Flumazenil to substancja, która szybko odwraca działanie uspokajające benzodiazepin, stosowana przede wszystkim w anestezjologii i intensywnej terapii. Dzięki niej możliwe jest bezpieczne wyprowadzenie pacjentów ze znieczulenia lub szybka interwencja w przypadku przedawkowania leków z tej grupy. Stosowanie flumazenilu odbywa się wyłącznie pod ścisłą kontrolą medyczną, a jej bezpieczeństwo oraz efektywność są dobrze udokumentowane.

Jak działa flumazenil?

Flumazenil należy do grupy odtrutek i jest wybiórczym antagonistą receptorów benzodiazepinowych123. Jego działanie polega na szybkim odwracaniu efektów uspokajających benzodiazepin, co jest szczególnie ważne w przypadkach nadmiernego uspokojenia lub zatrucia tymi lekami456.

Dostępne postacie leku i dawki

  • Roztwór do wstrzykiwań: 0,1 mg/ml (ampułki 5 ml – 0,5 mg; ampułki 10 ml – 1 mg)789
  • Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji: 0,1 mg/ml (ampułki 5 ml i 10 ml)789

Flumazenil występuje wyłącznie jako pojedyncza substancja czynna – nie jest dostępny w połączeniu z innymi lekami.

Wskazania do stosowania

  • Odwracanie działania uspokajającego benzodiazepin u dorosłych i dzieci powyżej 1. roku życia456
  • Wyprowadzenie ze znieczulenia ogólnego wywołanego benzodiazepinami
  • Zniesienie sedacji po krótkotrwałych zabiegach diagnostycznych i terapeutycznych
  • Diagnostyka i leczenie przedawkowań lub zatruć benzodiazepinami

Dawkowanie

Najczęściej stosowane dawki u dorosłych to 0,2 mg dożylnie jako dawka początkowa, z możliwością podania kolejnych dawek po 0,1 mg co minutę do maksymalnej dawki 1 mg w anestezji lub 2 mg w intensywnej terapii101112. U dzieci powyżej 1. roku życia dawka początkowa wynosi 0,01 mg/kg mc., nie przekraczając 0,2 mg na dawkę131415.

Przeciwwskazania

  • Nadwrażliwość na flumazenil lub substancje pomocnicze161718
  • Stosowanie benzodiazepin w leczeniu stanów zagrożenia życia (np. padaczka, kontrola ciśnienia śródczaszkowego)
  • Mieszane zatrucia benzodiazepinami i trój- lub czteropierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi1718

Profil bezpieczeństwa

Flumazenil nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko192021. Nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale pacjenci powinni być monitorowani po podaniu leku222324. Nie stwierdzono interakcji z alkoholem252627. Osoby starsze oraz pacjenci z niewydolnością wątroby wymagają ostrożności przy ustalaniu dawki, natomiast u osób z niewydolnością nerek nie jest konieczna zmiana dawkowania281429.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania flumazenilu są rzadko obserwowane, nawet po podaniu bardzo dużych dawek303132. W przypadku przedawkowania stosuje się leczenie podtrzymujące oraz monitorowanie stanu pacjenta. Nie istnieje specyficzna odtrutka.

Interakcje z innymi lekami

Flumazenil odwraca działanie benzodiazepin oraz niektórych innych leków działających na te same receptory, takich jak zopiklon333435. Nie wykazuje interakcji z lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, jednak należy zachować ostrożność w przypadku zatruć mieszanych, szczególnie z lekami przeciwdepresyjnymi, ponieważ mogą one wywołać cięższe objawy po podaniu flumazenilu363738.

Najczęstsze działania niepożądane

  • Nudności, wymioty
  • Bóle i zawroty głowy
  • Niepokój, pobudzenie, senność
  • Zaczerwienienie skóry, pocenie się
  • Ból w miejscu wstrzyknięcia
  • Drgawki (zwłaszcza u osób z padaczką lub w przypadku przedawkowania innych leków)394041

Mechanizm działania

Flumazenil działa poprzez blokowanie receptorów benzodiazepinowych w mózgu, dzięki czemu odwraca efekty uspokajające i nasenne wywołane przez benzodiazepiny123. Efekt pojawia się bardzo szybko po podaniu dożylnym.

Stosowanie w ciąży

Stosowanie flumazenilu w ciąży jest zalecane tylko w sytuacjach, gdy korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu192021.

Stosowanie u dzieci

Flumazenil może być stosowany u dzieci powyżej 1. roku życia, głównie w celu odwrócenia działania sedacyjnego benzodiazepin131415. U dzieci poniżej 1. roku życia stosowanie jest możliwe jedynie w wyjątkowych sytuacjach.

Stosowanie u kierowców

Po zastosowaniu flumazenilu pacjent powinien być monitorowany, zanim wróci do prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn, ze względu na możliwość nawrotu sedacji222324.

Flumazenil – porównanie substancji czynnych

Flumazenil i nalokson to odtrutki stosowane w nagłych przypadkach. Różnią się zakresem działania, wskazaniami oraz bezpieczeństwem u różnych grup pacjentów. Porównywane substancje czynne – flumazenil...

