Oksybutynina, tolterodyna i solifenacyna to leki na nadreaktywny pęcherz. Różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem u dzieci i kobiet w ciąży oraz profilem działań niepożądanych.
Oksybutynina, tolterodyna i solifenacyna – co je łączy?
Oksybutynina, tolterodyna oraz solifenacyna to leki, które należą do grupy tak zwanych leków przeciwmuskarynowych (antycholinergicznych). Ich głównym zadaniem jest rozluźnianie mięśni pęcherza moczowego, co pomaga kontrolować nagłe parcie na mocz i nietrzymanie moczu123. Stosowane są najczęściej w leczeniu nadreaktywności pęcherza, zarówno u dorosłych, jak i – w określonych przypadkach – u dzieci. Wszystkie te substancje działają poprzez blokowanie receptorów muskarynowych w mięśniu pęcherza, co prowadzi do zmniejszenia liczby niekontrolowanych skurczów i zwiększenia pojemności pęcherza123.
Kiedy stosuje się oksybutyninę, tolterodynę i solifenacynę?
Chociaż wszystkie trzy leki mają podobne zastosowanie, istnieją między nimi istotne różnice:
- Oksybutynina jest stosowana w leczeniu nietrzymania moczu, nagłego parcia na mocz oraz częstego oddawania moczu u osób z nadreaktywnością pęcherza lub pęcherzem neurogennym4. Może być także używana u dzieci powyżej 5. roku życia w przypadku nocnego moczenia, jeśli inne metody zawiodły4.
- Tolterodyna jest przeznaczona do objawowego leczenia nietrzymania moczu z nagłym parciem oraz częstomoczu u dorosłych z zespołem pęcherza nadreaktywnego56. W przeciwieństwie do oksybutyniny, nie jest wskazana do stosowania u dzieci i młodzieży, ponieważ nie wykazano jej skuteczności w tej grupie wiekowej78.
- Solifenacyna znajduje zastosowanie w leczeniu objawowym naglącego nietrzymania moczu, częstomoczu i parcia naglącego u dorosłych z zespołem pęcherza nadreaktywnego910. W postaci zawiesiny doustnej może być stosowana u dzieci z nadreaktywnością wypieracza pochodzenia neurogennego, jednak w przypadku zespołu pęcherza nadreaktywnego u dzieci nie jest zalecana11.
Warto zaznaczyć, że oksybutynina dostępna jest także w postaci plastra oraz roztworu do pęcherza, co może być alternatywą dla pacjentów, którzy nie mogą stosować tabletek1213.
Jak działają te leki? Mechanizm i różnice farmakokinetyczne
Wszystkie trzy substancje hamują działanie acetylocholiny – substancji odpowiedzialnej za skurcze mięśni pęcherza. Oksybutynina i tolterodyna blokują receptory muskarynowe w mięśniu wypieraczu pęcherza, zmniejszając częstość skurczów i zwiększając pojemność pęcherza13. Solifenacyna działa w podobny sposób, ale jest bardziej wybiórcza wobec jednego typu receptora (M3), który odgrywa kluczową rolę w skurczach pęcherza214.
Różnice między lekami pojawiają się także w sposobie, w jaki organizm je przetwarza (farmakokinetyka):
- Oksybutynina po podaniu doustnym szybko się wchłania, ale jej biodostępność jest niska, ponieważ większość dawki jest rozkładana podczas pierwszego przejścia przez wątrobę. Wydalana jest głównie z moczem w postaci metabolitów1516.
- Tolterodyna również jest metabolizowana w wątrobie, ale w jej przypadku istnieją różnice osobnicze – niektóre osoby wolniej przetwarzają lek, co może wpływać na jego stężenie we krwi i skuteczność. Tolterodyna i jej główny aktywny metabolit są wydalane głównie z moczem1718.
- Solifenacyna ma bardzo wysoką biodostępność (około 90%), długo utrzymuje się w organizmie (okres półtrwania nawet do 68 godzin) i jest wydalana przez nerki oraz z kałem1920.
Przeciwwskazania i środki ostrożności – czym różnią się te leki?
