Bulewirtyd – porównanie substancji czynnych

Bulewirtyd, adefowir i entekawir to leki przeciwwirusowe stosowane głównie w leczeniu przewlekłych zakażeń wątroby. Porównanie ich wskazań, bezpieczeństwa i działania.

Porównywane substancje czynne – podobieństwa i grupa terapeutyczna

Bulewirtyd, adefowir i entekawir to leki przeciwwirusowe stosowane przede wszystkim w leczeniu przewlekłych zakażeń wątroby, które wywołują wirusy typu B (HBV) oraz D (HDV)¹²³. Wszystkie należą do grupy leków przeciwwirusowych działających ogólnoustrojowo, ale różnią się mechanizmem działania oraz szczegółowymi wskazaniami do stosowania⁴⁵⁶. Ich celem jest hamowanie namnażania wirusów w organizmie i ochrona wątroby przed dalszymi uszkodzeniami spowodowanymi przez przewlekłe zakażenie.

• Bulewirtyd to nowoczesny lek, który blokuje wnikanie wirusów HBV i HDV do komórek wątroby⁴.
• Adefowir oraz entekawir są analogami nukleozydów/nukleotydów, hamującymi enzymy niezbędne do namnażania wirusów HBV⁵⁶.
• Wszystkie substancje mają zastosowanie w terapii przewlekłych zapaleń wątroby, ale ich szczegółowe wskazania i grupy pacjentów różnią się.

Wskazania do stosowania – podobieństwa i różnice

Wskazania do stosowania tych leków zależą od rodzaju zakażenia oraz od wieku i stanu zdrowia pacjenta:

• Bulewirtyd jest wskazany wyłącznie do leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu D (HDV) u dorosłych pacjentów z pozytywnym wynikiem na obecność RNA HDV i wyrównaną chorobą wątroby¹.
• Adefowir i entekawir stosuje się w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (HBV) – zarówno u dorosłych, jak i u dzieci (w przypadku entekawiru nawet od 2. roku życia, a adefowiru od 12. roku życia)²³⁷.
• Adefowir i entekawir można stosować także u pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby, podczas gdy bulewirtyd jest przeznaczony dla osób z wyrównaną chorobą wątroby²³¹.

Pod względem stosowania u dzieci, entekawir wyróżnia się możliwością leczenia nawet najmłodszych pacjentów, co daje przewagę nad adefowirem (ograniczone dane dla dzieci poniżej 12 lat) i bulewirtydem (brak danych o skuteczności i bezpieczeństwie u dzieci i młodzieży)⁸⁹¹⁰.

Mechanizm działania i farmakokinetyka – jak działają leki?

Każda z omawianych substancji działa przeciwwirusowo, ale różni się sposobem, w jaki hamuje namnażanie wirusa:

• Bulewirtyd blokuje wejście wirusów HBV i HDV do komórek wątroby, przyłączając się do specjalnego transportera (NTCP) na powierzchni komórek⁴.
• Adefowir i entekawir są analogami nukleozydów/nukleotydów – hamują one enzymy wirusa HBV odpowiedzialne za powielanie materiału genetycznego wirusa, uniemożliwiając jego dalsze rozmnażanie⁵⁶.
• Pod względem farmakokinetyki, bulewirtyd podaje się w zastrzyku podskórnym, natomiast adefowir i entekawir przyjmuje się doustnie, co może wpływać na wygodę stosowania oraz preferencje pacjenta¹¹¹²¹³.

Wchłanianie i wydalanie leków różni się między substancjami: bulewirtyd wiąże się silnie z białkami osocza i jest eliminowany głównie poprzez wiązanie z miejscem docelowym (NTCP), adefowir i entekawir są wydalane przez nerki i mogą wymagać modyfikacji dawkowania przy niewydolności nerek¹⁴¹⁵¹⁶.

Przeciwwskazania i środki ostrożności – co warto wiedzieć?

Każda z substancji ma własne przeciwwskazania oraz zalecenia dotyczące szczególnych środków ostrożności:

• Wszystkie trzy leki są przeciwwskazane u osób z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne składniki preparatu¹⁷¹⁸¹⁹.
• Bulewirtyd nie powinien być stosowany u pacjentów z niewyrównaną chorobą wątroby, a jego bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone w tej grupie²⁰.
• Adefowir i entekawir wymagają ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek – w takich przypadkach konieczna może być modyfikacja dawkowania lub wybór innej terapii²¹²².
• W przypadku entekawiru i adefowiru istnieje ryzyko kwasicy mleczanowej oraz ciężkiej hepatomegalii, szczególnie u osób z zaawansowaną chorobą wątroby²³²⁴.

Bezpieczeństwo stosowania u szczególnych grup pacjentów

Wybór odpowiedniej substancji czynnej powinien uwzględniać wiek, stan zdrowia oraz inne czynniki ryzyka:

• Dzieci i młodzież: Bulewirtyd nie jest zalecany, ponieważ brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Entekawir można stosować u dzieci od 2. roku życia, a adefowir od 12. roku życia, ale z ograniczeniami i pod ścisłą kontrolą lekarza⁸⁹¹⁰.
• Kobiety w ciąży: Brakuje wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania bulewirtydu, adefowiru i entekawiru w ciąży – leki te można stosować tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko²⁵²⁶²⁷.
• Karmienie piersią: Nie wiadomo, czy bulewirtyd, adefowir lub entekawir przenikają do mleka kobiecego, dlatego zaleca się przerwanie karmienia piersią podczas leczenia tymi lekami²⁵²⁶²⁷.
• Kierowcy: Bulewirtyd może powodować zawroty głowy, podobnie jak entekawir i adefowir – należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn²⁸²⁹³⁰.
• Pacjenci z zaburzeniami nerek lub wątroby: U osób z niewydolnością nerek należy rozważyć dostosowanie dawki adefowiru i entekawiru, natomiast bulewirtyd nie był badany w tej grupie pacjentów⁸³¹³².

Tabela porównawcza – bulewirtyd, adefowir, entekawir

Bulewirtyd, adefowir i entekawir – wybór leku zależny od potrzeb pacjenta

Bulewirtyd, adefowir i entekawir to substancje o udowodnionej skuteczności w leczeniu przewlekłych wirusowych zapaleń wątroby, jednak różnią się zakresem wskazań, profilem bezpieczeństwa oraz możliwością stosowania u określonych grup pacjentów¹²³. Bulewirtyd jest wyborem dla dorosłych z przewlekłym zakażeniem HDV, a adefowir i entekawir stosuje się głównie u pacjentów z HBV – przy czym entekawir można bezpiecznie stosować także u młodszych dzieci. Wybór leku zawsze powinien uwzględniać indywidualną sytuację pacjenta, a decyzję o rozpoczęciu terapii podejmuje lekarz na podstawie aktualnych wytycznych i wyników badań.