czytaj więcej ❯❯
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Flumazenil B. Braun, 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml zawiera 0,1 mg flumazenilu. 1 ampułka 5 ml zawiera 0,5 mg flumazenilu. 1 ampułka 10 ml zawiera 1 mg flumazenilu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód 3,7 mg/ml. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Przejrzysty, bezbarwny roztwór. pH 3,9 - 5,0
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Flumazenil B. Braun jest produktem przeznaczonym dla dorosłych, do całkowitego lub częściowego znoszenia sedatywnego działania benzodiazepin na centralny układ nerwowy. Może być stosowany w anestezjologii i intensywnej terapii w następujących sytuacjach klinicznych: W anestezjologii Wyprowadzanie ze znieczulenia ogólnego, wywołanego lub podtrzymywanego benzodiazepinami hospitalizowanych pacjentów. Znoszenie sedatywnego działania benzodiazepin stosowanych w związku z krótkotrwałymi zabiegami diagnostycznymi i terapeutycznymi u pacjentów leczonych w warunkach ambulatoryjnych i szpitalnych. W intensywnej terapii Wybiórcze znoszenie ośrodkowego działania benzodiazepin w celu przywrócenia czynności oddechowej. W diagnostyce i leczeniu przedawkowań lub zatruć wywołanych tylko lub głównie benzodiazepinami. Dzieci i młodzież Flumazenil B. Braun jest przeznaczony do znoszenia sedatywnego działania benzodiazepin u dzieci po ukończeniu 1. roku życia.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli W anestezjologii Zalecana dawka początkowa wynosi 0,2 mg i ma być podawana dożylnie w ciągu 15 sekund. Jeśli nie uzyskano w ten sposób pożądanego stanu świadomości pacjenta w czasie 60 sekund, można podać kolejną dawkę 0,1 mg i jeśli istnieje taka konieczność, powtarzać ją, w odstępach co 60 sekund, do całkowitej maksymalnej dawki 1,0 mg. Zwykle potrzebna dawka wynosi od 0,3 mg do 0,6 mg, ale może być inna, w zależności od indywidualnych cech pacjenta oraz rodzaju zastosowanych benzodiazepin. Intensywna terapia Zalecana dawka początkowa wynosi 0,3 mg, podane dożylnie. Jeśli nie uzyskano w ten sposób pożądanego stanu świadomości pacjenta w ciągu 60 sekund, można podać kolejną dawkę 0,1 mg. Jeśli istnieje taka konieczność, powtarzać dawkę w odstępach co 60 sekund, do całkowitej dawki maksymalnej 2 mg lub do momentu wybudzenia pacjenta. W przypadku nawracającej senności można podać kolejną dawkę produktu Flumazenil B.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dawkowanie
    Braun, w bolusie. Można stosować wlew dożylny w dawce 0,1 – 0,4 mg/h. Dawkę i szybkość wlewu należy ustalać indywidualnie w celu osiągnięcia pożądanego stanu świadomości pacjenta. Jeżeli po zastosowaniu wielu dawek produktu nie następuje istotna poprawa świadomości lub czynności oddechowej pacjenta, należy przypuszczać, że przyczyną tego stanu nie jest działanie benzodiazepin. Wlew należy przerywać co 6 godzin w celu sprawdzenia, czy nastąpił nawrót sedacji. Aby uniknąć wystąpienia objawów z odstawienia u pacjentów długo leczonych dużymi dawkami benzodiazepin w oddziałach intensywnej terapii, dawkowanie flumazenilu musi być dostosowywane indywidualnie, a produkt podawany w powolnym wstrzyknięciu (patrz punkt 4.4) Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma danych, dotyczących stosowania produktu Flumazenil B. Braun u osób w podeszłym wieku, jednak należy pamiętać, że jest to populacja bardziej wrażliwa na działanie benzodiazepin. Leczenie należy prowadzić z zachowaniem ostrożności.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dawkowanie
    Dzieci i młodzież Niemowlęta i małe dzieci, dzieci i młodzież (w wieku od ukończenia 1. roku życia do 17 lat) W celu odwrócenia sedacji wywołanej benzodiazepinami u dzieci starszych niż 1. rok życia zalecana dawka początkowa, podawana dożylnie w ciągu 15 sekund, wynosi 0,01 mg/kg mc. (do 0,2 mg). Jeżeli po 45 sekundowym okresie oczekiwania nie uzyskano pożądanego stanu świadomości, można wówczas podać we wstrzyknięciu kolejną dawkę 0,01 mg/kg mc. (do 0,2 mg), i jeśli potrzeba, powtarzać podawanie dawek w odstępach co 60 sekund (maksymalnie 4 razy) do całkowitej maksymalnej dawki 0,05 mg/kg mc. lub 1 mg, w zależności od tego, która dawka jest mniejsza. Dawka powinna być dostosowywana w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności wielokrotnego podawania flumazenilu dzieciom w celu zniesienia sedacji. Noworodki, niemowlęta i małe dzieci przed ukończeniem 1.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dawkowanie
    roku życia Ilość danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu Flumazenil B. Braun u dzieci przed ukończeniem 1. roku życia jest niewystarczająca. Dlatego w tej grupie pacjentów produkt można podawać wyłącznie w sytuacji, gdy potencjalna korzyść z jego stosowania jest większa niż możliwe ryzyko. Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek lub wątroby U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby, wydalanie flumazenilu może być zwolnione (patrz punkt 4.4 i 5.2), dlatego zaleca się ostrożne dostosowywanie dawki. U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek nie ma konieczności zmiany dawkowania. Sposób podawania Flumazenil B. Braun powinien być podawany dożylnie przez anestezjologa lub doświadczonego lekarza. Flumazenil B. Braun może być podawany we wstrzyknięciach dożylnych lub we wlewie kroplowym (Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6). Flumazenil B. Braun można stosować z innymi metodami stosowanymi w resuscytacji.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dawkowanie
    Produkt leczniczy jest przeznaczony wyłącznie do jednokrotnego użytku. Przed użyciem należy obejrzeć roztwór i używać wyłącznie wówczas, gdy jest przejrzysty i nie zawiera wytrąconych cząstek.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na flumazenil lub którąkolwiek z substancji pomocniczych wymienionych w punkcie 6.1. Pacjenci, u których benzodiazepiny podawane są w związku z leczeniem stanu potencjalnie zagrażającego życiu (np. kontrola ciśnienia śródczaszkowego lub w stanie padaczkowym).
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Flumazenil B. Braun wybiórczo odwraca działanie benzodiazepin. W związku z tym, jeżeli pacjent nie budzi się po podaniu flumazenilu, trzeba rozważyć inną przyczynę. Podczas stosowania w anestezjologii pod koniec operacji, produktu Flumazenil B. Braun nie należy podawać do czasu pełnego zniesienia działania zwiotczającego. Ponieważ czas działania flumazenilu jest zwykle krótszy niż benzodiazepin i sedacja może wystąpić ponownie, pacjent powinien pozostawać pod stałym nadzorem, najlepiej na oddziale intensywnej terapii, do momentu ustąpienia działania flumazenilu. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem, należy wziąć pod uwagę korzyści wywołania sedacji za pomocą benzodiazepin i ryzyko związane z raptownym wybudzeniem. U pacjentów (z zaburzeniami pracy serca) zaleca się utrzymywanie stałego poziomu sedacji, a nie całkowite wybudzenie. Należy unikać wykonywania szybkich wstrzyknięć flumazenilu.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    U pacjentów, u których stosowano dużą dawkę i (lub) długotrwale leczonych benzodiazepinami, u których leczenie kończy się w dowolnym momencie w przeciągu tygodnia poprzedzającego zastosowanie flumazenilu, szybkie wstrzyknięcia dawki 1 mg lub większej doprowadziły do wystąpienia objawów z odstawienia, w tym także kołatania serca, pobudzenia, lęku, niestabilności emocjonalnej, a także lekkiej dezorientacji i zaburzeń czucia. U pacjentów z nasilonym lękiem w okresie przedoperacyjnym oraz u osób z wywiadem przewlekłych lub sporadycznych stanów lękowych, dawki produkty Flumazenil B. Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań muszą być dostosowywane indywidualnie. Należy brać pod uwagę odczuwanie bólu pooperacyjnego po ciężkim zabiegu chirurgicznym; w takiej sytuacji może być wskazane utrzymanie u pacjenta lekkiego działania uspokajającego.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    U pacjentów leczonych długotrwale dużymi dawkami benzodiazepin korzyści płynące z zastosowania flumazenilu powinny przeważać nad możliwością wystąpienia objawów z odstawienia. Jeżeli pomimo zastosowania odpowiednich dawek leku, wystąpią objawy z odstawienia, należy podać w powolnym dożylnym wstrzyknięciu indywidualnie dobraną dawkę 5 mg diazepamu lub 5 mg midazolamu. Nie zaleca się podawania antagonisty u pacjentów z padaczką, leczonych przewlekle benzodiazepinami. Chociaż flumazenil wywiera słabe wewnętrzne działanie przeciwdrgawkowe, to jednak przerwanie zabezpieczającego działania agonistycznego u pacjentów z padaczką może spowodować wystąpienie drgawek. U pacjentów z ciężkim urazem mózgu (i (lub) nieustabilizowanym ciśnieniem śródczaszkowym) otrzymujących flumazenil – w celu odwrócenia działania benzodiazepin – może wystąpić podwyższone ciśnienie śródczaszkowe. U pacjentów z niewydolnością wątroby wydalanie może być opóźnione.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Należy zachować szczególną uwagę stosując flumazenil w przypadku przedawkowania wielolekowego. W szczególności w przypadku zatrucia benzodiazepinami i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi pewne działania toksyczne tj. drgawki i zaburzenia rytmu serca, które są wywołane przez leki przeciwdepresyjne i pojawiają się wolniej w przypadku zastosowania z benzodiazepinami, stają się zaostrzone po zastosowaniu flumazenilu. Pacjenci leczeni flumazenilem w celu zniesienia działania benzodiazepin powinni być monitorowani pod kątem nawrotu sedacji, depresji oddechowej lub innych objawów resztkowych benzodiazepin przez odpowiedni okres w zależności od dawki i okresu utrzymywania się działania zastosowanej benzodiazepiny. Ponieważ u pacjentów ze współistniejącym upośledzeniem czynności wątroby wyżej opisane działania mogą wystąpić z opóźnieniem, konieczny może być dłuższy okres obserwacji. Nie zaleca się stosowania produktu Flumazenil B.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań w leczeniu uzależnienia od benzodiazepin, jak również w leczeniu utrzymujących się objawów zespołu z odstawienia benzodiazepin. Donoszono o przypadkach napadów paniki wywołanych działaniem produktu Flumazenil B. Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań u pacjentów, u których zaburzenia takie występowały w przeszłości. Z powodu zwiększonej częstości występowania uzależnienia i tolerancji na benzodiazepiny wśród pacjentów uzależnionych od innych leków lub alkoholu, flumazenil powinien być stosowany w tej grupie pacjentów z dużą ostrożnością. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ml, tzn. zasadniczo nie zawiera sodu. Dzieci i młodzież Z powodu ryzyka nawrotu sedacji oraz depresji oddechowej, dzieci, u których stosowano do sedacji midazolam, muszą być monitorowane przez co najmniej 2 godziny od podania flumazenilu.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku zastosowania innych benzodiazepin, czas monitorowania musi być dostosowany do czasu ich oczekiwanego działania. Do czasu uzyskania wystarczających danych, flumazenil nie powinien być stosowany u dzieci przed ukończeniem 1. roku życia, chyba że korzyści płynące z terapii przeważają nad ryzykiem (zwłaszcza w przypadku niezamierzonego przedawkowania) związanym z zastosowaniem leku. Nie zaleca się stosowania produktu u dzieci w innych wskazaniach niż odwrócenie sedacji z zachowaniem świadomości, ponieważ nie przeprowadzono kontrolowanych badań. To samo dotyczy dzieci przed ukończeniem 1. roku życia.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Flumazenil odwraca ośrodkowe działanie benzodiazepin w mechanizmie kompetycyjnej interakcji na poziomie receptora: działanie substancji niebędących agonistami benzodiazepiny, działających poprzez receptor benzodiazepinowy, takich jak: zopiklon, triazolopirydazyna i innych, jest również blokowane przez flumazenil. Flumazenil nie blokuje jednak tych leków, które nie działają w wyżej wymieniony sposób. Nie obserwowano interakcji z innymi lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy. Konieczne jest jednak zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania produktu Flumazenil B. Braun w przypadkach niezamierzonego przedawkowania, ponieważ działanie toksyczne innych leków psychotropowych (zwłaszcza trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych), przyjętych w tym samym czasie, może narastać wraz ze zmniejszaniem się działania benzodiazepin.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Interakcje
    Właściwości farmakokinetyczne flumazenilu nie zmieniają się pod wpływem benzodiazepin takich jak: midazolam, flunitrazepam oraz lormetazepam. Flumazenil B. Braun nie wpływa na właściwości farmakokinetyczne tych benzodiazepin. Nie obserwowano interakcji farmakokinetycznych między etanolem i flumazenilem.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania flumazenilu u kobiet w ciąży, umożliwiających ocenę możliwego szkodliwego działania i skuteczności na płód. W związku z tym wymagana jest ostrożność. Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wskazują na toksyczny wpływ reprodukcję (patrz punkt 5.3). Dlatego flumazenil powinien być stosowany w czasie ciąży tylko w przypadku, w którym korzyści płynące z jego zastosowania przeważają nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Nie ma przeciwwskazań do stosowania flumazenilu w okresie ciąży w nagłych przypadkach. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy flumazenil jest wydzielany z mlekiem ludzkim. Karmienie piersią powinno być przerwane na 24 godziny w trakcie podawania flumazenilu. Nie ma przeciwwskazań do stosowania flumazenilu w okresie karmienia piersią w nagłych przypadkach.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pacjentów należy ostrzec, że przez co najmniej 24 godziny po podaniu flumazenilu nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych, obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu ani wykonywać jakichkolwiek innych czynności wymagających sprawności fizycznej i umysłowej, ze względu na ryzyko powrotu działania benzodiazepin.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Zgłaszano występowania niżej wymienionych zdarzeń niepożądanych. Zdarzenia niepożądane zwykle ustępowały szybko bez konieczności specjalnego leczenia. Częstość występowania określona jest zgodnie z następującą konwencją: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia układu immunologicznego Nieznana: Mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne. Zaburzenia psychiczne Często: Bezsenność, senność. Niezbyt często: Niepokój*, lęk*. Nieznana: Objawy z odstawienia (np. pobudzenie, lęk, niestabilność emocjonalna, dezorientacja, zaburzenia czucia) występujące po szybkich wstrzyknięciach dawek 1 mg lub większych u pacjentów, u których stosowano dużą dawką i (lub) długotrwale leczonych benzodiazepinami, u których leczenie kończy się w dowolnym momencie w przeciągu tygodni poprzedzających zastosowanie flumazenilu (patrz punkt 4.4); napad lęku panicznego (u pacjentów, u których w wywiadzie stwierdzono reakcje lęku panicznego) nietypowy płacz, pobudzenie, reakcje agresji.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Działania niepożądane
    Zaburzenia układu nerwowego Często: Zawroty głowy, bóle głowy, pobudzenie*, drżenie, suchość w ustach, hiperwentylacja, zaburzenia mowy, parestezje. Nieznana: Drgawki, szczególnie u pacjentów chorych na padaczkę lub ciężką niewydolność wątroby, głównie pod wpływem długotrwałego leczenia benzodiazepinami lub w przypadku przedawkowania wielolekowego (patrz punkt 4.4). Zaburzenia oka Często: Podwójne widzenie, zez, nasilone łzawienie. Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często: Zaburzenia słuchu. Zaburzenia serca Niezbyt często: Kołatanie serca*, tachykardia lub bradykardia, skurcze dodatkowe. Zaburzenia naczyniowe Często: Niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne. Nieznana: Przejściowe podwyższenie ciśnienia krwi (po przebudzeniu). Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często: Duszność, kaszel, niedrożność nosa, ból w klatce piersiowej.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Działania niepożądane
    Zaburzenia żołądka i jelit Często: Nudności i wymioty w okresie pooperacyjnym, szczególnie jeżeli stosowano również leki opioidowe, czkawka. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Nasilone pocenie. Nieznana: Uderzenia gorąca. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Uczucie zmęczenia, ból w miejscu wstrzyknięcia. Niezbyt często: Dreszcze*. *po szybkim wstrzyknięciu, nie wymaga leczenia. Dzieci i młodzież Działania niepożądane u dzieci są na ogół podobne do działań występujących u dorosłych. Po użyciu flumazenilu w celu zniesienia sedacji odnotowywane były: napady płaczu, pobudzenie oraz agresja. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Działania niepożądane
    Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02 222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie W przypadku przedawkowania wielolekowego, w szczególności, jednocześnie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, wraz ze znoszeniem działania benzodiazepin przez flumazenil mogą wystąpić pewne działania toksyczne (tj. drgawki i zaburzenia rytmu serca). Dane o ostrym przedawkowaniu flumazenilu u ludzi są bardzo ograniczone. Brak specyficznej odtrutki do leczenia przedawkowania flumazenilu. Należy stosować wówczas ogólne leczenie podtrzymujące, w tym także monitorować czynności życiowe i stan kliniczny pacjenta. Nie obserwowano żadnych objawów przedawkowania produktu Flumazenil B. Braun, nawet po podaniu dożylnie dawki 100 mg.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Odtrutki (antidota). Kod ATC: V03A B25 Mechanizm działania Flumazenil jest imidazobenzodiazepiną, wybiórczym, kompetycyjnym inhibitorem substancji działających poprzez receptor benzodiazepinowy. Flumazenil powoduje odwrócenie reakcji paradoksalnych. Działanie farmakodynamiczne Badania przeprowadzone na zwierzętach potwierdzają, że działanie substancji nie działających poprzez receptor benzodiazepinowy (barbiturany, GABA-mimetyki oraz agoniści receptora adenozydowego) nie jest blokowane przez flumazenil. Nie–benzodiazepinowi agoniści, tacy jak cyklopirolon (zopiklon) oraz triazolopirydazyna, są blokowani przez flumazenil. Działanie hipnosedatywne benzodiazepin jest natychmiast blokowane przez flumazenil w (ciągu 1 - 2 minut) po padaniu dożylnym. W zależności od różnicy czasu wydalania leku działającego agonistycznie i antagonistycznie skutki działania mogą powrócić po kilku godzinach.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    Flumazenil wywiera słabe, agonistyczne działanie przeciwdrgawkowe. U zwierząt, którym długotrwale podawano flumazenil obserwowano występowanie objawów z odstawienia, w tym drgawki.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Dystrybucja Flumazenil B. Braun jest lekiem o słabych właściwościach lipofilnych. Flumazenil B. Braun łączy się z białkami osocza w około 50%; dwie trzecie białek wiążących stanowią albuminy. Flumazenil B. Braun jest dystrybuowany przede wszystkim do przestrzeni pozanaczyniowej. Stężenie leku w surowicy zmniejsza proporcjonalnie do okresu półtrwania, wynoszącego 4 - 15 minut w czasie fazy dystrybucji. Objętość dystrybucji w stanie równowagi dynamicznej wynosi od 0,9 do 1,1 l/kg mc. Metabolizm Flumazenil B. Braun jest metabolizowany przede wszystkim w wątrobie. Pochodna kwasu karboksylowego stanowi główny metabolit obecny w surowicy krwi (w postaci wolnej) oraz w moczu (w postaci wolnej i w postaci glukuronidu). W czasie badań farmakologicznych metabolit ten nie wykazywał ani agonistycznej, ani antagonistycznej aktywności wobec receptora benzodiazepinowego. Eliminacja Flumazenil B.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Braun w niezmienionej postaci jest wydalany z moczem w znikomych ilościach. Sugeruje to, że lek jest całkowicie metabolizowany. Eliminacja leku znakowanego radioaktywnie jest całkowita po upływie 72 godzin, przy czym 90 - 95% znacznika stwierdza się w moczu, a 5 - 10% w kale. Eliminacja jest szybka, na co wskazuje jego okres półtrwania: 40 do 80 minut. Całkowity klirens flumazenilu wynosi 0,8 - 1,0 l/godz./kg mc. i może być prawie w całości przypisany metabolizmowi wątrobowemu. Farmakokinetyka flumazenilu zależy od dawki zarówno w zakresie terapeutycznym, jak i w większych dawkach - do 100 mg. Spożycie posiłku podczas dożylnego wlewu flumazenilu powoduje zwiększenie klirensu o 50%, najprawdopodobniej wskutek zwiększenia przepływu krwi przez wątrobę, związanego z przyjęciem pokarmu.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych, dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Późna prenatalna jak również przed- i pourodzeniowa ekspozycja na działanie flumazenilu wywołała zmiany w zachowaniu oraz zwiększenie liczby w hipokampie receptorów benzodiazepinowych u potomstwa szczurów. Wyniki tych badań nie są uznawane za istotne, jeżeli produkt jest stosowany przez krótki czas i zgodnie z zaleceniami.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwas octowy lodowaty Sodu chlorek Disodu edetynian Sodu wodorotlenek, roztwór 1N Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Tego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi z wyjątkiem tych wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 3 lata. Okres ważności po pierwszym otwarciu: Po pierwszym otwarciu, produkt leczniczy należy natychmiast zużyć. Okres ważności po rozcieńczeniu: Chemiczna i fizyczna stabilność została określona dla 24 godzin i temperatury 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt powinien być użyty natychmiast po otworzeniu. Jeżeli produkt nie zostanie natychmiast zużyty, wówczas za czas i warunki przechowywania przed jego zastosowaniem odpowiada użytkownik. Zwykle nie powinno to być dłużej niż 24 godziny, w temperaturze od 2 do 8°C, chyba, że lek został rozcieńczony w kontrolowanych i zwalidowanych aseptycznych warunkach.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Tekturowe pudełko z 5 lub 10 ampułkami (szkło typu I) po 5 ml roztworu do wstrzykiwań. Tekturowe pudełko z 5 lub 10 ampułkami (szkło typu I) po 10 ml roztworu do wstrzykiwań. Nie wszystkie wielkości opakowań mogą być dostępne na rynku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Niezużyty roztwór należy zniszczyć. Jeżeli produkt ma być użyty we wlewie, musi być uprzednio rozcieńczony. Flumazenil B. Braun może być rozcieńczony wyłącznie roztworami: chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%), dekstrozy 50 mg/ml (5%) lub chlorku sodu 4,5 mg/ml (0,45%) + dekstroza 25 mg/ml (2,5%). Zgodność flumazenilu z innymi roztworami do wstrzykiwań nie została ustalona. Roztwór do wlewu dożylnego powinien być zniszczony po 24 godzinach.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LE CZNICZEGO Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml zawiera 0,1 mg flumazenilu. 1 ampułka 5 ml zawiera 0,5 mg flumazenilu. 1 ampułka 10 ml zawiera 1 mg flumazenilu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda ampułka 10 ml zawiera 37 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTY CZNA Roztwór do wstrzykiwań Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Klarowny, przejrzysty, bezbarwny roztwór
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Flumazenil jest wskazany do całkowitego lub częściowego znoszenia sedatywnego działania benzodiazepin. Może być stosowany w anestezjologii i intensywnej terapii w następujących sytuacjach klinicznych. W anestezjologii Wyprowadzanie hospitalizowanych pacjentów ze znieczulenia ogólnego wywołanego i (lub) podtrzymywanego benzodiazepinami. Znoszenie sedatywnego działania benzodiazepin stosowanych w związku z krótkotrwałymi zabiegami diagnostycznymi i terapeutycznymi u pacjentów leczonych w warunkach ambulatoryjnych i szpitalnych. U dzieci w wieku powyżej 1 roku życia w celu odwrócenia sedacji wywołanej benzodiazepinami. W intensywnej terapii Wybiórcze znoszenie ośrodkowego działania benzodiazepin w celu przywrócenia spontanicznej czynności oddechowej. W diagnostyce i leczeniu zatruć lub przedawkowań wywołanych tylko lub głównie benzodiazepinami.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli pacjenci W anestezjologii zalecana dawka początkowa wynosi 0,2 mg, podawana dożylnie w ciągu 15 sekund. Jeśli nie uzyskano pożądanego stanu świadomości pacjenta w ciągu 60 sekund, może być podana kolejna dawka 0,1 mg i powtarzana w odstępach co 60 sekund, do całkowitej maksymalnej dawki 1 mg. Zwykle wymagana dawka flumazenilu wynosi od 0,3 mg do 0,6 mg, ale może się różnić w zależności od indywidualnych cech pacjenta oraz rodzaju zastosowanych benzodiazepin. Intensywna terapia Zalecana dawka początkowa wynosi 0,3 mg, podawana dożylnie w ciągu 15 sekund. Jeśli nie uzyskano pożądanego stanu świadomości pacjenta w ciągu 60 sekund, może być podana kolejna dawka 0,1 mg i powtarzana w odstępach co 60 sekund, do całkowitej dawki 2 mg lub do momentu wybudzenia się pacjenta. W przypadku nawracającej senności można zastosować kolejne wstrzyknięcie (bolus). Wykazano również skuteczność infuzji dożylnej w dawce 0,1-0,4 mg na godzinę.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dawkowanie
    Wielkość dawki oraz szybkość infuzji należy ustalić indywidualnie w celu osiągnięcia pożądanego stanu wybudzenia pacjenta. Jeżeli po zastosowaniu powtarzanych dawek flumazenilu nie następuje istotna poprawa świadomości lub czynności oddechowej pacjenta, należy rozważyć, że przyczyną zatrucia nie jest działanie benzodiazepin. Infuzję należy przerywać co 6 godzin w celu sprawdzenia czy nastąpił nawrót sedacji. Aby uniknąć wystąpienia objawów odstawienia, u pacjentów długo leczonych dużymi dawkami benzodiazepin na oddziałach intensywnej terapii, dawkowanie flumazenilu należy dostosować indywidualnie i podawać go w powolnym wstrzyknięciu (patrz punkt 4.4). Pacjenci w podeszłym wieku Brak danych dotyczących stosowania flumazenilu u pacjentów w podeszłym wieku, jednak należy wziąć pod uwagę, że jest to zazwyczaj populacja bardziej wrażliwa na działanie produktów leczniczych i powinna być traktowana z ostrożnością.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dawkowanie
    Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożne dostosowywanie dawki produktu leczniczego, ponieważ flumazenil jest metabolizowany głównie w wątrobie. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowania dawki produktu leczniczego. Dzieci Dzieci w wieku powyżej 1 roku życia w celu odwrócenia sedacji z zachowaniem świadomości wywołanej benzodiazepinami u dzieci w wieku powyżej 1 roku życia, zalecana dawka początkowa, podawana dożylnie w ciągu 15 sekund, wynosi 0,01 mg/kg mc. (do 0,2 mg). Jeżeli po 45-sekundowym okresie oczekiwania nie uzyskano pożądanego stanu świadomości pacjenta, można wówczas podać we wstrzyknięciu kolejną dawkę 0,01 mg/kg mc. (do 0,2 mg) i, jeśli potrzeba, powtarzać ją w odstępach co 60 sekund (maksymalnie 4 razy), do całkowitej maksymalnej dawki 0,05 mg/kg mc. lub 1 mg, w zależności od tego, która dawka jest mniejsza.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dawkowanie
    Dawkę należy dostosowywać w zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności powtarzanego podawania flumazenilu dzieciom w celu zniesienia sedacji. Dzieci w wieku poniżej 1 roku życia: Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania flumazenilu u dzieci w wieku poniżej 1 roku. Dlatego też, w tej grupie pacjentów produkt leczniczy należy podawać jedynie wówczas, gdy potencjalna korzyść z jego stosowania jest większa niż potencjalne ryzyko. Sposób podawania Flumazenil powinien być podawany dożylnie przez anestezjologa lub innego lekarza doświadczonego w anestezjologii. Flumazenil może być podawany w infuzji (patrz punkt 6.6). Flumazenil może być stosowany jednocześnie z innym postępowaniem reanimacyjnym. Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Stosowanie u pacjentów otrzymujących benzodiazepiny w celu kontroli stanu potencjalnie zagrażającego życiu (np. kontroli ciśnienia wewnątrzczaszkowego lub w stanie padaczkowym). Mieszane zatrucie benzodiazepinami i trójpierścieniowymi i (lub) czteropierścieniowymi przeciwdepresyjnymi produktami leczniczymi; działanie toksyczne przeciwdepresyjnych produktów leczniczych może być maskowane przez wpływ benzodiazepin. Nie należy stosować flumazenilu w celu zniesienia działania benzodiazepin, jeśli występują objawy ciężkiego zatrucia ze strony układu autonomicznego (antycholinergiczne), objawy neurologiczne (zaburzenia motoryczne) lub objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego spowodowane ciężkim zatruciem trójpierścieniowymi i (lub) czteropierścieniowymi przeciwdepresyjnymi produktami leczniczymi.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Stosowanie u dzieci w innych wskazaniach niż odwrócenie sedacji z zachowaniem świadomości nie jest wskazane z uwagi na brak badań kontrolowanych. Pacjent powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją przez odpowiedni czas (EKG, tętno, oksymetria, reakcja na bodźce oraz inne oznaki życia takie jak: akcja serca, liczba oddechów na minutę, ciśnienie krwi). Flumazenil wybiórczo odwraca działanie benzodiazepin. Jeżeli pacjent nie budzi się, trzeba wziąć pod uwagę inną przyczynę. Podczas stosowania w anestezjologii pod koniec operacji, nie należy podawać flumazenilu do czasu pełnego zniesienia obwodowego działania zwiotczającego mięśnie. Ponieważ czas działania flumazenilu jest zwykle krótszy niż benzodiazepin i sedacja może wystąpić ponownie, pacjent powinien pozostawać pod stałą obserwacją, najlepiej na oddziale intensywnej terapii, do momentu ustąpienia działania flumazenilu.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem, należy wziąć pod uwagę korzyści wywołania sedacji za pomocą benzodiazepin i ryzyko związane z raptownym wybudzeniem. U pacjentów (np. z zaburzeniami pracy serca) zaleca się utrzymywanie stałego poziomu sedacji, a nie całkowite wybudzenie. Należy unikać wykonywania szybkich wstrzyknięć dużych dawek flumazenilu (większych niż 1 mg). U pacjentów, którzy stosowali duże dawki benzodiazepin i (lub) stosowali benzodiazepiny długotrwale, a zakończenie leczenia nastąpiło w ciągu kilku tygodni poprzedzających podanie flumazenilu, szybkie podanie dawki 1 mg lub większej prowadziło do wystąpienia objawów odstawienia, takich jak: kołatanie serca, pobudzenie, lęk, chwiejność emocjonalna, jak również umiarkowane splątanie i zaburzenia zmysłów. U pacjentów z dużym nasileniem lęku w okresie przedoperacyjnym oraz u pacjentów z przewlekłymi lub sporadycznymi stanami lękowymi w wywiadzie, dawki flumazenilu muszą być dostosowywane indywidualnie.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Należy brać pod uwagę odczuwanie bólu w okresie pooperacyjnym. Zalecane jest utrzymywanie umiarkowanego poziomu sedacji. U pacjentów leczonych długotrwale dużymi dawkami benzodiazepin, korzyści płynące z zastosowania flumazenilu powinny przeważać nad ryzykiem wystąpienia objawów odstawiennych. Jeżeli pomimo zastosowania odpowiednich dawek produktu leczniczego w wystąpią objawy odstawienia, należy podać w powolnym dożylnym wstrzyknięciu indywidualnie dobraną dawkę 5 mg diazepamu lub 5 mg midazolamu. Pacjentów, którzy otrzymywali flumazenil w celu zniesienia działania sedacyjnego benzodiazepin, należy obserwować w kierunku nawrotu sedacji, zaburzeń oddychania oraz pozostałych objawów działania benzodiazepin tak długo, jak utrzymuje się działanie zastosowanej benzodiazepiny. U pacjentów ze współistniejącymi zaburzeniami czynności wątroby efekty działania benzodiazepin (opisane powyżej) mogą utrzymywać się dłużej, dlatego może być konieczne wydłużenie okresu obserwacji tych pacjentów po podaniu flumazenilu.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Z powodu ryzyka nawrotu sedacji oraz zapaści oddechowej, dzieci, u których stosowano do sedacji midazolam, muszą być obserwowane przez co najmniej 2 godziny od podania flumazenilu. W przypadku zastosowania innych benzodiazepin, czas obserwacji pacjenta musi być dostosowany do czasu ich oczekiwanego działania. Do czasu uzyskania wystarczających danych, flumazenilu nie należy stosować u dzieci w wieku 1 roku i młodszych, chyba że korzyści z terapii przeważają nad ryzykiem (zwłaszcza w przypadku niezamierzonego przedawkowania) związanym ze stosowaniem produktu leczniczego. U pacjentów z padaczką, leczonych długotrwale benzodiazepinami nie zaleca się podawania antagonisty. Chociaż flumazenil wywiera słabe wewnętrzne działanie przeciwdrgawkowe, to jednak przerwanie antagonizującego działania u pacjentów z padaczką może spowodować wystąpienie drgawek.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    U pacjentów z poważnym urazem mózgu (i (lub) nieustabilizowanym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym) otrzymujących flumazenil – w celu odwrócenia działania benzodiazepin – może rozwinąć się podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe. Nie zaleca się stosowania flumazenilu w leczeniu uzależnienia od benzodiazepin, jak również w leczeniu utrzymujących się objawów zespołu z odstawienia benzodiazepin. Donoszono o przypadkach napadów paniki wywołanych działaniem flumazenilu u pacjentów, u których takie zaburzenia występowały w przeszłości. Z powodu zwiększonej częstości występowania uzależnienia i tolerancji na benzodiazepiny wśród pacjentów uzależnionych od innych produktów leczniczych lub alkoholu, flumazenil należy stosować ostrożnie w tej grupie pacjentów. Flumazenil należy stosować ze szczególną ostrożnością w zatruciach mieszanych. W szczególności, gdy są to zatrucia benzodiazepinami i trójcyklicznymi przeciwdepresyjnymi produktami leczniczymi.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    W takich sytuacjach działania toksyczne trójcyklicznych przeciwdepresyjnych produktów leczniczych, takie jak drgawki, zaburzenia rytmu serca, łagodzone przez benzodiazepiny, mogą nasilać się po podaniu flumazenilu. Wydalanie flumazenilu może być spowolnione u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Każda ampułka 5 ml zawiera mniej niż 1 mmol sodu (lub 23 mg), to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. Każda ampułka 10 ml zawiera 1,61 mmol sodu (lub 37 mg), co odpowiada 1,9% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Flumazenil odwraca ośrodkowe działanie benzodiazepin w mechanizmie kompetycyjnej interakcji na poziomie receptora oraz działanie produktów leczniczych nie będących antagonistami benzodiazepiny, takich jak zopiklon, triazolopyridazyna i innych również działających poprzez receptor benzodiazepinowy. Flumazenil nie blokuje jednak tych produktów leczniczych, które nie działają w wyżej wymieniony sposób. Nie obserwowano interakcji z innymi produktami leczniczymi, działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy. Konieczne jest jednak zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania flumazenilu w przypadkach niezamierzonego przedawkowania, ponieważ działanie toksyczne innych psychotropowych produktów leczniczych (zwłaszcza trójpierścieniowych przeciwdepresyjnych produktów leczniczych), przyjętych w tym samym czasie, może zwiększać się wraz ze zmniejszaniem się działania benzodiazepin.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Interakcje
    Właściwości farmakokinetyczne flumazenilu nie zmieniają się pod wpływem benzodiazepin, takich jak midazolam, flunitrazepam oraz lormetazepam. Flumazenil nie wpływa na właściwości farmakokinetyczne tych benzodiazepin. Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych między flumazenilem i etanolem.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Pomimo, że badania na zwierzętach nie wykazały działania toksycznego ani teratogennego na płód, możliwe ryzyko u ludzi związane ze stosowaniem flumazenilu w okresie ciąży nie zostało ustalone (patrz punkt 5.3). Dlatego flumazenil należy stosować w okresie ciąży wyłącznie w przypadku, gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Karmienie piersi? Brak danych dotyczących przenikania flumazenilu do mleka ludzkiego. Należy przerwać karmienie piersią na 24 godziny po podaniu flumazenilu. Stosowanie flumazenilu w okresie ciąży i podczas karmienia piersią nie jest przeciwwskazane w nagłych przypadkach. Płodność Badania na zwierzętach nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pacjenci, którzy otrzymali flumazenil w celu zniesienia sedacyjnego działania benzodiazepin powinni być ostrzeżeni, aby przez co najmniej 24 godziny po podaniu flumazenilu nie prowadzili pojazdów, nie obsługiwali maszyn, ani nie wykonywali jakichkolwiek innych czynności wymagających sprawności fizycznej i umysłowej, ze względu na ryzyko powrotu działania benzodiazepin.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Częstość występowania działań niepożądanych określono następująco: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia układu immunologicznego Często: Reakcje alergiczne. Nieznana: Reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne. Zaburzenia psychiczne Często: Niepokój*, chwiejność emocjonalna, bezsenność, senność. Niezbyt często: Strach*. Nieznana: Objawy odstawienia (patrz poniżej): napady paniki (u pacjentów z wywiadem w tym kierunku), nietypowy płacz, pobudzenie, zachowania agresywne. Zaburzenia układu nerwowego Często: Zawroty głowy, bóle głowy, wzburzenie*, drżenie, suchość w ustach, hiperwentylacja, zaburzenia mowy, parestezja.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Działania niepożądane
    Niezbyt często: Drgawki (u pacjentów z padaczką lub poważną niewydolnością wątroby, głównie pod wpływem długotrwałego leczenia benzodiazepinami lub w przypadku zatruć mieszanych - patrz punkt 4.4). Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często: Nieprawidłowe słyszenie. Zaburzenia oka Często: Diplopia (podwójne widzenie), zez (strabizm), wzmożone łzawienie. Zaburzenia serca Często: Palpitacje*. Niezbyt często: Tachykardia lub bradykardia, ekstrasystolia. Zaburzenia naczyniowe Często: Zaczerwienienie skóry, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, przemijające zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi (podczas budzenia się). Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często: Duszność, kaszel, niedrożność nosa, ból w klatce piersiowej. Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często: Nudności (w okresie pooperacyjnym). Często: Wymioty (w okresie pooperacyjnym), czkawka. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Pocenie się.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Działania niepożądane
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Uczucie zmęczenia, ból w miejscu wstrzyknięcia. Niezbyt często: Dreszcze*. *po szybkim wstrzyknięciu, nie wymaga leczenia. Po szybkim wstrzyknięciu flumazenilu w dawce 1 mg lub większej lub w przypadku stosowania dużych dawek benzodiazepin i (lub) w przypadku długotrwałego (przewlekłego) ich stosowania, flumazenil może powodować wystąpienie objawów odstawienia. Objawami tymi są: napięcie, pobudzenie, niepokój, chwiejność emocjonalna, jak również dezorientacja, zaburzenia zmysłów, omamy, drżenie i drgawki. Ogólnie, profil działań niepożądanych u dzieci jest podobny do działań niepożądanych obserwowanych u dorosłych pacjentów. Po zastosowaniu flumazenilu w celu zniesienia sedacji z zachowaniem świadomości odnotowywano: napady płaczu, pobudzenie oraz reakcje agresywne. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Działania niepożądane
    Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Doświadczenia dotyczące ostrego przedawkowania flumazenilu u ludzi są ograniczone. Nawet przy dawce 100 mg podanej dożylnie nie obserwowano objawów przedawkowania. Nie jest znana specyficzna odtrutka. W sytuacji przedawkowania flumazenilu należy zastosować ogólne leczenie podtrzymujące, w tym obserwację stanu klinicznego pacjenta i monitorowanie czynności życiowych. W przypadku zatruć mieszanych, szczególnie z użyciem trójcyklicznych przeciwdepresyjnych produktów leczniczych, objawy toksycznego działania tych produktów leczniczych (takie jak drgawki, zaburzenia rytmu serca) mogą nasilić się w przypadku odwrócenia działania benzodiazepin przez flumazenil.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: odtrutki (antidota), kod ATC: V03A B25. Flumazenil jest imidazobenzodiazepiną, wybiórczym, kompetycyjnym inhibitorem substancji działających poprzez receptor benzodiazepinowy. Odnotowano, że flumazenil powoduje odwrócenie reakcji paradoksalnych wywołanych przez benzodiazepiny. Badania na zwierzętach potwierdzają, że działanie substancji nie działających poprzez receptor benzodiazepinowy (barbiturany, GABA-mimetyki oraz agoniści receptora adenozynowego) nie jest blokowane przez flumazenil. Nie–benzodiazepinowi agoniści, tacy jak cyklopirrolony (zopiklon) oraz triazolopyridazyna, są blokowani przez flumazenil. Działanie nasenno-uspokajające benzodiazepin jest natychmiast blokowane przez flumazenil (w ciągu 1-2 minut) po podaniu dożylnym. W zależności od różnicy czasu wydalania produktu leczniczego działającego agonistycznie i antagonistycznie skutki działania mogą powrócić po kilku godzinach.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    Flumazenil wywiera słabe, agonistyczne działanie przeciwdrgawkowe. U zwierząt długotrwale otrzymujących flumazenil obserwowano występowanie objawów zespołu z odstawienia, w tym drgawki.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Dystrybucja Flumazenil wykazuje słabe właściwości lipofilne. Flumazenil wiąże się z białkami surowicy w około 50%; dwie trzecie białek wiążących stanowią albuminy. Flumazenil jest gromadzony przede wszystkim w przestrzeni pozanaczyniowej. Stężenie flumazenilu w surowicy zmniejsza się stosownie do okresu półtrwania, wynoszącego 4-15 minut w czasie fazy dystrybucji. Objętość dystrybucji w stanie równowagi dynamicznej wynosi od 0,9 l/kg do 1,1 l/kg. Metabolizm Flumazenil jest metabolizowany przede wszystkim w wątrobie. Pochodna kwasu karboksylowego stanowi główny metabolit obecny w surowicy krwi (w formie wolnej) oraz w moczu (w formie wolnej i w formie glukuronidu). W czasie testów farmakologicznych metabolit ten nie wykazywał ani agonistycznej, ani antagonistycznej aktywności wobec receptora benzodiazepinowego. Eliminacja Flumazenil w niezmienionej postaci jest wydalany z moczem w znikomych ilościach.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Sugeruje to, że substancja czynna jest całkowicie metabolizowana. Eliminacja flumazenilu oznakowanego radioaktywnie jest całkowita po upływie 72 godzin, przy czym 90-95% znacznika stwierdza się w moczu, a 5-10% w kale. Eliminacja jest szybka, na co wskazuje jego okres półtrwania: 40 do 80 minut. Całkowity klirens flumazenilu w surowicy wynosi 0,8-1,0 l/godz./kg mc. i może być niemal w całości przypisany metabolizmowi wątrobowemu. Farmakokinetyka flumazenilu zależy od dawki zarówno w zakresie terapeutycznym, jak i w większych dawkach, do 100 mg. Spożycie posiłku podczas infuzji dożylnej flumazenilu powoduje zwiększenie klirensu o 50% najprawdopodobniej wskutek zwiększenia się przepływu krwi przez wątrobę, związanego z przyjęciem pokarmu.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Późna prenatalna jak również przed- i pourodzeniowa ekspozycja na działanie flumazenilu wywołała zmiany w zachowaniu oraz zwiększenie gęstości występowania w hipokampie receptorów benzodiazepinowych u potomstwa szczurów. Wyniki tych badań nie są uznawane za istotne, jeżeli flumazenil jest stosowany przez krótki czas i zgodnie z zaleceniami.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwas octowy lodowaty Sodu chlorek Disodu edetynian Sodu wodorotlenek, roztwór 1N Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 3 lata Okres ważności po otwarciu: Po otwarciu opakowania, produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Okres ważności po rozcieńczeniu: Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność po rozcieńczeniu przez 24 godziny w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt leczniczy należy użyć natychmiast. Jeżeli produkt leczniczy nie zostanie użyty natychmiast, za okres przechowywania podczas użytkowania i za warunki przed użyciem odpowiada użytkownik. Okres ten nie powinien zasadniczo przekraczać 24 godzin w temperaturze 2-8°C chyba, że rozcieńczenie wykonano w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 5 lub 10 ampułek z przezroczystego szkła typu I zawierających 5 ml roztworu do wstrzykiwań, umieszczonych w tekturowym pudełku. 5 lub 10 ampułek z przezroczystego szkła typu I zawierających 10 ml roztworu do wstrzykiwań, umieszczonych w tekturowym pudełku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ten produkt leczniczy jest przeznaczony tylko do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki roztworu należy usunąć. Produkt leczniczy należy obejrzeć przed użyciem. Roztwór można stosować tylko wtedy, gdy jest przejrzysty i nie ma zanieczyszczeń. Jeżeli flumazenil ma być podany w infuzji, musi być uprzednio rozcieńczony.
  • CHPL leku Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    Flumazenil należy rozcieńczać wyłącznie następującymi roztworami: chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%), dekstrozy 50 mg/ml (5%) lub chlorku sodu 4,5 mg/ml (0,45%) + dekstrozy 25 mg/ml (2,5%) (10, 20, 50 ml produktu leczniczego Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml w 500 ml roztworu). Zgodność flumazenilu z innymi roztworami do wstrzykiwań nie została ustalona. Roztwory do infuzji dożylnej należy usunąć po 24 godzinach. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Flumazenil Pharmaselect, 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy 1 ml preparatu zawiera 0,1 mg flumazenilu. 1 ampułka 5 ml zawierająca 0,5 mg flumazenilu. 1 ampułka 10 ml zawierająca 1 mg flumazenilu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód 3,6 mg/ml Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Klarowny, bezbarwny roztwór. pH: 4,0-5,0 Osmolarność: 270-310 mOsmol/kg
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Flumazenil stosowany jest w celu całkowitego lub częściowego odwrócenia ośrodkowego działania sedatywnego benzodiazepin u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej pierwszego roku życia. W związku z tym może być stosowany w anestezji oraz w intensywnej terapii w następujących sytuacjach: W anestezji Zakończenie działania nasennego i sedatywnego w znieczuleniu ogólnym indukowanym i (lub) podtrzymywanym za pomocą benzodiazepin u hospitalizowanych pacjentów. Odwrócenie działania sedatywnego benzodiazepin po krótkotrwałych zabiegach diagnostycznych i terapeutycznych u pacjentów ambulatoryjnych i hospitalizowanych. Znoszenie sedacji z zachowaniem świadomości, wywołanej benzodiazepinami u dzieci w wieku powyżej pierwszego roku życia. W intensywnej terapii Swoiste odwrócenie ośrodkowego działania benzodiazepin w celu przywrócenia spontanicznej akcji oddechowej.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Wskazania do stosowania
    Diagnostyka i leczenie przypadków zatrucia lub przedawkowania leków z wyłącznym lub głównym udziałem benzodiazepin.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Sposób podawania Flumazenil powinien być podawany dożylnie przez anestezjologa lub innego lekarza doświadczonego w anestezjologii. Flumazenil może być podawany w postaci rozcieńczonej lub nierozcieńczonej (Informacje dotyczące rozcieńczania produktu przed podaniem, patrz punkt 6.6). Flumazenil można stosować łącznie z innymi metodami intensywnej terapii. Ten produkt leczniczy przeznaczony jest tylko do jednokrotnego użycia. Przed użyciem należy uważnie obejrzeć zawartość ampułki i stosować jedynie wtedy, gdy roztwór jest klarowny i wolny od zanieczyszczeń. Dawkowanie Dorośli Anestezja Zalecana dawka początkowa wynosi 0,2 mg podawane dożylnie w ciągu 15 sekund. Jeśli wymagany poziom świadomości nie zostanie uzyskany w ciągu 60 sekund, można wstrzyknąć kolejną dawkę 0,1 mg i powtarzać ją w odstępach 60-sekundowych, nie przekraczając maksymalnej dawki łącznej 1,0 mg.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dawkowanie
    Zazwyczaj wymagana dawka wynosi od 0,3 do 0,6 mg, może się jednak wahać w zależności od indywidualnych cech pacjenta i rodzaju zastosowanej benzodiazepiny. Intensywna terapia Zalecana dawka początkowa wynosi 0,2 mg podawana dożylnie w ciągu 15 sekund. Jeśli wymagany poziom świadomości nie zostanie uzyskany w ciągu 60 sekund, można wstrzyknąć kolejną dawkę 0,1 mg i powtarzać jej podawanie w odstępach 60-sekundowych, nie przekraczając maksymalnej dawki 2,0 mg, aż do chwili wybudzenia się pacjenta. W przypadku nawracającej senności, można zastosować kolejne bezpośrednie wstrzyknięcie dożylne (bolus) flumazenilu. Innym rozwiązaniem może być wlew dożylny z szybkością 0,1-0,4 mg/h. W celu uzyskania pożądanego poziomu świadomości szybkość wlewu powinna być ustalana indywidualnie. Wlew dożylny można zastosować dodatkowo do maksymalnej dawki 2 mg łącznie z podaną we wstrzyknięciu.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dawkowanie
    Jeśli wielokrotne podawanie leku nie ma wyraźnego wpływu na poziom świadomości i akcję oddechową, należy przyjąć, że w danym przypadku nie doszło do zatrucia benzodiazepinami. Wlew dożylny należy przerywać co 6 godzin, aby sprawdzić, czy nastąpił nawrót sedacji. Osoby w podeszłym wieku Wobec braku odpowiednich danych dotyczących stosowania flumazenilu u osób w podeszłym wieku, należy podkreślić, że jest to zazwyczaj populacja bardziej wrażliwa na działanie produktów leczniczych, w związku z czym należy zachować ostrożność przy podawaniu. Dzieci: Dzieci (powyżej 1. roku życia): Zalecana dawka początkowa do odwrócenia płytkiej sedacji indukowanej benzodiazepinami u dzieci powyżej 1 roku życia wynosi 0,01 mg/kg (nie przekraczając 0,2 mg), podawana dożylnie w ciągu 15 sekund. Jeśli po 45-sekundowej obserwacji nie zostanie osiągnięty pożądany stopień świadomości, można podać kolejne wstrzyknięcie w dawce 0,01 mg/kg (nie przekraczając 0,2 mg), które w razie potrzeby można powtarzać w odstępach 60-sekundowych (nie więcej niż 4 razy), nie przekraczając maksymalnej dawki 0,05 mg/kg lub 1 mg (w zależności od tego, która wartość jest mniejsza).
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dawkowanie
    Dawkowanie należy dostosowywać do reakcji pacjenta. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności wielokrotnego podawania flumazenilu u dzieci w wypadku nawrotu sedacji. Dzieci w wieku poniżej 1 roku życia Brak dostatecznych danych dotyczących stosowania flumazenilu u dzieci w wieku poniżej 1 roku życia. Z tego względu flumazenil można podawać u dzieci w wieku poniżej 1 roku życia tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla pacjenta przewyższają potencjalne ryzyko. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagana modyfikacja dawki. Flumazenil jest metabolizowany głównie w wątrobie. U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby eliminacja flumazenilu może być opóźniona (patrz punkt 5.2), dlatego zaleca się ostrożne dobieranie dawki.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek z substancji pomocniczych wymienionych w punkcie 6.1. Flumazenil jest przeciwwskazany u pacjentów, u których benzodiazepiny podano w związku z leczeniem stanu potencjalnie zagrażającego życiu (np. kontroli ciśnienia śródczaszkowego lub w stanie padaczkowym). Flumazenil jest przeciwwskazany u pacjentów z objawami ciężkiego zatrucia pierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (drgawki, drgawki ogniskowe, wydłużenie QRS, zaburzenia rytmu serca, rozszerzenie źrenicy, objawy antycholinergiczne). W mieszanych zatruciach benzodiazepinami oraz pierścieniowym lekami przeciwdepresyjnymi – toksyczność antydepresantów może być maskowana przez protekcyjny wpływ benzodiazepin. Dlatego w razie wystąpienia objawów ciężkiego zatrucia trój- i (lub) czteropierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi z obecnością objawów z układu autonomicznego (antycholinergicznych), objawów neurologicznych (zaburzeń motoryki) oraz objawów ze strony układu sercowo-naczyniowego, flumazenilu nie stosować w celu odwrócenia działania benzodiazepin.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Monitorowanie Pacjenci, którzy otrzymali flumazenil w celu zniesienia działania sedacyjnego benzodiazepin, powinni być monitorowani przez odpowiedni czas, w zależności od dawki i czasu utrzymywania się działania benzodiazepin stosowanych w leczeniu objawów nawrotu sedacji, zaburzeń oddychania, lub innych objawów rezydualnego działania benzodiazepin (EKG, tętno, pulsoksymetria, stan świadomości pacjenta oraz inne oznaki życiowe, takie jak częstość rytmu serca, częstość oddychania oraz ciśnienie tętnicze). Ze względu na fakt, iż u pacjentów ze współistniejącymi zaburzeniami czynności wątroby efekt działania leku może być opóźniony, jak opisano powyżej, może być wymagany wydłużony czas obserwacji. Ponieważ czas działania flumazenilu jest krótszy od czasu działania benzodiazepin, działanie sedacyjne benzodiazepin może powrócić, należy monitorować stan kliniczny pacjenta, najlepiej na oddziale intensywnej terapii, do czasu całkowitego ustąpienia działania flumazenilu.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Trudności z wybudzeniem Flumazenil działa antagonistycznie w stosunku do benzodiazepin. Z tego względu, jeśli pacjent nie budzi się, należy rozważyć inną przyczynę zaburzeń. Anestezja W przypadku zastosowania w anestezji, pod koniec operacji, flumazenil należy podać po upewnieniu się, że w pełni zniesiono działania środków zwiotczających mięśnie i ustąpiły zaburzenia oddychania wywołane opioidami (zniesienie przy zastosowaniu Naloxonu). Specjalne grupy pacjentów: U pacjentów zwiększonego ryzyka powinno się rozważyć korzyści sedacji przy użyciu benzodiazepin oraz zagrożenia związane z szybkim wybudzeniem. U niektórych pacjentów (np. z chorobami serca) utrzymywanie pewnego poziomu sedacji we wczesnym okresie pooperacyjnym może być korzystniejsze od pełnego wybudzenia. Pacjenci z padaczk? Nie zaleca się podawania flumazenilu u pacjentów z padaczką, leczonych przewlekle benzodiazepinami.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Chociaż flumazenil sam wywiera słabe działanie przeciwdrgawkowe, to jednak przerwanie zabezpieczającego działania antagonistycznego benzodiazepin u pacjentów z padaczką może spowodować wystąpienie drgawek. Pacjenci z ciężkim urazem mózgu U pacjentów z ciężkim urazem mózgu (i/lub zaburzeniami ciśnienia wewnątrzczaszkowego) należy zachować ostrożność stosując flumazenil, ponieważ znosi on działanie benzodiazepin i może powodować wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego, zaburzenia perfuzji mózgowej lub drgawki. Objawy odstawienne Należy unikać szybkiego wstrzyknięcia dużych dawek (większych niż 1 mg) flumazenilu u pacjentów, którzy stosowali duże dawki benzodiazepin i (lub) przyjmowali benzodiazepiny długotrwale (do kilku tygodni poprzedzających podanie flumazenilu). W tych przypadkach szybkie wstrzyknięcie może prowadzić do wystąpienia objawów odstawiennych, w tym kołatania serca, pobudzenia, lęku, chwiejności emocjonalnej, jak również umiarkowanego splątania i zaburzeń czucia.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    U pacjentów, którzy przyjmowali benzodiazepiny długotrwale, korzyści z zastosowania flumazenilu powinny być ocenione w kontekście ryzyka zespołu z odstawienia. Jeśli, pomimo ostrożnego dawkowania, pojawią się objawy odstawienne, należy podać w powolnym dożylnym wstrzyknięciu indywidualnie dobraną dawkę 5 mg diazepamu lub 5 mg midazolamu. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z uzależnieniem fizycznym, w przypadku przewlekłego przedawkowania benzodiazepin lub niewyjaśnionych zatruć mieszanych oraz wydłużyć zalecane 1-minutowe przerwy między dawkami, jako, że całkowity efekt działania pojedynczej dawki osiąga się po 10 minutach. W ten sposób w większości przypadków zastosowanie najmniejszej skutecznej dawki pozwala uniknąć wystąpienia objawów uzależnienia fizycznego lub drgawek. Ma to szczególnie znaczenie w przypadku zatrucia mieszanego benzodiazepinami lub trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, bowiem działanie toksyczne, takie jak drgawki i zaburzenia rytmu serca, które są spowodowane tymi lekami przeciwdepresyjnymi, ale łagodzone przez jednoczesne podawanie z benzodiazepinami, nasilają się po podaniu flumazenilu.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Lęk U pacjentów z wysokim poziomem niepokoju w okresie przedoperacyjnym oraz u osób z wywiadem przewlekłych lub sporadycznych stanów lękowych, należy zachować ostrożność w dawkowaniu flumazenilu. Ból w okresie pooperacyjnym Należy brać pod uwagę odczuwanie bólu w okresie pooperacyjnym. Może być zalecane utrzymanie umiarkowanego poziomu sedacji. Dzieci: Ze względu na potencjalne ryzyko nawrotu sedacji oraz depresji oddechowej, dzieci uprzednio leczone midazolamem powinny być kontrolowane przez co najmniej 2 godziny po podaniu flumazenilu. Podczas sedacji innymi benzodiazepinami czas kontroli musi być dostosowany do spodziewanej długości działania leków. Ze względu na niedostateczne dane, flumazenil powinien być stosowany tylko z zachowaniem ostrożności w następujących przypadkach: znoszenie sedacji u dzieci poniżej 1 roku życia, leczenie przedawkowania u dzieci, reanimacja noworodków, znoszenie działania sedacyjnego benzodiazepin stosowanych w celu indukcji znieczulenia u dzieci.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Do czasu uzyskania odpowiednich danych, flumazenil nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 1 roku życia, jeśli ryzyko dla pacjenta (zwłaszcza przy przypadkowym przedawkowaniu) przeważa nad korzyściami z leczenia. Użycie u dzieci i młodzieży z innych wskazań niż w celu odwrócenia płytkiej sedacji indukowanej benzodiazepinami nie jest zalecane z powodu braku kontrolowanych badań klinicznych. To samo dotyczy dzieci poniżej 1 roku życia. Uzależnienie od benzodiazepin Flumazenil nie jest zalecany do leczenia uzależnienia od benzodiazepin lub do leczenia przedłużonych objawów odstawiennych od benzodiazepin. Zaburzenia lękowe Obserwowano napady lęku panicznego po podaniu flumazenilu u pacjentów z wywiadem zaburzeń lękowych. Uzależnienie od alkoholu lub leków Ze względu na zwiększoną częstość występowania tolerancji i uzależnienia od benzodiazepin u pacjentów z uzależnieniem od alkoholu, leków i innych środków psychoaktywnych, w tej grupie flumazenil należy stosować ze szczególną ostrożnością.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Niewydolność wątroby Eliminacja flumazenilu może być wydłużona. Flumazenil Pharmaselect zawiera około 3,6 mg sodu w ml roztworu do wstrzykiwań (18 mg/fiolka 5 ml, 36 mg/fiolka 10 ml). Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów na kontrolujących zawartość sodu w diecie.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji Badania dotyczące interakcji z innymi lekami prowadzone były wyłącznie na dorosłych. Flumazenil znosi ośrodkowe działanie benzodiazepin w mechanizmie antagonizmu kompetycyjnego na poziomie receptora. Działanie agonistów nie-benzodiazepinowych, pobudzających receptor benzodiazepinowy, takich jak zopiklon, triazolopirydazyna i innych jest również blokowane przez flumazenil. Jednakże flumazenil nie blokuje wpływu produktów leczniczych o innym mechanizmie działania. Nie obserwowano interakcji z innymi środkami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu flumazenilu do leczenia przypadków przedawkowania, ponieważ toksyczny wpływ innych leków psychotropowych (zwłaszcza trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych) może się nasilić wraz z wyłączeniem działania benzodiazepin.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Interakcje
    Nie obserwowano zmian w farmakokinetyce flumazenilu przy jednoczesnym stosowaniu benzodiazepin takich jak midazolam, flunitrazepam i lormetazepam. Własności farmakokinetyczne tych benzodiazepin nie zmieniają się pod wpływem flumazenilu. Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych między etanolem i flumazenilem.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża: Pomimo że badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały ani bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny, i płodowy, poród lub rozwój płodu w okresie poporodowym (patrz punkt 5.3), należy zachować ostrożność stosując lek u kobiet w ciąży. Należy poddać dokładnej ocenie ryzyko i korzyści, ponieważ możliwe ryzyko u ludzi związane ze stosowaniem flumazenilu w czasie ciąży nie zostało ustalone. Nie badano skuteczności u płodów badanych zwierząt. Możliwe korzyści zastosowania w czasie ciąży powinny przewyższać potencjalne zagrożenie dla płodu. Karmienie piersią: Nie wiadomo, czy flumazenil przenika do mleka matki u ludzi. Należy przerwać karmienie piersią na 24 godziny po użyciu flumazenilu w okresie laktacji. Płodność: Patrz punkt 5.3 Stosowanie w sytuacjach krytycznych: W sytuacjach krytycznych pozajelitowe podanie flumazenilu w czasie ciąży i karmienia piersią nie jest przeciwwskazane.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Mimo, że pacjenci są wybudzeni i przytomni po podaniu flumazenilu, powinni być ostrzeżeni, aby nie angażowali się w wykonywanie jakichkolwiek innych czynności wymagających pełnej sprawności umysłowej (takich jak obsługiwanie maszyn czy prowadzenie pojazdów) przez co najmniej 24 godziny po podaniu, ponieważ objawy działania wcześniej podanych benzodiazepin mogą powrócić.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane uporządkowano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania, stosując następującą konwencję: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia układu immunologicznego Często: Reakcje nadwrażliwości, anafilaksja Zaburzenia psychiczne Często: Niepokój*, bezsenność, nadmierna senność, chwiejność emocjonalna Niezbyt często: Lęk* Częstość nieznana: Zmiany psychiki, euforia, niepokój, napady płaczu, zachowania agresywne, ataki panicznego lęku** Objawy odstawienne: pobudzenie*, lęk*, chwiejność emocjonalna, splątanie, zaburzenia czucia (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego Często: Ból głowy, zawroty głowy, drżenia, suchość w jamie ustnej, hiperwentylacja, zaburzenia mowy, parestezje Niezbyt często: Drgawki, napady drgawek (szczególnie u pacjentów z rozpoznaną padaczką lub ciężkim uszkodzeniem wątroby, głównie po długotrwałym leczeniu benzodiazepinami lub w przypadku zatruć mieszanych) Częstość nieznana: Ruchy spontaniczne Zaburzenia oka Często: Podwójne widzenie, zez, nasilone wydzielanie łez Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często: Zaburzenia słuchu.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Działania niepożądane
    Zaburzenia serca Często: Kołatanie serca* Niezbyt często: Tachykardia lub bradykardia, skurcze dodatkowe Zaburzenia naczyniowe Często: Zaczerwienienie, hipotensja, hipotensja ortostatyczna; przejściowy wzrost ciśnienia tętniczego (w trakcie wybudzenia) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często: Duszność, kaszel, zatkany nos, ból w klatce piersiowej. Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często: Nudności (podczas znieczulenia, szczególnie gdy stosowano jednocześnie opioidy) Często: Wymioty (podczas znieczulenia, szczególnie gdy stosowano jednocześnie opioidy), czkawka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Nadmierna potliwość Niezbyt często: Bladość Częstość nieznana: Zaczerwienienie twarzy Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Zmęczenie, ból w miejscu wstrzyknięcia Niezbyt często: Dreszcze Częstość nieznana: Zwiększona wrażliwość na ból, przyrost masy ciała, przeziębienie *: po szybkim wstrzyknięciu; na ogół nie wymagające leczenia U pacjentów długotrwale leczonych benzodiazepinami flumazenil może prowadzić do wystąpienia objawów odstawiennych.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Działania niepożądane
    Objawy te mogą obejmować: napięcie, pobudzenie, niepokój, chwiejność emocjonalną, dezorientację, zaburzenia czucia, omamy, drżenie kończyn oraz napady drgawkowe. Należy unikać szybkiego wstrzyknięcia dużych dawek (większych niż 1 mg) flumazenilu u pacjentów, którzy stosowali duże dawki benzodiazepin i (lub) przyjmowali benzodiazepiny długotrwale (do kilku tygodni poprzedzających podanie flumazenilu). W tych przypadkach szybkie wstrzyknięcie może prowadzić do wystąpienia objawów odstawiennych, w tym pobudzenia, lęku, chwiejności emocjonalnej, jak również umiarkowanego splątania i zaburzeń czucia (patrz punkt 4.4). **U pacjentów z wywiadem zaburzeń lękowych, flumazenil może powodować ataki panicznego lęku. Dzieci: Na ogół profil działań niepożądanych u dzieci nie różni się istotnie od profilu obserwowanego u dorosłych. Po zastosowaniu flumazenilu w celu zniesienia płytkiej sedacji u dzieci dodatkowo mogą wystąpić napady płaczu, pobudzenie oraz agresywne zachowania.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Działania niepożądane
    Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem: Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel: + 48 22 49 21 301 Fax: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie W przypadku zatruć mieszanych, szczególnie z użyciem trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, objawy toksycznego działania (takie jak drgawki i zaburzenia rytmu serca) mogą nasilić się w przypadku odwrócenia działania benzodiazepin. Dane dotyczące ostrego przedawkowania flumazenilu u ludzi są bardzo ograniczone. Nie istnieje specyficzna odtrutka dla flumazenilu. Leczenie przedawkowania flumazenilu powinno obejmować monitorowanie czynności życiowych i obserwację stanu klinicznego pacjenta. Nawet po podaniu dawki większej niż zalecana (do 100 mg dawki dożylnej) nie obserwowano żadnych objawów przedawkowania.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Antidota. Kod ATC: V03A B25 Mechanizm działania Flumazenil, imidazobenzodiazepina, jest antagonistą benzodiazepinowym, który w mechanizmie kompetycyjnym blokuje działanie substancji działających za pośrednictwem receptora benzodiazepinowego. Donoszono o neutralizacji paradoksalnego działania benzodiazepin przez flumazenil. Działanie farmakodynamiczne Eksperymenty na zwierzętach dowiodły, że aktywność związków, które nie działają za pośrednictwem receptora benzodiazepinowego (takich jak barbiturany, GABA-mimetyki oraz agoniści receptora adenozydowego), nie jest znoszona przez flumazenil. Nie-benzodiazepinowi agoniści, tacy jak cyklopiron (zopiklon) oraz triazolopirydazyna, są blokowani przez flumazenil. Nasenne i sedatywne działanie benzodiazepin jest odwracane bardzo szybko (w ciągu 1-2 minut) po podaniu dożylnym.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    W wyniku różnicy w tempie eliminacji między agonistą i antagonistą, działanie może powrócić po kilku godzinach. Flumazenil posiada prawdopodobnie niewielkie działanie agonistyczne, przeciwdrgawkowe. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo Zaprzestanie podawania flumazenilu u zwierząt po długotrwałej terapii tym lekiem wywołuje objawy odstawnne, w tym napady drgawkowe.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Dystrybucja Flumazenil jest słabą, lipofilną zasadą. Flumazenil łączy się z białkami osocza w przybliżeniu w 50%, z czego dwie trzecie łączy się z albuminami. Produkt leczniczy ulega szerokiej dystrybucji w przestrzeni zewnątrznaczyniowej. W fazie dystrybucji stężenie flumazenilu w osoczu zmniejsza się z okresem półtrwania 4-15 minut. Objętość dystrybucji w warunkach stacjonarnych (Vss) wynosi 0,9-1,1 l/kg. Biotransformacja Flumazenil ulega eliminacji głównie w drodze metabolizmu wątrobowego. Wykazano, że metabolit będący kwasem karboksylowym, krążący w osoczu (w postaci wolnej) oraz wydalany z moczem (wolny lub skoniugowany), jest głównym metabolitem flumazenilu. Badania farmakologiczne wykazały, że metabolit ten nie ma aktywności agonisty ani antagonisty benzodiazepinowego. Eliminacja Flumazenil w niezmienionej postaci jest wydalany z moczem w znikomych ilościach.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Oznacza to, że w tkankach zachodzi niemal całkowita degradacja metaboliczna substancji czynnej. Znakowany radioaktywnie produkt leczniczy ulega całkowitej eliminacji w przeciągu 72 godzin, przy czym 90 do 95% radioaktywnej substancji pojawia się w moczu, a 5 do 10% w kale. Eliminacja zachodzi szybko, na co wskazuje krótki okres półtrwania - od 40 do 80 minut. Całkowity klirens osoczowy flumazenilu wynosi 0,8 do 1,0 l/kg/godz i odpowiada za niego prawie wyłącznie metabolizm wątrobowy. Farmakokinetyka flumazenilu jest proporcjonalna do dawki w granicach dawkowania terapeutycznego oraz aż do 100 mg. Spożycie pokarmów w trakcie wlewu dożylnego flumazenilu powoduje 50% wzrost klirensu, prawdopodobnie w wyniku poposiłkowego wzrostu perfuzji w wątrobie. Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów Osoby w podeszłym wieku Farmakokinetyka flumazenilu u osób w podeszłym wieku nie różni się od farmakokinetyki u młodych dorosłych.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności wątroby czas półtrwania flumazenilu jest wydłużony (wzrost o 70-210%), a całkowity klirens jest zmniejszony (między 57 a 74%) w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Farmakokinetyka flumazenilu jest taka sama u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub pacjentów poddawanych zabiegom hemodializy oraz u zdrowych ochotników. Dzieci Okres półtrwania flumazenilu u dzieci powyżej 1 roku życia jest krótszy oraz wykazuje większą zmienność niż u dorosłych i wynosi średnio 40 minut (wahając się między 20 a 75 minutami). Klirens oraz objętość dystrybucji, po wyłączeniu wpływu masy ciała, są takie same jak u dorosłych.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Ekspozycja na flumazenil w późnym okresie prenatalnym, jak również okołoporodowo i po urodzeniu u potomstwa szczura indukuje zmiany behawioralne oraz zwiększa gęstość receptorów benzodiazepinowych w hipokampie. Uważa się, że wyniki tych badań nie mają znaczenia praktycznego, jeśli produkt leczniczy używany jest – zgodnie z zaleceniami – przez bardzo krótki czas.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Disodu edetynian Kwas octowy 1% Sodu chlorek Sodu wodorotlenek roztwór 1% Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Ten produkt leczniczy nie powinien być mieszany z innymi produktami leczniczymi poza wymienionymi w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 4 lata. Okres ważności po pierwszym otwarciu: Po pierwszym otwarciu produkt leczniczy powinien zostać wykorzystany bezzwłocznie. Okres ważności po rozcieńczeniu: Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną roztworu przez 24 godziny w 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt powinien być użyty natychmiast. Jeśli produkt nie zostanie użyty bezzwłocznie, użytkownik będzie odpowiedzialny za zapewnienie odpowiedniego czasu oraz warunków przechowywania, które nie powinny przekraczać 24 godzin i 2 do 8°C pod warunkiem, że rozcieńczanie odbyło się w kontrolowanych i aseptycznych warunkach.
  • CHPL leku Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Pudełka tekturowe z 5 lub 10 ampułkami (bezbarwne szkło typu I, ampułki OPC (one point cut), z niebieską kropką) zawierającymi 5 ml/10 ml roztworu do wstrzykiwań / koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji. Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania Należy usunąć każdą ilość niewykorzystanego roztworu. Przed zastosowaniem flumazenilu we wlewie konieczne jest jego uprzednie rozcieńczenie. Flumazenil można rozcieńczać tylko roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%), roztworem glukozy 50 mg/ml (5%) oraz płynem Ringera (8,6 g NaCl, 0,3 g KCl oraz 0,33 g CaCl2/l). Zgodność flumazenilu z innymi roztworami do wlewów nie została sprawdzona. Roztwory do wlewów dożylnych powinny zostać usunięte po upływie 24 godzin.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO NALOXONUM HYDROCHLORICUM WZF, 400 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml roztworu zawiera 400 mikrogramów naloksonu chlorowodorku (Naloxoni hydrochloridum) w postaci naloksonu chlorowodorku dwuwodnego. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód. Każdy ml roztworu zawiera 3,36 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Bezbarwny, przezroczysty płyn