Wszystkie trzy substancje mają podobne przeciwwskazania:
- Nie mogą być stosowane przez osoby z zatrzymaniem moczu, ciężkimi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi (np. toksyczne rozdęcie okrężnicy), miastenią (osłabieniem mięśni), czy jaskrą z wąskim kątem przesączania212223.
- Wszystkie wymagają ostrożności u osób z zaburzeniami pracy nerek lub wątroby, zaburzeniami rytmu serca oraz u pacjentów w podeszłym wieku242526.
- Oksybutynina jest przeciwwskazana także u osób z częściową lub całkowitą niedrożnością jelit, atonią jelit, niektórymi chorobami przewodu pokarmowego oraz u dzieci poniżej 5. roku życia21.
- Tolterodyna nie jest zalecana dla dzieci i młodzieży, bo nie potwierdzono jej skuteczności w tej grupie7.
- Solifenacyny nie stosuje się u dzieci z pęcherzem nadreaktywnym (wyjątek: zawiesina u dzieci z nadreaktywnością wypieracza pochodzenia neurogennego)11.
Szczególną uwagę należy zwrócić na sytuacje, gdy istnieje ryzyko zatrzymania moczu lub zaburzeń pracy serca – wtedy każdy z tych leków może być niewskazany.
Bezpieczeństwo stosowania u dzieci, kobiet w ciąży i innych szczególnych grup
Porównując bezpieczeństwo stosowania u różnych grup pacjentów, można zauważyć istotne różnice:
- Dzieci: Oksybutynina może być stosowana u dzieci powyżej 5. roku życia w określonych wskazaniach, podczas gdy tolterodyna i solifenacyna (z wyjątkiem zawiesiny doustnej w NDO) nie są przeznaczone dla dzieci4727.
- Kobiety w ciąży: Wszystkie trzy leki należy stosować w ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa ich stosowania u kobiet ciężarnych282930.
- Karmienie piersią: Nie zaleca się stosowania żadnego z tych leków w okresie karmienia piersią, ponieważ mogą przenikać do mleka matki282930.
- Kierowcy: Każda z tych substancji może powodować senność, zawroty głowy lub niewyraźne widzenie, dlatego zaleca się ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn313233.
- Osoby z zaburzeniami pracy nerek lub wątroby: Wszystkie trzy leki wymagają ostrożności u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby. W takich przypadkach często zaleca się niższe dawki lub unikanie stosowania leku w ciężkich zaburzeniach24727.
- Oksybutynina może być stosowana w różnych formach (tabletki, plastry, roztwory do pęcherza), co ułatwia jej użycie w szczególnych przypadkach, np. u osób mających trudności z połykaniem lub wymagających terapii miejscowej1213.
- Tolterodyna i solifenacyna dostępne są wyłącznie w formie doustnej i nie są zalecane dla dzieci727.
- Każdy z tych leków może powodować podobne działania niepożądane, takie jak suchość w ustach, zaparcia czy senność, jednak ich nasilenie i częstotliwość mogą się różnić u poszczególnych pacjentów.
Podsumowanie – różnice i podobieństwa w pigułce
Poniższa tabela pozwala szybko porównać najważniejsze cechy omawianych substancji czynnych:
| Substancja czynna | Najważniejsze wskazania | Stosowanie u dzieci | Stosowanie w ciąży | Stosowanie u kierowców |
|---|---|---|---|---|
| Oksybutynina | Nadreaktywność pęcherza, nietrzymanie moczu, nagłe parcie, pęcherz neurogenny, moczenie nocne | Od 5. roku życia (wybrane wskazania) | Można rozważyć tylko, gdy to konieczne | Zalecana ostrożność (senność, zaburzenia widzenia) |
| Tolterodyna | Zespół pęcherza nadreaktywnego, nietrzymanie moczu, częstomocz | Nie zaleca się stosowania | Nie zaleca się stosowania | Zalecana ostrożność (zaburzenia widzenia, senność) |
| Solifenacyna | Zespół pęcherza nadreaktywnego (dorośli), NDO u dzieci (zawiesina doustna) | Nie stosować (wyjątek: zawiesina w NDO u dzieci) | Nie zaleca się stosowania | Zalecana ostrożność (senność, niewyraźne widzenie) |


















