Czym jest mechanizm działania substancji czynnej?
Mechanizm działania substancji czynnej odnosi się do tego, jak dana substancja wpływa na organizm, by uzyskać zamierzony efekt leczniczy1. Zrozumienie mechanizmu działania jest ważne, ponieważ pomaga określić, w jakich sytuacjach lek będzie skuteczny, jak działa na komórki organizmu oraz jakie mogą być efekty uboczne. W przypadku leków przeciwnowotworowych, takich jak neratynib, kluczowe są pojęcia farmakodynamiki (czyli tego, jak lek działa na komórki nowotworowe) oraz farmakokinetyki (czyli tego, jak lek jest wchłaniany, rozprowadzany, przekształcany i usuwany z organizmu). Wyjaśniając prosto: farmakodynamika to efekt leku na organizm, a farmakokinetyka to losy leku w organizmie1.
Jak działa neratynib na poziomie komórkowym?
Neratynib jest lekiem, który należy do grupy inhibitorów kinaz białkowych, a konkretnie jest nieodwracalnym inhibitorem receptorów z rodziny HER, takich jak EGFR (ERBB1), HER2 (ERBB2) i HER4 (ERBB4)1. Te receptory są obecne na powierzchni komórek i przekazują sygnały pobudzające wzrost oraz podział komórek. W niektórych typach nowotworów, zwłaszcza w raku piersi z nadekspresją HER2, te sygnały są przekazywane zbyt intensywnie, co prowadzi do niekontrolowanego rozrostu guza.
- Neratynib blokuje te receptory, wiążąc się z nimi w miejscu, gdzie normalnie przyłącza się energia niezbędna do działania (ATP)1.
- Blokada ta jest trwała, co oznacza, że działanie leku utrzymuje się nawet po odłączeniu się cząsteczki od receptora1.
- W wyniku zablokowania receptorów, komórki nowotworowe tracą zdolność do wzrostu i podziału1.
- Neratynib hamuje również tzw. autofosforylację, czyli procesy aktywujące receptory i ich szlaki sygnałowe, takie jak MAPK i AKT, które odpowiadają za rozwój nowotworu1.
- Dzięki temu lek skutecznie hamuje namnażanie się komórek guza, co potwierdzono w badaniach laboratoryjnych1.
Co dzieje się z neratynibem w organizmie? (losy leku w organizmie)
Neratynib podawany jest doustnie w postaci tabletek powlekanych. Po połknięciu wchłania się powoli, a jego najwyższe stężenie we krwi występuje średnio po około 7 godzinach3. Wchłanianie leku zależy od tego, czy jest przyjmowany z jedzeniem – posiłki, zwłaszcza tłuste, znacznie zwiększają ilość leku wchłanianą do organizmu3.
- Neratynib bardzo silnie wiąże się z białkami krwi, co oznacza, że większość leku krąży w organizmie w połączeniu z tymi białkami4.
- Jest rozkładany głównie w wątrobie, gdzie przekształca się w kilka aktywnych metabolitów (czyli produktów przemiany leku), które również mają działanie przeciwnowotworowe5.
- Najważniejszy metabolit, oznaczany jako M6, odpowiada za około 20% działania farmakologicznego leku, a sam neratynib za 73%6.
- Większość leku i jego metabolitów wydalana jest z kałem, a tylko śladowe ilości z moczem6.
- Średni czas, po którym stężenie leku we krwi zmniejsza się o połowę (tzw. okres półtrwania), wynosi około 17 godzin6.
Warto wiedzieć, że działanie neratynibu może być osłabione przez leki zmieniające pH w żołądku (np. niektóre leki na zgagę), a także przez niektóre inne leki, które wpływają na metabolizm w wątrobie47. U osób z ciężkimi zaburzeniami wątroby lek utrzymuje się dłużej i może osiągać wyższe stężenia8.
- Pokarm, szczególnie tłusty, zwiększa ilość neratynibu wchłanianą do organizmu.
- Lek jest niemal całkowicie usuwany z organizmu przez przewód pokarmowy w ciągu kilku dni.
- Niektóre leki (np. ryfampicyna) mogą zmniejszać skuteczność neratynibu poprzez przyspieszenie jego rozkładu.
- Osoby z ciężkimi chorobami wątroby mogą wymagać innego dawkowania, ponieważ lek wolniej się u nich rozkłada.
Wyniki badań przedklinicznych
W badaniach przedklinicznych neratynib nie wykazał działania mutagennego ani rakotwórczego w standardowych testach laboratoryjnych9. Badania na zwierzętach potwierdziły, że metabolity leku również nie powodują uszkodzeń materiału genetycznego9. Jednak u królików zaobserwowano negatywny wpływ na rozwój płodu przy dawkach zbliżonych do tych stosowanych u ludzi – stwierdzano śmiertelność zarodków i nieprawidłowości rozwojowe, co wskazuje na potencjalne ryzyko stosowania leku w czasie ciąży10.
Ponadto badania wykazały, że neratynib może długo pozostawać w środowisku i akumulować się w organizmach żywych, dlatego wymaga szczególnej ostrożności podczas utylizacji10.
Podsumowanie: Neratynib – skuteczne zahamowanie wzrostu komórek nowotworowych
Neratynib to lek nowej generacji, którego mechanizm działania polega na trwałym zablokowaniu receptorów HER2 i EGFR na powierzchni komórek nowotworowych. Dzięki temu komórki te tracą zdolność do niekontrolowanego wzrostu i podziału, co przekłada się na mniejsze ryzyko nawrotu raka piersi u pacjentów z nadekspresją HER21. Losy leku w organizmie są dobrze poznane – wchłania się najlepiej z pokarmem, jest rozkładany w wątrobie i wydalany głównie z kałem. Wyniki badań przedklinicznych potwierdzają bezpieczeństwo genetyczne leku, choć wskazują na konieczność ostrożności w przypadku kobiet w ciąży. Mechanizm działania neratynibu oraz jego właściwości farmakokinetyczne sprawiają, że jest on ważnym elementem terapii uzupełniającej u osób z wczesnym rakiem piersi HER2-dodatnim.
| Parametr | Opis |
|---|---|
| Mechanizm działania | Trwałe zablokowanie receptorów HER2, EGFR i HER4 na komórkach nowotworowych |
| Główne miejsce działania | Komórki nowotworowe z nadekspresją HER2 |
| Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia | Około 7 godzin po podaniu doustnym |
| Okres półtrwania | Średnio 17 godzin |
| Główna droga wydalania | Kał (ponad 95% dawki) |
| Główne metabolity | M3, M6, M7, M11 – również wykazują działanie przeciwnowotworowe |
| Wpływ pokarmu | Zwiększa wchłanianie leku |
| Ryzyko w ciąży | Potencjalnie szkodliwy dla płodu na podstawie badań na zwierzętach |


















