Dawkowanie izatuksymabu – najważniejsze informacje
Izatuksymab jest stosowany u dorosłych pacjentów z nawrotowym i opornym na leczenie szpiczakiem mnogim. Lek podawany jest w formie wlewu dożylnego, najczęściej w skojarzeniu z innymi lekami, takimi jak pomalidomid i deksametazon lub karfilzomib i deksametazon1. Schemat dawkowania zależy od masy ciała pacjenta oraz cyklu leczenia2.
Standardowe dawkowanie u dorosłych
- Zalecana dawka: 10 mg izatuksymabu na każdy kilogram masy ciała, podawane we wlewie dożylnym2.
- Schemat podawania:
- Cykl 1 (pierwszy cykl, 28 dni): dni 1, 8, 15 i 22 – czyli raz w tygodniu.
- Cykl 2 i kolejne (każdy cykl po 28 dni): dni 1 i 15 – czyli co dwa tygodnie.
- Czas trwania terapii: leczenie kontynuuje się do momentu progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowalnych działań niepożądanych3.
- Droga podania: dożylnie (wlew dożylny po rozcieńczeniu w odpowiednim roztworze)4.
- Dostępne postacie: koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, dostępny w fiolkach 100 mg/5 ml oraz 500 mg/25 ml5.
Premedykacja przed wlewem
- Przed każdym wlewem należy podać odpowiednie leki, aby zmniejszyć ryzyko reakcji na wlew:
- deksametazon (dawka zależna od schematu leczenia i wieku pacjenta),
- paracetamol (650–1000 mg doustnie),
- difenhydramina lub lek równoważny (np. cetyryzyna), doustnie lub dożylnie6.
- Leki te należy podać 15–60 minut przed rozpoczęciem wlewu izatuksymabu7.
- W przypadku wystąpienia poważnych reakcji związanych z wlewem, takich jak duszność czy spadek ciśnienia, wlew należy natychmiast przerwać i wdrożyć odpowiednie leczenie wspomagające.
- Przy ponownym podaniu, po ustąpieniu objawów, wlew można wznowić z połową pierwotnej szybkości, pod ścisłą obserwacją.
- Nie zaleca się zmniejszania dawki izatuksymabu – w razie konieczności można rozważyć odroczenie kolejnej dawki.
- Premedykacja jest szczególnie ważna przy pierwszych czterech wlewach, gdy ryzyko reakcji jest największe.
Szybkość podawania wlewu
- Pierwszy wlew: początkowo 25 ml/godz. przez 60 minut, następnie można stopniowo zwiększać do maksymalnie 150 ml/godz.8
- Drugi wlew: początkowo 50 ml/godz. przez 30 minut, następnie zwiększać do 200 ml/godz.
- Kolejne wlewy: zazwyczaj 200 ml/godz.8
Dawkowanie izatuksymabu w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo i skuteczność izatuksymabu nie zostały ustalone u pacjentów poniżej 18. roku życia. Nie zaleca się stosowania tej substancji w tej grupie wiekowej, ponieważ brak jest danych dotyczących dawkowania oraz bezpieczeństwa4.
Pacjenci w podeszłym wieku
Dostępne dane wskazują, że nie jest konieczne dostosowanie dawki izatuksymabu u osób starszych. W badaniach klinicznych uczestniczyli pacjenci w różnym wieku, w tym powyżej 75 lat, i nie wykazano potrzeby modyfikacji dawkowania związanej z wiekiem9.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Nie ma konieczności modyfikacji dawki izatuksymabu u pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Schemat dawkowania pozostaje taki sam jak u osób z prawidłową czynnością nerek9.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagana modyfikacja dawki. W przypadku umiarkowanych i ciężkich zaburzeń wątroby dostępne są ograniczone dane, jednak nie ma wyraźnych wskazań do konieczności zmiany schematu dawkowania9.
Kobiety w ciąży i karmiące piersią
Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania izatuksymabu u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Brak jest informacji o bezpieczeństwie i skuteczności w tych grupach, dlatego nie zaleca się stosowania tego leku w okresie ciąży i karmienia piersią10.
Zmiany dawkowania w zależności od wskazania i schematów leczenia
Izatuksymab jest stosowany wyłącznie w leczeniu nawrotowego i opornego na leczenie szpiczaka mnogiego. Schemat dawkowania jest identyczny niezależnie od tego, czy jest stosowany w skojarzeniu z pomalidomidem i deksametazonem, czy z karfilzomibem i deksametazonem – zawsze 10 mg/kg masy ciała według opisanego powyżej harmonogramu2.
Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania
W badaniach klinicznych stosowano izatuksymab w dawkach do 20 mg/kg masy ciała bez obserwowanych przypadków przedawkowania. Nie jest znane specyficzne antidotum, a w przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki zaleca się ścisłe monitorowanie pacjenta i leczenie objawowe w razie wystąpienia działań niepożądanych11.
- Stosowanie izatuksymabu wymaga podawania przez wykwalifikowany personel medyczny, najlepiej w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych, gdzie dostępny jest sprzęt do resuscytacji.
- W przypadku wystąpienia neutropenii (obniżonej liczby białych krwinek) dawkę należy odroczyć do momentu poprawy wyników krwi, a w razie potrzeby wdrożyć leczenie wspomagające.
- Nie zaleca się zmniejszania dawki – zamiast tego w razie poważnych działań niepożądanych stosuje się przerwy w leczeniu.
- Premedykacja i regularne monitorowanie parametrów życiowych są kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.
Podsumowanie – dawkowanie izatuksymabu u dorosłych i szczególnych grup pacjentów
| Grupa pacjentów | Schemat dawkowania |
|---|---|
| Dorośli | 10 mg/kg masy ciała dożylnie; cykl 1: dni 1, 8, 15, 22 (co tydzień), cykle 2 i kolejne: dni 1 i 15 (co 2 tygodnie); kontynuować do progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowalnych działań niepożądanych |
| Dzieci i młodzież (poniżej 18 lat) | Nie zaleca się stosowania – brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności |
| Pacjenci w podeszłym wieku | Stosować jak u dorosłych; brak konieczności modyfikacji dawki |
| Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek | Stosować jak u dorosłych; brak konieczności modyfikacji dawki |
| Pacjenci z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby | Stosować jak u dorosłych; brak konieczności modyfikacji dawki |
| Pacjenci z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby | Dane ograniczone; brak wskazań do zmiany dawki |
| Kobiety w ciąży i karmiące piersią | Nie zaleca się stosowania – brak danych o bezpieczeństwie |


