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Zatrucie opioidami. Wyprowadzanie ze znieczulenia wywołanego opioidami (po przeprowadzeniu znieczulenia ogólnego z użyciem narkotycznych leków przeciwbólowych). Znoszenie depresji ośrodka oddechowego noworodków, spowodowanej podaniem rodzącej narkotycznych leków przeciwbólowych podczas porodu. Różnicowe rozpoznawanie zatrucia opioidami.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Naloxonum hydrochloricum WZF można podawać dożylnie, domięśniowo lub podskórnie. Dawka naloksonu i droga podania zależą od stanu pacjenta, rodzaju oraz ilości podanego opioidu. Zatrucie opioidami Dorośli: Zazwyczaj podaje się dożylnie początkową dawkę jednorazową 400 do 2000 mikrogramów. W razie potrzeby dawkę dożylną można powtarzać co 2-3 minuty, aż do powrotu świadomości i równego, miarowego oddechu. Jeśli po podaniu 10 mg nie nastąpiła choćby chwilowa poprawa czynności oddechowej i powrót świadomości, przyczyną wystąpienia tych objawów prawdopodobnie nie jest przedawkowanie opioidów. Produkt można podawać również domięśniowo lub podskórnie. W stanach zagrożenia życia lek należy podawać dożylnie. Dzieci: Zwykle początkowa jednorazowa dawka dożylna 10 mikrogramów na kg mc. W razie potrzeby można podać dodatkową dawkę 100 mikrogramów na kg mc.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Dawkowanie
    Jeśli nie można podać naloksonu dożylnie, lek stosować domięśniowo lub podskórnie w dawkach podzielonych. Wyprowadzanie ze znieczulenia wywołanego opioidami Dorośli: Zwykle dożylnie 100 mikrogramów do 200 mikrogramów, tj. 1,5-3 mikrogramów na kg mc. W niektórych przypadkach, zwłaszcza gdy zastosowano lek opioidowy o długim czasie działania, może być konieczne podanie domięśniowo dodatkowej dawki naloksonu w ciągu 1-2 godzin. Lek można również podać we wlewie dożylnym. Dzieci: Dożylnie 10 mikrogramów na kg mc. W razie potrzeby można podać dodatkową dawkę 100 mikrogramów na kg mc. Jeśli nie można podać naloksonu dożylnie, lek stosować domięśniowo lub podskórnie w dawkach podzielonych. Lek można również podać we wlewie dożylnym. Znoszenie depresji ośrodka oddechowego noworodków, spowodowanej podaniem rodzącej opioidowych leków przeciwbólowych podczas porodu Noworodki: W przypadku bezdechu należy przed podaniem leku upewnić się, że zachowana została drożność układu oddechowego.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Dawkowanie
    Dożylnie, domięśniowo lub podskórnie 10 mikrogramów na kg mc. W razie potrzeby dawkę można powtórzyć po 2-3 minutach. Możliwe jest również podanie domięśniowe jednorazowej dawki naloksonu 200 mikrogramów (tj. około 60 mikrogramów na kg mc.). Różnicowe rozpoznawanie zatrucia opioidami Podanie dożylne dawki 0,5 mikrogramów na kg mc. umożliwia stwierdzenie, czy zahamowanie oddychania lub utrudnienie oddawania lub zatrzymanie moczu nie są spowodowane przez opioid. Następnie dawkę naloksonu można stopniowo zwiększać, unikając zbyt dużych dawek. Duże dawki usuwają wszelkie działanie opioidu, z działaniem przeciwbólowym włącznie, a także powodują pobudzenie układu współczulnego i układu krążenia. Sposób rozcieńczania produktu w przypadku podawania we wlewie dożylnym - patrz punkt 6.6.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Pacjentom, którzy otrzymali duże dawki opioidów lub osobom uzależnionym od opioidów należy podawać nalokson z dużą ostrożnością. Nagłe odwrócenie działania opioidów u tych pacjentów może spowodować wystąpienie ostrego zespołu odstawiennego. Opisywano nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, obrzęk płuc i zatrzymanie czynności serca, które może prowadzić do zgonu. Odnosi się to również do noworodków takich pacjentek. Objawy przedmiotowe i podmiotowe z odstawienia opioidów u osób fizycznie uzależnionych, mogą obejmować takie objawy (ale nie ograniczają się tylko do nich), jak nudności, wymioty, biegunka, osłabienie, tachykardia, podwyższenie ciśnienia tętniczego, gorączka, wyciek wydzieliny z nosa, kichanie, piloerekcja, pocenie się, ziewanie, nerwowość, niepokój, drażliwość, drżenie, kurczowe bóle brzucha, bóle w różnych częściach ciała.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    U noworodków odstawienie opioidów może ponadto wywołać drgawki, nadmierny płacz, nasilenie odruchów. Pacjenci w zadowalający sposób reagujący na leczenie naloksonem muszą być nadal ściśle monitorowani. Czas działania naloksonu jest krótszy od czasu działania opioidów, istnieje więc ryzyko nawrotu zahamowania oddychania i konieczność kilkugodzinnej obserwacji pacjenta. Może być konieczne podanie dodatkowych dawek produktu. Nalokson nie jest skuteczny w leczeniu depresji oddechowej wywołanej lekami nieopioidowymi. Odwrócenie depresji oddechowej wywołanej podaniem buprenorfiny może być niecałkowite. Jeżeli odpowiedź na podanie produktu jest niepełna, należy zastosować wentylację mechaniczną. Po zastosowaniu opioidów podczas operacji, należy unikać stosowania nadmiernych dawek naloksonu chlorowodorku, ponieważ może to spowodować wystąpienie niepokoju, zwiększenie ciśnienia tętniczego i istotne klinicznie odwrócenie analgezji.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Nagłe odwrócenie działania opioidów może wywołać nudności, wymioty, pocenie się lub tachykardię. Zgłaszano wywoływane przez naloksonu chlorowodorek przypadki niedociśnienia tętniczego, nadciśnienia tętniczego, częstoskurczu komorowego i migotania komór, obrzęku płuc i zatrzymania czynności serca. Te działania niepożądane obserwowano w okresie pooperacyjnym najczęściej u pacjentów z chorobami układu krążenia lub stosujących leki wywierające podobne działania niepożądane na układ sercowo-naczyniowy. Mimo że nie potwierdzono jednoznacznie związku przyczynowo-skutkowego, należy zachować ostrożność podczas stosowania naloksonu w postaci roztworu do wstrzykiwań u pacjentów z chorobami serca lub przyjmujących względnie kardiotoksyczne leki, powodujące częstoskurcz komorowy, migotanie komór i zatrzymanie akcji serca (np. kokaina, metamfetamina, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, antagoniści wapnia, leki beta-adrenolityczne, digoksyna). Patrz punkt 4.8.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Podczas stosowania naloksonu należy zapewnić możliwość tlenoterapii i leczenia resuscytacyjnego oraz dostęp do wyposażenia, umożliwiającego prowadzenie resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Zaburzenia czynności nerek/niewydolność nerek: Nie przeprowadzono badań klinicznych oceniających bezpieczeństwo i skuteczność naloksonu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek/niewydolnością nerek, dlatego podczas podawania produktu takim pacjentom zaleca się zachowanie ostrożności i ich obserwację. Choroby wątroby: Nie przeprowadzono badań klinicznych oceniających bezpieczeństwo i skuteczność naloksonu u pacjentów z chorobami wątroby. W jednym małym badaniu, stwierdzono że po podaniu naloksonu pacjentom z marskością wątroby, jego stężenie w surowicy było sześć razy większe niż u osób bez choroby wątroby. Ponadto stwierdzono, że nalokson u pacjentów z marskością wątroby wywierał działanie diuretyczne. Dlatego zaleca się ostrożność podczas podawania naloksonu osobom z chorobami wątroby.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Produkt leczniczy zawiera 3,36 mg sodu na ampułkę 1 ml, co odpowiada 0,17% zalecanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki 2 g sodu u osób dorosłych. Produkt leczniczy zawiera 84 mg sodu na maksymalną dobową dawkę 10 mg naloksonu (25 ml) co odpowiada 4,2% zalecanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki 2 g sodu u osób dorosłych. Produkt może być rozcieńczany roztworem NaCl 0,9% lub roztworem glukozy 5% - patrz punkt 6.6. Podczas obliczania całkowitej zawartości sodu w przygotowanym, rozcieńczonym roztworze, należy brać pod uwagę zawartość sodu pochodzącego z roztworu rozcieńczającego. W celu uzyskania dokładnej informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze rozcieńczającym, należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego zastosowanego jako roztwór rozcieńczający.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Działanie naloksonu chlorowodorku wynika z interakcji z opioidami i agonistami opioidów. Podczas podawania osobom uzależnionym od opioidów, u niektórych osób podawanie naloksonu chlorowodorku może spowodować wystąpienie objawów zespołu odstawiennego. Odnotowywano nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, obrzęk płuc i zatrzymanie akcji serca. Nie wykazano interakcji z barbituranami i lekami uspokajającymi podczas stosowania standardowej dawki naloksonu chlorowodorku. Dane na temat interakcji z alkoholem nie są jednoznaczne. U pacjentów z zatruciem kilkoma substancjami (opioidy i leki uspokajające lub alkohol), w zależności od przyczyny zatrucia, istnieje możliwość wystąpienia wolniejszego działania naloksonu chlorowodorku. Podczas podawania naloksonu chlorowodorku pacjentom, którzy otrzymali buprenorfinę jako środek przeciwbólowy, całkowite działanie przeciwbólowe może być przywrócone.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Interakcje
    Uważa się, że wynika to z faktu, że krzywa zależności dawka-efekt dla buprenorfiny przyjmuje kształt łuku, ze zmniejszeniem działania przeciwbólowego w przypadku dużych dawek. Jednak odwrócenie depresji oddechowej spowodowanej buprenorfiną jest ograniczone. Odnotowano ciężkie nadciśnienie tętnicze podczas podawania naloksonu chlorowodorku w przypadku śpiączki wywołanej przedawkowaniem klonidyny.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie ma wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania naloksonu chlorowodorku u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane. Nie należy stosować naloksonu chlorowodorku w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Naloksonu chlorowodorek może wywołać objawy z odstawienia u noworodków (patrz punkt 4.4). Karmienie piersi? Nie wiadomo czy nalokson przenika do mleka kobiecego i nie ustalono jaki wpływ wywiera nalokson na dzieci karmione piersią. Należy unikać karmienia piersią przez 24 godziny po zastosowaniu naloksonu.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pacjentów, którzy otrzymali naloksonu chlorowodorek w celu odwrócenia działania opioidów należy ostrzec, aby unikali prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn oraz wykonywania innych czynności wymagających wysiłku fizycznego lub psychicznego, przez co najmniej 24 godzin, ponieważ działanie opioidów może powrócić.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Częstość zdefiniowano następująco: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: reakcje alergiczne (pokrzywka, zapalenie błony śluzowej nosa, obrzęk Quinckego), wstrząs anafilaktyczny. Zaburzenia układu nerwowego Często: zawroty głowy, ból głowy. Niezbyt często: drżenie, pocenie się. Rzadko: drgawki, napięcie mięśniowe. Drgawki występują rzadko po podaniu naloksonu chlorowodorku; jednak związek przyczynowo-skutkowy nie został ustalony. Stosowanie dawek większych niż zalecane w okresie pooperacyjnym może prowadzić do wystąpienia napięcia mięśniowego. Zaburzenia serca Często: tachykardia. Niezbyt często: zaburzenia rytmu serca, bradykardia. Bardzo rzadko: migotanie komór, zatrzymanie czynności serca.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Działania niepożądane
    Zaburzenia naczyniowe Często: niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze. Niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze i zaburzenia rytmu serca (w tym częstoskurcz komorowy i migotanie komór) występowały w okresie pooperacyjnym po zastosowaniu naloksonu chlorowodorku. Działania niepożądane sercowo-naczyniowe występowały częściej u pacjentów w okresie pooperacyjnym z istniejącymi wcześniej chorobami układu krążenia lub pacjentów otrzymujących inne leki, które powodują podobne działania niepożądane na układ sercowo-naczyniowy. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko: obrzęk płuc. Obrzęk płuc występowały w przypadku stosowania naloksonu chlorowodorku okresie pooperacyjnym. Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często: nudności. Często: wymioty. Niezbyt często: biegunka, suchość w ustach. Nudności i wymioty były zgłaszane u pacjentów po operacji, którzy otrzymali dawki większe niż zalecane.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Działania niepożądane
    Związek przyczynowo-skutkowy jednak nie został ustalony, a objawy mogą być oznakami nagłego znoszenia wpływu opioidów. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo rzadko: rumień wielopostaciowy. Odnotowano jeden przypadek rumienia wielopostaciowego, który ustąpił niezwłocznie po przerwaniu podawania naloksonu. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: ból pooperacyjny. Niezbyt często: hiperwentylacja, podrażnienie ściany naczynia (po podaniu dożylnym); miejscowe podrażnienie i stan zapalny (po podaniu domięśniowym). Stosowanie dawek większych niż zalecane w okresie pooperacyjnym może doprowadzić do powrotu bólu. Nagłe odwrócenie działania opioidów może wywoływać hiperwentylację. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Działania niepożądane
    Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Biorąc pod uwagę wskazania oraz szeroki indeks terapeutyczny nie oczekuje się wystąpienia przedawkowania. Po podaniu jednorazowej dawki 10 mg naloksonu chlorowodorku dożylnie nie odnotowano żadnych działań niepożądanych ani zmian w wynikach laboratoryjnych. Stosowanie większych dawek niż zalecane w okresie pooperacyjnym może prowadzić do powrotu bólu i napięcia mięśniowego.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: wszystkie inne środki stosowane w lecznictwie, antidota. kod ATC: V03AB15 Naloksonu chlorowodorek, półsyntetyczna pochodna morfiny (N-allilo-nor-oksymorfon), jest specyficznym antagonistą, który kompetycyjnie działa na receptory opioidowe. Wykazuje bardzo wysokie powinowactwo do receptorów opioidowych, a tym samym wypiera zarówno agonistów opioidowych i jak częściowych antagonistów, takich jak np. pentazocyna, ale również nalorfina. Naloksonu chlorowodorek nie przeciwdziała ośrodkowej depresji spowodowanej lekami nasennymi lub innych nie-opioidami nie posiadającymi działania „agonistycznego” lub podobnych do morfiny właściwości charakterystycznych dla innych antagonistów opioidowych. Nawet duże dawki leku (10-krotna dawka zwykle stosowana w lecznictwie) wywołują niewielkie działanie przeciwbólowe, tylko lekką senność i nie powodują depresji oddechowej, działania psychomimetycznego, zmian w układzie krążenia lub zwężenia źrenic.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    Przy braku opioidów i innych antagonistów opioidowych, nie wykazuje w zasadzie żadnej aktywności farmakologicznej. Ze względu na to, że naloksonu chlorowodorek - w przeciwieństwie do nalorfiny nie nasila depresji oddechowej wywołanej przez inne substancje - może być używany do różnicowego rozpoznawania zatrucia opioidami. Nie wykazano, aby na naloksonu chlorowodorek wytwarzała się tolerancja lub powodował on uzależnienie fizyczne i psychiczne. W przypadku uzależnienia od opioidów, podawanie naloksonu może nasilić objawy uzależnienia fizycznego. Po podaniu dożylnym, działanie farmakologiczne naloksonu zwykle występuje w ciągu dwóch minut. Czas trwania działania antagonistycznego zależy od dawki, ale na ogół mieści się w zakresie od 1 do 4 godzin. Konieczność powtarzania dawek zależy od ilości, rodzaju i sposobu podawania opioidów, których działanie ma być zniesione.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Naloksonu chlorowodorek jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego, ale podlega w znacznym stopniu metabolizmu pierwszego przejścia i jest szybko inaktywowany po podaniu doustnym. Pomimo że lek jest skuteczny po podaniu doustnym, jednak w celu całkowitego zniesienia działania opioidów konieczne jest podanie doustne dawek znacznie większych niż podawane pozajelitowo. Dlatego naloksonu chlorowodorek jest podawany pozajelitowo. Dystrybucja Po podaniu pozajelitowym, naloksonu chlorowodorek ulega szybkiej dystrybucji do tkanek i płynów, zwłaszcza do mózgu, ponieważ charakteryzuje się on dużą lipofilnością. U dorosłych objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym ocenia się na około 2 l/kg mc. Wiązanie z białkami jest w zakresie od 32 do 45%. Naloksonu chlorowodorek łatwo przenika przez łożysko, nie wiadomo jednak, czy przenika do mleka kobiecego.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Metabolizm Naloksonu chlorowodorek jest szybko metabolizowany w wątrobie, głównie w procesie sprzęgania z kwasem glukuronowym, a następnie wydalany z moczem. Eliminacja Naloksonu chlorowodorek ma krótki okres półtrwania w osoczu i wynosi około 1-1,5 godzin po podaniu pozajelitowym. Osoczowy okres półtrwania dla noworodków wynosi około 3 godziny. Całkowity klirens wynosi 22 ml/min/kg mc.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane przedkliniczne nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi - na podstawie konwencjonalnych badań toksyczności ostrej i po podaniu wielokrotnym. Nie przeprowadzono badań na zwierzętach oceniających rakotwórcze działanie naloksonu. W badaniach działania mutagennego uzyskano słabo dodatnie wyniki w teście mutagenności Amesa oraz w teście aberracji chromosomalnych na limfocytach ludzkich in vitro oraz ujemne wyniki w teście mutagenności HGPRT in vitro na komórkach V79 chomika chińskiego i teście aberracji chromosomalnych szpiku kostnego szczura in vivo. Zależne od dawki zmiany szybkości poporodowego rozwoju neurobehawioralnego oraz nieprawidłowe wyniki badań mózgu, odnotowano u szczurów po ekspozycji in utero. Ponadto u szczurów odnotowano zwiększenie śmiertelności noworodków i zmniejszenie masy ciała po ekspozycji w późnym okresie ciąży.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Kwas solny rozcieńczony (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produktu Naloxonum hydrochloricum WZF nie należy podawać w jednym wlewie kroplowym z innymi lekami. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać ampułki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki ze szkła bezbarwnego w tekturowym pudełku. 10 ampułek po 1 ml 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt podaje się dożylnie, domięśniowo lub podskórnie, lub we wlewie dożylnym po uprzednim rozcieńczeniu. W przypadku wykonania wlewu dożylnego, roztwór należy rozcieńczyć roztworem chlorku sodu 0,9% lub roztworem glukozy 5%, w następujący sposób: 2000 mikrogramów (5 ml roztworu zawierającego 400 mikrogramów/ml naloksonu) w 500 ml rozcieńczalnika.
  • CHPL leku Naloxonum hydrochloricum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 400 mcg/ml
    Dane farmaceutyczne
    Uzyskany po rozcieńczeniu roztwór zawiera 4 mikrogramy naloksonu w 1 ml. Roztwór należy przygotować bezpośrednio przed podaniem. Instrukcja otwierania ampułki Przed otwarciem ampułki należy upewnić się, że cały roztwór znajduje się w dolnej części ampułki. Można delikatnie potrząsnąć ampułką lub postukać w nią palcem, aby ułatwić spłynięcie roztworu. Na każdej ampułce umieszczono kolorową kropkę (patrz rysunek 1.) jako oznaczenie znajdującego się poniżej niej punktu nacięcia. Aby otworzyć ampułkę, należy trzymać ją pionowo w obu dłoniach, kolorową kropką do siebie - patrz rysunek 2. Górną część ampułki należy uchwycić w taki sposób, aby kciuk znajdował się powyżej kolorowej kropki. Nacisnąć zgodnie ze strzałką umieszczoną na rysunku 3. Ampułki są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku, należy je otwierać bezpośrednio przed użyciem. Pozostałą zawartość niezużytego produktu należy zniszczyć zgodnie z obowiązującymi przepisami. Rysunki Rysunek 1. Rysunek 2. Rysunek 3.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Suboxone 2 mg/0,5 mg tabletki podjęzykowe Suboxone 8 mg/2 mg tabletki podjęzykowe Suboxone 16 mg/4 mg tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Suboxone 2 mg/0,5 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa zawiera 2 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,5 mg naloksonu (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka podjęzykowa zawiera 42 mg laktozy (jednowodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Suboxone 8 mg/2 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa zawiera 8 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2 mg naloksonu (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka podjęzykowa zawiera 168 mg laktozy (jednowodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Suboxone 16 mg/4 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa zawiera 16 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 4 mg naloksonu (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka podjęzykowa zawiera 156,64 mg laktozy (jednowodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka podjęzykowa Suboxone 2 mg/0,5 mg tabletki podjęzykowe Białe, sześciokątne, obustronnie wypukłe tabletki o wielkości 6,5 mm z wytłoczonym napisem „N2” po jednej stronie. Suboxone 8 mg/2 mg tabletki podjęzykowe Białe, sześciokątne, obustronnie wypukłe tabletki o wielkości 11 mm z wytłoczonym napisem „N8” po jednej stronie. Suboxone 16 mg/4 mg tabletki podjęzykowe Białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki o wielkości 10,5 mm z wytłoczonym napisem „N16” po jednej stronie.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od narkotyków opioidowych, w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Celem dodania naloksonu jest zniechęcenie do używania produktu leczniczego dożylnie, niezgodnie z zaleceniami. Produkt leczniczy Suboxone jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat, którzy wyrazili zgodę na leczenie uzależnienia.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi się odbywać pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zależności/uzależnienia od opioidów. Środki ostrożności wymagane przed wprowadzeniem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. opioid długo lub krótko działający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu. Aby uniknąć wywołania zespołu abstynencyjnego, podawanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu lub buprenorfiny należy rozpoczynać wyłącznie w obecności obiektywnych, wyraźnych objawów zespołu abstynencyjnego (potwierdzonych np. wynikiem oceny w skali klinicznej objawów związanych z odstawieniem opioidów [ang. Clinical Opioid Withdrawal Scale , COWS] wskazującym na łagodne lub umiarkowane objawy abstynencyjne).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Dawkowanie
    o - U pacjentów uzależnionych od heroiny lub krótko działających opioidów pierwszą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu trzeba przyjąć po pojawieniu się objawów abstynencyjnych, ale nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu przez pacjenta opioidów. o - U pacjentów przyjmujących metadon przed rozpoczęciem leczenia skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg/dobę. Rozpoczynając stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, należy wziąć pod uwagę długi okres półtrwania metadonu. Pierwszą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu należy przyjąć dopiero po pojawieniu się objawów abstynencyjnych, ale nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu przez pacjenta metadonu. Buprenorfina może wywołać objawy abstynencyjne u pacjentów uzależnionych od metadonu.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Dawkowanie
    Dawkowanie Leczenie początkowe (wprowadzenie leku) Zalecana dawka początkowa u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat to 4 mg/1 mg i można ją powtórzyć do maksymalnej dawki 12 mg/3 mg w pierwszym dniu leczenia, aby zminimalizować niepożądane objawy abstynencyjne i utrzymać pacjenta przy leczeniu. Na początku leczenia zalecany jest codzienny nadzór nad dawkowaniem, aby upewnić się, że dawka jest we właściwy sposób umieszczana podjęzykowo. Pozwala to też na obserwację reakcji pacjenta na leczenie, co stanowi wskazówkę dla doboru skutecznej dawki, opartej na efekcie klinicznym. Stabilizacja dawki i leczenie podtrzymujące Po pierwszym dniu wprowadzania leczenia konieczne jest szybkie ustabilizowanie odpowiedniej dawki podtrzymującej przez jej dostosowywanie aż do osiągnięcia dawki, która utrzymuje pacjenta przy leczeniu i hamuje objawy opioidowego zespołu abstynencyjnego. Powinna być ona ustalana na podstawie powtarzanej oceny stanu klinicznego i psychicznego pacjenta.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Dawkowanie
    Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 24 mg buprenorfiny. Podczas leczenia podtrzymującego może być konieczne okresowe stabilizowanie dawki podtrzymującej na nowym poziomie w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby pacjenta. Dawkowanie rzadziej niż raz na dobę Po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji częstość dawkowania produktu leczniczego Suboxone można zmniejszyć, podając co drugi dzień dwukrotność indywidualnie dobranej dawki dobowej. Na przykład pacjentowi, u którego ustabilizowano dawkę dobową na poziomie 8 mg/2 mg, można podawać dawkę 16 mg/4 mg co drugi dzień, a między tymi dniami stosować dzień bez dawkowania. U niektórych pacjentów, po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji, częstość dawkowania produktu leczniczego Suboxone można zmniejszyć do 3 razy w tygodniu (np. w poniedziałek, środę i piątek).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Dawkowanie
    Dawka w poniedziałek i środę powinna być dwa razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej, a dawka w piątek powinna być trzy razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej, bez dawkowania w pozostałe dni tygodnia. Jednak dawka podana w ciągu jednego dnia nie powinna przekroczyć 24 mg. Schemat ten może okazać się nieodpowiedni dla pacjentów wymagających dobranej dawki dobowej większej niż 8 mg/dobę. Zmniejszenie dawkowania i zakończenie leczenia Po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji, jeśli pacjent wyrazi zgodę, dawkę można stopniowo zmniejszać do mniejszej dawki podtrzymującej. W niektórych przypadkach, gdy leczenie daje korzystne wyniki, można je przerwać. Dostępność tabletki podjęzykowej w dawkach 2 mg/0,5 mg i 8 mg/2 mg umożliwia stopniowe zmniejszanie dawki. U pacjentów, którzy mogą wymagać mniejszej dawki buprenorfiny, można stosować tabletki podjęzykowe z buprenorfiną o mocy 0,4 mg.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Dawkowanie
    Pacjentów należy monitorować po zakończeniu leczenia z powodu ryzyka nawrotu uzależnienia. Zmiana buprenorfiny na skojarzenie buprenorfiny i naloksonu lub odwrotnie W przypadku podania podjęzykowego skojarzenie buprenorfiny i naloksonu oraz buprenorfina mają podobne działanie kliniczne i są zamienne. Zanim jednak zmieni się skojarzenie buprenorfiny i naloksonu na buprenorfinę lub odwrotnie, lekarz przepisujący produkt leczniczy i pacjent powinni wyrazić zgodę na tę zmianę, a pacjenta należy obserwować na wypadek, gdyby zaistniała potrzeba dostosowania dawki. Zmiana tabletek podjęzykowych na lamelkę podjęzykową lub odwrotnie (w stosownych wypadkach) U pacjentów, u których zmienia się tabletki podjęzykowe Suboxone na lamelkę Suboxone lub odwrotnie, leczenie należy rozpoczynać od tej samej dawki, którą stosowano w przypadku poprzednio podawanego produktu leczniczego. Po zmianie jednego produktu leczniczego na drugi może być jednak wymagane dostosowanie dawki.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Dawkowanie
    Z uwagi na możliwie większą względną dostępność biologiczną lamelki Suboxone w porównaniu z tabletkami podjęzykowymi Suboxone pacjentów zmieniających leczenie z tabletek podjęzykowych na lamelkę należy monitorować w celu wykrycia objawów przedawkowania. Takie przypadki zmiany leczenia z lamelki na tabletki podjęzykowe należy monitorować w celu wykrycia objawów zespołu abstynencyjnego i innych objawów otrzymywania niewystarczającej dawki. W badaniach klinicznych nie uzyskano spójnych wyników oceny podobieństwa farmakokinetyki lamelki Suboxone względem tabletek podjęzykowych Suboxone o odpowiedniej mocy, a także względem skojarzeń (patrz punkt 5.2). W przypadku zmiany lamelki Suboxone na tabletki podjęzykowe Suboxone lub odwrotnie pacjenta należy obserwować na wypadek, gdyby zaistniała potrzeba dostosowania dawki. Nie zaleca się kojarzenia różnych postaci ani naprzemiennego stosowania lamelek i tabletek podjęzykowych.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Dawkowanie
    Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat). Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania. Zaburzenia czynności wątroby Farmakokinetyka skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może być zmieniona u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych i staranne dobieranie dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Nie zaleca się stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 5.2). Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Dawkowanie
    Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania produktu leczniczego pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Lekarze muszą ostrzec pacjentów, że podanie podjęzykowe jest jedyną skuteczną i bezpieczną drogą podawania tego produktu leczniczego (patrz punkt 4.4). Tabletkę należy umieścić pod językiem i pozostawić aż do całkowitego rozpuszczenia. Pacjenci nie powinni przełykać ani spożywać jedzenia ani picia, dopóki tabletka się całkowicie nie rozpuści . W celu uzyskania pożądanej dawki można łączyć kilka tabletek produktu leczniczego Suboxone o różnej mocy, które można przyjąć jednocześnie lub w dwóch porcjach; drugą porcję należy przyjąć bezpośrednio po rozpuszczeniu pierwszej porcji.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens. Jednoczesne stosowanie antagonistów receptorów opioidowych (naltrekson, nalmefen) w leczeniu uzależnienia od alkoholu lub opioidów.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niewłaściwe stosowanie, nadużywanie i stosowanie niezgodne z przeznaczeniem Buprenorfina może być niewłaściwie stosowana lub nadużywana podobnie jak inne opioidy, legalne lub nielegalne. Zagrożenia związane z niewłaściwym stosowaniem i nadużywaniem obejmują między innymi przedawkowanie, rozprzestrzenianie się krwiopochodnych lub miejscowych i ogólnoustrojowych zakażeń wirusowych, zahamowanie czynności oddechowej i uszkodzenie wątroby. Niewłaściwe stosowanie buprenorfiny przez osoby inne niż pacjent, któremu ją przepisano, stwarza ryzyko wystąpienia uzależnienia u nowych osób stosujących buprenorfinę jako podstawowy narkotyk. Może do tego dojść, jeżeli produkt leczniczy jest dystrybuowany w celu nielegalnego użycia bezpośrednio przez pacjenta lub jeżeli nie jest odpowiednio zabezpieczony przed kradzieżą.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nieoptymalne leczenie z zastosowaniem skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może powodować niewłaściwe realizowanie zaleceń dotyczących przyjmowania produktu leczniczego przez pacjenta, prowadząc do przedawkowania lub przerwania leczenia. Pacjent otrzymujący niewystarczającą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może reagować na niekontrolowane objawy zespołu abstynencyjnego, przyjmując na własną rękę opioidy, alkohol lub innego rodzaju substancje o działaniu uspokajającym bądź nasennym, takie jak benzodiazepiny. W celu zminimalizowania ryzyka niewłaściwego stosowania, nadużywania i stosowania niezgodnego z przeznaczeniem należy podejmować odpowiednie środki ostrożności przy przepisywaniu i wydawaniu buprenorfiny, takie jak unikanie przepisywania większej liczby dawek w początkowym okresie leczenia, a także przyjmowanie pacjentów na wizyty kontrolne połączone z monitorowaniem klinicznym dostosowanym do potrzeb pacjenta.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Połączenie buprenorfiny z naloksonem w produkcie leczniczym Suboxone ma na celu zniechęcenie do niewłaściwego stosowania i nadużywania buprenorfiny. Przewiduje się, że niewłaściwe stosowanie dożylnie lub donosowo produktu leczniczego Suboxone jest mniej prawdopodobne niż samej buprenorfiny, gdyż nalokson zawarty w tym produkcie leczniczym może prowadzić do wystąpienia objawów abstynencyjnych u osób uzależnionych od heroiny, metadonu lub innych agonistów receptorów opioidowych. Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zahamowanie czynności oddechowej Odnotowano szereg przypadków zgonu z powodu zahamowania czynności oddechowej, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) lub gdy stosowano ją niezgodnie z zaleceniami. Odnotowano również przypadki zgonu związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol lub inne opioidy. Jeśli buprenorfina jest podawana nieuzależnionym od opioidów osobom o niskiej tolerancji na działanie opioidów, może dojść do potencjalnie śmiertelnego w skutkach zahamowania czynności oddechowej. Produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, niedotlenieniem, hiperkapnią, wcześniejszym zahamowaniem czynności oddechowej lub kifoskoliozą [skrzywieniem kręgosłupa mogącym prowadzić do duszności]).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może powodować ciężkie, potencjalnie śmiertelne w skutkach zahamowanie czynności oddechowej u dzieci i osób nieuzależnionych, które przypadkowo lub celowo spożyją ten produkt. Należy ostrzec pacjentów, by przechowywali blister w bezpiecznym miejscu niedostępnym dla dzieci i innych domowników, nigdy nie otwierali go z wyprzedzeniem i nie przyjmowali tego produktu leczniczego w obecności dzieci. W razie przypadkowego spożycie lub podejrzewania spożycia należy natychmiast skontaktować się z pogotowiem ratunkowym. Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może powodować senność, zwłaszcza gdy jest przyjmowane razem z alkoholem lub lekami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy (OUN) (takimi jak benzodiazepiny, trankwilizatory, leki uspokajające lub nasenne; patrz punkty 4.5 i 4.7).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, może prowadzić do sedacji, zahamowania czynności oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie produktu leczniczego z tymi uspokajającymi produktami leczniczymi powinno ograniczać się do pacjentów, u których nie są dostępne alternatywne opcje leczenia. Jeśli podejmie się decyzję o jednoczesnym przepisaniu skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz uspokajających produktów leczniczych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leków uspokajających, a czas trwania leczenia powinien być możliwie najkrótszy. Należy ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych zahamowania czynności oddechowej i sedacji.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W związku z tym zdecydowanie zaleca się informowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Suboxone i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Uzależnienie Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego µ (mi) i jej przewlekłe podawanie prowadzi do uzależnienia typu opioidowego. Badania na zwierzętach, jak i doświadczenie kliniczne wskazują, że buprenorfina może wywoływać uzależnienie, ale słabsze niż pełny agonista, np. morfina. Nagłe przerwanie leczenia nie jest zalecane, może bowiem prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu abstynencyjnego. Zapalenie wątroby i zaburzenia czynności wątroby U osób uzależnionych od opioidów odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby, zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach o działaniach niepożądanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, przypadki niewydolności wątroby, martwicy wątroby, zespołu wątrobowo-nerkowego, encefalopatii wątrobowej i zgon. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące defekty mitochondrialne (wada genetyczna, zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innego, potencjalnie hepatotoksycznego produktu leczniczego) i dalsze stosowanie narkotyków dożylnych. Te podstawowe czynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz w czasie leczenia. W razie podejrzewania zaburzenia czynności wątroby konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zależnie od wyników można ostrożnie zaprzestać podawania produktu leczniczego, aby zapobiec objawom abstynencyjnym i powrotowi do nielegalnego stosowania narkotyków. Jeżeli leczenie jest kontynuowane, należy ściśle monitorować czynność wątroby. Występowanie opioidowego zespołu abstynencyjnego Rozpoczynając leczenie skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu, lekarz musi pamiętać o częściowym agonizmie buprenorfiny i możliwości wywołania przez nią objawów abstynencyjnych u pacjentów uzależnionych od opioidów, zwłaszcza gdy jest podawana wcześniej niż 6 godzin po ostatniej dawce heroiny lub innego krótko działającego opioidu bądź wcześniej niż 24 godziny po ostatniej dawce metadonu. Z uwagi na odnotowane objawy zespołu abstynencyjnego w okresie zastępowania buprenorfiny lub metadonu skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu pacjentów należy dokładnie monitorować.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Aby uniknąć wywołania zespołu abstynencyjnego, podawanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu należy rozpocząć, gdy obiektywne objawy zespołu abstynencyjnego są wyraźne (patrz punkt 4.2). Objawy abstynencyjne mogą też być związane z nieoptymalnym dawkowaniem. Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonu oceniano w badaniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Zarówno buprenorfina, jak i nalokson są intensywnie metabolizowane w wątrobie i wykryto wyższe stężenia w osoczu obu związków u pacjentów z umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem czynności wątroby w porównaniu z osobami zdrowymi. Pacjentów należy monitorować w celu wykrycia objawów opioidowego zespołu abstynencyjnego, toksyczności lub przedawkowania spowodowanego zwiększeniem stężenia naloksonu i (lub) buprenorfiny. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających czynność wątroby i badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby, otrzymujący równocześnie inne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) mający zaburzenia czynności wątroby są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia wątroby. Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu jest przeciwwskazane. Zaburzenia czynności nerek Wydalanie produktu z moczem może być wydłużone, ponieważ 30% podawanej dawki jest usuwane drogą nerkową. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Inhibitory CYP3A4 Produkty lecznicze hamujące enzym CYP3A4 mogą powodować zwiększenie stężenia buprenorfiny. Konieczne może być zmniejszenie dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. W przypadku pacjentów już leczonych inhibitorami CYP3A4 należy starannie dobierać dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, gdyż skuteczna może się u nich okazać mniejsza dawka (patrz punkt 4.5). Efekty klasowe U pacjentów ambulatoryjnych opioidy mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Podawanie opioidów może być przyczyną podwyższenia ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych, należy zatem zachować ostrożność, podając opioidy pacjentom z urazami głowy, uszkodzeniami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone lub gdy w wywiadzie stwierdzono występowanie napadów drgawkowych.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewki moczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawy choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta lub zaciemniać rozpoznanie albo przebieg kliniczny współwystępującej choroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych i u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowane ostrożnie. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom w podeszłym wieku i osłabionym. Biorąc pod uwagę doświadczenie wynikające ze stosowania morfiny, jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (ang.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Specjalne środki ostrozności
    monoamine oxidase , MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów (patrz punkt 4.5). Substancje pomocnicze Produkt leczniczy zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. Dzieci i młodzież Stosowanie u młodzieży (w wieku od 15 do < 18 lat) Ze względu na brak danych dotyczących młodzieży (w wieku od 15 do < 18 lat) pacjentów z tej grupy wiekowej należy uważniej monitorować w czasie leczenia.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia buprenorfiny i naloksonu nie należy przyjmować razem z następującymi środkami: • Napoje alkoholowe lub produkty lecznicze zawierające alkohol, ponieważ alkohol zwiększa uspokajające działanie buprenorfiny (patrz punkt 4.7). Produkt leczniczy Suboxone należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania następujących produktów leczniczych: • Leki uspokajające, takie jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, zwiększa ryzyko sedacji, zahamowania czynności oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjne działanie depresyjne na OUN. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Interakcje
    Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem jest bardzo niebezpieczne. Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4).  Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Suboxone z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może powodować depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację, śpiączkę lub zgon (patrz punkt 4.4). • Inne środki tłumiące czynność ośrodkowego układu nerwowego, inne pochodne opioidowe (np. metadon, leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), niektóre leki przeciwdepresyjne, działające uspokajająco leki z grupy antagonistów receptora H1, barbiturany, anksjolityki inne niż benzodiazepiny, neuroleptyki, klonidyna i podobne: skojarzenia te nasilają zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Interakcje
    Obniżony stopień uwagi może powodować, że prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn będzie niebezpieczne. • Dodatkowo może być utrudnione uzyskanie odpowiedniej analgezji podczas podawania pełnego agonisty receptorów opioidowych pacjentom otrzymujących skojarzenie buprenorfiny i naloksonu. Dlatego w przypadku stosowania pełnego agonisty istnieje możliwość przedawkowania, zwłaszcza przy próbach zahamowania działania częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu zmniejsza się. • Serotoninergiczne produkty lecznicze, takie jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4) • Naltrekson i nalmefen są antagonistami receptorów opioidowych, które mogą blokować farmakologiczne działanie buprenorfiny.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Interakcje
    Przeciwwskazane jest ich równoczesne podawanie podczas leczenia skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu ze względu na potencjalnie niebezpieczną interakcję, która może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów opioidowego zespołu abstynencyjnego (patrz punkt 4.3). • Inhibitory CYP3A4: badanie interakcji buprenorfiny z ketokonazolem (silny inhibitor CYP3A4) wykazało zwiększenie wartości parametrów C max i AUC (pole pod krzywą, ang. area under the curve ) buprenorfiny (odpowiednio o ok. 50% i 70%) oraz, w mniejszym stopniu, norbuprenorfiny. Pacjenci otrzymujący produkt leczniczy Suboxone muszą być ściśle monitorowani i mogą wymagać zmniejszenia dawki, jeżeli produkt leczniczy jest podawany z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitorami proteazy, takimi jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir bądź azolowymi lekami przeciwgrzybicznymi, takimi jak ketokonazol lub itrakonazol, antybiotykami makrolidowymi).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Interakcje
    • Induktory CYP3A4: równoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 i buprenorfiny może doprowadzić do zmniejszenia stężenia buprenorfiny w osoczu, co może być przyczyną nieoptymalnego leczenia uzależnienia od opioidów za pomocą buprenorfiny. Zaleca się, aby otrzymujący skojarzenie buprenorfiny i naloksonu pacjenci, którym podaje się równocześnie induktory (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna), byli dokładnie monitorowani. Może być konieczne stosowne zmodyfikowanie dawki buprenorfiny lub induktora CYP3A4. • Biorąc pod uwagę doświadczenie wynikające ze stosowania morfiny, jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka jest nieznane. Stosowana pod koniec ciąży buprenorfina może spowodować zahamowanie czynności oddechowej u noworodków nawet po krótkim okresie podawania. Długotrwałe podawanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie zespołu abstynencyjnego u noworodka. (np. hipertonię, drżenie u noworodków, pobudzenie u noworodków, drgawki kloniczne lub inne drgawki). Zespół ten zwykle występuje od kilku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z powodu długiego okresu półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży, aby zapobiec ryzyku wystąpienia u noworodków zahamowania czynności oddechowej lub zespołu abstynencyjnego.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Ponadto stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu w czasie ciąży powinien przeanalizować lekarz. Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy stosować w okresie ciąży wyłącznie w przypadku, gdy potencjalne korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy nalokson przenika do mleka ludzkiego. Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Stwierdzono hamowanie laktacji przez buprenorfinę u szczurów. Dlatego podczas leczenia produktem Suboxone należy przerwać karmienie piersią. Płodność Badania na zwierzętach wykazały obniżenie płodności u samic przyjmujących duże dawki (ekspozycja ogólnoustrojowa > 2,4 razy ekspozycji u ludzi po maksymalnej zalecanej dawce 24 mg buprenorfiny, w oparciu o AUC, patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn u pacjentów uzależnionych od opioidów. Produkt leczniczy może powodować senność, zawroty głowy lub zaburzenia procesów myślowych, szczególnie na początku leczenia i w okresie dostosowania dawki. Przyjmowanie produktu z alkoholem lub środkami tłumiącymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilić wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5) . Pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów mechanicznych lub obsługiwaniem maszyn, ponieważ skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może niekorzystnie wpływać na ich zdolność do wykonywania tych czynności.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi związanymi z leczeniem podczas podstawowych badań klinicznych były zaparcia i objawy zazwyczaj związane z odstawieniem narkotyku (tj. bezsenność, ból głowy, nudności, zwiększona potliwość i ból). Niektóre przypadki napadów drgawkowych, wymiotów, biegunki i podwyższonych wyników badań czynności wątroby były uznawane za ciężkie. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Tabela 1 zawiera podsumowanie działań niepożądanych, zgłaszanych w podstawowych badaniach klinicznych, w których 342 z 472 pacjentów (72,5%) zgłaszało działania niepożądane oraz działania niepożądane zgłaszane w ramach nadzoru po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Częstość występowania możliwych działań niepożądanych przedstawionych poniżej określono za pomocą następującej konwencji: Bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1,000 do < 1/100), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Działania niepożądane
    Tabela 1. Związane z leczeniem działania niepożądane, opisywane w badaniach klinicznych nad skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu oraz zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządówBardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoCzęstośćnieznana
    Zakażenia i zarażeniapasożytniczeGrypa, zakażenie, zapalenie gardła,nieżyt nosaZakażenie dróg moczowych, zakażenie pochwy
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoNiedokrwistość, leukocytoza, leukopenia,limfadenopatia, trombocytopenia
    Zaburzenia układu immunologicznegoNadwrażliwośćWstrząs anafilaktyczny
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaZmniejszony apetyt, hiperglikemia, hiperlipidemia,hipoglikemia
    Zaburzenia psychiczneBezsennośćLęk, depresja,obniżenie libido, nerwowość, zaburzenia myśleniaNiezwykłe sny, pobudzenie, apatia, depersonalizacja, uzależnienie od narkotyków, euforia,wrogośćOmamy
    Zaburzenia układu nerwowegoBól głowyMigrena, zawroty głowy, hipertonia, parestezja, sennośćAmnezja, hiperkineza, drgawki, zaburzenia mowy, drżenieEncefalopatia wątrobowa, omdlenie
    Zaburzenia okaNiedowidzenie, zaburzeniałzawieniaZapaleniespojówek, zwężenie źrenicy
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządówBardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoCzęstośćnieznana
    Zaburzenia ucha i błędnikaZawroty głowy pochodzenia błędnikowego
    Zaburzenia sercaDusznica bolesna, bradykardia, zawał mięśnia sercowego,kołatanie serca, tachykardia
    Zaburzenia naczynioweNadciśnienie, rozszerzenienaczyńNiedociśnienieNiedociśnienie ortostatyczne
    Zaburzenia układu oddechowego,klatki piersiowej i śródpiersiaKaszelAstma, duszność, ziewanieSkurcz oskrzeli, zahamowanie czynności oddechowej
    Zaburzenia żołądka i jelitZaparcia NudnościBól brzucha, biegunka, niestrawność,wzdęcia, wymiotyOwrzodzenie jamy ustnej, przebarwienie językaPróchnica zębów
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychWirusowe zapalenie wątroby,ostre zapalenie wątroby, żółtaczka, martwica wątroby, zespółwątrobowo- nerkowy
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejZwiększona potliwośćŚwiąd, wysypka, pokrzywkaTrądzik, łysienie, złuszczające zapalenie skóry,suchość skóry, guzki skórneObrzęk naczynioruchow y
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowei tkanki łącznejBól pleców, ból stawów, kurcze mięśni, ból mięśniZapalenie stawów
    Zaburzenia nerek i dróg moczowychNieprawidłowośc i moczuAlbuminuria, trudnościz oddawaniem moczu, krwiomocz, kamica nerkowa,zatrzymanie moczu
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządówBardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoCzęstośćnieznana
    Zaburzenia układu rozrodczego i piersiZaburzenia erekcjiBrak miesiączki, zaburzenia ejakulacji, krwotok miesiączkowy,krwawienie maciczne
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaZespół abstynencyjnyAstenia,ból w klatce piersiowej, dreszcze, gorączka, złesamopoczucie, ból,obrzęk obwodowyHipotermiaNoworodkowy zespół abstynencyjny
    Badania diagnostyczneNieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zmniejszenie masy ciałaWzrost stężenia kreatyniny we krwiZwiększenie aktywności aminotransferaz
    Urazy, zatrucia i powikłania pozabiegachUrazUdar cieplny
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Działania niepożądane
    Opis wybranych działań niepożądanych W przypadkach niewłaściwego podania produktu leczniczego drogą dożylną niektóre działania niepożądane są przypisywane raczej faktowi niewłaściwego stosowania niż wywoływania ich przez sam produkt leczniczy. Do działań tych należą reakcje miejscowe, niekiedy septyczne (ropień, zapalenie tkanki łącznej). Ponadto zgłaszano potencjalnie ciężkie ostre zapalenie wątroby i inne zakażenia, takie jak zapalenie płuc czy zapalenie wsierdzia (patrz punkt 4.4). U pacjentów ze znacznym uzależnieniem od narkotyków w początkowej fazie podawania buprenorfiny może wystąpić zespół abstynencyjny, podobny do zespołu abstynencyjnego związanego z naloksonem (patrz punkt 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Działania niepożądane
    Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Objawy Zahamowanie czynności oddechowej wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego jest głównym objawem wymagającym interwencji w przypadku przedawkowania, ponieważ może ono prowadzić do zatrzymania oddechu i śmierci. Objawami przedawkowania mogą być również senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie stanu oddechowego i kardiologicznego pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania czynności oddechowej i standardowe środki intensywnej opieki. Konieczne jest zapewnienie drożności dróg oddechowych i wspomaganej lub kontrolowanej wentylacji. Pacjenta należy przenieść w miejsce, w którym dostępne są pełne możliwości wykonania resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Przedawkowanie
    Zaleca się zastosowanie antagonisty receptorów opioidowych (tzn. naloksonu), pomimo niewielkiego wpływu, jaki może on wywierać podczas odwracania objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na środki będące pełnymi agonistami receptorów opioidowych. W przypadku stosowania naloksonu podczas określania długości okresu leczenia i nadzoru medycznego potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny. Nalokson jest usuwany z organizmu szybciej niż buprenorfina, co może być przyczyną nawrotu wcześniej stłumionych objawów przedawkowania buprenorfiny, dlatego może być konieczne stosowanie infuzji ciągłej. Jeśli infuzja nie jest możliwa, może być wymagane wielokrotne podanie naloksonu. Szybkość infuzji dożylnej powinna być dostosowana do odpowiedzi pacjenta.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnień, kod ATC: N07BC51. Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w podtrzymującym leczeniu uzależnienia opioidowego jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania narkotyków przez uzależnionych pacjentów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych μ. Nalokson podawany w zwykłych dawkach doustnie lub podjęzykowo pacjentom doświadczającym opioidowych objawów abstynencyjnych wykazuje niewielki lub zerowy efekt farmakologiczny, co wynika z jego prawie całkowitego metabolizmu pierwszego przejścia.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Jednakże, w przypadku podawania dożylnego osobom uzależnionym od opioidów, obecność naloksonu w produkcie leczniczym Suboxone wywołuje wyraźne działanie antagonistyczne w stosunku do opioidów i opioidowy zespół abstynencyjny, zniechęcając w ten sposób do dożylnego nadużywania produktu. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Dane o skuteczności i bezpieczeństwie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu pochodzą głównie z rocznego badania klinicznego, obejmującego 4-tygodniowe randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby porównanie działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, buprenorfiny oraz placebo, po którym następowało 48-tygodniowe badanie bezpieczeństwa stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. W badaniu tym 326 osób uzależnionych od heroiny losowo przydzielono do grup otrzymujących skojarzenie buprenorfiny i naloksonu w dawce 16 mg na dobę, 16 mg buprenorfiny na dobę lub placebo.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W przypadku uczestników przydzielonych w drodze randomizacji do jednej z grup aktywnego leczenia w dniu 1. podawano 8 mg buprenorfiny, a następnie w dniu 2. podawano 16 mg (dwie tabletki po 8 mg) buprenorfiny. W dniu 3. u osób przydzielonych w drodze randomizacji do grupy, która miała otrzymywać skojarzenie buprenorfiny i naloksonu, zmieniano leczenie na tabletkę złożoną. Uczestnicy przychodzili codziennie do przychodni (od poniedziałku do piątku) w celu otrzymania leku i dokonania oceny skuteczności. Na soboty i niedziele pacjenci otrzymywali odpowiednią ilość leku do domu. Głównym porównaniem w badaniu była ocena skuteczności buprenorfiny oraz skojarzenia buprenorfiny i naloksonu podawanych indywidualnie w stosunku do placebo. Odsetek próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu, w których nie stwierdzono obecności opioidów innych niż stosowane w badaniu, był statystycznie większy zarówno w przypadku skojarzenia buprenorfiny i naloksonu względem placebo (p < 0,0001), jak i buprenorfiny względem placebo (p < 0,0001).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W podwójnie pozorowanym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby w grupach równoległych porównującym etanolowy roztwór buprenorfiny z aktywną kontrolą w postaci pełnego agonisty 162 osoby zostały przydzielone w drodze randomizacji do grup otrzymujących podjęzykowo etanolowy roztwór buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę (dawka mniej więcej porównywalna z dawką 12 mg na dobę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu) lub dwie względnie małe dawki aktywnej kontroli, z których jedna była wystarczająco mała, aby służyć za alternatywę dla placebo, podczas fazy wprowadzania leczenia trwającej od 3 do 10 dni, 16-tygodniowej fazy leczenia podtrzymującego i 7-tygodniowej fazy odtruwania. Dawkę podtrzymującą buprenorfiny osiągano w dniu 3.; dawki w grupie aktywnej kontroli dobierano bardziej stopniowo.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Biorąc pod uwagę liczbę osób kontynuujących leczenie i odsetek ujemnych wyników badań próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu w celu oznaczenia opioidów innych niż stosowane w badaniu, buprenorfina okazała się skuteczniejsza od małej dawki kontroli w utrzymywaniu osób uzależnionych od heroiny w leczeniu i zmniejszaniu przez nich zużycia opioidów w czasie leczenia. Skuteczność buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę była podobna do skuteczności umiarkowanej dawki kontroli aktywnej, jednakże równoważność nie została wykazana.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Buprenorfina Wchłanianie Buprenorfina po podaniu doustnym podlega metabolizmowi pierwszego przejścia z N-dealkilacją i sprzęganiem z kwasem glukuronowym w jelicie cienkim i wątrobie. Dlatego podawanie tego produktu leczniczego drogą doustną jest niewłaściwe. Maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje się po 90 minutach od podania podjęzykowego. Stężenie buprenorfiny w osoczu zwiększało się ze wzrostem podjęzykowej dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. Zarówno C max , jak i AUC buprenorfiny zwiększały się wraz ze wzrostem dawki (w zakresie 4–16 mg), chociaż zwiększenie to było mniejsze od proporcjonalnego do dawki. Tabela 2. Średnie wartości parametrów farmakokinetycznych buprenorfiny
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Parametr farmakokinetycznySuboxone 4 mgSuboxone 8 mgSuboxone 16 mg
    Cmax (ng/ml)1,84 (39)3,0 (51)5,95 (38)
    AUC0-48h∙ng/ml12,52 (35)20,22 (43)34,89 (33)
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Tabela 3. Zmiany parametrów farmakokinetycznych lamelki Suboxone podawanej podjęzykowo lub podpoliczkowo w porównaniu z tabletką podjęzykową Suboxone
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    DawkaParametr farmakok inetycznyZwiększenie stężenia buprenorfinyParametr farmakoki netycznyZwiększenie stężenia naloksonu
    Lamelk a podana podjęzy kowo w poró wnaniu z tablet kąpodjęzy kowąLamelk a podana podpoli czkowo w poró wnaniu z tablet kąpodjęzy kowąLamelka podana podpolic zkowo w porów naniuz lamelką podaną podjęzyk owoLamelka podana podjęzyk owow porównaniuz tabletką podjęzyk owąLamelka podana podpoliczko wow porównani u z tabletką podjęzykow ąLamelka podana podpoliczko wow porównani u z lamelką podaną podjęzykow o
    1 ×2 mg/0,5 mgCmax22%25%-Cmax---
    AUC0-last-19%-AUC0-last---
    2 ×2 mg/0,5 mgCmax-21%21%Cmax-17%21%
    AUC0-last-23%16%AUC0-last-22%24%
    1 ×8 mg/2 mgCmax28%34%-Cmax41%54%-
    AUC0-last20%25%-AUC0-last30%43%-
    1 ×12 mg/3 mgCmax37%47%-Cmax57%72%9%
    AUC0-last21%29%-AUC0-last45%57%-
    1 ×8 mg/2 mg plus2 ×2 mg/0,5 mgCmax-27%13%Cmax17%38%19%
    AUC0-last-23%-AUC0-last-30%19%
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Uwaga 1: Znak „–” oznacza brak zmiany, gdy 90-procentowe przedziały ufności dla parametrów AUC 0-last i C max zawierają się w zakresie od 80% do 125% wartości granicznych. Uwaga 2: Brak danych dotyczących lamelki o mocy 4 mg/1 mg; jej skład jest proporcjonalny do składu lamelki o mocy 2 mg/0,5 mg, a wielkość odpowiada wielkości 2 lamelek o mocy 2 mg/0,5 mg. Dystrybucja Po wchłonięciu buprenorfiny następuje faza szybkiej dystrybucji (okres półtrwania w fazie dystrybucji od 2 do 5 godzin). Buprenorfina jest silnie lipofilna, przez co szybko przenika przez barierę krew-mózg. Buprenorfina wiąże się z białkami w około 96%, głównie z alfa- i beta-globulinami. Metabolizm Buprenorfina jest metabolizowana głównie na drodze N-dealkilacji przez mikrosomalny cytochrom CYP3A4 w wątrobie. Cząsteczka macierzysta i główny dealkilowany metabolit, norbuprenorfina, ulegają następnie glukuronidacji. Norbuprenorfina wiąże się z receptorami opioidowymi w warunkach in vitro .
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Nie wiadomo jednak, czy norbuprenorfina przyczynia się do ogólnego działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. Eliminacja Eliminacja buprenorfiny ma charakter dwu- lub trójwykładniczy, a średni okres półtrwania z osocza wynosi 32 godziny. Buprenorfina jest wydalana z kałem (w ok. 70%), poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów, reszta (ok. 30%) jest wydalana z moczem. Liniowość lub nieliniowość Wartości obu C max i AUC zwiększały się liniowo wraz ze wzrostem dawki (w zakresie 4–16 mg), chociaż zwiększenie to nie było wprost proporcjonalne do dawki. Nalokson Wchłanianie i dystrybucja Po podaniu podjęzykowym skojarzenia buprenorfiny i naloksonu stężenie naloksonu w osoczu jest małe i szybko się zmniejsza. Średnie maksymalne stężenie naloksonu w osoczu było zbyt niskie, aby ocenić proporcjonalność względem dawki.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Nie wykryto, by nalokson wpływał na farmakokinetykę buprenorfiny i zarówno tabletki podjęzykowe z buprenorfiną, jak i lamelka podjęzykowa ze skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu skutkują podobnym stężeniem buprenorfiny w osoczu. Dystrybucja Nalokson wiąże się z białkami w około 45%, głównie z albuminami. Metabolizm Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, i wydalany z moczem. Nalokson ulega bezpośredniej glukuronidacji do 3-glukuronidu naloksonu, a także N-dealkilacji i redukcji grupy karbonylowej w pozycji 6. Eliminacja Nalokson jest wydalany z moczem, a jego średni okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza mieści się w zakresie od 0,9 do 9 godzin. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie są dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (ok. 30%) w ogólnym klirensie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonu oceniano w badaniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Tabela 4 zawiera zestawienie wyników badania klinicznego, w którym ekspozycję na buprenorfinę i nalokson ustalano po podaniu tabletek podjęzykowych skojarzenia buprenorfiny i naloksonu 2,0/0,5 mg u osób zdrowych oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby różnego stopnia.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Tabela 4. Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu produktu leczniczego Suboxone (zmiana w stosunku do osób zdrowych)
    Parametr farmakokinetycz nyŁagodne zaburzenia czynności wątroby(klasa A wg skali Childa- Pugha)(n = 9)Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(klasa B wg skali Childa- Pugha)(n = 8)Ciężkie zaburzenia czynności wątroby(klasa C wg skali Childa- Pugha)(n = 8)
    Buprenorfina
    Cmax1,2-krotne zwiększenie1,1-krotne zwiększenie1,7-krotne zwiększenie
    AUClastPodobne do grupy kontrolnej1,6-krotne zwiększenie2,8-krotne zwiększenie
    Nalokson
    CmaxPodobne do grupy kontrolnej2,7-krotne zwiększenie11,3-krotne zwiększenie
    AUClast0,2-krotne zwiększenie3,2-krotne zwiększenie14,0-krotne zwiększenie
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Ogólnie rzecz biorąc, stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, podczas gdy stężenie naloksonu w osoczu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby wzrosło 14-krotnie.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu badano u zwierząt w badaniach toksyczności dawki jednorazowej (toksyczność ostra) i dawek wielokrotnych (do 90 dni u szczurów). Nie stwierdzono synergistycznego działania toksycznego. Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością agonistyczną i (lub) antagonistyczną wobec receptorów opioidowych. Mieszanina chlorowodorku buprenorfiny i chlorowodorku naloksonu (proporcja 4:1) nie wykazywała działania mutagennego w teście mutacji bakteryjnych (test Amesa) i nie działała klastogennie w cytogenetycznym teście in vitro na ludzkich limfocytach ani w dożylnym teście mikrojądrowym u szczurów. Badania wpływu na reprodukcję po doustnym podawaniu buprenorfiny i naloksonu (w proporcji 1:1) wykazały, że działanie embrioletalne występowało u szczurów w przypadku wszystkich dawek powodujących toksyczność dla matek.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Najmniejsza badana dawka odpowiadała 1- krotności ekspozycji w przypadku buprenorfiny i 5-krotności ekspozycji w przypadku naloksonu, po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej u człowieka, przeliczonej na mg/m 2 pc. U królików nie obserwowano toksyczności rozwojowej przy dawkach toksycznych dla matek. Ponadto ani u szczurów, ani u królików nie obserwowano działania teratogennego. Nie wykonano badań okołourodzeniowych i pourodzeniowych dla skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, jednak doustne podawanie dużych dawek buprenorfiny samicom w czasie ciąży i laktacji powodowało trudności z porodem (być może w wyniku uspokajającego działania buprenorfiny), wysoką śmiertelność noworodków i nieznaczne opóźnienie rozwoju pewnych funkcji neurologicznych (odruch prostowania się na powierzchni oraz odruch wzdrygnięcia) u noworodków szczurów.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Podawanie szczurom skojarzenia buprenorfiny i naloksonu w diecie w dawce 500 ppm lub większej powodowało obniżenie płodności, wykazane zmniejszeniem częstości zachodzenia samic w ciążę. Dawka pokarmowa 100 ppm (szacowana ekspozycja równa w przybliżeniu 2,4-krotności ekspozycji po podaniu buprenorfiny w dawce 24 mg w skojarzeniu buprenorfiny i naloksonu u człowieka, w oparciu o AUC; stężenie naloksonu w osoczu szczurów było poniżej limitu wykrywalności) nie miała niekorzystnego wpływu na płodność samic. Badanie rakotwórczości skojarzenia buprenorfiny i naloksonu wykonano u szczurów, podając im dawki 7, 30 i 120 mg/kg mc./dobę. Szacowana wielokrotność ekspozycji była od 3 do 75 razy większa, biorąc pod uwagę dobową dawkę podjęzykową dla człowieka, wynoszącą 16 mg w przeliczeniu na mg/m 2 pc. We wszystkich grupach dawkowania obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania łagodnych gruczolaków jąder z komórek śródmiąższowych (Leydiga).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 8 mg + 2 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna Mannitol Skrobia kukurydziana Powidon K30 Kwas cytrynowy bezwodny Sodu cytrynian Magnezu stearynian Acesulfam potasowy Naturalny aromat cytrynowy i limonkowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 7 tabletek w blistrach papier/aluminium/nylon/aluminium/PVC. 28 tabletek w blistrach papier/aluminium/nylon/aluminium/PVC. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Suboxone 2 mg/0,5 mg tabletki podjęzykowe Suboxone 8 mg/2 mg tabletki podjęzykowe Suboxone 16 mg/4 mg tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Suboxone 2 mg/0,5 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa zawiera 2 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,5 mg naloksonu (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka podjęzykowa zawiera 42 mg laktozy (jednowodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Suboxone 8 mg/2 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa zawiera 8 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2 mg naloksonu (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka podjęzykowa zawiera 168 mg laktozy (jednowodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Suboxone 16 mg/4 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa zawiera 16 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 4 mg naloksonu (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka podjęzykowa zawiera 156,64 mg laktozy (jednowodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka podjęzykowa Suboxone 2 mg/0,5 mg tabletki podjęzykowe Białe, sześciokątne, obustronnie wypukłe tabletki o wielkości 6,5 mm z wytłoczonym napisem „N2” po jednej stronie. Suboxone 8 mg/2 mg tabletki podjęzykowe Białe, sześciokątne, obustronnie wypukłe tabletki o wielkości 11 mm z wytłoczonym napisem „N8” po jednej stronie. Suboxone 16 mg/4 mg tabletki podjęzykowe Białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki o wielkości 10,5 mm z wytłoczonym napisem „N16” po jednej stronie.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od narkotyków opioidowych, w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Celem dodania naloksonu jest zniechęcenie do używania produktu leczniczego dożylnie, niezgodnie z zaleceniami. Produkt leczniczy Suboxone jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat, którzy wyrazili zgodę na leczenie uzależnienia.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi się odbywać pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zależności/uzależnienia od opioidów. Środki ostrożności wymagane przed wprowadzeniem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. opioid długo lub krótko działający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu. Aby uniknąć wywołania zespołu abstynencyjnego, podawanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu lub buprenorfiny należy rozpoczynać wyłącznie w obecności obiektywnych, wyraźnych objawów zespołu abstynencyjnego (potwierdzonych np. wynikiem oceny w skali klinicznej objawów związanych z odstawieniem opioidów [ang. Clinical Opioid Withdrawal Scale , COWS] wskazującym na łagodne lub umiarkowane objawy abstynencyjne).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dawkowanie
    o - U pacjentów uzależnionych od heroiny lub krótko działających opioidów pierwszą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu trzeba przyjąć po pojawieniu się objawów abstynencyjnych, ale nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu przez pacjenta opioidów. o - U pacjentów przyjmujących metadon przed rozpoczęciem leczenia skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg/dobę. Rozpoczynając stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, należy wziąć pod uwagę długi okres półtrwania metadonu. Pierwszą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu należy przyjąć dopiero po pojawieniu się objawów abstynencyjnych, ale nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu przez pacjenta metadonu. Buprenorfina może wywołać objawy abstynencyjne u pacjentów uzależnionych od metadonu.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dawkowanie
    Dawkowanie Leczenie początkowe (wprowadzenie leku) Zalecana dawka początkowa u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat to 4 mg/1 mg i można ją powtórzyć do maksymalnej dawki 12 mg/3 mg w pierwszym dniu leczenia, aby zminimalizować niepożądane objawy abstynencyjne i utrzymać pacjenta przy leczeniu. Na początku leczenia zalecany jest codzienny nadzór nad dawkowaniem, aby upewnić się, że dawka jest we właściwy sposób umieszczana podjęzykowo. Pozwala to też na obserwację reakcji pacjenta na leczenie, co stanowi wskazówkę dla doboru skutecznej dawki, opartej na efekcie klinicznym. Stabilizacja dawki i leczenie podtrzymujące Po pierwszym dniu wprowadzania leczenia konieczne jest szybkie ustabilizowanie odpowiedniej dawki podtrzymującej przez jej dostosowywanie aż do osiągnięcia dawki, która utrzymuje pacjenta przy leczeniu i hamuje objawy opioidowego zespołu abstynencyjnego. Powinna być ona ustalana na podstawie powtarzanej oceny stanu klinicznego i psychicznego pacjenta.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dawkowanie
    Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 24 mg buprenorfiny. Podczas leczenia podtrzymującego może być konieczne okresowe stabilizowanie dawki podtrzymującej na nowym poziomie w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby pacjenta. Dawkowanie rzadziej niż raz na dobę Po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji częstość dawkowania produktu leczniczego Suboxone można zmniejszyć, podając co drugi dzień dwukrotność indywidualnie dobranej dawki dobowej. Na przykład pacjentowi, u którego ustabilizowano dawkę dobową na poziomie 8 mg/2 mg, można podawać dawkę 16 mg/4 mg co drugi dzień, a między tymi dniami stosować dzień bez dawkowania. U niektórych pacjentów, po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji, częstość dawkowania produktu leczniczego Suboxone można zmniejszyć do 3 razy w tygodniu (np. w poniedziałek, środę i piątek).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dawkowanie
    Dawka w poniedziałek i środę powinna być dwa razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej, a dawka w piątek powinna być trzy razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej, bez dawkowania w pozostałe dni tygodnia. Jednak dawka podana w ciągu jednego dnia nie powinna przekroczyć 24 mg. Schemat ten może okazać się nieodpowiedni dla pacjentów wymagających dobranej dawki dobowej większej niż 8 mg/dobę. Zmniejszenie dawkowania i zakończenie leczenia Po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji, jeśli pacjent wyrazi zgodę, dawkę można stopniowo zmniejszać do mniejszej dawki podtrzymującej. W niektórych przypadkach, gdy leczenie daje korzystne wyniki, można je przerwać. Dostępność tabletki podjęzykowej w dawkach 2 mg/0,5 mg i 8 mg/2 mg umożliwia stopniowe zmniejszanie dawki. U pacjentów, którzy mogą wymagać mniejszej dawki buprenorfiny, można stosować tabletki podjęzykowe z buprenorfiną o mocy 0,4 mg.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dawkowanie
