Menu

Zatrucie żelazem

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Cysteamina – porównanie substancji czynnych
  2. Hemina – porównanie substancji czynnych
  3. Glukarpidaza – porównanie substancji czynnych
  4. Derizomaltoza żelaza – porównanie substancji czynnych
  5. Deferoksamina – porównanie substancji czynnych
  6. Deferypron – porównanie substancji czynnych
  7. Deferoksamina – stosowanie u dzieci
  8. Deferoksamina – wskazania – na co działa?
  9. Obsidan, 100 mg jonów żelaza – przedawkowanie leku
  10. Ultrapiryna Fast C, 500 mg + 250 mg – przeciwwskazania
  11. Totylem, 60 mg + 0,4 mg – przedawkowanie leku
  12. Viantan – przeciwwskazania
  13. DropiCe, 100 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Ferrum Lek, 50 mg Fe3+/5 ml – stosowanie u dzieci
  15. Ferrum Lek, 100 mg Fe3+ – przedawkowanie leku
  16. Ibuvit C, 100 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Ibuvit C, 100 mg/ml – dawkowanie leku
  18. Feroplex, 40 mg Fe3+/15 ml – dawkowanie leku
  19. Tardyferon, 80 mg – stosowanie u dzieci
  20. Ferrum-Lek, 50 mg Fe3+/ml – dawkowanie leku
  21. Ferrum-Lek, 50 mg Fe3+/ml – przedawkowanie leku
  22. Efferalgan Vitamin C, 330 mg + 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Desferal – skład leku
  24. Desferal – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Cysteamina – porównanie substancji czynnych

    Cysteamina, deferazyroks oraz deferoksamina to substancje czynne stosowane w leczeniu chorób związanych z zaburzeniami gospodarki żelazem i cystyną w organizmie. Choć wszystkie należą do leków wpływających na metabolizm i usuwanie szkodliwych substancji z organizmu, każda z nich działa w odmienny sposób i jest przeznaczona do innych schorzeń. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi trzema lekami, dowiedz się, kiedy są stosowane, jak wpływają na organizm oraz czym różnią się pod względem bezpieczeństwa stosowania u różnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Hemina – porównanie substancji czynnych

    Hemina, deferazyroks i deferoksamina to substancje czynne wykorzystywane w leczeniu schorzeń związanych z zaburzeniami przemiany żelaza oraz porfiriami. Choć wszystkie mają na celu poprawę stanu zdrowia w przypadku nadmiaru żelaza lub zaburzeń produkcji hemu, różnią się mechanizmem działania, wskazaniami, sposobem podania oraz bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa między tymi lekami, aby lepiej zrozumieć ich zastosowanie i wybór w praktyce klinicznej.

  • Ilustracja poradnika Glukarpidaza – porównanie substancji czynnych

    Glukarpidaza, deferazyroks i deferoksamina to substancje czynne wykorzystywane do usuwania szkodliwych substancji z organizmu. Choć wszystkie pełnią funkcje detoksykujące, każda z nich działa w inny sposób i znajduje zastosowanie w innych sytuacjach klinicznych. Poznaj ich podobieństwa i różnice, dowiedz się, w jakich przypadkach są stosowane oraz jak wpływają na różne grupy pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Derizomaltoza żelaza – porównanie substancji czynnych

    Wybór odpowiedniej terapii w leczeniu zaburzeń związanych z żelazem wymaga znajomości dostępnych substancji czynnych i ich różnic. Derizomaltoza żelaza, deferazyroks oraz deferoksamina to leki wykorzystywane w innych, ale powiązanych sytuacjach klinicznych. Poznaj ich główne zastosowania, podobieństwa i kluczowe różnice – zarówno w zakresie wskazań, jak i bezpieczeństwa stosowania, szczególnie u dzieci, kobiet w ciąży czy osób prowadzących pojazdy. To kompendium pomoże zrozumieć, czym się różnią te substancje i kiedy są najczęściej stosowane.

  • Ilustracja poradnika Deferoksamina – porównanie substancji czynnych

    Deferoksamina, deferazyroks i deferypron to leki, które pomagają usuwać nadmiar żelaza z organizmu. Choć należą do tej samej grupy – chelatorów żelaza – różnią się między sobą wskazaniami, sposobem podania i bezpieczeństwem stosowania w różnych sytuacjach. Wybór odpowiedniego preparatu zależy m.in. od wieku pacjenta, chorób współistniejących oraz tego, jak lek jest tolerowany. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego stosuje się każdy z nich.

