przeciwwymiotny jest wzmocniony przez inne substancje.
- U dzieci i młodzieży konieczne jest dostosowanie dawki, jednak skuteczność i bezpieczeństwo są potwierdzone w badaniach klinicznych.
- Palonosetron ma długi czas działania, co pozwala na wygodne dawkowanie i skuteczną ochronę przed nudnościami i wymiotami przez kilka dni po chemioterapii.
Co wiemy z badań przedklinicznych?
Badania przedkliniczne, czyli te przeprowadzane przed rozpoczęciem badań na ludziach, wykazały, że palonosetron jest bezpieczny i dobrze tolerowany w dawkach wielokrotnie wyższych niż te stosowane u ludzi1516.
- Jedynie bardzo wysokie stężenia palonosetronu mogą wpływać na pracę serca poprzez blokowanie niektórych kanałów jonowych, ale w praktyce klinicznej nie ma to znaczenia15.
- Nie wykazano szkodliwego wpływu na płodność, ciążę ani rozwój potomstwa w badaniach na zwierzętach15.
- Palonosetron nie wykazuje działania mutagennego, czyli nie powoduje zmian w materiale genetycznym15.
- W długotrwałych badaniach na zwierzętach przy bardzo wysokich dawkach obserwowano pewne zmiany nowotworowe, jednak nie mają one znaczenia dla stosowania palonosetronu u ludzi, gdzie dawki są znacznie niższe i lek podawany jest jednorazowo lub przez krótki czas17.
Podsumowanie – palonosetron jako skuteczny i nowoczesny lek przeciwwymiotny
Palonosetron jest substancją czynną, która dzięki swojemu wybiórczemu działaniu na receptory 5-HT3 skutecznie zapobiega nudnościom i wymiotom, zwłaszcza tym związanym z chemioterapią przeciwnowotworową1. Charakteryzuje się szybkim wchłanianiem, szerokim rozprowadzeniem w organizmie, długim czasem działania oraz dobrą tolerancją zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Wyniki badań klinicznych oraz przedklinicznych potwierdzają bezpieczeństwo i skuteczność palonosetronu, co czyni go ważnym elementem wspomagającym leczenie pacjentów onkologicznych i innych osób narażonych na nudności i wymioty wywołane przez leki lub zabiegi chirurgiczne124.
| Parametr | Opis / Wartość |
|---|---|
| Mechanizm działania | Selektywny antagonista receptora 5-HT3, blokuje sygnały wywołujące nudności i wymioty |
| Główne miejsce działania | Przewód pokarmowy i ośrodkowy układ nerwowy |
| Biodostępność (doustnie) | Około 97% |
| Okres półtrwania | Średnio 40 godzin (może być dłuższy u części osób) |
| Główna droga wydalania | Nerki (40% w niezmienionej postaci), reszta jako metabolity |
| Wpływ chorób nerek i wątroby | Zwykle nie wymaga zmiany dawki, nawet przy umiarkowanych zaburzeniach funkcji tych narządów |


