    Pacjentów należy monitorować po zakończeniu leczenia z powodu ryzyka nawrotu uzależnienia. Zmiana buprenorfiny na skojarzenie buprenorfiny i naloksonu lub odwrotnie W przypadku podania podjęzykowego skojarzenie buprenorfiny i naloksonu oraz buprenorfina mają podobne działanie kliniczne i są zamienne. Zanim jednak zmieni się skojarzenie buprenorfiny i naloksonu na buprenorfinę lub odwrotnie, lekarz przepisujący produkt leczniczy i pacjent powinni wyrazić zgodę na tę zmianę, a pacjenta należy obserwować na wypadek, gdyby zaistniała potrzeba dostosowania dawki. Zmiana tabletek podjęzykowych na lamelkę podjęzykową lub odwrotnie (w stosownych wypadkach) U pacjentów, u których zmienia się tabletki podjęzykowe Suboxone na lamelkę Suboxone lub odwrotnie, leczenie należy rozpoczynać od tej samej dawki, którą stosowano w przypadku poprzednio podawanego produktu leczniczego. Po zmianie jednego produktu leczniczego na drugi może być jednak wymagane dostosowanie dawki.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dawkowanie
    Z uwagi na możliwie większą względną dostępność biologiczną lamelki Suboxone w porównaniu z tabletkami podjęzykowymi Suboxone pacjentów zmieniających leczenie z tabletek podjęzykowych na lamelkę należy monitorować w celu wykrycia objawów przedawkowania. Takie przypadki zmiany leczenia z lamelki na tabletki podjęzykowe należy monitorować w celu wykrycia objawów zespołu abstynencyjnego i innych objawów otrzymywania niewystarczającej dawki. W badaniach klinicznych nie uzyskano spójnych wyników oceny podobieństwa farmakokinetyki lamelki Suboxone względem tabletek podjęzykowych Suboxone o odpowiedniej mocy, a także względem skojarzeń (patrz punkt 5.2). W przypadku zmiany lamelki Suboxone na tabletki podjęzykowe Suboxone lub odwrotnie pacjenta należy obserwować na wypadek, gdyby zaistniała potrzeba dostosowania dawki. Nie zaleca się kojarzenia różnych postaci ani naprzemiennego stosowania lamelek i tabletek podjęzykowych.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dawkowanie
    Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat). Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania. Zaburzenia czynności wątroby Farmakokinetyka skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może być zmieniona u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych i staranne dobieranie dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Nie zaleca się stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 5.2). Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dawkowanie
    Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania produktu leczniczego pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Lekarze muszą ostrzec pacjentów, że podanie podjęzykowe jest jedyną skuteczną i bezpieczną drogą podawania tego produktu leczniczego (patrz punkt 4.4). Tabletkę należy umieścić pod językiem i pozostawić aż do całkowitego rozpuszczenia. Pacjenci nie powinni przełykać ani spożywać jedzenia ani picia, dopóki tabletka się całkowicie nie rozpuści . W celu uzyskania pożądanej dawki można łączyć kilka tabletek produktu leczniczego Suboxone o różnej mocy, które można przyjąć jednocześnie lub w dwóch porcjach; drugą porcję należy przyjąć bezpośrednio po rozpuszczeniu pierwszej porcji.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens. Jednoczesne stosowanie antagonistów receptorów opioidowych (naltrekson, nalmefen) w leczeniu uzależnienia od alkoholu lub opioidów.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niewłaściwe stosowanie, nadużywanie i stosowanie niezgodne z przeznaczeniem Buprenorfina może być niewłaściwie stosowana lub nadużywana podobnie jak inne opioidy, legalne lub nielegalne. Zagrożenia związane z niewłaściwym stosowaniem i nadużywaniem obejmują między innymi przedawkowanie, rozprzestrzenianie się krwiopochodnych lub miejscowych i ogólnoustrojowych zakażeń wirusowych, zahamowanie czynności oddechowej i uszkodzenie wątroby. Niewłaściwe stosowanie buprenorfiny przez osoby inne niż pacjent, któremu ją przepisano, stwarza ryzyko wystąpienia uzależnienia u nowych osób stosujących buprenorfinę jako podstawowy narkotyk. Może do tego dojść, jeżeli produkt leczniczy jest dystrybuowany w celu nielegalnego użycia bezpośrednio przez pacjenta lub jeżeli nie jest odpowiednio zabezpieczony przed kradzieżą.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nieoptymalne leczenie z zastosowaniem skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może powodować niewłaściwe realizowanie zaleceń dotyczących przyjmowania produktu leczniczego przez pacjenta, prowadząc do przedawkowania lub przerwania leczenia. Pacjent otrzymujący niewystarczającą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może reagować na niekontrolowane objawy zespołu abstynencyjnego, przyjmując na własną rękę opioidy, alkohol lub innego rodzaju substancje o działaniu uspokajającym bądź nasennym, takie jak benzodiazepiny. W celu zminimalizowania ryzyka niewłaściwego stosowania, nadużywania i stosowania niezgodnego z przeznaczeniem należy podejmować odpowiednie środki ostrożności przy przepisywaniu i wydawaniu buprenorfiny, takie jak unikanie przepisywania większej liczby dawek w początkowym okresie leczenia, a także przyjmowanie pacjentów na wizyty kontrolne połączone z monitorowaniem klinicznym dostosowanym do potrzeb pacjenta.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Połączenie buprenorfiny z naloksonem w produkcie leczniczym Suboxone ma na celu zniechęcenie do niewłaściwego stosowania i nadużywania buprenorfiny. Przewiduje się, że niewłaściwe stosowanie dożylnie lub donosowo produktu leczniczego Suboxone jest mniej prawdopodobne niż samej buprenorfiny, gdyż nalokson zawarty w tym produkcie leczniczym może prowadzić do wystąpienia objawów abstynencyjnych u osób uzależnionych od heroiny, metadonu lub innych agonistów receptorów opioidowych. Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zahamowanie czynności oddechowej Odnotowano szereg przypadków zgonu z powodu zahamowania czynności oddechowej, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) lub gdy stosowano ją niezgodnie z zaleceniami. Odnotowano również przypadki zgonu związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol lub inne opioidy. Jeśli buprenorfina jest podawana nieuzależnionym od opioidów osobom o niskiej tolerancji na działanie opioidów, może dojść do potencjalnie śmiertelnego w skutkach zahamowania czynności oddechowej. Produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, niedotlenieniem, hiperkapnią, wcześniejszym zahamowaniem czynności oddechowej lub kifoskoliozą [skrzywieniem kręgosłupa mogącym prowadzić do duszności]).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może powodować ciężkie, potencjalnie śmiertelne w skutkach zahamowanie czynności oddechowej u dzieci i osób nieuzależnionych, które przypadkowo lub celowo spożyją ten produkt. Należy ostrzec pacjentów, by przechowywali blister w bezpiecznym miejscu niedostępnym dla dzieci i innych domowników, nigdy nie otwierali go z wyprzedzeniem i nie przyjmowali tego produktu leczniczego w obecności dzieci. W razie przypadkowego spożycie lub podejrzewania spożycia należy natychmiast skontaktować się z pogotowiem ratunkowym. Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może powodować senność, zwłaszcza gdy jest przyjmowane razem z alkoholem lub lekami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy (OUN) (takimi jak benzodiazepiny, trankwilizatory, leki uspokajające lub nasenne; patrz punkty 4.5 i 4.7).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, może prowadzić do sedacji, zahamowania czynności oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie produktu leczniczego z tymi uspokajającymi produktami leczniczymi powinno ograniczać się do pacjentów, u których nie są dostępne alternatywne opcje leczenia. Jeśli podejmie się decyzję o jednoczesnym przepisaniu skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz uspokajających produktów leczniczych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leków uspokajających, a czas trwania leczenia powinien być możliwie najkrótszy. Należy ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych zahamowania czynności oddechowej i sedacji.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W związku z tym zdecydowanie zaleca się informowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Suboxone i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Uzależnienie Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego µ (mi) i jej przewlekłe podawanie prowadzi do uzależnienia typu opioidowego. Badania na zwierzętach, jak i doświadczenie kliniczne wskazują, że buprenorfina może wywoływać uzależnienie, ale słabsze niż pełny agonista, np. morfina. Nagłe przerwanie leczenia nie jest zalecane, może bowiem prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu abstynencyjnego. Zapalenie wątroby i zaburzenia czynności wątroby U osób uzależnionych od opioidów odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby, zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach o działaniach niepożądanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, przypadki niewydolności wątroby, martwicy wątroby, zespołu wątrobowo-nerkowego, encefalopatii wątrobowej i zgon. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące defekty mitochondrialne (wada genetyczna, zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innego, potencjalnie hepatotoksycznego produktu leczniczego) i dalsze stosowanie narkotyków dożylnych. Te podstawowe czynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz w czasie leczenia. W razie podejrzewania zaburzenia czynności wątroby konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zależnie od wyników można ostrożnie zaprzestać podawania produktu leczniczego, aby zapobiec objawom abstynencyjnym i powrotowi do nielegalnego stosowania narkotyków. Jeżeli leczenie jest kontynuowane, należy ściśle monitorować czynność wątroby. Występowanie opioidowego zespołu abstynencyjnego Rozpoczynając leczenie skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu, lekarz musi pamiętać o częściowym agonizmie buprenorfiny i możliwości wywołania przez nią objawów abstynencyjnych u pacjentów uzależnionych od opioidów, zwłaszcza gdy jest podawana wcześniej niż 6 godzin po ostatniej dawce heroiny lub innego krótko działającego opioidu bądź wcześniej niż 24 godziny po ostatniej dawce metadonu. Z uwagi na odnotowane objawy zespołu abstynencyjnego w okresie zastępowania buprenorfiny lub metadonu skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu pacjentów należy dokładnie monitorować.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Aby uniknąć wywołania zespołu abstynencyjnego, podawanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu należy rozpocząć, gdy obiektywne objawy zespołu abstynencyjnego są wyraźne (patrz punkt 4.2). Objawy abstynencyjne mogą też być związane z nieoptymalnym dawkowaniem. Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonu oceniano w badaniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Zarówno buprenorfina, jak i nalokson są intensywnie metabolizowane w wątrobie i wykryto wyższe stężenia w osoczu obu związków u pacjentów z umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem czynności wątroby w porównaniu z osobami zdrowymi. Pacjentów należy monitorować w celu wykrycia objawów opioidowego zespołu abstynencyjnego, toksyczności lub przedawkowania spowodowanego zwiększeniem stężenia naloksonu i (lub) buprenorfiny. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających czynność wątroby i badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby, otrzymujący równocześnie inne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) mający zaburzenia czynności wątroby są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia wątroby. Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu jest przeciwwskazane. Zaburzenia czynności nerek Wydalanie produktu z moczem może być wydłużone, ponieważ 30% podawanej dawki jest usuwane drogą nerkową. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Inhibitory CYP3A4 Produkty lecznicze hamujące enzym CYP3A4 mogą powodować zwiększenie stężenia buprenorfiny. Konieczne może być zmniejszenie dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. W przypadku pacjentów już leczonych inhibitorami CYP3A4 należy starannie dobierać dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, gdyż skuteczna może się u nich okazać mniejsza dawka (patrz punkt 4.5). Efekty klasowe U pacjentów ambulatoryjnych opioidy mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Podawanie opioidów może być przyczyną podwyższenia ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych, należy zatem zachować ostrożność, podając opioidy pacjentom z urazami głowy, uszkodzeniami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone lub gdy w wywiadzie stwierdzono występowanie napadów drgawkowych.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewki moczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawy choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta lub zaciemniać rozpoznanie albo przebieg kliniczny współwystępującej choroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych i u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowane ostrożnie. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom w podeszłym wieku i osłabionym. Biorąc pod uwagę doświadczenie wynikające ze stosowania morfiny, jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (ang.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    monoamine oxidase , MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów (patrz punkt 4.5). Substancje pomocnicze Produkt leczniczy zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. Dzieci i młodzież Stosowanie u młodzieży (w wieku od 15 do < 18 lat) Ze względu na brak danych dotyczących młodzieży (w wieku od 15 do < 18 lat) pacjentów z tej grupy wiekowej należy uważniej monitorować w czasie leczenia.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia buprenorfiny i naloksonu nie należy przyjmować razem z następującymi środkami: • Napoje alkoholowe lub produkty lecznicze zawierające alkohol, ponieważ alkohol zwiększa uspokajające działanie buprenorfiny (patrz punkt 4.7). Produkt leczniczy Suboxone należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania następujących produktów leczniczych: • Leki uspokajające, takie jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, zwiększa ryzyko sedacji, zahamowania czynności oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjne działanie depresyjne na OUN. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Interakcje
    Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem jest bardzo niebezpieczne. Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4).  Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Suboxone z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może powodować depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację, śpiączkę lub zgon (patrz punkt 4.4). • Inne środki tłumiące czynność ośrodkowego układu nerwowego, inne pochodne opioidowe (np. metadon, leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), niektóre leki przeciwdepresyjne, działające uspokajająco leki z grupy antagonistów receptora H1, barbiturany, anksjolityki inne niż benzodiazepiny, neuroleptyki, klonidyna i podobne: skojarzenia te nasilają zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Interakcje
    Obniżony stopień uwagi może powodować, że prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn będzie niebezpieczne. • Dodatkowo może być utrudnione uzyskanie odpowiedniej analgezji podczas podawania pełnego agonisty receptorów opioidowych pacjentom otrzymujących skojarzenie buprenorfiny i naloksonu. Dlatego w przypadku stosowania pełnego agonisty istnieje możliwość przedawkowania, zwłaszcza przy próbach zahamowania działania częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu zmniejsza się. • Serotoninergiczne produkty lecznicze, takie jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4) • Naltrekson i nalmefen są antagonistami receptorów opioidowych, które mogą blokować farmakologiczne działanie buprenorfiny.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Interakcje
    Przeciwwskazane jest ich równoczesne podawanie podczas leczenia skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu ze względu na potencjalnie niebezpieczną interakcję, która może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów opioidowego zespołu abstynencyjnego (patrz punkt 4.3). • Inhibitory CYP3A4: badanie interakcji buprenorfiny z ketokonazolem (silny inhibitor CYP3A4) wykazało zwiększenie wartości parametrów C max i AUC (pole pod krzywą, ang. area under the curve ) buprenorfiny (odpowiednio o ok. 50% i 70%) oraz, w mniejszym stopniu, norbuprenorfiny. Pacjenci otrzymujący produkt leczniczy Suboxone muszą być ściśle monitorowani i mogą wymagać zmniejszenia dawki, jeżeli produkt leczniczy jest podawany z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitorami proteazy, takimi jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir bądź azolowymi lekami przeciwgrzybicznymi, takimi jak ketokonazol lub itrakonazol, antybiotykami makrolidowymi).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Interakcje
    • Induktory CYP3A4: równoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 i buprenorfiny może doprowadzić do zmniejszenia stężenia buprenorfiny w osoczu, co może być przyczyną nieoptymalnego leczenia uzależnienia od opioidów za pomocą buprenorfiny. Zaleca się, aby otrzymujący skojarzenie buprenorfiny i naloksonu pacjenci, którym podaje się równocześnie induktory (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna), byli dokładnie monitorowani. Może być konieczne stosowne zmodyfikowanie dawki buprenorfiny lub induktora CYP3A4. • Biorąc pod uwagę doświadczenie wynikające ze stosowania morfiny, jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka jest nieznane. Stosowana pod koniec ciąży buprenorfina może spowodować zahamowanie czynności oddechowej u noworodków nawet po krótkim okresie podawania. Długotrwałe podawanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie zespołu abstynencyjnego u noworodka. (np. hipertonię, drżenie u noworodków, pobudzenie u noworodków, drgawki kloniczne lub inne drgawki). Zespół ten zwykle występuje od kilku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z powodu długiego okresu półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży, aby zapobiec ryzyku wystąpienia u noworodków zahamowania czynności oddechowej lub zespołu abstynencyjnego.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Ponadto stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu w czasie ciąży powinien przeanalizować lekarz. Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy stosować w okresie ciąży wyłącznie w przypadku, gdy potencjalne korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy nalokson przenika do mleka ludzkiego. Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Stwierdzono hamowanie laktacji przez buprenorfinę u szczurów. Dlatego podczas leczenia produktem Suboxone należy przerwać karmienie piersią. Płodność Badania na zwierzętach wykazały obniżenie płodności u samic przyjmujących duże dawki (ekspozycja ogólnoustrojowa > 2,4 razy ekspozycji u ludzi po maksymalnej zalecanej dawce 24 mg buprenorfiny, w oparciu o AUC, patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn u pacjentów uzależnionych od opioidów. Produkt leczniczy może powodować senność, zawroty głowy lub zaburzenia procesów myślowych, szczególnie na początku leczenia i w okresie dostosowania dawki. Przyjmowanie produktu z alkoholem lub środkami tłumiącymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilić wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5) . Pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów mechanicznych lub obsługiwaniem maszyn, ponieważ skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może niekorzystnie wpływać na ich zdolność do wykonywania tych czynności.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi związanymi z leczeniem podczas podstawowych badań klinicznych były zaparcia i objawy zazwyczaj związane z odstawieniem narkotyku (tj. bezsenność, ból głowy, nudności, zwiększona potliwość i ból). Niektóre przypadki napadów drgawkowych, wymiotów, biegunki i podwyższonych wyników badań czynności wątroby były uznawane za ciężkie. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Tabela 1 zawiera podsumowanie działań niepożądanych, zgłaszanych w podstawowych badaniach klinicznych, w których 342 z 472 pacjentów (72,5%) zgłaszało działania niepożądane oraz działania niepożądane zgłaszane w ramach nadzoru po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Częstość występowania możliwych działań niepożądanych przedstawionych poniżej określono za pomocą następującej konwencji: Bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1,000 do < 1/100), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Działania niepożądane
    Tabela 1. Związane z leczeniem działania niepożądane, opisywane w badaniach klinicznych nad skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu oraz zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządówBardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoCzęstośćnieznana
    Zakażenia i zarażeniapasożytniczeGrypa, zakażenie, zapalenie gardła,nieżyt nosaZakażenie dróg moczowych, zakażenie pochwy
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoNiedokrwistość, leukocytoza, leukopenia,limfadenopatia, trombocytopenia
    Zaburzenia układu immunologicznegoNadwrażliwośćWstrząs anafilaktyczny
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaZmniejszony apetyt, hiperglikemia, hiperlipidemia,hipoglikemia
    Zaburzenia psychiczneBezsennośćLęk, depresja,obniżenie libido, nerwowość, zaburzenia myśleniaNiezwykłe sny, pobudzenie, apatia, depersonalizacja, uzależnienie od narkotyków, euforia,wrogośćOmamy
    Zaburzenia układu nerwowegoBól głowyMigrena, zawroty głowy, hipertonia, parestezja, sennośćAmnezja, hiperkineza, drgawki, zaburzenia mowy, drżenieEncefalopatia wątrobowa, omdlenie
    Zaburzenia okaNiedowidzenie, zaburzeniałzawieniaZapaleniespojówek, zwężenie źrenicy
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządówBardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoCzęstośćnieznana
    Zaburzenia ucha i błędnikaZawroty głowy pochodzenia błędnikowego
    Zaburzenia sercaDusznica bolesna, bradykardia, zawał mięśnia sercowego,kołatanie serca, tachykardia
    Zaburzenia naczynioweNadciśnienie, rozszerzenienaczyńNiedociśnienieNiedociśnienie ortostatyczne
    Zaburzenia układu oddechowego,klatki piersiowej i śródpiersiaKaszelAstma, duszność, ziewanieSkurcz oskrzeli, zahamowanie czynności oddechowej
    Zaburzenia żołądka i jelitZaparcia NudnościBól brzucha, biegunka, niestrawność,wzdęcia, wymiotyOwrzodzenie jamy ustnej, przebarwienie językaPróchnica zębów
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychWirusowe zapalenie wątroby,ostre zapalenie wątroby, żółtaczka, martwica wątroby, zespółwątrobowo- nerkowy
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejZwiększona potliwośćŚwiąd, wysypka, pokrzywkaTrądzik, łysienie, złuszczające zapalenie skóry,suchość skóry, guzki skórneObrzęk naczynioruchow y
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowei tkanki łącznejBól pleców, ból stawów, kurcze mięśni, ból mięśniZapalenie stawów
    Zaburzenia nerek i dróg moczowychNieprawidłowośc i moczuAlbuminuria, trudnościz oddawaniem moczu, krwiomocz, kamica nerkowa,zatrzymanie moczu
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządówBardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoCzęstośćnieznana
    Zaburzenia układu rozrodczego i piersiZaburzenia erekcjiBrak miesiączki, zaburzenia ejakulacji, krwotok miesiączkowy,krwawienie maciczne
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaZespół abstynencyjnyAstenia,ból w klatce piersiowej, dreszcze, gorączka, złesamopoczucie, ból,obrzęk obwodowyHipotermiaNoworodkowy zespół abstynencyjny
    Badania diagnostyczneNieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zmniejszenie masy ciałaWzrost stężenia kreatyniny we krwiZwiększenie aktywności aminotransferaz
    Urazy, zatrucia i powikłania pozabiegachUrazUdar cieplny
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Działania niepożądane
    Opis wybranych działań niepożądanych W przypadkach niewłaściwego podania produktu leczniczego drogą dożylną niektóre działania niepożądane są przypisywane raczej faktowi niewłaściwego stosowania niż wywoływania ich przez sam produkt leczniczy. Do działań tych należą reakcje miejscowe, niekiedy septyczne (ropień, zapalenie tkanki łącznej). Ponadto zgłaszano potencjalnie ciężkie ostre zapalenie wątroby i inne zakażenia, takie jak zapalenie płuc czy zapalenie wsierdzia (patrz punkt 4.4). U pacjentów ze znacznym uzależnieniem od narkotyków w początkowej fazie podawania buprenorfiny może wystąpić zespół abstynencyjny, podobny do zespołu abstynencyjnego związanego z naloksonem (patrz punkt 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Działania niepożądane
    Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Objawy Zahamowanie czynności oddechowej wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego jest głównym objawem wymagającym interwencji w przypadku przedawkowania, ponieważ może ono prowadzić do zatrzymania oddechu i śmierci. Objawami przedawkowania mogą być również senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie stanu oddechowego i kardiologicznego pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania czynności oddechowej i standardowe środki intensywnej opieki. Konieczne jest zapewnienie drożności dróg oddechowych i wspomaganej lub kontrolowanej wentylacji. Pacjenta należy przenieść w miejsce, w którym dostępne są pełne możliwości wykonania resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Przedawkowanie
    Zaleca się zastosowanie antagonisty receptorów opioidowych (tzn. naloksonu), pomimo niewielkiego wpływu, jaki może on wywierać podczas odwracania objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na środki będące pełnymi agonistami receptorów opioidowych. W przypadku stosowania naloksonu podczas określania długości okresu leczenia i nadzoru medycznego potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny. Nalokson jest usuwany z organizmu szybciej niż buprenorfina, co może być przyczyną nawrotu wcześniej stłumionych objawów przedawkowania buprenorfiny, dlatego może być konieczne stosowanie infuzji ciągłej. Jeśli infuzja nie jest możliwa, może być wymagane wielokrotne podanie naloksonu. Szybkość infuzji dożylnej powinna być dostosowana do odpowiedzi pacjenta.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnień, kod ATC: N07BC51. Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w podtrzymującym leczeniu uzależnienia opioidowego jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania narkotyków przez uzależnionych pacjentów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych μ. Nalokson podawany w zwykłych dawkach doustnie lub podjęzykowo pacjentom doświadczającym opioidowych objawów abstynencyjnych wykazuje niewielki lub zerowy efekt farmakologiczny, co wynika z jego prawie całkowitego metabolizmu pierwszego przejścia.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Jednakże, w przypadku podawania dożylnego osobom uzależnionym od opioidów, obecność naloksonu w produkcie leczniczym Suboxone wywołuje wyraźne działanie antagonistyczne w stosunku do opioidów i opioidowy zespół abstynencyjny, zniechęcając w ten sposób do dożylnego nadużywania produktu. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Dane o skuteczności i bezpieczeństwie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu pochodzą głównie z rocznego badania klinicznego, obejmującego 4-tygodniowe randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby porównanie działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, buprenorfiny oraz placebo, po którym następowało 48-tygodniowe badanie bezpieczeństwa stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. W badaniu tym 326 osób uzależnionych od heroiny losowo przydzielono do grup otrzymujących skojarzenie buprenorfiny i naloksonu w dawce 16 mg na dobę, 16 mg buprenorfiny na dobę lub placebo.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W przypadku uczestników przydzielonych w drodze randomizacji do jednej z grup aktywnego leczenia w dniu 1. podawano 8 mg buprenorfiny, a następnie w dniu 2. podawano 16 mg (dwie tabletki po 8 mg) buprenorfiny. W dniu 3. u osób przydzielonych w drodze randomizacji do grupy, która miała otrzymywać skojarzenie buprenorfiny i naloksonu, zmieniano leczenie na tabletkę złożoną. Uczestnicy przychodzili codziennie do przychodni (od poniedziałku do piątku) w celu otrzymania leku i dokonania oceny skuteczności. Na soboty i niedziele pacjenci otrzymywali odpowiednią ilość leku do domu. Głównym porównaniem w badaniu była ocena skuteczności buprenorfiny oraz skojarzenia buprenorfiny i naloksonu podawanych indywidualnie w stosunku do placebo. Odsetek próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu, w których nie stwierdzono obecności opioidów innych niż stosowane w badaniu, był statystycznie większy zarówno w przypadku skojarzenia buprenorfiny i naloksonu względem placebo (p < 0,0001), jak i buprenorfiny względem placebo (p < 0,0001).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W podwójnie pozorowanym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby w grupach równoległych porównującym etanolowy roztwór buprenorfiny z aktywną kontrolą w postaci pełnego agonisty 162 osoby zostały przydzielone w drodze randomizacji do grup otrzymujących podjęzykowo etanolowy roztwór buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę (dawka mniej więcej porównywalna z dawką 12 mg na dobę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu) lub dwie względnie małe dawki aktywnej kontroli, z których jedna była wystarczająco mała, aby służyć za alternatywę dla placebo, podczas fazy wprowadzania leczenia trwającej od 3 do 10 dni, 16-tygodniowej fazy leczenia podtrzymującego i 7-tygodniowej fazy odtruwania. Dawkę podtrzymującą buprenorfiny osiągano w dniu 3.; dawki w grupie aktywnej kontroli dobierano bardziej stopniowo.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Biorąc pod uwagę liczbę osób kontynuujących leczenie i odsetek ujemnych wyników badań próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu w celu oznaczenia opioidów innych niż stosowane w badaniu, buprenorfina okazała się skuteczniejsza od małej dawki kontroli w utrzymywaniu osób uzależnionych od heroiny w leczeniu i zmniejszaniu przez nich zużycia opioidów w czasie leczenia. Skuteczność buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę była podobna do skuteczności umiarkowanej dawki kontroli aktywnej, jednakże równoważność nie została wykazana.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Buprenorfina Wchłanianie Buprenorfina po podaniu doustnym podlega metabolizmowi pierwszego przejścia z N-dealkilacją i sprzęganiem z kwasem glukuronowym w jelicie cienkim i wątrobie. Dlatego podawanie tego produktu leczniczego drogą doustną jest niewłaściwe. Maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje się po 90 minutach od podania podjęzykowego. Stężenie buprenorfiny w osoczu zwiększało się ze wzrostem podjęzykowej dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. Zarówno C max , jak i AUC buprenorfiny zwiększały się wraz ze wzrostem dawki (w zakresie 4–16 mg), chociaż zwiększenie to było mniejsze od proporcjonalnego do dawki. Tabela 2. Średnie wartości parametrów farmakokinetycznych buprenorfiny
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Parametr farmakokinetycznySuboxone 4 mgSuboxone 8 mgSuboxone 16 mg
    Cmax (ng/ml)1,84 (39)3,0 (51)5,95 (38)
    AUC0-48h∙ng/ml12,52 (35)20,22 (43)34,89 (33)
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Tabela 3. Zmiany parametrów farmakokinetycznych lamelki Suboxone podawanej podjęzykowo lub podpoliczkowo w porównaniu z tabletką podjęzykową Suboxone
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    DawkaParametr farmakok inetycznyZwiększenie stężenia buprenorfinyParametr farmakoki netycznyZwiększenie stężenia naloksonu
    Lamelk a podana podjęzy kowo w poró wnaniu z tablet kąpodjęzy kowąLamelk a podana podpoli czkowo w poró wnaniu z tablet kąpodjęzy kowąLamelka podana podpolic zkowo w porów naniuz lamelką podaną podjęzyk owoLamelka podana podjęzyk owow porównaniuz tabletką podjęzyk owąLamelka podana podpoliczko wow porównani u z tabletką podjęzykow ąLamelka podana podpoliczko wow porównani u z lamelką podaną podjęzykow o
    1 ×2 mg/0,5 mgCmax22%25%-Cmax---
    AUC0-last-19%-AUC0-last---
    2 ×2 mg/0,5 mgCmax-21%21%Cmax-17%21%
    AUC0-last-23%16%AUC0-last-22%24%
    1 ×8 mg/2 mgCmax28%34%-Cmax41%54%-
    AUC0-last20%25%-AUC0-last30%43%-
    1 ×12 mg/3 mgCmax37%47%-Cmax57%72%9%
    AUC0-last21%29%-AUC0-last45%57%-
    1 ×8 mg/2 mg plus2 ×2 mg/0,5 mgCmax-27%13%Cmax17%38%19%
    AUC0-last-23%-AUC0-last-30%19%
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Uwaga 1: Znak „–” oznacza brak zmiany, gdy 90-procentowe przedziały ufności dla parametrów AUC 0-last i C max zawierają się w zakresie od 80% do 125% wartości granicznych. Uwaga 2: Brak danych dotyczących lamelki o mocy 4 mg/1 mg; jej skład jest proporcjonalny do składu lamelki o mocy 2 mg/0,5 mg, a wielkość odpowiada wielkości 2 lamelek o mocy 2 mg/0,5 mg. Dystrybucja Po wchłonięciu buprenorfiny następuje faza szybkiej dystrybucji (okres półtrwania w fazie dystrybucji od 2 do 5 godzin). Buprenorfina jest silnie lipofilna, przez co szybko przenika przez barierę krew-mózg. Buprenorfina wiąże się z białkami w około 96%, głównie z alfa- i beta-globulinami. Metabolizm Buprenorfina jest metabolizowana głównie na drodze N-dealkilacji przez mikrosomalny cytochrom CYP3A4 w wątrobie. Cząsteczka macierzysta i główny dealkilowany metabolit, norbuprenorfina, ulegają następnie glukuronidacji. Norbuprenorfina wiąże się z receptorami opioidowymi w warunkach in vitro .
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Nie wiadomo jednak, czy norbuprenorfina przyczynia się do ogólnego działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. Eliminacja Eliminacja buprenorfiny ma charakter dwu- lub trójwykładniczy, a średni okres półtrwania z osocza wynosi 32 godziny. Buprenorfina jest wydalana z kałem (w ok. 70%), poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów, reszta (ok. 30%) jest wydalana z moczem. Liniowość lub nieliniowość Wartości obu C max i AUC zwiększały się liniowo wraz ze wzrostem dawki (w zakresie 4–16 mg), chociaż zwiększenie to nie było wprost proporcjonalne do dawki. Nalokson Wchłanianie i dystrybucja Po podaniu podjęzykowym skojarzenia buprenorfiny i naloksonu stężenie naloksonu w osoczu jest małe i szybko się zmniejsza. Średnie maksymalne stężenie naloksonu w osoczu było zbyt niskie, aby ocenić proporcjonalność względem dawki.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Nie wykryto, by nalokson wpływał na farmakokinetykę buprenorfiny i zarówno tabletki podjęzykowe z buprenorfiną, jak i lamelka podjęzykowa ze skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu skutkują podobnym stężeniem buprenorfiny w osoczu. Dystrybucja Nalokson wiąże się z białkami w około 45%, głównie z albuminami. Metabolizm Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, i wydalany z moczem. Nalokson ulega bezpośredniej glukuronidacji do 3-glukuronidu naloksonu, a także N-dealkilacji i redukcji grupy karbonylowej w pozycji 6. Eliminacja Nalokson jest wydalany z moczem, a jego średni okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza mieści się w zakresie od 0,9 do 9 godzin. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie są dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (ok. 30%) w ogólnym klirensie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonu oceniano w badaniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Tabela 4 zawiera zestawienie wyników badania klinicznego, w którym ekspozycję na buprenorfinę i nalokson ustalano po podaniu tabletek podjęzykowych skojarzenia buprenorfiny i naloksonu 2,0/0,5 mg u osób zdrowych oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby różnego stopnia.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Tabela 4. Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu produktu leczniczego Suboxone (zmiana w stosunku do osób zdrowych)
    Parametr farmakokinetycz nyŁagodne zaburzenia czynności wątroby(klasa A wg skali Childa- Pugha)(n = 9)Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(klasa B wg skali Childa- Pugha)(n = 8)Ciężkie zaburzenia czynności wątroby(klasa C wg skali Childa- Pugha)(n = 8)
    Buprenorfina
    Cmax1,2-krotne zwiększenie1,1-krotne zwiększenie1,7-krotne zwiększenie
    AUClastPodobne do grupy kontrolnej1,6-krotne zwiększenie2,8-krotne zwiększenie
    Nalokson
    CmaxPodobne do grupy kontrolnej2,7-krotne zwiększenie11,3-krotne zwiększenie
    AUClast0,2-krotne zwiększenie3,2-krotne zwiększenie14,0-krotne zwiększenie
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Ogólnie rzecz biorąc, stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, podczas gdy stężenie naloksonu w osoczu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby wzrosło 14-krotnie.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu badano u zwierząt w badaniach toksyczności dawki jednorazowej (toksyczność ostra) i dawek wielokrotnych (do 90 dni u szczurów). Nie stwierdzono synergistycznego działania toksycznego. Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością agonistyczną i (lub) antagonistyczną wobec receptorów opioidowych. Mieszanina chlorowodorku buprenorfiny i chlorowodorku naloksonu (proporcja 4:1) nie wykazywała działania mutagennego w teście mutacji bakteryjnych (test Amesa) i nie działała klastogennie w cytogenetycznym teście in vitro na ludzkich limfocytach ani w dożylnym teście mikrojądrowym u szczurów. Badania wpływu na reprodukcję po doustnym podawaniu buprenorfiny i naloksonu (w proporcji 1:1) wykazały, że działanie embrioletalne występowało u szczurów w przypadku wszystkich dawek powodujących toksyczność dla matek.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Najmniejsza badana dawka odpowiadała 1- krotności ekspozycji w przypadku buprenorfiny i 5-krotności ekspozycji w przypadku naloksonu, po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej u człowieka, przeliczonej na mg/m 2 pc. U królików nie obserwowano toksyczności rozwojowej przy dawkach toksycznych dla matek. Ponadto ani u szczurów, ani u królików nie obserwowano działania teratogennego. Nie wykonano badań okołourodzeniowych i pourodzeniowych dla skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, jednak doustne podawanie dużych dawek buprenorfiny samicom w czasie ciąży i laktacji powodowało trudności z porodem (być może w wyniku uspokajającego działania buprenorfiny), wysoką śmiertelność noworodków i nieznaczne opóźnienie rozwoju pewnych funkcji neurologicznych (odruch prostowania się na powierzchni oraz odruch wzdrygnięcia) u noworodków szczurów.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Podawanie szczurom skojarzenia buprenorfiny i naloksonu w diecie w dawce 500 ppm lub większej powodowało obniżenie płodności, wykazane zmniejszeniem częstości zachodzenia samic w ciążę. Dawka pokarmowa 100 ppm (szacowana ekspozycja równa w przybliżeniu 2,4-krotności ekspozycji po podaniu buprenorfiny w dawce 24 mg w skojarzeniu buprenorfiny i naloksonu u człowieka, w oparciu o AUC; stężenie naloksonu w osoczu szczurów było poniżej limitu wykrywalności) nie miała niekorzystnego wpływu na płodność samic. Badanie rakotwórczości skojarzenia buprenorfiny i naloksonu wykonano u szczurów, podając im dawki 7, 30 i 120 mg/kg mc./dobę. Szacowana wielokrotność ekspozycji była od 3 do 75 razy większa, biorąc pod uwagę dobową dawkę podjęzykową dla człowieka, wynoszącą 16 mg w przeliczeniu na mg/m 2 pc. We wszystkich grupach dawkowania obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania łagodnych gruczolaków jąder z komórek śródmiąższowych (Leydiga).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna Mannitol Skrobia kukurydziana Powidon K30 Kwas cytrynowy bezwodny Sodu cytrynian Magnezu stearynian Acesulfam potasowy Naturalny aromat cytrynowy i limonkowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 7 tabletek w blistrach papier/aluminium/nylon/aluminium/PVC. 28 tabletek w blistrach papier/aluminium/nylon/aluminium/PVC. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Suboxone 2 mg/0,5 mg tabletki podjęzykowe Suboxone 8 mg/2 mg tabletki podjęzykowe Suboxone 16 mg/4 mg tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Suboxone 2 mg/0,5 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa zawiera 2 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,5 mg naloksonu (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka podjęzykowa zawiera 42 mg laktozy (jednowodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Suboxone 8 mg/2 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa zawiera 8 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2 mg naloksonu (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka podjęzykowa zawiera 168 mg laktozy (jednowodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Suboxone 16 mg/4 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa zawiera 16 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 4 mg naloksonu (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka podjęzykowa zawiera 156,64 mg laktozy (jednowodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka podjęzykowa Suboxone 2 mg/0,5 mg tabletki podjęzykowe Białe, sześciokątne, obustronnie wypukłe tabletki o wielkości 6,5 mm z wytłoczonym napisem „N2” po jednej stronie. Suboxone 8 mg/2 mg tabletki podjęzykowe Białe, sześciokątne, obustronnie wypukłe tabletki o wielkości 11 mm z wytłoczonym napisem „N8” po jednej stronie. Suboxone 16 mg/4 mg tabletki podjęzykowe Białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki o wielkości 10,5 mm z wytłoczonym napisem „N16” po jednej stronie.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od narkotyków opioidowych, w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Celem dodania naloksonu jest zniechęcenie do używania produktu leczniczego dożylnie, niezgodnie z zaleceniami. Produkt leczniczy Suboxone jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat, którzy wyrazili zgodę na leczenie uzależnienia.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi się odbywać pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zależności/uzależnienia od opioidów. Środki ostrożności wymagane przed wprowadzeniem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. opioid długo lub krótko działający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu. Aby uniknąć wywołania zespołu abstynencyjnego, podawanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu lub buprenorfiny należy rozpoczynać wyłącznie w obecności obiektywnych, wyraźnych objawów zespołu abstynencyjnego (potwierdzonych np. wynikiem oceny w skali klinicznej objawów związanych z odstawieniem opioidów [ang. Clinical Opioid Withdrawal Scale , COWS] wskazującym na łagodne lub umiarkowane objawy abstynencyjne).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Dawkowanie
    o - U pacjentów uzależnionych od heroiny lub krótko działających opioidów pierwszą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu trzeba przyjąć po pojawieniu się objawów abstynencyjnych, ale nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu przez pacjenta opioidów. o - U pacjentów przyjmujących metadon przed rozpoczęciem leczenia skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg/dobę. Rozpoczynając stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, należy wziąć pod uwagę długi okres półtrwania metadonu. Pierwszą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu należy przyjąć dopiero po pojawieniu się objawów abstynencyjnych, ale nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu przez pacjenta metadonu. Buprenorfina może wywołać objawy abstynencyjne u pacjentów uzależnionych od metadonu.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Dawkowanie
    Dawkowanie Leczenie początkowe (wprowadzenie leku) Zalecana dawka początkowa u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat to 4 mg/1 mg i można ją powtórzyć do maksymalnej dawki 12 mg/3 mg w pierwszym dniu leczenia, aby zminimalizować niepożądane objawy abstynencyjne i utrzymać pacjenta przy leczeniu. Na początku leczenia zalecany jest codzienny nadzór nad dawkowaniem, aby upewnić się, że dawka jest we właściwy sposób umieszczana podjęzykowo. Pozwala to też na obserwację reakcji pacjenta na leczenie, co stanowi wskazówkę dla doboru skutecznej dawki, opartej na efekcie klinicznym. Stabilizacja dawki i leczenie podtrzymujące Po pierwszym dniu wprowadzania leczenia konieczne jest szybkie ustabilizowanie odpowiedniej dawki podtrzymującej przez jej dostosowywanie aż do osiągnięcia dawki, która utrzymuje pacjenta przy leczeniu i hamuje objawy opioidowego zespołu abstynencyjnego. Powinna być ona ustalana na podstawie powtarzanej oceny stanu klinicznego i psychicznego pacjenta.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Dawkowanie
    Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 24 mg buprenorfiny. Podczas leczenia podtrzymującego może być konieczne okresowe stabilizowanie dawki podtrzymującej na nowym poziomie w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby pacjenta. Dawkowanie rzadziej niż raz na dobę Po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji częstość dawkowania produktu leczniczego Suboxone można zmniejszyć, podając co drugi dzień dwukrotność indywidualnie dobranej dawki dobowej. Na przykład pacjentowi, u którego ustabilizowano dawkę dobową na poziomie 8 mg/2 mg, można podawać dawkę 16 mg/4 mg co drugi dzień, a między tymi dniami stosować dzień bez dawkowania. U niektórych pacjentów, po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji, częstość dawkowania produktu leczniczego Suboxone można zmniejszyć do 3 razy w tygodniu (np. w poniedziałek, środę i piątek).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Dawkowanie
    Dawka w poniedziałek i środę powinna być dwa razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej, a dawka w piątek powinna być trzy razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej, bez dawkowania w pozostałe dni tygodnia. Jednak dawka podana w ciągu jednego dnia nie powinna przekroczyć 24 mg. Schemat ten może okazać się nieodpowiedni dla pacjentów wymagających dobranej dawki dobowej większej niż 8 mg/dobę. Zmniejszenie dawkowania i zakończenie leczenia Po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji, jeśli pacjent wyrazi zgodę, dawkę można stopniowo zmniejszać do mniejszej dawki podtrzymującej. W niektórych przypadkach, gdy leczenie daje korzystne wyniki, można je przerwać. Dostępność tabletki podjęzykowej w dawkach 2 mg/0,5 mg i 8 mg/2 mg umożliwia stopniowe zmniejszanie dawki. U pacjentów, którzy mogą wymagać mniejszej dawki buprenorfiny, można stosować tabletki podjęzykowe z buprenorfiną o mocy 0,4 mg.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Dawkowanie
    Pacjentów należy monitorować po zakończeniu leczenia z powodu ryzyka nawrotu uzależnienia. Zmiana buprenorfiny na skojarzenie buprenorfiny i naloksonu lub odwrotnie W przypadku podania podjęzykowego skojarzenie buprenorfiny i naloksonu oraz buprenorfina mają podobne działanie kliniczne i są zamienne. Zanim jednak zmieni się skojarzenie buprenorfiny i naloksonu na buprenorfinę lub odwrotnie, lekarz przepisujący produkt leczniczy i pacjent powinni wyrazić zgodę na tę zmianę, a pacjenta należy obserwować na wypadek, gdyby zaistniała potrzeba dostosowania dawki. Zmiana tabletek podjęzykowych na lamelkę podjęzykową lub odwrotnie (w stosownych wypadkach) U pacjentów, u których zmienia się tabletki podjęzykowe Suboxone na lamelkę Suboxone lub odwrotnie, leczenie należy rozpoczynać od tej samej dawki, którą stosowano w przypadku poprzednio podawanego produktu leczniczego. Po zmianie jednego produktu leczniczego na drugi może być jednak wymagane dostosowanie dawki.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Dawkowanie
    Z uwagi na możliwie większą względną dostępność biologiczną lamelki Suboxone w porównaniu z tabletkami podjęzykowymi Suboxone pacjentów zmieniających leczenie z tabletek podjęzykowych na lamelkę należy monitorować w celu wykrycia objawów przedawkowania. Takie przypadki zmiany leczenia z lamelki na tabletki podjęzykowe należy monitorować w celu wykrycia objawów zespołu abstynencyjnego i innych objawów otrzymywania niewystarczającej dawki. W badaniach klinicznych nie uzyskano spójnych wyników oceny podobieństwa farmakokinetyki lamelki Suboxone względem tabletek podjęzykowych Suboxone o odpowiedniej mocy, a także względem skojarzeń (patrz punkt 5.2). W przypadku zmiany lamelki Suboxone na tabletki podjęzykowe Suboxone lub odwrotnie pacjenta należy obserwować na wypadek, gdyby zaistniała potrzeba dostosowania dawki. Nie zaleca się kojarzenia różnych postaci ani naprzemiennego stosowania lamelek i tabletek podjęzykowych.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Dawkowanie
    Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat). Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania. Zaburzenia czynności wątroby Farmakokinetyka skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może być zmieniona u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych i staranne dobieranie dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Nie zaleca się stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 5.2). Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Dawkowanie
    Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania produktu leczniczego pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Lekarze muszą ostrzec pacjentów, że podanie podjęzykowe jest jedyną skuteczną i bezpieczną drogą podawania tego produktu leczniczego (patrz punkt 4.4). Tabletkę należy umieścić pod językiem i pozostawić aż do całkowitego rozpuszczenia. Pacjenci nie powinni przełykać ani spożywać jedzenia ani picia, dopóki tabletka się całkowicie nie rozpuści . W celu uzyskania pożądanej dawki można łączyć kilka tabletek produktu leczniczego Suboxone o różnej mocy, które można przyjąć jednocześnie lub w dwóch porcjach; drugą porcję należy przyjąć bezpośrednio po rozpuszczeniu pierwszej porcji.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens. Jednoczesne stosowanie antagonistów receptorów opioidowych (naltrekson, nalmefen) w leczeniu uzależnienia od alkoholu lub opioidów.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niewłaściwe stosowanie, nadużywanie i stosowanie niezgodne z przeznaczeniem Buprenorfina może być niewłaściwie stosowana lub nadużywana podobnie jak inne opioidy, legalne lub nielegalne. Zagrożenia związane z niewłaściwym stosowaniem i nadużywaniem obejmują między innymi przedawkowanie, rozprzestrzenianie się krwiopochodnych lub miejscowych i ogólnoustrojowych zakażeń wirusowych, zahamowanie czynności oddechowej i uszkodzenie wątroby. Niewłaściwe stosowanie buprenorfiny przez osoby inne niż pacjent, któremu ją przepisano, stwarza ryzyko wystąpienia uzależnienia u nowych osób stosujących buprenorfinę jako podstawowy narkotyk. Może do tego dojść, jeżeli produkt leczniczy jest dystrybuowany w celu nielegalnego użycia bezpośrednio przez pacjenta lub jeżeli nie jest odpowiednio zabezpieczony przed kradzieżą.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nieoptymalne leczenie z zastosowaniem skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może powodować niewłaściwe realizowanie zaleceń dotyczących przyjmowania produktu leczniczego przez pacjenta, prowadząc do przedawkowania lub przerwania leczenia. Pacjent otrzymujący niewystarczającą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może reagować na niekontrolowane objawy zespołu abstynencyjnego, przyjmując na własną rękę opioidy, alkohol lub innego rodzaju substancje o działaniu uspokajającym bądź nasennym, takie jak benzodiazepiny. W celu zminimalizowania ryzyka niewłaściwego stosowania, nadużywania i stosowania niezgodnego z przeznaczeniem należy podejmować odpowiednie środki ostrożności przy przepisywaniu i wydawaniu buprenorfiny, takie jak unikanie przepisywania większej liczby dawek w początkowym okresie leczenia, a także przyjmowanie pacjentów na wizyty kontrolne połączone z monitorowaniem klinicznym dostosowanym do potrzeb pacjenta.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Połączenie buprenorfiny z naloksonem w produkcie leczniczym Suboxone ma na celu zniechęcenie do niewłaściwego stosowania i nadużywania buprenorfiny. Przewiduje się, że niewłaściwe stosowanie dożylnie lub donosowo produktu leczniczego Suboxone jest mniej prawdopodobne niż samej buprenorfiny, gdyż nalokson zawarty w tym produkcie leczniczym może prowadzić do wystąpienia objawów abstynencyjnych u osób uzależnionych od heroiny, metadonu lub innych agonistów receptorów opioidowych. Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zahamowanie czynności oddechowej Odnotowano szereg przypadków zgonu z powodu zahamowania czynności oddechowej, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) lub gdy stosowano ją niezgodnie z zaleceniami. Odnotowano również przypadki zgonu związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol lub inne opioidy. Jeśli buprenorfina jest podawana nieuzależnionym od opioidów osobom o niskiej tolerancji na działanie opioidów, może dojść do potencjalnie śmiertelnego w skutkach zahamowania czynności oddechowej. Produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, niedotlenieniem, hiperkapnią, wcześniejszym zahamowaniem czynności oddechowej lub kifoskoliozą [skrzywieniem kręgosłupa mogącym prowadzić do duszności]).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może powodować ciężkie, potencjalnie śmiertelne w skutkach zahamowanie czynności oddechowej u dzieci i osób nieuzależnionych, które przypadkowo lub celowo spożyją ten produkt. Należy ostrzec pacjentów, by przechowywali blister w bezpiecznym miejscu niedostępnym dla dzieci i innych domowników, nigdy nie otwierali go z wyprzedzeniem i nie przyjmowali tego produktu leczniczego w obecności dzieci. W razie przypadkowego spożycie lub podejrzewania spożycia należy natychmiast skontaktować się z pogotowiem ratunkowym. Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może powodować senność, zwłaszcza gdy jest przyjmowane razem z alkoholem lub lekami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy (OUN) (takimi jak benzodiazepiny, trankwilizatory, leki uspokajające lub nasenne; patrz punkty 4.5 i 4.7).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, może prowadzić do sedacji, zahamowania czynności oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie produktu leczniczego z tymi uspokajającymi produktami leczniczymi powinno ograniczać się do pacjentów, u których nie są dostępne alternatywne opcje leczenia. Jeśli podejmie się decyzję o jednoczesnym przepisaniu skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz uspokajających produktów leczniczych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leków uspokajających, a czas trwania leczenia powinien być możliwie najkrótszy. Należy ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych zahamowania czynności oddechowej i sedacji.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W związku z tym zdecydowanie zaleca się informowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Suboxone i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Uzależnienie Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego µ (mi) i jej przewlekłe podawanie prowadzi do uzależnienia typu opioidowego. Badania na zwierzętach, jak i doświadczenie kliniczne wskazują, że buprenorfina może wywoływać uzależnienie, ale słabsze niż pełny agonista, np. morfina. Nagłe przerwanie leczenia nie jest zalecane, może bowiem prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu abstynencyjnego. Zapalenie wątroby i zaburzenia czynności wątroby U osób uzależnionych od opioidów odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby, zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach o działaniach niepożądanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, przypadki niewydolności wątroby, martwicy wątroby, zespołu wątrobowo-nerkowego, encefalopatii wątrobowej i zgon. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące defekty mitochondrialne (wada genetyczna, zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innego, potencjalnie hepatotoksycznego produktu leczniczego) i dalsze stosowanie narkotyków dożylnych. Te podstawowe czynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz w czasie leczenia. W razie podejrzewania zaburzenia czynności wątroby konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zależnie od wyników można ostrożnie zaprzestać podawania produktu leczniczego, aby zapobiec objawom abstynencyjnym i powrotowi do nielegalnego stosowania narkotyków. Jeżeli leczenie jest kontynuowane, należy ściśle monitorować czynność wątroby. Występowanie opioidowego zespołu abstynencyjnego Rozpoczynając leczenie skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu, lekarz musi pamiętać o częściowym agonizmie buprenorfiny i możliwości wywołania przez nią objawów abstynencyjnych u pacjentów uzależnionych od opioidów, zwłaszcza gdy jest podawana wcześniej niż 6 godzin po ostatniej dawce heroiny lub innego krótko działającego opioidu bądź wcześniej niż 24 godziny po ostatniej dawce metadonu. Z uwagi na odnotowane objawy zespołu abstynencyjnego w okresie zastępowania buprenorfiny lub metadonu skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu pacjentów należy dokładnie monitorować.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Aby uniknąć wywołania zespołu abstynencyjnego, podawanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu należy rozpocząć, gdy obiektywne objawy zespołu abstynencyjnego są wyraźne (patrz punkt 4.2). Objawy abstynencyjne mogą też być związane z nieoptymalnym dawkowaniem. Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonu oceniano w badaniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Zarówno buprenorfina, jak i nalokson są intensywnie metabolizowane w wątrobie i wykryto wyższe stężenia w osoczu obu związków u pacjentów z umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem czynności wątroby w porównaniu z osobami zdrowymi. Pacjentów należy monitorować w celu wykrycia objawów opioidowego zespołu abstynencyjnego, toksyczności lub przedawkowania spowodowanego zwiększeniem stężenia naloksonu i (lub) buprenorfiny. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających czynność wątroby i badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby, otrzymujący równocześnie inne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) mający zaburzenia czynności wątroby są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia wątroby. Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu jest przeciwwskazane. Zaburzenia czynności nerek Wydalanie produktu z moczem może być wydłużone, ponieważ 30% podawanej dawki jest usuwane drogą nerkową. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Inhibitory CYP3A4 Produkty lecznicze hamujące enzym CYP3A4 mogą powodować zwiększenie stężenia buprenorfiny. Konieczne może być zmniejszenie dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. W przypadku pacjentów już leczonych inhibitorami CYP3A4 należy starannie dobierać dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, gdyż skuteczna może się u nich okazać mniejsza dawka (patrz punkt 4.5). Efekty klasowe U pacjentów ambulatoryjnych opioidy mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Podawanie opioidów może być przyczyną podwyższenia ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych, należy zatem zachować ostrożność, podając opioidy pacjentom z urazami głowy, uszkodzeniami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone lub gdy w wywiadzie stwierdzono występowanie napadów drgawkowych.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewki moczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawy choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta lub zaciemniać rozpoznanie albo przebieg kliniczny współwystępującej choroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych i u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowane ostrożnie. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom w podeszłym wieku i osłabionym. Biorąc pod uwagę doświadczenie wynikające ze stosowania morfiny, jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (ang.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    monoamine oxidase , MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów (patrz punkt 4.5). Substancje pomocnicze Produkt leczniczy zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. Dzieci i młodzież Stosowanie u młodzieży (w wieku od 15 do < 18 lat) Ze względu na brak danych dotyczących młodzieży (w wieku od 15 do < 18 lat) pacjentów z tej grupy wiekowej należy uważniej monitorować w czasie leczenia.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia buprenorfiny i naloksonu nie należy przyjmować razem z następującymi środkami: • Napoje alkoholowe lub produkty lecznicze zawierające alkohol, ponieważ alkohol zwiększa uspokajające działanie buprenorfiny (patrz punkt 4.7). Produkt leczniczy Suboxone należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania następujących produktów leczniczych: • Leki uspokajające, takie jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, zwiększa ryzyko sedacji, zahamowania czynności oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjne działanie depresyjne na OUN. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Interakcje
    Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem jest bardzo niebezpieczne. Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4).  Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Suboxone z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może powodować depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację, śpiączkę lub zgon (patrz punkt 4.4). • Inne środki tłumiące czynność ośrodkowego układu nerwowego, inne pochodne opioidowe (np. metadon, leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), niektóre leki przeciwdepresyjne, działające uspokajająco leki z grupy antagonistów receptora H1, barbiturany, anksjolityki inne niż benzodiazepiny, neuroleptyki, klonidyna i podobne: skojarzenia te nasilają zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Interakcje
    Obniżony stopień uwagi może powodować, że prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn będzie niebezpieczne. • Dodatkowo może być utrudnione uzyskanie odpowiedniej analgezji podczas podawania pełnego agonisty receptorów opioidowych pacjentom otrzymujących skojarzenie buprenorfiny i naloksonu. Dlatego w przypadku stosowania pełnego agonisty istnieje możliwość przedawkowania, zwłaszcza przy próbach zahamowania działania częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu zmniejsza się. • Serotoninergiczne produkty lecznicze, takie jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4) • Naltrekson i nalmefen są antagonistami receptorów opioidowych, które mogą blokować farmakologiczne działanie buprenorfiny.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Interakcje
    Przeciwwskazane jest ich równoczesne podawanie podczas leczenia skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu ze względu na potencjalnie niebezpieczną interakcję, która może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów opioidowego zespołu abstynencyjnego (patrz punkt 4.3). • Inhibitory CYP3A4: badanie interakcji buprenorfiny z ketokonazolem (silny inhibitor CYP3A4) wykazało zwiększenie wartości parametrów C max i AUC (pole pod krzywą, ang. area under the curve ) buprenorfiny (odpowiednio o ok. 50% i 70%) oraz, w mniejszym stopniu, norbuprenorfiny. Pacjenci otrzymujący produkt leczniczy Suboxone muszą być ściśle monitorowani i mogą wymagać zmniejszenia dawki, jeżeli produkt leczniczy jest podawany z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitorami proteazy, takimi jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir bądź azolowymi lekami przeciwgrzybicznymi, takimi jak ketokonazol lub itrakonazol, antybiotykami makrolidowymi).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Interakcje
    • Induktory CYP3A4: równoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 i buprenorfiny może doprowadzić do zmniejszenia stężenia buprenorfiny w osoczu, co może być przyczyną nieoptymalnego leczenia uzależnienia od opioidów za pomocą buprenorfiny. Zaleca się, aby otrzymujący skojarzenie buprenorfiny i naloksonu pacjenci, którym podaje się równocześnie induktory (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna), byli dokładnie monitorowani. Może być konieczne stosowne zmodyfikowanie dawki buprenorfiny lub induktora CYP3A4. • Biorąc pod uwagę doświadczenie wynikające ze stosowania morfiny, jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka jest nieznane. Stosowana pod koniec ciąży buprenorfina może spowodować zahamowanie czynności oddechowej u noworodków nawet po krótkim okresie podawania. Długotrwałe podawanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie zespołu abstynencyjnego u noworodka. (np. hipertonię, drżenie u noworodków, pobudzenie u noworodków, drgawki kloniczne lub inne drgawki). Zespół ten zwykle występuje od kilku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z powodu długiego okresu półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży, aby zapobiec ryzyku wystąpienia u noworodków zahamowania czynności oddechowej lub zespołu abstynencyjnego.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Ponadto stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu w czasie ciąży powinien przeanalizować lekarz. Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy stosować w okresie ciąży wyłącznie w przypadku, gdy potencjalne korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy nalokson przenika do mleka ludzkiego. Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Stwierdzono hamowanie laktacji przez buprenorfinę u szczurów. Dlatego podczas leczenia produktem Suboxone należy przerwać karmienie piersią. Płodność Badania na zwierzętach wykazały obniżenie płodności u samic przyjmujących duże dawki (ekspozycja ogólnoustrojowa > 2,4 razy ekspozycji u ludzi po maksymalnej zalecanej dawce 24 mg buprenorfiny, w oparciu o AUC, patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn u pacjentów uzależnionych od opioidów. Produkt leczniczy może powodować senność, zawroty głowy lub zaburzenia procesów myślowych, szczególnie na początku leczenia i w okresie dostosowania dawki. Przyjmowanie produktu z alkoholem lub środkami tłumiącymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilić wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5) . Pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów mechanicznych lub obsługiwaniem maszyn, ponieważ skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może niekorzystnie wpływać na ich zdolność do wykonywania tych czynności.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi związanymi z leczeniem podczas podstawowych badań klinicznych były zaparcia i objawy zazwyczaj związane z odstawieniem narkotyku (tj. bezsenność, ból głowy, nudności, zwiększona potliwość i ból). Niektóre przypadki napadów drgawkowych, wymiotów, biegunki i podwyższonych wyników badań czynności wątroby były uznawane za ciężkie. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Tabela 1 zawiera podsumowanie działań niepożądanych, zgłaszanych w podstawowych badaniach klinicznych, w których 342 z 472 pacjentów (72,5%) zgłaszało działania niepożądane oraz działania niepożądane zgłaszane w ramach nadzoru po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Częstość występowania możliwych działań niepożądanych przedstawionych poniżej określono za pomocą następującej konwencji: Bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1,000 do < 1/100), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Działania niepożądane
    Tabela 1. Związane z leczeniem działania niepożądane, opisywane w badaniach klinicznych nad skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu oraz zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządówBardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoCzęstośćnieznana
    Zakażenia i zarażeniapasożytniczeGrypa, zakażenie, zapalenie gardła,nieżyt nosaZakażenie dróg moczowych, zakażenie pochwy
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoNiedokrwistość, leukocytoza, leukopenia,limfadenopatia, trombocytopenia
    Zaburzenia układu immunologicznegoNadwrażliwośćWstrząs anafilaktyczny
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaZmniejszony apetyt, hiperglikemia, hiperlipidemia,hipoglikemia
    Zaburzenia psychiczneBezsennośćLęk, depresja,obniżenie libido, nerwowość, zaburzenia myśleniaNiezwykłe sny, pobudzenie, apatia, depersonalizacja, uzależnienie od narkotyków, euforia,wrogośćOmamy
    Zaburzenia układu nerwowegoBól głowyMigrena, zawroty głowy, hipertonia, parestezja, sennośćAmnezja, hiperkineza, drgawki, zaburzenia mowy, drżenieEncefalopatia wątrobowa, omdlenie
    Zaburzenia okaNiedowidzenie, zaburzeniałzawieniaZapaleniespojówek, zwężenie źrenicy
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządówBardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoCzęstośćnieznana
    Zaburzenia ucha i błędnikaZawroty głowy pochodzenia błędnikowego
    Zaburzenia sercaDusznica bolesna, bradykardia, zawał mięśnia sercowego,kołatanie serca, tachykardia
    Zaburzenia naczynioweNadciśnienie, rozszerzenienaczyńNiedociśnienieNiedociśnienie ortostatyczne
    Zaburzenia układu oddechowego,klatki piersiowej i śródpiersiaKaszelAstma, duszność, ziewanieSkurcz oskrzeli, zahamowanie czynności oddechowej
    Zaburzenia żołądka i jelitZaparcia NudnościBól brzucha, biegunka, niestrawność,wzdęcia, wymiotyOwrzodzenie jamy ustnej, przebarwienie językaPróchnica zębów
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychWirusowe zapalenie wątroby,ostre zapalenie wątroby, żółtaczka, martwica wątroby, zespółwątrobowo- nerkowy
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejZwiększona potliwośćŚwiąd, wysypka, pokrzywkaTrądzik, łysienie, złuszczające zapalenie skóry,suchość skóry, guzki skórneObrzęk naczynioruchow y
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowei tkanki łącznejBól pleców, ból stawów, kurcze mięśni, ból mięśniZapalenie stawów
    Zaburzenia nerek i dróg moczowychNieprawidłowośc i moczuAlbuminuria, trudnościz oddawaniem moczu, krwiomocz, kamica nerkowa,zatrzymanie moczu
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządówBardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoCzęstośćnieznana
    Zaburzenia układu rozrodczego i piersiZaburzenia erekcjiBrak miesiączki, zaburzenia ejakulacji, krwotok miesiączkowy,krwawienie maciczne
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaZespół abstynencyjnyAstenia,ból w klatce piersiowej, dreszcze, gorączka, złesamopoczucie, ból,obrzęk obwodowyHipotermiaNoworodkowy zespół abstynencyjny
    Badania diagnostyczneNieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zmniejszenie masy ciałaWzrost stężenia kreatyniny we krwiZwiększenie aktywności aminotransferaz
    Urazy, zatrucia i powikłania pozabiegachUrazUdar cieplny
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Działania niepożądane
    Opis wybranych działań niepożądanych W przypadkach niewłaściwego podania produktu leczniczego drogą dożylną niektóre działania niepożądane są przypisywane raczej faktowi niewłaściwego stosowania niż wywoływania ich przez sam produkt leczniczy. Do działań tych należą reakcje miejscowe, niekiedy septyczne (ropień, zapalenie tkanki łącznej). Ponadto zgłaszano potencjalnie ciężkie ostre zapalenie wątroby i inne zakażenia, takie jak zapalenie płuc czy zapalenie wsierdzia (patrz punkt 4.4). U pacjentów ze znacznym uzależnieniem od narkotyków w początkowej fazie podawania buprenorfiny może wystąpić zespół abstynencyjny, podobny do zespołu abstynencyjnego związanego z naloksonem (patrz punkt 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Działania niepożądane
    Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Objawy Zahamowanie czynności oddechowej wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego jest głównym objawem wymagającym interwencji w przypadku przedawkowania, ponieważ może ono prowadzić do zatrzymania oddechu i śmierci. Objawami przedawkowania mogą być również senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie stanu oddechowego i kardiologicznego pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania czynności oddechowej i standardowe środki intensywnej opieki. Konieczne jest zapewnienie drożności dróg oddechowych i wspomaganej lub kontrolowanej wentylacji. Pacjenta należy przenieść w miejsce, w którym dostępne są pełne możliwości wykonania resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Przedawkowanie
    Zaleca się zastosowanie antagonisty receptorów opioidowych (tzn. naloksonu), pomimo niewielkiego wpływu, jaki może on wywierać podczas odwracania objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na środki będące pełnymi agonistami receptorów opioidowych. W przypadku stosowania naloksonu podczas określania długości okresu leczenia i nadzoru medycznego potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny. Nalokson jest usuwany z organizmu szybciej niż buprenorfina, co może być przyczyną nawrotu wcześniej stłumionych objawów przedawkowania buprenorfiny, dlatego może być konieczne stosowanie infuzji ciągłej. Jeśli infuzja nie jest możliwa, może być wymagane wielokrotne podanie naloksonu. Szybkość infuzji dożylnej powinna być dostosowana do odpowiedzi pacjenta.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnień, kod ATC: N07BC51. Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w podtrzymującym leczeniu uzależnienia opioidowego jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania narkotyków przez uzależnionych pacjentów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych μ. Nalokson podawany w zwykłych dawkach doustnie lub podjęzykowo pacjentom doświadczającym opioidowych objawów abstynencyjnych wykazuje niewielki lub zerowy efekt farmakologiczny, co wynika z jego prawie całkowitego metabolizmu pierwszego przejścia.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Jednakże, w przypadku podawania dożylnego osobom uzależnionym od opioidów, obecność naloksonu w produkcie leczniczym Suboxone wywołuje wyraźne działanie antagonistyczne w stosunku do opioidów i opioidowy zespół abstynencyjny, zniechęcając w ten sposób do dożylnego nadużywania produktu. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Dane o skuteczności i bezpieczeństwie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu pochodzą głównie z rocznego badania klinicznego, obejmującego 4-tygodniowe randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby porównanie działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, buprenorfiny oraz placebo, po którym następowało 48-tygodniowe badanie bezpieczeństwa stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. W badaniu tym 326 osób uzależnionych od heroiny losowo przydzielono do grup otrzymujących skojarzenie buprenorfiny i naloksonu w dawce 16 mg na dobę, 16 mg buprenorfiny na dobę lub placebo.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W przypadku uczestników przydzielonych w drodze randomizacji do jednej z grup aktywnego leczenia w dniu 1. podawano 8 mg buprenorfiny, a następnie w dniu 2. podawano 16 mg (dwie tabletki po 8 mg) buprenorfiny. W dniu 3. u osób przydzielonych w drodze randomizacji do grupy, która miała otrzymywać skojarzenie buprenorfiny i naloksonu, zmieniano leczenie na tabletkę złożoną. Uczestnicy przychodzili codziennie do przychodni (od poniedziałku do piątku) w celu otrzymania leku i dokonania oceny skuteczności. Na soboty i niedziele pacjenci otrzymywali odpowiednią ilość leku do domu. Głównym porównaniem w badaniu była ocena skuteczności buprenorfiny oraz skojarzenia buprenorfiny i naloksonu podawanych indywidualnie w stosunku do placebo. Odsetek próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu, w których nie stwierdzono obecności opioidów innych niż stosowane w badaniu, był statystycznie większy zarówno w przypadku skojarzenia buprenorfiny i naloksonu względem placebo (p < 0,0001), jak i buprenorfiny względem placebo (p < 0,0001).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W podwójnie pozorowanym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby w grupach równoległych porównującym etanolowy roztwór buprenorfiny z aktywną kontrolą w postaci pełnego agonisty 162 osoby zostały przydzielone w drodze randomizacji do grup otrzymujących podjęzykowo etanolowy roztwór buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę (dawka mniej więcej porównywalna z dawką 12 mg na dobę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu) lub dwie względnie małe dawki aktywnej kontroli, z których jedna była wystarczająco mała, aby służyć za alternatywę dla placebo, podczas fazy wprowadzania leczenia trwającej od 3 do 10 dni, 16-tygodniowej fazy leczenia podtrzymującego i 7-tygodniowej fazy odtruwania. Dawkę podtrzymującą buprenorfiny osiągano w dniu 3.; dawki w grupie aktywnej kontroli dobierano bardziej stopniowo.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Biorąc pod uwagę liczbę osób kontynuujących leczenie i odsetek ujemnych wyników badań próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu w celu oznaczenia opioidów innych niż stosowane w badaniu, buprenorfina okazała się skuteczniejsza od małej dawki kontroli w utrzymywaniu osób uzależnionych od heroiny w leczeniu i zmniejszaniu przez nich zużycia opioidów w czasie leczenia. Skuteczność buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę była podobna do skuteczności umiarkowanej dawki kontroli aktywnej, jednakże równoważność nie została wykazana.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Buprenorfina Wchłanianie Buprenorfina po podaniu doustnym podlega metabolizmowi pierwszego przejścia z N-dealkilacją i sprzęganiem z kwasem glukuronowym w jelicie cienkim i wątrobie. Dlatego podawanie tego produktu leczniczego drogą doustną jest niewłaściwe. Maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje się po 90 minutach od podania podjęzykowego. Stężenie buprenorfiny w osoczu zwiększało się ze wzrostem podjęzykowej dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. Zarówno C max , jak i AUC buprenorfiny zwiększały się wraz ze wzrostem dawki (w zakresie 4–16 mg), chociaż zwiększenie to było mniejsze od proporcjonalnego do dawki. Tabela 2. Średnie wartości parametrów farmakokinetycznych buprenorfiny
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Parametr farmakokinetycznySuboxone 4 mgSuboxone 8 mgSuboxone 16 mg
    Cmax (ng/ml)1,84 (39)3,0 (51)5,95 (38)
    AUC0-48h∙ng/ml12,52 (35)20,22 (43)34,89 (33)
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Tabela 3. Zmiany parametrów farmakokinetycznych lamelki Suboxone podawanej podjęzykowo lub podpoliczkowo w porównaniu z tabletką podjęzykową Suboxone
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    DawkaParametr farmakok inetycznyZwiększenie stężenia buprenorfinyParametr farmakoki netycznyZwiększenie stężenia naloksonu
    Lamelk a podana podjęzy kowo w poró wnaniu z tablet kąpodjęzy kowąLamelk a podana podpoli czkowo w poró wnaniu z tablet kąpodjęzy kowąLamelka podana podpolic zkowo w porów naniuz lamelką podaną podjęzyk owoLamelka podana podjęzyk owow porównaniuz tabletką podjęzyk owąLamelka podana podpoliczko wow porównani u z tabletką podjęzykow ąLamelka podana podpoliczko wow porównani u z lamelką podaną podjęzykow o
    1 ×2 mg/0,5 mgCmax22%25%-Cmax---
    AUC0-last-19%-AUC0-last---
    2 ×2 mg/0,5 mgCmax-21%21%Cmax-17%21%
    AUC0-last-23%16%AUC0-last-22%24%
    1 ×8 mg/2 mgCmax28%34%-Cmax41%54%-
    AUC0-last20%25%-AUC0-last30%43%-
    1 ×12 mg/3 mgCmax37%47%-Cmax57%72%9%
    AUC0-last21%29%-AUC0-last45%57%-
    1 ×8 mg/2 mg plus2 ×2 mg/0,5 mgCmax-27%13%Cmax17%38%19%
    AUC0-last-23%-AUC0-last-30%19%
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Uwaga 1: Znak „–” oznacza brak zmiany, gdy 90-procentowe przedziały ufności dla parametrów AUC 0-last i C max zawierają się w zakresie od 80% do 125% wartości granicznych. Uwaga 2: Brak danych dotyczących lamelki o mocy 4 mg/1 mg; jej skład jest proporcjonalny do składu lamelki o mocy 2 mg/0,5 mg, a wielkość odpowiada wielkości 2 lamelek o mocy 2 mg/0,5 mg. Dystrybucja Po wchłonięciu buprenorfiny następuje faza szybkiej dystrybucji (okres półtrwania w fazie dystrybucji od 2 do 5 godzin). Buprenorfina jest silnie lipofilna, przez co szybko przenika przez barierę krew-mózg. Buprenorfina wiąże się z białkami w około 96%, głównie z alfa- i beta-globulinami. Metabolizm Buprenorfina jest metabolizowana głównie na drodze N-dealkilacji przez mikrosomalny cytochrom CYP3A4 w wątrobie. Cząsteczka macierzysta i główny dealkilowany metabolit, norbuprenorfina, ulegają następnie glukuronidacji. Norbuprenorfina wiąże się z receptorami opioidowymi w warunkach in vitro .
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Nie wiadomo jednak, czy norbuprenorfina przyczynia się do ogólnego działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. Eliminacja Eliminacja buprenorfiny ma charakter dwu- lub trójwykładniczy, a średni okres półtrwania z osocza wynosi 32 godziny. Buprenorfina jest wydalana z kałem (w ok. 70%), poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów, reszta (ok. 30%) jest wydalana z moczem. Liniowość lub nieliniowość Wartości obu C max i AUC zwiększały się liniowo wraz ze wzrostem dawki (w zakresie 4–16 mg), chociaż zwiększenie to nie było wprost proporcjonalne do dawki. Nalokson Wchłanianie i dystrybucja Po podaniu podjęzykowym skojarzenia buprenorfiny i naloksonu stężenie naloksonu w osoczu jest małe i szybko się zmniejsza. Średnie maksymalne stężenie naloksonu w osoczu było zbyt niskie, aby ocenić proporcjonalność względem dawki.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Nie wykryto, by nalokson wpływał na farmakokinetykę buprenorfiny i zarówno tabletki podjęzykowe z buprenorfiną, jak i lamelka podjęzykowa ze skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu skutkują podobnym stężeniem buprenorfiny w osoczu. Dystrybucja Nalokson wiąże się z białkami w około 45%, głównie z albuminami. Metabolizm Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, i wydalany z moczem. Nalokson ulega bezpośredniej glukuronidacji do 3-glukuronidu naloksonu, a także N-dealkilacji i redukcji grupy karbonylowej w pozycji 6. Eliminacja Nalokson jest wydalany z moczem, a jego średni okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza mieści się w zakresie od 0,9 do 9 godzin. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie są dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (ok. 30%) w ogólnym klirensie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonu oceniano w badaniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Tabela 4 zawiera zestawienie wyników badania klinicznego, w którym ekspozycję na buprenorfinę i nalokson ustalano po podaniu tabletek podjęzykowych skojarzenia buprenorfiny i naloksonu 2,0/0,5 mg u osób zdrowych oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby różnego stopnia.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Tabela 4. Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu produktu leczniczego Suboxone (zmiana w stosunku do osób zdrowych)
    Parametr farmakokinetycz nyŁagodne zaburzenia czynności wątroby(klasa A wg skali Childa- Pugha)(n = 9)Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(klasa B wg skali Childa- Pugha)(n = 8)Ciężkie zaburzenia czynności wątroby(klasa C wg skali Childa- Pugha)(n = 8)
    Buprenorfina
    Cmax1,2-krotne zwiększenie1,1-krotne zwiększenie1,7-krotne zwiększenie
    AUClastPodobne do grupy kontrolnej1,6-krotne zwiększenie2,8-krotne zwiększenie
    Nalokson
    CmaxPodobne do grupy kontrolnej2,7-krotne zwiększenie11,3-krotne zwiększenie
    AUClast0,2-krotne zwiększenie3,2-krotne zwiększenie14,0-krotne zwiększenie
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Ogólnie rzecz biorąc, stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, podczas gdy stężenie naloksonu w osoczu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby wzrosło 14-krotnie.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu badano u zwierząt w badaniach toksyczności dawki jednorazowej (toksyczność ostra) i dawek wielokrotnych (do 90 dni u szczurów). Nie stwierdzono synergistycznego działania toksycznego. Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością agonistyczną i (lub) antagonistyczną wobec receptorów opioidowych. Mieszanina chlorowodorku buprenorfiny i chlorowodorku naloksonu (proporcja 4:1) nie wykazywała działania mutagennego w teście mutacji bakteryjnych (test Amesa) i nie działała klastogennie w cytogenetycznym teście in vitro na ludzkich limfocytach ani w dożylnym teście mikrojądrowym u szczurów. Badania wpływu na reprodukcję po doustnym podawaniu buprenorfiny i naloksonu (w proporcji 1:1) wykazały, że działanie embrioletalne występowało u szczurów w przypadku wszystkich dawek powodujących toksyczność dla matek.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Najmniejsza badana dawka odpowiadała 1- krotności ekspozycji w przypadku buprenorfiny i 5-krotności ekspozycji w przypadku naloksonu, po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej u człowieka, przeliczonej na mg/m 2 pc. U królików nie obserwowano toksyczności rozwojowej przy dawkach toksycznych dla matek. Ponadto ani u szczurów, ani u królików nie obserwowano działania teratogennego. Nie wykonano badań okołourodzeniowych i pourodzeniowych dla skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, jednak doustne podawanie dużych dawek buprenorfiny samicom w czasie ciąży i laktacji powodowało trudności z porodem (być może w wyniku uspokajającego działania buprenorfiny), wysoką śmiertelność noworodków i nieznaczne opóźnienie rozwoju pewnych funkcji neurologicznych (odruch prostowania się na powierzchni oraz odruch wzdrygnięcia) u noworodków szczurów.
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Podawanie szczurom skojarzenia buprenorfiny i naloksonu w diecie w dawce 500 ppm lub większej powodowało obniżenie płodności, wykazane zmniejszeniem częstości zachodzenia samic w ciążę. Dawka pokarmowa 100 ppm (szacowana ekspozycja równa w przybliżeniu 2,4-krotności ekspozycji po podaniu buprenorfiny w dawce 24 mg w skojarzeniu buprenorfiny i naloksonu u człowieka, w oparciu o AUC; stężenie naloksonu w osoczu szczurów było poniżej limitu wykrywalności) nie miała niekorzystnego wpływu na płodność samic. Badanie rakotwórczości skojarzenia buprenorfiny i naloksonu wykonano u szczurów, podając im dawki 7, 30 i 120 mg/kg mc./dobę. Szacowana wielokrotność ekspozycji była od 3 do 75 razy większa, biorąc pod uwagę dobową dawkę podjęzykową dla człowieka, wynoszącą 16 mg w przeliczeniu na mg/m 2 pc. We wszystkich grupach dawkowania obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania łagodnych gruczolaków jąder z komórek śródmiąższowych (Leydiga).
  • CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna Mannitol Skrobia kukurydziana Powidon K30 Kwas cytrynowy bezwodny Sodu cytrynian Magnezu stearynian Acesulfam potasowy Naturalny aromat cytrynowy i limonkowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 7 tabletek w blistrach papier/aluminium/nylon/aluminium/PVC. 28 tabletek w blistrach papier/aluminium/nylon/aluminium/PVC. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 0,7 mg + 0,18 mg zawiera 0,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,18 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 1,4 mg + 0,36 mg zawiera 1,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,36 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 2,9 mg + 0,71 mg zawiera 2,9 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,71 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 5,7 mg + 1,4 mg zawiera 5,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 1,4 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 8,6 mg + 2,1 mg zawiera 8,6 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,1 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 11,4 mg + 2,9 mg zawiera 11,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,9 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka podjęzykowa Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli owalne tabletki o długości 6,8 mm i szerokości 4,0 mm z wytłoczonym napisem „7” po jednej stronie.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Barwy bialaej do złamanej bieli trójkątne tabletki o podstawie 7,2 mm i wysokości 6,9 mm z wytłoczonym napisem „1,4” po jednej stronie. Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie litery D o wysokości 7,3 mm i szerokości 5,65 mm z wytłoczonym napisem „2,9” po jednej stronie. Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli okrągłe tabletki o średnicy 7 mm z wytłoczonym napisem „5,7” po jednej stronie. Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie rombu o długości 9,5 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „8,6” po jednej stronie. Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie kapsułki o długości 10,3 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „11,4” po jednej stronie.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od narkotyków opioidowych w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Nalokson został dodany w celu zniechęcenia do używania leku dożylnie, niezgodnie z zaleceniami. Produkt leczniczy Zubsolv jest wskazany dla osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat wyrażających zgodę na leczenieuzależnienia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi się odbywać pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zależności (uzależnienia) od opioidów. Produkt leczniczy Zubsolv nie może być stosowany zamiennie z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę, ponieważ różne produkty zawierające buprenorfinę wykazują różną biodostępność. W związku z tym potrzebna dawka w mg może się różnić pomiędzy produktami. Po dobraniu dla pacjenta odpowiedniej dawki konkretnego produktu zawierającego buprenorfinę, produkt ten nie powinien być zmieniany na inny. Jeśli u pacjenta nastąpi zamiana produktu z zawierającego buprenorfinę na buprenorfinę inalokson, konieczne może być dostosowanie dawki z uwagi na możliwe różnice w biodostępności (patrz punkty 4.4 i 5.2). Nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolvw celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego (na przykład w razie tymczasowej niedostępności większych dawek) (patrz punkt 5.2).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Dawkowanie
    Środki ostrożności wymagane przed wdrożeniem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. czy opioid jest długo- czy krótkodziałający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu. Aby uniknąć przyspieszenia zespołu odstawienia, leczenie buprenorfiną z naloksonem lub buprenorfiną należy rozpocząć dopiero, gdy pojawiają się obiektywne i wyraźne objawy odstawienia [np. wyrażone wynikiem w zatwierdzonej skali klinicznej oceny zespołu odstawienia po odstawieniu opioidów (Clinical Opioid Withdrawal Scale, COWS) wskazującym na łagodne lub umiarkowane objawy odstawienia].  W przypadku pacjentów uzależnionych od heroiny lub opioidów krótkodziałających, pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć, gdy pojawią się objawy odstawienia, ale nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu opioidów przez pacjenta.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Dawkowanie
     W przypadku pacjentów otrzymujących metadon, przed rozpoczęciem leczeniabuprenorfiną z naloksonem dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg na dobę. Rozpoczynając podawanie buprenorfiny z naloksonem, należy wziąć pod uwagę długiokres półtrwania metadonu. Pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć dopiero po pojawieniu się objawów odstawienia, ale nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu metadonu przez pacjenta. Buprenorfina może przyspieszyć objawy odstawienia upacjentów uzależnionych od metadonu. Dawkowanie Leczenie początkowe (wprowadzenie leku) Zalecana dawka początkowa u osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat to 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg na dobę. W pierwszymdniu, zależnie od indywidualnych potrzeb pacjenta, można podać dodatkową tabletkę produktu leczniczego Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Dawkowanie
    Na początku leczenia zaleca się codzienny nadzór nad przyjmowaniem leku, aby upewnić się, że tabletka jest we właściwy sposób umieszczana podjęzykowo. Pozwoli to też obserwować reakcję pacjenta na leczenie, co stanowi wskazówkę dla doboru skutecznej dawki na podstawie efektu klinicznego. Stabilizacja dawki i leczenie podtrzymujące Po pierwszym dniu rozpoczęcia leczenia konieczne jest szybkie ustabilizowanie odpowiedniej dawki podtrzymującej aż do osiągnięcia dawki, która utrzymuje pacjenta przy leczeniu i hamuje objawy opioidowego zespołu abstynencyjnego. Powinna być ona ustalana na podstawie powtarzanej oceny stanu klinicznego i psychicznego pacjenta.Maksymalna jednorazowa dawka dobowa nie powinna przekraczać 17,2 mg buprenorfiny (np. podawana jako11,4 + 5,7 mg, 2 x 8,6 mg czy 3 x 5,7 mg). Podczas leczenia podtrzymującego może być konieczne okresowe stabilizowanie dawki podtrzymującej na nowym poziomie w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby pacjenta.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Dawkowanie
    Dawka 0,7 mg + 0,18 mg jest przeznaczona do precyzyjnego dopasowania dawki upacjentów, zwłaszcza podczas stopniowego zmniejszania dawki lub w razie problemów z tolerancją podczas dostosowywania dawki. Lekarzy zachęca się, aby w miarę możliwości, zalecali pacjentom schemat dawkowania jedna tabletka raz na dobę w celu maksymalnego ograniczenia ryzyka nieprawidłowego stosowania. Dawkowanie rzadziej niż raz na dobę Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość stosowania produktu leczniczego Zubsolv można zmniejszyć, podając go raz na dwa dni w dawce dwukrotnie większej od indywidualnie dobranej dawki dobowej. U niektórych pacjentów po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość przyjmowania produktu leczniczego można zmniejszyć do 3 razy w tygodniu (na przykład w poniedziałek, środę i piątek. Dawka w poniedziałek i środę powinna być dwa razy większa od indywidualnie dobranejdawki dobowej, a dawka piątkowa powinna być trzy razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Dawkowanie
    W pozostałe dni pacjent nie przyjmuje leku). W żadnym dniu nie należy jednak przekraczać dawki dobowej powyżej 17,2 mg buprenorfiny. W przypadku pacjentów, u których koniecznejest zastosowanie dawki buprenorfiny >5,7 mg/dobę, ten schemat dawkowania może okazać się nieodpowiedni. Odstawienie leku Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, jeżeli pacjent wyraża zgodę, dawkę można stopniowo zmniejszać do niższej dawki podtrzymującej, a niekiedy leczenie można przerwać. Dostępność tabletek podjęzykowych w sześciu różnych mocach pomaga w indywidualnym doborze dawki i stopniowym jej obniżaniu. Ze względu na ryzyko nawrotu uzależnienia, po zakończeniu leczenia pacjentów należy monitorować. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u pacjentów w podeszłym wieku, powyżej 65 roku życia. Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Dawkowanie
    Osoby z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka buprenorfiny z naloksonem może być zmieniona, dlatego zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych i ostrożne ich zwiększanie u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3 i 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie ma potrzeby modyfikacji dawki buprenorfiny z naloksonem u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się ostrożne dawkowanie leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Dane nie są dostępne.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Dawkowanie
    Sposób podawania Lekarze muszą przestrzec pacjentów, że jedyną skuteczną i bezpieczną drogą podania tego produktu leczniczego jest podanie podjęzykowe (patrz punkt 4.4). Tabletkę należy umieścić pod językiem i trzymać tam, aż się całkowicie rozpuści. Pacjenci nie powinni połykać tabletki ani przyjmować pokarmów, czy napojów, do momentu jej całkowitego rozpuszczenia. Produkt leczniczy Zubsolv rozpada się zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednak pacjent może odczuwać obecność leku w jamie ustnej nawet przez 5 do 10 minut. Jeżeli konieczne jest przyjęcie więcej niż jednej tabletki, można je przyjąć jednocześnie lub w dwóch porcjach. Drugą dawkę należy przyjąć bezpośrednio po rozpuszczeniu się pierwszej.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Ciężka niewydolność wątroby. Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens . Jednoczesne stosowanie antagonistów opioidów (naltrekson, nalmefen) stosowanych w leczeniu uzależnienia od alkoholu lub opioidów.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niewłaściwe stosowanie, nadużywanie i stosowanierekreacyjne Buprenorfina podobnie jak inne opioidy, legalne lub nielegalne, może być niewłaściwie stosowana lub nadużywana. Zagrożenia związane z niewłaściwym stosowaniem lub nadużywaniem opioidów to, między innymi: przedawkowanie, rozprzestrzenianie się krwiopochodnych infekcji wirusowych lub umiejscowionych i ogólnoustrojowych infekcji, zahamowanie czynności ośrodka oddechowego i uszkodzenie wątroby. Przyjmowanie buprenorfiny przez osoby, którym nie została przepisana, stwarza ryzyko rozwoju uzależnienia u nowych osób stosujących buprenorfinę jako podstawowy narkotyk. Może do tego dojść, jeżeli leczony pacjent sam bezpośrednio dystrybuuje produkt leczniczy wcelu nielegalnego użycia lub produkt nie został odpowiednio zabezpieczony przed kradzieżą.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Suboptymalne leczenie buprenorfiną z naloksonem może prowokować nieodpowiednie stosowanie produktu leczniczego przez pacjenta, co z kolei może prowadzić do przedawkowania lub przerwania leczenia. Pacjent leczony zbyt małą dawką buprenorfiny z naloksonem może reagować na niekontrolowaneobjawy głodu polekowego przyjmując na własną rękę opioidy, alkohol lub inne substancje o działaniu uspokajającym lub nasennym, takie jak na przykład benzodiazepiny. W celu zminimalizowania ryzyka niewłaściwego stosowania, nadużywania i rozpowszechniania należy podjąć odpowiednie środki ostrożności przy przepisywaniu iwydawaniu buprenorfiny, takie jak unikanie przepisywania większej liczby dawek w początkowym okresie leczenia oraz przeprowadzanie wizyt kontrolnych połączonych z monitorowaniemklinicznym dostosowanym do potrzeb pacjenta. Połączenie buprenorfiny z naloksonem w produkcie leczniczym Zubsolv ma powstrzymać przed niewłaściwym stosowaniem i nadużywaniem buprenorfiny.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Uważa się, że mniej prawdopodobne jest niewłaściwe stosowanie dożylnie lub donosowo produktu Zubsolv niż samej buprenorfiny, gdyż zawarty w nim nalokson może wywołać objawy odstawienia u osób uzależnionych od heroiny, metadonu lub innych agonistów opioidów. Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (central sleep apnoea, CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Zahamowanie ośrodka oddechowego Odnotowano wiele przypadków zgonu w wyniku zahamowania ośrodka oddechowego, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) albo niezgodnie z zaleceniami. Odnotowano również przypadki zgonów związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol lub inneopioidy.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Po podaniu buprenorfiny niektórym osobom nieuzależnionym od opioidów, które nie tolerują działania opioidów, może wystąpić potencjalnie śmiertelne zahamowanie ośrodka oddechowego. Ten produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, hipoksją, hiperkapnią, istniejącym wcześniej zahamowaniem ośrodka oddechowego lubkifoskoliozą [skrzywieniem kręgosłupa prowadzącym potencjalnie do występowania duszności]). Buprenorfina z naloksonem mogą powodować poważne, śmiertelne w skutkach zahamowanie ośrodka oddechowego u dzieci i osób nieuzależnionych, które przypadkowo lub celowo połkną tenprodukt. Pacjentów należy poinformować o konieczności bezpiecznego przechowywania blistra, nieotwierania go nigdy przed czasem przyjęcia leku i przechowywania w miejscu niedostępnym dla dzieci oraz innych domowników. Nie wolno też przyjmować produktu leczniczego w obecności dzieci.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Wrazie przypadkowego połknięcia lub podejrzewania takiego faktu, należy bezzwłocznie skontaktować się z pogotowiem ratunkowym. Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) Buprenorfina z naloksonem mogą powodować senność, zwłaszcza przyjmowane jednocześnie z alkoholem lub innymi środkami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy (takimi jak benzodiazepiny, trankwilizatory, leki uspokajające lub nasenne, patrz punkty 4.5 i 4.7). Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie połączenia buprenorfiny i naloksonu z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie produktu leczniczego z tymi uspokajającymi produktami leczniczymi powinno ograniczać się do pacjentów, u których nie są możliwe alternatywne opcje leczenia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Decydując się na jednoczesne przepisanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz uspokajających produktów leczniczych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leków uspokajających, a czas trwania leczenia ograniczyć do minimum. Należy ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych zahamowania czynności oddechowej i sedacji. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Zubsolv i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Uzależnienie Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego μ (mi) i jej przewlekłepodawanie prowadzi do uzależnienia od opioidu. Badania na zwierzętach, a także doświadczenie kliniczne wskazują, że buprenorfina może wywoływać uzależnienie, jednakże słabsze niż całkowity agonista, np. morfina. Nagłe przerwanie leczenia nie jest zalecane, może bowiem prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu odstawienia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zapalenie wątroby i incydenty wątrobowe Zarówno w badaniach klinicznych, jak też w zgłoszeniach działań niepożądanych po wprowadzeniu do obrotu odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby u osób uzależnionych od opioidów. Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, przypadki niewydolności wątroby, marskość wątroby, zespół wątrobowo-nerkowy, encefalopatię wątrobową i zgon. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące defekty mitochondrialne (wada genetyczna), zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, zakażenie wirusem zapaleniawątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innych, potencjalnie hepatotoksycznych produktów leczniczych i jednoczesne stosowanie narkotyków dożylnych. Te obciążająceczynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem podawania buprenorfiny z naloksonem oraz wtrakcie leczenia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W razie podejrzenia występowania zaburzeń czynności wątroby, konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna. Zależnie od jej wyniku można ostrożnie wycofywać podawany produkt leczniczy, aby zapobiec objawom odstawienia i powrotowi do nielegalnego stosowania narkotyków. W przypadku kontynuowania leczenia należy uważnie monitorować czynnośćwątroby. Wywołanie zespołu odstawienia Rozpoczynając leczenie buprenorfiną z naloksonem, lekarz musi pamiętać o częściowym wpływie agonistycznym buprenorfiny i możliwości wywołania przez nią objawów odstawienia u pacjentów uzależnionych od opioidów, zwłaszcza gdy jest podana wcześniej niż 6 godzin po ostatniej dawce heroiny lub innego krótko działającego opioidu, lub wcześniej niż 24 godziny po ostatniejdawce metadonu. W okresie zastępowania buprenorfiny lub metadonu buprenorfiną z naloksonem, pacjentów należy uważnie monitorować, ponieważ zgłaszano występowanie objawów zespołu odstawienia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Aby uniknąć pogłębienia zespołu odstawienia podawanie buprenorfiny znaloksonem należy rozpocząć, gdy obiektywne objawy zespołu odstawienia są wyraźnie widoczne (patrz punkt 4.2). Objawy odstawienia mogą też być związane z wyborem niewystarczających dawek (dawkowanie suboptymalne). Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniach po wprowadzeniu do obrotu. Ponieważ zarówno buprenorfina, jak i nalokson są w znacznym stopniu metabolizowane w wątrobie, stężenia w osoczu, zarówno buprenorfiny i naloksonu po podaniu pojedynczej dawki były wyższe u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim w porównaniu z osobami zdrowymi. Pacjentów należy monitorować pod kątem występowania objawów podmiotowych i przedmiotowych nagłego odstawienia opioidów, toksyczności lub przedawkowania w wyniku wzrostu stężenia naloksonu i(lub) buprenorfiny.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających czynność wątroby i badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby. Pacjenci z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby, otrzymujący równocześnie inne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) mający zaburzenia czynności wątroby są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia wątroby. Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Tabletki podjęzykowe Zubsolv należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Wydalanie produktu z moczem może być wydłużone, ponieważ 30% podanej dawki jest usuwane przez nerki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom zciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Inhibitory CYP 3A4 Produkty lecznicze hamujące enzym CYP3A4 mogą powodować zwiększenie stężenia buprenorfiny. Konieczne może być zmniejszenie dawki buprenorfiny z naloksonem. U pacjentów już leczonych inhibitorami CYP3A4 należy starannie dobierać dawkę buprenorfiny z naloksonem, gdyż skuteczna może sięu nich okazać mniejsza dawka (patrz punkt 4.5). Efekty klasowe U pacjentów leczonych ambulatoryjnie opioidy mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Opioidy mogą powodować podwyższenie ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych. Dlatego należy zachować ostrożność, podając produkt pacjentom po urazach głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone, lub gdy u pacjenta w przeszłości występowały napady padaczkowe.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem tętniczym, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewkimoczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawu choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta i ustalenie rozpoznania oraz zaciemniać przebieg kliniczny współwystępującejchoroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych, dlatego u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowaneostrożnie. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów osobom starszym i osłabionym. Jak wynika z doświadczenia ze stosowaniem morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zmiana między produktami leczniczymi zawierającymi buprenorfinę Różne produkty lecznicze zawierające buprenorfinę mogą zawierać jej różne dawki i takie produkty lecznicze nie są bezpośrednio wymienne. Dlatego pacjenci powinni być monitorowani podczas zmiany pomiędzy różnymi produktami leczniczymi z buprenorfiną, ponieważ w niektórych indywidualnych przypadkach różnice w biodostępności (patrz punkt 5.2) mogą być zauważalne. Dlatego też może być konieczne dostosowanie dawki. Dzieci i młodzież Stosowanie u młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) Ze względu na brak danych dotyczących młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) pacjentów z tej grupy wiekowej należy uważniej monitorować w czasie leczenia. Sunstancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Produktu leczniczego Zubsolv nie należy stosować równocześnie z:  napojami alkoholowymi lub produktami leczniczymi zawierającymi alkohol, ponieważ alkohol nasila wpływ sedatywny buprenorfiny (patrz punkt 4.7). Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania produktu Zubsolv z:  Lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjne działanie depresyjne na OUN. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4). Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem jest bardzo niebezpieczne.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Interakcje
    Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4).  Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Zubslov z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może powodować depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację, śpiączkę lub zgon (patrz punkt 4.4).  Innymi środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego, innymi pochodnymi opioidowymi (np. metadonem, lekami przeciwbólowymi i przeciwkaszlowymi), niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi, działającymi sedatywnie antagonistami receptora H1, barbituranami, anksjolitykami innymi niż benzodiazepiny, neuroleptykami, klonidyną i substancjami pochodnych: połączenia te nasilają tłumienie czynności ośrodkowego układu nerwowego. Z uwagi na wpływ leku na obniżenie koncentracji prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn mogą być niebezpieczne.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Interakcje
     Dodatkowo uzyskanie odpowiedniej analgezji może być utrudnione, jeśli podano pełnego agonistę opioidowego pacjentom otrzymującym buprenorfinę z naloksonem. Istnieje zatem możliwość przedawkowania pełnego agonisty, zwłaszcza przy próbach zahamowania wpływu częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu się zmniejsza.  Serotoninergicznymi produktami leczniczymi, takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).  Naltreksonem i nalmefenem będącymi antagonistami opioidów, które mogą hamować farmakologiczny wpływ buprenorfiny.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Interakcje
    Przeciwwskazane jest ich równoczesne podawanie podczas leczenia buprenorfiną z naloksonem ze względu na potencjalnie niebezpieczną interakcję, która może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów odstawienia opioidów (patrz punkt 4.3).  Inhibitorami CYP3A4: badanie interakcji buprenorfiny z ketokonazolem (silnyminhibitorem CYP3A4) wykazało zwiększenie Cmax i AUC (pola pod krzywą) buprenorfiny (w przybliżeniu, odpowiednio, o 50% i 70%) oraz - w mniejszym stopniu - norbuprenorfiny. Pacjentów otrzymujących produkt Zubsolv należy uważnie monitorować i, jeśli konieczne, zmniejszyć dawkę produktu Zubsolv, jeżeli jest podawany z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitorami proteazy, takimi jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir albo azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, takimi jak ketokonazol lub itrakonazol, antybiotyki makrolidowe).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Interakcje
     Induktorami CYP3A4: równoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 z buprenorfiną może prowadzić do zmniejszenia stężenia buprenorfiny w osoczu, co może być przyczyną suboptymalnego leczenia uzależnienia od opioidów z użyciem buprenorfiny. Zaleca się uważne monitorowanie pacjentów leczonych buprenorfiną z naloksonem, którym podaje się równocześnie induktory CYP3A4 (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna). Może być konieczne odpowiednie zmodyfikowanie dawki buprenorfiny lub induktora CYP3A4.  Jak wskazuje doświadczenie ze stosowania morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działaniaopioidów.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania buprenorfiny z naloksonem u kobiet wciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla ludzi jest nieznane. Buprenorfina stosowana pod koniec ciąży, nawet przez krótki czas, może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego u noworodka. Długotrwałe podawanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie u noworodka zespołu odstawienia (np. hipertonię, drżenie noworodków, pobudzenie, drgawki kloniczne, inne drgawki). Zespół ten zwykle trwa od kilku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z uwagi na długi okres półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży, aby zapobiec ryzyku wystąpienia zahamowania ośrodka oddechowego lub zespołu odstawienia u noworodka. Ponadto lekarz powinien ocenić zasadność stosowania buprenorfiny z naloksonem podczas ciąży.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Buprenorfinę z naloksonem można stosować podczas ciąży wyłącznie, jeśli potencjalnekorzyści przeważają nad zagrożeniem dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy nalokson lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Stwierdzono hamowanie laktacji przez buprenorfinę u szczurów. Dlatego podczas leczenia produktem Zubsolv należy przerwać karmienie piersią. Płodność W badaniach na zwierzętach wykazano zmniejszenie płodności u samic (po narażeniu ogólnoustrojowym na poziomie >2,4-krotnie przewyższającym narażeniu u ludzi po zastosowaniu maksymalnej dawki 17,2 mg buprenorfiny na podstawie AUC) (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Buprenorfina z naloksonem wywierają niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn podczas stosowania u pacjentów uzależnionych od opioidów. Ten produkt leczniczy może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia procesów myślowych, zwłaszcza w okresie wprowadzania leczenia i dostosowywania dawki. Przyjmowanie produktu z alkoholem lub środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilać wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5). Pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów i obsługiwaniem maszyn, ponieważ buprenorfina z naloksonem może niekorzystnie wpływać na ich zdolność do wykonywania tych czynności.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi związanymi z leczeniem były: zaparcia i objawy towarzyszące zwykle odstawieniu narkotyku (czyli bezsenność, ból głowy, nudności, wzmożona potliwość i ból). Niektóre zgłaszane przypadki napadów drgawkowych, wymiotów, biegunki i podwyższenia wyników badań czynności wątroby były ciężkie. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W tabeli 1 podsumowano działania niepożądane zgłoszone przez 342 z 472 pacjentów (72,5%) w podstawowych badaniach klinicznych oraz działania niepożądane zgłoszone podczas obserwacji po wprowadzeniu do obrotu. Częstość wymienionych poniżej możliwych działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Działania niepożądane
    Tabela 1: Działania niepożądane związane z leczeniem buprenorfiną z naloksonemzgłaszane podczas badań klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządówBardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoCzęstość nieznana
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Działania niepożądane
    Zakażenia i zarażeniapasożytniczeGrypaZakażenieZapalenie gardła Nieżyt nosaZakażenie dróg moczowychZakażenie pochwy
    Zaburzenia krwi i układuchłonnegoNiedokrwistość Leukocytoza Leukopenia LimfadenopatiaMałopłytkowość
    Zaburzenia układu immunologicznegoNadwrażliwośćWstrząs anafilaktyczny
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaZmniejszenie łaknienia HiperglikemiaHiperlipidemia Hipoglikemia
    Zaburzenia psychiczneBezsennośćLęk Depresja Zmniejszenie libido Nerwowość Zaburzenia myśleniaNietypowe sny Pobudzenie Apatia Depersonalizacja Uzależnienie od narkotyków Euforyczny nastrójWrogośćOmamy
    Zaburzenia układu nerwowegoBól głowyMigrena Zawroty głowy Hipertonia ParestezjeSennośćAmnezja Hiperkineza Drgawki Zaburzenia mowyDrżenieEncefalopatia wątrobowa Omdlenie
    Zaburzenia okaNiedowidzenie ZaburzeniałzawieniaZapalenie spojówekZwężenie źrenic
    Zaburzenia ucha i błędnikaZawroty głowy
    Zaburzenia sercaDusznica bolesna Bradykardia Zawał mięśnia sercowegoKołatanie serca Tachykardia
    Zaburzenia naczynioweNadciśnienieRozszerzenie naczyńNiedociśnienieNiedociśnienie ortostatyczne
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersiaKaszelAstma Duszność ZiewanieSkurcz oskrzeli Depresja oddechowa
    Zaburzeniażołądka i jelitZaparcie NudnościBól brzucha Biegunka Niestrawność WzdęciaWymiotyOwrzodzenie jamy ustnej PrzebarwieniejęzykaPróchnica zębów
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Działania niepożądane
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychZapalenie wątrobyOstre zapalenie wątrobyŻółtaczka Martwica wątroby Zespółwątrobowo- nerkowy
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejNadmierna potliwośćŚwiąd Wysypka PokrzywkaTrądzik Wypadanie włosów Złuszczającezapalenie skóry Suchość skóryGuzki skórneObrzęk naczynioruchowy
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe itkanki łącznejBól pleców Bóle stawów Kurcze mięśniBóle mięśniZapalenie stawów
    Zaburzenia nerek i dróg moczowychNieprawidłowości moczuAlbuminuria Trudności z oddawaniem moczu Krwiomocz Kamica nerkowaZatrzymanie moczu
    Zaburzenia układu rozrodczego i piersiImpotencjaBrak miesiączki Zaburzenia ejakulacji KrwotokmiesiączkowyKrwawienie maciczne
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaZespół odstawieniaOsłabienie Ból w klatce piersiowej Dreszcze GorączkaZłe samopoczucie BólObrzęk obwodowyHipotermiaZespół odstawienia u noworodka
    Badania diagnostyczneNieprawidłowe wyniki badańczynności wątroby Zmniejszeniemasy ciałaWzrost stężenia kreatyniny we krwiZwiększenie aktywnościaminotransferaz
    Urazy, zatruciai powikłania po zabiegachUrazUdar cieplny
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Działania niepożądane
    Opis wybranych działań niepożądanych W przypadkach niewłaściwego podania leku drogą dożylną, niektóre reakcje niepożądane należy przypisać raczej faktowi niewłaściwego użycia produktu leczniczego, niż jego działaniu. Do działań tych należą reakcje miejscowe, niekiedy septyczne (ropień, zapalenie tkanki podskórnej). Ponadto zgłaszano potencjalnie ciężkie ostre zapalenie wątroby oraz inne zakażenia, takie jak zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia (patrz punkt 4.4). U pacjentów silnie uzależnionych od narkotyków w początkowym okresie podawania buprenorfiny może wystąpić zespół odstawienia podobny do zespołu odstawienia występującego po zastosowaniu naloksonu (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Działania niepożądane
    Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Objawy Głównym objawem wymagającym interwencji w razie przedawkowania jest zahamowanie ośrodka oddechowego wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, ponieważ może prowadzić do zatrzymania oddechu i zgonu. Innymi objawami przedawkowania są: senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie oddechu i czynności serca pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania ośrodka oddechowego i standardowe środki intensywnej opieki. Musi być zapewniona drożność dróg oddechowych i wspomagana lub kontrolowana wentylacja. Pacjenta należy umieścić w placówce, gdzie dostępne są pełne możliwości przeprowadzenia resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami. Zaleca się zastosowanie antagonisty opioidów (tzn.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Przedawkowanie
    naloksonu), chociaż wywiera niewielki wpływ na odwracanie objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na środki będące całkowitymi agonistami opioidowymi. W przypadku stosowania naloksonu, określając długość okresu leczenia i wymaganego nadzoru medycznego potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania, należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny. Nalokson jest usuwany z organizmu szybciej niż buprenorfina, przez co może dojść do nawrotu wcześniej opanowanych objawów przedawkowania buprenorfiny, dlatego może być konieczne stosowanie infuzji ciągłej. Jeśli infuzja nie jest możliwa, konieczne może być wielokrotne podawanie naloksonu. Szybkość infuzji dożylnej należy dostosować do reakcji pacjenta.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnień, kod ATC: N07BC51. Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w leczeniu podtrzymującym uzależnienia od opioidów jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania narkotyków przez uzależnionych pacjentów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych μ. Podawany w standardowych dawkachdoustnie lub podjęzykowo pacjentom z objawami odstawienia po odstawieniu opioidów wykazuje niewielki lub zerowy efekt farmakologiczny z powodu jego prawie całkowitego metabolizmu pierwszego przejścia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W przypadku podawania dożylnego osobom uzależnionym od opioidów, nalokson obecny w produkcie Zubsolv wykazuje jednak wyraźne działanie antagonistyczne w stosunku do opioidów i opioidowy zespół abstynencyjny, co zniechęca do nieprawidłowego stosowania produktu drogą dożylną. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem pochodzą głównie z rocznego badania klinicznego obejmującego 4-tygodniowe randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby porównanie buprenorfiny z naloksonem, buprenorfiny i placebo i następującą po tym 48-tygodniową ocenę bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem. W ramach tego badania 326 osób uzależnionych od heroiny losowo przydzielono albo do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem w dawce 16 mg na dobę, albo do grupy otrzymującej buprenorfinę w dawce 16 mg na dobę lub do grupy placebo. Uczestnikom zrandomizowanym do jednej z grup leczenia aktywnego w dniu 1.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    podawano 8 mg buprenorfiny, a następnie w dniu 2. - 16 mg (dwie tabletki po 8 mg) buprenorfiny. W dniu 3. osoby zrandomizowane do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem przestawiano na stosowanie tabletki złożonej. Uczestnicy stawiali się codziennie w przychodni (od poniedziałku do piątku) w celu otrzymania leku i dokonania oceny skuteczności. Na soboty i niedziele pacjenci otrzymywali odpowiednią ilość leku do domu. W badaniu porównywano głównie skuteczność buprenorfiny oraz buprenorfiny z naloksonem w odniesieniu do placebo. Odsetek próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu, w których nie stwierdzono obecności opioidów innych niż stosowane w badaniu był statystycznie większy zarówno wgrupie buprenorfiny z naloksonem względem placebo (p< 0,0001), jak i buprenorfiny względem placebo (p< 0,0001).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, podwójnie pozorowanym badaniu grup równoległych porównywano etanolowy roztwór buprenorfiny z aktywnym lekiem kontrolnym - całkowitym agonistą, podczas trwającej od 3 do 10 dni fazy indukcji, 16-tygodniowej fazy leczenia podtrzymującego i 7-tygodniowej fazy odtruwania. Uczestników badania (162 osoby) zrandomizowano do grup otrzymujących podjęzykowo etanolowy roztwór buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę (dawka mniej więcej porównywalna z dawką 12 mg na dobębuprenorfiny z naloksonem) lub dwie względnie małe dawki leku kontrolnego, z których jedna była wystarczająco mała, aby służyć za alternatywę dla placebo, Dawkę podtrzymującą buprenorfiny osiągano w dniu 3. Dawki w aktywnie leczonej grupie kontrolnej dobierano bardziej stopniowo. Biorąc pod uwagę liczbę uczestników kontynuujących leczenie i odsetek ujemnych próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu do badania na obecność opioidów innych niż stosowane w badaniu, buprenorfina okazała się skuteczniejsza od małej dawki leku stosowanego w grupie kontrolnej w utrzymywaniu w leczeniu osób uzależnionych od heroiny i zmniejszaniu zużycia przez nich opioidów w trakcie leczenia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Skuteczność buprenorfiny podawanej w dawce 8 mg na dobę była podobna do skuteczności umiarkowanej dawki leku podawanego w grupie kontrolnej, jednakże równoważność nie została wykazana.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Produkt leczniczy Zubsolv ulega rozpadowi zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednakże jeszcze przez 5 do 10 minut pacjent może odczuwać jej obecność w jamie ustnej. Tabletki podjęzykowe produktu leczniczego Zubsolv mają wyższą dostępność biologiczną niż tradycyjne tabletki podjęzykowe. Z tego względu mogą istnieć różnice w dawkach w mg pomiędzy różnymi produktami. Produkt leczniczy Zubsolv nie jest zamienny z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę. W badaniach porównawczych dostępności biologicznej po zastosowaniu tabletki produktu Zubsolv o mocy 11,4 + 2,9 mg uzyskiwano równoważne narażenie na buprenorfinę jak po podaniu 16 + 4 mg (2 x 8 + 2 mg) buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej, jednak produkt Zubsolv o mocy 2 x 1,4 + 0,36 mg zapewniał o 20% niższe narażenie na buprenorfinę niż podanie 2 x 2 + 5 mg buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Narażenie na nalokson podczas podawania produktu leczniczego Zubsolv nie było wyższe dla żadnej z badanych dawek. Buprenorfina Wchłanianie Buprenorfina po podaniu doustnym podlega metabolizmowi pierwszego przejścia z N-dealkilacją i sprzęganiem z kwasem glukuronowym w jelicie cienkim i wątrobie. Z tego względu podawanie tego produktu leczniczego drogą doustną jest niewłaściwe. Istnieją niewielkie odchylenia w parametrach ekspozycji proporcjonalnej do dawki buprenorfiny, jak również odchylenia od ścisłej proporcjonalności do składu dla trzech mniejszych dawek (2,9 + 0,71, 1,4 + 0,36 i 0,7 + 0,18 mg) w porównaniu do trzech większych dawek produktu leczniczego. Zatem nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolv w celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego Zubsolv. Maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje się po około 90 minutach po podaniu podjęzykowym.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Stężenia buprenorfiny w osoczu zwiększały się wraz ze wzrostempodjęzykowej dawki buprenorfiny z naloksonem. Zarówno Cmax jak i AUC buprenorfiny zwiększały się wraz ze wzrostem dawki, chociaż ten wzrost był mniejszy niż proporcjonalny do dawki. Dystrybucja Po wchłonięciu buprenorfiny następuje faza szybkiej dystrybucji (okres połowicznej dystrybucji wynosi od 2 do 5 godzin). Buprenorfina jest silnie lipofilna, przez co szybko przenika przez barierę krew-mózg. Buprenorfina wiąże się z białkami w około 96%, głównie z alfa- i beta-globulinami. Metabolizm Buprenorfina jest metabolizowana głównie na drodze N-dealkilacji przez mikrosomalny cytochrom CYP3A4 w wątrobie. Cząsteczka macierzysta i główny dealkilowany metabolit, norbuprenorfina, ulegają następnie glukuronidacji. Norbuprenorfina wiąże się z receptorami opioidowymi w warunkach in vitro . Nie wiadomo jednak, czy norbuprenorfina przyczynia się do ogólnego działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Eliminacja Eliminacja buprenorfiny jest dwu- lub trójwykładnicza, a średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji z osocza wynosi 32 godziny. Buprenorfina jest wydalana z kałem (w ok. 70%), poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów, reszta (ok. 30%) jest wydalana zmoczem. Nalokson Wchłanianie Po podaniu podjęzykowym buprenorfiny z naloksonem stężenia osoczowe naloksonu są niskie i szybkosię zmniejszają. Średnie maksymalne stężenie naloksonu w osoczu były zbyt niskie, aby ocenić proporcjonalność względem dawki. Nie stwierdzono, aby nalokson wpływał na farmakokinetykę buprenorfiny. Dystrybucja Nalokson wiąże się w około 45% z białkami, głównie z albuminami. Metabolizm Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, i wydalany z moczem. Nalokson ulega bezpośredniej glukuronidacji do 3-glukuronidu naloksonu, a także N-dealkilacji i redukcji grupy karbonylowej w pozycji 6.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Eliminacja Nalokson jest wydalany z moczem, a jego średni okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza mieści się w zakresie od 0,9 do 9 godzin. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Brak dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (około 30%) w ogólnym klirensie buprenorfiny z naloksonem. Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z poważnymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniu przeprowadzonym po wprowadzeniu do obrotu. W tabeli 2.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    podsumowano wyniki badania klinicznego oceniającego ekspozycję po podaniu pojedynczej dawki buprenorfiny z naloksonem w tabletce podjęzykowej osobom zdrowym oraz pacjentom z różnym stopniem zaburzenia czynności wątroby. Tabela 2: Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu (zmiana w porównaniu z osobami zdrowymi)
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Parametr farmakokinetycznyŁagodne zaburzenia czynności wątroby (Klasa A wg skali Child-Pugh)(n=9)Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(Klasa B wg skali Child-Pugh) (n=8)Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (Klasa C wg skali Child-Pugh)(n=8)
    Buprenorfina
    Cmax1,2-krotne zwiększenie1,1-krotne zwiększenie1,7-krotne zwiększenie
    AUClastWyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej1,6-krotne zwiększenie2,8-krotne zwiększenie
    Nalokson
    CmaxWyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej2,7-krotne zwiększenie11,3-krotne zwiększenie
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    AUClast0,2-krotne zmniejszenie3,2-krotne zwiększenie14,0-krotne zwiększenie
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Ogólnie, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie, a stężenie naloksonu w osoczu wzrosło 14-krotnie.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Połączenie buprenorfiny z naloksonem badano u zwierząt w badaniach toksyczności dawki w ostrej fazie leczenia i dawki wielokrotnej (do maksymalnie 90 dni u szczurów). Nie stwierdzono synergistycznego zwiększenia toksyczności. Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością agonistyczną i(lub) antagonistyczną wobec receptorów opioidowych. Mieszanina chlorowodorku buprenorfiny i chlorowodorku naloksonu (w stosunku 4:1) nie wykazywała działania mutagennego w teście mutacji bakteryjnych (test Amesa) i niedziałała klastogennie w cytogenetycznym teście in vitro na ludzkich limfocytach ani w dożylnym teście mikrojąderkowym u szczurów. Badania wpływu na reprodukcję po doustnym podawaniu buprenorfiny i naloksonu (w stosunku 1:1) wykazały działanie embrioletalne u szczurów dla wszystkich dawek powodujących toksyczność u matek.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Najniższa badana dawka odpowiadała wielokrotności ekspozycji 1-krotnej dla buprenorfiny i 5-krotnej dla naloksonu po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej u człowieka, przeliczonej na mg/m² pc. U królików po dawkach toksycznych dla matek nie obserwowano toksyczności rozwojowej. Ponadto, ani u szczurów, ani u królików nie obserwowano działania teratogennego. Nie wykonano badań okołourodzeniowych ani pourodzeniowych dla buprenorfiny z naloksonem,jednak doustne podawanie dużych dawek buprenorfiny samicy w czasie ciąży i laktacji powodowało trudności z porodem (prawdopodobnie w wyniku sedatywnego działania buprenorfiny), dużą śmiertelność noworodków i nieznaczne opóźnienie rozwoju pewnych funkcji neurologicznych (powierzchniowy odruch postawy i ułożenia oraz odruch Moro - wzdryganie) u noworodków szczurów. Podawanie szczurom w diecie buprenorfiny i naloksonu w dawce 500 ppm lub większej powodowało obniżenie płodności, wykazane zmniejszeniem częstości zachodzenia samic w ciążę.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Dawka pokarmowa 100 ppm (szacowana ekspozycja na buprenorfinę około 2,4-krotnie wyższa w porównaniu z ekspozycją po stosowanej u ludzi dawce 17,2 mg buprenorfiny z naloksonem na podstawie AUC; stężenia naloksonu w osoczu szczurów były poniżej limitu wykrywalności) nie miała niekorzystnego wpływu na płodność samic. Badanie rakotwórczości buprenorfiny z naloksonem wykonano u szczurów z zastosowaniem dawek 7, 30 i 120 mg/kg na dobę, szacunkowo wielokrotnośc ekspozycji była od 3 do 75 razy większa od dawki podjęzykowej buprenorfiny stosowanej u ludzi (produkt leczniczy Zubsolv), wynoszącej 11,4 mg w przeliczeniuna mg/m² pc. We wszystkich grupach dawkowania obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania łagodnych gruczolaków jąder z komórek śródmiąższowych (Leydiga).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol (E 421) Kwas cytrynowy (E 330) Sodu cytrynian (E 331) Celuloza mikrokrystaliczna Kroskalmeloza sodowa Sukraloza Lewomentol Krzemionka koloidalna bezwodna Sodu fumaran stearylowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 0,7 mg + 0,18 mg 2 lata 1,4 mg + 0,36 mg 4 lata 2,9 mg + 0,71 mg 3 lata 5,7 mg + 1,4 mg 4 lata 8,6 mg + 2,1 mg 4 lata 11,4 mg + 2,9 mg 4 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z PVC/OPA/Aluminium/PVC // Aluminium/PET/Papier chroniące przed dostępemdzieci. Wielkość opakowania 7, 28 lub 30 tabletek podjęzykowych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 0,7 mg + 0,18 mg zawiera 0,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,18 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 1,4 mg + 0,36 mg zawiera 1,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,36 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 2,9 mg + 0,71 mg zawiera 2,9 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,71 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 5,7 mg + 1,4 mg zawiera 5,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 1,4 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 8,6 mg + 2,1 mg zawiera 8,6 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,1 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 11,4 mg + 2,9 mg zawiera 11,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,9 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka podjęzykowa Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli owalne tabletki o długości 6,8 mm i szerokości 4,0 mm z wytłoczonym napisem „7” po jednej stronie.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Barwy bialaej do złamanej bieli trójkątne tabletki o podstawie 7,2 mm i wysokości 6,9 mm z wytłoczonym napisem „1,4” po jednej stronie. Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie litery D o wysokości 7,3 mm i szerokości 5,65 mm z wytłoczonym napisem „2,9” po jednej stronie. Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli okrągłe tabletki o średnicy 7 mm z wytłoczonym napisem „5,7” po jednej stronie. Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie rombu o długości 9,5 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „8,6” po jednej stronie. Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie kapsułki o długości 10,3 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „11,4” po jednej stronie.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od narkotyków opioidowych w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Nalokson został dodany w celu zniechęcenia do używania leku dożylnie, niezgodnie z zaleceniami. Produkt leczniczy Zubsolv jest wskazany dla osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat wyrażających zgodę na leczenieuzależnienia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi się odbywać pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zależności (uzależnienia) od opioidów. Produkt leczniczy Zubsolv nie może być stosowany zamiennie z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę, ponieważ różne produkty zawierające buprenorfinę wykazują różną biodostępność. W związku z tym potrzebna dawka w mg może się różnić pomiędzy produktami. Po dobraniu dla pacjenta odpowiedniej dawki konkretnego produktu zawierającego buprenorfinę, produkt ten nie powinien być zmieniany na inny. Jeśli u pacjenta nastąpi zamiana produktu z zawierającego buprenorfinę na buprenorfinę inalokson, konieczne może być dostosowanie dawki z uwagi na możliwe różnice w biodostępności (patrz punkty 4.4 i 5.2). Nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolvw celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego (na przykład w razie tymczasowej niedostępności większych dawek) (patrz punkt 5.2).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Dawkowanie
    Środki ostrożności wymagane przed wdrożeniem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. czy opioid jest długo- czy krótkodziałający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu. Aby uniknąć przyspieszenia zespołu odstawienia, leczenie buprenorfiną z naloksonem lub buprenorfiną należy rozpocząć dopiero, gdy pojawiają się obiektywne i wyraźne objawy odstawienia [np. wyrażone wynikiem w zatwierdzonej skali klinicznej oceny zespołu odstawienia po odstawieniu opioidów (Clinical Opioid Withdrawal Scale, COWS) wskazującym na łagodne lub umiarkowane objawy odstawienia].  W przypadku pacjentów uzależnionych od heroiny lub opioidów krótkodziałających, pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć, gdy pojawią się objawy odstawienia, ale nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu opioidów przez pacjenta.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Dawkowanie
     W przypadku pacjentów otrzymujących metadon, przed rozpoczęciem leczeniabuprenorfiną z naloksonem dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg na dobę. Rozpoczynając podawanie buprenorfiny z naloksonem, należy wziąć pod uwagę długiokres półtrwania metadonu. Pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć dopiero po pojawieniu się objawów odstawienia, ale nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu metadonu przez pacjenta. Buprenorfina może przyspieszyć objawy odstawienia upacjentów uzależnionych od metadonu. Dawkowanie Leczenie początkowe (wprowadzenie leku) Zalecana dawka początkowa u osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat to 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg na dobę. W pierwszymdniu, zależnie od indywidualnych potrzeb pacjenta, można podać dodatkową tabletkę produktu leczniczego Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Dawkowanie
    Na początku leczenia zaleca się codzienny nadzór nad przyjmowaniem leku, aby upewnić się, że tabletka jest we właściwy sposób umieszczana podjęzykowo. Pozwoli to też obserwować reakcję pacjenta na leczenie, co stanowi wskazówkę dla doboru skutecznej dawki na podstawie efektu klinicznego. Stabilizacja dawki i leczenie podtrzymujące Po pierwszym dniu rozpoczęcia leczenia konieczne jest szybkie ustabilizowanie odpowiedniej dawki podtrzymującej aż do osiągnięcia dawki, która utrzymuje pacjenta przy leczeniu i hamuje objawy opioidowego zespołu abstynencyjnego. Powinna być ona ustalana na podstawie powtarzanej oceny stanu klinicznego i psychicznego pacjenta.Maksymalna jednorazowa dawka dobowa nie powinna przekraczać 17,2 mg buprenorfiny (np. podawana jako11,4 + 5,7 mg, 2 x 8,6 mg czy 3 x 5,7 mg). Podczas leczenia podtrzymującego może być konieczne okresowe stabilizowanie dawki podtrzymującej na nowym poziomie w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby pacjenta.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Dawkowanie
    Dawka 0,7 mg + 0,18 mg jest przeznaczona do precyzyjnego dopasowania dawki upacjentów, zwłaszcza podczas stopniowego zmniejszania dawki lub w razie problemów z tolerancją podczas dostosowywania dawki. Lekarzy zachęca się, aby w miarę możliwości, zalecali pacjentom schemat dawkowania jedna tabletka raz na dobę w celu maksymalnego ograniczenia ryzyka nieprawidłowego stosowania. Dawkowanie rzadziej niż raz na dobę Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość stosowania produktu leczniczego Zubsolv można zmniejszyć, podając go raz na dwa dni w dawce dwukrotnie większej od indywidualnie dobranej dawki dobowej. U niektórych pacjentów po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość przyjmowania produktu leczniczego można zmniejszyć do 3 razy w tygodniu (na przykład w poniedziałek, środę i piątek. Dawka w poniedziałek i środę powinna być dwa razy większa od indywidualnie dobranejdawki dobowej, a dawka piątkowa powinna być trzy razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Dawkowanie
    W pozostałe dni pacjent nie przyjmuje leku). W żadnym dniu nie należy jednak przekraczać dawki dobowej powyżej 17,2 mg buprenorfiny. W przypadku pacjentów, u których koniecznejest zastosowanie dawki buprenorfiny >5,7 mg/dobę, ten schemat dawkowania może okazać się nieodpowiedni. Odstawienie leku Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, jeżeli pacjent wyraża zgodę, dawkę można stopniowo zmniejszać do niższej dawki podtrzymującej, a niekiedy leczenie można przerwać. Dostępność tabletek podjęzykowych w sześciu różnych mocach pomaga w indywidualnym doborze dawki i stopniowym jej obniżaniu. Ze względu na ryzyko nawrotu uzależnienia, po zakończeniu leczenia pacjentów należy monitorować. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u pacjentów w podeszłym wieku, powyżej 65 roku życia. Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Dawkowanie
    Osoby z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka buprenorfiny z naloksonem może być zmieniona, dlatego zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych i ostrożne ich zwiększanie u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3 i 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie ma potrzeby modyfikacji dawki buprenorfiny z naloksonem u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się ostrożne dawkowanie leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Dane nie są dostępne.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Dawkowanie
