Menu

Zgłębnik dojelitowy

Lista powiązanych wpisów:
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Sebastian Bort
Sebastian Bort
  1. Rufinamid
  2. Rufinamid – dawkowanie leku
  3. Fidaksomycyna – dawkowanie leku
  4. Pediaven G20 – wskazania – na co działa?
  • Ilustracja poradnika Rufinamid

    Rufinamid to nowoczesny lek przeciwpadaczkowy, który znalazł zastosowanie szczególnie u osób z zespołem Lennoxa-Gastauta. Dostępny w formie tabletek oraz zawiesiny doustnej, może być stosowany zarówno u dzieci, jak i dorosłych. Charakteryzuje się specyficznym mechanizmem działania i korzystnym profilem bezpieczeństwa, co czyni go ważną opcją terapeutyczną dla pacjentów z trudnymi do opanowania napadami padaczkowymi.

  • Rufinamid to substancja czynna stosowana w leczeniu wspomagającym napadów padaczkowych w zespole Lennoxa-Gastauta u dzieci od 1. roku życia, młodzieży oraz dorosłych. Schematy dawkowania są starannie dostosowywane do wieku, masy ciała, stosowania innych leków przeciwpadaczkowych i ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Zarówno tabletki, jak i zawiesina doustna umożliwiają elastyczne dopasowanie terapii do indywidualnych potrzeb.

  • Fidaksomycyna to antybiotyk stosowany doustnie w leczeniu zakażeń wywołanych przez Clostridioides difficile. Dawkowanie tej substancji jest precyzyjnie określone i zależy od wieku, masy ciała oraz wybranej postaci leku – tabletki lub zawiesiny doustnej. Dowiedz się, jakie są schematy dawkowania fidaksomycyny u dorosłych, dzieci i osób w podeszłym wieku, a także jak wygląda leczenie w przypadku szczególnych problemów zdrowotnych, takich jak zaburzenia pracy nerek czy wątroby.

  • Pediaven G20 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów doustnie lub przez zgłębnik dojelitowy. Jest zalecany dla niemowląt, dzieci i młodzieży w stanie stabilnym. Pediaven G20 leczy schorzenia takie jak niemożność żywienia doustnego, niewystarczające żywienie doustne oraz przeciwwskazania do żywienia doustnego. Nie powinien być stosowany w przypadkach nadwrażliwości, wrodzonych zaburzeń metabolizmu aminokwasów, ciężkiej niewydolności nerek, niekontrolowanej hiperglikemii, patologicznie zwiększonego stężenia elektrolitów, niestabilnego stanu ogólnego oraz ciężkiego niedożywienia.