Menu

Zapalenie nerwu

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Benfotiamina – porównanie substancji czynnych
  2. Tiamazol – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Szczepionka przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu A i B (ADNr) (adsorbowana) – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Wirus kleszczowego zapalenia mózgu, inaktywowany – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Benfotiamina – wskazania – na co działa?
  6. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 15 mg/ml
  7. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 15 mg/ml – wskazania – na co działa?
  8. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 20 mg
  9. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 20 mg – dawkowanie leku
  10. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 5 mg/ml
  11. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 5 mg/ml – wskazania – na co działa?
  12. Bortezomib MSN, 3,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Influvac Tetra, 1 dawka (0,5 ml) – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Cisplatinum Accord, 1 mg/ml – przedawkowanie leku
  15. Influvac – przedawkowanie leku
  16. Thyrozol, 10 mg – skład leku
  17. Thyrozol, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Thyrozol, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Thyrozol, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Nidrazid – wskazania – na co działa?
  21. Nidrazid – przeciwwskazania
  22. Nidrazid – dawkowanie leku
  23. Milgamma N, (50 mg + 50 mg + 0,5 – wskazania – na co działa?
  24. Milgamma N, (50 mg + 50 mg + 0,5 – stosowanie w ciąży
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Benfotiamina – porównanie substancji czynnych

    Benfotiamina, kwas tioktynowy i pirydoksyna to substancje wykorzystywane głównie w leczeniu dolegliwości układu nerwowego, zwłaszcza w neuropatiach i niedoborach witaminowych. Choć należą do tej samej grupy preparatów wspomagających pracę nerwów, różnią się zastosowaniem, bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów i wpływem na organizm. Poznaj ich podobieństwa oraz kluczowe różnice, które mogą mieć znaczenie dla wyboru odpowiedniego leczenia.

  • Ilustracja poradnika Tiamazol – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tiamazol to substancja czynna stosowana w leczeniu nadczynności tarczycy, która – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Objawy te pojawiają się najczęściej na początku terapii i ich nasilenie zależy od dawki oraz indywidualnej reakcji organizmu. Wśród najczęściej zgłaszanych skutków ubocznych znajdują się reakcje skórne i zmiany w morfologii krwi, ale mogą wystąpić również poważniejsze zaburzenia. Poznaj, jakie działania niepożądane mogą pojawić się podczas stosowania tiamazolu oraz jak je rozpoznać i zgłaszać.

  • Ilustracja poradnika Szczepionka przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu A i B (ADNr) (adsorbowana) – działania niepożądane i skutki uboczne

    Szczepionka przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu A i B (ADNr) (adsorbowana) jest stosowana w celu ochrony przed dwoma poważnymi chorobami zakaźnymi. Choć większość osób dobrze ją toleruje, jak każda szczepionka, może wywoływać działania niepożądane – najczęściej łagodne, ale niekiedy także poważniejsze. Profil tych działań zależy m.in. od drogi podania, schematu szczepień oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać najczęstsze oraz rzadziej występujące objawy, aby wiedzieć, czego można się spodziewać po szczepieniu.

  • Ilustracja poradnika Wirus kleszczowego zapalenia mózgu, inaktywowany – działania niepożądane i skutki uboczne

    Szczepionki zawierające inaktywowany wirus kleszczowego zapalenia mózgu są skutecznym sposobem ochrony przed tą groźną chorobą przenoszoną przez kleszcze. Choć większość osób przechodzi szczepienie bez poważnych problemów, mogą pojawić się pewne działania niepożądane, które zwykle są łagodne i przemijają. Warto wiedzieć, czego można się spodziewać po podaniu szczepionki, jakie objawy mogą wystąpić u dzieci i dorosłych oraz kiedy zgłosić działania niepożądane do odpowiednich instytucji.

  • Ilustracja poradnika Benfotiamina – wskazania – na co działa?