    Sposób podawania Lekarze muszą przestrzec pacjentów, że jedyną skuteczną i bezpieczną drogą podania tego produktu leczniczego jest podanie podjęzykowe (patrz punkt 4.4). Tabletkę należy umieścić pod językiem i trzymać tam, aż się całkowicie rozpuści. Pacjenci nie powinni połykać tabletki ani przyjmować pokarmów, czy napojów, do momentu jej całkowitego rozpuszczenia. Produkt leczniczy Zubsolv rozpada się zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednak pacjent może odczuwać obecność leku w jamie ustnej nawet przez 5 do 10 minut. Jeżeli konieczne jest przyjęcie więcej niż jednej tabletki, można je przyjąć jednocześnie lub w dwóch porcjach. Drugą dawkę należy przyjąć bezpośrednio po rozpuszczeniu się pierwszej.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Ciężka niewydolność wątroby. Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens . Jednoczesne stosowanie antagonistów opioidów (naltrekson, nalmefen) stosowanych w leczeniu uzależnienia od alkoholu lub opioidów.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niewłaściwe stosowanie, nadużywanie i stosowanierekreacyjne Buprenorfina podobnie jak inne opioidy, legalne lub nielegalne, może być niewłaściwie stosowana lub nadużywana. Zagrożenia związane z niewłaściwym stosowaniem lub nadużywaniem opioidów to, między innymi: przedawkowanie, rozprzestrzenianie się krwiopochodnych infekcji wirusowych lub umiejscowionych i ogólnoustrojowych infekcji, zahamowanie czynności ośrodka oddechowego i uszkodzenie wątroby. Przyjmowanie buprenorfiny przez osoby, którym nie została przepisana, stwarza ryzyko rozwoju uzależnienia u nowych osób stosujących buprenorfinę jako podstawowy narkotyk. Może do tego dojść, jeżeli leczony pacjent sam bezpośrednio dystrybuuje produkt leczniczy wcelu nielegalnego użycia lub produkt nie został odpowiednio zabezpieczony przed kradzieżą.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Suboptymalne leczenie buprenorfiną z naloksonem może prowokować nieodpowiednie stosowanie produktu leczniczego przez pacjenta, co z kolei może prowadzić do przedawkowania lub przerwania leczenia. Pacjent leczony zbyt małą dawką buprenorfiny z naloksonem może reagować na niekontrolowaneobjawy głodu polekowego przyjmując na własną rękę opioidy, alkohol lub inne substancje o działaniu uspokajającym lub nasennym, takie jak na przykład benzodiazepiny. W celu zminimalizowania ryzyka niewłaściwego stosowania, nadużywania i rozpowszechniania należy podjąć odpowiednie środki ostrożności przy przepisywaniu iwydawaniu buprenorfiny, takie jak unikanie przepisywania większej liczby dawek w początkowym okresie leczenia oraz przeprowadzanie wizyt kontrolnych połączonych z monitorowaniemklinicznym dostosowanym do potrzeb pacjenta. Połączenie buprenorfiny z naloksonem w produkcie leczniczym Zubsolv ma powstrzymać przed niewłaściwym stosowaniem i nadużywaniem buprenorfiny.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Uważa się, że mniej prawdopodobne jest niewłaściwe stosowanie dożylnie lub donosowo produktu Zubsolv niż samej buprenorfiny, gdyż zawarty w nim nalokson może wywołać objawy odstawienia u osób uzależnionych od heroiny, metadonu lub innych agonistów opioidów. Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (central sleep apnoea, CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Zahamowanie ośrodka oddechowego Odnotowano wiele przypadków zgonu w wyniku zahamowania ośrodka oddechowego, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) albo niezgodnie z zaleceniami. Odnotowano również przypadki zgonów związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol lub inneopioidy.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Po podaniu buprenorfiny niektórym osobom nieuzależnionym od opioidów, które nie tolerują działania opioidów, może wystąpić potencjalnie śmiertelne zahamowanie ośrodka oddechowego. Ten produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, hipoksją, hiperkapnią, istniejącym wcześniej zahamowaniem ośrodka oddechowego lubkifoskoliozą [skrzywieniem kręgosłupa prowadzącym potencjalnie do występowania duszności]). Buprenorfina z naloksonem mogą powodować poważne, śmiertelne w skutkach zahamowanie ośrodka oddechowego u dzieci i osób nieuzależnionych, które przypadkowo lub celowo połkną tenprodukt. Pacjentów należy poinformować o konieczności bezpiecznego przechowywania blistra, nieotwierania go nigdy przed czasem przyjęcia leku i przechowywania w miejscu niedostępnym dla dzieci oraz innych domowników. Nie wolno też przyjmować produktu leczniczego w obecności dzieci.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Wrazie przypadkowego połknięcia lub podejrzewania takiego faktu, należy bezzwłocznie skontaktować się z pogotowiem ratunkowym. Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) Buprenorfina z naloksonem mogą powodować senność, zwłaszcza przyjmowane jednocześnie z alkoholem lub innymi środkami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy (takimi jak benzodiazepiny, trankwilizatory, leki uspokajające lub nasenne, patrz punkty 4.5 i 4.7). Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie połączenia buprenorfiny i naloksonu z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie produktu leczniczego z tymi uspokajającymi produktami leczniczymi powinno ograniczać się do pacjentów, u których nie są możliwe alternatywne opcje leczenia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Decydując się na jednoczesne przepisanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz uspokajających produktów leczniczych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leków uspokajających, a czas trwania leczenia ograniczyć do minimum. Należy ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych zahamowania czynności oddechowej i sedacji. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Zubsolv i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Uzależnienie Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego μ (mi) i jej przewlekłepodawanie prowadzi do uzależnienia od opioidu. Badania na zwierzętach, a także doświadczenie kliniczne wskazują, że buprenorfina może wywoływać uzależnienie, jednakże słabsze niż całkowity agonista, np. morfina. Nagłe przerwanie leczenia nie jest zalecane, może bowiem prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu odstawienia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zapalenie wątroby i incydenty wątrobowe Zarówno w badaniach klinicznych, jak też w zgłoszeniach działań niepożądanych po wprowadzeniu do obrotu odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby u osób uzależnionych od opioidów. Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, przypadki niewydolności wątroby, marskość wątroby, zespół wątrobowo-nerkowy, encefalopatię wątrobową i zgon. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące defekty mitochondrialne (wada genetyczna), zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, zakażenie wirusem zapaleniawątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innych, potencjalnie hepatotoksycznych produktów leczniczych i jednoczesne stosowanie narkotyków dożylnych. Te obciążająceczynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem podawania buprenorfiny z naloksonem oraz wtrakcie leczenia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W razie podejrzenia występowania zaburzeń czynności wątroby, konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna. Zależnie od jej wyniku można ostrożnie wycofywać podawany produkt leczniczy, aby zapobiec objawom odstawienia i powrotowi do nielegalnego stosowania narkotyków. W przypadku kontynuowania leczenia należy uważnie monitorować czynnośćwątroby. Wywołanie zespołu odstawienia Rozpoczynając leczenie buprenorfiną z naloksonem, lekarz musi pamiętać o częściowym wpływie agonistycznym buprenorfiny i możliwości wywołania przez nią objawów odstawienia u pacjentów uzależnionych od opioidów, zwłaszcza gdy jest podana wcześniej niż 6 godzin po ostatniej dawce heroiny lub innego krótko działającego opioidu, lub wcześniej niż 24 godziny po ostatniejdawce metadonu. W okresie zastępowania buprenorfiny lub metadonu buprenorfiną z naloksonem, pacjentów należy uważnie monitorować, ponieważ zgłaszano występowanie objawów zespołu odstawienia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Aby uniknąć pogłębienia zespołu odstawienia podawanie buprenorfiny znaloksonem należy rozpocząć, gdy obiektywne objawy zespołu odstawienia są wyraźnie widoczne (patrz punkt 4.2). Objawy odstawienia mogą też być związane z wyborem niewystarczających dawek (dawkowanie suboptymalne). Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniach po wprowadzeniu do obrotu. Ponieważ zarówno buprenorfina, jak i nalokson są w znacznym stopniu metabolizowane w wątrobie, stężenia w osoczu, zarówno buprenorfiny i naloksonu po podaniu pojedynczej dawki były wyższe u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim w porównaniu z osobami zdrowymi. Pacjentów należy monitorować pod kątem występowania objawów podmiotowych i przedmiotowych nagłego odstawienia opioidów, toksyczności lub przedawkowania w wyniku wzrostu stężenia naloksonu i(lub) buprenorfiny.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających czynność wątroby i badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby. Pacjenci z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby, otrzymujący równocześnie inne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) mający zaburzenia czynności wątroby są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia wątroby. Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Tabletki podjęzykowe Zubsolv należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Wydalanie produktu z moczem może być wydłużone, ponieważ 30% podanej dawki jest usuwane przez nerki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom zciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Inhibitory CYP 3A4 Produkty lecznicze hamujące enzym CYP3A4 mogą powodować zwiększenie stężenia buprenorfiny. Konieczne może być zmniejszenie dawki buprenorfiny z naloksonem. U pacjentów już leczonych inhibitorami CYP3A4 należy starannie dobierać dawkę buprenorfiny z naloksonem, gdyż skuteczna może sięu nich okazać mniejsza dawka (patrz punkt 4.5). Efekty klasowe U pacjentów leczonych ambulatoryjnie opioidy mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Opioidy mogą powodować podwyższenie ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych. Dlatego należy zachować ostrożność, podając produkt pacjentom po urazach głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone, lub gdy u pacjenta w przeszłości występowały napady padaczkowe.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem tętniczym, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewkimoczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawu choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta i ustalenie rozpoznania oraz zaciemniać przebieg kliniczny współwystępującejchoroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych, dlatego u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowaneostrożnie. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów osobom starszym i osłabionym. Jak wynika z doświadczenia ze stosowaniem morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zmiana między produktami leczniczymi zawierającymi buprenorfinę Różne produkty lecznicze zawierające buprenorfinę mogą zawierać jej różne dawki i takie produkty lecznicze nie są bezpośrednio wymienne. Dlatego pacjenci powinni być monitorowani podczas zmiany pomiędzy różnymi produktami leczniczymi z buprenorfiną, ponieważ w niektórych indywidualnych przypadkach różnice w biodostępności (patrz punkt 5.2) mogą być zauważalne. Dlatego też może być konieczne dostosowanie dawki. Dzieci i młodzież Stosowanie u młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) Ze względu na brak danych dotyczących młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) pacjentów z tej grupy wiekowej należy uważniej monitorować w czasie leczenia. Sunstancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Produktu leczniczego Zubsolv nie należy stosować równocześnie z:  napojami alkoholowymi lub produktami leczniczymi zawierającymi alkohol, ponieważ alkohol nasila wpływ sedatywny buprenorfiny (patrz punkt 4.7). Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania produktu Zubsolv z:  Lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjne działanie depresyjne na OUN. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4). Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem jest bardzo niebezpieczne.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Interakcje
    Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4).  Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Zubslov z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może powodować depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację, śpiączkę lub zgon (patrz punkt 4.4).  Innymi środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego, innymi pochodnymi opioidowymi (np. metadonem, lekami przeciwbólowymi i przeciwkaszlowymi), niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi, działającymi sedatywnie antagonistami receptora H1, barbituranami, anksjolitykami innymi niż benzodiazepiny, neuroleptykami, klonidyną i substancjami pochodnych: połączenia te nasilają tłumienie czynności ośrodkowego układu nerwowego. Z uwagi na wpływ leku na obniżenie koncentracji prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn mogą być niebezpieczne.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Interakcje
     Dodatkowo uzyskanie odpowiedniej analgezji może być utrudnione, jeśli podano pełnego agonistę opioidowego pacjentom otrzymującym buprenorfinę z naloksonem. Istnieje zatem możliwość przedawkowania pełnego agonisty, zwłaszcza przy próbach zahamowania wpływu częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu się zmniejsza.  Serotoninergicznymi produktami leczniczymi, takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).  Naltreksonem i nalmefenem będącymi antagonistami opioidów, które mogą hamować farmakologiczny wpływ buprenorfiny.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Interakcje
    Przeciwwskazane jest ich równoczesne podawanie podczas leczenia buprenorfiną z naloksonem ze względu na potencjalnie niebezpieczną interakcję, która może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów odstawienia opioidów (patrz punkt 4.3).  Inhibitorami CYP3A4: badanie interakcji buprenorfiny z ketokonazolem (silnyminhibitorem CYP3A4) wykazało zwiększenie Cmax i AUC (pola pod krzywą) buprenorfiny (w przybliżeniu, odpowiednio, o 50% i 70%) oraz - w mniejszym stopniu - norbuprenorfiny. Pacjentów otrzymujących produkt Zubsolv należy uważnie monitorować i, jeśli konieczne, zmniejszyć dawkę produktu Zubsolv, jeżeli jest podawany z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitorami proteazy, takimi jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir albo azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, takimi jak ketokonazol lub itrakonazol, antybiotyki makrolidowe).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Interakcje
     Induktorami CYP3A4: równoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 z buprenorfiną może prowadzić do zmniejszenia stężenia buprenorfiny w osoczu, co może być przyczyną suboptymalnego leczenia uzależnienia od opioidów z użyciem buprenorfiny. Zaleca się uważne monitorowanie pacjentów leczonych buprenorfiną z naloksonem, którym podaje się równocześnie induktory CYP3A4 (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna). Może być konieczne odpowiednie zmodyfikowanie dawki buprenorfiny lub induktora CYP3A4.  Jak wskazuje doświadczenie ze stosowania morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działaniaopioidów.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania buprenorfiny z naloksonem u kobiet wciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla ludzi jest nieznane. Buprenorfina stosowana pod koniec ciąży, nawet przez krótki czas, może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego u noworodka. Długotrwałe podawanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie u noworodka zespołu odstawienia (np. hipertonię, drżenie noworodków, pobudzenie, drgawki kloniczne, inne drgawki). Zespół ten zwykle trwa od kilku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z uwagi na długi okres półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży, aby zapobiec ryzyku wystąpienia zahamowania ośrodka oddechowego lub zespołu odstawienia u noworodka. Ponadto lekarz powinien ocenić zasadność stosowania buprenorfiny z naloksonem podczas ciąży.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Buprenorfinę z naloksonem można stosować podczas ciąży wyłącznie, jeśli potencjalnekorzyści przeważają nad zagrożeniem dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy nalokson lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Stwierdzono hamowanie laktacji przez buprenorfinę u szczurów. Dlatego podczas leczenia produktem Zubsolv należy przerwać karmienie piersią. Płodność W badaniach na zwierzętach wykazano zmniejszenie płodności u samic (po narażeniu ogólnoustrojowym na poziomie >2,4-krotnie przewyższającym narażeniu u ludzi po zastosowaniu maksymalnej dawki 17,2 mg buprenorfiny na podstawie AUC) (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Buprenorfina z naloksonem wywierają niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn podczas stosowania u pacjentów uzależnionych od opioidów. Ten produkt leczniczy może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia procesów myślowych, zwłaszcza w okresie wprowadzania leczenia i dostosowywania dawki. Przyjmowanie produktu z alkoholem lub środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilać wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5). Pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów i obsługiwaniem maszyn, ponieważ buprenorfina z naloksonem może niekorzystnie wpływać na ich zdolność do wykonywania tych czynności.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi związanymi z leczeniem były: zaparcia i objawy towarzyszące zwykle odstawieniu narkotyku (czyli bezsenność, ból głowy, nudności, wzmożona potliwość i ból). Niektóre zgłaszane przypadki napadów drgawkowych, wymiotów, biegunki i podwyższenia wyników badań czynności wątroby były ciężkie. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W tabeli 1 podsumowano działania niepożądane zgłoszone przez 342 z 472 pacjentów (72,5%) w podstawowych badaniach klinicznych oraz działania niepożądane zgłoszone podczas obserwacji po wprowadzeniu do obrotu. Częstość wymienionych poniżej możliwych działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Działania niepożądane
    Tabela 1: Działania niepożądane związane z leczeniem buprenorfiną z naloksonemzgłaszane podczas badań klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządówBardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoCzęstość nieznana
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Działania niepożądane
    Zakażenia i zarażeniapasożytniczeGrypaZakażenieZapalenie gardła Nieżyt nosaZakażenie dróg moczowychZakażenie pochwy
    Zaburzenia krwi i układuchłonnegoNiedokrwistość Leukocytoza Leukopenia LimfadenopatiaMałopłytkowość
    Zaburzenia układu immunologicznegoNadwrażliwośćWstrząs anafilaktyczny
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaZmniejszenie łaknienia HiperglikemiaHiperlipidemia Hipoglikemia
    Zaburzenia psychiczneBezsennośćLęk Depresja Zmniejszenie libido Nerwowość Zaburzenia myśleniaNietypowe sny Pobudzenie Apatia Depersonalizacja Uzależnienie od narkotyków Euforyczny nastrójWrogośćOmamy
    Zaburzenia układu nerwowegoBól głowyMigrena Zawroty głowy Hipertonia ParestezjeSennośćAmnezja Hiperkineza Drgawki Zaburzenia mowyDrżenieEncefalopatia wątrobowa Omdlenie
    Zaburzenia okaNiedowidzenie ZaburzeniałzawieniaZapalenie spojówekZwężenie źrenic
    Zaburzenia ucha i błędnikaZawroty głowy
    Zaburzenia sercaDusznica bolesna Bradykardia Zawał mięśnia sercowegoKołatanie serca Tachykardia
    Zaburzenia naczynioweNadciśnienieRozszerzenie naczyńNiedociśnienieNiedociśnienie ortostatyczne
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersiaKaszelAstma Duszność ZiewanieSkurcz oskrzeli Depresja oddechowa
    Zaburzeniażołądka i jelitZaparcie NudnościBól brzucha Biegunka Niestrawność WzdęciaWymiotyOwrzodzenie jamy ustnej PrzebarwieniejęzykaPróchnica zębów
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Działania niepożądane
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychZapalenie wątrobyOstre zapalenie wątrobyŻółtaczka Martwica wątroby Zespółwątrobowo- nerkowy
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejNadmierna potliwośćŚwiąd Wysypka PokrzywkaTrądzik Wypadanie włosów Złuszczającezapalenie skóry Suchość skóryGuzki skórneObrzęk naczynioruchowy
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe itkanki łącznejBól pleców Bóle stawów Kurcze mięśniBóle mięśniZapalenie stawów
    Zaburzenia nerek i dróg moczowychNieprawidłowości moczuAlbuminuria Trudności z oddawaniem moczu Krwiomocz Kamica nerkowaZatrzymanie moczu
    Zaburzenia układu rozrodczego i piersiImpotencjaBrak miesiączki Zaburzenia ejakulacji KrwotokmiesiączkowyKrwawienie maciczne
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaZespół odstawieniaOsłabienie Ból w klatce piersiowej Dreszcze GorączkaZłe samopoczucie BólObrzęk obwodowyHipotermiaZespół odstawienia u noworodka
    Badania diagnostyczneNieprawidłowe wyniki badańczynności wątroby Zmniejszeniemasy ciałaWzrost stężenia kreatyniny we krwiZwiększenie aktywnościaminotransferaz
    Urazy, zatruciai powikłania po zabiegachUrazUdar cieplny
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Działania niepożądane
    Opis wybranych działań niepożądanych W przypadkach niewłaściwego podania leku drogą dożylną, niektóre reakcje niepożądane należy przypisać raczej faktowi niewłaściwego użycia produktu leczniczego, niż jego działaniu. Do działań tych należą reakcje miejscowe, niekiedy septyczne (ropień, zapalenie tkanki podskórnej). Ponadto zgłaszano potencjalnie ciężkie ostre zapalenie wątroby oraz inne zakażenia, takie jak zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia (patrz punkt 4.4). U pacjentów silnie uzależnionych od narkotyków w początkowym okresie podawania buprenorfiny może wystąpić zespół odstawienia podobny do zespołu odstawienia występującego po zastosowaniu naloksonu (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Działania niepożądane
    Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Objawy Głównym objawem wymagającym interwencji w razie przedawkowania jest zahamowanie ośrodka oddechowego wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, ponieważ może prowadzić do zatrzymania oddechu i zgonu. Innymi objawami przedawkowania są: senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie oddechu i czynności serca pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania ośrodka oddechowego i standardowe środki intensywnej opieki. Musi być zapewniona drożność dróg oddechowych i wspomagana lub kontrolowana wentylacja. Pacjenta należy umieścić w placówce, gdzie dostępne są pełne możliwości przeprowadzenia resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami. Zaleca się zastosowanie antagonisty opioidów (tzn.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Przedawkowanie
    naloksonu), chociaż wywiera niewielki wpływ na odwracanie objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na środki będące całkowitymi agonistami opioidowymi. W przypadku stosowania naloksonu, określając długość okresu leczenia i wymaganego nadzoru medycznego potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania, należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny. Nalokson jest usuwany z organizmu szybciej niż buprenorfina, przez co może dojść do nawrotu wcześniej opanowanych objawów przedawkowania buprenorfiny, dlatego może być konieczne stosowanie infuzji ciągłej. Jeśli infuzja nie jest możliwa, konieczne może być wielokrotne podawanie naloksonu. Szybkość infuzji dożylnej należy dostosować do reakcji pacjenta.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnień, kod ATC: N07BC51. Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w leczeniu podtrzymującym uzależnienia od opioidów jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania narkotyków przez uzależnionych pacjentów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych μ. Podawany w standardowych dawkachdoustnie lub podjęzykowo pacjentom z objawami odstawienia po odstawieniu opioidów wykazuje niewielki lub zerowy efekt farmakologiczny z powodu jego prawie całkowitego metabolizmu pierwszego przejścia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W przypadku podawania dożylnego osobom uzależnionym od opioidów, nalokson obecny w produkcie Zubsolv wykazuje jednak wyraźne działanie antagonistyczne w stosunku do opioidów i opioidowy zespół abstynencyjny, co zniechęca do nieprawidłowego stosowania produktu drogą dożylną. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem pochodzą głównie z rocznego badania klinicznego obejmującego 4-tygodniowe randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby porównanie buprenorfiny z naloksonem, buprenorfiny i placebo i następującą po tym 48-tygodniową ocenę bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem. W ramach tego badania 326 osób uzależnionych od heroiny losowo przydzielono albo do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem w dawce 16 mg na dobę, albo do grupy otrzymującej buprenorfinę w dawce 16 mg na dobę lub do grupy placebo. Uczestnikom zrandomizowanym do jednej z grup leczenia aktywnego w dniu 1.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    podawano 8 mg buprenorfiny, a następnie w dniu 2. - 16 mg (dwie tabletki po 8 mg) buprenorfiny. W dniu 3. osoby zrandomizowane do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem przestawiano na stosowanie tabletki złożonej. Uczestnicy stawiali się codziennie w przychodni (od poniedziałku do piątku) w celu otrzymania leku i dokonania oceny skuteczności. Na soboty i niedziele pacjenci otrzymywali odpowiednią ilość leku do domu. W badaniu porównywano głównie skuteczność buprenorfiny oraz buprenorfiny z naloksonem w odniesieniu do placebo. Odsetek próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu, w których nie stwierdzono obecności opioidów innych niż stosowane w badaniu był statystycznie większy zarówno wgrupie buprenorfiny z naloksonem względem placebo (p< 0,0001), jak i buprenorfiny względem placebo (p< 0,0001).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, podwójnie pozorowanym badaniu grup równoległych porównywano etanolowy roztwór buprenorfiny z aktywnym lekiem kontrolnym - całkowitym agonistą, podczas trwającej od 3 do 10 dni fazy indukcji, 16-tygodniowej fazy leczenia podtrzymującego i 7-tygodniowej fazy odtruwania. Uczestników badania (162 osoby) zrandomizowano do grup otrzymujących podjęzykowo etanolowy roztwór buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę (dawka mniej więcej porównywalna z dawką 12 mg na dobębuprenorfiny z naloksonem) lub dwie względnie małe dawki leku kontrolnego, z których jedna była wystarczająco mała, aby służyć za alternatywę dla placebo, Dawkę podtrzymującą buprenorfiny osiągano w dniu 3. Dawki w aktywnie leczonej grupie kontrolnej dobierano bardziej stopniowo. Biorąc pod uwagę liczbę uczestników kontynuujących leczenie i odsetek ujemnych próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu do badania na obecność opioidów innych niż stosowane w badaniu, buprenorfina okazała się skuteczniejsza od małej dawki leku stosowanego w grupie kontrolnej w utrzymywaniu w leczeniu osób uzależnionych od heroiny i zmniejszaniu zużycia przez nich opioidów w trakcie leczenia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Skuteczność buprenorfiny podawanej w dawce 8 mg na dobę była podobna do skuteczności umiarkowanej dawki leku podawanego w grupie kontrolnej, jednakże równoważność nie została wykazana.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Produkt leczniczy Zubsolv ulega rozpadowi zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednakże jeszcze przez 5 do 10 minut pacjent może odczuwać jej obecność w jamie ustnej. Tabletki podjęzykowe produktu leczniczego Zubsolv mają wyższą dostępność biologiczną niż tradycyjne tabletki podjęzykowe. Z tego względu mogą istnieć różnice w dawkach w mg pomiędzy różnymi produktami. Produkt leczniczy Zubsolv nie jest zamienny z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę. W badaniach porównawczych dostępności biologicznej po zastosowaniu tabletki produktu Zubsolv o mocy 11,4 + 2,9 mg uzyskiwano równoważne narażenie na buprenorfinę jak po podaniu 16 + 4 mg (2 x 8 + 2 mg) buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej, jednak produkt Zubsolv o mocy 2 x 1,4 + 0,36 mg zapewniał o 20% niższe narażenie na buprenorfinę niż podanie 2 x 2 + 5 mg buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Narażenie na nalokson podczas podawania produktu leczniczego Zubsolv nie było wyższe dla żadnej z badanych dawek. Buprenorfina Wchłanianie Buprenorfina po podaniu doustnym podlega metabolizmowi pierwszego przejścia z N-dealkilacją i sprzęganiem z kwasem glukuronowym w jelicie cienkim i wątrobie. Z tego względu podawanie tego produktu leczniczego drogą doustną jest niewłaściwe. Istnieją niewielkie odchylenia w parametrach ekspozycji proporcjonalnej do dawki buprenorfiny, jak również odchylenia od ścisłej proporcjonalności do składu dla trzech mniejszych dawek (2,9 + 0,71, 1,4 + 0,36 i 0,7 + 0,18 mg) w porównaniu do trzech większych dawek produktu leczniczego. Zatem nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolv w celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego Zubsolv. Maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje się po około 90 minutach po podaniu podjęzykowym.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Stężenia buprenorfiny w osoczu zwiększały się wraz ze wzrostempodjęzykowej dawki buprenorfiny z naloksonem. Zarówno Cmax jak i AUC buprenorfiny zwiększały się wraz ze wzrostem dawki, chociaż ten wzrost był mniejszy niż proporcjonalny do dawki. Dystrybucja Po wchłonięciu buprenorfiny następuje faza szybkiej dystrybucji (okres połowicznej dystrybucji wynosi od 2 do 5 godzin). Buprenorfina jest silnie lipofilna, przez co szybko przenika przez barierę krew-mózg. Buprenorfina wiąże się z białkami w około 96%, głównie z alfa- i beta-globulinami. Metabolizm Buprenorfina jest metabolizowana głównie na drodze N-dealkilacji przez mikrosomalny cytochrom CYP3A4 w wątrobie. Cząsteczka macierzysta i główny dealkilowany metabolit, norbuprenorfina, ulegają następnie glukuronidacji. Norbuprenorfina wiąże się z receptorami opioidowymi w warunkach in vitro . Nie wiadomo jednak, czy norbuprenorfina przyczynia się do ogólnego działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Eliminacja Eliminacja buprenorfiny jest dwu- lub trójwykładnicza, a średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji z osocza wynosi 32 godziny. Buprenorfina jest wydalana z kałem (w ok. 70%), poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów, reszta (ok. 30%) jest wydalana zmoczem. Nalokson Wchłanianie Po podaniu podjęzykowym buprenorfiny z naloksonem stężenia osoczowe naloksonu są niskie i szybkosię zmniejszają. Średnie maksymalne stężenie naloksonu w osoczu były zbyt niskie, aby ocenić proporcjonalność względem dawki. Nie stwierdzono, aby nalokson wpływał na farmakokinetykę buprenorfiny. Dystrybucja Nalokson wiąże się w około 45% z białkami, głównie z albuminami. Metabolizm Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, i wydalany z moczem. Nalokson ulega bezpośredniej glukuronidacji do 3-glukuronidu naloksonu, a także N-dealkilacji i redukcji grupy karbonylowej w pozycji 6.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Eliminacja Nalokson jest wydalany z moczem, a jego średni okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza mieści się w zakresie od 0,9 do 9 godzin. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Brak dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (około 30%) w ogólnym klirensie buprenorfiny z naloksonem. Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z poważnymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniu przeprowadzonym po wprowadzeniu do obrotu. W tabeli 2.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    podsumowano wyniki badania klinicznego oceniającego ekspozycję po podaniu pojedynczej dawki buprenorfiny z naloksonem w tabletce podjęzykowej osobom zdrowym oraz pacjentom z różnym stopniem zaburzenia czynności wątroby. Tabela 2: Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu (zmiana w porównaniu z osobami zdrowymi)
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Parametr farmakokinetycznyŁagodne zaburzenia czynności wątroby (Klasa A wg skali Child-Pugh)(n=9)Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(Klasa B wg skali Child-Pugh) (n=8)Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (Klasa C wg skali Child-Pugh)(n=8)
    Buprenorfina
    Cmax1,2-krotne zwiększenie1,1-krotne zwiększenie1,7-krotne zwiększenie
    AUClastWyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej1,6-krotne zwiększenie2,8-krotne zwiększenie
    Nalokson
    CmaxWyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej2,7-krotne zwiększenie11,3-krotne zwiększenie
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    AUClast0,2-krotne zmniejszenie3,2-krotne zwiększenie14,0-krotne zwiększenie
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Ogólnie, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie, a stężenie naloksonu w osoczu wzrosło 14-krotnie.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Połączenie buprenorfiny z naloksonem badano u zwierząt w badaniach toksyczności dawki w ostrej fazie leczenia i dawki wielokrotnej (do maksymalnie 90 dni u szczurów). Nie stwierdzono synergistycznego zwiększenia toksyczności. Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością agonistyczną i(lub) antagonistyczną wobec receptorów opioidowych. Mieszanina chlorowodorku buprenorfiny i chlorowodorku naloksonu (w stosunku 4:1) nie wykazywała działania mutagennego w teście mutacji bakteryjnych (test Amesa) i niedziałała klastogennie w cytogenetycznym teście in vitro na ludzkich limfocytach ani w dożylnym teście mikrojąderkowym u szczurów. Badania wpływu na reprodukcję po doustnym podawaniu buprenorfiny i naloksonu (w stosunku 1:1) wykazały działanie embrioletalne u szczurów dla wszystkich dawek powodujących toksyczność u matek.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Najniższa badana dawka odpowiadała wielokrotności ekspozycji 1-krotnej dla buprenorfiny i 5-krotnej dla naloksonu po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej u człowieka, przeliczonej na mg/m² pc. U królików po dawkach toksycznych dla matek nie obserwowano toksyczności rozwojowej. Ponadto, ani u szczurów, ani u królików nie obserwowano działania teratogennego. Nie wykonano badań okołourodzeniowych ani pourodzeniowych dla buprenorfiny z naloksonem,jednak doustne podawanie dużych dawek buprenorfiny samicy w czasie ciąży i laktacji powodowało trudności z porodem (prawdopodobnie w wyniku sedatywnego działania buprenorfiny), dużą śmiertelność noworodków i nieznaczne opóźnienie rozwoju pewnych funkcji neurologicznych (powierzchniowy odruch postawy i ułożenia oraz odruch Moro - wzdryganie) u noworodków szczurów. Podawanie szczurom w diecie buprenorfiny i naloksonu w dawce 500 ppm lub większej powodowało obniżenie płodności, wykazane zmniejszeniem częstości zachodzenia samic w ciążę.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Dawka pokarmowa 100 ppm (szacowana ekspozycja na buprenorfinę około 2,4-krotnie wyższa w porównaniu z ekspozycją po stosowanej u ludzi dawce 17,2 mg buprenorfiny z naloksonem na podstawie AUC; stężenia naloksonu w osoczu szczurów były poniżej limitu wykrywalności) nie miała niekorzystnego wpływu na płodność samic. Badanie rakotwórczości buprenorfiny z naloksonem wykonano u szczurów z zastosowaniem dawek 7, 30 i 120 mg/kg na dobę, szacunkowo wielokrotnośc ekspozycji była od 3 do 75 razy większa od dawki podjęzykowej buprenorfiny stosowanej u ludzi (produkt leczniczy Zubsolv), wynoszącej 11,4 mg w przeliczeniuna mg/m² pc. We wszystkich grupach dawkowania obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania łagodnych gruczolaków jąder z komórek śródmiąższowych (Leydiga).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol (E 421) Kwas cytrynowy (E 330) Sodu cytrynian (E 331) Celuloza mikrokrystaliczna Kroskalmeloza sodowa Sukraloza Lewomentol Krzemionka koloidalna bezwodna Sodu fumaran stearylowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 0,7 mg + 0,18 mg 2 lata 1,4 mg + 0,36 mg 4 lata 2,9 mg + 0,71 mg 3 lata 5,7 mg + 1,4 mg 4 lata 8,6 mg + 2,1 mg 4 lata 11,4 mg + 2,9 mg 4 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z PVC/OPA/Aluminium/PVC // Aluminium/PET/Papier chroniące przed dostępemdzieci. Wielkość opakowania 7, 28 lub 30 tabletek podjęzykowych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 0,7 mg + 0,18 mg zawiera 0,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,18 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 1,4 mg + 0,36 mg zawiera 1,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,36 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 2,9 mg + 0,71 mg zawiera 2,9 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,71 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 5,7 mg + 1,4 mg zawiera 5,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 1,4 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 8,6 mg + 2,1 mg zawiera 8,6 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,1 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 11,4 mg + 2,9 mg zawiera 11,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,9 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka podjęzykowa Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli owalne tabletki o długości 6,8 mm i szerokości 4,0 mm z wytłoczonym napisem „7” po jednej stronie.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Barwy bialaej do złamanej bieli trójkątne tabletki o podstawie 7,2 mm i wysokości 6,9 mm z wytłoczonym napisem „1,4” po jednej stronie. Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie litery D o wysokości 7,3 mm i szerokości 5,65 mm z wytłoczonym napisem „2,9” po jednej stronie. Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli okrągłe tabletki o średnicy 7 mm z wytłoczonym napisem „5,7” po jednej stronie. Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie rombu o długości 9,5 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „8,6” po jednej stronie. Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie kapsułki o długości 10,3 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „11,4” po jednej stronie.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od narkotyków opioidowych w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Nalokson został dodany w celu zniechęcenia do używania leku dożylnie, niezgodnie z zaleceniami. Produkt leczniczy Zubsolv jest wskazany dla osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat wyrażających zgodę na leczenieuzależnienia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi się odbywać pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zależności (uzależnienia) od opioidów. Produkt leczniczy Zubsolv nie może być stosowany zamiennie z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę, ponieważ różne produkty zawierające buprenorfinę wykazują różną biodostępność. W związku z tym potrzebna dawka w mg może się różnić pomiędzy produktami. Po dobraniu dla pacjenta odpowiedniej dawki konkretnego produktu zawierającego buprenorfinę, produkt ten nie powinien być zmieniany na inny. Jeśli u pacjenta nastąpi zamiana produktu z zawierającego buprenorfinę na buprenorfinę inalokson, konieczne może być dostosowanie dawki z uwagi na możliwe różnice w biodostępności (patrz punkty 4.4 i 5.2). Nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolvw celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego (na przykład w razie tymczasowej niedostępności większych dawek) (patrz punkt 5.2).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Dawkowanie
    Środki ostrożności wymagane przed wdrożeniem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. czy opioid jest długo- czy krótkodziałający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu. Aby uniknąć przyspieszenia zespołu odstawienia, leczenie buprenorfiną z naloksonem lub buprenorfiną należy rozpocząć dopiero, gdy pojawiają się obiektywne i wyraźne objawy odstawienia [np. wyrażone wynikiem w zatwierdzonej skali klinicznej oceny zespołu odstawienia po odstawieniu opioidów (Clinical Opioid Withdrawal Scale, COWS) wskazującym na łagodne lub umiarkowane objawy odstawienia].  W przypadku pacjentów uzależnionych od heroiny lub opioidów krótkodziałających, pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć, gdy pojawią się objawy odstawienia, ale nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu opioidów przez pacjenta.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Dawkowanie
     W przypadku pacjentów otrzymujących metadon, przed rozpoczęciem leczeniabuprenorfiną z naloksonem dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg na dobę. Rozpoczynając podawanie buprenorfiny z naloksonem, należy wziąć pod uwagę długiokres półtrwania metadonu. Pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć dopiero po pojawieniu się objawów odstawienia, ale nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu metadonu przez pacjenta. Buprenorfina może przyspieszyć objawy odstawienia upacjentów uzależnionych od metadonu. Dawkowanie Leczenie początkowe (wprowadzenie leku) Zalecana dawka początkowa u osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat to 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg na dobę. W pierwszymdniu, zależnie od indywidualnych potrzeb pacjenta, można podać dodatkową tabletkę produktu leczniczego Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Dawkowanie
    Na początku leczenia zaleca się codzienny nadzór nad przyjmowaniem leku, aby upewnić się, że tabletka jest we właściwy sposób umieszczana podjęzykowo. Pozwoli to też obserwować reakcję pacjenta na leczenie, co stanowi wskazówkę dla doboru skutecznej dawki na podstawie efektu klinicznego. Stabilizacja dawki i leczenie podtrzymujące Po pierwszym dniu rozpoczęcia leczenia konieczne jest szybkie ustabilizowanie odpowiedniej dawki podtrzymującej aż do osiągnięcia dawki, która utrzymuje pacjenta przy leczeniu i hamuje objawy opioidowego zespołu abstynencyjnego. Powinna być ona ustalana na podstawie powtarzanej oceny stanu klinicznego i psychicznego pacjenta.Maksymalna jednorazowa dawka dobowa nie powinna przekraczać 17,2 mg buprenorfiny (np. podawana jako11,4 + 5,7 mg, 2 x 8,6 mg czy 3 x 5,7 mg). Podczas leczenia podtrzymującego może być konieczne okresowe stabilizowanie dawki podtrzymującej na nowym poziomie w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby pacjenta.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Dawkowanie
    Dawka 0,7 mg + 0,18 mg jest przeznaczona do precyzyjnego dopasowania dawki upacjentów, zwłaszcza podczas stopniowego zmniejszania dawki lub w razie problemów z tolerancją podczas dostosowywania dawki. Lekarzy zachęca się, aby w miarę możliwości, zalecali pacjentom schemat dawkowania jedna tabletka raz na dobę w celu maksymalnego ograniczenia ryzyka nieprawidłowego stosowania. Dawkowanie rzadziej niż raz na dobę Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość stosowania produktu leczniczego Zubsolv można zmniejszyć, podając go raz na dwa dni w dawce dwukrotnie większej od indywidualnie dobranej dawki dobowej. U niektórych pacjentów po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość przyjmowania produktu leczniczego można zmniejszyć do 3 razy w tygodniu (na przykład w poniedziałek, środę i piątek. Dawka w poniedziałek i środę powinna być dwa razy większa od indywidualnie dobranejdawki dobowej, a dawka piątkowa powinna być trzy razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Dawkowanie
    W pozostałe dni pacjent nie przyjmuje leku). W żadnym dniu nie należy jednak przekraczać dawki dobowej powyżej 17,2 mg buprenorfiny. W przypadku pacjentów, u których koniecznejest zastosowanie dawki buprenorfiny >5,7 mg/dobę, ten schemat dawkowania może okazać się nieodpowiedni. Odstawienie leku Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, jeżeli pacjent wyraża zgodę, dawkę można stopniowo zmniejszać do niższej dawki podtrzymującej, a niekiedy leczenie można przerwać. Dostępność tabletek podjęzykowych w sześciu różnych mocach pomaga w indywidualnym doborze dawki i stopniowym jej obniżaniu. Ze względu na ryzyko nawrotu uzależnienia, po zakończeniu leczenia pacjentów należy monitorować. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u pacjentów w podeszłym wieku, powyżej 65 roku życia. Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Dawkowanie
    Osoby z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka buprenorfiny z naloksonem może być zmieniona, dlatego zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych i ostrożne ich zwiększanie u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3 i 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie ma potrzeby modyfikacji dawki buprenorfiny z naloksonem u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się ostrożne dawkowanie leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Dane nie są dostępne.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Dawkowanie
    Sposób podawania Lekarze muszą przestrzec pacjentów, że jedyną skuteczną i bezpieczną drogą podania tego produktu leczniczego jest podanie podjęzykowe (patrz punkt 4.4). Tabletkę należy umieścić pod językiem i trzymać tam, aż się całkowicie rozpuści. Pacjenci nie powinni połykać tabletki ani przyjmować pokarmów, czy napojów, do momentu jej całkowitego rozpuszczenia. Produkt leczniczy Zubsolv rozpada się zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednak pacjent może odczuwać obecność leku w jamie ustnej nawet przez 5 do 10 minut. Jeżeli konieczne jest przyjęcie więcej niż jednej tabletki, można je przyjąć jednocześnie lub w dwóch porcjach. Drugą dawkę należy przyjąć bezpośrednio po rozpuszczeniu się pierwszej.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Ciężka niewydolność wątroby. Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens . Jednoczesne stosowanie antagonistów opioidów (naltrekson, nalmefen) stosowanych w leczeniu uzależnienia od alkoholu lub opioidów.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niewłaściwe stosowanie, nadużywanie i stosowanierekreacyjne Buprenorfina podobnie jak inne opioidy, legalne lub nielegalne, może być niewłaściwie stosowana lub nadużywana. Zagrożenia związane z niewłaściwym stosowaniem lub nadużywaniem opioidów to, między innymi: przedawkowanie, rozprzestrzenianie się krwiopochodnych infekcji wirusowych lub umiejscowionych i ogólnoustrojowych infekcji, zahamowanie czynności ośrodka oddechowego i uszkodzenie wątroby. Przyjmowanie buprenorfiny przez osoby, którym nie została przepisana, stwarza ryzyko rozwoju uzależnienia u nowych osób stosujących buprenorfinę jako podstawowy narkotyk. Może do tego dojść, jeżeli leczony pacjent sam bezpośrednio dystrybuuje produkt leczniczy wcelu nielegalnego użycia lub produkt nie został odpowiednio zabezpieczony przed kradzieżą.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Suboptymalne leczenie buprenorfiną z naloksonem może prowokować nieodpowiednie stosowanie produktu leczniczego przez pacjenta, co z kolei może prowadzić do przedawkowania lub przerwania leczenia. Pacjent leczony zbyt małą dawką buprenorfiny z naloksonem może reagować na niekontrolowaneobjawy głodu polekowego przyjmując na własną rękę opioidy, alkohol lub inne substancje o działaniu uspokajającym lub nasennym, takie jak na przykład benzodiazepiny. W celu zminimalizowania ryzyka niewłaściwego stosowania, nadużywania i rozpowszechniania należy podjąć odpowiednie środki ostrożności przy przepisywaniu iwydawaniu buprenorfiny, takie jak unikanie przepisywania większej liczby dawek w początkowym okresie leczenia oraz przeprowadzanie wizyt kontrolnych połączonych z monitorowaniemklinicznym dostosowanym do potrzeb pacjenta. Połączenie buprenorfiny z naloksonem w produkcie leczniczym Zubsolv ma powstrzymać przed niewłaściwym stosowaniem i nadużywaniem buprenorfiny.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Uważa się, że mniej prawdopodobne jest niewłaściwe stosowanie dożylnie lub donosowo produktu Zubsolv niż samej buprenorfiny, gdyż zawarty w nim nalokson może wywołać objawy odstawienia u osób uzależnionych od heroiny, metadonu lub innych agonistów opioidów. Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (central sleep apnoea, CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Zahamowanie ośrodka oddechowego Odnotowano wiele przypadków zgonu w wyniku zahamowania ośrodka oddechowego, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) albo niezgodnie z zaleceniami. Odnotowano również przypadki zgonów związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol lub inneopioidy.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Po podaniu buprenorfiny niektórym osobom nieuzależnionym od opioidów, które nie tolerują działania opioidów, może wystąpić potencjalnie śmiertelne zahamowanie ośrodka oddechowego. Ten produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, hipoksją, hiperkapnią, istniejącym wcześniej zahamowaniem ośrodka oddechowego lubkifoskoliozą [skrzywieniem kręgosłupa prowadzącym potencjalnie do występowania duszności]). Buprenorfina z naloksonem mogą powodować poważne, śmiertelne w skutkach zahamowanie ośrodka oddechowego u dzieci i osób nieuzależnionych, które przypadkowo lub celowo połkną tenprodukt. Pacjentów należy poinformować o konieczności bezpiecznego przechowywania blistra, nieotwierania go nigdy przed czasem przyjęcia leku i przechowywania w miejscu niedostępnym dla dzieci oraz innych domowników. Nie wolno też przyjmować produktu leczniczego w obecności dzieci.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Wrazie przypadkowego połknięcia lub podejrzewania takiego faktu, należy bezzwłocznie skontaktować się z pogotowiem ratunkowym. Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) Buprenorfina z naloksonem mogą powodować senność, zwłaszcza przyjmowane jednocześnie z alkoholem lub innymi środkami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy (takimi jak benzodiazepiny, trankwilizatory, leki uspokajające lub nasenne, patrz punkty 4.5 i 4.7). Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie połączenia buprenorfiny i naloksonu z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie produktu leczniczego z tymi uspokajającymi produktami leczniczymi powinno ograniczać się do pacjentów, u których nie są możliwe alternatywne opcje leczenia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Decydując się na jednoczesne przepisanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz uspokajających produktów leczniczych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leków uspokajających, a czas trwania leczenia ograniczyć do minimum. Należy ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych zahamowania czynności oddechowej i sedacji. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Zubsolv i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Uzależnienie Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego μ (mi) i jej przewlekłepodawanie prowadzi do uzależnienia od opioidu. Badania na zwierzętach, a także doświadczenie kliniczne wskazują, że buprenorfina może wywoływać uzależnienie, jednakże słabsze niż całkowity agonista, np. morfina. Nagłe przerwanie leczenia nie jest zalecane, może bowiem prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu odstawienia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zapalenie wątroby i incydenty wątrobowe Zarówno w badaniach klinicznych, jak też w zgłoszeniach działań niepożądanych po wprowadzeniu do obrotu odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby u osób uzależnionych od opioidów. Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, przypadki niewydolności wątroby, marskość wątroby, zespół wątrobowo-nerkowy, encefalopatię wątrobową i zgon. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące defekty mitochondrialne (wada genetyczna), zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, zakażenie wirusem zapaleniawątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innych, potencjalnie hepatotoksycznych produktów leczniczych i jednoczesne stosowanie narkotyków dożylnych. Te obciążająceczynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem podawania buprenorfiny z naloksonem oraz wtrakcie leczenia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W razie podejrzenia występowania zaburzeń czynności wątroby, konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna. Zależnie od jej wyniku można ostrożnie wycofywać podawany produkt leczniczy, aby zapobiec objawom odstawienia i powrotowi do nielegalnego stosowania narkotyków. W przypadku kontynuowania leczenia należy uważnie monitorować czynnośćwątroby. Wywołanie zespołu odstawienia Rozpoczynając leczenie buprenorfiną z naloksonem, lekarz musi pamiętać o częściowym wpływie agonistycznym buprenorfiny i możliwości wywołania przez nią objawów odstawienia u pacjentów uzależnionych od opioidów, zwłaszcza gdy jest podana wcześniej niż 6 godzin po ostatniej dawce heroiny lub innego krótko działającego opioidu, lub wcześniej niż 24 godziny po ostatniejdawce metadonu. W okresie zastępowania buprenorfiny lub metadonu buprenorfiną z naloksonem, pacjentów należy uważnie monitorować, ponieważ zgłaszano występowanie objawów zespołu odstawienia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Aby uniknąć pogłębienia zespołu odstawienia podawanie buprenorfiny znaloksonem należy rozpocząć, gdy obiektywne objawy zespołu odstawienia są wyraźnie widoczne (patrz punkt 4.2). Objawy odstawienia mogą też być związane z wyborem niewystarczających dawek (dawkowanie suboptymalne). Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniach po wprowadzeniu do obrotu. Ponieważ zarówno buprenorfina, jak i nalokson są w znacznym stopniu metabolizowane w wątrobie, stężenia w osoczu, zarówno buprenorfiny i naloksonu po podaniu pojedynczej dawki były wyższe u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim w porównaniu z osobami zdrowymi. Pacjentów należy monitorować pod kątem występowania objawów podmiotowych i przedmiotowych nagłego odstawienia opioidów, toksyczności lub przedawkowania w wyniku wzrostu stężenia naloksonu i(lub) buprenorfiny.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających czynność wątroby i badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby. Pacjenci z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby, otrzymujący równocześnie inne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) mający zaburzenia czynności wątroby są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia wątroby. Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Tabletki podjęzykowe Zubsolv należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Wydalanie produktu z moczem może być wydłużone, ponieważ 30% podanej dawki jest usuwane przez nerki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom zciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Inhibitory CYP 3A4 Produkty lecznicze hamujące enzym CYP3A4 mogą powodować zwiększenie stężenia buprenorfiny. Konieczne może być zmniejszenie dawki buprenorfiny z naloksonem. U pacjentów już leczonych inhibitorami CYP3A4 należy starannie dobierać dawkę buprenorfiny z naloksonem, gdyż skuteczna może sięu nich okazać mniejsza dawka (patrz punkt 4.5). Efekty klasowe U pacjentów leczonych ambulatoryjnie opioidy mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Opioidy mogą powodować podwyższenie ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych. Dlatego należy zachować ostrożność, podając produkt pacjentom po urazach głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone, lub gdy u pacjenta w przeszłości występowały napady padaczkowe.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem tętniczym, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewkimoczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawu choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta i ustalenie rozpoznania oraz zaciemniać przebieg kliniczny współwystępującejchoroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych, dlatego u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowaneostrożnie. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów osobom starszym i osłabionym. Jak wynika z doświadczenia ze stosowaniem morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zmiana między produktami leczniczymi zawierającymi buprenorfinę Różne produkty lecznicze zawierające buprenorfinę mogą zawierać jej różne dawki i takie produkty lecznicze nie są bezpośrednio wymienne. Dlatego pacjenci powinni być monitorowani podczas zmiany pomiędzy różnymi produktami leczniczymi z buprenorfiną, ponieważ w niektórych indywidualnych przypadkach różnice w biodostępności (patrz punkt 5.2) mogą być zauważalne. Dlatego też może być konieczne dostosowanie dawki. Dzieci i młodzież Stosowanie u młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) Ze względu na brak danych dotyczących młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) pacjentów z tej grupy wiekowej należy uważniej monitorować w czasie leczenia. Sunstancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Produktu leczniczego Zubsolv nie należy stosować równocześnie z:  napojami alkoholowymi lub produktami leczniczymi zawierającymi alkohol, ponieważ alkohol nasila wpływ sedatywny buprenorfiny (patrz punkt 4.7). Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania produktu Zubsolv z:  Lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjne działanie depresyjne na OUN. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4). Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem jest bardzo niebezpieczne.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Interakcje
    Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4).  Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Zubslov z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może powodować depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację, śpiączkę lub zgon (patrz punkt 4.4).  Innymi środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego, innymi pochodnymi opioidowymi (np. metadonem, lekami przeciwbólowymi i przeciwkaszlowymi), niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi, działającymi sedatywnie antagonistami receptora H1, barbituranami, anksjolitykami innymi niż benzodiazepiny, neuroleptykami, klonidyną i substancjami pochodnych: połączenia te nasilają tłumienie czynności ośrodkowego układu nerwowego. Z uwagi na wpływ leku na obniżenie koncentracji prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn mogą być niebezpieczne.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Interakcje
     Dodatkowo uzyskanie odpowiedniej analgezji może być utrudnione, jeśli podano pełnego agonistę opioidowego pacjentom otrzymującym buprenorfinę z naloksonem. Istnieje zatem możliwość przedawkowania pełnego agonisty, zwłaszcza przy próbach zahamowania wpływu częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu się zmniejsza.  Serotoninergicznymi produktami leczniczymi, takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).  Naltreksonem i nalmefenem będącymi antagonistami opioidów, które mogą hamować farmakologiczny wpływ buprenorfiny.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Interakcje
    Przeciwwskazane jest ich równoczesne podawanie podczas leczenia buprenorfiną z naloksonem ze względu na potencjalnie niebezpieczną interakcję, która może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów odstawienia opioidów (patrz punkt 4.3).  Inhibitorami CYP3A4: badanie interakcji buprenorfiny z ketokonazolem (silnyminhibitorem CYP3A4) wykazało zwiększenie Cmax i AUC (pola pod krzywą) buprenorfiny (w przybliżeniu, odpowiednio, o 50% i 70%) oraz - w mniejszym stopniu - norbuprenorfiny. Pacjentów otrzymujących produkt Zubsolv należy uważnie monitorować i, jeśli konieczne, zmniejszyć dawkę produktu Zubsolv, jeżeli jest podawany z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitorami proteazy, takimi jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir albo azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, takimi jak ketokonazol lub itrakonazol, antybiotyki makrolidowe).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Interakcje
     Induktorami CYP3A4: równoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 z buprenorfiną może prowadzić do zmniejszenia stężenia buprenorfiny w osoczu, co może być przyczyną suboptymalnego leczenia uzależnienia od opioidów z użyciem buprenorfiny. Zaleca się uważne monitorowanie pacjentów leczonych buprenorfiną z naloksonem, którym podaje się równocześnie induktory CYP3A4 (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna). Może być konieczne odpowiednie zmodyfikowanie dawki buprenorfiny lub induktora CYP3A4.  Jak wskazuje doświadczenie ze stosowania morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działaniaopioidów.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania buprenorfiny z naloksonem u kobiet wciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla ludzi jest nieznane. Buprenorfina stosowana pod koniec ciąży, nawet przez krótki czas, może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego u noworodka. Długotrwałe podawanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie u noworodka zespołu odstawienia (np. hipertonię, drżenie noworodków, pobudzenie, drgawki kloniczne, inne drgawki). Zespół ten zwykle trwa od kilku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z uwagi na długi okres półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży, aby zapobiec ryzyku wystąpienia zahamowania ośrodka oddechowego lub zespołu odstawienia u noworodka. Ponadto lekarz powinien ocenić zasadność stosowania buprenorfiny z naloksonem podczas ciąży.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Buprenorfinę z naloksonem można stosować podczas ciąży wyłącznie, jeśli potencjalnekorzyści przeważają nad zagrożeniem dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy nalokson lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Stwierdzono hamowanie laktacji przez buprenorfinę u szczurów. Dlatego podczas leczenia produktem Zubsolv należy przerwać karmienie piersią. Płodność W badaniach na zwierzętach wykazano zmniejszenie płodności u samic (po narażeniu ogólnoustrojowym na poziomie >2,4-krotnie przewyższającym narażeniu u ludzi po zastosowaniu maksymalnej dawki 17,2 mg buprenorfiny na podstawie AUC) (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Buprenorfina z naloksonem wywierają niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn podczas stosowania u pacjentów uzależnionych od opioidów. Ten produkt leczniczy może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia procesów myślowych, zwłaszcza w okresie wprowadzania leczenia i dostosowywania dawki. Przyjmowanie produktu z alkoholem lub środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilać wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5). Pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów i obsługiwaniem maszyn, ponieważ buprenorfina z naloksonem może niekorzystnie wpływać na ich zdolność do wykonywania tych czynności.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi związanymi z leczeniem były: zaparcia i objawy towarzyszące zwykle odstawieniu narkotyku (czyli bezsenność, ból głowy, nudności, wzmożona potliwość i ból). Niektóre zgłaszane przypadki napadów drgawkowych, wymiotów, biegunki i podwyższenia wyników badań czynności wątroby były ciężkie. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W tabeli 1 podsumowano działania niepożądane zgłoszone przez 342 z 472 pacjentów (72,5%) w podstawowych badaniach klinicznych oraz działania niepożądane zgłoszone podczas obserwacji po wprowadzeniu do obrotu. Częstość wymienionych poniżej możliwych działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Działania niepożądane
    Tabela 1: Działania niepożądane związane z leczeniem buprenorfiną z naloksonemzgłaszane podczas badań klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządówBardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoCzęstość nieznana
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Działania niepożądane
    Zakażenia i zarażeniapasożytniczeGrypaZakażenieZapalenie gardła Nieżyt nosaZakażenie dróg moczowychZakażenie pochwy
    Zaburzenia krwi i układuchłonnegoNiedokrwistość Leukocytoza Leukopenia LimfadenopatiaMałopłytkowość
    Zaburzenia układu immunologicznegoNadwrażliwośćWstrząs anafilaktyczny
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaZmniejszenie łaknienia HiperglikemiaHiperlipidemia Hipoglikemia
    Zaburzenia psychiczneBezsennośćLęk Depresja Zmniejszenie libido Nerwowość Zaburzenia myśleniaNietypowe sny Pobudzenie Apatia Depersonalizacja Uzależnienie od narkotyków Euforyczny nastrójWrogośćOmamy
    Zaburzenia układu nerwowegoBól głowyMigrena Zawroty głowy Hipertonia ParestezjeSennośćAmnezja Hiperkineza Drgawki Zaburzenia mowyDrżenieEncefalopatia wątrobowa Omdlenie
    Zaburzenia okaNiedowidzenie ZaburzeniałzawieniaZapalenie spojówekZwężenie źrenic
    Zaburzenia ucha i błędnikaZawroty głowy
    Zaburzenia sercaDusznica bolesna Bradykardia Zawał mięśnia sercowegoKołatanie serca Tachykardia
    Zaburzenia naczynioweNadciśnienieRozszerzenie naczyńNiedociśnienieNiedociśnienie ortostatyczne
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersiaKaszelAstma Duszność ZiewanieSkurcz oskrzeli Depresja oddechowa
    Zaburzeniażołądka i jelitZaparcie NudnościBól brzucha Biegunka Niestrawność WzdęciaWymiotyOwrzodzenie jamy ustnej PrzebarwieniejęzykaPróchnica zębów
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Działania niepożądane
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychZapalenie wątrobyOstre zapalenie wątrobyŻółtaczka Martwica wątroby Zespółwątrobowo- nerkowy
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejNadmierna potliwośćŚwiąd Wysypka PokrzywkaTrądzik Wypadanie włosów Złuszczającezapalenie skóry Suchość skóryGuzki skórneObrzęk naczynioruchowy
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe itkanki łącznejBól pleców Bóle stawów Kurcze mięśniBóle mięśniZapalenie stawów
    Zaburzenia nerek i dróg moczowychNieprawidłowości moczuAlbuminuria Trudności z oddawaniem moczu Krwiomocz Kamica nerkowaZatrzymanie moczu
    Zaburzenia układu rozrodczego i piersiImpotencjaBrak miesiączki Zaburzenia ejakulacji KrwotokmiesiączkowyKrwawienie maciczne
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaZespół odstawieniaOsłabienie Ból w klatce piersiowej Dreszcze GorączkaZłe samopoczucie BólObrzęk obwodowyHipotermiaZespół odstawienia u noworodka
    Badania diagnostyczneNieprawidłowe wyniki badańczynności wątroby Zmniejszeniemasy ciałaWzrost stężenia kreatyniny we krwiZwiększenie aktywnościaminotransferaz
    Urazy, zatruciai powikłania po zabiegachUrazUdar cieplny
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Działania niepożądane
    Opis wybranych działań niepożądanych W przypadkach niewłaściwego podania leku drogą dożylną, niektóre reakcje niepożądane należy przypisać raczej faktowi niewłaściwego użycia produktu leczniczego, niż jego działaniu. Do działań tych należą reakcje miejscowe, niekiedy septyczne (ropień, zapalenie tkanki podskórnej). Ponadto zgłaszano potencjalnie ciężkie ostre zapalenie wątroby oraz inne zakażenia, takie jak zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia (patrz punkt 4.4). U pacjentów silnie uzależnionych od narkotyków w początkowym okresie podawania buprenorfiny może wystąpić zespół odstawienia podobny do zespołu odstawienia występującego po zastosowaniu naloksonu (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Działania niepożądane
    Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Objawy Głównym objawem wymagającym interwencji w razie przedawkowania jest zahamowanie ośrodka oddechowego wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, ponieważ może prowadzić do zatrzymania oddechu i zgonu. Innymi objawami przedawkowania są: senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie oddechu i czynności serca pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania ośrodka oddechowego i standardowe środki intensywnej opieki. Musi być zapewniona drożność dróg oddechowych i wspomagana lub kontrolowana wentylacja. Pacjenta należy umieścić w placówce, gdzie dostępne są pełne możliwości przeprowadzenia resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami. Zaleca się zastosowanie antagonisty opioidów (tzn.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Przedawkowanie
    naloksonu), chociaż wywiera niewielki wpływ na odwracanie objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na środki będące całkowitymi agonistami opioidowymi. W przypadku stosowania naloksonu, określając długość okresu leczenia i wymaganego nadzoru medycznego potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania, należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny. Nalokson jest usuwany z organizmu szybciej niż buprenorfina, przez co może dojść do nawrotu wcześniej opanowanych objawów przedawkowania buprenorfiny, dlatego może być konieczne stosowanie infuzji ciągłej. Jeśli infuzja nie jest możliwa, konieczne może być wielokrotne podawanie naloksonu. Szybkość infuzji dożylnej należy dostosować do reakcji pacjenta.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnień, kod ATC: N07BC51. Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w leczeniu podtrzymującym uzależnienia od opioidów jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania narkotyków przez uzależnionych pacjentów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych μ. Podawany w standardowych dawkachdoustnie lub podjęzykowo pacjentom z objawami odstawienia po odstawieniu opioidów wykazuje niewielki lub zerowy efekt farmakologiczny z powodu jego prawie całkowitego metabolizmu pierwszego przejścia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W przypadku podawania dożylnego osobom uzależnionym od opioidów, nalokson obecny w produkcie Zubsolv wykazuje jednak wyraźne działanie antagonistyczne w stosunku do opioidów i opioidowy zespół abstynencyjny, co zniechęca do nieprawidłowego stosowania produktu drogą dożylną. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem pochodzą głównie z rocznego badania klinicznego obejmującego 4-tygodniowe randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby porównanie buprenorfiny z naloksonem, buprenorfiny i placebo i następującą po tym 48-tygodniową ocenę bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem. W ramach tego badania 326 osób uzależnionych od heroiny losowo przydzielono albo do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem w dawce 16 mg na dobę, albo do grupy otrzymującej buprenorfinę w dawce 16 mg na dobę lub do grupy placebo. Uczestnikom zrandomizowanym do jednej z grup leczenia aktywnego w dniu 1.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    podawano 8 mg buprenorfiny, a następnie w dniu 2. - 16 mg (dwie tabletki po 8 mg) buprenorfiny. W dniu 3. osoby zrandomizowane do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem przestawiano na stosowanie tabletki złożonej. Uczestnicy stawiali się codziennie w przychodni (od poniedziałku do piątku) w celu otrzymania leku i dokonania oceny skuteczności. Na soboty i niedziele pacjenci otrzymywali odpowiednią ilość leku do domu. W badaniu porównywano głównie skuteczność buprenorfiny oraz buprenorfiny z naloksonem w odniesieniu do placebo. Odsetek próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu, w których nie stwierdzono obecności opioidów innych niż stosowane w badaniu był statystycznie większy zarówno wgrupie buprenorfiny z naloksonem względem placebo (p< 0,0001), jak i buprenorfiny względem placebo (p< 0,0001).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, podwójnie pozorowanym badaniu grup równoległych porównywano etanolowy roztwór buprenorfiny z aktywnym lekiem kontrolnym - całkowitym agonistą, podczas trwającej od 3 do 10 dni fazy indukcji, 16-tygodniowej fazy leczenia podtrzymującego i 7-tygodniowej fazy odtruwania. Uczestników badania (162 osoby) zrandomizowano do grup otrzymujących podjęzykowo etanolowy roztwór buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę (dawka mniej więcej porównywalna z dawką 12 mg na dobębuprenorfiny z naloksonem) lub dwie względnie małe dawki leku kontrolnego, z których jedna była wystarczająco mała, aby służyć za alternatywę dla placebo, Dawkę podtrzymującą buprenorfiny osiągano w dniu 3. Dawki w aktywnie leczonej grupie kontrolnej dobierano bardziej stopniowo. Biorąc pod uwagę liczbę uczestników kontynuujących leczenie i odsetek ujemnych próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu do badania na obecność opioidów innych niż stosowane w badaniu, buprenorfina okazała się skuteczniejsza od małej dawki leku stosowanego w grupie kontrolnej w utrzymywaniu w leczeniu osób uzależnionych od heroiny i zmniejszaniu zużycia przez nich opioidów w trakcie leczenia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Skuteczność buprenorfiny podawanej w dawce 8 mg na dobę była podobna do skuteczności umiarkowanej dawki leku podawanego w grupie kontrolnej, jednakże równoważność nie została wykazana.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Produkt leczniczy Zubsolv ulega rozpadowi zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednakże jeszcze przez 5 do 10 minut pacjent może odczuwać jej obecność w jamie ustnej. Tabletki podjęzykowe produktu leczniczego Zubsolv mają wyższą dostępność biologiczną niż tradycyjne tabletki podjęzykowe. Z tego względu mogą istnieć różnice w dawkach w mg pomiędzy różnymi produktami. Produkt leczniczy Zubsolv nie jest zamienny z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę. W badaniach porównawczych dostępności biologicznej po zastosowaniu tabletki produktu Zubsolv o mocy 11,4 + 2,9 mg uzyskiwano równoważne narażenie na buprenorfinę jak po podaniu 16 + 4 mg (2 x 8 + 2 mg) buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej, jednak produkt Zubsolv o mocy 2 x 1,4 + 0,36 mg zapewniał o 20% niższe narażenie na buprenorfinę niż podanie 2 x 2 + 5 mg buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Narażenie na nalokson podczas podawania produktu leczniczego Zubsolv nie było wyższe dla żadnej z badanych dawek. Buprenorfina Wchłanianie Buprenorfina po podaniu doustnym podlega metabolizmowi pierwszego przejścia z N-dealkilacją i sprzęganiem z kwasem glukuronowym w jelicie cienkim i wątrobie. Z tego względu podawanie tego produktu leczniczego drogą doustną jest niewłaściwe. Istnieją niewielkie odchylenia w parametrach ekspozycji proporcjonalnej do dawki buprenorfiny, jak również odchylenia od ścisłej proporcjonalności do składu dla trzech mniejszych dawek (2,9 + 0,71, 1,4 + 0,36 i 0,7 + 0,18 mg) w porównaniu do trzech większych dawek produktu leczniczego. Zatem nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolv w celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego Zubsolv. Maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje się po około 90 minutach po podaniu podjęzykowym.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Stężenia buprenorfiny w osoczu zwiększały się wraz ze wzrostempodjęzykowej dawki buprenorfiny z naloksonem. Zarówno Cmax jak i AUC buprenorfiny zwiększały się wraz ze wzrostem dawki, chociaż ten wzrost był mniejszy niż proporcjonalny do dawki. Dystrybucja Po wchłonięciu buprenorfiny następuje faza szybkiej dystrybucji (okres połowicznej dystrybucji wynosi od 2 do 5 godzin). Buprenorfina jest silnie lipofilna, przez co szybko przenika przez barierę krew-mózg. Buprenorfina wiąże się z białkami w około 96%, głównie z alfa- i beta-globulinami. Metabolizm Buprenorfina jest metabolizowana głównie na drodze N-dealkilacji przez mikrosomalny cytochrom CYP3A4 w wątrobie. Cząsteczka macierzysta i główny dealkilowany metabolit, norbuprenorfina, ulegają następnie glukuronidacji. Norbuprenorfina wiąże się z receptorami opioidowymi w warunkach in vitro . Nie wiadomo jednak, czy norbuprenorfina przyczynia się do ogólnego działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Eliminacja Eliminacja buprenorfiny jest dwu- lub trójwykładnicza, a średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji z osocza wynosi 32 godziny. Buprenorfina jest wydalana z kałem (w ok. 70%), poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów, reszta (ok. 30%) jest wydalana zmoczem. Nalokson Wchłanianie Po podaniu podjęzykowym buprenorfiny z naloksonem stężenia osoczowe naloksonu są niskie i szybkosię zmniejszają. Średnie maksymalne stężenie naloksonu w osoczu były zbyt niskie, aby ocenić proporcjonalność względem dawki. Nie stwierdzono, aby nalokson wpływał na farmakokinetykę buprenorfiny. Dystrybucja Nalokson wiąże się w około 45% z białkami, głównie z albuminami. Metabolizm Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, i wydalany z moczem. Nalokson ulega bezpośredniej glukuronidacji do 3-glukuronidu naloksonu, a także N-dealkilacji i redukcji grupy karbonylowej w pozycji 6.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Eliminacja Nalokson jest wydalany z moczem, a jego średni okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza mieści się w zakresie od 0,9 do 9 godzin. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Brak dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (około 30%) w ogólnym klirensie buprenorfiny z naloksonem. Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z poważnymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniu przeprowadzonym po wprowadzeniu do obrotu. W tabeli 2.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    podsumowano wyniki badania klinicznego oceniającego ekspozycję po podaniu pojedynczej dawki buprenorfiny z naloksonem w tabletce podjęzykowej osobom zdrowym oraz pacjentom z różnym stopniem zaburzenia czynności wątroby. Tabela 2: Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu (zmiana w porównaniu z osobami zdrowymi)
