Co oznacza mechanizm działania fenytoiny?
Mechanizm działania substancji czynnej to sposób, w jaki wpływa ona na organizm, aby osiągnąć zamierzony efekt leczniczy. W przypadku fenytoiny oznacza to, jak substancja ta oddziałuje na komórki nerwowe i inne struktury w ciele, by zapobiegać napadom padaczkowym lub zaburzeniom rytmu serca1. Zrozumienie mechanizmu działania jest ważne, ponieważ pozwala lepiej pojąć, w jakich sytuacjach fenytoina jest skuteczna i bezpieczna.
Warto również wspomnieć o dwóch pojęciach: farmakodynamika i farmakokinetyka. Farmakodynamika opisuje, jak fenytoina działa na organizm – czyli w jaki sposób wpływa na komórki i układy, aby wywołać określony efekt. Farmakokinetyka natomiast to opis losów leku w organizmie – czyli jak jest wchłaniany, rozprowadzany, rozkładany i wydalany2.
Jak fenytoina działa na komórki nerwowe?
Fenytoina jest lekiem przeciwdrgawkowym, czyli działa tak, by zapobiegać napadom padaczkowym i drgawkom3. Jej główny mechanizm polega na stabilizowaniu pracy komórek nerwowych. Robi to poprzez:
- Hamowanie przepływu jonów sodowych przez specjalne kanały w błonie komórkowej neuronów34.
- Zapobieganie rozprzestrzenianiu się impulsów nerwowych, które mogą prowadzić do drgawek3.
- Zwiększanie wypływu jonów sodowych z komórki, co powoduje tzw. hiperpolaryzację – komórka nerwowa staje się mniej podatna na powstawanie nieprawidłowych impulsów3.
- Zwiększanie działania hamującego w mózgu (działanie z udziałem GABA) i zmniejszanie uwalniania niektórych substancji pobudzających5.
- Zmniejszanie napływu jonów wapniowych, co dodatkowo ogranicza nadmierne pobudzenie komórek nerwowych5.
Dzięki tym mechanizmom fenytoina skutecznie zapobiega zarówno napadom uogólnionym, jak i częściowym, a także może być stosowana w niektórych przypadkach zaburzeń rytmu serca1.
- Fenytoina nie tylko zapobiega napadom padaczkowym, ale także ogranicza rozprzestrzenianie się impulsów bólowych w neuralgii nerwu trójdzielnego6.
- Nie wpływa na przewodnictwo w zdrowych nerwach, dzięki czemu nie zaburza prawidłowej pracy układu nerwowego7.
- Jej działanie polega głównie na stabilizowaniu błony komórkowej neuronów i hamowaniu powtarzalnych impulsów7.
- W przypadku stanów padaczkowych lub zaburzeń rytmu serca, fenytoina jest stosowana wtedy, gdy inne leki są nieskuteczne lub niewskazane1.
Jak organizm przetwarza fenytoinę?
Fenytoina jest wchłaniana powoli z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym, a także po wstrzyknięciu – wtedy wchłanianie jest jeszcze wolniejsze8. Biodostępność, czyli ilość leku, która trafia do krwi, jest zazwyczaj wysoka, ale może się różnić w zależności od osoby i sposobu podania2.
- Po wchłonięciu fenytoina rozprowadza się do różnych płynów ustrojowych, w tym płynu mózgowo-rdzeniowego i śliny8.
- Większość fenytoiny (ok. 90%) wiąże się z białkami krwi, głównie albuminą82.
- Okres półtrwania, czyli czas, w którym stężenie leku w organizmie zmniejsza się o połowę, wynosi średnio 22 godziny (ale może się wahać od 7 do 42 godzin)2.
- W stanie równowagi, czyli gdy ilość leku w organizmie się stabilizuje, stężenie osiągane jest po 7-10 dniach regularnego stosowania2.
- Fenytoina jest <a href="/tag/metabolizm/” title=”metabolizm” class=”to-tag” data-termid=”16322″>metabolizowana głównie w wątrobie, a jej rozkład zależy od specjalnych enzymów, z których najważniejszy to CYP2C9910.
- Mniej niż 5% fenytoiny wydala się z moczem w niezmienionej postaci, reszta w postaci nieaktywnych metabolitów9.