  • Ilustracja poradnika Deferypron – porównanie substancji czynnych

    Deferypron, deferazyroks i deferoksamina to trzy kluczowe substancje czynne wykorzystywane do usuwania nadmiaru żelaza z organizmu, szczególnie u osób przewlekle leczonych transfuzjami. Choć mają podobny cel terapeutyczny, różnią się sposobem podania, bezpieczeństwem stosowania oraz możliwością użycia u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z chorobami nerek i wątroby. Poznaj najważniejsze różnice i podobieństwa między tymi lekami, aby świadomie rozumieć decyzje terapeutyczne podejmowane przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Deferoksamina – stosowanie u dzieci

    Deferoksamina to substancja stosowana u dzieci w celu usuwania nadmiaru żelaza lub glinu z organizmu. Jej użycie wymaga jednak szczególnej ostrożności, ponieważ dzieci mogą być bardziej narażone na działania niepożądane, zwłaszcza przy stosowaniu zbyt dużych dawek lub w młodym wieku. Sprawdź, kiedy i jak można bezpiecznie stosować deferoksaminę u najmłodszych pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Deferoksamina – wskazania – na co działa?

    Deferoksamina to substancja czynna stosowana w leczeniu sytuacji, gdy w organizmie gromadzi się zbyt dużo żelaza lub glinu. Dzięki swojemu działaniu umożliwia skuteczne usuwanie tych pierwiastków, chroniąc przed powikłaniami, które mogą wynikać z ich nadmiaru. Jej zastosowanie jest szczególnie ważne u osób wymagających przewlekłych transfuzji krwi lub poddawanych dializom.

  • Ilustracja poradnika Obsidan, 100 mg jonów żelaza – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Obsidan może wystąpić po podaniu dawki 20 mg Fe2+/kg masy ciała lub większej. Ciężkie działania toksyczne mogą pojawić się przy dawkach 60 mg Fe2+/kg masy ciała lub większych. Dawki od 200 do 400 mg Fe2+/kg masy ciała mogą prowadzić do śmierci, jeśli nie są leczone. Objawy zatrucia obejmują niepokój, ból brzucha, mdłości, wymioty, biegunkę, smolisty stolec, wymioty z krwią, wstrząs, kwasicę metaboliczną, śpiączkę, drgawki, oddech Cheyne'a-Stokesa i obrzęk płuc. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i rozważyć płukanie żołądka lub wywołanie wymiotów. Swoistym antidotum jest deferoksamina (Desferal).

  • Ilustracja poradnika Ultrapiryna Fast C, 500 mg + 250 mg – przeciwwskazania

    Ultrapiryna Fast C to lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, skazy krwotocznej, ostrej choroby wrzodowej, ciężkiej niewydolności serca, wątroby lub nerek, napadów astmy, stosowania metotreksatu, w trzecim trymestrze ciąży oraz u dzieci poniżej 12 lat. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku chorób przewlekłych, ciąży, karmienia piersią oraz jednoczesnego stosowania innych leków. Ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i czasu stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Totylem, 60 mg + 0,4 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku TOTYLEM może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym do śmierci. Dawki powyżej 20 mg/kg mogą powodować objawy zatrucia, a spożycie powyżej 60 mg/kg może być ciężko toksyczne. Objawy obejmują ból brzucha, wymioty, biegunka, krwawe wymioty, hematochezja, wstrząs, kwasica metaboliczna, koagulopatia, zaburzenia czynności wątroby, kardiomiopatia i niewydolność nerek. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i wdrożyć leczenie, w tym płukanie żołądka i zastosowanie środka chelatującego (deferoksamina).

  • Ilustracja poradnika Viantan – przeciwwskazania

    Viantan to lek zawierający 13 witamin, stosowany w celu zaspokojenia dobowego zapotrzebowania na witaminy u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować ich doustnie. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość, hiperwitaminozę, hiperkalcemię, hiperkalciurię, stosowanie witaminy A oraz wiek poniżej 11 lat. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszelkie ostrzeżenia i środki ostrożności, takie jak przyjmowanie witamin z innych źródeł, zaburzenia trawienia, wątroby lub nerek, ryzyko niedoboru witaminy B12, długotrwałe przyjmowanie witamin, głodówka oraz regularne spożywanie alkoholu. Viantan może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika DropiCe, 100 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek DropiCe może wchodzić w interakcje z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy, salicylanami, deferoksaminą i indynawirem. Może również wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Ferrum Lek, 50 mg Fe3+/5 ml – stosowanie u dzieci

    Ferrum Lek nie jest zalecany dla niemowląt poniżej 1 roku życia ze względu na trudności w precyzyjnym dawkowaniu i ryzyko przedawkowania. Bezpieczne alternatywy to Maltofer, Actiferol Fe i Hemofer. Zawsze konsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem suplementacji żelazem u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Ferrum Lek, 100 mg Fe3+ – przedawkowanie leku

    Ferrum Lek to lek zawierający żelazo, stosowany w leczeniu niedoborów żelaza. Przedawkowanie może prowadzić do objawów takich jak nudności, wymioty, ból brzucha i biegunka. Dawki powyżej 300 mg żelaza na dobę są uznawane za przedawkowanie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ibuvit C, 100 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Ibuvit C, zawierający kwas askorbowy, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak produkty zawierające żelazo, deferoksamina, kwas acetylosalicylowy, witamina E, paracetamol, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, pochodne fenotiazyny i antybiotyki aminoglikozydowe. Witamina C może również wpływać na wyniki badań laboratoryjnych. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem suplementacji.