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Parametr farmakokinetycznyŁagodne zaburzenia czynności wątroby (Klasa A wg skali Child-Pugh)(n=9)Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(Klasa B wg skali Child-Pugh) (n=8)Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (Klasa C wg skali Child-Pugh)(n=8)
    Buprenorfina
    Cmax1,2-krotne zwiększenie1,1-krotne zwiększenie1,7-krotne zwiększenie
    AUClastWyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej1,6-krotne zwiększenie2,8-krotne zwiększenie
    Nalokson
    CmaxWyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej2,7-krotne zwiększenie11,3-krotne zwiększenie
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    AUClast0,2-krotne zmniejszenie3,2-krotne zwiększenie14,0-krotne zwiększenie
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Ogólnie, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie, a stężenie naloksonu w osoczu wzrosło 14-krotnie.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Połączenie buprenorfiny z naloksonem badano u zwierząt w badaniach toksyczności dawki w ostrej fazie leczenia i dawki wielokrotnej (do maksymalnie 90 dni u szczurów). Nie stwierdzono synergistycznego zwiększenia toksyczności. Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością agonistyczną i(lub) antagonistyczną wobec receptorów opioidowych. Mieszanina chlorowodorku buprenorfiny i chlorowodorku naloksonu (w stosunku 4:1) nie wykazywała działania mutagennego w teście mutacji bakteryjnych (test Amesa) i niedziałała klastogennie w cytogenetycznym teście in vitro na ludzkich limfocytach ani w dożylnym teście mikrojąderkowym u szczurów. Badania wpływu na reprodukcję po doustnym podawaniu buprenorfiny i naloksonu (w stosunku 1:1) wykazały działanie embrioletalne u szczurów dla wszystkich dawek powodujących toksyczność u matek.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Najniższa badana dawka odpowiadała wielokrotności ekspozycji 1-krotnej dla buprenorfiny i 5-krotnej dla naloksonu po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej u człowieka, przeliczonej na mg/m² pc. U królików po dawkach toksycznych dla matek nie obserwowano toksyczności rozwojowej. Ponadto, ani u szczurów, ani u królików nie obserwowano działania teratogennego. Nie wykonano badań okołourodzeniowych ani pourodzeniowych dla buprenorfiny z naloksonem,jednak doustne podawanie dużych dawek buprenorfiny samicy w czasie ciąży i laktacji powodowało trudności z porodem (prawdopodobnie w wyniku sedatywnego działania buprenorfiny), dużą śmiertelność noworodków i nieznaczne opóźnienie rozwoju pewnych funkcji neurologicznych (powierzchniowy odruch postawy i ułożenia oraz odruch Moro - wzdryganie) u noworodków szczurów. Podawanie szczurom w diecie buprenorfiny i naloksonu w dawce 500 ppm lub większej powodowało obniżenie płodności, wykazane zmniejszeniem częstości zachodzenia samic w ciążę.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Dawka pokarmowa 100 ppm (szacowana ekspozycja na buprenorfinę około 2,4-krotnie wyższa w porównaniu z ekspozycją po stosowanej u ludzi dawce 17,2 mg buprenorfiny z naloksonem na podstawie AUC; stężenia naloksonu w osoczu szczurów były poniżej limitu wykrywalności) nie miała niekorzystnego wpływu na płodność samic. Badanie rakotwórczości buprenorfiny z naloksonem wykonano u szczurów z zastosowaniem dawek 7, 30 i 120 mg/kg na dobę, szacunkowo wielokrotnośc ekspozycji była od 3 do 75 razy większa od dawki podjęzykowej buprenorfiny stosowanej u ludzi (produkt leczniczy Zubsolv), wynoszącej 11,4 mg w przeliczeniuna mg/m² pc. We wszystkich grupach dawkowania obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania łagodnych gruczolaków jąder z komórek śródmiąższowych (Leydiga).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol (E 421) Kwas cytrynowy (E 330) Sodu cytrynian (E 331) Celuloza mikrokrystaliczna Kroskalmeloza sodowa Sukraloza Lewomentol Krzemionka koloidalna bezwodna Sodu fumaran stearylowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 0,7 mg + 0,18 mg 2 lata 1,4 mg + 0,36 mg 4 lata 2,9 mg + 0,71 mg 3 lata 5,7 mg + 1,4 mg 4 lata 8,6 mg + 2,1 mg 4 lata 11,4 mg + 2,9 mg 4 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z PVC/OPA/Aluminium/PVC // Aluminium/PET/Papier chroniące przed dostępemdzieci. Wielkość opakowania 7, 28 lub 30 tabletek podjęzykowych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 0,7 mg + 0,18 mg zawiera 0,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,18 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 1,4 mg + 0,36 mg zawiera 1,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,36 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 2,9 mg + 0,71 mg zawiera 2,9 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,71 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 5,7 mg + 1,4 mg zawiera 5,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 1,4 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 8,6 mg + 2,1 mg zawiera 8,6 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,1 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 11,4 mg + 2,9 mg zawiera 11,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,9 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka podjęzykowa Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli owalne tabletki o długości 6,8 mm i szerokości 4,0 mm z wytłoczonym napisem „7” po jednej stronie.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Barwy bialaej do złamanej bieli trójkątne tabletki o podstawie 7,2 mm i wysokości 6,9 mm z wytłoczonym napisem „1,4” po jednej stronie. Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie litery D o wysokości 7,3 mm i szerokości 5,65 mm z wytłoczonym napisem „2,9” po jednej stronie. Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli okrągłe tabletki o średnicy 7 mm z wytłoczonym napisem „5,7” po jednej stronie. Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie rombu o długości 9,5 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „8,6” po jednej stronie. Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie kapsułki o długości 10,3 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „11,4” po jednej stronie.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od narkotyków opioidowych w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Nalokson został dodany w celu zniechęcenia do używania leku dożylnie, niezgodnie z zaleceniami. Produkt leczniczy Zubsolv jest wskazany dla osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat wyrażających zgodę na leczenieuzależnienia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi się odbywać pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zależności (uzależnienia) od opioidów. Produkt leczniczy Zubsolv nie może być stosowany zamiennie z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę, ponieważ różne produkty zawierające buprenorfinę wykazują różną biodostępność. W związku z tym potrzebna dawka w mg może się różnić pomiędzy produktami. Po dobraniu dla pacjenta odpowiedniej dawki konkretnego produktu zawierającego buprenorfinę, produkt ten nie powinien być zmieniany na inny. Jeśli u pacjenta nastąpi zamiana produktu z zawierającego buprenorfinę na buprenorfinę inalokson, konieczne może być dostosowanie dawki z uwagi na możliwe różnice w biodostępności (patrz punkty 4.4 i 5.2). Nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolvw celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego (na przykład w razie tymczasowej niedostępności większych dawek) (patrz punkt 5.2).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Dawkowanie
    Środki ostrożności wymagane przed wdrożeniem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. czy opioid jest długo- czy krótkodziałający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu. Aby uniknąć przyspieszenia zespołu odstawienia, leczenie buprenorfiną z naloksonem lub buprenorfiną należy rozpocząć dopiero, gdy pojawiają się obiektywne i wyraźne objawy odstawienia [np. wyrażone wynikiem w zatwierdzonej skali klinicznej oceny zespołu odstawienia po odstawieniu opioidów (Clinical Opioid Withdrawal Scale, COWS) wskazującym na łagodne lub umiarkowane objawy odstawienia].  W przypadku pacjentów uzależnionych od heroiny lub opioidów krótkodziałających, pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć, gdy pojawią się objawy odstawienia, ale nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu opioidów przez pacjenta.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Dawkowanie
     W przypadku pacjentów otrzymujących metadon, przed rozpoczęciem leczeniabuprenorfiną z naloksonem dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg na dobę. Rozpoczynając podawanie buprenorfiny z naloksonem, należy wziąć pod uwagę długiokres półtrwania metadonu. Pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć dopiero po pojawieniu się objawów odstawienia, ale nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu metadonu przez pacjenta. Buprenorfina może przyspieszyć objawy odstawienia upacjentów uzależnionych od metadonu. Dawkowanie Leczenie początkowe (wprowadzenie leku) Zalecana dawka początkowa u osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat to 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg na dobę. W pierwszymdniu, zależnie od indywidualnych potrzeb pacjenta, można podać dodatkową tabletkę produktu leczniczego Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Dawkowanie
    Na początku leczenia zaleca się codzienny nadzór nad przyjmowaniem leku, aby upewnić się, że tabletka jest we właściwy sposób umieszczana podjęzykowo. Pozwoli to też obserwować reakcję pacjenta na leczenie, co stanowi wskazówkę dla doboru skutecznej dawki na podstawie efektu klinicznego. Stabilizacja dawki i leczenie podtrzymujące Po pierwszym dniu rozpoczęcia leczenia konieczne jest szybkie ustabilizowanie odpowiedniej dawki podtrzymującej aż do osiągnięcia dawki, która utrzymuje pacjenta przy leczeniu i hamuje objawy opioidowego zespołu abstynencyjnego. Powinna być ona ustalana na podstawie powtarzanej oceny stanu klinicznego i psychicznego pacjenta.Maksymalna jednorazowa dawka dobowa nie powinna przekraczać 17,2 mg buprenorfiny (np. podawana jako11,4 + 5,7 mg, 2 x 8,6 mg czy 3 x 5,7 mg). Podczas leczenia podtrzymującego może być konieczne okresowe stabilizowanie dawki podtrzymującej na nowym poziomie w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby pacjenta.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Dawkowanie
    Dawka 0,7 mg + 0,18 mg jest przeznaczona do precyzyjnego dopasowania dawki upacjentów, zwłaszcza podczas stopniowego zmniejszania dawki lub w razie problemów z tolerancją podczas dostosowywania dawki. Lekarzy zachęca się, aby w miarę możliwości, zalecali pacjentom schemat dawkowania jedna tabletka raz na dobę w celu maksymalnego ograniczenia ryzyka nieprawidłowego stosowania. Dawkowanie rzadziej niż raz na dobę Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość stosowania produktu leczniczego Zubsolv można zmniejszyć, podając go raz na dwa dni w dawce dwukrotnie większej od indywidualnie dobranej dawki dobowej. U niektórych pacjentów po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość przyjmowania produktu leczniczego można zmniejszyć do 3 razy w tygodniu (na przykład w poniedziałek, środę i piątek. Dawka w poniedziałek i środę powinna być dwa razy większa od indywidualnie dobranejdawki dobowej, a dawka piątkowa powinna być trzy razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Dawkowanie
    W pozostałe dni pacjent nie przyjmuje leku). W żadnym dniu nie należy jednak przekraczać dawki dobowej powyżej 17,2 mg buprenorfiny. W przypadku pacjentów, u których koniecznejest zastosowanie dawki buprenorfiny >5,7 mg/dobę, ten schemat dawkowania może okazać się nieodpowiedni. Odstawienie leku Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, jeżeli pacjent wyraża zgodę, dawkę można stopniowo zmniejszać do niższej dawki podtrzymującej, a niekiedy leczenie można przerwać. Dostępność tabletek podjęzykowych w sześciu różnych mocach pomaga w indywidualnym doborze dawki i stopniowym jej obniżaniu. Ze względu na ryzyko nawrotu uzależnienia, po zakończeniu leczenia pacjentów należy monitorować. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u pacjentów w podeszłym wieku, powyżej 65 roku życia. Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Dawkowanie
    Osoby z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka buprenorfiny z naloksonem może być zmieniona, dlatego zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych i ostrożne ich zwiększanie u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3 i 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie ma potrzeby modyfikacji dawki buprenorfiny z naloksonem u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się ostrożne dawkowanie leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Dane nie są dostępne.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Dawkowanie
    Sposób podawania Lekarze muszą przestrzec pacjentów, że jedyną skuteczną i bezpieczną drogą podania tego produktu leczniczego jest podanie podjęzykowe (patrz punkt 4.4). Tabletkę należy umieścić pod językiem i trzymać tam, aż się całkowicie rozpuści. Pacjenci nie powinni połykać tabletki ani przyjmować pokarmów, czy napojów, do momentu jej całkowitego rozpuszczenia. Produkt leczniczy Zubsolv rozpada się zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednak pacjent może odczuwać obecność leku w jamie ustnej nawet przez 5 do 10 minut. Jeżeli konieczne jest przyjęcie więcej niż jednej tabletki, można je przyjąć jednocześnie lub w dwóch porcjach. Drugą dawkę należy przyjąć bezpośrednio po rozpuszczeniu się pierwszej.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Ciężka niewydolność wątroby. Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens . Jednoczesne stosowanie antagonistów opioidów (naltrekson, nalmefen) stosowanych w leczeniu uzależnienia od alkoholu lub opioidów.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niewłaściwe stosowanie, nadużywanie i stosowanierekreacyjne Buprenorfina podobnie jak inne opioidy, legalne lub nielegalne, może być niewłaściwie stosowana lub nadużywana. Zagrożenia związane z niewłaściwym stosowaniem lub nadużywaniem opioidów to, między innymi: przedawkowanie, rozprzestrzenianie się krwiopochodnych infekcji wirusowych lub umiejscowionych i ogólnoustrojowych infekcji, zahamowanie czynności ośrodka oddechowego i uszkodzenie wątroby. Przyjmowanie buprenorfiny przez osoby, którym nie została przepisana, stwarza ryzyko rozwoju uzależnienia u nowych osób stosujących buprenorfinę jako podstawowy narkotyk. Może do tego dojść, jeżeli leczony pacjent sam bezpośrednio dystrybuuje produkt leczniczy wcelu nielegalnego użycia lub produkt nie został odpowiednio zabezpieczony przed kradzieżą.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Suboptymalne leczenie buprenorfiną z naloksonem może prowokować nieodpowiednie stosowanie produktu leczniczego przez pacjenta, co z kolei może prowadzić do przedawkowania lub przerwania leczenia. Pacjent leczony zbyt małą dawką buprenorfiny z naloksonem może reagować na niekontrolowaneobjawy głodu polekowego przyjmując na własną rękę opioidy, alkohol lub inne substancje o działaniu uspokajającym lub nasennym, takie jak na przykład benzodiazepiny. W celu zminimalizowania ryzyka niewłaściwego stosowania, nadużywania i rozpowszechniania należy podjąć odpowiednie środki ostrożności przy przepisywaniu iwydawaniu buprenorfiny, takie jak unikanie przepisywania większej liczby dawek w początkowym okresie leczenia oraz przeprowadzanie wizyt kontrolnych połączonych z monitorowaniemklinicznym dostosowanym do potrzeb pacjenta. Połączenie buprenorfiny z naloksonem w produkcie leczniczym Zubsolv ma powstrzymać przed niewłaściwym stosowaniem i nadużywaniem buprenorfiny.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Uważa się, że mniej prawdopodobne jest niewłaściwe stosowanie dożylnie lub donosowo produktu Zubsolv niż samej buprenorfiny, gdyż zawarty w nim nalokson może wywołać objawy odstawienia u osób uzależnionych od heroiny, metadonu lub innych agonistów opioidów. Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (central sleep apnoea, CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Zahamowanie ośrodka oddechowego Odnotowano wiele przypadków zgonu w wyniku zahamowania ośrodka oddechowego, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) albo niezgodnie z zaleceniami. Odnotowano również przypadki zgonów związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol lub inneopioidy.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Po podaniu buprenorfiny niektórym osobom nieuzależnionym od opioidów, które nie tolerują działania opioidów, może wystąpić potencjalnie śmiertelne zahamowanie ośrodka oddechowego. Ten produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, hipoksją, hiperkapnią, istniejącym wcześniej zahamowaniem ośrodka oddechowego lubkifoskoliozą [skrzywieniem kręgosłupa prowadzącym potencjalnie do występowania duszności]). Buprenorfina z naloksonem mogą powodować poważne, śmiertelne w skutkach zahamowanie ośrodka oddechowego u dzieci i osób nieuzależnionych, które przypadkowo lub celowo połkną tenprodukt. Pacjentów należy poinformować o konieczności bezpiecznego przechowywania blistra, nieotwierania go nigdy przed czasem przyjęcia leku i przechowywania w miejscu niedostępnym dla dzieci oraz innych domowników. Nie wolno też przyjmować produktu leczniczego w obecności dzieci.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Wrazie przypadkowego połknięcia lub podejrzewania takiego faktu, należy bezzwłocznie skontaktować się z pogotowiem ratunkowym. Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) Buprenorfina z naloksonem mogą powodować senność, zwłaszcza przyjmowane jednocześnie z alkoholem lub innymi środkami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy (takimi jak benzodiazepiny, trankwilizatory, leki uspokajające lub nasenne, patrz punkty 4.5 i 4.7). Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie połączenia buprenorfiny i naloksonu z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie produktu leczniczego z tymi uspokajającymi produktami leczniczymi powinno ograniczać się do pacjentów, u których nie są możliwe alternatywne opcje leczenia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Decydując się na jednoczesne przepisanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz uspokajających produktów leczniczych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leków uspokajających, a czas trwania leczenia ograniczyć do minimum. Należy ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych zahamowania czynności oddechowej i sedacji. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Zubsolv i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Uzależnienie Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego μ (mi) i jej przewlekłepodawanie prowadzi do uzależnienia od opioidu. Badania na zwierzętach, a także doświadczenie kliniczne wskazują, że buprenorfina może wywoływać uzależnienie, jednakże słabsze niż całkowity agonista, np. morfina. Nagłe przerwanie leczenia nie jest zalecane, może bowiem prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu odstawienia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zapalenie wątroby i incydenty wątrobowe Zarówno w badaniach klinicznych, jak też w zgłoszeniach działań niepożądanych po wprowadzeniu do obrotu odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby u osób uzależnionych od opioidów. Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, przypadki niewydolności wątroby, marskość wątroby, zespół wątrobowo-nerkowy, encefalopatię wątrobową i zgon. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące defekty mitochondrialne (wada genetyczna), zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, zakażenie wirusem zapaleniawątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innych, potencjalnie hepatotoksycznych produktów leczniczych i jednoczesne stosowanie narkotyków dożylnych. Te obciążająceczynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem podawania buprenorfiny z naloksonem oraz wtrakcie leczenia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W razie podejrzenia występowania zaburzeń czynności wątroby, konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna. Zależnie od jej wyniku można ostrożnie wycofywać podawany produkt leczniczy, aby zapobiec objawom odstawienia i powrotowi do nielegalnego stosowania narkotyków. W przypadku kontynuowania leczenia należy uważnie monitorować czynnośćwątroby. Wywołanie zespołu odstawienia Rozpoczynając leczenie buprenorfiną z naloksonem, lekarz musi pamiętać o częściowym wpływie agonistycznym buprenorfiny i możliwości wywołania przez nią objawów odstawienia u pacjentów uzależnionych od opioidów, zwłaszcza gdy jest podana wcześniej niż 6 godzin po ostatniej dawce heroiny lub innego krótko działającego opioidu, lub wcześniej niż 24 godziny po ostatniejdawce metadonu. W okresie zastępowania buprenorfiny lub metadonu buprenorfiną z naloksonem, pacjentów należy uważnie monitorować, ponieważ zgłaszano występowanie objawów zespołu odstawienia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Aby uniknąć pogłębienia zespołu odstawienia podawanie buprenorfiny znaloksonem należy rozpocząć, gdy obiektywne objawy zespołu odstawienia są wyraźnie widoczne (patrz punkt 4.2). Objawy odstawienia mogą też być związane z wyborem niewystarczających dawek (dawkowanie suboptymalne). Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniach po wprowadzeniu do obrotu. Ponieważ zarówno buprenorfina, jak i nalokson są w znacznym stopniu metabolizowane w wątrobie, stężenia w osoczu, zarówno buprenorfiny i naloksonu po podaniu pojedynczej dawki były wyższe u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim w porównaniu z osobami zdrowymi. Pacjentów należy monitorować pod kątem występowania objawów podmiotowych i przedmiotowych nagłego odstawienia opioidów, toksyczności lub przedawkowania w wyniku wzrostu stężenia naloksonu i(lub) buprenorfiny.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających czynność wątroby i badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby. Pacjenci z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby, otrzymujący równocześnie inne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) mający zaburzenia czynności wątroby są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia wątroby. Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Tabletki podjęzykowe Zubsolv należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Wydalanie produktu z moczem może być wydłużone, ponieważ 30% podanej dawki jest usuwane przez nerki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom zciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Inhibitory CYP 3A4 Produkty lecznicze hamujące enzym CYP3A4 mogą powodować zwiększenie stężenia buprenorfiny. Konieczne może być zmniejszenie dawki buprenorfiny z naloksonem. U pacjentów już leczonych inhibitorami CYP3A4 należy starannie dobierać dawkę buprenorfiny z naloksonem, gdyż skuteczna może sięu nich okazać mniejsza dawka (patrz punkt 4.5). Efekty klasowe U pacjentów leczonych ambulatoryjnie opioidy mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Opioidy mogą powodować podwyższenie ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych. Dlatego należy zachować ostrożność, podając produkt pacjentom po urazach głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone, lub gdy u pacjenta w przeszłości występowały napady padaczkowe.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem tętniczym, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewkimoczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawu choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta i ustalenie rozpoznania oraz zaciemniać przebieg kliniczny współwystępującejchoroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych, dlatego u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowaneostrożnie. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów osobom starszym i osłabionym. Jak wynika z doświadczenia ze stosowaniem morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zmiana między produktami leczniczymi zawierającymi buprenorfinę Różne produkty lecznicze zawierające buprenorfinę mogą zawierać jej różne dawki i takie produkty lecznicze nie są bezpośrednio wymienne. Dlatego pacjenci powinni być monitorowani podczas zmiany pomiędzy różnymi produktami leczniczymi z buprenorfiną, ponieważ w niektórych indywidualnych przypadkach różnice w biodostępności (patrz punkt 5.2) mogą być zauważalne. Dlatego też może być konieczne dostosowanie dawki. Dzieci i młodzież Stosowanie u młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) Ze względu na brak danych dotyczących młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) pacjentów z tej grupy wiekowej należy uważniej monitorować w czasie leczenia. Sunstancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Produktu leczniczego Zubsolv nie należy stosować równocześnie z:  napojami alkoholowymi lub produktami leczniczymi zawierającymi alkohol, ponieważ alkohol nasila wpływ sedatywny buprenorfiny (patrz punkt 4.7). Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania produktu Zubsolv z:  Lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjne działanie depresyjne na OUN. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4). Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem jest bardzo niebezpieczne.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Interakcje
    Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4).  Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Zubslov z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może powodować depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację, śpiączkę lub zgon (patrz punkt 4.4).  Innymi środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego, innymi pochodnymi opioidowymi (np. metadonem, lekami przeciwbólowymi i przeciwkaszlowymi), niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi, działającymi sedatywnie antagonistami receptora H1, barbituranami, anksjolitykami innymi niż benzodiazepiny, neuroleptykami, klonidyną i substancjami pochodnych: połączenia te nasilają tłumienie czynności ośrodkowego układu nerwowego. Z uwagi na wpływ leku na obniżenie koncentracji prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn mogą być niebezpieczne.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Interakcje
     Dodatkowo uzyskanie odpowiedniej analgezji może być utrudnione, jeśli podano pełnego agonistę opioidowego pacjentom otrzymującym buprenorfinę z naloksonem. Istnieje zatem możliwość przedawkowania pełnego agonisty, zwłaszcza przy próbach zahamowania wpływu częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu się zmniejsza.  Serotoninergicznymi produktami leczniczymi, takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).  Naltreksonem i nalmefenem będącymi antagonistami opioidów, które mogą hamować farmakologiczny wpływ buprenorfiny.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Interakcje
    Przeciwwskazane jest ich równoczesne podawanie podczas leczenia buprenorfiną z naloksonem ze względu na potencjalnie niebezpieczną interakcję, która może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów odstawienia opioidów (patrz punkt 4.3).  Inhibitorami CYP3A4: badanie interakcji buprenorfiny z ketokonazolem (silnyminhibitorem CYP3A4) wykazało zwiększenie Cmax i AUC (pola pod krzywą) buprenorfiny (w przybliżeniu, odpowiednio, o 50% i 70%) oraz - w mniejszym stopniu - norbuprenorfiny. Pacjentów otrzymujących produkt Zubsolv należy uważnie monitorować i, jeśli konieczne, zmniejszyć dawkę produktu Zubsolv, jeżeli jest podawany z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitorami proteazy, takimi jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir albo azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, takimi jak ketokonazol lub itrakonazol, antybiotyki makrolidowe).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Interakcje
     Induktorami CYP3A4: równoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 z buprenorfiną może prowadzić do zmniejszenia stężenia buprenorfiny w osoczu, co może być przyczyną suboptymalnego leczenia uzależnienia od opioidów z użyciem buprenorfiny. Zaleca się uważne monitorowanie pacjentów leczonych buprenorfiną z naloksonem, którym podaje się równocześnie induktory CYP3A4 (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna). Może być konieczne odpowiednie zmodyfikowanie dawki buprenorfiny lub induktora CYP3A4.  Jak wskazuje doświadczenie ze stosowania morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działaniaopioidów.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania buprenorfiny z naloksonem u kobiet wciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla ludzi jest nieznane. Buprenorfina stosowana pod koniec ciąży, nawet przez krótki czas, może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego u noworodka. Długotrwałe podawanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie u noworodka zespołu odstawienia (np. hipertonię, drżenie noworodków, pobudzenie, drgawki kloniczne, inne drgawki). Zespół ten zwykle trwa od kilku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z uwagi na długi okres półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży, aby zapobiec ryzyku wystąpienia zahamowania ośrodka oddechowego lub zespołu odstawienia u noworodka. Ponadto lekarz powinien ocenić zasadność stosowania buprenorfiny z naloksonem podczas ciąży.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Buprenorfinę z naloksonem można stosować podczas ciąży wyłącznie, jeśli potencjalnekorzyści przeważają nad zagrożeniem dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy nalokson lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Stwierdzono hamowanie laktacji przez buprenorfinę u szczurów. Dlatego podczas leczenia produktem Zubsolv należy przerwać karmienie piersią. Płodność W badaniach na zwierzętach wykazano zmniejszenie płodności u samic (po narażeniu ogólnoustrojowym na poziomie >2,4-krotnie przewyższającym narażeniu u ludzi po zastosowaniu maksymalnej dawki 17,2 mg buprenorfiny na podstawie AUC) (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Buprenorfina z naloksonem wywierają niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn podczas stosowania u pacjentów uzależnionych od opioidów. Ten produkt leczniczy może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia procesów myślowych, zwłaszcza w okresie wprowadzania leczenia i dostosowywania dawki. Przyjmowanie produktu z alkoholem lub środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilać wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5). Pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów i obsługiwaniem maszyn, ponieważ buprenorfina z naloksonem może niekorzystnie wpływać na ich zdolność do wykonywania tych czynności.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi związanymi z leczeniem były: zaparcia i objawy towarzyszące zwykle odstawieniu narkotyku (czyli bezsenność, ból głowy, nudności, wzmożona potliwość i ból). Niektóre zgłaszane przypadki napadów drgawkowych, wymiotów, biegunki i podwyższenia wyników badań czynności wątroby były ciężkie. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W tabeli 1 podsumowano działania niepożądane zgłoszone przez 342 z 472 pacjentów (72,5%) w podstawowych badaniach klinicznych oraz działania niepożądane zgłoszone podczas obserwacji po wprowadzeniu do obrotu. Częstość wymienionych poniżej możliwych działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Działania niepożądane
    Tabela 1: Działania niepożądane związane z leczeniem buprenorfiną z naloksonemzgłaszane podczas badań klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządówBardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoCzęstość nieznana
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Działania niepożądane
    Zakażenia i zarażeniapasożytniczeGrypaZakażenieZapalenie gardła Nieżyt nosaZakażenie dróg moczowychZakażenie pochwy
    Zaburzenia krwi i układuchłonnegoNiedokrwistość Leukocytoza Leukopenia LimfadenopatiaMałopłytkowość
    Zaburzenia układu immunologicznegoNadwrażliwośćWstrząs anafilaktyczny
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaZmniejszenie łaknienia HiperglikemiaHiperlipidemia Hipoglikemia
    Zaburzenia psychiczneBezsennośćLęk Depresja Zmniejszenie libido Nerwowość Zaburzenia myśleniaNietypowe sny Pobudzenie Apatia Depersonalizacja Uzależnienie od narkotyków Euforyczny nastrójWrogośćOmamy
    Zaburzenia układu nerwowegoBól głowyMigrena Zawroty głowy Hipertonia ParestezjeSennośćAmnezja Hiperkineza Drgawki Zaburzenia mowyDrżenieEncefalopatia wątrobowa Omdlenie
    Zaburzenia okaNiedowidzenie ZaburzeniałzawieniaZapalenie spojówekZwężenie źrenic
    Zaburzenia ucha i błędnikaZawroty głowy
    Zaburzenia sercaDusznica bolesna Bradykardia Zawał mięśnia sercowegoKołatanie serca Tachykardia
    Zaburzenia naczynioweNadciśnienieRozszerzenie naczyńNiedociśnienieNiedociśnienie ortostatyczne
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersiaKaszelAstma Duszność ZiewanieSkurcz oskrzeli Depresja oddechowa
    Zaburzeniażołądka i jelitZaparcie NudnościBól brzucha Biegunka Niestrawność WzdęciaWymiotyOwrzodzenie jamy ustnej PrzebarwieniejęzykaPróchnica zębów
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Działania niepożądane
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychZapalenie wątrobyOstre zapalenie wątrobyŻółtaczka Martwica wątroby Zespółwątrobowo- nerkowy
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejNadmierna potliwośćŚwiąd Wysypka PokrzywkaTrądzik Wypadanie włosów Złuszczającezapalenie skóry Suchość skóryGuzki skórneObrzęk naczynioruchowy
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe itkanki łącznejBól pleców Bóle stawów Kurcze mięśniBóle mięśniZapalenie stawów
    Zaburzenia nerek i dróg moczowychNieprawidłowości moczuAlbuminuria Trudności z oddawaniem moczu Krwiomocz Kamica nerkowaZatrzymanie moczu
    Zaburzenia układu rozrodczego i piersiImpotencjaBrak miesiączki Zaburzenia ejakulacji KrwotokmiesiączkowyKrwawienie maciczne
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaZespół odstawieniaOsłabienie Ból w klatce piersiowej Dreszcze GorączkaZłe samopoczucie BólObrzęk obwodowyHipotermiaZespół odstawienia u noworodka
    Badania diagnostyczneNieprawidłowe wyniki badańczynności wątroby Zmniejszeniemasy ciałaWzrost stężenia kreatyniny we krwiZwiększenie aktywnościaminotransferaz
    Urazy, zatruciai powikłania po zabiegachUrazUdar cieplny
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Działania niepożądane
    Opis wybranych działań niepożądanych W przypadkach niewłaściwego podania leku drogą dożylną, niektóre reakcje niepożądane należy przypisać raczej faktowi niewłaściwego użycia produktu leczniczego, niż jego działaniu. Do działań tych należą reakcje miejscowe, niekiedy septyczne (ropień, zapalenie tkanki podskórnej). Ponadto zgłaszano potencjalnie ciężkie ostre zapalenie wątroby oraz inne zakażenia, takie jak zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia (patrz punkt 4.4). U pacjentów silnie uzależnionych od narkotyków w początkowym okresie podawania buprenorfiny może wystąpić zespół odstawienia podobny do zespołu odstawienia występującego po zastosowaniu naloksonu (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Działania niepożądane
    Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Objawy Głównym objawem wymagającym interwencji w razie przedawkowania jest zahamowanie ośrodka oddechowego wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, ponieważ może prowadzić do zatrzymania oddechu i zgonu. Innymi objawami przedawkowania są: senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie oddechu i czynności serca pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania ośrodka oddechowego i standardowe środki intensywnej opieki. Musi być zapewniona drożność dróg oddechowych i wspomagana lub kontrolowana wentylacja. Pacjenta należy umieścić w placówce, gdzie dostępne są pełne możliwości przeprowadzenia resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami. Zaleca się zastosowanie antagonisty opioidów (tzn.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Przedawkowanie
    naloksonu), chociaż wywiera niewielki wpływ na odwracanie objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na środki będące całkowitymi agonistami opioidowymi. W przypadku stosowania naloksonu, określając długość okresu leczenia i wymaganego nadzoru medycznego potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania, należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny. Nalokson jest usuwany z organizmu szybciej niż buprenorfina, przez co może dojść do nawrotu wcześniej opanowanych objawów przedawkowania buprenorfiny, dlatego może być konieczne stosowanie infuzji ciągłej. Jeśli infuzja nie jest możliwa, konieczne może być wielokrotne podawanie naloksonu. Szybkość infuzji dożylnej należy dostosować do reakcji pacjenta.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnień, kod ATC: N07BC51. Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w leczeniu podtrzymującym uzależnienia od opioidów jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania narkotyków przez uzależnionych pacjentów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych μ. Podawany w standardowych dawkachdoustnie lub podjęzykowo pacjentom z objawami odstawienia po odstawieniu opioidów wykazuje niewielki lub zerowy efekt farmakologiczny z powodu jego prawie całkowitego metabolizmu pierwszego przejścia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W przypadku podawania dożylnego osobom uzależnionym od opioidów, nalokson obecny w produkcie Zubsolv wykazuje jednak wyraźne działanie antagonistyczne w stosunku do opioidów i opioidowy zespół abstynencyjny, co zniechęca do nieprawidłowego stosowania produktu drogą dożylną. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem pochodzą głównie z rocznego badania klinicznego obejmującego 4-tygodniowe randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby porównanie buprenorfiny z naloksonem, buprenorfiny i placebo i następującą po tym 48-tygodniową ocenę bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem. W ramach tego badania 326 osób uzależnionych od heroiny losowo przydzielono albo do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem w dawce 16 mg na dobę, albo do grupy otrzymującej buprenorfinę w dawce 16 mg na dobę lub do grupy placebo. Uczestnikom zrandomizowanym do jednej z grup leczenia aktywnego w dniu 1.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    podawano 8 mg buprenorfiny, a następnie w dniu 2. - 16 mg (dwie tabletki po 8 mg) buprenorfiny. W dniu 3. osoby zrandomizowane do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem przestawiano na stosowanie tabletki złożonej. Uczestnicy stawiali się codziennie w przychodni (od poniedziałku do piątku) w celu otrzymania leku i dokonania oceny skuteczności. Na soboty i niedziele pacjenci otrzymywali odpowiednią ilość leku do domu. W badaniu porównywano głównie skuteczność buprenorfiny oraz buprenorfiny z naloksonem w odniesieniu do placebo. Odsetek próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu, w których nie stwierdzono obecności opioidów innych niż stosowane w badaniu był statystycznie większy zarówno wgrupie buprenorfiny z naloksonem względem placebo (p< 0,0001), jak i buprenorfiny względem placebo (p< 0,0001).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, podwójnie pozorowanym badaniu grup równoległych porównywano etanolowy roztwór buprenorfiny z aktywnym lekiem kontrolnym - całkowitym agonistą, podczas trwającej od 3 do 10 dni fazy indukcji, 16-tygodniowej fazy leczenia podtrzymującego i 7-tygodniowej fazy odtruwania. Uczestników badania (162 osoby) zrandomizowano do grup otrzymujących podjęzykowo etanolowy roztwór buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę (dawka mniej więcej porównywalna z dawką 12 mg na dobębuprenorfiny z naloksonem) lub dwie względnie małe dawki leku kontrolnego, z których jedna była wystarczająco mała, aby służyć za alternatywę dla placebo, Dawkę podtrzymującą buprenorfiny osiągano w dniu 3. Dawki w aktywnie leczonej grupie kontrolnej dobierano bardziej stopniowo. Biorąc pod uwagę liczbę uczestników kontynuujących leczenie i odsetek ujemnych próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu do badania na obecność opioidów innych niż stosowane w badaniu, buprenorfina okazała się skuteczniejsza od małej dawki leku stosowanego w grupie kontrolnej w utrzymywaniu w leczeniu osób uzależnionych od heroiny i zmniejszaniu zużycia przez nich opioidów w trakcie leczenia.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Skuteczność buprenorfiny podawanej w dawce 8 mg na dobę była podobna do skuteczności umiarkowanej dawki leku podawanego w grupie kontrolnej, jednakże równoważność nie została wykazana.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Produkt leczniczy Zubsolv ulega rozpadowi zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednakże jeszcze przez 5 do 10 minut pacjent może odczuwać jej obecność w jamie ustnej. Tabletki podjęzykowe produktu leczniczego Zubsolv mają wyższą dostępność biologiczną niż tradycyjne tabletki podjęzykowe. Z tego względu mogą istnieć różnice w dawkach w mg pomiędzy różnymi produktami. Produkt leczniczy Zubsolv nie jest zamienny z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę. W badaniach porównawczych dostępności biologicznej po zastosowaniu tabletki produktu Zubsolv o mocy 11,4 + 2,9 mg uzyskiwano równoważne narażenie na buprenorfinę jak po podaniu 16 + 4 mg (2 x 8 + 2 mg) buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej, jednak produkt Zubsolv o mocy 2 x 1,4 + 0,36 mg zapewniał o 20% niższe narażenie na buprenorfinę niż podanie 2 x 2 + 5 mg buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Narażenie na nalokson podczas podawania produktu leczniczego Zubsolv nie było wyższe dla żadnej z badanych dawek. Buprenorfina Wchłanianie Buprenorfina po podaniu doustnym podlega metabolizmowi pierwszego przejścia z N-dealkilacją i sprzęganiem z kwasem glukuronowym w jelicie cienkim i wątrobie. Z tego względu podawanie tego produktu leczniczego drogą doustną jest niewłaściwe. Istnieją niewielkie odchylenia w parametrach ekspozycji proporcjonalnej do dawki buprenorfiny, jak również odchylenia od ścisłej proporcjonalności do składu dla trzech mniejszych dawek (2,9 + 0,71, 1,4 + 0,36 i 0,7 + 0,18 mg) w porównaniu do trzech większych dawek produktu leczniczego. Zatem nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolv w celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego Zubsolv. Maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje się po około 90 minutach po podaniu podjęzykowym.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Stężenia buprenorfiny w osoczu zwiększały się wraz ze wzrostempodjęzykowej dawki buprenorfiny z naloksonem. Zarówno Cmax jak i AUC buprenorfiny zwiększały się wraz ze wzrostem dawki, chociaż ten wzrost był mniejszy niż proporcjonalny do dawki. Dystrybucja Po wchłonięciu buprenorfiny następuje faza szybkiej dystrybucji (okres połowicznej dystrybucji wynosi od 2 do 5 godzin). Buprenorfina jest silnie lipofilna, przez co szybko przenika przez barierę krew-mózg. Buprenorfina wiąże się z białkami w około 96%, głównie z alfa- i beta-globulinami. Metabolizm Buprenorfina jest metabolizowana głównie na drodze N-dealkilacji przez mikrosomalny cytochrom CYP3A4 w wątrobie. Cząsteczka macierzysta i główny dealkilowany metabolit, norbuprenorfina, ulegają następnie glukuronidacji. Norbuprenorfina wiąże się z receptorami opioidowymi w warunkach in vitro . Nie wiadomo jednak, czy norbuprenorfina przyczynia się do ogólnego działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Eliminacja Eliminacja buprenorfiny jest dwu- lub trójwykładnicza, a średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji z osocza wynosi 32 godziny. Buprenorfina jest wydalana z kałem (w ok. 70%), poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów, reszta (ok. 30%) jest wydalana zmoczem. Nalokson Wchłanianie Po podaniu podjęzykowym buprenorfiny z naloksonem stężenia osoczowe naloksonu są niskie i szybkosię zmniejszają. Średnie maksymalne stężenie naloksonu w osoczu były zbyt niskie, aby ocenić proporcjonalność względem dawki. Nie stwierdzono, aby nalokson wpływał na farmakokinetykę buprenorfiny. Dystrybucja Nalokson wiąże się w około 45% z białkami, głównie z albuminami. Metabolizm Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, i wydalany z moczem. Nalokson ulega bezpośredniej glukuronidacji do 3-glukuronidu naloksonu, a także N-dealkilacji i redukcji grupy karbonylowej w pozycji 6.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Eliminacja Nalokson jest wydalany z moczem, a jego średni okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza mieści się w zakresie od 0,9 do 9 godzin. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Brak dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (około 30%) w ogólnym klirensie buprenorfiny z naloksonem. Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z poważnymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniu przeprowadzonym po wprowadzeniu do obrotu. W tabeli 2.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    podsumowano wyniki badania klinicznego oceniającego ekspozycję po podaniu pojedynczej dawki buprenorfiny z naloksonem w tabletce podjęzykowej osobom zdrowym oraz pacjentom z różnym stopniem zaburzenia czynności wątroby. Tabela 2: Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu (zmiana w porównaniu z osobami zdrowymi)
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Parametr farmakokinetycznyŁagodne zaburzenia czynności wątroby (Klasa A wg skali Child-Pugh)(n=9)Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(Klasa B wg skali Child-Pugh) (n=8)Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (Klasa C wg skali Child-Pugh)(n=8)
    Buprenorfina
    Cmax1,2-krotne zwiększenie1,1-krotne zwiększenie1,7-krotne zwiększenie
    AUClastWyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej1,6-krotne zwiększenie2,8-krotne zwiększenie
    Nalokson
    CmaxWyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej2,7-krotne zwiększenie11,3-krotne zwiększenie
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    AUClast0,2-krotne zmniejszenie3,2-krotne zwiększenie14,0-krotne zwiększenie
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Ogólnie, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie, a stężenie naloksonu w osoczu wzrosło 14-krotnie.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Połączenie buprenorfiny z naloksonem badano u zwierząt w badaniach toksyczności dawki w ostrej fazie leczenia i dawki wielokrotnej (do maksymalnie 90 dni u szczurów). Nie stwierdzono synergistycznego zwiększenia toksyczności. Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością agonistyczną i(lub) antagonistyczną wobec receptorów opioidowych. Mieszanina chlorowodorku buprenorfiny i chlorowodorku naloksonu (w stosunku 4:1) nie wykazywała działania mutagennego w teście mutacji bakteryjnych (test Amesa) i niedziałała klastogennie w cytogenetycznym teście in vitro na ludzkich limfocytach ani w dożylnym teście mikrojąderkowym u szczurów. Badania wpływu na reprodukcję po doustnym podawaniu buprenorfiny i naloksonu (w stosunku 1:1) wykazały działanie embrioletalne u szczurów dla wszystkich dawek powodujących toksyczność u matek.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Najniższa badana dawka odpowiadała wielokrotności ekspozycji 1-krotnej dla buprenorfiny i 5-krotnej dla naloksonu po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej u człowieka, przeliczonej na mg/m² pc. U królików po dawkach toksycznych dla matek nie obserwowano toksyczności rozwojowej. Ponadto, ani u szczurów, ani u królików nie obserwowano działania teratogennego. Nie wykonano badań okołourodzeniowych ani pourodzeniowych dla buprenorfiny z naloksonem,jednak doustne podawanie dużych dawek buprenorfiny samicy w czasie ciąży i laktacji powodowało trudności z porodem (prawdopodobnie w wyniku sedatywnego działania buprenorfiny), dużą śmiertelność noworodków i nieznaczne opóźnienie rozwoju pewnych funkcji neurologicznych (powierzchniowy odruch postawy i ułożenia oraz odruch Moro - wzdryganie) u noworodków szczurów. Podawanie szczurom w diecie buprenorfiny i naloksonu w dawce 500 ppm lub większej powodowało obniżenie płodności, wykazane zmniejszeniem częstości zachodzenia samic w ciążę.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Dawka pokarmowa 100 ppm (szacowana ekspozycja na buprenorfinę około 2,4-krotnie wyższa w porównaniu z ekspozycją po stosowanej u ludzi dawce 17,2 mg buprenorfiny z naloksonem na podstawie AUC; stężenia naloksonu w osoczu szczurów były poniżej limitu wykrywalności) nie miała niekorzystnego wpływu na płodność samic. Badanie rakotwórczości buprenorfiny z naloksonem wykonano u szczurów z zastosowaniem dawek 7, 30 i 120 mg/kg na dobę, szacunkowo wielokrotnośc ekspozycji była od 3 do 75 razy większa od dawki podjęzykowej buprenorfiny stosowanej u ludzi (produkt leczniczy Zubsolv), wynoszącej 11,4 mg w przeliczeniuna mg/m² pc. We wszystkich grupach dawkowania obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania łagodnych gruczolaków jąder z komórek śródmiąższowych (Leydiga).
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol (E 421) Kwas cytrynowy (E 330) Sodu cytrynian (E 331) Celuloza mikrokrystaliczna Kroskalmeloza sodowa Sukraloza Lewomentol Krzemionka koloidalna bezwodna Sodu fumaran stearylowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 0,7 mg + 0,18 mg 2 lata 1,4 mg + 0,36 mg 4 lata 2,9 mg + 0,71 mg 3 lata 5,7 mg + 1,4 mg 4 lata 8,6 mg + 2,1 mg 4 lata 11,4 mg + 2,9 mg 4 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z PVC/OPA/Aluminium/PVC // Aluminium/PET/Papier chroniące przed dostępemdzieci. Wielkość opakowania 7, 28 lub 30 tabletek podjęzykowych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
  • CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Nyxoid 1,8 mg aerozol do nosa, roztwór w pojemniku jednodawkowym 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy pojemnik z aerozolem do nosa dostarcza 1,8 mg naloksonu (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Aerozol do nosa, roztwór w pojemniku jednodawkowym (aerozol do nosa) Klarowny, bezbarwny do bladożółtego roztwór
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Nyxoid jest przeznaczony do natychmiastowego podania w ramach postępowania ratunkowego po przedawkowaniu opioidów lub w przypadku podejrzenia przedawkowania opioidów na podstawie objawów depresji ośrodka oddechowego i (lub) depresji ośrodkowego układu nerwowego. Do użycia w środowisku służby zdrowia i poza nim. Produkt leczniczy Nyxoid jest przeznaczony do zastosowania u dorosłych i młodzieży w wieku od 14 lat. Użycie produktu leczniczego Nyxoid nie zastępuje opieki medycznej w stanach nagłych.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Osoby dorosłe i młodzież w wieku od 14 lat Zalecana dawka wynosi 1,8 mg do podania do jednego nozdrza (jedno rozpylenie do nosa). W niektórych przypadkach konieczne może być podanie kolejnych dawek. Należna maksymalna dawka produktu leczniczego Nyxoid zależy od danej sytuacji. Jeżeli pacjent nie reaguje na podanie pierwszej dawki, drugą dawkę należy podać po 2-3 minutach. Jeżeli pacjent odpowie na pierwszą dawkę, ale później ponownie wystąpi u niego depresja oddechowa, należy natychmiast podać drugą dawkę. Kolejne dawki (jeżeli są dostępne) należy podawać naprzemiennie do nozdrzy, a pacjent powinien być monitorowany podczas oczekiwania na przyjazd pogotowia ratunkowego. Ratownik medyczny może podać kolejne dawki, zgodnie z miejscowymi wytycznymi. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Nyxoid u dzieci w wieku poniżej 14 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Podanie donosowe.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Dawkowanie
    Nyxoid należy podać najszybciej jak to możliwe, aby uniknąć uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego lub zgonu. Nyxoid zawiera tylko jedną dawkę leku, dlatego nie należy go przygotowywać ani wypróbowywać przed użyciem. Szczegółowe instrukcje dotyczące stosowania produktu leczniczego Nyxoid podano w Ulotce dla pacjenta oraz w skróconej instrukcji wydrukowanej z tyłu każdego blistra. Ponadto, udostępniono szkolenie wideo i Kartę informacyjną dla pacjenta.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Instruktaż odnośnie właściwego użycia produktu leczniczego Nyxoid dla pacjenta/użytkownika Produkt leczniczy Nyxoid można udostępnić do użycia jedynie po stwierdzeniu, że osoba, która w odpowiednich okolicznościach ma podać nalokson, jest odpowiednia i kompetentna. Pacjentów i wszelkie inne osoby, które mogą stanąć przed koniecznością podania produktu leczniczego Nyxoid, należy pouczyć, jak właściwie go stosować i jak ważne jest zwrócenie się po dalszą pomoc medyczną. Produkt leczniczy Nyxoid nie zastępuje pomocy medycznej w stanie nagłym. Może być stosowany zamiast dożylnego wstrzyknięcia, gdy nie można pilnie uzyskać dostępu żylnego. Produkt leczniczy Nyxoid jest przeznaczony do podawania jako składowa postępowania resuscytacyjnego w przypadku podejrzenia przedawkowania, prawdopodobnie leków opioidowych, także w innych miejscach niż placówka medyczna.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W związku z tym lekarz przepisujący lek powinien upewnić się, że pacjent lub inna osoba, która może stanąć przed koniecznością podania produktu leczniczego Nyxoid, dokładnie rozumieją wskazania i sposób stosowania tego produktu. Lekarz przepisujący lek powinien opisać pacjentowi lub osobie, która może stanąć przed koniecznością podania tego produktu leczniczego, objawy, na podstawie których można postawić wstępne rozpoznanie depresji ośrodkowego układu nerwowego (OUN) lub ośrodka oddechowego, wskazania do stosowania oraz instrukcje dotyczące podania. Należy to przeprowadzić zgodnie z wytycznymi edukacyjnymi dla produktu leczniczego Nyxoid. Monitorowanie odpowiedzi pacjenta Pacjentów, którzy zadowalająco zareagują na podanie produktu Nyxoid, należy uważnie monitorować. Efekt działania niektórych opioidów może otrzymywać się dłużej niż wpływ naloksonu, co może prowadzić do nawrotu depresji ośrodka oddechowego i potrzeby podania kolejnych dawek naloksonu.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zespół odstawienia opioidów Podanie produktu leczniczego Nyxoid może prowadzić do szybkiego odwrócenia wpływu opioidów, co może być przyczyną ostrego zespołu odstawienia (patrz punkt 4.8). Pacjenci otrzymujący opioidy dla uśmierzenia przewlekłego bólu, po podaniu produktu leczniczego Nyxoid mogą zacząć odczuwać ból i objawy zespołu odstawienia opioidów. Skuteczność naloxonu Odwrócenie depresji ośrodka oddechowego wywołanej przez buprenorfinę może być niepełne. W takim przypadku należy zastosować wspomagające sztuczne oddychanie. Wchłanianie donosowe i skuteczność naloksonu mogą być zmienione u pacjentów z uszkodzoną błoną śluzową nosa i wadami przegrody nosowej. Dzieci i młodzież U noworodków odstawienie opioidów może prowadzić do stanu zagrożenia życia, jeśli nie jest rozpoznane i odpowiednio leczone. Jego objawami podmiotowymi i przedmiotowymi mogą być: drgawki, nadmierny płacz, wzmożone odruchy.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nalokson wywołuje odpowiedź farmakologiczną poprzez interakcję z opioidami i agonistami opioidów. Nalokson po podaniu osobom uzależnionym od opioidów może u niektórych osób powodować ostre objawy odstawienia. Opisywano nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, obrzęk płuc i zatrzymanie krążenia, częściej gdy nalokson zastosowano po zabiegu operacyjnym (patrz punkty 4.4 i 4.8). Podawanie produktu leczniczego Nyxoid może osłabić działanie przeciwbólowe opioidów, stosowanych głównie przeciwbólowo, ze względu na właściwości antagonistyczne naloksonu (patrz punkt 4.4). Podając nalokson pacjentom, którzy otrzymywali buprenorfinę jako lek przeciwbólowy, można przywrócić pełną analgezję. Uważa się, że efekt ten wynika z łukowatego kształtu krzywej zależności odpowiedzi od dawki dla buprenorfiny - analgezja zmniejsza się w przypadku dużych dawek.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Interakcje
    Odwrócenie depresji oddechowej wywołane przez buprenorfinę jest jednak ograniczone.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania naloksonu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozrodczość tylko po dawkach toksycznych dla matki (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla ludzi jest nieznane. Produktu leczniczego Nyxoid nie należy przyjmować w czasie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga leczenia za pomocą naloksonu. W przypadku ciężarnych kobiet, które leczono produktem leczniczym Nyxoid, należy monitorować płód pod kątem nieprawidłowości. Podanie naloksonu ciężarnej kobiecie uzależnionej od opioidów może wywołać objawy zespołu odstawienia u noworodka (patrz punkt 4.4). Karmienie piersią Nie wiadomo, czy nalokson jest wydzielany do mleka ludzkiego ani nie ustalono, czy nalokson wpływa na niemowlęta karmione piersią. Jednakże z uwagi na fakt, że nalokson jest praktycznie niedostępny biologicznie po podaniu doustnym, możliwość by wpływał na niemowlę karmione piersią jest nieistotna.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Należy zachować ostrożność podczas podawania naloksonu karmiącej matce, ale nie ma potrzeby przerywania karmienia piersią. Karmione piersią dzieci matek leczonych produktem leczniczym Nyxoid należy monitorować pod kątem sedacji lub drażliwości. Płodność Brak dostępnych danych dotyczących wpływu naloksonu na płodność, ale wyniki badań na szczurach (patrz punkt 5.3) wskazują na brak tego rodzaju działania.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pacjentów, którym podano nalokson w celu odwrócenia wpływu opioidów, należy przestrzec, aby nie prowadzili pojazdów, nie obsługiwali maszyn ani nie podejmowali czynności wymagających wysiłku fizycznego lub umysłowego przez co najmniej 24 godziny, z uwagi na możliwość nawrotu wpływu opioidów.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęstszym działaniem niepożądanym (AR) obserwowanym po podaniu naloksonu są nudności (częstość występowania: bardzo często). U osób psychicznie uzależnionych od opioidów po zastosowaniu naloksonu można spodziewać się typowego zespołu odstawienia wywołanego przez nagłe odstawienie opioidu. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Następujące reakcje niepożądane zgłoszono podczas stosowania produktu leczniczego Nyxoid lub innych produktów leczniczych zawierających nalokson podczas badań klinicznych i w okresie po wprowadzeniu do obrotu. Działania niepożądane wymieniono poniżej zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz według częstości występowania. Kategorie częstości występowania przypisano tym reakcjom niepożądanym, które uznano za co najmniej możliwie związane przyczynowo ze stosowaniem naloksonu, i zdefiniowano jako występujące bardzo często: (≥1/10); często: (≥1/100 do <1/10); niezbyt często: (≥1/1000 do <1/100); rzadko: (≥1/10 000 do <1/1000) bardzo rzadko: (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Działania niepożądane
    Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: Nadwrażliwość, wstrząs anafilaktyczny Zaburzenia układu nerwowego Często Zawroty głowy, ból głowy Niezbyt często Drżenie Zaburzenia serca Często Tachykardia Niezbyt często Zaburzenia rytmu serca, bradykardia Bardzo rzadko Migotanie komór, zatrzymanie akcji serca Zaburzenia naczyniowe Często Niedociśnienie, nadciśnienie Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często Hiperwentylacja Bardzo rzadko Obrzęk płuc Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Nudności Często Wymioty Niezbyt często Biegunka, suchość w jamie ustnej Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często Nadmierna potliwość Bardzo rzadko Rumień wielopostaciowy Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często Zespół odstawienia leku (u pacjentów uzależnionych od opioidów) Opis wybranych reakcji niepożądanych Zespół odstawienia Do objawów podmiotowych i przedmiotowych zespołu odstawienia należą niepokój, drażliwość, nadwrażliwość, nudności, wymioty, ból żołądka i jelit, skurcze mięśni, dysforia, bezsenność, lęk, nadmierna potliwość, piloerekcja, tachykardia, zwiększenie ciśnienia tętniczego, ziewanie, gorączka.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Działania niepożądane
    Mogą również wystąpić zmiany zachowania, w tym zachowania agresywne, nerwowość i podekscytowanie. Zaburzenia naczyniowe W raportach dotyczących dożylnego/domięśniowego podawania naloksonu: niedociśnienie, nadciśnienie, zaburzenia rytmu serca (w tym częstoskurcz komorowy i migotanie komór) oraz obrzęk płuc zanotowano podczas podawania naloksonu w okresie pooperacyjnym. Niepożądany wpływ na układ sercowo-naczyniowy występował częściej u pacjentów po zabiegach chirurgicznych, którzy chorowali wcześniej na choroby serca i naczyń lub u osób otrzymujących inne produkty lecznicze wywołujące podobny niepożądany wpływ na układ sercowo-naczyniowy. Dzieci i młodzież Produkt leczniczy Nyxoid jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku od 14 lat. Przewiduje się, że częstość występowania, rodzaj i nasilenie działań niepożądanych u młodzieży będą takie same, jak u osób dorosłych.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Działania niepożądane
    Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Biorąc pod uwagę wskazanie do stosowania oraz szeroki margines terapeutyczny, nie przewiduje się możliwości przedawkowania.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Odtrutki, Kod ATC: V03AB15 Mechanizm działania i wpływ farmakodynamiczny Nalokson, półsyntetyczna pochodna morfiny (N-allilo-nor-oksymorfon) jest swoistym antagonistą opioidów oddziałującym w sposób konkurencyjny na receptory opioidowe. Wykazuje bardzo wysokie powinowactwo do opioidowych miejsc receptorowych, a przez to wypiera zarówno agonistów, jak i częściowych antagonistów opioidów. Nalokson, w odróżnieniu do innych antagonistów opioidów, nie wykazuje właściwości agonistycznych ani morfinopodobnych. Gdy brak opioidów lub agonistycznego działania innych antagonistów opioidów produkt ten nie wykazuje żadnej aktywności farmakologicznej. Nie wykazano wytwarzania się tolerancji na nalokson ani też fizycznego bądź psychicznego uzależnienia. Czas trwania działania niektórych agonistów opioidów może być dłuższy niż czas działania naloksonu, dlatego wpływ agonisty opioidu może powrócić po ustąpieniu działania naloksonu.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Z tego względu może być konieczne wielokrotne podawanie dawek naloksonu – jednakże taka potrzeba zależy od ilości, rodzaju i drogi podawania agonisty opioidu, z powodu którego stosowany jest nalokson. Dzieci i młodzież Dane nie są dostępne.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Wykazano, że po podaniu donosowym nalokson szybko się wchłania, czego dowodzi bardzo wczesne pojawienie się (już po 1 minucie po podaniu) substancji czynnej w krążeniu. W badaniu oceniającym nalokson podawany donosowo w dawkach 1 mg, 2 mg, 4 mg (MR903-1501) wykazano, że mediana (zakres) t max po donosowym podaniu naloksonu wynosiła od 15 (10, 60) minut dla dawki 1 mg, 30 (8, 60) minut dla dawki 2 mg oraz 15 (10, 60) minut dla dawki 4 mg, podawanych drogą donosową. Uzasadnione jest oczekiwanie, że początek działania po podaniu donosowym u każdej osoby wystąpi przed osiągnięciem czasu t max. Wartości okresu półtrwania do Cmax (HVD) w przypadku podania donosowego były dłuższe niż po podaniu domięśniowym (podanie donosowe 2 mg, 1,27 h, podanie domięśniowe 0,4 mg 1,09 h), z czego można wnioskować, że czas działania będzie dłuższy po podaniu donosowym naloksonu niż po podaniu domięśniowym.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Jeśli czas działania agonisty opioidu przekracza czas działania naloksonu podanego donosowo, wpływ agonisty opioidu może powrócić, co będzie wymagać podania drugiej dawki naloksonu. Badanie wykazało, że po podaniu dawki donosowej 2 mg średnia bezwzględna biodostępność wynosiła 47%, a średni okres półtrwania 1,4 godziny. Metabolizm Nalokson jest szybko metabolizowany w wątrobie i wydalany z moczem. Podlega intensywnemu metabolizmowi w wątrobie, głównie poprzez sprzężenie z glukuronianem. Głównymi metabolitami są 3-glukuronian naloksonu, 6-beta naloksol i jego glukuronian. Eliminacja Brak dostępnych danych dotyczących wydalania naloksonu po podaniu donosowym. Badano natomiast rozkład znakowanego naloksonu po podaniu dożylnym u zdrowych ochotników i pacjentów uzależnionych od opioidów. Po podaniu dożylnie dawki 125 µg, 38% dawki odzyskano w moczu w ciągu 6 godzin u zdrowych ochotników wobec 25% dawki odzyskanej w tym samym czasie w moczu pacjentów uzależnionych od opioidów.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Po okresie 72 godzin u zdrowych ochotników odzyskano w moczu 65% wstrzykniętej dawki, natomiast u pacjentów uzależnionych od opioidów odsetek ten wynosił 68%. Dzieci i młodzież Dane nie są dostępne.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Genotoksyczność i wpływ rakotwórczy W badaniach mutacji powrotnych u bakterii nie wykazano działania mutagennego naloksonu, ale stwierdzono taki wpływ w testach na komórkach chłoniaka myszy, a także działanie klastogenne in vitro , chociaż nie in vivo . Nalokson nie wykazywał działania rakotwórczego po podaniu doustnym w 2-letnim badaniu na szczurach oraz 26-tygodniowym badaniu na myszach szczepu Tg-rasH2. Ogólnie, jak wynika z dowodów, nalokson wykazuje co najwyżej minimalne ryzyko genotoksyczności i rakotwórczości u ludzi. Toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój Nalokson nie miał wpływu na płodność ani reprodukcję u szczurów, ani na wczesny rozwój zarodka u szczurów i królików. W badaniach na szczurach dotyczących okresu około- i poporodowego nalokson wywoływał wzrost liczby zgonów potomstwa w okresie bezpośrednio po urodzeniu stosowany w wysokich dawkach, które miały także istotny wpływ toksyczny na ciężarne samice szczurów (np.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    spadek masy ciała, napady drgawkowe). Nalokson nie wpływał na rozwój ani zachowanie potomstwa, które przeżyło. Zatem nalokson nie ma wpływu teratogennego u szczurów ani królików.
  • CHPL leku Nyxoid, aerozol do nosa, roztwór, 1,8 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Trisodu cytrynian dwuwodny (E331) Sodu chlorek Kwas solny (E507) Sodu wodorotlenek (E524) Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Pojemnik bezpośredni zawiera fiolkę ze szkła typu I z korkiem chlorobutylowym pokrytym silikonem zawierającą 0,1 ml roztworu. Aplikator wykonany jest z polipropylenu i stali nierdzewnej. Każde opakowanie zawiera dwa jednodawkowe pojemniki z aerozolem do nosa. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Suboxone 2 mg/0,5 mg lamelka podjęzykowa Suboxone 4 mg/1 mg lamelka podjęzykowa Suboxone 8 mg/2 mg lamelka podjęzykowa Suboxone 12 mg/3 mg lamelka podjęzykowa 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Suboxone 2 mg/0,5 mg lamelka podjęzykowa Każda lamelka zawiera 2 mg buprenorfiny (buprenorphinum) (w postaci chlorowodorku) i 0,5 mg naloksonu (naloxonum) (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu Każda lamelka zawiera 5,87 mg maltitolu ciekłego i 0,01 mg żółcieni pomarańczowej (E110). Suboxone 4 mg/1 mg lamelka podjęzykowa Każda lamelka zawiera 4 mg buprenorfiny (buprenorphinum) (w postaci chlorowodorku) i 1 mg naloksonu (naloxonum) (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu Każda lamelka zawiera 11,74 mg maltitolu ciekłego i 0,02 mg żółcieni pomarańczowej (E110).
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Suboxone 8 mg/2 mg lamelka podjęzykowa Każda lamelka zawiera 8 mg buprenorfiny (buprenorphinum) (w postaci chlorowodorku) i 2 mg naloksonu (naloxonum) (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu Każda lamelka zawiera 6,02 mg maltitolu ciekłego i 0,02 mg żółcieni pomarańczowej (E110). Suboxone 12 mg/3 mg lamelka podjęzykowa Każda lamelka zawiera 12 mg buprenorfiny (buprenorphinum) (w postaci chlorowodorku) i 3 mg naloksonu (naloxonum) (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu Każda lamelka zawiera 9,03 mg maltitolu ciekłego i 0,02 mg żółcieni pomarańczowej (E110). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Lamelka podjęzykowa Suboxone 2 mg/0,5 mg lamelka podjęzykowa Pomarańczowa prostokątna lamelka o mocy 2 mg/0,5 mg i wymiarach nominalnych 22,0 mm × 12,8 mm, z napisem „N2” nadrukowanym białym tuszem.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Suboxone 4 mg/1 mg lamelka podjęzykowa Pomarańczowa prostokątna lamelka o mocy 4 mg/1 mg i wymiarach nominalnych 22,0 mm × 25,6 mm, z napisem „N4” nadrukowanym białym tuszem. Suboxone 8 mg/2 mg lamelka podjęzykowa Pomarańczowa prostokątna lamelka o mocy 8 mg/2 mg i wymiarach nominalnych 22,0 mm × 12,8 mm, z napisem „N8” nadrukowanym białym tuszem. Suboxone 12 mg/3 mg lamelka podjęzykowa Pomarańczowa prostokątna lamelka o mocy 12 mg/3 mg i wymiarach nominalnych 22,0 mm × 19,2 mm, z napisem „N12” nadrukowanym białym tuszem.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od narkotyków opioidowych, w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Celem dodania naloksonu jest zniechęcenie do używania produktu leczniczego dożylnie, niezgodnie z zaleceniami. Produkt leczniczy Suboxone jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat, którzy wyrazili zgodę na leczenie uzależnienia.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi się odbywać pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zależności/uzależnienia od opioidów. Środki ostrożności wymagane przed wprowadzeniem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. opioid długo lub krótko działający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu. Aby uniknąć wywołania zespołu abstynencyjnego, podawanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu lub buprenorfiny należy rozpoczynać wyłącznie w obecności obiektywnych, wyraźnych objawów zespołu abstynencyjnego (potwierdzonych wynikiem oceny w skali klinicznej objawów związanych z odstawieniem opioidów [ang. Clinical Opioid Withdrawal Scale , COWS] wskazującym na łagodne lub umiarkowane objawy abstynencyjne).
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dawkowanie