    Benfotiamina to specjalna postać witaminy B1, która skutecznie wspiera leczenie i profilaktykę niedoborów tej witaminy. Szczególnie ważna jest dla osób narażonych na jej niedobór, takich jak pacjenci z cukrzycą, osoby z przewlekłym alkoholizmem czy na diecie eliminacyjnej. Wspiera funkcjonowanie układu nerwowego i sercowo-naczyniowego, a także znajduje zastosowanie w terapii polineuropatii i innych schorzeń nerwów obwodowych.

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 15 mg/ml

    Ipidacrine hydrochloride Grindeks to lek stosowany w leczeniu chorób obwodowego układu nerwowego, takich jak zapalenie nerwu, polineuropatia oraz miastenia. Działa jako odwracalny inhibitor cholinoesterazy, co przyczynia się do poprawy funkcji nerwowo-mięśniowych. Lek jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań oraz tabletek. Dawkowanie i czas trwania leczenia są dostosowywane indywidualnie do pacjenta. Należy zachować ostrożność w […]

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 15 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Ipidacrine hydrochloride Grindeks jest lekiem stosowanym w leczeniu chorób obwodowego układu nerwowego, porażeń opuszkowych, organicznych uszkodzeń OUN oraz chorób demielinizacyjnych. Dawkowanie zależy od rodzaju schorzenia i reakcji pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, padaczkę, zaburzenia pozapiramidowe, dławicę piersiową, bradykardię, astmę oskrzelową, niedrożność jelit, zaostrzenie choroby wrzodowej, zaburzenia przedsionkowe, ciążę i karmienie piersią. Możliwe działania niepożądane to m.in. kołatanie serca, spowolniony rytm pracy serca, ślinotok, nudności, nadmierna potliwość, zawroty głowy, ból głowy, senność, zwiększenie wydzielania oskrzelowego, wymioty, objawy alergii skórnej, skurcze mięśni, osłabienie, biegunka, ból w nadbrzuszu oraz reakcje nadwrażliwości.

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 20 mg

    Ipidacrine hydrochloride Grindeks to lek stosowany w leczeniu różnych schorzeń obwodowego układu nerwowego, takich jak zapalenie nerwu, polineuropatia oraz miastenia. Działa jako odwracalny inhibitor cholinoesterazy, co przyczynia się do poprawy funkcji nerwowych. Lek jest dostępny w postaci tabletek oraz roztworu do wstrzykiwań. Dawkowanie zależy od rodzaju schorzenia oraz reakcji pacjenta na leczenie. Należy przestrzegać zaleceń […]

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 20 mg – dawkowanie leku

    Lek Ipidacrine hydrochloride Grindeks jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń neurologicznych. Dawkowanie zależy od rodzaju schorzenia i reakcji pacjenta. W przypadku chorób obwodowego układu nerwowego, miastenii i zespołu miastenicznego zalecana dawka to 20 mg 1-3 razy dziennie przez 1-2 miesiące. W leczeniu porażenia opuszkowego, niedowładów oraz chorób demielinizacyjnych dawki wynoszą 20 mg 2-3 razy na dobę, maksymalnie 200 mg dziennie. Zaburzenia pamięci różnego pochodzenia wymagają dawkowania 20 mg 2-3 razy dziennie przez 1 miesiąc do 1 roku. Atonia jelit leczona jest dawką 20 mg 2-3 razy na dobę przez 1-2 tygodnie. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości, padaczki, dławicy…

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 5 mg/ml

    Ipidacrine hydrochloride Grindeks to lek stosowany w leczeniu chorób obwodowego układu nerwowego, takich jak zapalenie nerwu, polineuropatia oraz miastenia. Działa jako odwracalny inhibitor cholinoesterazy, co przyczynia się do poprawy funkcji nerwowo-mięśniowych. Lek jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań oraz tabletek. Dawkowanie i czas trwania leczenia są dostosowywane indywidualnie do pacjenta. Należy zachować ostrożność w […]

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 5 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Ipidacrine hydrochloride Grindeks jest lekiem stosowanym w leczeniu różnych schorzeń układu nerwowego, takich jak choroby obwodowego układu nerwowego, porażenie opuszkowe i niedowłady, uszkodzenia OUN oraz choroby demielinizacyjne. Lek pomaga w przywróceniu funkcji ruchowych i jest stosowany jako element kompleksowej terapii. Możliwe działania niepożądane obejmują kołatanie serca, ślinotok, nudności, nadmierną potliwość, zawroty głowy, ból głowy, senność, zwiększenie wydzielania oskrzelowego, wymioty, objawy alergii skórnej, skurcze mięśni i osłabienie.

