Czym jest mechanizm działania estriolu?
Mechanizm działania substancji czynnej, takiej jak estriol, opisuje sposób, w jaki wpływa ona na organizm, by przynieść oczekiwane efekty lecznicze12. Zrozumienie tego mechanizmu jest istotne, bo pozwala przewidzieć skuteczność oraz bezpieczeństwo stosowania leku w różnych sytuacjach. W tym kontekście warto wyjaśnić dwa pojęcia:
- Farmakodynamika – to nauka o tym, jak lek oddziałuje na organizm. W przypadku estriolu oznacza to, jakie zmiany wywołuje on w tkankach, komórkach i narządach1.
- Farmakokinetyka – opisuje, co dzieje się z lekiem po jego podaniu: jak jest wchłaniany, rozprowadzany, przekształcany i usuwany z organizmu3.
Jak estriol działa w organizmie?
Wpływ estriolu na tkanki i komórki
Estriol jest naturalnym hormonem płciowym, zaliczanym do estrogenów. W przeciwieństwie do innych estrogenów, estriol działa krótkotrwale, ponieważ tylko przez krótki czas utrzymuje się w komórkach docelowych, zwłaszcza w komórkach błony śluzowej macicy124. Estriol wiąże się słabiej z receptorami estrogenowymi w tkankach niż inne estrogeny, ale mimo to skutecznie pobudza komórki do produkcji określonych białek. Dzięki temu pomaga odbudować i utrzymać prawidłową strukturę nabłonka pochwy, sromu, szyjki macicy, cewki moczowej i pęcherza24.
- Estriol przywraca prawidłową grubość i elastyczność błony śluzowej pochwy oraz innych narządów dolnych dróg moczowo-płciowych12.
- Poprawia ukrwienie tych tkanek, co wspiera ich regenerację2.
- Zwiększa ilość glikogenu w komórkach nabłonka, co sprzyja rozwojowi pożytecznych bakterii kwasu mlekowego (Lactobacillus), ważnych dla prawidłowej mikroflory pochwy56.
- Normalizuje odczyn pH pochwy, co chroni przed infekcjami5.
- Podawany miejscowo estriol praktycznie nie wpływa na inne narządy ani na gospodarkę hormonalną całego organizmu57.
- Estriol skutecznie łagodzi objawy suchości, świądu i podrażnienia pochwy u kobiet po menopauzie.
- Przywraca naturalną mikroflorę pochwy, co pomaga zapobiegać nawracającym infekcjom.
- Jego działanie jest głównie miejscowe – nie powoduje istotnych zmian w innych narządach.
- Nawet w większych dawkach estriol rzadko powoduje działania niepożądane, takie jak krwawienia z dróg rodnych.
Estriol w połączeniu z innymi składnikami
W niektórych preparatach estriol występuje razem z bakteriami kwasu mlekowego (Lactobacillus acidophilus), co wzmacnia jego działanie na mikroflorę pochwy i dodatkowo wspiera ochronę przed infekcjami6.
Jak organizm przetwarza estriol?
Wchłanianie i rozprowadzanie
W zależności od sposobu podania (doustnie, dopochwowo, w postaci globulek, kremu czy tabletek), estriol jest wchłaniany do organizmu z różną szybkością i w różnym stopniu389.
- Po dopochwowym zastosowaniu około 20% dawki estriolu dostaje się do krwi i może działać ogólnoustrojowo810.
- Najwyższe stężenie estriolu we krwi obserwuje się po 1-3 godzinach od podania39.
- Po jednorazowym podaniu stężenie we krwi szybko spada w ciągu 10-12 godzin8.
- Stosowanie estriolu przez dłuższy czas nie prowadzi do jego kumulacji w organizmie11.
Metabolizm i wydalanie
Prawie cały estriol po wchłonięciu wiąże się z białkami krwi, głównie albuminami, a tylko w niewielkim stopniu z innymi białkami38. Estriol jest przekształcany w wątrobie głównie do nieaktywnych form, które są następnie wydalane z moczem38. Tylko niewielka ilość wydalana jest z kałem3. Szybkie usuwanie estriolu z organizmu sprawia, że jego działanie jest krótkotrwałe1.
Wpływ drogi podania i postaci leku
Mechanizm działania i farmakokinetyka estriolu mogą się różnić w zależności od drogi podania i postaci leku:
- Dopochwowe globulki, kremy i tabletki – działają głównie miejscowo na błonę śluzową pochwy, ale część estriolu może przenikać do krwi i wywoływać działanie ogólne128.
- Tabletki doustne – estriol wchłania się szybko z przewodu pokarmowego, a stężenie we krwi osiąga maksimum już po około 1 godzinie3.
- W przypadku preparatów złożonych (np. z bakteriami Lactobacillus) główne działanie estriolu jest miejscowe, a wchłanianie do krwi jest ograniczone9.
Przedkliniczne badania estriolu
W większości dokumentów nie opisano szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa estriolu1314. Jednak w niektórych badaniach na zwierzętach nie wykazano toksyczności po podaniu miejscowym i doustnym1516. Zaobserwowano jednak, że bardzo duże dawki estriolu podawane przez długi czas mogą zwiększać ryzyko niektórych nowotworów u gryzoni, choć nie zaobserwowano działania mutagennego1516. Wyniki te nie muszą przekładać się na działanie u ludzi, ponieważ estriol jest hormonem specyficznym dla człowieka17.
- W badaniach klinicznych wykazano, że estriol łagodzi objawy już w pierwszych tygodniach stosowania.
- Krwawienie z pochwy podczas leczenia estriolem występuje bardzo rzadko.
- Nie powoduje istotnych zmian w innych hormonach ani w metabolizmie wątroby.
- Nie jest odpowiedni do leczenia osteoporozy czy miażdżycy – jego działanie skupia się głównie na układzie moczowo-płciowym.
Podsumowanie: Estriol – szybkie, miejscowe wsparcie w niedoborze estrogenów
Estriol to naturalny hormon żeński, który działa krótko, ale skutecznie w leczeniu dolegliwości związanych z niedoborem estrogenów, zwłaszcza w obrębie pochwy i dolnych dróg moczowo-płciowych. Jego główną zaletą jest szybkie działanie miejscowe, które poprawia stan nabłonka, przywraca równowagę mikroflory i pomaga łagodzić objawy, takie jak suchość czy świąd. Estriol jest szybko usuwany z organizmu, a jego stosowanie rzadko wiąże się z działaniami niepożądanymi. W preparatach złożonych z bakteriami kwasu mlekowego dodatkowo wspiera odbudowę naturalnej flory pochwy. Dzięki tym właściwościom estriol jest cenioną substancją w terapii kobiet po menopauzie oraz w sytuacjach wymagających szybkiej regeneracji nabłonka pochwy1264.
Tabela: Podstawowe parametry działania i farmakokinetyki estriolu
| Parametr | Dopochwowo | Doustnie |
|---|---|---|
| Czas osiągnięcia maks. stężenia | 1-3 godziny | 1 godzina |
| Zakres stężeń we krwi (po 0,5 mg) | 50-150 pg/ml | 200 ng/ml (po 8 mg) |
| Większość związana z albuminami | Tak (ok. 90%) | Tak (ok. 90%) |
| Metabolizm | Wątroba (glukuronidy, siarczany) | Wątroba (glukuronidy, siarczany) |
| Wydalanie | Mocz (głównie), kał (±2%) | Mocz (głównie), kał (±2%) |
| Działanie na inne narządy | Głównie miejscowe | Ogólnoustrojowe |


