    - U pacjentów uzależnionych od heroiny lub krótko działających opioidów pierwszą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu trzeba przyjąć po pojawieniu się objawów abstynencyjnych, ale nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu przez pacjenta opioidów. - U pacjentów przyjmujących metadon przed rozpoczęciem leczenia skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg/dobę. Rozpoczynając stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, należy wziąć pod uwagę długi okres półtrwania metadonu. Pierwszą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu należy przyjąć dopiero po pojawieniu się objawów abstynencyjnych, ale nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu przez pacjenta metadonu. Buprenorfina może wywołać objawy abstynencyjne u pacjentów uzależnionych od metadonu.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dawkowanie
    Dawkowanie Leczenie początkowe (wprowadzenie leku) Zalecana dawka początkowa u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat to 4 mg/1 mg i można ją powtórzyć do maksymalnej dawki 12 mg/ 3 mg w pierwszym dniu leczenia, aby zminimalizować niepożądane objawy abstynencyjne i utrzymać pacjenta przy leczeniu. Jako że ekspozycja na nalokson jest nieco większa po podaniu podpoliczkowym niż po podaniu podjęzykowym, w czasie wprowadzania leczenia zalecane jest podanie podjęzykowe. Pozwoli to zminimalizować ekspozycję na nalokson i zmniejszyć ryzyko wywołania objawów abstynencyjnych. Na początku leczenia zalecany jest codzienny nadzór nad dawkowaniem, aby upewnić się, że dawka jest we właściwy sposób umieszczana podjęzykowo. Pozwala to też na obserwację reakcji pacjenta na leczenie, co stanowi wskazówkę dla doboru skutecznej dawki, opartej na efekcie klinicznym.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dawkowanie
    Stabilizacja dawki i leczenie podtrzymujące Po pierwszym dniu wprowadzania leczenia konieczne jest szybkie ustabilizowanie odpowiedniej dawki podtrzymującej przez jej dostosowywanie aż do osiągnięcia dawki, która utrzymuje pacjenta przy leczeniu i hamuje objawy opioidowego zespołu abstynencyjnego. Powinna być ona ustalana na podstawie powtarzanej oceny stanu klinicznego i psychicznego pacjenta. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 24 mg buprenorfiny. Podczas leczenia podtrzymującego może być konieczne okresowe stabilizowanie dawki podtrzymującej na nowym poziomie w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby pacjenta. Dawkowanie rzadziej niż raz na dobę Po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji częstość dawkowania produktu leczniczego Suboxone można zmniejszyć, podając co drugi dzień dwukrotność indywidualnie dobranej dawki dobowej.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dawkowanie
    Na przykład pacjentowi, u którego ustabilizowano dawkę dobową na poziomie 8 mg/2 mg, można podawać dawkę 16 mg/4 mg co drugi dzień, a między tymi dniami stosować dzień bez dawkowania. U niektórych pacjentów, po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji, częstość dawkowania produktu leczniczego Suboxone można zmniejszyć do 3 razy w tygodniu (np. w poniedziałek, środę i piątek). Dawka w poniedziałek i środę powinna być dwa razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej, a dawka w piątek powinna być trzy razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej, bez dawkowania w pozostałe dni tygodnia. Jednak dawka podana w ciągu jednego dnia nie powinna przekroczyć 24 mg. Schemat ten może okazać się nieodpowiedni dla pacjentów wymagających dobranej dawki dobowej większej niż 8 mg/dobę. Zmniejszenie dawkowania i zakończenie leczenia Po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji, jeśli pacjent wyrazi zgodę, dawkę można stopniowo zmniejszać do mniejszej dawki podtrzymującej.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dawkowanie
    W niektórych przypadkach, gdy leczenie daje korzystne wyniki, można je przerwać. Dostępność lamelki podjęzykowej w dawkach 2 mg/0,5 mg, 4 mg/1 mg i 8 mg/2 mg umożliwia stopniowe zmniejszanie dawki. U pacjentów, którzy mogą wymagać mniejszej dawki buprenorfiny, można stosować tabletki podjęzykowe z buprenorfiną o mocy 0,4 mg. Pacjentów należy monitorować po zakończeniu leczenia z powodu ryzyka nawrotu uzależnienia. Zmiana podjęzykowej drogi podania na podpoliczkową lub odwrotnie Ekspozycja ogólnoustrojowa na buprenorfinę w przypadku podania podpoliczkowego i podjęzykowego lamelki Suboxone jest zbliżona (patrz punkt 5.2). Dlatego po zakończeniu wprowadzania leczenia można zmieniać sposób podania z podpoliczkowego na podjęzykowy i odwrotnie bez istotnego ryzyka podania za małej lub zbyt dużej dawki.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dawkowanie
    Zmiana buprenorfiny na skojarzenie buprenorfiny i naloksonu lub odwrotnie W przypadku podania podjęzykowego skojarzenie buprenorfiny i naloksonu oraz buprenorfina mają podobne działanie kliniczne i są zamienne. Zanim jednak zmieni się skojarzenie buprenorfiny i naloksonu na buprenorfinę lub odwrotnie, lekarz przepisujący produkt leczniczy i pacjent powinni wyrazić zgodę na tę zmianę, a pacjenta należy obserwować na wypadek, gdyby zaistniała potrzeba dostosowania dawki. Zmiana tabletek podjęzykowych na lamelkę podjęzykową lub odwrotnie (w stosownych wypadkach) U pacjentów, u których zmienia się tabletki podjęzykowe Suboxone na lamelkę Suboxone lub odwrotnie, leczenie należy rozpoczynać od tej samej dawki, którą stosowano w przypadku poprzednio podawanego produktu leczniczego. Po zmianie jednego produktu leczniczego na drugi może być jednak wymagane dostosowanie dawki.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dawkowanie
    Z uwagi na możliwie większą względną dostępność biologiczną lamelki Suboxone w porównaniu z tabletkami podjęzykowymi Suboxone pacjentów zmieniających leczenie z tabletek podjęzykowych na lamelkę należy monitorować w celu wykrycia objawów przedawkowania. Takie przypadki zmiany leczenia z lamelki na tabletki podjęzykowe należy monitorować w celu wykrycia objawów zespołu abstynencyjnego i innych objawów otrzymywania niewystarczającej dawki. W badaniach klinicznych nie uzyskano spójnych wyników oceny podobieństwa farmakokinetyki lamelki Suboxone względem tabletek podjęzykowych Suboxone o odpowiedniej mocy, a także względem skojarzeń (patrz punkt 5.2). W przypadku zmiany lamelki Suboxone na tabletki podjęzykowe Suboxone lub odwrotnie pacjenta należy obserwować na wypadek, gdyby zaistniała potrzeba dostosowania dawki. Nie zaleca się kojarzenia różnych postaci ani naprzemiennego stosowania lamelek i tabletek podjęzykowych.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dawkowanie
    Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat). Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania. Zaburzenia czynności wątroby Farmakokinetyka skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może być zmieniona u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych i staranne dobieranie dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Nie zaleca się stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 5.2). Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dawkowanie
    Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania produktu leczniczego pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Tylko do podania podjęzykowego i (lub) podania podpoliczkowego. W czasie wprowadzania leczenia skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy podawać podjęzykowo. W leczeniu podtrzymującym lamelkę Suboxone można podawać podpoliczkowo i (lub) podjęzykowo. Lamelki nie należy połykać. Lamelkę należy umieścić pod językiem lub na wewnętrznej stronie jednego z policzków i pozostawić aż do całkowitego rozpuszczenia. Zaleca się, aby pacjenci zwilżyli wnętrze jamy ustnej przed podaniem dawki. Pacjenci nie powinni przełykać ani spożywać jedzenia ani picia, dopóki lamelka się całkowicie nie rozpuści.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dawkowanie
    Nie należy zmieniać położenia lamelki po jej umieszczeniu i należy pokazać pacjentowi prawidłową technikę podawania. W celu podania podpoliczkowego należy położyć jedną lamelkę na wewnętrznej stronie prawego lub lewego policzka. Jeśli do osiągnięcia przepisanej dawki konieczne jest podanie dodatkowej lamelki, należy umieścić dodatkową lamelkę po drugiej stronie. Lamelkę należy trzymać na wewnętrznej stronie policzka aż do całkowitego rozpuszczenia. Jeśli do osiągnięcia przepisanej dawki konieczne jest podanie trzeciej lamelki, należy ją umieścić na wewnętrznej stronie prawego lub lewego policzka po rozpuszczeniu dwóch pierwszych lamelek. W celu podania podjęzykowego należy położyć jedną lamelkę pod językiem. Jeśli do osiągnięcia przepisanej dawki konieczne jest podanie dodatkowej lamelki, należy umieścić pod językiem dodatkową lamelkę po drugiej stronie. Lamelkę należy trzymać pod językiem aż do całkowitego rozpuszczenia.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli do osiągnięcia przepisanej dawki konieczne jest podanie trzeciej lamelki, należy ją umieścić pod językiem po rozpuszczeniu dwóch pierwszych lamelek. W celu uzyskania dawki dobowej można łączyć kilka lamelek produktu leczniczego Suboxone o różnej mocy. Można przyjmować całą dawkę jednorazowo lub dzielić na dwie porcje. Drugą porcję należy umieścić podjęzykowo i (lub) podpoliczkowo bezpośrednio po rozpuszczeniu pierwszej porcji. Jednocześnie nie wolno podawać więcej niż dwie lamelki. Należy się upewnić, że lamelki się na siebie nie nakładają. Lamelki nie należy przełamywać ani dzielić na mniejsze dawki.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania • Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 • Ciężka niewydolność oddechowa • Ciężkie zaburzenia czynności wątroby • Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens • Jednoczesne stosowanie antagonistów receptorów opioidowych (naltrekson, nalmefen) w leczeniu uzależnienia od alkoholu lub opioidów
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niewłaściwe stosowanie, nadużywanie i stosowanie niezgodne z przeznaczeniem Buprenorfina może być niewłaściwie stosowana lub nadużywana podobnie jak inne opioidy, legalne lub nielegalne. Zagrożenia związane z niewłaściwym stosowaniem i nadużywaniem obejmują między innymi przedawkowanie, rozprzestrzenianie się krwiopochodnych lub miejscowych i ogólnoustrojowych zakażeń wirusowych, zahamowanie czynności oddechowej i uszkodzenie wątroby. Niewłaściwe stosowanie buprenorfiny przez osoby inne niż pacjent, któremu ją przepisano, stwarza ryzyko wystąpienia uzależnienia u nowych osób stosujących buprenorfinę jako podstawowy narkotyk. Może do tego dojść, jeżeli produkt leczniczy jest dystrybuowany w celu nielegalnego użycia bezpośrednio przez pacjenta lub jeżeli nie jest odpowiednio zabezpieczony przed kradzieżą.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nieoptymalne leczenie z zastosowaniem skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może powodować niewłaściwe realizowanie zaleceń dotyczących przyjmowania produktu leczniczego przez pacjenta, prowadząc do przedawkowania lub przerwania leczenia. Pacjent otrzymujący niewystarczającą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może reagować na niekontrolowane objawy zespołu abstynencyjnego, przyjmując na własną rękę opioidy, alkohol lub innego rodzaju substancje o działaniu uspokajającym bądź nasennym, takie jak benzodiazepiny. W celu zminimalizowania ryzyka niewłaściwego stosowania, nadużywania i stosowania niezgodnego z przeznaczeniem należy podejmować odpowiednie środki ostrożności przy przepisywaniu i wydawaniu buprenorfiny, takie jak unikanie przepisywania większej liczby dawek w początkowym okresie leczenia, a także przyjmowanie pacjentów na wizyty kontrolne połączone z monitorowaniem klinicznym dostosowanym do potrzeb pacjenta.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Połączenie buprenorfiny z naloksonem w produkcie leczniczym Suboxone ma na celu zniechęcenie do niewłaściwego stosowania i nadużywania buprenorfiny. Przewiduje się, że niewłaściwe stosowanie dożylnie lub donosowo produktu leczniczego Suboxone jest mniej prawdopodobne niż samej buprenorfiny, gdyż nalokson zawarty w tym produkcie leczniczym może prowadzić do wystąpienia objawów abstynencyjnych u osób uzależnionych od heroiny, metadonu lub innych agonistów receptorów opioidowych. Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zahamowanie czynności oddechowej Odnotowano szereg przypadków zgonu z powodu zahamowania czynności oddechowej, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) lub gdy stosowano ją niezgodnie z zaleceniami. Odnotowano również przypadki zgonu związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol lub inne opioidy. Jeśli buprenorfina jest podawana nieuzależnionym od opioidów osobom o niskiej tolerancji na działanie opioidów, może dojść do potencjalnie śmiertelnego w skutkach zahamowania czynności oddechowej. Produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, niedotlenieniem, hiperkapnią, wcześniejszym zahamowaniem czynności oddechowej lub kifoskoliozą [skrzywieniem kręgosłupa mogącym prowadzić do duszności]).
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może powodować ciężkie, potencjalnie śmiertelne w skutkach zahamowanie czynności oddechowej u dzieci i osób nieuzależnionych, które przypadkowo lub celowo spożyją ten produkt. Należy ostrzec pacjentów, by przechowywali saszetkę w bezpiecznym miejscu niedostępnym dla dzieci i innych domowników, nigdy nie otwierali jej z wyprzedzeniem i nie stosowali tego produktu leczniczego w obecności dzieci. W razie przypadkowego spożycie lub podejrzewania spożycia należy natychmiast skontaktować się z pogotowiem ratunkowym. Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może powodować senność, zwłaszcza gdy jest przyjmowane razem z alkoholem lub lekami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy (OUN) (takimi jak benzodiazepiny, trankwilizatory, leki uspokajające lub nasenne; patrz punkty 4.5 i 4.7).
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, może prowadzić do sedacji, zahamowania czynności oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie produktu leczniczego z tymi uspokajającymi produktami leczniczymi powinno ograniczać się do pacjentów, u których nie są dostępne alternatywne opcje leczenia. Jeśli podejmie się decyzję o jednoczesnym przepisaniu skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz uspokajających produktów leczniczych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leków uspokajających, a czas trwania leczenia powinien być możliwie najkrótszy. Należy ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych zahamowania czynności oddechowej i sedacji.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W związku z tym zdecydowanie zaleca się informowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Suboxone i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Uzależnienie Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego µ (mi) i jej przewlekłe podawanie prowadzi do uzależnienia typu opioidowego. Badania na zwierzętach, jak i doświadczenie kliniczne wskazują, że buprenorfina może wywoływać uzależnienie, ale słabsze niż pełny agonista, np. morfina. Nagłe przerwanie leczenia nie jest zalecane, może bowiem prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu abstynencyjnego. Zapalenie wątroby i zaburzenia czynności wątroby U osób uzależnionych od opioidów odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby, zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach o działaniach niepożądanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, przypadki niewydolności wątroby, martwicy wątroby, zespołu wątrobowo-nerkowego, encefalopatii wątrobowej i zgon. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące defekty mitochondrialne (wada genetyczna, zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innych, potencjalnie hepatotoksycznych produktów leczniczych) i dalsze stosowanie narkotyków dożylnych. Te podstawowe czynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz w czasie leczenia. W razie podejrzewania zaburzenia czynności wątroby konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zależnie od wyników można ostrożnie zaprzestać podawania produktu leczniczego, aby zapobiec objawom abstynencyjnym i powrotowi do nielegalnego stosowania narkotyków. Jeżeli leczenie jest kontynuowane, należy ściśle monitorować czynność wątroby. Występowanie opioidowego zespołu abstynencyjnego Rozpoczynając leczenie skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu, lekarz musi pamiętać o częściowym agonizmie buprenorfiny i możliwości wywołania przez nią objawów abstynencyjnych u pacjentów uzależnionych od opioidów, zwłaszcza gdy jest podawana wcześniej niż 6 godzin po ostatniej dawce heroiny lub innego krótko działającego opioidu bądź wcześniej niż 24 godziny po ostatniej dawce metadonu. Z uwagi na odnotowane objawy zespołu abstynencyjnego w okresie zastępowania buprenorfiny lub metadonu skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu pacjentów należy monitorować.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Aby uniknąć wywołania zespołu abstynencyjnego, podawanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu należy rozpocząć, gdy obiektywne objawy zespołu abstynencyjnego są wyraźne (patrz punkt 4.2). Objawy abstynencyjne mogą też być związane z nieoptymalnym dawkowaniem. Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonu oceniano w badaniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Zarówno buprenorfina, jak i nalokson są intensywnie metabolizowane w wątrobie i wykryto wyższe stężenia w osoczu obu związków u pacjentów z umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem czynności wątroby w porównaniu z osobami zdrowymi. Pacjentów należy monitorować w celu wykrycia objawów opioidowego zespołu abstynencyjnego, toksyczności lub przedawkowania spowodowanego zwiększeniem stężenia naloksonu i (lub) buprenorfiny. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających czynność wątroby i badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby, otrzymujący równocześnie inne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) mający zaburzenia czynności wątroby są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia wątroby. Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu jest przeciwwskazane. Zaburzenia czynności nerek Wydalanie produktu z moczem może być wydłużone, ponieważ 30% podawanej dawki jest usuwane drogą nerkową. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2).
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Inhibitory CYP3A Produkty lecznicze hamujące enzym CYP3A4 mogą powodować zwiększenie stężenia buprenorfiny. Konieczne może być zmniejszenie dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. W przypadku pacjentów już leczonych inhibitorami CYP3A4 należy starannie dobierać dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, gdyż skuteczna może się u nich okazać mniejsza dawka (patrz punkt 4.5). Efekty klasowe U pacjentów ambulatoryjnych opioidy mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Podawanie opioidów może być przyczyną podwyższenia ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych, należy zatem zachować ostrożność, podając opioidy pacjentom z urazami głowy, uszkodzeniami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone lub gdy w wywiadzie stwierdzono występowanie napadów drgawkowych.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewki moczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawy choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta lub zaciemniać rozpoznanie albo przebieg kliniczny współwystępującej choroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych i u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowane ostrożnie. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom w podeszłym wieku i osłabionym. Biorąc pod uwagę doświadczenie wynikające ze stosowania morfiny, jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (ang.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    monoamine oxidase , MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów (patrz punkt 4.5). Substancje pomocnicze Produkt leczniczy zawiera maltitol ciekły. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy. Produkt leczniczy zawiera żółcień pomarańczową (E110). Żółcień pomarańczowa może powodować reakcje alergiczne. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na lamelkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. Dzieci i młodzież Stosowanie u młodzieży (w wieku od 15 do < 18 lat) Ze względu na brak danych dotyczących młodzieży (w wieku od 15 do < 18 lat) pacjentów z tej grupy wiekowej należy uważniej monitorować w czasie leczenia.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia buprenorfiny i naloksonu nie należy przyjmować razem z następującymi środkami: • Napoje alkoholowe lub produkty lecznicze zawierające alkohol, ponieważ alkohol zwiększa uspokajające działanie buprenorfiny (patrz punkt 4.7). Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania następujących produktów leczniczych: • Leki uspokajające, takie jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, zwiększa ryzyko sedacji, zahamowania czynności oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjne działanie depresyjne na OUN. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Interakcje
    Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem leczniczym jest bardzo niebezpieczne. Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem leczniczym, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4).  Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Suboxone z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może powodować depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację, śpiączkę lub zgon (patrz punkt 4.4). • Inne środki tłumiące czynność ośrodkowego układu nerwowego, inne pochodne opioidowe (np. metadon, leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), niektóre leki przeciwdepresyjne, działające uspokajająco leki z grupy antagonistów receptora H1, barbiturany, anksjolityki inne niż benzodiazepiny, neuroleptyki, klonidyna i podobne: skojarzenia te nasilają zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Interakcje
    Obniżony stopień uwagi może powodować, że prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn będzie niebezpieczne. • Dodatkowo może być utrudnione uzyskanie odpowiedniej analgezji podczas podawania pełnego agonisty receptorów opioidowych pacjentom otrzymujących skojarzenie buprenorfiny i naloksonu. Dlatego w przypadku stosowania pełnego agonisty istnieje możliwość przedawkowania, zwłaszcza przy próbach zahamowania działania częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu zmniejsza się. • Serotoninergiczne produkty lecznicze, takie jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4) • Naltrekson i nalmefen są antagonistami receptorów opioidowych, które mogą blokować farmakologiczne działanie buprenorfiny.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Interakcje
    Przeciwwskazane jest ich równoczesne podawanie podczas leczenia skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu ze względu na potencjalnie niebezpieczną interakcję, która może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów opioidowego zespołu abstynencyjnego (patrz punkt 4.3). • Inhibitory CYP3A4: badanie interakcji buprenorfiny z ketokonazolem (silny inhibitor CYP3A4) wykazało zwiększenie wartości parametrów C max i AUC (pole pod krzywą, ang. area under the curve ) buprenorfiny (odpowiednio o ok. 50% i 70%) oraz, w mniejszym stopniu, norbuprenorfiny. Pacjenci otrzymujący produkt leczniczy Suboxone muszą być ściśle monitorowani i mogą wymagać zmniejszenia dawki, jeżeli produkt leczniczy jest podawany z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitorami proteazy, takimi jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir bądź azolowymi lekami przeciwgrzybicznymi, takimi jak ketokonazol lub itrakonazol, antybiotykami makrolidowymi).
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Interakcje
    • Induktory CYP3A4: równoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 i buprenorfiny może doprowadzić do zmniejszenia stężenia buprenorfiny w osoczu, co może być przyczyną nieoptymalnego leczenia uzależnienia od opioidów za pomocą buprenorfiny. Zaleca się, aby otrzymujący skojarzenie buprenorfiny i naloksonu pacjenci, którym podaje się równocześnie induktory (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna), byli dokładnie monitorowani. Może być konieczne stosowne zmodyfikowanie dawki buprenorfiny lub induktora CYP3A4. • Biorąc pod uwagę doświadczenie wynikające ze stosowania morfiny, jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO może spowodować nasilenie działania opioidów.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka jest nieznane. Stosowana pod koniec ciąży buprenorfina może spowodować zahamowanie czynności oddechowej u noworodków nawet po krótkim okresie podawania. Długotrwałe podawanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie zespołu abstynencyjnego u noworodka. (np. hipertonię, drżenie u noworodków, pobudzenie u noworodków, drgawki kloniczne lub inne drgawki). Zespół ten zwykle występuje od kilku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z powodu długiego okresu półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży, aby zapobiec ryzyku wystąpienia u noworodków zahamowania czynności oddechowej lub zespołu abstynencyjnego.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Ponadto stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu w czasie ciąży powinien przeanalizować lekarz. Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy stosować w okresie ciąży wyłącznie w przypadku, gdy potencjalne korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy nalokson przenika do mleka ludzkiego. Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Stwierdzono hamowanie laktacji przez buprenorfinę u szczurów. Dlatego podczas leczenia produktem Suboxone należy przerwać karmienie piersią. Płodność Badania na zwierzętach wykazały obniżenie płodności u samic przyjmujących duże dawki (ekspozycja ogólnoustrojowa > 2,4 razy ekspozycji u ludzi po maksymalnej zalecanej dawce 24 mg buprenorfiny, w oparciu o AUC; patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn u pacjentów uzależnionych od opioidów. Produkt leczniczy może powodować senność, zawroty głowy lub zaburzenia procesów myślowych, szczególnie na początku leczenia i w okresie dostosowania dawki. Przyjmowanie produktu z alkoholem lub środkami tłumiącymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilić wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5) . Pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów mechanicznych lub obsługiwaniem maszyn, ponieważ skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może niekorzystnie wpływać na ich zdolność do wykonywania tych czynności.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi związanymi z leczeniem podczas podstawowych badań klinicznych były zaparcia i objawy zazwyczaj związane z odstawieniem narkotyku (tj. bezsenność, ból głowy, nudności, zwiększona potliwość i ból). Niektóre przypadki napadów drgawkowych, wymiotów, biegunki i podwyższonych wyników badań czynności wątroby były uznawane za ciężkie. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi związanymi z leczeniem w przypadku podjęzykowego lub podpoliczkowego podania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu były odpowiednio niedoczulica jamy ustnej i przekrwienie błony śluzowej jamy ustnej. Pozostałymi działaniami niepożądanymi związanymi z leczeniem, które zgłoszono u więcej niż jednego pacjenta, były zaparcia, ból języka i wymioty. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Uwzględniono także działania niepożądane zgłaszane w ramach nadzoru po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Działania niepożądane
    Częstość występowania możliwych działań niepożądanych przedstawionych poniżej określono za pomocą następującej konwencji: Bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1,000 do < 1/100), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 1. Związane z leczeniem działania niepożądane, opisywane w badaniach klinicznych nad skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu oraz zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządówBardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoCzęstośćnieznana
    ZakażeniaGrypa,Zakażenie dróg
    i zarażeniazakażenie,moczowych,
    pasożytniczezapalenie gardła,zakażenie pochwy
    nieżyt nosa
    Zaburzenia krwiNiedokrwistość,
    i układuleukocytoza,
    chłonnegoleukopenia,
    limfadenopatia,
    trombocytopenia
    ZaburzeniaNadwrażliwośćWstrząs
    układuanafilaktyczny
    immunologiczneg
    o
    ZaburzeniaZmniejszony
    metabolizmuapetyt,
    i odżywianiahiperglikemia,
    hiperlipidemia,
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządówBardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoCzęstośćnieznana
    hipoglikemia
    Zaburzenia psychiczneBezsennośćLęk, depresja,obniżenie libido, nerwowość, zaburzenia myśleniaNiezwykłe sny, pobudzenie, apatia, depersonalizacja, uzależnienie od narkotyków, euforia,wrogośćOmamy
    Zaburzenia układu nerwowegoBól głowyMigrena, zawroty głowy, hipertonia, parestezja, sennośćAmnezja, zaburzenia uwagi, hiperkineza, drgawki,zaburzenia mowy, drżenieEncefalopatia wątrobowa, omdlenie
    Zaburzenia okaNiedowidzenie, zaburzenia łzawieniaZapalenie spojówek, zwężenie źrenicy,niewyraźne widzenie
    Zaburzenia ucha i błędnikaZawroty głowy pochodzeniabłędnikowego
    Zaburzenia sercaDusznica bolesna, bradykardia, zawał mięśnia sercowego,kołatanie serca, tachykardia
    Zaburzenia naczynioweNadciśnienie, rozszerzenienaczyńNiedociśnienieNiedociśnienie ortostatyczne
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersiaKaszelAstma, duszność, ziewanieSkurcz oskrzeli, zahamowanie czynności oddechowej
    Zaburzenia żołądka i jelitZaparcia, nudnościBól brzucha, biegunka, niestrawność, wzdęcia, przekrwienie błony śluzowej jamy ustnej, wymiotyNiedoczulica jamyustnej,ból języka, owrzodzenie jamy ustnej,obrzęk ust,ból w jamie ustnej, parestezja jamy ustnej, przebarwieniejęzykaZapalenie języka, zapalenie jamy ustnej, próchnica zębów
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychNieprawidłowa czynność wątrobyWirusowe zapalenie wątroby,ostre zapalenie wątroby,żółtaczka,
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządówBardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoCzęstośćnieznana
    martwica wątroby, zespółwątrobowo- nerkowy
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejZwiększona potliwośćŚwiąd, wysypka, pokrzywkaTrądzik, łysienie, złuszczające zapalenie skóry,suchość skóry, guzki skórneObrzęk naczynioruchow y
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowei tkanki łącznejBól pleców, ból stawów, kurcze mięśni,ból mięśniZapalenie stawów
    Zaburzenia nerek i dróg moczowychNieprawidłowośc i moczuAlbuminuria, trudnościz oddawaniem moczu, krwiomocz, kamica nerkowa,zatrzymanie moczu
    Zaburzenia układu rozrodczego i piersiZaburzenia erekcjiBrak miesiączki, zaburzenia ejakulacji, krwotok miesiączkowy,krwawienie maciczne
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaZespół abstynencyjnyAstenia,ból w klatce piersiowej, dreszcze, gorączka, złesamopoczucie, ból,obrzęk obwodowyHipotermiaNoworodkowy zespół abstynencyjny
    Badania diagnostyczneNieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby,zmniejszenie masy ciałaWzrost stężenia kreatyniny we krwiZwiększenie aktywności aminotransferaz
    Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegachUrazUdar cieplny, zatrucie
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Działania niepożądane
    Opis wybranych działań niepożądanych W przypadkach niewłaściwego podania produktu leczniczego drogą dożylną niektóre działania niepożądane są przypisywane raczej faktowi niewłaściwego stosowania niż wywoływania ich przez sam produkt leczniczy. Do działań tych należą reakcje miejscowe, niekiedy septyczne (ropień, zapalenie tkanki łącznej). Ponadto zgłaszano potencjalnie ciężkie ostre zapalenie wątroby i inne zakażenia, takie jak zapalenie płuc czy zapalenie wsierdzia (patrz punkt 4.4). U pacjentów ze znacznym uzależnieniem od narkotyków w początkowej fazie podawania buprenorfiny może wystąpić zespół abstynencyjny, podobny do zespołu abstynencyjnego związanego z naloksonem (patrz punkt 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Działania niepożądane
    Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Objawy Zahamowanie czynności oddechowej wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego jest głównym objawem wymagającym interwencji w przypadku przedawkowania, ponieważ może ono prowadzić do zatrzymania oddechu i śmierci. Objawami przedawkowania mogą być również senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie stanu oddechowego i kardiologicznego pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania czynności oddechowej i standardowe środki intensywnej opieki. Konieczne jest zapewnienie drożności dróg oddechowych i wspomaganej lub kontrolowanej wentylacji. Pacjenta należy przenieść w miejsce, w którym dostępne są pełne możliwości wykonania resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Przedawkowanie
    Zaleca się zastosowanie antagonisty receptorów opioidowych (tzn. naloksonu), pomimo niewielkiego wpływu, jaki może on wywierać podczas odwracania objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na środki będące pełnymi agonistami receptorów opioidowych. W przypadku stosowania naloksonu podczas określania długości okresu leczenia i nadzoru medycznego potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny. Nalokson jest usuwany z organizmu szybciej niż buprenorfina, co może być przyczyną nawrotu wcześniej stłumionych objawów przedawkowania buprenorfiny, dlatego może być konieczne stosowanie infuzji ciągłej. Jeśli infuzja nie jest możliwa, może być wymagane wielokrotne podanie naloksonu. Szybkość infuzji dożylnej powinna być dostosowana do odpowiedzi pacjenta.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnień, kod ATC: N07BC51. Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w podtrzymującym leczeniu uzależnienia opioidowego jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania narkotyków przez uzależnionych pacjentów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych μ. Nalokson podawany w zwykłych dawkach doustnie lub podjęzykowo pacjentom doświadczającym opioidowych objawów abstynencyjnych wykazuje niewielki lub zerowy efekt farmakologiczny, co wynika z jego prawie całkowitego metabolizmu pierwszego przejścia.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Jednakże, w przypadku podawania dożylnego osobom uzależnionym od opioidów, obecność naloksonu w produkcie leczniczym Suboxone wywołuje wyraźne działanie antagonistyczne w stosunku do opioidów i opioidowy zespół abstynencyjny, zniechęcając w ten sposób do dożylnego nadużywania produktu. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Dane o skuteczności i bezpieczeństwie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu pochodzą głównie z rocznego badania klinicznego, obejmującego 4-tygodniowe randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby porównanie działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, buprenorfiny oraz placebo, po którym następowało 48-tygodniowe badanie bezpieczeństwa stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. W badaniu tym 326 osób uzależnionych od heroiny losowo przydzielono do grup otrzymujących skojarzenie buprenorfiny i naloksonu w dawce 16 mg na dobę, 16 mg buprenorfiny na dobę lub placebo.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W przypadku uczestników przydzielonych w drodze randomizacji do jednej z grup aktywnego leczenia w dniu 1. podawano 8 mg buprenorfiny, a następnie w dniu 2. podawano 16 mg (dwie tabletki po 8 mg) buprenorfiny. W dniu 3. u osób przydzielonych w drodze randomizacji do grupy, która miała otrzymywać skojarzenie buprenorfiny i naloksonu, zmieniano leczenie na tabletkę złożoną. Uczestnicy przychodzili codziennie do przychodni (od poniedziałku do piątku) w celu otrzymania leku i dokonania oceny skuteczności. Na soboty i niedziele pacjenci otrzymywali odpowiednią ilość leku do domu. Głównym porównaniem w badaniu była ocena skuteczności buprenorfiny oraz skojarzenia buprenorfiny i naloksonu podawanych indywidualnie w stosunku do placebo. Odsetek próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu, w których nie stwierdzono obecności opioidów innych niż stosowane w badaniu, był statystycznie większy zarówno w przypadku skojarzenia buprenorfiny i naloksonu względem placebo (p < 0,0001), jak i buprenorfiny względem placebo (p < 0,0001).
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W podwójnie pozorowanym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby w grupach równoległych porównującym etanolowy roztwór buprenorfiny z aktywną kontrolą w postaci pełnego agonisty 162 osoby zostały przydzielone w drodze randomizacji do grup otrzymujących podjęzykowo etanolowy roztwór buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę (dawka mniej więcej porównywalna z dawką 12 mg na dobę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu) lub dwie względnie małe dawki aktywnej kontroli, z których jedna była wystarczająco mała, aby służyć za alternatywę dla placebo, podczas fazy wprowadzania leczenia trwającej od 3 do 10 dni, 16-tygodniowej fazy leczenia podtrzymującego i 7-tygodniowej fazy odtruwania. Dawkę podtrzymującą buprenorfiny osiągano w dniu 3.; dawki w grupie aktywnej kontroli dobierano bardziej stopniowo.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Biorąc pod uwagę liczbę osób kontynuujących leczenie i odsetek ujemnych wyników badań próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu w celu oznaczenia opioidów innych niż stosowane w badaniu, buprenorfina okazała się skuteczniejsza od małej dawki kontroli w utrzymywaniu osób uzależnionych od heroiny w leczeniu i zmniejszaniu przez nich zużycia opioidów w czasie leczenia. Skuteczność buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę była podobna do skuteczności umiarkowanej dawki kontroli aktywnej, jednakże równoważność nie została wykazana. W wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu z grupą kontrolną 92 pacjentów otrzymało lamelkę Suboxone lub tabletki podjęzykowe Suboxone po 7-dniowym okresie przygotowawczym, w czasie którego stosowano tabletki podjęzykowe Suboxone. Potrzeba było średnio 4 minut do widocznego rozpuszczenia tabletek podjęzykowych i średnio 3 minut do rozpuszczenia lamelek podjęzykowych.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W odniesieniu do możliwości usunięcia lamelek podanych podjęzykowo wykazano, że po 30 sekundach od podania pojedynczej lamelki żaden z uczestników badania nie był w stanie usunąć części ani całości lamelki. Gdy jednak podawano co najmniej dwie lamelki, uczestnikom łatwiej było usunąć część lub całość lamelki po 30 sekundach. Jednocześnie nie wolno podawać więcej niż dwie lamelki (patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Buprenorfina Wchłanianie Buprenorfina po podaniu doustnym podlega metabolizmowi pierwszego przejścia z N-dealkilacją i sprzęganiem z kwasem glukuronowym w jelicie cienkim i wątrobie. Dlatego podawanie tego produktu leczniczego drogą doustną jest niewłaściwe. Stężenie buprenorfiny w osoczu zwiększało się ze wzrostem podjęzykowej dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. Obserwowano dużą zmienność międzyosobniczą w zakresie stężenia buprenorfiny w osoczu, lecz zmienność wewnątrzosobnicza była niska. Tabela 2. Parametry farmakokinetyczne (średnia ± SD) buprenorfiny i naloksonu po podaniu podjęzykowym lamelki Suboxone
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Parametr farmakokinetycznyDawka lamelki Suboxone (mg)
    2 mg/0,5 mg4 mg/1 mg*8 mg/2 mg12 mg/3 mg
    Buprenorfina
    Cmax (ng/ml)0,947 ± 0,3741,40 ± 0,6873,37 ± 1,804,55 ± 2,50
    Mediana Tmax (h), (min-maks.)1,53 (0,75–4,0)1,50 (0,5–3,0)1,25 (0,75–4,0)1,50 (0,5–3,0)
    AUCinf (ng∙h/ml)8,654 ± 2,85413,71 ± 5,87530,45 ± 13,0342,06 ± 14,64
    t1/2 (h)33,41 ± 13,0124,30 ± 11,0332,82 ± 9,8134,66 ± 9,16
    Norbuprenorfina
    Cmax (ng/ml)0,312 ± 0,1400,617 ± 0,3111,40 ± 1,082,37 ± 1,87
    Mediana Tmax (h), (min.-maks.)1,38 (0,5–8,0)1,25 (0,5–48,0)1,25 (0,75–12,0)1,25 (0,75–8,0)
    AUCinf (ng∙h/ml)14,52 ± 5,77623,73 ± 10,6054,91 ± 36,0171,77 ± 29,38
    t1/2 (h)56,09 ± 31,1445,96 ± 40,1341,96 ± 17,9234,36 ± 7,92
    Nalokson
    Cmax (ng/ml)0,054 ± 0,0230,0698 ± 0,03780,193 ± 0,0910,238 ± 0,144
    Mediana Tmax (h), (min.-maks.)0,75 (0,5–2,0)0,75 (0,5–1,5)0,75 (0,5–1,25)0,75 (0,50–1,25)
    AUCinf (ng∙h/ml)0,137 ± 0,0430,204 ± 0,1080,481 ± 0,2010,653 ± 0,309
    t1/2 (h)5,00 ± 5,523,91 ± 3,376,25 ± 3,1411,91 ± 13,80
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    * Brak danych dotyczących lamelki o mocy 4 mg/1 mg; jej skład jest proporcjonalny do składu lamelki o mocy 2 mg/0,5 mg, a wielkość odpowiada wielkości 2 lamelek o mocy 2 mg/0,5 mg. Tabela 3. Zmiany parametrów farmakokinetycznych lamelki Suboxone podawanej podjęzykowo lub podpoliczkowo w porównaniu z tabletką podjęzykową Suboxone
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    DawkaParametr farmakok inetycznyZwiększenie stężenia buprenorfinyParametr farmakoki netycznyZwiększenie stężenia naloksonu
    Lamelk a podana podjęzy kowo w poró wnaniu z tablet kąpodjęzy kowąLamelk a podana podpoli czkowo w poró wnaniu z tablet kąpodjęzy kowąLamelka podana podpolic zkowo w porów naniuz lamelką podaną podjęzyk owoLamelka podana podjęzyk owow porównaniuz tabletką podjęzyk owąLamelka podana podpoliczko wow porównani u z tabletką podjęzykow ąLamelka podana podpoliczko wow porównani u z lamelką podaną podjęzykow o
    1 ×2 mg/0,5 mgCmax22%25%-Cmax---
    AUC0-last-19%-AUC0-last---
    2 ×2 mg/0,5 mgCmax-21%21%Cmax-17%21%
    AUC0-last-23%16%AUC0-last-22%24%
    1 ×8 mg/2 mgCmax28%34%-Cmax41%54%-
    AUC0-last20%25%-AUC0-last30%43%-
    1 ×12 mg/3 mgCmax37%47%-Cmax57%72%9%
    AUC0-last21%29%-AUC0-last45%57%-
    1 ×8 mg/2 mg plus2 ×2 mg/0,5 mgCmax-27%13%Cmax17%38%19%
    AUC0-last-23%-AUC0-last-30%19%
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Uwaga 1: Znak „–” oznacza brak zmiany, gdy 90-procentowe przedziały ufności dla parametrów AUC 0-last i C max zawierają się w zakresie od 80% do 125% wartości granicznych. Uwaga 2: Brak danych dotyczących lamelki o mocy 4 mg/1 mg; jej skład jest proporcjonalny do składu lamelki o mocy 2 mg/0,5 mg, a wielkość odpowiada wielkości 2 lamelek o mocy 2 mg/0,5 mg. Dystrybucja Po wchłonięciu buprenorfiny następuje faza szybkiej dystrybucji (okres półtrwania w fazie dystrybucji od 2 do 5 godzin). Buprenorfina jest silnie lipofilna, przez co szybko przenika przez barierę krew-mózg. Buprenorfina wiąże się z białkami w około 96%, głównie z alfa- i beta-globulinami. Metabolizm Buprenorfina jest metabolizowana głównie na drodze N-dealkilacji przez mikrosomalny cytochrom CYP3A4 w wątrobie. Cząsteczka macierzysta i główny dealkilowany metabolit, norbuprenorfina, ulegają następnie glukuronidacji. Norbuprenorfina wiąże się z receptorami opioidowymi w warunkach in vitro .
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Nie wiadomo jednak, czy norbuprenorfina przyczynia się do ogólnego działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. Eliminacja Eliminacja buprenorfiny ma charakter dwu- lub trójwykładniczy, a średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji z osocza podano w tabeli 2. Buprenorfina jest wydalana z kałem (w ok. 70%), poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów, reszta (ok. 30%) jest wydalana z moczem. Liniowość lub nieliniowość Wartości obu C max i AUC zwiększały się liniowo wraz ze wzrostem dawki (w zakresie 4–16 mg), chociaż zwiększenie to nie było wprost proporcjonalne do dawki. Nalokson Wchłanianie Średnie maksymalne stężenie naloksonu w osoczu było zbyt niskie, aby ocenić proporcjonalność względem dawki, a u siedmiu z ośmiu badanych uczestników ze stężeniem naloksonu w osoczu powyżej granicy oznaczalności (0,05 ng/ml) nie wykryto naloksonu po upływie 2 godzin od podania dawki.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Nie wykryto, by nalokson wpływał na farmakokinetykę buprenorfiny i zarówno tabletki podjęzykowe z buprenorfiną, jak i lamelka podjęzykowa ze skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu skutkują podobnym stężeniem buprenorfiny w osoczu. Dystrybucja Nalokson wiąże się z białkami w około 45%, głównie z albuminami. Metabolizm Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, i wydalany z moczem. Nalokson ulega bezpośredniej glukuronidacji do 3-glukuronidu naloksonu, a także N-dealkilacji i redukcji grupy karbonylowej w pozycji 6. Eliminacja Nalokson jest wydalany z moczem, a jego średni okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza mieści się w zakresie od 2 do 12 godzin. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie są dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (ok. 30%) w ogólnym klirensie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny oceniano w badaniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Tabela 4 zawiera zestawienie wyników badania klinicznego, w którym ekspozycję na buprenorfinę i nalokson ustalano po podaniu tabletek podjęzykowych skojarzenia buprenorfiny i naloksonu 2,0/0,5 mg u osób zdrowych oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby różnego stopnia. Tabela 4. Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu produktu leczniczego Suboxone (zmiana w stosunku do osób zdrowych)
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Parametr farmakokin etycznyŁagodne zaburzenia czynności wątroby (klasa A wg skali Childa-Pugha)(n = 9)Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(klasa B wg skali Childa-Pugha) (n = 8)Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (klasa C wg skali Childa-Pugha)(n = 8)
    Buprenorfina
    Cmax1,2-krotne zwiększenie1,1-krotne zwiększenie1,7-krotne zwiększenie
    AUClastPodobne do grupy kontrolnej1,6-krotne zwiększenie2,8-krotne zwiększenie
    Nalokson
    CmaxPodobne do grupy kontrolnej2,7-krotne zwiększenie11,3-krotne zwiększenie
    AUClast0,2-krotne zwiększenie3,2-krotne zwiększenie14,0-krotne zwiększenie
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Ogólnie rzecz biorąc, stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, podczas gdy stężenie naloksonu w osoczu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby wzrosło 14-krotnie.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu badano u zwierząt w badaniach toksyczności dawki jednorazowej (toksyczność ostra) i dawek wielokrotnych (do 90 dni u szczurów). Nie stwierdzono synergistycznego działania toksycznego. Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością agonistyczną i (lub) antagonistyczną wobec receptorów opioidowych. Mieszanina chlorowodorku buprenorfiny i chlorowodorku naloksonu (proporcja 4:1) nie wykazywała działania mutagennego w teście mutacji bakteryjnych (test Amesa) i nie działała klastogennie w cytogenetycznym teście in vitro na ludzkich limfocytach ani w dożylnym teście mikrojądrowym u szczurów. Badania wpływu na reprodukcję po doustnym podawaniu buprenorfiny i naloksonu (w proporcji 1:1) wykazały, że działanie embrioletalne występowało u szczurów w przypadku wszystkich dawek powodujących toksyczność dla matek.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Najmniejsza badana dawka odpowiadała 1- krotności ekspozycji w przypadku buprenorfiny i 5-krotności ekspozycji w przypadku naloksonu, po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej u człowieka, przeliczonej na mg/m 2 pc. U królików nie obserwowano toksyczności rozwojowej przy dawkach toksycznych dla matek. Ponadto ani u szczurów, ani u królików nie obserwowano działania teratogennego. Nie wykonano badań okołourodzeniowych i pourodzeniowych dla skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, jednak doustne podawanie dużych dawek buprenorfiny samicom w czasie ciąży i laktacji powodowało trudności z porodem (być może w wyniku uspokajającego działania buprenorfiny), wysoką śmiertelność noworodków i nieznaczne opóźnienie rozwoju pewnych funkcji neurologicznych (odruch prostowania się na powierzchni oraz odruch wzdrygnięcia) u noworodków szczurów.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Podawanie szczurom skojarzenia buprenorfiny i naloksonu w diecie w dawce 500 ppm lub większej powodowało obniżenie płodności, wykazane zmniejszeniem częstości zachodzenia samic w ciążę. Dawka pokarmowa 100 ppm (szacowana ekspozycja równa w przybliżeniu 2,4-krotności ekspozycji po podaniu buprenorfiny w dawce 24 mg w skojarzeniu buprenorfiny i naloksonu u człowieka, w oparciu o AUC; stężenie naloksonu w osoczu szczurów było poniżej limitu wykrywalności) nie miała niekorzystnego wpływu na płodność samic. Badanie rakotwórczości skojarzenia buprenorfiny i naloksonu wykonano u szczurów, podając im dawki 7, 30 i 120 mg/kg mc./dobę. Szacowana wielokrotność ekspozycji była od 3 do 75 razy większa, biorąc pod uwagę dobową dawkę podjęzykową dla człowieka, wynoszącą 16 mg w przeliczeniu na mg/m 2 pc. We wszystkich grupach dawkowania obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania łagodnych gruczolaków jąder z komórek śródmiąższowych (Leydiga).
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Makrogol Maltitol ciekły Naturalny aromat limonkowy Hypromeloza Kwas cytrynowy Acesulfam potasowy Sodu cytrynian Żółcień pomarańczowa (E110) Tusz drukarski Glikol propylenowy (E1520) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Lamelki są pakowane w osobne saszetki zabezpieczone przed dostępem dzieci zawierające cztery złożone, zgrzane na brzegach warstwy z tereftalanu polietylenu (ang. polyethylene terephthalate , PET), polietylenu o niskiej gęstości (ang. low density polyethylene , LDPE), folii aluminiowej i polietylenu o niskiej gęstości (LDPE). Wielkości opakowań: 7 × 1, 14 × 1 i 28 × 1 lamelka podjęzykowa. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
  • CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Flumazenil B. Braun, 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml zawiera 0,1 mg flumazenilu. 1 ampułka 5 ml zawiera 0,5 mg flumazenilu. 1 ampułka 10 ml zawiera 1 mg flumazenilu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód 3,7 mg/ml. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Przejrzysty, bezbarwny roztwór. pH 3,9 - 5,0
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Flumazenil B. Braun jest produktem przeznaczonym dla dorosłych, do całkowitego lub częściowego znoszenia sedatywnego działania benzodiazepin na centralny układ nerwowy. Może być stosowany w anestezjologii i intensywnej terapii w następujących sytuacjach klinicznych: W anestezjologii Wyprowadzanie ze znieczulenia ogólnego, wywołanego lub podtrzymywanego benzodiazepinami hospitalizowanych pacjentów. Znoszenie sedatywnego działania benzodiazepin stosowanych w związku z krótkotrwałymi zabiegami diagnostycznymi i terapeutycznymi u pacjentów leczonych w warunkach ambulatoryjnych i szpitalnych. W intensywnej terapii Wybiórcze znoszenie ośrodkowego działania benzodiazepin w celu przywrócenia czynności oddechowej. W diagnostyce i leczeniu przedawkowań lub zatruć wywołanych tylko lub głównie benzodiazepinami. Dzieci i młodzież Flumazenil B. Braun jest przeznaczony do znoszenia sedatywnego działania benzodiazepin u dzieci po ukończeniu 1. roku życia.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli W anestezjologii Zalecana dawka początkowa wynosi 0,2 mg i ma być podawana dożylnie w ciągu 15 sekund. Jeśli nie uzyskano w ten sposób pożądanego stanu świadomości pacjenta w czasie 60 sekund, można podać kolejną dawkę 0,1 mg i jeśli istnieje taka konieczność, powtarzać ją, w odstępach co 60 sekund, do całkowitej maksymalnej dawki 1,0 mg. Zwykle potrzebna dawka wynosi od 0,3 mg do 0,6 mg, ale może być inna, w zależności od indywidualnych cech pacjenta oraz rodzaju zastosowanych benzodiazepin. Intensywna terapia Zalecana dawka początkowa wynosi 0,3 mg, podane dożylnie. Jeśli nie uzyskano w ten sposób pożądanego stanu świadomości pacjenta w ciągu 60 sekund, można podać kolejną dawkę 0,1 mg. Jeśli istnieje taka konieczność, powtarzać dawkę w odstępach co 60 sekund, do całkowitej dawki maksymalnej 2 mg lub do momentu wybudzenia pacjenta. W przypadku nawracającej senności można podać kolejną dawkę produktu Flumazenil B.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dawkowanie
    Braun, w bolusie. Można stosować wlew dożylny w dawce 0,1 – 0,4 mg/h. Dawkę i szybkość wlewu należy ustalać indywidualnie w celu osiągnięcia pożądanego stanu świadomości pacjenta. Jeżeli po zastosowaniu wielu dawek produktu nie następuje istotna poprawa świadomości lub czynności oddechowej pacjenta, należy przypuszczać, że przyczyną tego stanu nie jest działanie benzodiazepin. Wlew należy przerywać co 6 godzin w celu sprawdzenia, czy nastąpił nawrót sedacji. Aby uniknąć wystąpienia objawów z odstawienia u pacjentów długo leczonych dużymi dawkami benzodiazepin w oddziałach intensywnej terapii, dawkowanie flumazenilu musi być dostosowywane indywidualnie, a produkt podawany w powolnym wstrzyknięciu (patrz punkt 4.4) Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma danych, dotyczących stosowania produktu Flumazenil B. Braun u osób w podeszłym wieku, jednak należy pamiętać, że jest to populacja bardziej wrażliwa na działanie benzodiazepin. Leczenie należy prowadzić z zachowaniem ostrożności.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dawkowanie
    Dzieci i młodzież Niemowlęta i małe dzieci, dzieci i młodzież (w wieku od ukończenia 1. roku życia do 17 lat) W celu odwrócenia sedacji wywołanej benzodiazepinami u dzieci starszych niż 1. rok życia zalecana dawka początkowa, podawana dożylnie w ciągu 15 sekund, wynosi 0,01 mg/kg mc. (do 0,2 mg). Jeżeli po 45 sekundowym okresie oczekiwania nie uzyskano pożądanego stanu świadomości, można wówczas podać we wstrzyknięciu kolejną dawkę 0,01 mg/kg mc. (do 0,2 mg), i jeśli potrzeba, powtarzać podawanie dawek w odstępach co 60 sekund (maksymalnie 4 razy) do całkowitej maksymalnej dawki 0,05 mg/kg mc. lub 1 mg, w zależności od tego, która dawka jest mniejsza. Dawka powinna być dostosowywana w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności wielokrotnego podawania flumazenilu dzieciom w celu zniesienia sedacji. Noworodki, niemowlęta i małe dzieci przed ukończeniem 1.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dawkowanie
    roku życia Ilość danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu Flumazenil B. Braun u dzieci przed ukończeniem 1. roku życia jest niewystarczająca. Dlatego w tej grupie pacjentów produkt można podawać wyłącznie w sytuacji, gdy potencjalna korzyść z jego stosowania jest większa niż możliwe ryzyko. Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek lub wątroby U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby, wydalanie flumazenilu może być zwolnione (patrz punkt 4.4 i 5.2), dlatego zaleca się ostrożne dostosowywanie dawki. U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek nie ma konieczności zmiany dawkowania. Sposób podawania Flumazenil B. Braun powinien być podawany dożylnie przez anestezjologa lub doświadczonego lekarza. Flumazenil B. Braun może być podawany we wstrzyknięciach dożylnych lub we wlewie kroplowym (Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6). Flumazenil B. Braun można stosować z innymi metodami stosowanymi w resuscytacji.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dawkowanie
    Produkt leczniczy jest przeznaczony wyłącznie do jednokrotnego użytku. Przed użyciem należy obejrzeć roztwór i używać wyłącznie wówczas, gdy jest przejrzysty i nie zawiera wytrąconych cząstek.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na flumazenil lub którąkolwiek z substancji pomocniczych wymienionych w punkcie 6.1. Pacjenci, u których benzodiazepiny podawane są w związku z leczeniem stanu potencjalnie zagrażającego życiu (np. kontrola ciśnienia śródczaszkowego lub w stanie padaczkowym).
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Flumazenil B. Braun wybiórczo odwraca działanie benzodiazepin. W związku z tym, jeżeli pacjent nie budzi się po podaniu flumazenilu, trzeba rozważyć inną przyczynę. Podczas stosowania w anestezjologii pod koniec operacji, produktu Flumazenil B. Braun nie należy podawać do czasu pełnego zniesienia działania zwiotczającego. Ponieważ czas działania flumazenilu jest zwykle krótszy niż benzodiazepin i sedacja może wystąpić ponownie, pacjent powinien pozostawać pod stałym nadzorem, najlepiej na oddziale intensywnej terapii, do momentu ustąpienia działania flumazenilu. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem, należy wziąć pod uwagę korzyści wywołania sedacji za pomocą benzodiazepin i ryzyko związane z raptownym wybudzeniem. U pacjentów (z zaburzeniami pracy serca) zaleca się utrzymywanie stałego poziomu sedacji, a nie całkowite wybudzenie. Należy unikać wykonywania szybkich wstrzyknięć flumazenilu.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    U pacjentów, u których stosowano dużą dawkę i (lub) długotrwale leczonych benzodiazepinami, u których leczenie kończy się w dowolnym momencie w przeciągu tygodnia poprzedzającego zastosowanie flumazenilu, szybkie wstrzyknięcia dawki 1 mg lub większej doprowadziły do wystąpienia objawów z odstawienia, w tym także kołatania serca, pobudzenia, lęku, niestabilności emocjonalnej, a także lekkiej dezorientacji i zaburzeń czucia. U pacjentów z nasilonym lękiem w okresie przedoperacyjnym oraz u osób z wywiadem przewlekłych lub sporadycznych stanów lękowych, dawki produkty Flumazenil B. Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań muszą być dostosowywane indywidualnie. Należy brać pod uwagę odczuwanie bólu pooperacyjnego po ciężkim zabiegu chirurgicznym; w takiej sytuacji może być wskazane utrzymanie u pacjenta lekkiego działania uspokajającego.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    U pacjentów leczonych długotrwale dużymi dawkami benzodiazepin korzyści płynące z zastosowania flumazenilu powinny przeważać nad możliwością wystąpienia objawów z odstawienia. Jeżeli pomimo zastosowania odpowiednich dawek leku, wystąpią objawy z odstawienia, należy podać w powolnym dożylnym wstrzyknięciu indywidualnie dobraną dawkę 5 mg diazepamu lub 5 mg midazolamu. Nie zaleca się podawania antagonisty u pacjentów z padaczką, leczonych przewlekle benzodiazepinami. Chociaż flumazenil wywiera słabe wewnętrzne działanie przeciwdrgawkowe, to jednak przerwanie zabezpieczającego działania agonistycznego u pacjentów z padaczką może spowodować wystąpienie drgawek. U pacjentów z ciężkim urazem mózgu (i (lub) nieustabilizowanym ciśnieniem śródczaszkowym) otrzymujących flumazenil – w celu odwrócenia działania benzodiazepin – może wystąpić podwyższone ciśnienie śródczaszkowe. U pacjentów z niewydolnością wątroby wydalanie może być opóźnione.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Należy zachować szczególną uwagę stosując flumazenil w przypadku przedawkowania wielolekowego. W szczególności w przypadku zatrucia benzodiazepinami i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi pewne działania toksyczne tj. drgawki i zaburzenia rytmu serca, które są wywołane przez leki przeciwdepresyjne i pojawiają się wolniej w przypadku zastosowania z benzodiazepinami, stają się zaostrzone po zastosowaniu flumazenilu. Pacjenci leczeni flumazenilem w celu zniesienia działania benzodiazepin powinni być monitorowani pod kątem nawrotu sedacji, depresji oddechowej lub innych objawów resztkowych benzodiazepin przez odpowiedni okres w zależności od dawki i okresu utrzymywania się działania zastosowanej benzodiazepiny. Ponieważ u pacjentów ze współistniejącym upośledzeniem czynności wątroby wyżej opisane działania mogą wystąpić z opóźnieniem, konieczny może być dłuższy okres obserwacji. Nie zaleca się stosowania produktu Flumazenil B.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań w leczeniu uzależnienia od benzodiazepin, jak również w leczeniu utrzymujących się objawów zespołu z odstawienia benzodiazepin. Donoszono o przypadkach napadów paniki wywołanych działaniem produktu Flumazenil B. Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań u pacjentów, u których zaburzenia takie występowały w przeszłości. Z powodu zwiększonej częstości występowania uzależnienia i tolerancji na benzodiazepiny wśród pacjentów uzależnionych od innych leków lub alkoholu, flumazenil powinien być stosowany w tej grupie pacjentów z dużą ostrożnością. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ml, tzn. zasadniczo nie zawiera sodu. Dzieci i młodzież Z powodu ryzyka nawrotu sedacji oraz depresji oddechowej, dzieci, u których stosowano do sedacji midazolam, muszą być monitorowane przez co najmniej 2 godziny od podania flumazenilu.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku zastosowania innych benzodiazepin, czas monitorowania musi być dostosowany do czasu ich oczekiwanego działania. Do czasu uzyskania wystarczających danych, flumazenil nie powinien być stosowany u dzieci przed ukończeniem 1. roku życia, chyba że korzyści płynące z terapii przeważają nad ryzykiem (zwłaszcza w przypadku niezamierzonego przedawkowania) związanym z zastosowaniem leku. Nie zaleca się stosowania produktu u dzieci w innych wskazaniach niż odwrócenie sedacji z zachowaniem świadomości, ponieważ nie przeprowadzono kontrolowanych badań. To samo dotyczy dzieci przed ukończeniem 1. roku życia.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Flumazenil odwraca ośrodkowe działanie benzodiazepin w mechanizmie kompetycyjnej interakcji na poziomie receptora: działanie substancji niebędących agonistami benzodiazepiny, działających poprzez receptor benzodiazepinowy, takich jak: zopiklon, triazolopirydazyna i innych, jest również blokowane przez flumazenil. Flumazenil nie blokuje jednak tych leków, które nie działają w wyżej wymieniony sposób. Nie obserwowano interakcji z innymi lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy. Konieczne jest jednak zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania produktu Flumazenil B. Braun w przypadkach niezamierzonego przedawkowania, ponieważ działanie toksyczne innych leków psychotropowych (zwłaszcza trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych), przyjętych w tym samym czasie, może narastać wraz ze zmniejszaniem się działania benzodiazepin.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Interakcje
    Właściwości farmakokinetyczne flumazenilu nie zmieniają się pod wpływem benzodiazepin takich jak: midazolam, flunitrazepam oraz lormetazepam. Flumazenil B. Braun nie wpływa na właściwości farmakokinetyczne tych benzodiazepin. Nie obserwowano interakcji farmakokinetycznych między etanolem i flumazenilem.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania flumazenilu u kobiet w ciąży, umożliwiających ocenę możliwego szkodliwego działania i skuteczności na płód. W związku z tym wymagana jest ostrożność. Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wskazują na toksyczny wpływ reprodukcję (patrz punkt 5.3). Dlatego flumazenil powinien być stosowany w czasie ciąży tylko w przypadku, w którym korzyści płynące z jego zastosowania przeważają nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Nie ma przeciwwskazań do stosowania flumazenilu w okresie ciąży w nagłych przypadkach. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy flumazenil jest wydzielany z mlekiem ludzkim. Karmienie piersią powinno być przerwane na 24 godziny w trakcie podawania flumazenilu. Nie ma przeciwwskazań do stosowania flumazenilu w okresie karmienia piersią w nagłych przypadkach.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pacjentów należy ostrzec, że przez co najmniej 24 godziny po podaniu flumazenilu nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych, obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu ani wykonywać jakichkolwiek innych czynności wymagających sprawności fizycznej i umysłowej, ze względu na ryzyko powrotu działania benzodiazepin.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Zgłaszano występowania niżej wymienionych zdarzeń niepożądanych. Zdarzenia niepożądane zwykle ustępowały szybko bez konieczności specjalnego leczenia. Częstość występowania określona jest zgodnie z następującą konwencją: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia układu immunologicznego Nieznana: Mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne. Zaburzenia psychiczne Często: Bezsenność, senność. Niezbyt często: Niepokój*, lęk*. Nieznana: Objawy z odstawienia (np. pobudzenie, lęk, niestabilność emocjonalna, dezorientacja, zaburzenia czucia) występujące po szybkich wstrzyknięciach dawek 1 mg lub większych u pacjentów, u których stosowano dużą dawką i (lub) długotrwale leczonych benzodiazepinami, u których leczenie kończy się w dowolnym momencie w przeciągu tygodni poprzedzających zastosowanie flumazenilu (patrz punkt 4.4); napad lęku panicznego (u pacjentów, u których w wywiadzie stwierdzono reakcje lęku panicznego) nietypowy płacz, pobudzenie, reakcje agresji.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Działania niepożądane
    Zaburzenia układu nerwowego Często: Zawroty głowy, bóle głowy, pobudzenie*, drżenie, suchość w ustach, hiperwentylacja, zaburzenia mowy, parestezje. Nieznana: Drgawki, szczególnie u pacjentów chorych na padaczkę lub ciężką niewydolność wątroby, głównie pod wpływem długotrwałego leczenia benzodiazepinami lub w przypadku przedawkowania wielolekowego (patrz punkt 4.4). Zaburzenia oka Często: Podwójne widzenie, zez, nasilone łzawienie. Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często: Zaburzenia słuchu. Zaburzenia serca Niezbyt często: Kołatanie serca*, tachykardia lub bradykardia, skurcze dodatkowe. Zaburzenia naczyniowe Często: Niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne. Nieznana: Przejściowe podwyższenie ciśnienia krwi (po przebudzeniu). Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często: Duszność, kaszel, niedrożność nosa, ból w klatce piersiowej.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Działania niepożądane
    Zaburzenia żołądka i jelit Często: Nudności i wymioty w okresie pooperacyjnym, szczególnie jeżeli stosowano również leki opioidowe, czkawka. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Nasilone pocenie. Nieznana: Uderzenia gorąca. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Uczucie zmęczenia, ból w miejscu wstrzyknięcia. Niezbyt często: Dreszcze*. *po szybkim wstrzyknięciu, nie wymaga leczenia. Dzieci i młodzież Działania niepożądane u dzieci są na ogół podobne do działań występujących u dorosłych. Po użyciu flumazenilu w celu zniesienia sedacji odnotowywane były: napady płaczu, pobudzenie oraz agresja. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Działania niepożądane
    Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02 222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie W przypadku przedawkowania wielolekowego, w szczególności, jednocześnie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, wraz ze znoszeniem działania benzodiazepin przez flumazenil mogą wystąpić pewne działania toksyczne (tj. drgawki i zaburzenia rytmu serca). Dane o ostrym przedawkowaniu flumazenilu u ludzi są bardzo ograniczone. Brak specyficznej odtrutki do leczenia przedawkowania flumazenilu. Należy stosować wówczas ogólne leczenie podtrzymujące, w tym także monitorować czynności życiowe i stan kliniczny pacjenta. Nie obserwowano żadnych objawów przedawkowania produktu Flumazenil B. Braun, nawet po podaniu dożylnie dawki 100 mg.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Odtrutki (antidota). Kod ATC: V03A B25 Mechanizm działania Flumazenil jest imidazobenzodiazepiną, wybiórczym, kompetycyjnym inhibitorem substancji działających poprzez receptor benzodiazepinowy. Flumazenil powoduje odwrócenie reakcji paradoksalnych. Działanie farmakodynamiczne Badania przeprowadzone na zwierzętach potwierdzają, że działanie substancji nie działających poprzez receptor benzodiazepinowy (barbiturany, GABA-mimetyki oraz agoniści receptora adenozydowego) nie jest blokowane przez flumazenil. Nie–benzodiazepinowi agoniści, tacy jak cyklopirolon (zopiklon) oraz triazolopirydazyna, są blokowani przez flumazenil. Działanie hipnosedatywne benzodiazepin jest natychmiast blokowane przez flumazenil w (ciągu 1 - 2 minut) po padaniu dożylnym. W zależności od różnicy czasu wydalania leku działającego agonistycznie i antagonistycznie skutki działania mogą powrócić po kilku godzinach.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    Flumazenil wywiera słabe, agonistyczne działanie przeciwdrgawkowe. U zwierząt, którym długotrwale podawano flumazenil obserwowano występowanie objawów z odstawienia, w tym drgawki.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Dystrybucja Flumazenil B. Braun jest lekiem o słabych właściwościach lipofilnych. Flumazenil B. Braun łączy się z białkami osocza w około 50%; dwie trzecie białek wiążących stanowią albuminy. Flumazenil B. Braun jest dystrybuowany przede wszystkim do przestrzeni pozanaczyniowej. Stężenie leku w surowicy zmniejsza proporcjonalnie do okresu półtrwania, wynoszącego 4 - 15 minut w czasie fazy dystrybucji. Objętość dystrybucji w stanie równowagi dynamicznej wynosi od 0,9 do 1,1 l/kg mc. Metabolizm Flumazenil B. Braun jest metabolizowany przede wszystkim w wątrobie. Pochodna kwasu karboksylowego stanowi główny metabolit obecny w surowicy krwi (w postaci wolnej) oraz w moczu (w postaci wolnej i w postaci glukuronidu). W czasie badań farmakologicznych metabolit ten nie wykazywał ani agonistycznej, ani antagonistycznej aktywności wobec receptora benzodiazepinowego. Eliminacja Flumazenil B.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Braun w niezmienionej postaci jest wydalany z moczem w znikomych ilościach. Sugeruje to, że lek jest całkowicie metabolizowany. Eliminacja leku znakowanego radioaktywnie jest całkowita po upływie 72 godzin, przy czym 90 - 95% znacznika stwierdza się w moczu, a 5 - 10% w kale. Eliminacja jest szybka, na co wskazuje jego okres półtrwania: 40 do 80 minut. Całkowity klirens flumazenilu wynosi 0,8 - 1,0 l/godz./kg mc. i może być prawie w całości przypisany metabolizmowi wątrobowemu. Farmakokinetyka flumazenilu zależy od dawki zarówno w zakresie terapeutycznym, jak i w większych dawkach - do 100 mg. Spożycie posiłku podczas dożylnego wlewu flumazenilu powoduje zwiększenie klirensu o 50%, najprawdopodobniej wskutek zwiększenia przepływu krwi przez wątrobę, związanego z przyjęciem pokarmu.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych, dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Późna prenatalna jak również przed- i pourodzeniowa ekspozycja na działanie flumazenilu wywołała zmiany w zachowaniu oraz zwiększenie liczby w hipokampie receptorów benzodiazepinowych u potomstwa szczurów. Wyniki tych badań nie są uznawane za istotne, jeżeli produkt jest stosowany przez krótki czas i zgodnie z zaleceniami.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwas octowy lodowaty Sodu chlorek Disodu edetynian Sodu wodorotlenek, roztwór 1N Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Tego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi z wyjątkiem tych wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 3 lata. Okres ważności po pierwszym otwarciu: Po pierwszym otwarciu, produkt leczniczy należy natychmiast zużyć. Okres ważności po rozcieńczeniu: Chemiczna i fizyczna stabilność została określona dla 24 godzin i temperatury 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt powinien być użyty natychmiast po otworzeniu. Jeżeli produkt nie zostanie natychmiast zużyty, wówczas za czas i warunki przechowywania przed jego zastosowaniem odpowiada użytkownik. Zwykle nie powinno to być dłużej niż 24 godziny, w temperaturze od 2 do 8°C, chyba, że lek został rozcieńczony w kontrolowanych i zwalidowanych aseptycznych warunkach.
  • CHPL leku Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 0,1 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Tekturowe pudełko z 5 lub 10 ampułkami (szkło typu I) po 5 ml roztworu do wstrzykiwań. Tekturowe pudełko z 5 lub 10 ampułkami (szkło typu I) po 10 ml roztworu do wstrzykiwań. Nie wszystkie wielkości opakowań mogą być dostępne na rynku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Niezużyty roztwór należy zniszczyć. Jeżeli produkt ma być użyty we wlewie, musi być uprzednio rozcieńczony. Flumazenil B. Braun może być rozcieńczony wyłącznie roztworami: chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%), dekstrozy 50 mg/ml (5%) lub chlorku sodu 4,5 mg/ml (0,45%) + dekstroza 25 mg/ml (2,5%). Zgodność flumazenilu z innymi roztworami do wstrzykiwań nie została ustalona. Roztwór do wlewu dożylnego powinien być zniszczony po 24 godzinach.

Zobacz również:

REKLAMA