  • Ilustracja poradnika Bortezomib MSN, 3,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Bortezomib MSN, stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego i chłoniaka z komórek płaszcza, może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, zmęczenie, gorączka oraz zmniejszenie liczby krwinek. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują niewydolność serca, zapalenie płuc, neuropatię obwodową, wysypkę i drgawki. Rzadkie, ale poważne skutki uboczne to ostra niewydolność oddechowa, zapalenie wątroby, reakcje alergiczne i zespół Guillain-Barré. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Influvac Tetra, 1 dawka (0,5 ml) – działania niepożądane i skutki uboczne

    Szczepionka Influvac Tetra jest stosowana w profilaktyce grypy u dorosłych i dzieci od 6 miesiąca życia. Może powodować działania niepożądane, które są zazwyczaj łagodne i ustępują samoistnie. Najczęstsze skutki uboczne to ból głowy, uczucie zmęczenia, reakcje miejscowe, potliwość oraz ból mięśni i stawów. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują gorączkę, a rzadkie mogą obejmować ciężkie reakcje alergiczne, zapalenie naczyń krwionośnych, neurologiczne zaburzenia oraz przejściową trombocytopenię. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cisplatinum Accord, 1 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Cisplatinum Accord może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niewydolność nerek, hepatotoksyczność, neurotoksyczność, ototoksyczność, mielosupresja oraz zapalenie nerwu. Standardowe dawki cisplatyny w monoterapii to pojedyncza dawka od 50 do 120 mg/m2 powierzchni ciała co 3 do 4 tygodni lub 15 do 20 mg/m2 pc. na dobę przez pięć dni, co 3 do 4 tygodni. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest natychmiastowe podjęcie działań, w tym monitorowanie czynności nerek, układu krążenia oraz morfologii krwi. Hemodializa może być skuteczna, jeśli zostanie rozpoczęta do 3 godzin po podaniu.

  • Ilustracja poradnika Influvac – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie szczepionki Influvac jest mało prawdopodobne, ale może prowadzić do różnych objawów, takich jak reakcje miejscowe, ogólne objawy, reakcje alergiczne, reakcje skórne i reakcje neurologiczne. Standardowe dawkowanie wynosi 0,5 ml dla dorosłych i dzieci powyżej 36 miesięcy oraz 0,25 ml lub 0,5 ml dla dzieci w wieku 6-35 miesięcy. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Thyrozol, 10 mg – skład leku

    Thyrozol to lek stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy, zawierający tiamazol jako substancję czynną. Lek zawiera również szereg substancji pomocniczych, takich jak krzemionka koloidalna bezwodna, stearynian magnezu, hypromeloza, talk, celuloza, skrobia kukurydziana, laktoza jednowodna, karboksymetyloskrobia sodowa, dimetikon 100, makrogol 400, dwutlenek tytanu (E171) i tlenek żelaza (E172). Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, zwłaszcza jeśli mają alergie lub nietolerancje na niektóre składniki. Do możliwych działań niepożądanych należą reakcje skórne, bóle stawów, agranulocytoza, zaburzenia smaku, gorączka, zmniejszenie liczby płytek krwi, zapalenie nerwów, obrzęk ślinianek, zaburzenia czynności wątroby, ostre alergiczne reakcje skórne oraz zapalenie trzustki.

