Przedawkowanie kodeiny – kiedy staje się niebezpieczne?
Kodeina to substancja czynna wykorzystywana w wielu lekach przeciwbólowych i przeciwkaszlowych. Występuje zarówno w preparatach jednoskładnikowych, jak i złożonych, gdzie łączona jest z innymi substancjami, takimi jak paracetamol, ibuprofen czy kofeina12. Standardowe dawki kodeiny różnią się w zależności od postaci leku i wskazania, ale najczęściej pojedyncza dawka dla osoby dorosłej wynosi od 10 do 30 mg, a dobowa – nie powinna przekraczać 120 mg1. Przedawkowanie oznacza przyjęcie większej ilości kodeiny niż zalecana, co może prowadzić do zatrucia, zwłaszcza jeśli kodeina przyjmowana jest jednocześnie z alkoholem lub innymi lekami wpływającymi na ośrodkowy układ nerwowy34.
Połączenia kodeiny z innymi substancjami czynnymi
Kodeina często występuje w preparatach złożonych z paracetamolem, ibuprofenem lub kofeiną. W przypadku przedawkowania takiego leku objawy zatrucia mogą być spowodowane zarówno przez kodeinę, jak i przez inne składniki leku56. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne przyjęcie dużych dawek kodeiny i paracetamolu, ponieważ grozi to poważnym uszkodzeniem wątroby oraz zaburzeniami oddychania67.
- Objawy przedawkowania kodeiny mogą być różne w zależności od postaci leku i drogi podania89.
- Największe ryzyko ciężkiego zatrucia dotyczy dzieci, osób starszych oraz osób z chorobami wątroby67.
- Łączenie kodeiny z alkoholem lub lekami psychotropowymi znacznie zwiększa ryzyko groźnych powikłań49.
- W przypadku podejrzenia przedawkowania kodeiny, nie należy zwlekać z uzyskaniem pomocy medycznej10.
Objawy przedawkowania kodeiny
Objawy przedawkowania mogą pojawić się już po jednorazowym przyjęciu dużej dawki kodeiny lub po dłuższym stosowaniu wyższych niż zalecane ilości leku118. Ich nasilenie zależy od ilości przyjętej substancji, wieku, stanu zdrowia oraz od tego, czy kodeina została zażyta z innymi lekami lub alkoholem43.
Najczęstsze objawy przedawkowania kodeiny
- Nudności i wymioty11810
- Bóle brzucha i głowy12
- Senność, ospałość, a w cięższych przypadkach śpiączka810
- Depresja oddechowa (spłycenie oddechu, sinica, zahamowanie czynności oddechowej)11810
- Zwężenie źrenic810
- Obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardia (wolniejsze bicie serca)8
- Drgawki, utrata przytomności812
- Zimna, wilgotna skóra8
- Obfite pocenie się12
- W skrajnych przypadkach: zapaść krążeniowa, bezdech, zatrzymanie czynności serca8
U dzieci toksyczna dawka kodeiny jest znacznie niższa niż u dorosłych – już 2 mg/kg masy ciała może wywołać poważne objawy, takie jak drgawki, zahamowanie oddechu czy zapaść1013.
Wpływ przewlekłego przyjmowania wysokich dawek kodeiny
Długotrwałe przyjmowanie kodeiny w dawkach większych niż zalecane prowadzi do rozwoju uzależnienia fizycznego i psychicznego. Po nagłym odstawieniu mogą pojawić się objawy odstawienne, takie jak niepokój, rozdrażnienie, zaburzenia snu i nastroju145.
- Nie wszystkie objawy pojawiają się jednocześnie – czasami początkowo występują tylko nudności i senność15.
- W ciężkich przypadkach pojawiają się problemy z oddychaniem, śpiączka lub drgawki1013.
- Objawy mogą być bardziej nasilone, jeśli kodeina została przyjęta z alkoholem lub lekami uspokajającymi49.
Postępowanie w przypadku przedawkowania kodeiny
W przypadku podejrzenia przedawkowania kodeiny należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala, nawet jeśli objawy są łagodne16. Leczenie zależy od ilości przyjętej kodeiny, czasu jaki upłynął od przedawkowania oraz obecności innych objawów.
Podstawowe kroki postępowania:
- Zapewnienie drożności dróg oddechowych i monitorowanie czynności życiowych83.
- W przypadku przyjęcia dużej dawki w ciągu ostatniej godziny – rozważenie podania węgla aktywowanego1617.
- W razie wystąpienia depresji oddechowej lub śpiączki – podanie naloksonu, który jest odtrutką dla kodeiny81618.
- Wspomaganie oddychania, tlenoterapia, leczenie objawowe816.
- Hospitalizacja i monitorowanie pacjenta przez minimum 4–8 godzin po przedawkowaniu1718.
Nalokson jest skutecznym antidotum, jednak jego działanie jest krótsze niż kodeiny, dlatego może być konieczne powtarzanie dawek. W przypadku braku naloksonu, stosuje się leczenie objawowe – sztuczne oddychanie, tlenoterapia, pozycja boczna bezpieczna1619.
Tabela: Objawy i postępowanie przy przedawkowaniu kodeiny
| Objawy | Postępowanie | Konieczność hospitalizacji |
|---|---|---|
| Łagodne (nudności, wymioty, senność) | Obserwacja, monitorowanie czynności życiowych, podanie węgla aktywowanego w ciągu 1h od przyjęcia dużej dawki | Wskazana obserwacja przez minimum 4–8 godzin |
| Umiarkowane (senność, spłycenie oddechu, zwężenie źrenic, obniżenie ciśnienia, bradykardia) | Zapewnienie drożności dróg oddechowych, leczenie objawowe, monitorowanie parametrów życiowych, podanie naloksonu w razie konieczności | Tak, konieczna hospitalizacja |
| Ciężkie (śpiączka, depresja oddechowa, drgawki, zapaść krążeniowa, zatrzymanie serca) | Natychmiastowa hospitalizacja, intensywne leczenie, powtarzane podawanie naloksonu, wspomaganie oddychania, tlenoterapia, resuscytacja | Bezwzględnie konieczna hospitalizacja, często OIOM |
Kodeina – zagrożenia związane z przedawkowaniem
Przedawkowanie kodeiny to stan poważnie zagrażający zdrowiu, a nawet życiu, zwłaszcza jeśli doszło do przyjęcia bardzo dużych dawek lub leków złożonych z innymi substancjami czynnymi. Objawy mogą rozwijać się stopniowo, a w ciężkich przypadkach mogą prowadzić do śpiączki lub zatrzymania oddechu. Szybka reakcja i wdrożenie odpowiedniego leczenia, w tym zastosowanie naloksonu, znacząco zwiększa szanse na powrót do zdrowia81617. Zawsze należy pamiętać, że kodeinę i leki ją zawierające należy stosować wyłącznie zgodnie z zaleceniami, a w przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub objawów przedawkowania natychmiast szukać pomocy medycznej.


