Warto wiedzieć, że u dzieci, osób starszych oraz pacjentów z chorobami nerek lub wątroby, tempo rozkładu i wydalania fenytoiny może być inne niż u zdrowych dorosłych1112. U osób starszych klirens, czyli usuwanie leku z organizmu, jest zwykle wolniejszy, co może wymagać dostosowania dawki.
Specyficzną cechą fenytoiny jest to, że jej metabolizm łatwo się nasyca. Oznacza to, że nawet niewielkie zwiększenie dawki może spowodować znaczny wzrost stężenia leku we krwi, a tym samym ryzyko działań niepożądanych210.
Tabela podsumowująca mechanizm działania i farmakokinetykę fenytoiny
| Parametr | Opis |
|---|---|
| Główne działanie | Stabilizacja komórek nerwowych, hamowanie napadów drgawkowych |
| Wpływ na receptory/enzymy | Hamowanie kanałów sodowych, zwiększanie hamowania GABA, ograniczanie napływu wapnia |
| Wchłanianie | Powolne, zmienne, zależne od drogi podania |
| Wiązanie z białkami | Około 90% u dorosłych |
| Okres półtrwania | Średnio 22 godziny (zakres 7-42 godziny) |
| Metabolizm | Wątroba, głównie przez enzym CYP2C9 |
| Wydalanie | Głównie z moczem jako nieaktywne metabolity |
| Szczególne grupy pacjentów | Dzieci, osoby starsze, pacjenci z chorobami nerek/wątroby – zmienione tempo eliminacji |
Badania przedkliniczne dotyczące fenytoiny
Przedkliniczne badania fenytoiny, czyli te prowadzone na zwierzętach, pozwoliły określić bezpieczeństwo i potencjalne ryzyko związane ze stosowaniem tej substancji13. Wykazano, że fenytoina ma stosunkowo niską toksyczność po podaniu doustnym, a większą po podaniu dożylnym lub dootrzewnowym13. Długotrwałe podawanie fenytoiny zwierzętom prowadziło do powstawania zmian nowotworowych w niektórych przypadkach, jednak znaczenie tych obserwacji dla ludzi nie jest jasne141516.
W badaniach na zwierzętach i ludziach wykazano, że fenytoina może przenikać przez łożysko i gromadzić się w organizmie płodu, co wiąże się z ryzykiem wad rozwojowych przy stosowaniu w czasie ciąży1718. Wyniki testów mutagenności są niejednoznaczne – fenytoina nie była mutagenna w większości testów, choć w niektórych wykazywała możliwość wywoływania zmian chromosomowych1416.
- Fenytoina przenika do mleka kobiecego, dlatego jej stosowanie w czasie karmienia piersią wymaga ostrożności8.
- Ze względu na ryzyko działań niepożądanych, dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowywane, szczególnie u osób starszych i pacjentów z zaburzeniami pracy wątroby lub nerek12.
- Wysokie stężenia fenytoiny mogą prowadzić do poważnych skutków ubocznych, dlatego istotne jest regularne monitorowanie poziomu leku we krwi219.
- U pacjentów przyjmujących inne leki, które wpływają na enzymy wątrobowe (np. inhibitory CYP2C9 lub CYP2C19), może dojść do zaburzenia eliminacji fenytoiny i wzrostu jej stężenia we krwi1119.
Fenytoina – skuteczność i bezpieczeństwo stosowania
Fenytoina jest substancją o potwierdzonym działaniu przeciwdrgawkowym i przeciwarytmicznym. Jej mechanizm działania opiera się na stabilizacji pracy neuronów i ograniczaniu rozprzestrzeniania się nieprawidłowych impulsów. Jest skuteczna w leczeniu różnych rodzajów napadów padaczkowych, a także w profilaktyce drgawek po operacjach neurochirurgicznych i urazach głowy120.
Z uwagi na specyficzny metabolizm i możliwość kumulowania się leku, dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania oraz regularnej kontroli poziomu leku we krwi. Badania przedkliniczne potwierdzają skuteczność fenytoiny, a także wskazują na konieczność ostrożności podczas stosowania jej w ciąży i w okresie karmienia piersią17.


