  • Ilustracja poradnika Thyrozol, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Thyrozol stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to reakcje skórne i bóle stawów. Niezbyt częste obejmują agranulocytozę, a rzadkie zaburzenia smaku i gorączkę. Bardzo rzadkie skutki uboczne to trombocytopenia, pancytopenia, autoimmunologiczny zespół insulinowy, zapalenie nerwu, obrzęk ślinianek, żółtaczka cholestatyczna i ostre alergiczne reakcje skórne. Częstość nieznana obejmuje ostre zapalenie trzustki i zapalenie naczyń. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Thyrozol, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Thyrozol stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to reakcje skórne i bóle stawów. Niezbyt częste działania obejmują agranulocytozę, a rzadkie to zaburzenia smaku i gorączka. Bardzo rzadkie skutki uboczne to m.in. trombocytopenia, pancytopenia, autoimmunologiczny zespół insulinowy oraz ciężkie reakcje skórne. Działania niepożądane o nieznanej częstości to ostre zapalenie trzustki i zapalenie naczyń. W przypadku wystąpienia poważnych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Thyrozol, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Thyrozol, stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to reakcje skórne i bóle stawów. Niezbyt częste działania obejmują agranulocytozę, a rzadkie to zaburzenia smaku i gorączka. Bardzo rzadkie skutki uboczne to m.in. trombocytopenia, pancytopenia, zapalenie nerwu i żółtaczka cholestatyczna. W przypadku wystąpienia objawów agranulocytozy, takich jak ból gardła lub gorączka, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lek może również wpływać na wątrobę, powodując żółtaczkę cholestatyczną i toksyczne zapalenie wątroby.

  • Ilustracja poradnika Nidrazid – wskazania – na co działa?

    Lek Nidrazid, zawierający izoniazyd, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu gruźlicy. Jest przeznaczony dla dorosłych i dzieci powyżej 3 roku życia. Dawkowanie wynosi 5 mg/kg mc. na dobę, maksymalnie 300 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na izoniazyd i ciężką niewydolność wątroby. Ważne jest unikanie alkoholu podczas terapii oraz regularne badania kontrolne. Działania niepożądane to m.in. zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, niedobór witaminy B6 i zaburzenia psychiczne.

  • Ilustracja poradnika Nidrazid – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Nidrazid jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na izoniazyd oraz ciężkiej niewydolności wątroby. Pacjenci z padaczką, psychozą, skłonnością do krwawień, zapaleniem nerwu, zaburzeniami czynności wątroby i nerek, AIDS oraz cukrzycą powinni być ściśle monitorowani przez lekarza. Izoniazyd może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest informowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Unikanie alkoholu podczas terapii jest kluczowe, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Nidrazid – dawkowanie leku

    Lek Nidrazid stosuje się w leczeniu i zapobieganiu gruźlicy. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i celu terapii. Dorośli zazwyczaj przyjmują 5 mg/kg masy ciała na dobę, maksymalnie 300 mg. Dzieci przyjmują 5-10 mg/kg masy ciała na dobę, maksymalnie 300 mg. Aby zapobiec neuropatii, należy przyjmować witaminę B6. Pacjenci z zaburzeniami nerek mogą wymagać zmniejszenia dawki. Lek należy przyjmować na czczo, 30 minut przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Milgamma N, (50 mg + 50 mg + 0,5 – wskazania – na co działa?

    Milgamma N to lek zawierający witaminy z grupy B, stosowany w leczeniu schorzeń układu nerwowego, takich jak zapalenia nerwów, neuralgie, polineuropatie, mialgie, zespoły korzonkowe, półpasiec i porażenie nerwu twarzowego. Lek działa przeciwbólowo, antyalergicznie i wspomaga krążenie. Nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 lat, kobiet w ciąży i karmiących piersią. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, tachykardię, nadmierne pocenie się, trądzik, reakcje skórne, zawroty głowy, wymioty, bradykardię, arytmie, zamroczenie i skurcze mięśniowe.

  • Ilustracja poradnika Milgamma N, (50 mg + 50 mg + 0,5 – stosowanie w ciąży

    Milgamma N jest przeciwwskazana dla kobiet w ciąży i karmiących piersią. Alternatywne leki, takie jak Neurovit, Benfogamma i Elevit Pronatal, mogą być bezpieczne po konsultacji z lekarzem.