  • Ilustracja poradnika Ibuvit C, 100 mg/ml – dawkowanie leku

    Ibuvit C to krople doustne z witaminą C, zalecane dla niemowląt i dzieci. Dawkowanie zależy od wieku: niemowlęta i dzieci do 2 lat: 5-8 kropli na dobę, dzieci od 2 do 11 lat: 10 kropli na dobę, młodzież od 12 do 17 lat: 15-20 kropli na dobę. Lek należy stosować doustnie, najlepiej w czasie jedzenia. W przypadku przedawkowania, duże dawki witaminy C są szybko wydalane z moczem. Możliwe działania niepożądane to dolegliwości ze strony układu pokarmowego, rozwój tolerancji oraz tworzenie się kamieni w drogach moczowych. Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 25ºC.

  • Ilustracja poradnika Feroplex, 40 mg Fe3+/15 ml – dawkowanie leku

    Feroplex to lek stosowany w leczeniu niedoboru żelaza. Dorośli powinni przyjmować 1-2 fiolki na dobę, a dzieci powyżej 1 roku życia 1,5 ml/kg/dobę. Leczenie trwa zazwyczaj 2-3 miesiące. W razie przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem. Nie należy stosować dawki podwójnej w przypadku pominięcia dawki.

  • Ilustracja poradnika Tardyferon, 80 mg – stosowanie u dzieci

    Tardyferon nie jest zalecany dla dzieci poniżej 10 roku życia ze względu na ryzyko przedawkowania żelaza. Bezpieczne alternatywy to syropy i krople zawierające żelazo, preparaty multiwitaminowe z żelazem oraz żelazo w postaci chelatów. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem suplementacji żelaza u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Ferrum-Lek, 50 mg Fe3+/ml – dawkowanie leku

    Ferrum Lek to lek stosowany w leczeniu niedoboru żelaza, szczególnie gdy doustne preparaty są nieskuteczne. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 1-2 ampułki co drugi dzień, a dla dzieci 0,06 ml/kg mc. co drugi dzień. Lek podaje się domięśniowo, a pacjent powinien być obserwowany przez 30 minut po podaniu. Przedawkowanie może prowadzić do hemosyderozy, a w razie potrzeby stosuje się deferoksaminę. Ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza i świadomość możliwych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Ferrum-Lek, 50 mg Fe3+/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie Ferrum Lek może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak reakcje rzekomoanafilaktyczne, ostre reakcje rzekomoanafilaktyczne, reakcje opóźnione oraz miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i natychmiast skontaktować się z nim w przypadku podejrzenia przedawkowania. Leczenie obejmuje monitorowanie stanu pacjenta, podanie leków przeciwhistaminowych, adrenaliny oraz związków chelatujących.

  • Ilustracja poradnika Efferalgan Vitamin C, 330 mg + 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Efferalgan Vitamin C, zawierający paracetamol i kwas askorbowy, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak inhibitory MAO, salicylamid, substancje indukujące enzymy, izoniazyd, zydowudyna, NLPZ, leki przeciwzakrzepowe, fenytoina, probenecyd, flukloksacylina i deferoksamina. Lek ten może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak witamina C i substancje o charakterze kwasów lub zasad. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Efferalgan Vitamin C zwiększa ryzyko toksycznego uszkodzenia wątroby. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Desferal – skład leku

    Desferal to lek zawierający deferoksaminy mezylan, który działa jako chelator, wiążąc nadmiar żelaza i glinu w organizmie. Lek nie zawiera substancji pomocniczych i jest stosowany w leczeniu przewlekłego nadmiernego gromadzenia żelaza oraz ostrego zatrucia żelazem. Deferoksaminy mezylan pomaga w usuwaniu nadmiaru metali z organizmu, co jest kluczowe dla pacjentów z przewlekłymi chorobami wymagającymi częstych transfuzji krwi oraz pacjentów poddawanych dializom.

  • Ilustracja poradnika Desferal – dawkowanie leku

    Desferal to lek stosowany w leczeniu przewlekłego nadmiernego gromadzenia żelaza i glinu w organizmie. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i może wynosić od 20 do 60 mg/kg mc. na dobę. Lek podaje się w infuzji podskórnej, dożylnej lub wstrzyknięciach domięśniowych. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza. Jednoczesne stosowanie witaminy C jest możliwe po pierwszym miesiącu leczenia. Pacjenci w podeszłym wieku powinni zaczynać od najniższej dawki. Testy diagnostyczne mogą obejmować testy na nadmierne gromadzenie żelaza i glinu.